ใครปล่อยไอ้หมอนี่มาบำเพ็ญเซียนวะ！ - บทที่ 616 สั่นสะเทือนโลกา

“ข้าคือหนึ่งในสี่เทพผู้ปกครองสวรรค์แห่งลัทธิสวรรค์ มหาเทพผู้
ดับสูญและเกิดใหม่แห่งทิศใต้ เจียงเหลียนอี๋”
เมื่อเจียงเหลียนอี๋แนะนำตัว เสียงของนางแผ่วเบา ในจังหวะที่นาง
เปิดหมวกคลุม ทั้งลานเงียบกริบราวกับไม่มีเสียงใดเล็ดลอด การ
แนะนำตัวของเจียงเหลียนอี๋จึงถูกได้ยินอย่างชัดเจน
“บรรพบุรุษตระกูลหงส์?!”
“ข้าไม่ได้มองผิดใช่หรือไม่ นั่นคือท่านเจียง ท่านเจียงเหลียนอี๋ผู้
เป็นหนึ่งในบรรพบุรุษทั้งสองของตระกูลปีศาจ!”
“ไม่เคยได้ยินมาก่อนว่านางสิ้นชีพแล้วหรือ นางยังมีชีวิตอยู่หรือ
นี่?”
ทั้งสองผู้นำระดับสูงของลัทธิจิ่วอิ่วถอนหายใจด้วยความโล่งอก
สือฮว่ากู๋ยังโบกมือใหญ่ด้วยท่าทีมั่นใจ “ข้าเคยพูดไปแล้วใช่ไหมว่า
ข้าเคยพูดคุยกับรองประมุขลู่ และได้ทดสอบด้วยความลับยุคโบราณ
รวมถึงใช้คาถาตรวจคำลวง ตัวตนของเขาเป็นของจริง!”
“ข้าคิดว่าเป็นเพราะท่านโจวเทียนจนมุมเลยพูดเช่นนั้น!”

ตลอดทั่วทั้งลานเกิดความโกลาหล ไม่เพียงแต่ผู้บำเพ็ญทั่วไป
แม้แต่ผู้บำเพ็ญชื่อดังมานานก็ยังลุกจากที่นั่ง จ้องมองเจียงเหลียนอี๋
อย่างแน่วแน่ หวังจะจารึกภาพนี้ไว้ในความทรงจำ
ตระกูลพุทธ, แคว้นต้าเซี่ย และผู้บำเพ็ญตระกูลมนุษย์ แม้จะไม่
เคยเห็นรูปร่างของเจียงเหลียนอี๋มาก่อน แต่ก็เคยได้ยินชื่อเสียงของ
นางแล้ว
นี่คือตัวตนที่มีชื่อเสียงโด่งดังตั้งแต่ยุคโบราณ เหนือกว่าโจ
วเทียนมากนัก ผ่านการตกตะกอนทางประวัติศาสตร์สามแสนปี
กลายเป็นสิ่งที่ตระกูลปีศาจเคารพศรัทธาคล้ายความเชื่อ
ความเชื่อของตระกูลปีศาจคือเซียนจากมาร แต่มิอาจล่วงรู้
รูปร่างหน้าตา ดังนั้นเจียงเหลียนอี๋จึงเป็นบุคคลที่ตระกูลปีศาจเคารพ
นับถือและเมื่อนางปรากฏตัว ย่อมมีผู้คนมากมายให้การสนับสนุน
ปฏิกิริยาของตระกูลปีศาจรุนแรงยิ่งกว่า พวกเขาตื่นเต้นจนเลือด
ขึ้นสมอง มือไม้พะว้าพะวัง พูดจาเลอะเลือน ร่างกายสั่นสะท้านอย่าง
ห้ามไม่ได้
มีปีศาจหลายตนที่น ้าตาเอ่อล้น คุกเข่าลงกับพื้น ร้องประกาศว่า
เซียนมาปรากฏกาย ขอนบน้อมต่อเจียงเหลียนอี๋
แม้แต่ปีศาจระดับเทพจักรพรรดิก็ไม่ต่างกัน พวกเขามีความ
เคารพอย่างจริงใจต่อเจียงเหลียนอี๋ ก้มกราบต่อนาง เฝ้าวิงวอนให้
ปกป้อง

ราวกับเทพนิยายยุคโบราณหวนคืนสู่ชีวิตจริง
โจวเทียนใช้ผลของการบำเพ็ญเป็นเค้าผู้แข็งแกร่งรังแกผู้
อ่อนแอเพื่อควบคุมตระกูลปีศาจให้จงรักภักดี ส่วนเจียงเหลียนอี๋ใช้
เพียงการปรากฏตัวก็ทำให้ตระกูลปีศาจตีจากพวกเขา
พันธมิตรตระกูลปีศาจลังเลไม่รู้จะเลือกข้างใดดี
ผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติจากตระกูลมังกรทะเลตงไห่ขยี้ตาแรงๆ
คิดว่าตาของตนฝ้าฟางเห็นภาพหลอน ไม่กล้าเชื่อสิ่งที่เห็น
ราชามังกรเฒ่าคิดว่าตระกูลหงส์อันตราย จึงส่งเขามาเป็นพิเศษ
เพื่อช่วยเหลือตระกูลหงส์
ตอนนี้ดูแล้ว ช่วยอะไรกัน บรรพบุรุษตระกูลหงส์ยังอยู่ ตระกูล
หงส์จะมีอะไรน่าเป็นห่วง นี่คือผู้ที่มีชื่อเสียงเทียบเคียงกับบรรพบุรุษ
ของพวกเขา เหนือกว่าเซียนแล้ว ใครเล่าจะสู้ได้?
ตระกูลมังกรทะเลตงไห่และตระกูลมังกรเขตปีศาจต่างมองไปยัง
เจียงหมิงจื่อและตระกูลหงส์ ต้องการรู้ว่าตระกูลหงส์รู้หรือไม่ถึงการมี
ตัวตนของเจียงเหลียนอี๋ และนี่เป็นไพ่ตายของพวกเขาหรือไม่
หันไปดูแล้ว เจียงหมิงจื่อร้องไห้ราวกับเด็กน้อย เช็ดน ้าตาน ้ามูก
เป็นทาง
ในฐานะผู้มีวิทยายุทธ์สูงสุดของตระกูลหงส์ เขาคือเสาหลักของ
ตระกูล ทุกเรื่องใหญ่ล้วนต้องอาศัยเขาตัดสินใจ มีปีศาจหลายตระกูล

ที่จ้องตระกูลหงส์ด้วยความโลภในสมบัติล ้าค่า ก้าวพลาดก้าวเดียว
อาจทำให้ตระกูลหงส์ตกที่นั่งลำบาก ความกดดันมากมาย
การบีบบังคับจากโจวเทียนให้ยอมเข้าร่วมยิ่งทำให้เขาตกอยู่ใน
สถานการณ์ที่ยากจะตัดสินใจ
เมื่อบรรพบุรุษกลับมา ในที่สุดก็มีคนคอยปกป้องให้ ภาระของ
เขาจึงวางลงได้เสียที
ชาวตระกูลหงส์แสดงออกยิ่งกว่าเจียงหมิงจื่อ พวกเขาร้องไห้
สะอึกสะอื้น บางคนถึงกับรักษาร่างมนุษย์ไว้ไม่ได้ กลายเป็นหงส์ตาม
ลักษณะห้าคุณธรรม เสียงร้องของหงส์ดังไปทั่ว สะท้อนก้องไปทั่ว
เมืองปีศาจ
ส่วนอัจฉริยะรุ่นเยาว์เหล่านั้น เมื่อเห็นเจียงเหลียนอี๋ รู้สึกราวกับ
ร่างกายว่างเปล่า สูญเสียการรับรู้ต่อโลกภายนอก
มีเพียงเมิ่งจิ่งโจวที่เคยพบเจียงเหลียนอี๋มาก่อน จึงยังคงมีสติรับรู้
“บิดาเจ้าสิ ทำไมไม่ใช่ข้าที่ยืนอยู่บนลานฟ้านั่น ไอ้ลูกหมาโจวห
ยุนอู๋เนี่ย ข้ากระทืบจนจมดินยังได้”
สองคนตกลงกันว่าจะกลับไปสำนักแล้วทะลุขั้นทารกแรกกำเนิด
พร้อมกัน แต่เจ้าคนบัดซบลู่หยางนี่ไม่รักษาสัญญา ทะลุขั้นกลาง
สนาม เอาหน้าเสียเหลือเกิน

เทาเที่ยเฒ่าที่ถูกผนึกในร่างของขงฮ่าวก็อึ้งงันไปด้วย การ
เปลี่ยนแปลงในเมืองปีศาจนั้นเกินความคาดหมายของเขาโดยสิ้นเชิง
เขาแค่อยากสัมผัสกระบวนการก่อตั้งประเทศปีศาจ แล้วดูว่าคู่
แค้นเก่ามีชีวิตเป็นอย่างไรบ้าง ทำไมถึงกลายเป็นสถานการณ์แบบนี้
ได้?
อีกอย่าง บรรพบุรุษตระกูลหงส์มีตำแหน่งสูงถึง “หนึ่งในสี่เทพ
ผู้ปกครองสวรรค์” ในสวรรค์ยุคโบราณ พลังของสวรรค์ยุคโบราณ
ช่างน่าสะพรึงกลัวเพียงใด?
ห้าผู้อาวุโสเห็นปฏิกิริยาของผู้คน รู้สึกปลอบใจได้บ้าง ใช่แล้ว
ไม่เพียงพวกเราที่มีปฏิกิริยาเช่นนี้เมื่อเห็นบรรพบุรุษตระกูลหงส์ ทุก
คนเหมือนกันหมด
บนลานฟ้า ความเงียบงันปกคลุม
เทพจักรพรรดิปีศาจทั้งสิบมีทั้งผู้ที่จงรักภักดีต่อโจวเทียน และผู้
ที่ถูกควบคุมด้วยผลของการบำเพ็ญเป็นเค้า ไม่ว่าจะอยู่ในกรณีใด
ในจังหวะที่พบเจียงเหลียนอี๋ ล้วนมีความรู้สึกเหมือนรุ่นเยาว์เจอผู้
อาวุโส ขวัญหนีดีฝ่อ
โจวเทียนเหงื่อเย็นชุ่มไปทั้งตัว
แม้ตระกูลปีศาจยุคนี้จะไม่รู้จักเจียงเหลียนอี๋ แต่เขาในฐานะ
ปีศาจยิ่งใหญ่แห่งยุคโบราณ จะไม่รู้จักตัวตนของเจียงเหลียนอี๋ได้
อย่างไรกัน

ภรรยาของเซียนฉี่หลิน
แค่สามคำนี้ ก็เพียงพอจะยกสถานะของเจียงเหลียนอี๋ขึ้นอีก
ระดับ บดบังเขาจนหมด
บัดซบ ในจังหวะสำคัญเช่นนี้ ทำไมเจียงเหลียนอี๋ถึงโผล่มาได้
หากพูดถึงการต่อสู้ตัวต่อตัว โจวเทียนก็ไม่กลัว
เขายอมรับว่าเจียงเหลียนอี๋แข็งแกร่ง อยู่ในอันดับแรกของกึ่ง
เซียน แต่ตัวเขาควบคุมปีศาจมากมาย ผลของการบำเพ็ญใกล้
สมบูรณ์ พละกำลังก็ทัดเทียมกัน
ใจเย็น… ใจเย็น โจวเทียนหายใจเข้าออกซ ้าๆ ทำใจให้สงบ
ครุ่นคิดอย่างมีสติ จัดระเบียบความคิด
ยังแน่ใจอยู่ไม่ใช่หรือ ข้าไม่รู้สึกถึงการกดข่มของผลแห่งการ
บำเพ็ญเซียนฉี่หลิน แสดงว่าเซียนฉี่หลินล่มสลายแล้ว ประเทศปีศาจ
ก่อตั้งแล้ว ทหารข้าเข้มแข็ง แค่เจียงเหลียนอี๋ผู้เดียว ก็คงสร้างความ
ปั่นป่วนไม่ได้
หากไม่ใช่เช่นนั้น เขาจะกล้าใช้ชื่อเซียนฉี่หลินสร้างความชอบ
ธรรมให้สถานะของเขาในงานเปิดตัวประเทศหรือไม่
“เป็นอย่างไร จำข้าไม่ได้เสียแล้วรึ”
เจียงเหลียนอี๋เห็นโจวเทียนใจลอย ครุ่นคิด จึงเอ่ยปากเย้ยหยัน
ไม่ไว้หน้า

โจวเทียนไม่อยากหักหน้ากับเจียงเหลียนอี๋ตอนนี้ จึงเปลี่ยนร่าง
เป็นมนุษย์ ประสานมือยิ้มกล่าว “พบกันอีกครั้งท่านเจียง พลัดพราก
กันสามแสนปี ท่านยังงดงามดังเดิม”
“แต่ทำไมข้าถึงไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับสวรรค์ ท่านเข้าร่วมสวรรค์
ตั้งแต่เมื่อใดกัน?”
โจวเทียนต้องการควบคุมตระกูลหงส์ ต้องการตระกูลหงส์เป็น
เบี้ย แถมยังโลภสมบัติล ้าค่าที่เขาฝากไว้กับตระกูลหงส์
ในสถานการณ์เช่นนี้ เจียงเหลียนอี๋จะให้หน้าโจวเทียนได้
อย่างไร
“เมื่อใดที่ข้าเข้าร่วมสวรรค์ ต้องรายงานเจ้าด้วยหรือ?”
“ไม่ถึงกับเป็นเจ้าหรอก แม้แต่เซียนฉี่หลินก็ไม่กล้าก้าวก่ายข้า
เช่นนั้น!”
ได้ยินบทสนทนาของทั้งสอง ผู้คนด้านล่างเกิดการถกเถียงอีก
ครั้ง แสดงความตื่นเต้น นี่คือการเปิดเผยหนึ่งในความลับอันลี้ลับแห่ง
ยุคโบราณต่อหน้าพวกเขา!
“สวรรค์ยุคโบราณมีอยู่จริงๆ!”
“ทำไมข้าไม่เคยได้ยินเลย ข้าเคยอ่านบันทึกเกี่ยวกับสวรรค์ นึก
ว่าเซียนยุคโบราณแต่งเล่นเสียอีก”

“เจ้ารู้เรื่องราวอะไรบ้างล่ะ เซียนวางแผนล่วงหน้า ย่อมมีการ
คำนวณ จะเขียนเล่นได้อย่างไร โง่เง่า!”
“ท่านรองประมุขลู่นี่สมกับเป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งแห่งยุคโบราณ
ไม่แปลกที่สามารถชนะโจวหยุนอู๋”
“ได้ยินท่านเจียงแนะนำไหม นางเป็นหนึ่งในสี่เทพผู้ปกครอง
สวรรค์ ด้านบนย่อมต้องมีคนอีก เช่น ประมุขแห่งสวรรค์ เทพถั่ว”
“รองประมุขลู่เป็นศิษย์ของเทพถั่ว ศิษย์ของเซียนนะ!”
ผู้คนต่างอัศจรรย์ใจในพรสวรรค์ของรองประมุขลู่ และยังอิจฉา
ในโชคชะตาของเขา
มีอาจารย์ที่ดีจริงๆ
โจวเทียนขมวดคิ้ว “สวรรค์นี่คือ……”
เจียงเหลียนอี๋มุมปากยกด้วยรอยยิ้มเยาะหยัน มองลงมาจากที่สูง
อย่างดูถูก “สวรรค์คือสถานที่ที่มีเพียงเซียนที่รู้จัก เกี่ยวข้องกับ
ความลับของเซียน หากข้ามิใช่ภรรยาเซียนฉี่หลิน ก็คงไม่มีสิทธิ์รู้”
“ส่วนเจ้า เจ้าคิดว่าเจ้ามีคุณสมบัติพอหรือ?”