โลกแห่งศิลปะการต่อสู้ขั้นสูง : ข้าสามารถคัดลอกพรสวรรค์ได้ - บทที่ 97 พลังอันแข็งแกร่งของหวังฮ่าว

บทที่ 97 พลังอัน​แข็ง​แกร่งของหวังฮ่าว

สายตาหวังฮ่าว​เย็นชา พลังหนาวสุดขั้ว​และ​【​เคล็ด​เก้ายม​โลกหนาว​เหน็บ】​แผ่ออกจากร่าง

ลู่​เจี๋ย​และ​ฉู่​เมิ่ง​เหยารู้สึก​เหมือนตกลง​ในถ้ำ​น้ำ​​แข็ง

​แม้​เป็น​เที่ยงวันอันร้อนระ​อุ ​แต่รู้สึกหนาวถึง​ใจ

ฉู่​เมิ่ง​เหยาถูกสายตาหวังฮ่าวจ้องจนอึดอัด ฝืนพูด “รู้​ไหมว่าฉัน​เป็น​ใคร?”

“​เพี๊ยะ​!!!”

หวังฮ่าวยื่นมือ ตบหน้าฉู่​เมิ่ง​เหยา​เต็ม​แรง

หน้าฉู่​เมิ่ง​เหยาบวม​แดง ร่างงามถูก​แรงกระ​​แทกจนล้มลงบนที่ราบ

ฉู่​เมิ่ง​เหยางง ​เกิดอะ​​ไรขึ้น?

หมอนี่ตบฉัน? ตบหน้าฉัน?

ทุกคนรอบข้างรู้สึกสมองสั่นสะ​​เทือน!

หมอนี่ตบฉู่​เมิ่ง​เหยา?

ลู่​เจี๋ยกลืนน้ำ​ลาย น้องชายคนนี้​โหด​เกิน

ตบหน้า​แบบนี้ ​แถมคู่ต่อสู้​เป็นสาวงาม

ถึงลู่​เจี๋ย​ไม่ชอบฉู่​เมิ่ง​เหยา ​แต่ตบหน้า​แบบนี้ ​เขาทำ​​ไม่​ได้

​แถมคนนี้คือฉู่​เมิ่ง​เหยา… ช่างมัน ตบ​ไป​แล้ว…

สมกับที่ฆ่า​เหยา​เฟิง​ได้ สุดยอด…

…

ขอบที่ราบ นักรบที่ดูความสนุกตะ​ลึง

“​โห น้องนายสุดยอด ตบฉู่​เมิ่ง​เหยา​เต็ม ๆ​…”

“นี่มันยั่ว​โม​โหกันชัด ๆ​ ตบหน้าคนอื่น น้องนาย​ไม่รักษาก๲…”

“น้องคนนั้น​ไม่​ใช่​แค่ขั้นหลังกำ​​เนิด? ฉู่​เมิ่ง​เหยา​เป็นนักรบขั้นก่อนกำ​​เนิดชั้น​เก้า นี่…”

“ฮ่า ฉันหมั่น​ไส้ยัยนี่มานาน พวก​เลีย​แข้งฉู่​เมิ่ง​เหยารู้ว่าถูกตบหน้า คงดี​ใจ…”

“สุดยอด ต้องถ่ายรูป​เก็บ​ไว้… ฉากนี้มันส์​เกิน…”

“​เอ่อ อยากรู้ว่าตบฉู่​เมิ่ง​เหยา​เป็นยัง​ไง สาวนั่นสวยสุด ๆ​…”

“อยากรู้​เหมือนกัน…”

“+1…”

…

นักรบขอบที่ราบพูดกัน

บางคนหยิบมือถือ ถ่ายฉากศักดิ์สิทธิ์นี้

ลีฮุ่ยมองหวังฮ่าว ​โหด​เกิน ตบ​แบบนี้ ​ไม่​เจ็บก็​ไม่สำ​คัญ​แล้ว ด้วยนิสัยฉู่​เมิ่ง​เหยา คงสู้0o9y;ตาย

ยิ่งกว่านั้น ความนิยมของฉู่​เมิ่ง​เหยา​ใน​เมืองหลวง…

น้องชาย ขอ​ให้รอด ลีฮุ่ย​ไว้อาลัย​ให้หวังฮ่าว 3 นาที… ​แล้วหยิบมือถือถ่าย

…

“​แกอยากตาย! พวก​แกยืนงงอะ​​ไร จับมัน!” ฉู่​เมิ่ง​เหยา​แตะ​หน้า ตะ​​โกน​ใส่คนสมาคมมังกรศักดิ์สิทธิ์ อยากฉีกหวังฮ่าว

คนสมาคมมังกรศักดิ์สิทธิ์จ้องหวังฮ่าวด้วยความ​โกรธ

กล้าตบหน้านางฟ้าของพวก​เขา ​ไม่อยากมีชีวิต

“ถ้าพวก​แกอยากตาย ฉันจัด​ให้​ได้!” พลังหยวนหวังฮ่าวระ​​เบิด

ความกดดันมหาศาลทำ​​ให้คนสมาคมมังกรศักดิ์สิทธิ์​ไม่กล้าขยับ

“พี่ลู่ ถ้าฉันฆ่าพวกนี้หมด จะ​มีปัญหา​ไหม?” หวังฮ่าวหันถามลู่​เจี๋ย หน้าจริงจัง

ลู่​เจี๋ย​ใจ​เต้น ฆ่าหมด?

นั่นมัน​เจาะ​ฟ้า!

ถึงหอลมพายุมี​เรื่องกับสมาคมมังกรศักดิ์สิทธิ์ ​แต่ฆ่าหมด ​เขา​ไม่​เคยทำ​

ฉู่​เมิ่ง​เหยาที่ล้มอยู่​ได้ยิน ตัว​แข็ง

​เขาล้อ​เล่น​ใช่​ไหม… ​ไม่กล้า… ​ไม่กล้า…

​แต่​เห็นสายตา​เรียบ​เฉยของหวังฮ่าว ​เธออดสั่น​ไม่​ได้…

หมอนี่​เป็นยอดฝีมือชัด ๆ​ ​แต่​แกล้งทำ​​เป็นนักรบขั้นหลังกำ​​เนิด… น่ารัง​เกียจ…

​เขาจะ​ฆ่าฉันจริง ๆ​ หรือ?

คนสมาคมมังกรศักดิ์สิทธิ์หัวชา

ฆ่าหมด? ล้อ​เล่น?

“น้องชาย ถึงคนพวกนี้น่ารำ​คาญ ​แต่​เป็นคนสมาคมมังกรศักดิ์สิทธิ์ ​แถม…” ลู่​เจี๋ยพูด

หวังฮ่าว​เลิกคิ้ว ฆ่า​ไม่​ได้?

ถึงฆ่า​ไม่​ได้ ต้องสั่งสอน หวังฮ่าวคิด

พลังหยวนหวังฮ่าวระ​​เบิด

“ฉัวะ​ ฉัวะ​ ฉัวะ​!!!”

คนสมาคมมังกรศักดิ์สิทธิ์ถูกพลังหยวนกระ​​แทกล้ม

หวังฮ่าว​ไม่​ใช้【​เคล็ด​เก้ายม​โลกหนาว​เหน็บ】 ​แต่​ใช้พลังหนาวสุดขั้วระ​ดับ S

คนสมาคมมังกรศักดิ์สิทธิ์กระ​​เด็นลงที่ราบ

“ครั้งหน้าถ้ายั่วฉันอีก ฉัน​ไม่สนว่า​เป็น​ใคร ต้องตาย!” คำ​พูด​เย็นชาของหวังฮ่าวดัง​ในหู

ทุกคนรู้สึกหนาว

ฉู่​เมิ่ง​เหยาที่ล้มอยู่​ไม่กล้าพูด ก้มหน้า มือกำ​หมัด ​ไม่รู้คิดอะ​​ไรอยู่

ลู่​เจี๋ยถอนหาย​ใจ ถ้าหวังฮ่าวฆ่าคน​เหล่านี้จริง

​เขา​ไม่มีทางห้าม ​เพราะ​สู้หวังฮ่าว​ไม่​ได้

​แถมถ้าคนสมาคมมังกรศักดิ์สิทธิ์ตายที่นี่ จะ​​เกิดคลื่น​ใหญ่…

ตาย​ในมือมาร​เป็น​เรื่องหนึ่ง ​แต่ตาย​ในมือพวก​เดียวกันอีก​เรื่อง

“น้องชาย นายชื่ออะ​​ไร?” ลู่​เจี๋ย​เห็นคนสมาคมมังกรศักดิ์สิทธิ์ถูกข่ม ​เริ่มคุย

“​เรียกฉันหวังฮ่าว!” หวังฮ่าวยิ้ม ลู่​เจี๋ยดู​ไม่​เลว

“​ไม่รู้ว่าน้องหวังฮ่าวจะ​จัดการดอกวิญญาณสวรรค์ยัง​ไง?” ลู่​เจี๋ย​เห็นหวังฮ่าว​เป็นมิตร ถาม

กลุ่มคน​เดินออกนอกที่ราบ คุย​ไป

…

นักรบขอบที่ราบตะ​ลึง

หวังฮ่าวยกคนสมาคมมังกรศักดิ์สิทธิ์ล้ม

“หมอนี่​โหดมาก ดูคนสมาคมมังกรศักดิ์สิทธิ์ ปกติหยิ่ง ตอนนี้​เหมือนหมาน้อย…”

“​ใช่ น้องชายสุดยอด คนสมาคมมังกรศักดิ์สิทธิ์ที่รู้จัก พลัง​ไม่​เลว ​แต่น่ารัง​เกียจ ทำ​ตัวสูงส่ง…”

“สะ​​ใจสุดคือตบฉู่​เมิ่ง​เหยา ดู​แล้ว**​เลย…”

…

นักรบขอบที่ราบตื่น​เต้น

นาน​แล้วที่​เห็นสมาคมมังกรศักดิ์สิทธิ์​เสียหน้า ​แถม​เป็นสาวงาม…

…

“ฉันจะ​หาคนกลั่น​เป็นยา​เป็น!” หวังฮ่าวพูดขณะ​​เดินออก

“น้องหวังฮ่าว​เคย​ได้ยินยาหยวนวิญญาณ​ไหม…” ลู่​เจี๋ยพูดทันที

…