ใครปล่อยไอ้หมอนี่มาบำเพ็ญเซียนวะ！ - บทที่ 593 ท ำไมข้ำกลำยเป็ นอันดับสอง

เซียนเฉียนหลินไม่ใช่ครั้งแรกที่คุกเข่ำบนค่ำยกลดำบ เฉพำะที่ลู่ หยำงเคยได้ยินก็มีสิบกว่ำครั้ง จำนวนจริงต้องมำกกว่ำนี้แน่ ลู่หยำง ไม่สำมำรถระบุแน่ชัดว่ำกำรคุกเข่ำค่ำยกลดำบครั้งนี้เกิดจำกสำเหตุ อะไร

ส่วนเรื่องที่เซียนเฉียนหลินสำบำนต่อฟ้ ำ… มีเซียนอิงเทียนอยู่ อย่ำว่ำแต่ฟ้ ำผ่ำห้ำสำยเลย ต่อให้ผ่ำทุกวันก็ไม่เป็ นไร

“อะไรนะ?!”

จำงเสวี่ยมองลู่หยำงอย่ำงงุนงง แล้วเลื่อนสำยตำไปที่ใบหน้ำของ หลัวหง

ไปมำเช่นนี้สำมครั้ง นำงจึงยืนยันว่ำสิ่งที่ลู่หยำงพูดคือคำตอบที่ ถูกต้อง

แต่หัวหน้ำเผ่ำไม่ได้เล่ำให้นำงฟังแบบนี้นี่

ทำไมสองคนนี้รู ้เรื่องประวัติศำสตร ์ตระกูลหงส์มำกกว่ำหัวหน้ำ เผ่ำตระกูลหงส์ของพวกเรำเสียอีก?

“เดี๋ยวก่อน อะไรที่เรียกว่ำ ‘หญิงคนไหน’ บรรพบุรุษของข้ำกับ เซียนจำกมำรมีควำมสัมพันธ ์อะไรกัน?”

จำงเสวี่ยรำวกับสังเกตเห็นเรื่องน่ำตื่นตะลึงจำกคำตอบ

ประวัติศำสตร ์บันทึกว่ำบรรพบุรุษของนำงกับเซียนจำกมำรเป็ น คู่แข่ง ทั้งสองต่อสู้เพื่อแย่งชิงตำแหน่งเซียน สุดท้ำยบรรพบุรุษพ่ำย แพ้ เซียนจำกมำรได้เป็ นเซียน

ทำไมบรรพบุรุษจะใช ้น้ำเสียงแบบนี้พูดกับเซียนจำกมำร?

ไม่ตรงกับประวัติศำสตร ์ที่นำงรู ้เลย

จำงเสวี่ยสมองปั่นป่วน เพียงคำถำมเดียวก็ทำให้ควำมรู ้ของนำง เปลี่ยนไปอย่ำงสิ้นเชิง ล้มล้ำงควำมเข้ำใจเดิมทั้งหมด

เมิ่งจิ่งโจวชำเลืองมองจำงเสวี่ยที่งุนงง ยังคงคิดว่ำเมื่อกลับไปจะ กินอะไร

ซู่เหลียนเอ้อร ์ก็มองลู่หยำงอย่ำงสงสัย ในคำถำมเกี่ยวกับ ประวัติศำสตร ์ตระกูลหงส์ ทำไมมีคนรู ้มำกกว่ำจำงเสวี่ย?

คนที่ชื่อลู่หยำงนี้มีสถำนะอะไรกันแน่?

หลัวหงไม่ได้สนใจปฏิกิริยำของทุกคน ไม่ว่ำทุกคนจะมีปฏิกิริยำ อย่ำงไรก็ไม่มีผลต่อกำรออกข้อสอบของนำง นี่เป็ นขั้นตอน

“กรุณำฟังคำถำมที่สำม บรรพบุรุษตระกูลมังกรแข็งแกร่งมำก เป็ นอุปสรรคในเส้นทำงเซียนของเผ่ำปีศำจทั้งหมด ในยุคโบรำณมี อัจฉริยะเผ่ำปีศำจคนหนึ่ง แม้พรสวรรค์กำรบำเพ็ญจะไม่โดดเด่น แต่ มีพรสวรรค์อย่ำงยิ่งในกำรวิจัยวิชำพิเศษ”

“อัจฉริยะผู้นี้ทำงำนหนักจนลืมกินลืมนอน ค้นคว้ำวิชำพิเศษ ยิ่งใหญ่ มีชื่อว่ำ ‘คำถำเซียนปรำบมังกรสิบแปดฝ่ ำมือ’ ในทำงทฤษฎี หำกฝึ กฝนคำถำสิบแปดฝ่ ำมือนี้ได้สำเร็จ แม้แต่บรรพบุรุษตระกูล มังกรก็ต้องพ่ำยแพ้ต่อวิชำพิเศษนี้”

“แต่อัจฉริยะผู้นี้ไม่ได้ทำวิชำพิเศษนี้ให้สมบูรณ์ ขอถำมว่ำเกิด อะไรขึ้น?”

คำถำปรำบมังกรสิบแปดฝ่ ำมือเป็ นวิชำพิเศษยุคโบรำณที่ แพร่หลำยในเขตปีศำจ พลังของมันไม่ต้องสงสัย เผ่ำปีศำจทั้งหมด ล้วนแสวงหำร่องรอยของวิชำนี้ แต่ไม่พบเลย

มีค ำอธิบำยมำกมำยว่ำท ำไมคำถำปรำบมังกรสิบแปดฝ่ ำมือจึง ไม่สมบูรณ์

ซู่เหลียนเอ้อร ์รีบตอบก่อน “ตำมบันทึกโบรำณของเผ่ำข้ำ อัจฉริยะผู้นี้ใช ้เวลำทั้งชีวิตก็ยังไม่ได้ทำวิชำพิเศษนี้ให้สมบูรณ์ คิดว่ำ เป็ นเพรำะพรสวรรค์เขำจ ำกัด”

หลัวหงไม่ได้ประเมิน ค ำตอบของซู่เหลียนเอ้อร ์ถือว่ำไม่ผิด

เห็นหลัวหงไม่พูด จำงเสวี่ยก็ให้คำตอบอีกแบบ “ตำรำโบรำณ ของพวกเรำก็มีบันทึกคล้ำยกัน บอกว่ำวิชำพิเศษนี้ผิดกฎสวรรค์ เกินไป อัจฉริยะผู้นี้เผชิญวิบัติใหญ่ แม้จะใช ้พลังทั้งหมด ก็ไม่ สำมำรถผ่ำนไปได้ จึงตำยทั้งกำยและวิชำ ไม่ได้ทำวิชำพิเศษให้ สมบูรณ์”

หลัวหงหันไปทำงเมิ่งจิ่งโจว บอกใบ้ว่ำเมิ่งจิ่งโจวสำมำรถตอบได้ เมิ่งจิ่งโจวมองหลัวหง บอกว่ำไปหำคนอื่นเถอะ หลัวหงหันไปมองลู่หยำง

ลู่หยำงเป็ นคนเขินอำย ถูกหลัวหงจ้องก็รู ้สึกอึดอัด เขำลังเล เล็กน้อย แล้วเล่ำเรื่องลับยุคโบรำณ

“เรื่องนี้ ข้ำเคยได้ยินข่ำวเล็กๆ ว่ำผลของกำรบำเพ็ญเป็ นเค้ำ ของบรรพบุรุษตระกูลมังกรคือผลของกำรบ ำเพ็ญเป็ นเค้ำคัดสรรโดย ธรรมชำติ ทำให้แม้จะรับกำรโจมตีแต่ไม่ตำย และยิ่งทำให้นำง แข็งแกร่งขึ้น”

“ดังนั้นหำกนำงรับคำถำปรำบมังกรสิบแปดฝ่ ำมือที่สมบูรณ์ซึ่ง เป็ นที่ต้องกำรของตระกูลมังกรแล้วไม่ตำย นำงก็จะแข็งแกร่งยิ่งขึ้น”

“นำงได้ยินเรื่องของอัจฉริยะผู้นี้แล้ว จึงมำเยี่ยม หวังว่ำอัจฉริยะ จะท ำคำถำปรำบมังกรสิบแปดฝ่ ำมือให้สมบูรณ์ ช่วยให้นำงแข็งแกร่ง ขึ้น อัจฉริยะรู ้แล้วก็ดีใจมำก หวังว่ำบรรพบุรุษตระกูลมังกรจะใช ้พลัง เต็มที่ ให้ตัวอย่ำงแก่เขำ”

“บรรพบุรุษตระกูลมังกรใช ้พลังเต็มที่ เมฆและลมเปลี่ยนแปลง ดวงดำวแตกกระจำย รำวกับวันสิ้นโลก อัจฉริยะเห็นภำพนี้แล้ว ตกใจ ตำยทั้งเป็ น”

“ตอนนั้นผู้คนเรียกอัจฉริยะผู้นี้ว่ำเหยเกิง นี่คือที่มำของ ‘เหยเกิง รักมังกร’ อันมีชื่อเสียง”

หลัวหงพยักหน้ำ พอใจกับค ำตอบของลู่หยำงมำก “ตอบถูก บวกหนึ่งคะแนน”

“ส่วนพวกเจ้ำสองคน ตอบไม่ถูกทั้งหมด ไม่บวกคะแนนแต่ก็ไม่ ลบ”

ผลของกำรบ ำเพ็ญมีคุณสมบัติลืม แต่ผลของกำรบ ำเพ็ญเป็ น เค้ำไม่มีคุณสมบัตินี้ ลู่หยำงพูดเรื่องผลของกำรบำเพ็ญเป็ นเค้ำ ทุก คนจึงจ ำได้

“กรุณำฟังคำถำมที่สี่ บรรพบุรุษตระกูลมังกรและบรรพบุรุษ ตระกูลหงส์ต่อสู้อย่ำงดุเดือดในช่วงที่เป็ นกึ่งเซียน บรรพบุรุษตระกูล หงส์ตำยแล้วฟื้นคืนชีพในกำรต่อสู้ครั้งนั้น โปรดอธิบำยกระบวนกำร ต่อสู้ครั้งนี้โดยละเอียด”

จำงเสวี่ยได้ยินว่ำเป็ นเรื่องบรรพบุรุษตระกูลหงส์อีก ก็แสดงสีหน้ำ ตื่นเต้น

เรื่องกำรต่อสู้ครั้งนี้นำงรู ้ชัดเจนมำก ท่ำทีของสองบรรพบุรุษล้วน เปล่งพลังยิ่งใหญ่ แม้แต่ดวงดำวก็แตกละเอียด ดวงตะวันยังดับสนิท จักรวำลมืดมิด เป็ นกำรต่อสู้ครั้งประวัติศำสตร ์บรรพบุรุษตระกูลหงส์ ยังสำมำรถอำบไฟฟื้นคืนชีพ ฟื้นคืนจำกเปลวเพลิง

ตระกูลมังกรและตระกูลหงส์ล้วนภำคภูมิใจในควำมแข็งแกร่งที่ บรรพบุรุษแสดงในกำรต่อสู้ครั้งนั้น

นำงกำลังจะตอบ ก็นึกถึงกำรแสดงออกที่โดดเด่นของลู่หยำ งก่อนหน้ำนี้ จึงหันไปมองลู่หยำง

“ท่ำนตอบก่อน”

ลู่หยำงกระตุกมุมปำก จริงๆ เขำไม่อยำกตอบคำถำมนี้ กลัวจะ ทำลำยภำพลักษณ์ของบรรพบุรุษตระกูลหงส์ในใจจำงเสวี่ย

แต่อีกฝ่ำยยอมยกโอกำสให้ตนแล้ว ไม่พูดก็ไม่ได้

โชคดีที่เรื่องที่เกิดในโบรำณสุสำนไม่สำมำรถนำออกไปเล่ำ ไม่เช่นนั้นเพียงคำตอบเหล่ำนี้ที่เขำตอบไป ก็จะทำให้เขตปี ศำจ ทั้งหมดวุ่นวำยแน่

ตำมค ำของเซียนน้อย กำรต่อสู้ของพวกนำงคือกำรเผำกระดำษ ดึงผม และวำดวงเวทสำป

พูดซ้ำตรงๆ ดูไม่เคำรพเกินไป

เขำสีหน้ำเคร่งขรึม ท่ำทีจริงจัง รำวกับเคำรพบรรพบุรุษตระกูล มังกรและตระกูลหงส์อย่ำงยิ่ง

“กำรต่อสู้ครั้งนั้นทำให้ฟ้ ำดินพังทลำย อวกำศแตกสลำย สอง บรรพบุรุษล้วนใช ้วิธีกำรที่แข็งแกร่งที่สุด หลำยร ้อยกระบวนท่ำก็ยัง ไม่อำจตัดสินแพ้ชนะ ทั้งสองใช ้เปลวไฟแท้จริงของเผ่ำพันธุ์เป็ น

วิธีกำรโจมตีหลัก ยันต์ระดับกึ่งเซียนลุกไหม้ในเปลวไฟแท้จริง แสง ไฟพุ่งสู่ท้องฟ้ ำ พลังยันต์สะเทือนอดีตส่องอนำคต ทั้งสองยังใช ้ส่วน หนึ่งของร่ำงกำยอีกฝ่ ำยเป็ นสื่อ ใช ้คำสำปสุดยอด อำถรรพ์แผ่ไปทั่ว จักรวำล”

“บรรพบุรุษตระกูลหงส์เสียเปรียบเล็กน้อย ตำยในค ำสำป แล้ว ฟื้นคืนชีพในเปลวไฟ”

จริงๆ คือบรรพบุรุษตระกูลหงส์ใช ้วิชำแกล้งตำย หลอกว่ำตำย ถูกบรรพบุรุษตระกูลมังกรเผำจนเจ็บ ก็กระโดดขึ้นมำร ้องลั่น

เรื่องนี้ไม่ต้องพูดก็ได้ “ตอบถูก บวกหนึ่งคะแนน”

จำงเสวี่ยเสียดำย ข้อนี้นำงก็ตอบได้นี่! “ข้อที่หก บรรพบุรุษตระกูลจิ้งหวีฮูมีเสน่ห์ล้ำโลก…” “ข้อที่เจ็ด…” จำงเสวี่ยและซู่เหลียนเอ้อร ์แย่งกันตอบ ดำเนินไปเช่นนี้จนถึงข้อ ที่สิบ “คำถำมสิบข้อจบแล้ว ลู่หยำงสิบคะแนน ผ่ำนชั้นที่สำม”

ในค ำถำมสิบข้อ ซู่เหลียนเอ้อร ์ตอบผิดห้ำข้อ ลบห้ำคะแนน อันดับสี่

จำงเสวี่ยตอบผิดสี่ข้อ ลบสี่คะแนน อันดับสำม

เมิ่งจิ่งโจวไม่ได้ตอบข้อใดเลย ศูนย์คะแนน อันดับสอง “ตัดสินใจแล้ว ออกไปข้ำงนอกจะกินขนมถั่วเขียว” เมิ่งจิ่งโจวในที่สุดก็คิดได้ว่ำจะกินอะไร กลับมำสู่ควำมเป็ นจริงก็ พบว่ำกำรแข่งขันจบลงแล้ว “ท ำไมข้ำกลำยเป็ นอันดับสองได้?”