ใครปล่อยไอ้หมอนี่มาบำเพ็ญเซียนวะ！ - บทที่ 434 การย้อนกลับของสายใยโชคชะตาหายไป

“ใช้พลังแผ่นดินสักหน่อยหรือ?” ผู้ปกครองลี่ได้ยินค าขอก็ชะงัก
ไปครู่หนึ่ง
“ไม่ได้งั้นหรือ?”
“ไม่ๆๆ ย่อมได้แน่นอน”
ทั้งห้าส านักเซียนใหญ่กับราชส านักมีความสัมพันธ์เป็น
พันธมิตรฝ่ายธรรมะ ไม่มีความสัมพันธ์แบบผู้ใหญ่ผู้น้อยใน
ความหมายที่แท้จริง
เมื่อหนึ่งแสนปีก่อน เทพกุยหยวนเทียนจวินบรรพบุรุษแห่ง
ส านักเวิ่นเต๋า พร้อมด้วยอีกสี่คนได้ก่อตั้งห้าส านักเซียนใหญ่ขึ้น และ
ท าข้อตกลงพันธมิตรกับราชวงศ์ต้าเซี่ย ข้อตกลงนั้นครอบคลุมถึง
อ านาจบังคับใช้กฎหมาย อ านาจการควบคุมดูแล การลดหย่อนภาษี
และอื่นๆ
รวมถึงเจ้าส านักสามารถใช้พลังแผ่นดินได้
ชิวจิ้นอันรู้เนื้อหาข้อตกลงพันธมิตร จึงได้เสนอค าขอนี้
ผู้ปกครองลี่ไม่รู้เนื้อหาข้อตกลงพันธมิตร แต่ก่อนที่เขาจะเข้ารับ
ต าแหน่งผู้ปกครองแคว้นหวง ฮ่องเต้ได้อบรมฉุกเฉินด้วยพระองค์เอง
ตอนนั้นฮ่องเต้ได้บอกเขาว่า เจ้าส านักสามารถใช้พลังแผ่นดินได้

พูดถึงความเข้าใจเรื่องพลังแผ่นดิน กลับเป็นชิวจิ้นอันที่คุ้นเคย
มากกว่า
“ด้วยวิทยายุทธ์อันล ้าเลิศของท่านเจ้าส านักชิว ไม่ทราบว่าเกิด
เรื่องใดขึ้น ถูกผู้ใดสาปแช่งหรือ?” ผู้ปกครองลี่ถามด้วยความอยากรู้
ชิวจิ้นอันถอนหายใจ แล้วพูดอย่างเดือดดาล “เล่าไปก็ยาว เรื่อง
นี้ก็เป็นเรื่องบังเอิญ วันนั้นข้าได้พบเจ้าหนูตระกูลเมิ่งคนนี้โดยบังเอิญ
สถานการณ์บีบบังคับ พวกเราสองคนบุกเข้าไปในรังมาร หวังจะ
ก าจัดความชั่วร้าย มอบความสงบสุขให้แผ่นดิน น่าเสียดายที่รังมาร
นั้นเป็นฐานใหญ่ของฝ่ายมาร เต็มไปด้วยผู้เชี่ยวชาญ แม้แต่ข้าเอง
ในการต่อสู้ก็ยังเสียเปรียบ”
“ยิ่งไม่ต้องพูดถึงก าปั้นเดียวสู้สี่มือ พลังข้าเพียงผู้เดียวมีจ ากัด
ฝ่ายมารมีก าลังมาก ในระหว่างการต่อสู้ ฝ่ายมารได้ร่ายค าสาปใส่ข้า
กับเจ้าหนูตระกูลเมิ่ง!”
“เป็นเช่นนั้นเองหรือ ผู้บ าเพ็ญฝ่ายมารช่างน่ารังเกียจนัก!”
ผู้ปกครองลี่ร้องอุทาน ปกป้องชิวจิ้นอัน
“ไม่ทราบว่าท่านเจ้าส านักชิวไปที่ลัทธิมารใดในสามลัทธิมาร
ใหญ่?”
ชิวจิ้นอันส่ายหน้า ไม่ยินดีที่จะให้รายละเอียด ผู้ปกครองลี่รู้จัก
กาลเทศะจึงไม่ถามต่อ
ลู่หยางกับเมิ่งจิ่งโจวสีหน้าแปลกๆ แต่ไม่ได้พูดอะไร

“ท่านเจ้าส านักชิวเก่งกาจจริงๆ บุกเดี่ยวเข้ารังมาร!” หม่านกู่ก า
หมัดแน่น ท่านเจ้าส านักชิวใช้ก าลังเพียงคนเดียวก าจัดรังมาร คิด
แล้วช่างเท่เหลือเกิน!

ตอนที่ชิวจิ้นอันแอบเข้าส านักเวิ่นเต๋า หม่านกู่ยังอยู่ในทุ่งร้างท า
พิธีเข้าสู่วัยผู้ใหญ่ ไม่รู้สถานการณ์ตอนนั้น
“การใช้พลังแผ่นดินนั้นได้แน่นอน แต่เพียงแต่ข้าเพิ่งสัมผัสกับ
พลังแผ่นดิน การใช้งานยังไม่ค่อยคล่อง”
“ไม่เป็นไร ไม่จ าเป็นต้องใช้กระบวนการที่ซับซ้อนนัก เพียงแค่ใช้
พลังแผ่นดินช าระล้างพวกเราสองคนก็พอ”
“ตกลง” ผู้ปกครองลี่ตอบตกลงอย่างรวดเร็ว
พลังแผ่นดินเป็นความลับส าคัญยิ่ง ผู้ปกครองลี่ให้เพียงชิวจิ้นอัน
กับเมิ่งจิ่งโจวสองคนที่โชคร้ายตามเขาไป ลู่หยาง หม่านกู่ และจ้าวปั้ว
รออยู่ที่เดิม
หลังจากชุลมุนวุ่นวายมากมาย ทั้งสามคนต่างเหนื่อยล้า เดิมที
แค่ไปช่วยจัดการผีจมน ้าตัวเดียว เรื่องพัฒนาไปไกลเกินควบคุม ทั้ง
เรื่องสลายพลังบ าเพ็ญใหม่ เรื่องผู้ยิ่งใหญ่ขั้นรวมร่างแห่งต้าอวี๋ออก
โรง และเรื่องชิวจิ้นอันมาช่วยอีก
“ไม่นึกเลยว่า พี่หวังหมิงจะเป็นผู้บ าเพ็ญโบราณขั้นรวมร่างที่
สลายพลังบ าเพ็ญใหม่!” จ้าวปั้วพูดด้วยรอยยิ้มขมขื่น เขาพยายาม
จะแลกเปลี่ยนประสบการณ์บ าเพ็ญกับหวังหมิงมาตลอด แต่หวังหมิ

งกลับตอบรับอย่างขอไปที่ ก่อนหน้านี้ไม่เข้าใจสาเหตุ ตอนนี้เข้าใจ
แล้ว พวกเขาไม่ใช่คนประเภทเดียวกันเลย
“จากวิธีการของหวังหมิง ดูเหมือนว่าก่อนสลายพลังบ าเพ็ญใหม่
เขาคงจะช านาญวิชาควบคุมศพมาก่อน” ลู่หยางวิเคราะห์ อาจเป็น
เหตุผลที่หวังหมิงเลือกส านักควบคุมศพ
นี่ไม่ใช่เรื่องแปลก ประวัติศาสตร์วิชาควบคุมศพย้อนไปถึงยุค
โบราณได้ ผู้บ าเพ็ญแห่งต้าอวี๋เชี่ยวชาญวิชาควบคุมศพก็เป็นเรื่อง
ปกติ
“แต่ไม่รู้ว่ามีผู้บ าเพ็ญโบราณสลายพลังบ าเพ็ญใหม่อีกกี่คน
หวังหมิงบ าเพ็ญใหม่จนถึงขั้นแก่นทองค า แต่ไม่ได้หมายความว่าผู้
บ าเพ็ญโบราณคนอื่นๆ จะบ าเพ็ญใหม่ถึงขั้นแก่นทองค าเช่นกัน!” ลู่
หยางพูดอย่างเคร่งขรึม นี่ไม่เหมือนกับลัทธิมาร ลัทธิมารมีผู้บ าเพ็ญ
ขั้นต ่าและขั้นกลางเป็นจุดเริ่มต้น ผู้บ าเพ็ญโบราณไม่เหมือนกัน
เริ่มต้นที่ขั้นรวมร่าง ไม่รู้ว่าขีดจ ากัดอยู่ที่ใด ยากจะรับมือมากกว่า
“แค่สลายพลังบ าเพ็ญใหม่เท่านั้น ไม่มีสักคนที่บรรลุเซียน น่าอับ
อาย” เซียนอมตะในฐานะเซียน ดูถูกพวกที่สลายพลังบ าเพ็ญใหม่
พวกนี้อย่างมาก
“อืม ท่านเซียนก าลังดูอะไรอยู่?” ลู่หยางสังเกตเห็นเซียนอมตะ
ก าลังนอนคว ่าบนเตียง จ้องมองเนื้อหาบนแผงแสงอย่างไม่วางตา

บนแผงแสงมีเงาร่างที่คุ้นเคย คือผู้ปกครองลี่ ชิวจิ้นอัน และเมิ่ง
จิ่งโจวที่เพิ่งจากไป
“ไม่เคยเห็นพลังแผ่นดินถูกใช้อย่างไร ข้าก็ดูสักหน่อย”
“ขอดูด้วย ข้าก็อยากรู้” ลู่หยางก็สงสัยเช่นกัน เขาจึงขอให้เซียน
อมตะขยับให้มีที่ว่าง แล้วนอนคว ่าข้างๆ เซียนอมตะเพื่อดู
สถานที่ควบคุมพลังแผ่นดินมีการป้องกันหลายชั้น ตัวพลัง
แผ่นดินเองก็มีความสามารถป้องกันการลักลอบมอง แม้แต่ผู้อยู่ขั้น
ข้ามพิบัติก็ไม่สามารถทะลุผ่านได้ แต่การป้องกันเหล่านี้ไม่มี
ความหมายต่อหนึ่งในห้าเซียนยุคโบราณอย่างเซียนอมตะ
หากเป็นเซียนฝ่ายราชส านักควบคุมพลังแผ่นดินโดยตรงก็อีก
เรื่อง นอกเหนือจากนั้น ไม่มีใครสามารถป้องกันเซียนอมตะแอบดู
พลังแผ่นดินได้
บนแผงแสง ผู้ปกครองลี่พาสองคนเข้าไปห้องลับที่ท าจากหิน
ห้องลับปิดสนิท ไม่มีช่องโหว่แม้แต่น้อย ไม่เหมือนถูกก่อด้วย
ก้อนหิน แต่ดูเหมือนถูกขุดออกมาจากก้อนหินใหญ่ก้อนเดียว
ในห้องลับมีสระน ้าขนาดเล็ก สระว่างเปล่า ไม่มีอะไรข้างใน เว้น
แต่ตรงกลางมีร่องเว้าสี่เหลี่ยม ผู้ปกครองลี่ถือตราแคว้นหวง กดตรา
ลงในร่องเว้า

วัตถุคล้ายน ้าที่ส่องแสงปรากฏขึ้นทันที่ เป็นเส้นและแผ่น เติม
เต็มร่องเว้านั้น
“เป็นเช่นนี้นี่เอง สิ่งนี้ก็คือพลังแผ่นดิน”
เห็นลู่หยางยังสับสนอยู่บ้าง เซียนอมตะจึงอธิบายว่า “พลัง
แผ่นดินมีอยู่ทุกนิ้วของผืนดินแคว้นต้าเซี่ยมาตั้งแต่ต้น ในรูปแบบที่
มองไม่เห็น สัมผัสไม่ได้ ตราแคว้นหวงคือกุญแจ สามารถเปลี่ยนพลัง
แผ่นดินจากสถานะที่สัมผัสไม่ได้ให้กลายเป็นสัมผัสได้”
“ตราแคว้นหวงเป็นสมบัติล ้าค่าที่เลือกเจ้าของ เฉพาะผู้ปกครอง
ลี่เท่านั้นที่สามารถใช้สมบัติล ้าค่าชิ้นนี้ได้”
“ส่วนพลังของพลังแผ่นดิน อาจเป็นเพราะมีเพียงพลังแผ่นดิน
ของแคว้นเดียว จึงไม่แข็งแกร่งนัก หากพลังแผ่นดินของทั้งสิบเจ็ด
แคว้นรวมกัน พลังจะน่าทึ่งมาก ดูเหมือนว่าเซียนของราชส านัก
แคว้นต้าเซี่ยมีความสามารถอยู่บ้าง”
“แน่นอน ก็แค่มีความสามารถบ้างเท่านั้น ยังไม่ถึงระดับของข้า”
อีกด้านหนึ่ง เมิ่งจิ่งโจวได้เห็นพลังแผ่นดินในระยะใกล้เป็นครั้ง
แรก รู้สึกว่าความหวังที่จะแก้ไขการย้อนกลับของสายใยโชคชะตา
ใกล้เข้ามาแล้ว
“ต้องกระโดดเข้าไปโดยตรงหรือ?”

ชิวจิ้นอันห้ามความตั้งใจฆ่าตัวตายของเมิ่งจิ่งโจว “ถ้าเจ้าอยู่ขั้น
ข้ามพิบัติ กระโดดเข้าไปก็มีโอกาสรอด”
เมิ่งจิ่งโจวมองว่าแม้ตนจะเป็นผู้ยิ่งใหญ่ขั้นแก่นทองค า แต่ยัง
ห่างไกลจากขั้นข้ามพิบัติอยู่บ้าง จึงไม่กระโดดเข้าไปก่อน
พลังแผ่นดินหนาเท่าแขนลอยออกมา ผู้ปกครองลี่ก าลังควบคุม
อยู่
ผู้ปกครองลี่ควบคุมพลังแผ่นดินอย่างไม่คล่อง พยายามลดฤทธิ์
กัดกร่อนที่มีในพลังแผ่นดินหลายครั้ง ใช้สองนิ้วชี้ไปที่ชิวจิ้นอันและ
เมิ่งจิ่งโจว พูดว่าไป พลังแผ่นดินนี้ก็พุ่งไปชะล้างร่างทั้งสอง
“สบายจริงๆ!” เมิ่งจิ่งโจวอุทานด้วยความประหลาดใจ รู้สึก
เหมือนสัมผัสพลังวิเศษครั้งแรก แต่สบายกว่านั้นอีก
หมอกสีชมพูลอยออกมา ถูกพลังแผ่นดินดูดกลืน ละลาย และ
หายไปในความว่างเปล่า
ค าสาปที่กดดันหัวใจมาหลายวันหายไปแล้ว ชิวจิ้นอันก็รู้สึกสด
ชื่นอย่างยิ่ง
“ฮู้~~ สบายจริง!”
“ค าสาปหายไปสักที่ ไปหอนางโลมฉลองกันเถอะ ท่านลี่ หอนาง
โลมที่ดีที่สุดในเมืองฮั่นสุ่ยของพวกท่านอยู่ที่ไหน?”
ผู้ปกครองลี่: “……”

ถามค าถามนี้กับข้าคงไม่เหมาะสักเท่าใด?
“แต่ก่อนมีสวนสัตว์แห่งหนึ่ง เป็นหอนางโลมที่ดีที่สุด ตอนนี้
ก าลังปิดปรับปรุง”