ใครปล่อยไอ้หมอนี่มาบำเพ็ญเซียนวะ！ - บทที่ 727 รูปแบบของผลการบำเพ็ญยืนยงเป็นเค้าและ

รูปแบบของผลการบำเพ็ญพื้นที่เป็นเค้า

“รูปแบบของผลการบำเพ็ญยืนยงเป็นเค้าคืออะไร? เป็นส่วนหนึ่ง
ของสายอมตะของพวกเราหรือไม่?” ลู่หยางถาม
“ข้าจะลองคิดว่าจะอธิบายให้เจ้าฟังอย่างไรดี” เซียนอมตะก้ม
หน้าเคาะศีรษะ หลังจากคิดอย่างจริงจังแล้วก็อธิบายว่า
“หากต้องการอธิบายเรื่องรูปแบบของผลการบำเพ็ญยืนยงเป็น
เค้า ต้องเริ่มจากร่างเซียนยืนยงก่อน”
“เจ้ารู้จักร่างเซียนยืนยงหรือไม่?”
“เคยได้ยินมาบ้าง ว่ากันว่าผู้ที่มีร่างเซียนยืนยงจะมีอายุขัย
มากกว่าคนที่อยู่ระดับเดียวกันหลายเท่า”
“หากเจ้าจะอธิบายเช่นนี้ก็ได้ แต่ไม่ค่อยครอบคลุมนัก”
เซียนหมื่นวิชามีร่างเซียนยืนยง นั่นหมายความว่าเขามีโอกาส
สูงที่จะมีชีวิตอยู่ตั้งแต่ช่วงต้นของแคว้นต้าอวี๋จนถึงปัจจุบัน โดยไม่ได้
จำศีลระหว่างนั้น เป็นของเก่าแก่ที่แท้จริง
ร่างเซียนยืนยงมีจำนวนน้อยมาก ตำราอธิบายร่างเซียนชนิดนี้
น้อยนัก
แต่โชคดีที่ในยุคโบราณก็มีผู้ที่มีร่างเซียนยืนยงอยู่หนึ่งคน

“ร่างเซียนยืนยงมีประโยชน์สองประการ ประการแรกตรงกับที่เจ้า
พูด คือมีชีวิตที่ยืนยาวกว่า อีกประการคือเร่งเวลาของตัวเอง”
“การเร่งเวลาของตัวเองหมายความว่าอย่างไร?”
“ยกตัวอย่างเจ้าคนที่ชื่อเซียนหมื่นวิชาคนนั้น หากเขาต้องใช้
เวลาหนึ่งวันเต็มในการเรียนรู้วิชาอย่างหนึ่ง เขาสามารถเร่งความเร็ว
ของตัวเองให้เร็วขึ้นสิบสองเท่า”
“ในสายตาคนภายนอก ดูเหมือนเขาใช้เวลาเพียงหนึ่งชั่วยามใน
การเรียนรู้วิชานั้น ไม่ใช่ทั้งวัน”
“ในทำนองเดียวกัน ขณะที่เขาบำเพ็ญเซียน ร่างเซียนยืนยงก็
ช่วยได้เช่นกัน เขาบำเพ็ญหนึ่งชั่วยาม เทียบเท่ากับคนอื่นบำเพ็ญ
หนึ่งวันเต็ม”
“ไม่ใช่ว่ามีคนเล่าว่าเซียนหมื่นวิชาผู้นี้เป็นอัจฉริยะในการ
บำเพ็ญหรือ มีความเร็วในการบำเพ็ญและการเรียนรู้วิชาที่รวดเร็ว
มาก นี่คือเหตุผล”
ลู่หยางเข้าใจทันที เรื่องมันเป็นอย่างนี้นี่เอง
อย่างนี้นี่เอง พรสวรรค์ของเซียนหมื่นวิชาไม่ได้น่ากลัวอย่างที่
ผู้คนเล่าลือกัน ทั้งหมดล้วนอาศัยการสะสมเวลา

“เขามีร่างเซียนยืนยง ผลการบำเพ็ญที่ง่ายที่สุดที่จะบรรลุก็คือ
รูปแบบของผลการบำเพ็ญยืนยงเป็นเค้า คนขี้เกียจก็เป็นแบบนี้
แหละ”
“รูปแบบของผลการบำเพ็ญยืนยงเป็นเค้าสืบทอดความสามารถ
ของร่างเซียนยืนยง จาก ‘ยืนยง’ กลายเป็น ‘ไม่ตาย’ รวมถึง
ความสามารถในการเร่งเวลาของตัวเอง”
“เจ้าก็เพิ่งเห็นไปไม่ใช่หรือ เซียนหมื่นวิชาควบคุมเวลา หลบ
หลีกดวงตาแห่งสวรรค์ของเซียนห่านไห่”
ลู่หยางพยักหน้า ด้วยความสามารถของเขา ย่อมไม่อาจเห็น
กระบวนการควบคุมเวลาของเซียนหมื่นวิชาได้ชัดเจน ดังนั้นตั้งแต่
เริ่มดูการต่อสู้ เขาจึงยืมจิตวิญญาณของเซียนอมตะเพื่อดู
เห็นได้ชัดเจนเป็นพิเศษ
“ผลการบำเพ็ญชนิดนี้มีผลการบำเพ็ญอมตะของข้าและผลของ
การบำเพ็ญกาลเวลาเป็นผลขั้นสูง เขานับเป็นคนในสายอมตะของ
พวกเราครึ่งหนึ่ง”
“ข้าจะแสดงให้เจ้าดูหนึ่งรอบ”
……

“เมื่อครู่ไม่มีพลังงานของวิชา นี่เป็นความสามารถของรูปแบบ
ของผลการบำเพ็ญเป็นเค้า เจ้าเป็นกึ่งเซียนใช่หรือไม่?” เซียนห่าน
ไห่หรี่ตามองเซียนหมื่นวิชา
โดยหลักการแล้ว ดวงตาแห่งสวรรค์นั้น แม้แต่ฝีมือของเซียน
หมื่นวิชาก็ไม่อาจหลบหนีได้ แต่เขากลับหลบไปได้
มีเพียงคำอธิบายเดียวคือเขาเป็นกึ่งเซียน
“ฮึ นึกไม่ถึงว่าพลังของเจ้าจะไม่ดี แต่สายตายังพอใช้ได้” เซียน
หมื่นวิชายกมุมปากเป็นรอยยิ้มเยาะหยัน มั่นใจในชัยชนะ
ช่องว่างระหว่างผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติกับกึ่งเซียนเป็นสิ่งที่ไม่
อาจเติมเต็มได้ด้วยวิธีใดๆ
“พลังไม่ดี?” เซียนห่านไห่ดวงตาเย็นชา เต็มไปด้วยเจตนาฆ่า นี่
เป็นครั้งแรกที่เขาเจอผู้บำเพ็ญที่กล้าประเมินเขาเช่นนี้!
เซียนหมื่นวิชากำลังจะพูดอะไรเพิ่มเติม แต่จู่ๆ ก็ยกมือตบหน้า
ตัวเองหนึ่งที ทำให้ทั้งเซียนหมื่นวิชาและเซียนห่านไห่ต่างก็อึ้งไป
ชั่วขณะ
เซียนหมื่นวิชามองเซียนห่านไห่ด้วยความสงสัยและหวาดระแวง
นี่เป็นวิชาของอีกฝ่ายหรือ?
……

“เห็นแล้วใช่ไหม ข้าสามารถควบคุมการเคลื่อนไหวของเขาได้
ตามใจ” เซียนอมตะพูดอย่างภาคภูมิใจ “เป็นอย่างไร ต้องการให้ข้า
ทำให้เขาตบตัวเองอีกสองทีไหม?”
ลู่หยาง: “……”
“ศิษย์พี่ใหญ่ให้เซียนห่านไห่ซ้อมมือ ขอเซียนน้อยอยู่เฉยๆ
ดีกว่านะ”
จากนั้นลู่หยางก็นึกถึงปัญหาอีกข้อ “รูปแบบของผลการบำเพ็ญ
ยืนยงเป็นเค้าไม่ใช่หมายความว่า หากเขาบรรลุผลของการบำเพ็ญ
ได้ ก็จะมีความสามารถทั้งของผลการบำเพ็ญอมตะและผลของการ
บำเพ็ญกาลเวลาหรือ?”
นี่ช่างน่ากลัวเกินไปแล้ว
“ทางทฤษฎีก็เป็นเช่นนั้น แต่รูปแบบของผลการบำเพ็ญยืนยง
เป็นเค้ามีปัญหาใหญ่อยู่”
“ประการแรก แม้ว่าเขาจะมีลักษณะ ‘ไม่ตาย’ แต่ยังไม่ถึงขั้นของ
ผู้นำสามที่สามารถระเบิดจิตวิญญาณและฟื้นฟูได้ตามใจ อย่างมาก
ก็แค่รับบาดแผลถึงตายสองสามครั้งแล้วไม่ตาย ความสามารถในการ
ควบคุมเวลาก็ไม่อาจเทียบกับรูปแบบของผลของการบำเพ็ญ
กาลเวลาเป็นเค้าได้”

“ในยุคโบราณมีกึ่งเซียนที่มีรูปแบบของผลการบำเพ็ญยืนยงเป็น
เค้าคนหนึ่ง ตายด้วยมือของเซียนแห่งกาลเวลาที่ยังเป็นเพียงกึ่ง
เซียน”
“ประการที่สอง ตราบใดที่ยังมีข้าและเซียนแห่งกาลเวลาอยู่ เขาก็
ไม่มีทางบรรลุผลของการบำเพ็ญได้”
“ประการที่สาม สายอมตะของพวกเรามีข้อเรียกร้องสูงในเรื่อง
จิตใจ ด้วยจิตใจแบบเขา ไม่อาจบรรลุผลของการบำเพ็ญได้”
“เมื่อถึงระดับกึ่งเซียน การนั่งสมาธินิ่งๆ ย่อมไร้ประโยชน์ สิ่ง
สำคัญคือการเข้าใจ บางทีเรื่องเล็กน้อยในชีวิตประจำวันอาจให้แรง
บันดาลใจ ทำให้เส้นทางการบำเพ็ญของเจ้าแจ่มแจ้ง วิทยายุทธ์
ก้าวหน้า”
“การบำเพ็ญเซียนนั้น ไม่ใช่แค่อาศัยการสะสมเวลาแล้วจะ
ได้ผล”
“แต่ถึงกระนั้น รูปแบบของผลการบำเพ็ญยืนยงเป็นเค้าก็ยังน่า
กลัวมาก เซียนห่านไห่จะชนะได้จริงหรือ?” ลู่หยางกังวลใจ ความ
กังวลของเขาไม่ไร้เหตุผล ทั้งควบคุมเวลาทั้งไม่ตาย จะสู้อย่างไร?
“ชนะได้”
……

กึ่งเซียนทั้งสองจากอดีตและปัจจุบันไม่ได้สนใจว่าทำไมเซียน
หมื่นวิชาถึงจู่ๆ ก็ตบตัวเอง ยังคงต่อสู้อย่างดุเดือด
“คลื่นสมุทรถล่มทลาย!”
เซียนห่านไห่ยื่นสองนิ้ว ใช้วิชาเคลื่อนย้ายตัวตน เรียกน ้าจาก
ทะเลตงไห่
เขาเคยท่องเที่ยวทะเลตงไห่ และทิ้งร่องรอยไว้ใต้ทะเลตงไห่
สามารถเรียกน ้าทะเลเหนือร่องรอยมาได้ทุกเมื่อ
น ้าทะเลตงไห่ไหลลงมาจากฟากฟ้า กลืนกินเซียนหมื่นวิชา
แม้ว่าเซียนหมื่นวิชาจะสามารถควบคุมเวลาได้ แต่เมื่อเผชิญกับ
วิชาขนาดใหญ่เช่นนี้ ก็ยากที่จะหลบหนี เว้นแต่ว่าเขาจะหนีออกจาก
สำนักเวิ่นเต๋า แต่นั่นจะขัดกับเจตนาแรกของเขา
กำแพงใสที่มองไม่เห็นรองรับน ้าทะเล ให้น ้าทะเลตงไห่ลอยอยู่
กลางอากาศ ท่วมทั้งเซียนห่านไห่และเซียนหมื่นวิชา
เซียนหมื่นวิชาหยิบหอกยาวออกมา นี่คือวัตถุวิเศษที่เขา
ภาคภูมิใจ ห่างจากวัตถุวิเศษระดับเซียนเพียงก้าวเดียว
ที่หัวหอกสลักอักขระห้าธาตุผกผัน สามารถทำลายสรรพสิ่งใน
ห้าธาตุ เช่น น ้าทะเลตงไห่
เวลาเร่งขึ้น หอกห้าธาตุผกผันเร็วจนมองไม่เห็น ทะลุผ่านน ้า
ทะเล พุ่งตรงไปยังแผ่นหลังของเซียนห่านไห่!

“แข็ง!” เซียนห่านไห่สังเกตเห็นตัวตนของหอกห้าธาตุผกผันมา
นานแล้ว ตะโกนเบาๆ น ้าทะเลกลายเป็นน ้าแข็ง กลายเป็นภูเขา
น ้าแข็งมหึมา แผ่ไอเย็นจนแม้แต่ผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติและขั้นรวม
ร่างที่ต่อสู้ด้านล่างก็ยังรู้สึกได้
น ้าแข็งก็เป็นส่วนหนึ่งของห้าธาตุเช่นกัน อยู่ในขอบเขตที่หอก
ห้าธาตุผกผันทำลายได้ หอกทะลุผ่านร่างของเซียนห่านไห่ แรง
สะเทือนมหาศาลแบ่งแม้แต่ภูเขาน ้าแข็งออกเป็นสองส่วน
แต่สิ่งที่ไม่คาดคิดคือ เซียนห่านไห่ไม่ได้บาดเจ็บแม้แต่น้อย ส่วน
เซียนหมื่นวิชามีบาดแผลทะลุขนาดเท่ากำปั้นที่ท้อง
“ย้ายดอกย้ายใบ……ไม่ใช่ นี่เป็นวิชาการจัดการพื้นที่!” เซียน
หมื่นวิชาพ่นเลือดสด อานุภาพของหอกห้าธาตุผกผัน เขารู้ดีที่สุด
เริ่มแรกเขานึกว่าเซียนห่านไห่ถ่ายโอนบาดแผลมาที่ตัวเขา แต่
เขาก็คิดได้อย่างรวดเร็วว่าไม่ใช่เช่นนั้น การใช้วิชาย้ายดอกย้ายใบ
ต้องมีเงื่อนไขหลายประการ เมื่อครู่ไม่ได้บรรลุเงื่อนไข!
เขาใช้วิชาการจัดการพื้นที่!
เมื่อครู่ดูเหมือนว่าหอกทะลุผ่านเซียนห่านไห่ แต่ความจริงแล้ว
เซียนห่านไห่ได้ย้ายส่วนของหอกที่ทะลุผ่านตัวเองไปที่เซียนหมื่น
วิชา!
รูปแบบของผลการบำเพ็ญพื้นที่เป็นเค้า!