ใครปล่อยไอ้หมอนี่มาบำเพ็ญเซียนวะ！ - บทที่ 786 แผนการรัดกุม ไร้ที่ติ

“แล้วพวกเราจะเคลื่อนย้ายหญ้าเซียนท่าสูญอย่างไร?” ผู้อาวุโส
หกทิศถามต่อ ขมวดคิ้วเล็กน้อย กังวลใจอย่างมาก เขารู้สึกว่าการ
เตรียมการครั้งนี้ยังไม่รัดกุมพอ
“หากไม่วางกลไกรอบหญ้าเซียนท่าสูญ ตลอดทางหญ้าเซียนก็
จะปล่อยพิษ สิ่งมีชีวิตที่พวกเราผ่านไปก็จะได้รับพิษ”
“นั่นก็โจ่งแจ้งเกินไป”
“แต่ถ้าวางกลไก ก็เกรงว่ากล่องเล็กๆ จะไม่พอหรอก?”
ท่านฟังสมุทรเชื่อมั่นในเรื่องนี้ เขาหยิบกล่องไม้เล็กๆ ออกมา:
“เจ้ารู้สึกถึงพิษแม้แต่น้อยจากข้างในนี้ไหม?”
ผู้อาวุโสหกทิศตกใจ: “ในนี้คือหญ้าเซียนท่าสูญ?”
“ใช่”
ท่านฟังสมุทรเปิดกล่องไม้ ในกล่อง หญ้าเซียนที่ตั้งตรงสง่างาม
ปรากฏต่อหน้าทั้งสามคน
ผู้อาวุโสหกทิศเร่งวิชายุทธ์เพื่อป้องกันพิษโดยสัญชาตญาณ แต่
กลับพบว่าแม้หญ้าเซียนจะอยู่ใกล้แค่เอื้อมมือ ก็ไม่มีการแพร่พิษ
ออกมา
“นี่คือกลไกอะไร?”

ผู้อาวุโสหกทิศสังเกตเห็นว่าในกล่องไม้นอกจากหญ้าเซียนท่า
สูญแล้ว ยังมีการแกะสลักกลไกอีกด้วย ท่านฟังสมุทรปิดกล่องไม้ ยิ้ม
บางๆ: “สรรพสิ่งเกิดและดับกัน มีหญ้าเซียนท่าสูญ ก็ย่อมมีสิ่งที่สยบ
หญ้าเซียนท่าสูญได้ นี่คือกลไกถอนพิษที่บรรพบุรุษเกาะอิงโจวของ
ข้าพบในดินแดนลับยุคโบราณ สามารถถอนพิษของสรรพสิ่ง พอดี
สยบหญ้าเซียนท่าสูญได้”
“น่าเสียดายที่ตามการศึกษา กลไกถอนพิษชุดนี้ควรจะมีจุด
ศูนย์กลาง แต่ไม่เคยพบ”
ผู้อาวุโสหกทิศตกใจ ไม่คิดว่าจะมีของดีเช่นนี้
ผู้อาวุโสหกทิศต้องการเปิดกล่องดูของประหลาดนี้อีกครั้ง แต่ถูก
ท่านฟังสมุทรห้ามไว้ “ไม่สามารถเปิดอีกได้แล้ว ภายในกล่องไม้มี
การตั้งกลไกอีกชุดหนึ่ง ครั้งต่อไปที่เปิดกล่องไม้ กลไกอีกชุดจะบด
หญ้าเซียนท่าสูญให้ละเอียด ทำให้พิษของหญ้าเซียนถูกปล่อย
ออกมาทั้งหมด แม้แต่กลไกถอนพิษนี้ก็ไม่อาจกดไว้ได้”
ผู้อาวุโสหกทิศเข้าใจทันที: “ดังนั้นจึงต้องเปิดในงานวันเกิดของ
ราชามังกรเฒ่า!”
“ใช่”
ผู้อาวุโสหกทิศคิดๆ ดู เรื่องนี้คำนวณไว้ตั้งแต่ต้นจนจบ ไม่มี
จุดบกพร่องเลย

“หากจะพูดถึงข้อบกพร่องเพียงอย่างเดียว ก็คือโจรทั้งสี่จาก
เกาะจวี้เซียนไม่ได้ทำงานให้สำเร็จ” ท่านเต๋าซานซานถอนหายใจ
เบาๆ “วังมังกรมีไข่มุกมังกรหนึ่งเม็ด ว่ากันว่าเป็นวัตถุยุคโบราณ มี
ความเกี่ยวข้องอย่างมากกับบรรพบุรุษตระกูลมังกร ราชามังกรเฒ่า
ชอบมากๆ ไข่มุกมังกรเม็ดนั้นก็มีคุณสมบัติถอนพิษ อาจส่งผลต่อ
หญ้าเซียนท่าสูญได้”
“โชคดีที่แม้โจรทั้งสี่จากเกาะจวี้เซียนจะไม่สามารถขโมยไข่มุก
มังกรได้สำเร็จ แต่ตามข่าวที่ส่งมาจากตลาดทะเลวังมังกร ไข่มุก
มังกรถูกศิษย์สำนักเวิ่นเต๋าแย่งไป วังมังกรก็ไม่รู้ที่อยู่ของไข่มุกมังกร”
“หายไปก็ดี เพียงแค่วังมังกรไม่พบไข่มุกมังกร จะเป็นอย่างไรก็
ได้”
ท่านฟังสมุทรส่งกล่องให้ท่านเต๋าซานซาน ท่านเต๋าซานซานเก็บ
ไว้อย่างระมัดระวัง ทั้งสามมองหน้ากันและยิ้ม แยกย้ายกันไปทำงาน
ไม่มีใครสังเกตเห็นว่า ลูกแก้วขนาดเท่าเม็ดยาลอยด้วยความเร็วที่ไม่
น่าเชื่อไปยังเกาะเผิงไหล ทะลุกลไกหลายชั้น ทะลุกล่องไม้ ตกลงไปที่
ใจกลางของกลไกถอนพิษพอดี
ดูเหมือนจุดศูนย์กลางพอดี
หญ้าเซียนท่าสูญเหี่ยวแห้งอย่างรวดเร็ว
“ลู่หยาง มานี่!”

เซียนห่านไห่ใช้รูปแบบของผลของการบำเพ็ญด้านพื้นที่เป็นเค้า
ดึงเบาๆ ในอากาศว่างเปล่า
ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“ไม่น่าเป็นไปได้นะ ไอ้ลู่หยางนี่หายไปไหน?”
เซียนห่านไห่งงงวย สิ่งที่เขามีคือรูปแบบของผลของการบำเพ็ญ
ด้านพื้นที่เป็นเค้า ในโลกการบำเพ็ญนี้สามารถไปได้ทุกที่ การใช้
พลังของผลของการบำเพ็ญด้านพื้นที่เป็นเค้าเพื่อหาผู้บำเพ็ญขั้น
ทารกแรกกำเนิดนั้นเป็นเรื่องง่ายดาย
“ลู่หยาง มานี่!”
เซียนห่านไห่ทำเหมือนเดิม ยื่นมือไปในพื้นที่และสะบัดเบาๆ แต่ก็
ยังหาร่องรอยของลู่หยางไม่พบ เมิ่งจิ่งโจวมองเซียนห่านไห่ที่เหมือน
ถูกผีสิง ร่างกายไม่เชื่อฟัง สะบัดมือไปมาในที่ที่ไม่มีอะไรเลย เงียบไม่
พูด
เมื่อแม้แต่อาจารย์ยังหาตำแหน่งของไอ้ลู่หยางนี่ไม่พบ เกรงว่าไอ้
หมอนี่คงไปอยู่ในดินแดนลับที่เซียนวางไว้หรือที่คล้ายๆ กัน
ห้าวันก่อน เซียนห่านไห่ใช้รูปแบบของผลของการบำเพ็ญด้าน
พื้นที่เป็นเค้า เปิดเส้นทางในพื้นที่ ก้าวเดียวมาถึงทะเลตงไห่
สอบถามสถานการณ์จากเมิ่งจิ่งโจวและคณะ

เมิ่งจิ่งโจวทั้งสามไหนเลยจะรู้ว่าลู่หยางบินไปไหน ต่างส่ายหน้า
บอกว่าไม่รู้ เซียนห่านไห่จึงต้องใช้รูปแบบของผลของการบำเพ็ญ
ด้านพื้นที่เป็นเค้าไปเรื่อยๆ เหมือนกับเรียกวิญญาณ เรียกลู่หยาง
ไม่สำเร็จเสียที
ต่อมา เซียนห่านไห่พาเมิ่งจิ่งโจวทั้งสามและวีรบุรุษตระกูลมังกร
เสี่ยวซิงไห่กลับไปยังตระกูลคุนเผิง ผู้อาวุโสปีกดำออกมาต้อนรับด้วย
ตนเอง
แม้จะแข็งแกร่งเพียงใด ผู้อาวุโสปีกดำก็ยังเป็นเพียงรุ่นหลังต่อ
หน้าเซียนห่านไห่
หากบันทึกไม่ผิด เซียนห่านไห่ในสมัยก่อนยังเคยมี
ความสัมพันธ์กับตระกูลคุนเผิง เรื่องนั้นเป็นเรื่องเมื่อห้าหมื่นปีก่อน
ไม่ว่าจะมองจากวิทยายุทธ์หรือลำดับอาวุโส ผู้อาวุโสปีกดำก็ไม่
กล้าวางท่า
“น้องเมิ่ง พวกเจ้าวางใจได้ มีข้าอยู่ ทั้งทะเลตงไห่ไม่มีใครเป็นคู่
ต่อสู้ของข้า” เซียนห่านไห่พูดเรียบๆ น ้าเสียงแฝงความมั่นใจว่าหาก
ไม่ใช่ข้า ใครเล่าจะทำได้
คำพูดของเขาไม่ผิด สำหรับทะเลตงไห่ที่ไม่มีกึ่งเซียน เขาคือผู้
ไร้เทียมทาน

ห้าวันผ่านไป ผลข้างเคียงของการใช้ร่างเซียนผีเสื้อของเถา
เทียนเย่หายไป งานวันเกิดของราชามังกรเฒ่าใกล้เข้ามา เซียนห่าน
ไห่พาทุกคนเข้าร่วมงานวันเกิด
งานฉลองวันเกิดครบเก้าพันปีของราชามังกรเฒ่าเป็นงานใหญ่
อันดับหนึ่งของทะเลตงไห่ สิ่งมีชีวิตเผ่าทะเลและมนุษย์ระดับขั้นฝึก
ความว่างขึ้นไปทั้งหมดได้รับเชิญ
เซียนห่านไห่เหยียบเมฆมงคล ปล่อยมือไว้ข้างหลัง บนผิวทะเล
เต็มไปด้วยผู้บำเพ็ญมนุษย์ที่แสดงความสามารถแตกต่างกันไป ข้าม
ทะเลตงไห่ เข้าร่วมงานวันเกิด
ในทะเลยิ่งมีเผ่าพันธุ์บรรพบุรุษนับไม่ถ้วน แปลงร่างเป็นร่างแท้
ทั้งปลา ปู หอย ตอบรับคำเชิญมา
“ไม่ได้มาทะเลตงไห่นานแล้ว ไม่คิดว่าทะเลตงไห่ยังคงคึกคัก
เช่นนี้” เซียนห่านไห่แสดงความคิดเห็นลอยๆ แสดงท่วงท่าของเซียน
หากนับจำนวนเผ่าพันธุ์ ทะเลตงไห่มีมากกว่าเขตปีศาจเสียอีก
“บรรพบุรุษเคยท่องเที่ยวทะเลตงไห่ด้วยหรือขอรับ?” เมิ่งจิ่งโจว
ถามอย่างสงสัย
เซียนห่านไห่หัวเราะร่า ดวงตาเปล่งประกาย: “แน่นอน สมัยก่อน
ข้าเคยสร้างชื่อเสียงใหญ่โตในทะเลตงไห่ น่าเสียดายที่พวกเจ้าผู้
บำเพ็ญรุ่นเยาว์รู้แต่ว่าข้าเป็นผู้ฟื้นฟูสำนักเวิ่นเต๋า แต่ไม่รู้
ประสบการณ์ของข้าในทะเลตงไห่”

ยุคที่เซียนห่านไห่แจ้งเบิกบานในทะเลตงไห่นั้นนานมากแล้ว
นานจนแม้แต่หัวหน้าเผ่าเสี่ยวและเสี่ยวซิงไห่ก็ไม่เคยได้ยินเรื่องราว
ของเซียนห่านไห่ในทะเลตงไห่
“ชื่อ ‘ห่านไห่’ ในฉายาเซียนของข้า ก็เพื่อรำลึกถึงช่วงเวลาที่ข้า
เบิกบานในทะเลตงไห่”
“ตอนนั้นข้ายังอยู่ในขั้นรวมร่าง กำลังศึกษาพื้นที่ จึงเกิดความ
ปั่นป่วนของพื้นที่ ส่งข้าจากสำนักเวิ่นเต๋าไปยังทะเลตงไห่”
“ข้าบาดเจ็บสาหัสจากความปั่นป่วนของพื้นที่ พลังตกไปจนสู้
ขั้นแก่นทองคำไม่ได้ โชคดีที่ชาวประมงตอนนั้นช่วยชีวิตข้าไว้”
“ในหมู่บ้านชาวประมงเล็กๆ ข้าได้พบกับเจ้าหญิงน้อยที่แอบหนี
ออกจากวังมังกร พวกเราสองคนถูกชะตากัน”
“ภายใต้การดูแลของเจ้าหญิงน้อย อาการบาดเจ็บของข้าค่อยๆ
ฟื้นฟู พวกเราสองคนยิ่งถูกชะตากัน กลายเป็นคู่รัก ร่วมกันผจญภัย
ในทะเลตงไห่ เคยตามหาหญ้าเซียน เคยพบโจรผู้บำเพ็ญ เคยบุกเข้า
ดินแดนลับ”
เซียนห่านไห่แหงนหน้าถอนหายใจยาว น ้าเสียงเต็มไปด้วยความ
อาลัย: “น่าเสียดาย วิถีที่ต่างกันย่อมไม่อาจร่วมทางกัน พวกเราสอง
คนมีเผ่าพันธุ์ที่แตกต่างกัน ไม่มีทางอยู่ด้วยกันได้”
เมิ่งจิ่งโจวและคนอื่นๆ จมอยู่ในเสียงถอนหายใจของเซียนห่าน
ไห่ ราวกับสัมผัสได้ถึงความรู้สึกของเซียนห่านไห่ในตอนนั้น

ผู้อาวุโสปีกดำพึมพำเบาๆ อยู่ข้างหลัง: “นี่ไม่ถูกนะ ข้าเคยได้ยิน
ว่าตระกูลมังกรบอกว่ามังกรนั้นตัณหาจัด ท่านห่านไห่ทนแรงกดดัน
ไม่ไหว จึงแอบหนีไปนี่นา?”
เซียนห่านไห่หันขวับ จ้องผู้อาวุโสปีกดำไม่วางตา