ใครปล่อยไอ้หมอนี่มาบำเพ็ญเซียนวะ！ - บทที่ 729 ไยต้องเลือกเส้นทางสู่ความตาย

“ไม่ดีแล้ว!”
เทพแห่งหวงเฉวียนรู้สึกไม่ดี ราวกับหุ่นกลยกขึ้นไม่ใช่จอบ แต่
เป็นดาบแห่งฟ้าอันคมกริบ!
“วิชาลับแห่งหวงเฉวียน!”
ในขณะที่จอบฟาดลงมา เทพแห่งหวงเฉวียนรีบใช้วิชาปกป้อง
ชีวิต ร่างทั้งหมดเปลี่ยนเป็นน ้าแห่งหวงเฉวียน
น ้าแห่งหวงเฉวียนถูกจอบตัดเป็นสองส่วน กลายเป็นก้อนน ้าสอง
ก้อน ทั้งสองส่วนรีบถอยหลังอย่างรวดเร็ว รวมเป็นหนึ่งเดียว และ
กลับคืนเป็นร่างของเทพแห่งหวงเฉวียน
“ฮื้อๆๆ——”
เทพแห่งหวงเฉวียนมองหุ่นกลด้วยความหวาดกลัว เพียงจอบ
เดียวเท่านั้น แต่ทำให้เขาเผชิญวิกฤตชีวิตและความตาย ถูกบีบให้
จนมุม
ทำไมสำนักเวิ่นเต๋าถึงมีหุ่นกลระดับนี้?
ตามที่เขารู้ สำนักอีนสือ หนึ่งในสำนักชั้นเลิศของแคว้นต้าเซี่ย
ซึ่งเป็นสำนักที่ชำนาญการสร้างหุ่นกลที่สุดในปัจจุบัน ก็ยังสร้างหุ่น
กลเช่นนี้ไม่ได้

ใครกันที่สร้างมัน!
ดวงตาของเทพแห่งหวงเฉวียนเผยความหวาดกลัว รากฐานอัน
แข็งแกร่งของสำนักเวิ่นเต๋าน่ากลัวอย่างที่สุด แม้จะมีการบุกรุกจาก
ภายนอก ยังมีกำลังเหลือพอที่จะเฝ้าคลังทรัพย์สิน และเป็นหุ่นกล
ระดับขั้นข้ามพิบัติด้วย
ไม่นาน ความกลัวในดวงตาเขาหายไปอย่างรวดเร็ว เปลี่ยนเป็น
ความเยาะเย้ยอย่างหนัก เขาไม่ใช่คนที่หุ่นกลธรรมดาจะขู่ให้ถอยได้
หุ่นกลนี้มีวัสดุพิเศษ เนื้อแข็ง ยากที่จะทำลายด้วยวิธีรุนแรง
“แต่ช่องว่างระหว่างหุ่นกลกับผู้บำเพ็ญ ไม่ใช่สิ่งที่ศาสตร์อีนสือ
จะเติมเต็มได้!”
“ณ ที่นี้ ข้ากำหนด [กฎสวรรค์: ภายในยอดเขาเทียน ไม่
สามารถใช้พลังวิเศษขับเคลื่อนวัตถุวิเศษได้]”
ผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติมีความสามารถในการกำหนดกฎสวรรค์
ไม่ว่าศาสตร์อีนสือจะล ้าเลิศเพียงใด เมื่อเจอพลังกฎสวรรค์ก็จะติดขัด
ทุกทาง
หุ่นกลถือเป็นประเภทหนึ่งของวัตถุวิเศษ การทำให้หุ่นกล
เคลื่อนไหวมีสองวิธี วิธีแรกคือผู้เชี่ยวชาญอีนสือควบคุมอยู่เบื้องหลัง
วิธีที่สองคือหุ่นกลเคลื่อนไหวเอง
หุ่นกลระดับขั้นข้ามพิบัติต้องใช้ผู้เชี่ยวชาญอีนสือที่มีวิทยายุทธ์
อย่างน้อยขั้นรวมร่าง หากหุ่นกลตรงหน้าถูกควบคุมโดยผู้เชี่ยวชาญ

อีนสือ ผู้เชี่ยวชาญอีนสือย่อมไม่ใช่ผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติอย่าง
แน่นอน
หากผู้เชี่ยวชาญอีนสือเป็นผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติ จะทั้งควบคุม
หุ่นกลและเข้าร่วมต่อสู้ด้วยตัวเอง แต่ความจริงไม่มีเหตุการณ์เช่นนี้
เกิดขึ้น
หากไม่มีผู้เชี่ยวชาญอีนสือควบคุม หุ่นกลที่เคลื่อนไหวเองได้ก็
เป็นเพียงวัตถุไร้ชีวิต ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาอย่างแน่นอน!
หุ่นกลทำจากไม้ ถูกสร้างขึ้นโดยใช้สตรีคนหนึ่งเป็นต้นแบบ แต่
ผู้สร้างไม่ได้แกะสลักใบหน้า ไม่มีหน้าตา
หุ่นกลเอียงศีรษะเล็กน้อย แม้จะมองไม่เห็นสีหน้า แต่ก็พอจะ
จินตนาการถึงสีหน้าสงสัยของหุ่นกลในตอนนี้ได้
ตึง!
หุ่นกลต่อยหน้าเทพแห่งหวงเฉวียนหนึ่งหมัด หมัดนี้ไม่ทันตั้งตัว
ถูกกลางใบหน้า ทำให้ฟันหน้าของเทพแห่งหวงเฉวียนหลุดไปสองซี่
“นี่มันเป็นไปได้อย่างไร!”
เทพแห่งหวงเฉวียนตกใจจนไม่ทันสนใจฟันที่หลุด เขาแน่ใจว่า
กฎสวรรค์ที่กำหนดมีผล และเนื่องจากขอบเขตกฎสวรรค์ที่เขา
กำหนดมีขนาดเล็ก จึงมีข้อจำกัดที่เข้มงวด ถึงขนาดแม้แต่ตัวเขาเอง
ก็ไม่สามารถใช้วัตถุวิเศษได้

แต่หุ่นกลนี้กลับเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ!
หุ่นกลไม่มีท่าทีจะอธิบายให้เทพแห่งหวงเฉวียนเข้าใจ ถีบให้เทพ
แห่งหวงเฉวียนล้มลงด้วยเท้าข้างเดียว
สายตาเทพแห่งหวงเฉวียนดุร้ายมากขึ้น เดิมทีเขาต้องการจบ
การต่อสู้อย่างรวดเร็ว เพราะเขาลอบเข้ามา หากถูกคนของสำนักเวิ่น
เต๋าพบ อาจทำให้คนในป่าไผ่รู้ และสนามรบจะย้ายมาที่นี่
แต่ตอนนี้ไม่มีเวลาคิดมากแล้ว
“ปีศาจร้ายในห้วงยมโลก ชักนำสู่หวงเฉวียน ถอนหายใจสาม
ครา!”
หวงเฉวียนแพร่กระจาย กัดกร่อนแผ่นดิน ปีศาจนับพันนับหมื่น
ล่องลอย ส่งเสียงถอนหายใจด้วยความแค้น ควันพิษพุ่งสูงท้องฟ้า
แทบจะมีตัวตน ยอดเขาเทียนราวกับกลายเป็นนรกบนดิน ทรมาน
แทบทนไม่ไหว
เทพแห่งหวงเฉวียนไม่ยั้งมือ นี่คือวิชาไม้ตายของเขา เป็นวิธีการ
ที่ทำให้เขาโด่งดังตลอดยุคสมัย ผู้บำเพ็ญในยุคนั้น ทุกคนที่ได้ยินคำ
ว่า “หวงเฉวียน” ต่างหวาดกลัวและสิ้นหวัง
พลังของวิชานี้รุนแรงเกินไป ไม่ว่าจะเป็นศิษย์ที่หลบอยู่ในพื้นที่
หลัก หรือผู้อาวุโสที่ต่อสู้ในป่าไผ่ ต่างรู้สึกถึงความเคลื่อนไหวบน
ยอดเขาเทียน

เริ่มแรกพวกเขาตื่นตกใจเล็กน้อย ตระหนักว่ามีศัตรูบุกรุก แต่
เมื่อพวกเขาเห็นว่าความเคลื่อนไหวอยู่ที่ยอดเขาเทียน ก็ทำเหมือน
ไม่มีอะไรเกิดขึ้น และยังคงต่อสู้กับศัตรูตรงหน้าต่อไป
หุ่นกลราวกับไม่เห็นวิชาของเทพแห่งหวงเฉวียน ถือจอบก้าว
เดินเข้ามา เหยียบลงบนหวงเฉวียนที่มีฤทธิ์กัดกร่อน เท้าไม่ได้รับ
ความเสียหายแม้แต่น้อย
ปีศาจดุร้ายที่อาศัยอยู่ในหวงเฉวียนพุ่งใส่มันพร้อมกับเสียง
คำราม มันเพียงฟาดจอบไปหนึ่งที ปีศาจร้ายใดๆ ต่างสลายไป
“นี่มันเป็นไปได้อย่างไร!”
เทพแห่งหวงเฉวียนตกตะลึง นี่คือวิชาที่แข็งแกร่งที่สุดของเขา
หุ่นกลไม่มีทางไม่ได้รับบาดเจ็บเลย!
หุ่นกลฟาดจอบ ท่วงท่าเรียบง่าย แต่หลบเลี่ยงไม่ได้ ทุกครั้ง
เหมือนฟ้าถล่มดินทลายอย่างน่าสะพรึงกลัว ในเวลาอันสั้น เทพแห่ง
หวงเฉวียนถูกทุบจนบาดเจ็บทั่วร่าง
เมื่อเห็นจอบที่ห่อหุ้มด้วยกลิ่นอายแห่งความตายฟาดลงมาอีก
ครั้ง เขาไม่พูดพร ่าทำเพลง ไม่สนใจผลข้างเคียง ใช้วิชาลับแห่งหวง
เฉวียนอีกครั้ง วิ่งอย่างรวดเร็วไปยังยอดเขาเทียน!
ไม่อาจต่อสู้อีกต่อไป เพียงแค่หาสมบัติล ้าค่าของฮ่องเต้อวี๋ให้พบ
จึงจะมีโอกาสพลิกสถานการณ์!

หุ่นกลมองทิศทางที่เทพแห่งหวงเฉวียนวิ่งไป แต่ไม่ไล่ตาม
“ที่นี่แหละ!”
เทพแห่งหวงเฉวียนรู้สึกถึงกลิ่นอายของสมบัติล ้าค่าที่เข้มข้น
ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ!
เขาฝ่าป่าไม้ ตามกลิ่นอายของสมบัติล ้าค่ามาถึงถ ้าแห่งหนึ่ง เขา
ทุบถ ้าด้วยหมัดเดียว กลิ่นอายของสมบัติล ้าค่าพุ่งออกมาทันที เป็น
กลิ่นหอมอันงดงามที่เขาไม่เคยได้กลิ่นมาก่อน!
สมบัติล ้าค่าของฮ่องเต้อวี๋อยู่ที่นี่!
คลังทรัพย์สินของสำนักเวิ่นเต๋ามีทุกสิ่ง ยิ่งเข้าไปลึก สิ่งของยิ่งมี
ค่า
สมบัติล ้าค่าระดับขั้นรวมร่างและขั้นข้ามพิบัติเหล่านั้น ถูกเทพ
แห่งหวงเฉวียนเพิกเฉย
เขามาถึงส่วนลึกที่สุดของคลังทรัพย์สิน เห็นวัตถุวิเศษระดับ
เซียนวางอยู่บนพื้นอย่างไม่เป็นระเบียบ สายตาเต็มไปด้วยความโล
“แผนที่กำแพงกำบังวิถีเซียน, กระบวนกระบี่สยบเซียน, โล่มังกร
เก้าตัว……”
ทันใดนั้น เขาเหมือนรู้สึกบางอย่าง เงยหน้ามองผลไม้ที่วางอยู่
บนโต๊ะเขียนหนังสือ ร่างกายสั่นไม่หยุด

ในฐานะคนสนิทของเซียนหมื่นวิชา เขาเคยเห็นเซียนหมื่นวิชา
แสดงรูปแบบของผลของการบำเพ็ญเป็นเค้า มันเป็นผลไม้ที่ไม่มี
ตัวตน ประกอบด้วยวิถีแห่งหมื่นวิชายืนยงและพลังกาลเวลา ลึกลับไร้
ขอบเขต
แต่ผลไม้บนโต๊ะเขียนหนังสือนี้ กลับสมบูรณ์มาก ไม่มีร่องรอย
ของการไร้ตัวตนเลย สมบูรณ์ไร้ที่ติ
เสียงถอนหายใจอันยาวนานของเซียนหมื่นวิชาในเวลานั้น ยังคง
จำได้
‘มีเพียงผลไม้ที่มีตัวตนเท่านั้นที่เป็นผลของการบำเพ็ญที่แท้จริง
ผลไม้ของข้า เมื่อไหร่จะสมบูรณ์?’
ตอนนี้ ผลไม้ที่มีตัวตนและสมบูรณ์อยู่ตรงหน้าเขา แต่เขากลับ
รู้สึกหวาดกลัวอย่างมาก
นี่คือผลของการบำเพ็ญในตำนาน?
ทำไมถึงอยู่ที่นี่?
วัตถุวิเศษระดับเซียนรอบข้างเป็นของที่ฮ่องเต้อวี๋ทิ้งไว้ แล้วผล
ของการบำเพ็ญนี้ล่ะ?
ฮ่องเต้อวี๋ไปยังโลกภายนอกจริงหรือ?
คำถามมากมายผุดขึ้นในใจ พร้อมกับความรู้สึกหวาดกลัวที่
บรรยายไม่ถูก

เสียงถอนหายใจยาวดังมา
“ไยต้องเลือกเส้นทางสู่ความตาย”
เทพแห่งหวงเฉวียนหันกลับอย่างรวดเร็ว เห็นที่ปากถ ้า มีหญิงผู้
บำเพ็ญคนหนึ่งถือถ้วยชา กลิ่นหอมของชาลอยมาทีละน้อย ราวกับมี
วิถีธรรมไหลเวียน
นี่คือชารู้ธรรมที่เพิ่งเก็บมาในปีนี้ และเป็นชารู้ธรรมที่ดีที่สุดใน
โลก
หญิงผู้บำเพ็ญจิบชาอย่างช้าๆ เป่ากลิ่นหอมที่มีวิถีธรรมให้
กระจายไป ราวกับเมื่อครู่ไม่ใช่นางที่พูด
เทพแห่งหวงเฉวียนเพิ่งจะอ้าปากพูด ก็พบว่าร่างกายของตนแข็ง
ทื่อ ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ ราวกับรูปปั้นดิน ได้แต่มองหญิงผู้
บำเพ็ญเดินเข้ามาทีละก้าว
หญิงผู้บำเพ็ญยื่นนิ้วออกมาหนึ่งนิ้ว แตะที่หน้าผากของเทพแห่ง
หวงเฉวียน ร่างของเทพแห่งหวงเฉวียนค่อยๆ สลายไปทีละนิด
กลายเป็นความว่างเปล่า