ใครปล่อยไอ้หมอนี่มาบำเพ็ญเซียนวะ！ - บทที่ 618 มาเมืองปีศาจครั้งนี้คุ้มค่า ถ้ามีการตั้งประเทศ

อีกจะมาอีก

เทพจักรพรรดิปีศาจที่พบว่าเครื่องหมายนายบ่าวหายไป รีบถอย
ห่างจากสนามรบทันที
การเข้าร่วมการต่อสู้ระหว่างกึ่งเซียน ตายแล้วยังไม่รู้เลยว่าตาย
อย่างไร
อีกอย่าง ถึงจะชนะเจียงเหลียนอี๋ได้ แต่ถ้าเซียนฉี่หลินปรากฏตัว
มาชำระบัญชีจะทำอย่างไร?
ท่านโจวเทียนจะแข็งแกร่งแค่ไหนก็ต้องสู้เซียนไม่ได้
ก็มีบางคนที่จงรักภักดีต่อโจวเทียนจริงๆ หากชนะ นั่นก็คือความ
ดีความชอบที่จะได้ตามมังกร อนาคตสดใส
ผู้อาวุโสตระกูลต้อเจียงย่อมจงรักภักดีต่อโจวเทียน โจวเทียนคือ
บรรพบุรุษยุคโบราณ ไม่ว่าจะเรื่องอะไร เขาก็ต้องช่วยเหลือ
อีกอย่าง เขายังเป็นคนนำหมาป่าเข้าบ้าน เชิญลัทธิสวรรค์ตัว
จริงเข้ามา หากมีการคิดบัญชีภายหลัง เขาคงไม่รอดเป็นคนแรก
ตอนนี้ยังทันใช้ความดีไถ่โทษได้

บรรพบุรุษตระกูลจิ้วอิงและหัวหน้าเผ่าตระกูลเทาเที่ยมองว่านี่
เป็นโอกาส พวกเขาเป็นลำดับที่หนึ่งและสองที่เข้าร่วมกับตระกูลต้อ
เจียง เป็นตัวหนอนในผ้าผืนเดียวกัน
ผู้ใหญ่ระดับปีศาจทั้งสามใช้จิตสื่อสารสั้นๆ ยืนยันความคิดของ
กันและกัน หันกลับไปสนับสนุนโจวเทียน
ทันใดนั้นด้านบนก็มืดลง สามเงาร่างใหญ่โตปกคลุมพวกเขา
“ท่านทั้งสาม จะไปที่ใดหรือ?”
ผู้อาวุโสตระกูลต้อเจียงเงยหน้า จ้องสามร่างใหญ่อย่างแน่วแน่
พูดออกมาจากไรฟัน
“เจียงหมิงจื่อ!”
บรรพบุรุษตระกูลมังกรทะเลตงไห่, ตระกูลมังกรเขตปีศาจ และ
ตระกูลหงส์ เข้าร่วมรบ
ผู้อาวุโสตระกูลต้อเจียงหันไปทางเทพจักรพรรดิปีศาจอีกเจ็ดคน
ขอความช่วยเหลือ แต่ทั้งเจ็ดคนทำเหมือนไม่ได้ยิน เพิกเฉย แสดง
ชัดเจนว่าต้องการวางตัวเป็นกลาง
ไม่ว่าฝ่ายไหนชนะหรือแพ้ เมื่อมีคนจำนวนมาก ย่อมไม่ถูก
ลงโทษ ไม่จำเป็นต้องลุยน ้าขุ่นนี้
อีกอย่าง พวกเขาถูกโจวเทียนควบคุมโดยใช้กำลัง ในใจมีความ
ไม่พอใจไม่น้อย หวังให้เจียงเหลียนอี๋ชนะ

“ไอ้พวกสารเลว!”
ผู้อาวุโสตระกูลต้อเจียงเห็นความคิดของพวกเขาชัด ด่าอยู่ในใจ
“ฮึม——”
บรรพบุรุษตระกูลมังกรเขตปีศาจโจมตีเป็นคนแรก เปลี่ยนเป็น
มังกรเขียวหมื่นจั้ง เปลี่ยนเมฆเป็นฝน เปลี่ยนฝนเป็นน ้า โจมตีผู้
อาวุโสตระกูลต้อเจียง
บรรพบุรุษตระกูลมังกรทะเลตงไห่เล็งตระกูลจิ้วอิง นำน ้าทะเล
มากมายออกจากแหวนเก็บของไม่หยุด ผสานเป็นหนึ่งเดียวกับน ้า
กลายเป็นมังกรแห่งทะเล น่าสะพรึงกลัว เพียงกรงเล็บเดียวก็สามารถ
ฉีกขาดขุนเขาได้
ตระกูลจิ้วอิงคือศัตรูอาฆาตของตระกูลงู มังกรงูเริ่มจากดิน สอง
ตระกูลนี้เป็นศัตรูกันมาแต่โบราณ
เจียงหมิงจื่อหยิบธงใหญ่ออกมา ผืนธงคลี่ออก เผยให้เห็นภาพ
หงส์ร้องที่เขาฉี่หลิง นี่คือธงห้าคุณธรรมที่บรรพบุรุษทิ้งไว้ ถือเป็น
สมบัติล ้าค่าชิ้นหนึ่ง
ก่อนหน้านี้เขากังวลว่าคนอื่นจะโลภในสมบัติล ้าค่า จึงซ่อนไว้ไม่
กล้าใช้ ตอนนี้บรรพบุรุษกลับมาแล้ว หากไม่ใช้ตอนนี้ จะรออะไรอีก!
“บัดซบ!”
หัวหน้าเผ่าตระกูลเทาเที่ยเห็นเจียงหมิงจื่อจริงจัง รู้สึกขนหัวลุก

เขาเป็นผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติมาไม่นาน เจียงหมิงจื่อเป็นผู้
บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติปลายระดับสูง แถมยังถือสมบัติล ้าค่า ความ
แตกต่างห่างชั้นอย่างมาก
ถึงตอนนี้แล้ว เขาก็ได้แต่สู้โดยไม่คิดถอย
……
บนลานฟ้า ลู่หยางและโจวหยุนอู๋เห็นกึ่งเซียนทั้งสองคนกำลังจะ
ปะทะกัน ไม่คิดอะไรมาก กระโดดลงจากลานฟ้าทันที
“ระบำรันสืออว่านฉืออู่!” โจวเทียนเริ่มเต้นรำ ทุกย่างก้าวแฝงไว้
ด้วยการทำลายล้างและความพินาศ ทั้งเมืองปีศาจสั่นสะเทือน ราวกับ
วันสิ้นโลกจริงๆ!
เมื่อเทียบกับการควบคุมโจวหยุนอู๋ให้ระบำแล้ว พลังของท่านี้
แตกต่างกันราวฟ้ากับดิน
คลื่นยักษ์ก่อตัวเป็นพายุน ้า พายุน ้าแปดสายอยู่ในตำแหน่งแปด
ทิศ ปิดกั้นทุกเส้นทางหนี
เจียงเหลียนอี๋ยื่นนิ้วเรียวยาวออกมา หยิบขลุ่ยหยกออกมา นี่คือ
ขลุ่ยหยกที่แขวนไว้บนกำแพงชั้นที่สี่ของโบราณสุสาน แสดงให้เห็น
ถึงความรักของเจียงเหลียนอี๋ที่มีต่อขลุ่ยหยก
ริมฝีปากแดงจรดรูเป่า ปลายนิ้วอยู่บนช่องนิ้ว หลับตาครุ่นคิด
ผมยาวพลิ้วไหวในลมอ่อน เป่าอย่างเคลิบเคลิ้ม

เสียงขลุ่ยใสกระจ่างแทรกผ่านการปิดกั้นของพายุน ้าทั้งแปด ราว
กับทั้งโลกเงียบสงบลง ไม่มีเสียงใดๆ หลงเหลือ
หากพายุน ้าทั้งแปดคือการเคลื่อนไหวที่สุดขีด เสียงขลุ่ยใส
กระจ่างคือความเงียบที่สุดขั้ว
เมื่อการเคลื่อนไหวพบกับความเงียบ
กรอบๆ——
อุณหภูมิลดลงฉับพลัน พายุน ้าทั้งแปดเริ่มกลายเป็นน ้าแข็งจาก
โคน ในพริบตาพายุทั้งสายกลายเป็นเสาน ้าแข็ง อุณหภูมิในเขต
ปีศาจลดลงถึงศูนย์องศา ผู้บำเพ็ญที่ยืนดูพ่นไอขาวจากปาก
“ไป!”
เจียงเหลียนอี๋วางขลุ่ยหยก นิ้วชี้งอ ยกขึ้นด้านบน พายุน ้าที่
กลายเป็นน ้าแข็งทั้งแปดแตกเป็นชิ้นๆ ก่อตัวเป็นมังกรยาว พุ่งไปที่โจ
วเทียน
“พื้นที่ แข็ง!”
โจวเทียนตะโกนลั่น พื้นที่เหนือศีรษะถูกบีบอัดไม่หยุด ก่อตัวเป็น
กำแพงพื้นที่ กันชิ้นน ้าแข็งที่พุ่งเข้ามา
ผู้ชมทั้งหลายเห็นการโจมตีของคนทั้งสองกินพื้นที่กว้างกว่าลาน
ฟ้า แรงกระเพื่อมอาจส่งผลกระทบถึงพวกเขา จึงรีบถอยไปที่ประตู

เมืองปีศาจ ชมการต่อสู้ต่อจากที่นั่น มือยังถือลูกแก้วบันทึกภาพ
อย่างมั่นคง ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องบันทึกกระบวนการต่อสู้ครั้งนี้ไว้
ตั้งแต่เริ่มเปิดตัวประเทศ ลูกแก้วบันทึกภาพก็ถูกเปิดใช้งาน อาจ
กล่าวได้ว่าบันทึกกระบวนการทั้งหมดของงานใหญ่ครั้งนี้
มองการต่อสู้อันตื่นเต้นเร้าใจบนท้องฟ้าเหนือเมืองปีศาจ ชิวจิ้น
อันกระตุกมุมตา “ข้าแค่ได้ยินว่าต้อเจียงยุคโบราณตั้งประเทศ เลยมา
ดูเรื่องสนุก แต่ทำไมพริบตาเดียวกลายเป็นลัทธิสวรรค์ยุคโบราณ
ก่อกวนเมืองปีศาจ แล้วเปลี่ยนเป็นกึ่งเซียนสองคนประลองกัน เทพ
จักรพรรดิปีศาจหกตนต่อสู้กัน?”
การเปลี่ยนแปลงเร็วจนเขาตามไม่ทัน
เขานึกถึงเรื่องงานฉลองแคว้นชิงที่ไป๋หมิงเล่า และสงครามเมือง
ฮั่นสุ่ย รวมกับครั้งนี้ทั้งสามเหตุการณ์มีจุดร่วมเหมือนกัน
ชิวจิ้นอันหันตัว แอบกระซิบกับผู้อาวุโสใหญ่ “ครั้งหน้าลู่หยาง
กับเมิ่งจิ่งโจวจะไปที่ไหนให้บอกข้าล่วงหน้า”
ผู้อาวุโสใหญ่มองชิวจิ้นอันอย่างแปลกใจ ยังสงสัย “มีอะไรหรือ?”
“กลัวตาย”
คนอื่นๆ ก็อัศจรรย์ใจไม่แพ้กัน ชั่วชีวิตพวกเขาไม่เคยคิดว่าจะได้
เห็นการต่อสู้ระดับกึ่งเซียน มาเมืองปีศาจครั้งนี้คุ้มค่า ถ้ามีการตั้ง
ประเทศอีกก็จะมาดูอีก

“นี่คือวิธีการหนึ่งในการใช้ผลของการบำเพ็ญเป็นเค้าผู้
แข็งแกร่งรังแกผู้อ่อนแอ” เซียนอมตะอธิบายให้ลู่หยางฟัง คนทั่วไปดู
แค่ความสนุก ผู้ชำนาญดูหลักการ ทั้งงานมีเพียงนางที่มองเห็น
กระบวนการต่อสู้ของทั้งสองได้อย่างชัดเจน
“ผลของการบำเพ็ญเป็นเค้าผู้แข็งแกร่งรังแกผู้อ่อนแอไม่เพียงแค่
การควบคุมคน พลังวิเศษ คาถา วัตถุ… ล้วนอยู่ในขอบเขตการ
ควบคุม”
“เหลียนอี๋ควบคุมพายุน ้าของโจวเทียน โจวเทียนควบคุมพื้นที่
ล้วนเป็นตัวอย่าง”
สีหน้าลู่หยางแปลกๆ นึกถึงผู้ทรงพลังยุคโบราณที่ดับสูญไปแล้ว
“ฟังแล้วคล้ายวิชาคำพูดเป็นกฎไม่น้อยเลย?”
“ก็ยังมีความแตกต่างอยู่ ผลของการบำเพ็ญเป็นเค้าผู้แข็งแกร่ง
รังแกผู้อ่อนแอควบคุมได้เฉพาะสิ่งที่อ่อนแอกว่าตน แต่วิชาคำพูด
เป็นกฎสามารถควบคุมแม้กระทั่งสิ่งที่แข็งแกร่งกว่า น่าเสียดายจริงๆ
ดั้งเดิมอีกฝ่ายมีโอกาสเป็นเซียนไม่น้อย อาจจะเป็นผลของการ
บำเพ็ญวิชาคำพูดเป็นกฎหรืออะไรทำนองนี้ ซึ่งไม่ขัดกับผลของการ
บำเพ็ญของเซียนฉี่หลิน”
“แต่น่าเสียดาย ไม่รู้จักควบคุมปาก”
เซียนอมตะส่ายหน้าอย่างเสียดาย ระลึกถึงคู่แข่งในอดีต

ท่านเจ้าเผ่าจิ่นรู้สึกเสียดายอย่างยิ่ง การต่อสู้ที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้
จิ่นเล็กไม่ได้มาชม ได้แต่ฟังตนบรรยาย… เดี๋ยวนะ บรรยาย?
ใบหน้าท่านเจ้าเผ่าจิ่นซีดขาวในทันที จิ่นน้อยกำชับให้เขาใช้
ลูกแก้วบันทึกภาพบันทึกเอาไว้
เขามาอย่างรีบร้อน พอมาถึงก็ได้ยินผู้อาวุโสใหญ่เปิดเผยประวัติ
ดำของเขา จึงลืมเรื่องนี้ไป!
รีบแก้ไขความผิดพลาด ถามหัวหน้าเผ่ารากฐานหญ้า “เพื่อนรัก
ลูกแก้วบันทึกภาพของเจ้าทำสำเนาให้ข้าสักชุดได้หรือไม่?”
หัวหน้าเผ่ารากฐานหญ้ามองท่านเจ้าเผ่าจิ่นตั้งแต่หัวจรดเท้า
“เจ้ามีเงินหรือ?”
ท่านเจ้าเผ่าจิ่นขบฟัน รู้สึกเจ็บใจ ลูกแก้วบันทึกภาพที่ทำสำเนา
คงไม่ราคาถูก
“ช่างเถอะ ให้ข้าเล่าให้จิ่นน้อยฟังเอาก็แล้วกัน……”
ในขณะที่พวกเขากำลังพูดคุยกัน ได้ยินเสียงดังสนั่น โจวเทียน
ร่วงจากลานฟ้า กระแทกพื้นเป็นหลุมใหญ่
ท่านเจ้าเผ่าจิ่นมองโจวเทียนที่ล้มลง “ซื้อเลย!”
“ราคาขึ้นแล้วนะ”