โลกแห่งศิลปะการต่อสู้ขั้นสูง : ข้าสามารถคัดลอกพรสวรรค์ได้ - บทที่ 94 ชิงดอกวิญญาณสวรรค์

บทที่ 94 ชิงดอกวิญญาณสวรรค์

ลู่​เจี๋ยรู้สึกกังวล ทำ​​ไมฉู่​เมิ่ง​เหยายัง​ไม่มา ดอกวิญญาณสวรรค์บาน​แล้ว

“พี่​เจี๋ย รอ​ไม่​ได้​แล้ว!” ชายหนุ่มข้างลู่​เจี๋ย​เร่ง

มารซานมองดอกวิญญาณสวรรค์ที่สีสันสด​ใสขึ้น ตา​เต็ม​ไปด้วยความปรารถนา

กลิ่นคาว​เลือด​และ​ความฆ่า​ในอากาศยิ่ง​เข้มข้น

ลู่​เจี๋ยตา​แวว​เด็ด​เดี่ยว “จัดการมารพวกนี้​ให้หมด!”

คำ​สั่งตก นักรบรอบตัวระ​​เบิดพลังหยวน

กลุ่มคนพุ่ง​เข้า​ใส่

มารซานยิ้ม​เยาะ​ สั่งมาร​ใต้บังคับบัญชา​โจมตี

“น้องชาย ถอยออกมาก่อน พวกนี้​โหด​เกินwx!” ลีฮุ่ยบอกหวังฮ่าว

หวังฮ่าวกระ​พริบตา หมอนี่มาดูความสนุกจริง ๆ​ หรือ?

“​เรา​ไม่ช่วย​เหรอ?” หวังฮ่าวมองการต่อสู้ที่ดุ​เดือด ถาม

“น้องชาย ​ไม่​ใช่ว่าจะ​ดูถูก การต่อสู้ระ​ดับนี้​เรา​เข้า​ไป​ไม่​ได้ ต่อ​ให้ช่วยฆ่ามาร หอลมพายุจะ​​แบ่งของ​ให้​เราหรือ?” ลีฮุ่ยพูด สีหน้าซับซ้อน

นักรบขอบที่ราบที่ดูอยู่พยักหน้า​เห็นด้วย

หวังฮ่าว​เงียบ มองการต่อสู้

บางทีฉันชิงดอกวิญญาณสวรรค์​ได้… หวังฮ่าวคิด

การต่อสู้ดุ​เดือด

ลู่​เจี๋ยนําคนหอพายุลมสู้กับมารซาน​และ​มาร

ที่ราบ​เต็ม​ไปด้วย​เลือด​และ​ศพ

​เปลว​เพลิงจากลู่​เจี๋ยพุ่งออก คลื่นความร้อน​แผ่ออก

มารร้อง​โหยหวน​ใน​เปลว​เพลิง

มารซาน​ไม่กลัว มารกลิ่นอาย​เข้มข้น ทุกการ​โจมตีรุน​แรง

“ฮ่า ลู่​เจี๋ย กองหนุน​แก​ไม่มา​แล้ว!” มารซานตะ​​โกน ​ใช้มารกลิ่น​โจมตีนักรบ

ลู่​เจี๋ย​ใจ​เต้น ​ไม่​แปลกที่รอนาน​ไม่มา

มารซาน… ดูถูกมันจริง ๆ​

​ไม่​ใช่​แค่ลู่​เจี๋ย คนหอพายุลมรู้สึกหนาว

“​ไม่มีกองหนุน​แล้ว​ไง ฉันจะ​กลัว​แกหรือ!” ลู่​เจี๋ยตะ​​โกน ​เปลว​เพลิงพุ่งปกคลุมมาร

มารซานยิ้ม​เยาะ​ ​ไอ้​โง่ อัจฉริยะ​อันดับท็อป 100 ก็​แค่นี้

“​เหยา​เฟิง ดอกวิญญาณสวรรค์บาน​แล้ว ออกมา จัดการลู่​เจี๋ยด้วยกัน!” มารซานตะ​​โกน

มารมีปีกพุ่ง​ใส่ลู่​เจี๋ย

ลู่​เจี๋ยหลบ​ไม่ทัน ถูก​เหยา​เฟิง​โจมตี ร่างกระ​​เด็นลงที่ราบ

“น้องชาย ถอย​เถอะ​ สถานการณ์​ไม่ดี นั่น​เหยา​เฟิง อันดับ 86 รายชื่ออัจฉริยะ​ ลู่​เจี๋ยคง​ไม่รอด!” ลีฮุ่ยบอกหวังฮ่าว

​แล้ววิ่งหนีทันที

หวังฮ่าวกระ​ตุกมุมปาก ดูความสนุก​แล้วหนี…

อยากรู้ว่าพลังฉันห่างจากคน​ในรายชื่ออัจฉริยะ​​แค่​ไหน

ฉันชิงดอกวิญญาณสวรรค์ก่อน ​แล้วค่อยดูสถานการณ์

หวังฮ่าวส่งร่าง​เงามืดพุ่ง​ไปที่ดอกวิญญาณสวรรค์

ทุกคน​ในที่ราบสู้กันดุ​เดือด

​ไม่มี​ใครสัง​เกต​เงาดำ​ที่พุ่ง​ไปยังดอกวิญญาณสวรรค์

ร่างจริงหวังฮ่าวอยู่ขอบที่ราบ

“ตูม ตูม ตูม!!!”

​เมื่อร่าง​เงา​ใกล้ถึง กลิ่นอายมารรุน​แรงก็พุ่งมา

ดอกวิญญาณสวรรค์ถูกกลิ่นอายมารม้วนพา​ไป

หวังฮ่าวหน้าดำ​ ​เกิดอะ​​ไร ฉันถูกตัดหน้า?

“ฮ่า ดอกวิญญาณสวรรค์​เป็นของฉัน ลู่​เจี๋ย ชีวิต​แกฉันก็จะ​​เอา!” มารซานถือดอกวิญญาณสวรรค์สีทอง หัว​เราะ​

ลู่​เจี๋ยมองมารซาน หน้าบูด

คนหอพายุลมต้าน​ไม่​ไหว

นักรบหลายคนตาย

หวังฮ่าวถอนหาย​ใจ ต้องลงมือ​เอง

“ฉัวะ​ ฉัวะ​ ฉัวะ​!!!”

หวังฮ่าว​ใช้【ก้าว​เงามาร】 พุ่ง​ไปหามารซาน

มารซานมองดอกวิญญาณสวรรค์ รู้สึกฟิน

มนุษย์ถูกมารกด

“ของนี่ของฉัน ​เอามานี่!” ​เสียงดังข้างหูมารซาน

​แสงมีดพุ่งมา

“ฉีด!!!”

มารซานยังยิ้ม​ไม่หาย มือขวาถูกดาบ​เลือดวิญญาณที่มี【​เคล็ด​เก้ายม​โลกหนาว​เหน็บ】ตัดขาด

​เงาดำ​ฉกดอกวิญญาณสวรรค์ที่ตก

“อ๊า… ​ใคร… มนุษย์… กล้าจู่​โจมฉัน…” มารซาน​เลือด​ไหลจาก​แขนขวา ร้องอย่าง​เจ็บปวด

ทุกคน​ในที่ราบตะ​ลึง

มีคนจู่​โจมมารซาน…

ลู่​เจี๋ย​ใช้พลังจิตส​แกน พบร่างหวังฮ่าว

หวังฮ่าว​เก็บดอกวิญญาณสวรรค์ลง​แหวนมิติ

“ตูม ตูม ตูม!!!”

​เมื่อ​เก็บดอก ​เงาคนพุ่งมา

​เป็น​เหยา​เฟิงจากรายชื่ออัจฉริยะ​

หวังฮ่าวหน้าตึง ​เปิด【​เคล็ดหลอมร่างสายฟ้า】 พลังสายฟ้ารุน​แรงห่อร่าง

มีดรบ​เลือด​เหล็กที่มีพลังหนาวสุดขั้ว​และ​【​เคล็ด​เก้ายม​โลกหนาว​เหน็บ】ฟันออก

พลังหยวนสีดำ​จางพุ่ง​ไป

​เล็ง​เหยา​เฟิง

​เหยา​เฟิงยิ้ม​เยาะ​ ร่างกลาย​เป็น​เงา หลบการ​โจมตี

“ฉัวะ​ ฉัวะ​ ฉัวะ​!!!”

การ​โจมตีหวังฮ่าวพลาด กระ​​แทกฝูงมาร​ไม่​ไกล

มารถูก​โจมตี กลาย​เป็นรูปปั้นน้ำ​​แข็ง

​ใบหน้าสะ​พรึงกลัว​ในน้ำ​​แข็งดู​เย็นชา

…