ใครปล่อยไอ้หมอนี่มาบำเพ็ญเซียนวะ！ - บทที่ 584 จดหมายเชิญ

ต้อเจียงยุคโบราณดั้งเดิมก็แข็งแกร่งมากอยู่แล้ว อาจารย์หลวง
แห่งต้าอวี๋ที่ถูกเซียนอมตะชายระเบิดจิตวิญญาณสิบวันยังมีชีวิตอยู่
นั่นเป็นเพราะเขาพยายามซ่อนตัวในมุมของมิติ ถูกคลื่นกระแทกจาก
การระเบิดโจมตี ได้รับความเสียหายน้อยมาก
ที่เซียนอมตะพูดว่าต้อเจียงยุคโบราณรับมือการโจมตีสิบครั้ง นั่น
คือการยืนอยู่กลางระเบิดและรับแรงกระแทกโดยตรงสิบครั้ง ซึ่งต่าง
จากอาจารย์หลวงแห่งต้าอวี๋โดยสิ้นเชิง
และอานุภาพการระเบิดของเซียนอมตะชายจะเทียบกับเซียน
อมตะได้อย่างไร?
ตอนนี้ต้อเจียงยุคโบราณมีแนวโน้มที่จะรวบรวมเขตปีศาจ พลัง
เพิ่มขึ้นอีกระดับ ก้าวเข้าสู่ลำดับแนวหน้าของกลุ่มกึ่งเซียน แม้แต่รอง
ประมุขสองของสายอมตะก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา เห็นได้ชัดถึงความ
แข็งแกร่งของต้อเจียงยุคโบราณ
……
ตระกูลต้อเจียง

“จดหมายเชิญส่งออกไปหมดแล้วหรือไม่?” ต้อเจียงยุคโบราณ
กระพือปีกเบาๆ ปล่อยพลังข่มที่แผ่อานุภาพบางเบา แต่กลับเก่าแก่
และลึกลับ ทำให้ผู้คนหวาดกลัว
เขตปีศาจยกย่องผู้แข็งแกร่ง บรรดาผู้คุกเข่าด้านล่างล้วนเป็นผู้
แข็งแกร่งที่สุดของแต่ละเผ่า เขาควบคุมคนเหล่านี้จึงสามารถควบคุม
เผ่าใหญ่เหล่านี้ได้
หากสังเกตให้ดีจะพบว่า ดวงตาลึกของปีศาจแข็งแกร่งเหล่านี้
ล้วนมีลายสักที่ซับซ้อน นี่คือรอยจารึกนายและบ่าวที่ต้อเจียงยุค
โบราณสลักลง
ผู้ใดที่ถูกสลักรอยจารึกนี้ ล้วนต้องเชื่อฟังต้อเจียงยุคโบราณ
แม้แต่ชีวิตและความตายก็ไม่ได้อยู่ในการควบคุมของตนเอง
ผู้สื่อสารตระกูลต้อเจียงต้องการสลักรอยจารึกนี้ลงบนท่านเจ้า
เผ่าจิ่น ใครจะคิดว่าตระกูลฉงฉีมีฐานรากที่ลึกซึ้ง จนสามารถทำลาย
แผ่นป้ายได้
หัวหน้าตระกูลต้อเจียงมองบรรพบุรุษเฒ่าอย่างประหม่า
ความรู้สึกหวาดหวั่น: “ทูลท่าน ส่งไปยังทุกอำนาจใหญ่แล้ว เพียงแต่
สี่ลัทธิมารใหญ่หาที่อยู่ยากทำให้ไม่สามารถส่งจดหมายได้”
“สี่ลัทธิมารใหญ่? ลัทธิอมตะไม่ได้ถูกถอดออกจากรายชื่อแล้ว
หรือ?”
อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Nov่l Lucky
“ยังมีหนึ่งอำนาจที่เพิ่งเกิดขึ้น ชื่อลัทธิสวรรค์ สมาชิกล้วนมา
จากสวรรค์ยุคโบราณ……”
หัวหน้าตระกูลต้อเจียงเล่าเรื่องเกี่ยวกับลัทธิสวรรค์โดยละเอียด
ตั้งแต่เทพถั่วปรากฏตัวที่เมืองฮั่นสุ่ย จนถึงรองประมุขก่อเรื่องในงาน
ฉลองของสำนักเวิ่นเต๋า เรื่องราวต่างๆ ล้วนแสดงถึงความแข็งแกร่ง
ของลัทธิสวรรค์
ต้อเจียงยุคโบราณแค่นเสียงหึ “สวรรค์? ไร้สาระสิ้นดี ข้า
ท่องเที่ยวในยุคโบราณนับหมื่นปี ไม่เคยได้ยินว่ามีอะไรชื่อสวรรค์
เหมือนลัทธิอมตะเดิมที่มีคนแต่งเรื่องขึ้นมา”
“ส่วนเทพถั่ว ใครจะรู้ว่าเป็นละครที่ผู้บำเพ็ญแห่งแคว้นต้าอวี๋
แสดงขึ้นมาหรือเปล่า ไม่น่าหวาดกลัว!”
“ท่านบรรพบุรุษช่างเห็นอย่างลุล่วง!”
“อีกอย่าง ถึงเวลาแล้วที่อัจฉริยะของตระกูลต้อเจียงเราที่ซ่อนตัว
มานานจะให้ชาวโลกรู้ถึงความแข็งแกร่งของตระกูลต้อเจียงเรา”
ต้อเจียงยุคโบราณมุมปากยิ้มเล็กน้อย อัจฉริยะตระกูลต้อเจียง
คือผู้ที่เขาบ่มเพาะด้วยตนเอง นับเป็นผู้สืบทอดวิชาของเขา แข็งแกร่ง
อย่างปฏิเสธไม่ได้
จากนั้นเขามองหัวหน้าตระกูลต้อเจียงที่กำลังคลานอยู่บนพื้น
ด้วยสายตาเย็นชา

“ใครอนุญาตให้เจ้าพูดกับบรรพบุรุษ ไม่รู้หรือว่าต้องเคารพ
ลำดับอาวุโส เปลี่ยนเป็นผู้ที่อยู่ในขั้นข้ามพิบัติมาพูดกับบรรพบุรุษ”
……
“พวกท่านก็คงได้รับจดหมายเชิญจากต้อเจียงยุคโบราณแล้ว มี
ความเห็นอย่างไรบ้าง?”
ฮ่องเต้แห่งแคว้นต้าเซี่ยเรียกประชุมสำนักใหญ่ทั้งห้า บนโต๊ะวาง
จดหมายเชิญอยู่หกฉบับ
ชิวจิ้นอันยักไหล่: “จะทำยังไงได้ ก็ไปดูสิ ดูความสนุกไม่ต้องเสีย
ตังค์”
“ก่อนหน้านี้อวี้จือไม่ได้เล่าเรื่องนี้ให้พวกเราฟังแล้วหรือ ตอนนั้น
ได้ข้อสรุปว่าต้อเจียงยุคโบราณรวบรวมเขตปีศาจ จะช่วยควบคุมเผ่า
ปีศาจที่เป็นศัตรูกับมนุษย์ ในอนาคตไม่ว่าจะเป็นการค้าขายหรือการ
แลกเปลี่ยนระหว่างผู้บำเพ็ญของทั้งสองฝ่าย ก็จะสะดวกขึ้นมาก
ประโยชน์มากกว่าโทษ เรื่องนี้แคว้นต้าเซี่ยของเราไม่จำเป็นต้องไปยุ่ง
เกี่ยว”
“ส่วนเรื่องที่เขาปรากฏตัวในช่วงเวลานี้ แน่นอนว่าเกี่ยวข้องกับ
การมาถึงของยุคทอง แต่ต้อเจียงยุคโบราณยังไม่แข็งแกร่งถึงขั้นที่จะ
คุกคามแคว้นต้าเซี่ย พวกเราเป็นแค่ผู้ชมก็พอ”
“เห็นด้วย”

……
ดินแดนพุทธะทอง
“ต้อเจียงยุคโบราณจะสร้างประเทศปีศาจหรือ?”
ผู้ปกครองดินแดนพุทธะร่างกายสูงใหญ่ ศีรษะเกลี้ยงเกลา
เปลือยกายท่อนบน นั่งบนอาสนะดอกบัว เบื้องหลังเป็นรูปปั้น
พระพุทธรูปที่สร้างจากทองสวรรค์
เขามองจดหมายเชิญที่ส่งมา พลิกลูกประคำไปมา เงียบงัน
เขาเขียนชื่อผู้ที่มีคุณสมบัติเหมาะสมลงบนกระดาษ ฉีกเป็นชิ้น
เล็กๆ ม้วนเป็นก้อน แล้วจับฉลาก
“ช่างเถอะ ลองเลือกคนไปสักคนแล้วกัน”
……
ทะเลตงไห่
ราชันมังกรเฒ่าพันตัวบนเสาหิน ลำตัวยาวเกือบหมื่นเมตร เกล็ด
สีเขียวดูเก่าแก่ เล็บมังกรคลุมไปด้วยหนังด้านหนา แต่ไม่มีใครกล้าดู
ถูกมังกรแก่ตัวนี้ ไม่ว่าจะในทะเลตงไห่หรือเขตปีศาจ ในปัจจุบันคงไม่
มีปีศาจตนใดที่อายุมากกว่าเขา
ในวัยหนุ่ม เขาเคยใช้กำลังเพียงคนเดียวปราบกบฏในสงคราม
เก้ามังกร ที่เกือบทำให้ทะเลตงไห่ตกอยู่ในสภาพแบ่งแยก

“พอดีเหมือนกัน หลายปีมานี้ไม่ได้แลกเปลี่ยนกับพี่น้องในเขต
ปีศาจแล้ว ส่งลูกมังกรไปสักสองสามตัวเพื่อไปพบปะแลกเปลี่ยนก็ดี
พอดีจะได้ถามข่าวของบรรพบุรุษโบราณด้วย”
……
ลัทธิจิ่วอิ่ว
มู่ไป๋อี้มองรายได้จากร้านเนื้อย่างอย่างมีความสุข ตามอัตรานี้
คงจะใช้หนี้ได้หมดในชาตินี้แน่นอน และยังจะมีกำลังสร้างเมืองผีฝ่งตู้
อีกด้วย
“ขอบคุณลัทธิสวรรค์จริงๆ”
เขากำลังอยู่ในช่วงสนุก ก็มีผู้ใต้บังคับบัญชานำข่าวมาให้ ทำให้
เขาตกใจอย่างมาก
“เขตปีศาจจะสร้างประเทศปีศาจ ส่งจดหมายเชิญทุกอำนาจ
ใหญ่ไปเป็นพยาน?”
“ทำไมไม่มีลัทธิจิ่วอิ่วพวกเรา? อ้อ ใช่สิ พวกเขาหาตำแหน่งของ
เราไม่เจอ”
ข่าวใหญ่เช่นนี้ก่อนหน้านี้แทบไม่มีการเปิดเผยเลยสักนิด ต้อ
เจียงยุคโบราณมีความสามารถในการปิดบังข่าวสารได้แข็งแกร่งถึง
เพียงนี้เชียวหรือ?

มู่ไป๋อี้รู้สึกลำบากใจ ตามแผนของรองประมุขลู่ พวกเขาควร
ตั้งใจทำเงินด้วยร้านเนื้อย่าง ไม่ยุ่งกับเรื่องนี้
แต่พูดอีกแง่หนึ่ง การสถาปนาประเทศปีศาจเป็นเหตุการณ์ใหญ่
ที่จะบันทึกในประวัติศาสตร์ หากไม่ไป มองย้อนกลับไปในอนาคตคง
รู้สึกเสียดาย
เขาใคร่ครวญครู่หนึ่ง แล้วเรียกสือฮว่ากู๋มา
“เจ้าลองถามรองประมุขลู่ดูว่าลัทธิสวรรค์มีมุมมองอย่างไร?”
สือฮว่ากู๋ได้ทราบเรื่องการสถาปนาประเทศปีศาจของต้อเจียงยุค
โบราณ ก็ตกใจเช่นกัน รีบหยิบแผ่นป้ายจิ่วอิ่วออกมา ใส่ข้อความ
ยาวๆ เพื่อถามถึงรองประมุขลู่
ไม่นาน ลู่หยางก็ตอบกลับมา: ข้าอยู่ในเขตปีศาจตลอด
มู่ไป๋อี้และสือฮว่ากู๋สูดหายใจเฮือก ปกติแล้วใครเล่าจะไปเขต
ปีศาจโดยไม่มีเหตุผล รองประมุขผู้นี้ต้องรู้ว่าต้อเจียงยุคโบราณจะ
สถาปนาประเทศแล้ว จึงรีบไปที่นั่นล่วงหน้า!
นี่คือรากฐานของลัทธิสวรรค์
……
“น้องชาย เจ้ากำลังตอบใครอยู่หรือ?” ศิษย์พี่คนที่สามรู้สึกว่าลู่
หยางกำลังเขียนอะไรบางอย่าง

ลู่หยางตอบอย่างไม่ใส่ใจ: “อ๋อ ลัทธิจิ่วอิ่ว พวกเขาถามว่าข้าอยู่
ที่ไหน”
“……ลัทธิจิ่วอิ่ว?”
ศิษย์พี่คนที่สามเงียบไปสักพัก แล้วถามอย่างสงสัย ราวกับได้ยิน
ผิด
ลู่หยางกับเมิ่งจิ่งโจวจึงเล่าเรื่องลัทธิสวรรค์ทั้งหมดให้ฟัง เน้นไป
ที่ศิษย์พี่ใหญ่เป็นประมุข มีผู้อาวุโสแปดคนและท่านเต๋าปู้อวี่เป็นราชา
แห่งสวรรค์ผู้พิทักษ์
สิ่งที่ได้รับคือความเงียบที่ยาวนานกว่าเดิมจากศิษย์พี่คนที่สาม
คนรุ่นหลังจะเก่งกาจกว่ารุ่นพี่เสมอ แม้แต่อาจารย์สมัยหนุ่มก็ไม่
เคยทำเรื่องแบบนี้
ตอนนี้ทั้งสามคนนั่งอยู่บนหนังสัตว์ ไม่ได้มุ่งหน้าไปที่ตระกูลต้อ
เจียง เวลาจนกว่าวังหลวงจะสร้างเสร็จยังมีอีกหนึ่งเดือน ไม่
จำเป็นต้องไปล่วงหน้า
ทั้งสามคนกำลังไปอีกที่หนึ่ง —— ดินแดนลับแห่งการ
สร้างสรรค์
หากไม่มีการสถาปนาประเทศปีศาจ ดินแดนลับที่เปิดหนึ่งร้อยปี
ครั้งนี้จะเป็นเหตุการณ์ใหญ่ที่สุดในเขตปีศาจ

เมื่อดินแดนลับแห่งการสร้างสรรค์เปิด อัจฉริยะทั้งหมดในเขต
ปีศาจจะเข้าร่วม
นอกจากข้อจำกัดเรื่องวิทยายุทธ์ เงื่อนไขในการเข้าร่วมดินแดน
ลับแห่งการสร้างสรรค์มีเพียงข้อเดียว —— เลือดบริสุทธิ์
โดยบังเอิญ ลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวเป็นมนุษย์เลือดบริสุทธิ์ พอดี
ตรงตามเงื่อนไข