ใครปล่อยไอ้หมอนี่มาบำเพ็ญเซียนวะ！ - บทที่ 674 แปรจินตนาการให้เป็นจริง

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างฉับพลันทำให้ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นต้อง
ตกตะลึง
โดยเฉพาะกึ่งเซียนแห่งความว่างเปล่า ใบหน้าของเขาหม่นลงจน
จะดำทมิฬ
โลกเสมือนคือดินแดนของเขา มันสามารถตัดขาดจากโลก
ภายนอกได้อย่างสมบูรณ์ โดยหลักการแล้วไม่ควรมีใครสามารถ
หาทางเข้ามาได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการบุกเข้ามา
โลกเสมือนจากภายนอกอ่อนแอกว่าจากภายใน หากต้องการ
ทำลายโลกเสมือนจากภายนอก วิทยายุทธ์ต้องแข็งแกร่งอย่างน้อย
ที่สุดต้องอยู่ในระดับของป้าเยี่ยน นั่นคือขั้นข้ามพิบัติช่วงปลาย
เขาสัมผัสได้ถึงรอยประทับที่กะพริบวาบบนฝ่ามือของพี่น้องฝู
หลิง และเข้าใจทันที
อีกฝ่ายได้ทิ้งเครื่องหมายไว้บนตัวของพี่น้องทั้งสอง และตามรอย
เครื่องหมายนั้นจนพบเขา
แม้จะไม่รู้ว่าแม่น ้าแฝดคืออะไร และพี่น้องทั้งสองมีความสัมพันธ์
อะไรกับแม่น ้าแฝด แต่เมื่อมาถึงโลกเสมือนแล้ว ก็ต้องทิ้งชีวิตไว้ที่นี่!

ทุกคนที่เข้ามาในโลกเสมือนที่มีโอกาสรู้ความสามารถของผล
ของการบำเพ็ญเป็นเค้าของเขา ต้องไม่ให้ออกไปเด็ดขาด!
หากความสามารถของผลของการบำเพ็ญเป็นเค้าถูกเปิดเผย
อีกฝ่ายจะมีวิธีรับมือได้ ในอนาคตความได้เปรียบของผลของการ
บำเพ็ญเป็นเค้าของเขาจะลดลงอย่างมาก
ไม่ว่าเจ้าเสาไม้ไผ่สูงผอมนี่จะเป็นผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติช่วง
ปลาย หรือจะเป็นจุดสุดยอดของขั้นข้ามพิบัติก็ตาม แม้แต่กึ่งเซียน
เขาก็มั่นใจว่าจะสามารถจับตัวไว้ได้!
“แม่น ้าแฝด?” ลู่หยางได้ยินคำที่คุ้นหู จึงถามเซียนอมตะ “คือ
แม่น ้าแฝดที่เซียนน้อยสร้างขึ้น ที่ดื่มเข้าไปแล้วจะให้กำเนิดลูกแฝด
ใช่ไหม?”
“พี่น้องฝูหลิงเกิดมาจากการดื่มน ้าแม่น ้าแฝดหรือ?”
ลู่หยางนึกถึงเรื่องที่พี่น้องฝูหลิงเคยเล่า มารดาของพวกนางไป
หาพระที่ชื่อว่าอวี้ซินที่วัดโบราณกู่หลินเพื่อขอลูก กระบวนการขอ
ลูกไม่ทราบแน่ชัด แต่สุดท้ายก็ให้กำเนิดพี่น้องฝูหลิง
เช่นนั้นแล้ว อวี้ซินเป็นคนให้มารดาของพี่น้องฝูหลิงดื่มน ้าแม่น ้า
แฝดหรือ?
“เมื่อเจ้าพูดอย่างนี้ ก็มีความเป็นไปได้” เซียนอมตะอุทานเบาๆ
มองพี่น้องฝูหลิงอย่างพินิจพิเคราะห์ แต่ก็ไม่เห็นอะไรผิดปกติ

“เซียนน้อยมองไม่ออกหรือว่าพี่น้องทั้งสองเป็นผลผลิตของ
แม่น ้าแฝด?”
เซียนอมตะกลอกตา “ใครจะดูออกกัน ก็ไม่ใช่ข้าที่เป็นคนให้
กำเนิดพวกนางนี่”
“แต่ถ้าเด็กสาวทั้งสองเกี่ยวข้องกับแม่น ้าแฝดจริงๆ ก็น่าจะ
สามารถตามหาแม่น ้าแฝดจากพวกนางได้”
“ค้นหาอย่างไร?”
“ง่ายมาก ข้าจะใช้มนตร์สาวรากย้อนกำเนิดเล็กๆ ก็จะหาได้ แต่
เวทนี้มีเพียงข้าเท่านั้นที่ใช้ได้ เจ้าเสาไม้ไผ่สูงผอมที่เพิ่งปรากฏตัวใช้
ไม่ได้แน่นอน”
“แล้ววิธีของเขาคืออะไร?”
“สิ่งมีชีวิตที่เกิดจากการดื่มน ้าแม่น ้าแม่ลูกและแม่น ้าแฝดมี
ลักษณะพิเศษอย่างหนึ่ง คือหลังจากตาย วิญญาณของพวกเขาจะ
แปรเป็นพลังงานไร้รูป กลับคืนสู่แม่น ้า กลายเป็นส่วนหนึ่งของแม่น ้า
นั่นก็คือที่เรียกกันว่าการร่วงหล่นกลับคืนสู่ราก”
“แต่มีเงื่อนไขว่าสิ่งมีชีวิตเหล่านี้ต้องตายอย่างสงบ”
“ทำไมต้องมีเงื่อนไขแบบนี้ด้วย?” ลู่หยางไม่เข้าใจ
“มนุษย์เกิดมาไม่มีแบ่งแยกความดีความชั่ว แม่น ้าแม่ลูกและ
แม่น ้าแฝดก็ต้องรักษาความบริสุทธิ์อย่างสมบูรณ์ หากก่อนตายมี

ความเสียดายหรือความเคียดแค้น ก็จะเป็นการสร้างมลทินให้กับ
แม่น ้า ส่งผลกระทบต่อสิ่งมีชีวิตที่เกิดมาในภายหลัง ดังนั้นข้าจึงเพิ่ม
ข้อจำกัดนี้เข้าไป”
“เข้าใจละ” ลู่หยางพยักหน้า ดูเหมือนว่าเซียนอมตะได้ใคร่ครวญ
อย่างลึกซึ้งเมื่อสร้างแม่น ้าทั้งสอง
“เจ้าเสาไม้ไผ่ผอมสูงนั่นคงต้องการให้เด็กสาวทั้งสองตายอย่างมี
ความสุขในความฝัน เมื่อถึงเวลานั้น วิญญาณแท้จะกลับคืน กลับไป
ยังแม่น ้าแฝด”
“แต่เขาเพียงแค่ทิ้งเครื่องหมายไว้ ยังไม่ทันได้เตรียมการให้เด็ก
สาวทั้งสองเข้าสู่ความฝัน ก็ถูกไอ้หนูที่ชื่อว่าว่างเปล่านี่ดึงเข้ามาใน
โลกเสมือนเสียก่อน”
เซียนอมตะคาดเดาไม่ผิด กึ่งเซียนแห่งความว่างเปล่าเห็นมีคน
นอกบุกเข้ามา จิตสังหารพลุ่งพล่าน เจ้าเสาไม้ไผ่ผอมสูงก็ไม่ได้ดีไป
กว่ากันเท่าไร
เขาเพื่อค้นหาแม่น ้าแฝด ทุ่มเทความพยายามมากมายเหลือเกิน
หลังจากเขาตื่นขึ้นมา ได้ยินเรื่องอวี้ซินสามารถช่วยขอลูกได้ ก็
ตระหนักทันทีว่าอวี้ซินต้องรู้ตำแหน่งของแม่น ้าแฝงแน่นอน
น่าเสียดายที่ตอนนั้นอวี้ซินเสียชีวิตจากความชราไปแล้ว ไม่มี
ทางสืบค้นต่อ เขาจึงต้องหันไปหาทางอื่น ค้นหาคู่แฝดคนสุดท้าย
จากแม่น ้าแฝด นั่นก็คือพี่น้องฝูหลิง

การฆ่าพี่น้องทั้งสองโดยตรง วิญญาณจะแฝงความเคียดแค้น จะ
ไม่กลับคืนสู่แม่น ้าแฝด
แต่เขาก็ไม่สามารถรอร้อยปีให้พี่น้องทั้งสองแก่ตายได้ อีกทั้งพี่
น้องทั้งสองเป็นลูกแฝดจากแม่น ้าแฝด มีโชคลาภยิ่งใหญ่คุ้มครอง
ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะฆ่าพวกนาง จึงได้แต่ให้พี่น้องทั้งสองตายในความ
ฝัน
เขาพบพี่น้องทั้งสอง วางแผนว่าคืนนี้จะให้พวกนางผ่านช่วงชีวิต
ทั้งหมดในความฝัน ตายอย่างสงบในความฝัน
แต่นึกไม่ถึงว่า ยังไม่ทันถึงเวลากลางคืน ก็เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น
นี่คือแม่น ้าแฝดที่เซียนสร้างขึ้น วัตถุในตำนาน ล ้าค่าเทียบเท่า
อาวุธเซียน มีความสามารถอันยิ่งใหญ่ของเซียนอิงเทียนและการรวม
พลังธรรมชาติอยู่ภายใน ใครที่ขัดขวางเขาในการได้มาซึ่งแม่น ้า
แฝด ก็เท่ากับว่ามีเลือดแค้นแน่นกับเขา!
“ข้าจะพาคนทั้งสองนี้ไป” เจ้าเสาไม้ไผ่ผอมสูงกล่าวอย่างเย็นชา
ไม่ได้เห็นกึ่งเซียนแห่งความว่างเปล่าอยู่ในสายตา
กึ่งเซียนแห่งความว่างเปล่าถูกท่าทีสั่งการของเจ้าเสาไม้ไผ่ผอม
สูงยั่วโทสะ “ท่านผู้มีวาสนาช่างไม่เห็นข้าอยู่ในสายตาเลย!”
“เอาไปหรือไม่เอาไป!” สำหรับผู้ที่ขัดขวางโชคลาภของตน เจ้า
เสาไม้ไผ่ผอมสูงไม่เหลือไมตรีให้แม้แต่น้อย

“หากข้าบอกว่าไม่ล่ะ!”
“ก็ต้องดูฝีมือกัน!”
ทั้งสองมีความทะนงในตัวเอง ไม่ยอมถอยให้กันแม้แต่ก้าวเดียว
และกึ่งเซียนแห่งความว่างเปล่าก็ไม่ได้วางแผนที่จะให้อีกฝ่าย
ออกไปมีชีวิตอยู่ตั้งแต่แรก
“ความว่างเปล่าตามใจนึก!” กึ่งเซียนแห่งความว่างเปล่าคิดในใจ
วัตถุวิเศษหลากหลายปรากฏขึ้น มีเกือบร้อยชนิด แต่ละชิ้นล้วนชุบ
ด้วยพิษร้ายแรง ไร้ยารักษา สัมผัสแม้เพียงเล็กน้อยก็ต้องตายอย่าง
แน่นอน!
“สุญญากาศทรุด!”
พื้นที่ใต้เท้าของเจ้าเสาไม้ไผ่ผอมสูงบิดเบี้ยว เหมือนหนองโคลน
หลุดออกไปไม่ได้ เมื่อเผชิญกับวัตถุวิเศษต่างๆ เขาก็ไม่มีทาง
หลบหนี!
โลกเสมือนเป็นอาณาเขตของกึ่งเซียนแห่งความว่างเปล่า เขา
สามารถควบคุมที่นี่ได้ตามใจปรารถนา!
เจ้าเสาไม้ไผ่ผอมสูงเผชิญกับการโจมตีที่ปิดกั้นเส้นทางหนีและ
นำไปสู่ความตายอย่างแน่นอน ขมวดคิ้ว ไม่นึกว่าความสามารถของ
อีกฝ่ายจะเป็นการสร้างวัตถุในสุญญากาศ
เขากล่าวเบาๆ “เข้าฝัน”

เมื่อคำว่าเข้าฝันถูกเปล่งออกมา ทั้งโลกเสมือนจมลงสู่สภาวะกึ่ง
จริงกึ่งฝัน ราวกับทุกสิ่งล้วนเป็นภาพลวงตา แต่ก็ราวกับเป็นความ
จริง
ทุกคนเหมือนถูกปกคลุมด้วยม่านบางๆ ความคิดชะงักงัน
แม้แต่ป้าเยี่ยนก็ได้รับผลกระทบเล็กน้อย แต่เขาก็ฟื้นคืนสติอย่าง
รวดเร็ว
ในที่นั้น มีเพียงสองคนที่ไม่ได้รับผลกระทบ คนแรกคือกึ่งเซียน
แห่งความว่างเปล่า คนที่สองคือลู่หยาง
“เซียนน้อย นี่มันเกิดอะไรขึ้น?”
เซียนอมตะแสดงรอยยิ้มอย่างสนใจ “น่าสนใจแฮะ ดูเหมือนว่า
ผลของการบำเพ็ญเป็นเค้าของเจ้าเสาไม้ไผ่ผอมสูงนี่จะเกี่ยวข้องกับ
ความฝัน ตอนนี้เขารวมโลกเสมือนกับความฝันเข้าด้วยกัน พวกเจ้า
ทุกคนทั้งอยู่ในความฝันและอยู่ในความจริง”
“หากอยู่ในโลกภายนอก เขาทำได้เพียงแค่ดึงทุกคนเข้าสู่ความ
ฝัน แต่ที่นี่คือโลกเสมือน ไม่ใช่โลกแห่งความจริง ความสามารถของ
ผลของการบำเพ็ญเป็นเค้าของเขาจึงแสดงออกมาได้อย่างเต็มที่
ใกล้จะถึงขั้น ‘แปรจินตนาการให้เป็นจริง’ แล้ว”
“นั่นยังไม่ใช่สิ่งที่น่าสนใจที่สุด รู้ไหมว่าอะไรน่าสนใจที่สุด?”
“อะไรหรือ?”

“คือผลของการบำเพ็ญเป็นเค้าของคนทั้งสอง คนหนึ่งสร้างโลก
เสมือน อีกคนสร้างความฝัน ทั้งคู่อยู่ในสายของ ‘แปรจินตนาการให้
เป็นจริง’ แต่สายนี้ยังไม่เคยมีเซียนถือกำเนิดขึ้นมา”
“ยังจำได้ไหมว่าทำไมเซียนฉี่หลิน กับเจี่ยนอี๋และเสี่ยวหลิงทั้ง
สามถึงได้มีการต่อสู้ครั้งใหญ่?”
ลู่หยางม่านตาหดลง เข้าใจความหมายของเซียนอมตะ “ท่าน
หมายความว่าพวกเขาสองคนนี้ มีเพียงคนเดียวที่จะกลายเป็นเซียน
ได้?”
“ถูกต้อง การชิงการเป็นเซียน ไม่มีทางอยู่ร่วมกันได้!”
ป้าเยี่ยนช้าไปก้าวหนึ่ง เขาก็ตระหนักได้ว่าที่นี่คือความฝัน จู่ๆ
ใจก็เต้นแรง
เขาไม่รู้ว่าการชิงการเป็นเซียนแท้จริงแล้วชิงอะไรกัน ไม่รู้ว่าสอง
คนนี้อยู่ในสถานการณ์ที่ไม่อาจอยู่ร่วมกันได้ แต่เขาเดาอัตลักษณ์
ของเจ้าเสาไม้ไผ่ผอมสูงได้
“ความฝัน…ผลของการบำเพ็ญเป็นเค้าแห่งความฝัน…เขาคือกึ่ง
เซียนแห่งฝันร้ายใช่หรือไม่?!”
กึ่งเซียนแห่งฝันร้าย คนจากยุคปลายแคว้นต้าเฉียน ผู้
ครอบครองผลของการบำเพ็ญเป็นเค้าแห่งความฝัน เคยแย่งชิง
อำนาจการปกครองกับฮ่องเต้อวี๋องค์แรก แต่พ่ายแพ้