ใครปล่อยไอ้หมอนี่มาบำเพ็ญเซียนวะ！ - บทที่ 641 ศิษย์ศักดิ์สิทธิ์แห่งลัทธิสวรรค์

ส ำนักงำนใหญ่ร้ำนเนื้อย่ำง ‘มำอีกครั้ง’ ปิดร้ำนแล้ว ไม่มีใครรู้ว่ำ
ภำยใต้ควำมสงบของร้ำนเนื้อย่ำงที่ดูธรรมดำนี้ กระแสใต้น ้ำก ำลัง
ปั่นป่วน
คืนนี้ ผู้น ำสูงสุดของสำมลัทธิก ำลังปราชุมกัน
ลัทธิจิ่วอิ่วและลัทธิเย่ำหยำงให้ควำมส ำคัญกับกำรพบลัทธิ
สวรรค์อย่ำงมำก
ประมุขทั้งสองลัทธิมำต้อนรับด้วยตนเอง ด้ำนหลังยังมีผู้ทรงพลัง
ขั้นรวมร่ำงหลำยคนติดตำม แสดงรำกฐำนอันแข็งแกร่งของลัทธิมำร
ฝ่ำยลัทธิสวรรค์ก็ให้ควำมส ำคัญกับทั้งสองลัทธิอย่ำงมำก ทั้ง
ประมุขและมหำเทพผู้ดับสูญและเกิดใหม่แห่งทิศใต้ล้วนมำร่วมงำน
นั่งอยู่บนเก้ำอี้ ด้ำนหลังคือผู้คุ้มกันรำชำสวรรค์ทั้งสี่ที่ยืนอยู่
แม้แต่ลู่หยำงและเมิ่งจิ่งโจว ในสถำนกำรณ์เช่นนี้ก็ต้องยืนอยู่
แถวหลัง
หำกพิจำรณำว่ำในร่ำงของลู่หยำงมีเซียนอมตะอยู่ ก็อำจกล่ำว
ได้ว่ำเทพถั่วก็มำด้วย
มู่ไป๋อี้และประมุขลัทธิเย่ำหยำงตื่นเต้นมำก ใครจะคิดว่ำกำรนัด
พบธรรมดำ บุคคลส ำคัญของลัทธิสวรรค์จะมำกันหมด

พวกเขำพำมำเยอะขนำดนี้แล้วจะมีประโยชน์อะไร รวมกันยังไม่
สู้บรรพบุรุษหงส์คนเดียว
เหตุกำรณ์บรรพบุรุษหงส์ต่อสู้กับต้อเจียงยุคโบรำณถูกบันทึกไว้
ในลูกแก้วบันทึกภำพ แพร่กระจำยไปทั่วในวงกำรผู้บ ำเพ็ญระดับสูง
ใครที่ได้ชมล้วนขนลุกด้วยควำมเกรงกลัว รู้สึกว่ำตนเองไม่คู่ควร
ไม่ต้องพูดถึงประมุขลัทธิสวรรค์ที่ปรำกฏเพียงในกำรสนทนำ ไม่
เคยแสดงตัวมำก่อน
ควำมสำมำรถของประมุขลัทธิสวรรค์ยังเป็นปริศนำ ตำมที่รอง
ประมุขลู่เคยกล่ำว ประมุขลัทธิสวรรค์สำมำรถต่อสู้เสมอกับอวี้จือที่
น่ำจะอยู่ในขั้นข้ำมพิบัติระดับปลำย นั่นหมำยควำมว่ำนำงก็อยู่ในขั้น
ข้ำมพิบัติระดับปลำยเช่นกัน!
“ข้ำ… ข้ำขอตัวแทนลัทธิจิ่วอิ่วต้อนรับทุกท่ำนจำกลัทธิสวรรค์”
มู่ไป๋อี้พยำยำมท ำตัวสงบ แต่พูดติดขัด
สถำนที่นี้ถือเป็นอำณำเขตของลัทธิจิ่วอิ่ว เขำจึงต้องเป็น
เจ้ำภำพ
“ไม่ทรำบว่ำรองประมุขลู่ได้แนะน ำข้ำให้ท่ำนทั้งสองรู้จักหรือไม่
ข้ำชื่อมู่ไป๋อี้ เป็นประมุขลัทธิจิ่วอิ่ว”
“และนี่คือท่ำนฉีตงฟำง ประมุขลัทธิเย่ำหยำง”

“ยะ… ยินดีที่ได้พบท่ำนทั้งหลำย” ประมุขลัทธิเย่ำหยำงก็ถูกกำร
ปรำกฏตัวของทั้งสองผู้มำเยือนกระทบจิตใจ เปลือกตำกระตุก
พยำยำมระงับอำรมณ์
“ข้ำชื่อเจียงเหลียนอี๋ ท่ำนคงเคยพบข้ำมำแล้ว” เจียงเหลียนอี๋
ทักทำยอย่ำงเกียจคร้ำน
“พบแล้ว ท่ำนเจียง” ประมุขทั้งสองลัทธิพูดพร้อมกัน
“ข้ำชื่ออวี้เมิ่งเมิ่ง ท่ำนทั้งสองเรียกข้ำว่ำประมุขอวี้ก็พอ”
“ขอพบท่ำนประมุขอวี้”
ศิษย์พี่ใหญ่แปลงกำยได้เหนือกว่ำศิษย์ทั้งเก้ำแห่งส ำนักเวิ่นเต๋ำ
มำกนัก ไม่มีใครมองออกได้
นำงพูดด้วยเสียงเย็นชำ แฝงควำมหมำงเมินโลกียะและมองโลก
จำกที่สูง:
“ลู่น้อยบอกข้ำว่ำ มีผู้น ำสองท่ำนต้องกำรพบเขำ เขำคิดว่ำ
ตนเองเป็นเพียงรองประมุข ไม่มีคุณสมบัติต้อนรับผู้น ำระดับสูง ท่ำน
ทั้งสองต้องกำรพบลู่น้อยเพื่ออะไร?”
ประมุขลัทธิเย่ำหยำงยิ้มประจบ: “ได้ยินชื่อเสียงลัทธิสวรรค์มำ
นำน ผู้มีควำมสำมำรถมำกมำย รำกฐำนแข็งแกร่ง จึงอยำกพบสัก
ครั้ง ท ำควำมรู้จัก ไม่มีจุดประสงค์ใด ไม่มีจุดประสงค์”

เพื่อแสดงควำมจริงใจ เขำหยิบวัตถุวิเศษหลำยชิ้นจำกแหวนเก็บ
ของ
“ของเล็กน้อยแสดงน ้ำใจ ไม่มำกเท่ำไร”
นี่คือสิ่งที่เขำเพิ่งหยิบจำกสมบัติล ้ำค่ำ ของที่เตรียมมำเพื่อมอบ
ให้รองประมุขลู่แต่เดิมไม่เหมำะกับระดับกำรปราชุมเช่นนี้
ลู่หยำงพิจำรณำสิ่งของเหล่ำนี้: ยำลูกกลอนเกิดไม่สิ้นชั้นยอด
ช่วยฟื้นฟูพลังวิเศษได้แม้แต่กับผู้บ ำเพ็ญขั้นข้ำมพิบัติ; ไขกระดูกหิน
อำยุยืน หยำดน ้ำวิเศษที่เกิดในหินอำยุยืน สำมำรถยืดอำยุได้แปด
ร้อยปี ตรำบใดที่ไม่เคยกินยำต่ออำยุอื่นมำก่อน; น ้ำแท้ไท่อี้ ได้ชื่อว่ำ
เป็นน ้ำดั้งเดิม สำมำรถเร่งกำรฝึกวิชำของผู้บ ำเพ็ญที่มีรำกฐำนน ้ำ…
ผู้อำวุโสที่สี่ก้ำวออกมำ รับสิ่งของเหล่ำนี้ แล้วถอยกลับไปยัง
ต ำแหน่งเดิม
“ได้ยินว่ำลัทธิเย่ำหยำงของพวกท่ำนนับถือดวงอำทิตย์ เชื่อว่ำ
ดวงอำทิตย์เป็นต้นก ำเนิดของกำรบ ำเพ็ญทั้งปวง?” เจียงเหลียนอี๋ยิ้ม
พูด ตอนได้ฟังลู่หยำงเล่ำเกี่ยวกับลัทธิเย่ำหยำงก็รู้สึกแปลกใจ เป็น
ครั้งแรกที่ได้ยินแนวคิดเช่นนี้
ในเมื่อสำมแสนปีที่แล้ว ดวงอำทิตย์แท้จริงคือตระกูลนกกินรี
นำงในฐำนะรำชินีแห่งนกร้อย ตระกูลนกกินรีต้องเคำรพนำงด้วย
แต่ตระกูลนกกินรีแม้แต่ผู้บรรลุถึงกึ่งเซียนก็ไม่มี เมื่อเวลำผ่ำนไป
สำมแสนปี ตระกูลนกกินรีก็สูญพันธุ์ไปแล้ว

ส่วนดวงอำทิตย์ปัจจุบันเป็นอะไร นำงก็ไม่รู้แล้ว
อวี้จือพยักหน้ำ: “ดวงอำทิตย์นั้นมีแนวคิดที่น่ำพิจำรณำ ข้ำเคย
พยำยำมบินเข้ำไปในดวงอำทิตย์ ตรวจสอบดู แต่น่ำเสียดำยที่ถูก
ก ำแพงก ำบังระดับสูงสุดปิดกั้น ไม่สำมำรถสอดส่องหรือเข้ำไปได้”
ประมุขลัทธิเย่ำหยำงตบขำดังปัง พูดถึงควำมเชี่ยวชำญเขำก็ไม่
กลัวแล้ว: “ลัทธิของข้ำสังเกตเห็นปรำกฏกำรณ์เดียวกับท่ำน
ประมุขอวี้ รอบดวงอำทิตย์มีกำรปิดผนึก ตัดขำดควำมเป็นไปได้ใน
กำรส ำรวจทั้งหมด”
“ต้องมีคนปิดผนึกดวงอำทิตย์ ขัดขวำงไม่ให้พวกเรำได้รับพลัง
มำกขึ้นจำกดวงอำทิตย์แน่!”
อวี้จือไม่ได้เห็นด้วยกับประมุขลัทธิเย่ำหยำง แต่กล่ำวต่อว่ำ:
“หำกบังคับท ำลำยก ำแพงก ำบัง อำจมีสิ่งที่คำดไม่ถึงเกิดขึ้น”
“สิ่งที่คำดไม่ถึง?” ประมุขลัทธิเย่ำหยำงงุนงง เพรำะพวกเขำไม่มี
ควำมสำมำรถที่จะท ำลำยก ำแพงก ำบังอยู่แล้ว
“ดวงอำทิตย์แตกเป็นชิ้นๆ สิ่งมีชีวิตพินำศสิ้น” อวี้จือพูดเรียบๆ
ท ำให้ประมุขลัทธิเย่ำหยำงหนำวสะท้ำน
ลู่หยำงเพิ่งทรำบว่ำศิษย์พี่ใหญ่เคยส ำรวจดวงอำทิตย์ด้วย
ศิษย์พี่ใหญ่ส่งเสียงสื่อจิตถึงลู่หยำง: “จำกลักษณะของก ำแพง
ก ำบัง น่ำจะเป็นผู้บ ำเพ็ญแคว้นต้ำอวี๋ หรือแคว้นต้ำเฉียนสร้ำงไว้

ระดับสูงมำก อยู่ในระดับเซียน ไม่ทรำบจุดประสงค์กำรสร้ำงก ำแพง
ก ำบัง อำจเพื่อประกำศสิทธิครองดวงอำทิตย์ อำจเพื่อปกป้องป้องกัน
ไม่ให้ผู้บ ำเพ็ญท ำลำยดวงอำทิตย์ในกำรต่อสู้ และอำจมีสำเหตุอื่น
ด้วย”
ลู่หยำงใจหนึ่งตกใจ เมื่อศิษย์พี่ใหญ่ยืนยันว่ำนี่เป็นก ำแพงก ำบัง
ระดับเซียน และบอกว่ำเป็นผู้บ ำเพ็ญแคว้นต้ำอวี๋หรือแคว้นต้ำเฉียน
สร้ำง ก็หมำยควำมว่ำในยุคสมัยนั้นมีเซียน!
“อย่ำกลัวเซียน เด็กอวี้ฆ่ำเซียนได้ ข้ำก็ท ำได้!” เซียนอมตะตบ
อกตัวเองพร้อมชูนิ้วโป้ง ให้ลู่หยำงคลำยกังวล บอกว่ำไม่ยอมแพ้
เด็กอวี้ในเรื่องนี้
ลู่หยำงคิดว่ำวิชำมวยเลียนแบบของศิษย์พี่ใหญ่น่ำจะเชื่อถือได้
มำกกว่ำ
ประมุขลัทธิเย่ำหยำงกล่ำวต่อ: “ลัทธิของข้ำพบว่ำ หำกต้องกำร
ได้รับพลังจำกดวงอำทิตย์ ต้องได้รับกำรยอมรับจำกดวงอำทิตย์
ก่อน”
“ศิษย์ศักดิ์สิทธิ์ของลัทธิเรำเป็นอัจฉริยะที่ได้รับกำรยอมรับจำก
ดวงอำทิตย์”
เมื่อกล่ำวจบ ชำยหนุ่มรูปงำมร่ำงสูงสง่ำคนหนึ่งก้ำวออกมำ
พลังหยำงที่แผ่ออกมำท ำให้ผู้คนตกใจ นี่คือร่ำงกำยในต ำนำนที่ไม่
ปรำกฏมำเป็นพันปี

“อู่ฉีหำงขอพบท่ำนผู้อำวุโสทั้งหลำย!”
อู่ฉีหำงค ำนับ ท่ำทำงสมบูรณ์แบบ
“นี่คือศิษย์ศักดิ์สิทธิ์อู่ฉีหำงของลัทธิเรำ มีร่ำงเซียนแท้หยำง ไม่
ทรำบว่ำจะถูกตำต้องใจท่ำนประมุขอวี้ หรือท่ำนเจียงหรือไม่ ศิษย์
น้อยของข้ำขอแลกเปลี่ยนควำมรู้กับผู้อำยุรุ่นรำวครำวเดียวกันของ
ลัทธิท่ำนได้หรือไม่?”
หำกต้องกำรได้รับควำมสนใจจำกลัทธิสวรรค์ ก็ต้องแสดงพลัง
ของลัทธิเย่ำหยำงให้เห็น กำรแข่งขันระดับผู้น ำย่อมสู้ไม่ได้ แต่อำจ
ให้ศิษย์แข่งขันกัน
ลู่หยำงมองด้วยควำมสนใจ ร่ำงเซียนแท้หยำง หนึ่งในร่ำงเซียน
เก้ำอย่ำง ไม่คิดว่ำลัทธิเย่ำหยำงจะพบสมบัติล ้ำค่ำจริงๆ ไม่ต้องถำมก็
รู้ นี่คือศิษย์เอกของลัทธิเย่ำหยำง อำจจะเป็นศิษย์เพียงคนเดียวที่
พวกเขำทุ่มเทสนับสนุน
“ฮ่ำๆ ร่ำงเซียนแท้หยำงช่ำงหำยำกยิ่งนัก ไม่คิดว่ำจะได้พบที่นี่
ลองให้ข้ำทดสอบดูสักตั้ง!”
มีคนก้ำวออกมำอย่ำงองอำจ สง่ำงำม แผ่พลังหยำงที่ไม่ธรรมดำ
เช่นกัน ด้ำนหลังศีรษะมีภำพไท่จี๋หยำงแท้หมุนช้ำๆ ดั่งเทพเจ้ำ
ดั้งเดิม!
“ท่ำนคือ……”

“ศิษย์ศักดิ์สิทธิ์แห่งลัทธิสวรรค์ หลงจิ่งโจว!”