ใครปล่อยไอ้หมอนี่มาบำเพ็ญเซียนวะ！ - บทที่ 858 แย่งชิงอ ำนำจยึดบัลลังก์

ผู้บ ำเพ็ญขั้นข้ำมพิบัติที่คอยปกป้องฮ่องเต้ในที่ลับรู้สึกว่ำกำรที่
ฮ่องเต้เป็นเช่นนี้ก็ดี ได้ร่วมมือกับกึ่งเซียนสำมท่ำน รับประกันควำม
ปลอดภัยอย่ำงสมบูรณ์ แทบไม่มีเรื่องให้เขำต้องยุ่งเกี่ยวแล้ว
อย่ำงไรก็ตำม หน้ำที่ของเขำคือกำรปกป้องฮ่องเต้ ส่วนเรื่องอื่นๆ
ไม่เกี่ยวข้อง
ด้ำนล่ำง แม่ทัพใหญ่ทั้งสำมที่เพิ่งรับต ำแหน่งต่ำงเสนอตัวเพื่อ
ออกรบ พิสูจน์คุณค่ำของตน
“ข้ำมีรูปแบบของผลแห่งกำรบ ำเพ็ญเป็นเค้ำคัดสรรโดย
ธรรมชำติ สำมำรถเสริมก ำลังจนถึงระดับร่ำงเซียนชั่วครำว สำมำรถ
ต่อกรกับเซียนตระกูลเจียงได้พอสมควร” หำกพูดถึงพลังกำรต่อสู้
เอ้ำหลิงมีพลังกำรต่อสู้สูงสุด นำงสำมำรถท ำร่ำงระดับเซียนก่อนที่จะ
ต่อสู้กับเซียนตระกูลเจียง โดยอำศัยกำรได้รับกำรโจมตีจำกผู้อื่น
เจียงเหลียนอี๋ชอบช่วยเหลือผู้อื่น โดยเฉพำะช่วยเอ้ำหลิง
“ข้ำมีรูปแบบของผลแห่งกำรบ ำเพ็ญเป็นเค้ำผู้แข็งแกร่งรังแกผู้
อ่อนแอ สำมำรถควบคุมผู้อื่น เปลี่ยนคนในวังหลวงให้เป็นคนของ
พวกเรำ โจมตีจำกภำยใน แล้วย้อนกลับไปโจมตีตระกูลเจียงโดยไม่
ทันตั้งตัว!”

เสือน้อยจิ่นไฉเหวยไม่ยอมแพ้ “ข้ำมีรูปแบบของผลแห่งกำร
บ ำเพ็ญเป็นเค้ำแบบระนำบ สำมำรถกดวัตถุให้แบนรำบเป็นระนำบ
หำกสำมำรถรวมเป็นผลแห่งกำรบ ำเพ็ญที่สมบูรณ์ ทั้งโลกก็สำมำรถ
กลำยเป็นระนำบได้!”
แม่ทัพใหญ่ทั้งสำมมองไปที่เสนำบดี อยำกรู้ว่ำเสนำบดีที่เซียน
อมตะให้ควำมส ำคัญผู้นี้มีควำมสำมำรถอะไร
“…ข้ำสำมำรถฆ่ำตัวตำยได้”
เอ้ำหลิง: “?”
ฮ่องเต้รู้สึกว่ำวิทยำยุทธ์ขั้นแปลงร่ำงเซียนของเขำ ย่อมไม่มี
ประโยชน์ใดๆ ต่อกำรก่อกบฏแน่นอน ดูเหมือนว่ำจะท ำได้เพียงใช้วิธี
ฆ่ำตัวตำย ท ำให้บัลลังก์ว่ำงลง จึงจะสร้ำงโอกำสให้รำชวงศ์ถั่ว
“พอแล้วๆ บอกแล้วว่ำพวกเรำจะใช้วิธีกำรสันติ ดูพวกเจ้ำสิ นี่ก็
ใช้รูปแบบของผลแห่งกำรบ ำเพ็ญเป็นเค้ำ นั่นก็ฆ่ำตัวตำย”
“แล้วจะใช้วิธีกำรสันติอย่ำงไรเพื่อโค่นล้มรำชวงศ์ต้ำเซี่ย?” เอ้ำ
หลิงสงสัย นำงเตรียมพร้อมที่จะต่อสู้กับเซียนตระกูลเจียงสักยกแล้ว
หำกเป็นเพียงเซียนอมตะคนเดียว คงยำกที่จะคิดหำวิธีที่มี
ประสิทธิภำพ แต่โชคดีที่เซียนอมตะไม่เคยอยู่คนเดียว ในพื้นที่จิต
วิญญำณของนำงมีลู่หยำงเจ้ำหนุ่มคอยวำงแผน

“สุภำษิตกล่ำวไว้ แย่งชิงอ ำนำจยึดบัลลังก์ หำกต้องกำรโค่นล้ม
แคว้นต้ำเซี่ย ต้องท ำให้ส ำเร็จทั้งกำรแย่งชิงอ ำนำจและกำรยึดบัลลังก์
สองขั้นตอนนี้ ข้ำคิดว่ำควรยึดบัลลังก์ก่อน แล้วค่อยแย่งชิงอ ำนำจ”
“อะไรคือกำรยึดบัลลังก์ ก็แน่นอนว่ำเป็นกำรยึดบัลลังก์ที่อยู่บน
รำชส ำนักนั้น!”
“ควำมส ำคัญของบัลลังก์ไม่ต้องพูดถึง องค์ชำยหลำยคน
เบียดเสียดแย่งชิงกัน เพื่ออะไร ก็เพื่อบัลลังก์นั้นไม่ใช่หรือ”
“พวกเรำแย่งชิงบัลลังก์ได้ ก็จะโค่นล้มแคว้นต้ำเซี่ยไปครึ่งหนึ่ง
แล้ว”
เซียนอมตะพูดอย่ำงจริงจัง “ดังนั้น ข้ำคิดว่ำ พวกเรำควรไปวัง
หลวงและขโมยเก้ำอี้นั้นมำ!”
“ควำมคิดที่ดี!” เอ้ำหลิงและเจียงเหลียนอี๋พร้อมใจกันปรบมือ
ปรบอย่ำงแรง
ในพื้นที่จิตวิญญำณ ลู่หยำงถอนหำยใจโล่งอก ภำยใต้กำร
ค ำนวณของเขำ ในที่สุดก็ลดโทษประหำรเป็นจ ำคุกได้ส ำเร็จ
ดีที่สุดคือให้เซียนอมตะติดกับ ไปนอนในคุกหลวงสักปีหนึ่ง จะ
ได้สงบลงบ้ำง
ค ำร้องของขุนนำงชั่วลู่หยำงก่อให้เกิดจิตส ำนึกแห่งกำรก่อกบฏ
ใจเขำควรค่ำแก่กำรประหำร ควรตำยหมื่นครั้ง

“เซี่ยเทียน เจ้ำคิดว่ำควำมคิดนี้เป็นอย่ำงไร?” เซียนอมตะถำม
“ควำมคิดที่ดี”
ครั้งนี้ฮ่องเต้มีประโยชน์แล้ว
“ข้ำคุ้นเคยกับวังหลวงดี ข้ำจะวำงแผนเส้นทำง”
……
ยำมรำตรีที่เงียบสงบ เงำร่ำงห้ำสำยแอบเข้ำสู่วังหลวงอย่ำงลับๆ
แม้ว่ำองค์ชำยหนึ่งจะเป็นผู้บ ำเพ็ญขั้นรวมร่ำง ไม่จ ำเป็นต้อง
นอน ไม่จ ำเป็นต้องพักผ่อน แต่เจียงฉวินไม่ใช่ลำไม่ใช่ล่อ ที่ต้อง
ท ำงำนตั้งแต่เช้ำจรดค ่ำ จำกค ่ำจรดเช้ำ
อีกอย่ำง ตอนนี้เจียงฉวินปลอมตัวเป็นพระบิดำ ลักษณะของพระ
บิดำที่ป่วยอ่อนแอนั้น ท ำงำนต่อเนื่องก็ไม่เข้ำกับบทบำท
เขำใช้วิธีนี้เพื่อหนีออกจำกวังหลังด้วยเช่นกัน
“ทุกคนระวัง อย่ำใช้พลังจิต เพื่อป้องกันกำรเตะพุ่มไม้ให้งูตื่น”
เซียนอมตะเตือนทุกคน
จำกกำรตรวจสอบของเซียนอมตะในช่วงสองสำมวันที่ผ่ำนมำ
พบว่ำเซียนตระกูลเจียงอำศัยอยู่ในเขตต้องห้ำมที่ลึกที่สุดของวัง
หลวง จะไม่สนใจเรื่องต่ำงๆ ที่เกิดขึ้นในวังหลวง แต่หำกผู้บ ำเพ็ญ
ระดับเดียวกับหลิงน้อยพวกนำงใช้พลังจิตตรวจสอบ ก็จะง่ำยต่อกำร
ดึงดูดควำมสนใจของเซียนตระกูลเจียง

“ได้” ฮ่องเต้พูดเบำๆ
ฮ่องเต้เป็นคนที่ไม่สำมำรถใช้พลังจิตได้มำกที่สุด องครักษ์
ภำยในล้วนมีวิทยำยุทธ์สูงกว่ำเขำ เพียงเขำใช้พลังจิต องครักษ์
ภำยในก็จะพบตัวเขำได้ในทันที
ห้ำคนคือ “เงำคน” ตำมควำมหมำยตรงตัว จิ่นไฉเหวยใช้รูปแบบ
ของผลแห่งกำรบ ำเพ็ญเป็นเค้ำแบบระนำบ เปลี่ยนทั้งสี่คนให้อยู่ใน
สภำพแบนรำบ เคลื่อนที่ไปบนพื้น
นี่เป็นกำรดูแลฮ่องเต้และลู่หยำงเป็นหลัก ทั้งสองคนมีวิทยำยุทธ์
ต ่ำเกินไป กำรแอบเข้ำวังหลวงจะถูกพบได้ง่ำย
“รูปแบบของผลแห่งกำรบ ำเพ็ญเป็นเค้ำของเจ้ำคือกำรแยก
‘ควำมสูง’ ออกไป เหลือเพียง ‘ควำมยำว’ และ ‘ควำมกว้ำง’ ใช่
หรือไม่?” เอ้ำหลิงถำม มองจิ่นไฉเหวยด้วยสำยตำที่ประเมินสูงขึ้น
นำงคิดว่ำจิ่นไฉเหวยเหมือนบิดำของนำง มีรูปแบบของผลแห่ง
กำรบ ำเพ็ญเป็นเค้ำแบบวิญญำณ ไม่คิดว่ำจะเป็นรูปแบบของผลแห่ง
กำรบ ำเพ็ญเป็นเค้ำแบบใหม่ทั้งหมด พลังสร้ำงสรรค์นี้ไม่อำจ
มองข้ำม
แม้แต่นำง หำกเจอรูปแบบของผลแห่งกำรบ ำเพ็ญเป็นเค้ำของ
จิ่นไฉเหวยเป็นครั้งแรก ก็จะถูกจู่โจมจนตั้งตัวไม่ทัน

“ยังพอมีสำยตำอยู่บ้ำง” จิ่นไฉเหวยแค่นเสียงเย็นชำ ภำคภูมิใจ
เพื่อรวมรูปแบบของผลแห่งกำรบ ำเพ็ญเป็นเค้ำชนิดนี้ นำงต้องใช้
ควำมพยำยำมอย่ำงมำก
กำรอยู่ในสภำพแบนรำบไม่ใช่กำรล่องหน เพียงแต่ไม่ง่ำยที่จะ
ถูกพบเห็น
หำกถูกพบก็ไม่ต้องกลัว เจียงเหลียนอี๋สำมำรถใช้รูปแบบของผล
แห่งกำรบ ำเพ็ญเป็นเค้ำผู้แข็งแกร่งรังแกผู้อ่อนแอควบคุมคนที่พบ
พวกเขำ ให้พวกเขำละเลยพวกตน
ในพื้นที่จิตวิญญำณ ลู่หยำงรู้สึกว่ำ พวกเจ้ำจะขโมยเก้ำอี้ ต้อง
ใช้รูปแบบของผลแห่งกำรบ ำเพ็ญเป็นเค้ำต่อกันหลำยอย่ำงด้วยหรือ?
นึกถึงเมื่อก่อน อำจำรย์หลวงรุ่นที่สองเพื่อแอบเข้ำส ำนักเวิ่นเต๋ำ
ก็ใช้เพียงรูปแบบของผลแห่งกำรบ ำเพ็ญเป็นเค้ำแบบเดียวเท่ำนั้น
ด้วยควำมช่วยเหลือของรูปแบบของผลแห่งกำรบ ำเพ็ญเป็นเค้ำ
สองชนิด ห้ำคนหกวิญญำณก็มำถึงจุดหมำยอย่ำงรำบรื่น ท้องพระ
โรงต้ำหมิง
ท้องพระโรงต้ำหมิงเงียบสงัด มืดสนิท แต่นี่ไม่เป็นอุปสรรค แม้แต่
ลู่หยำงที่มีวิทยำยุทธ์ต ่ำสุด และฮ่องเต้ที่มีพลังกำรต่อสู้ต ่ำสุด ก็ยัง
สำมำรถเห็นรูปแบบของท้องพระโรงต้ำหมิงด้วยแสงจันทร์บำงเบำ ยิ่ง
ไม่ต้องพูดถึงกึ่งเซียนยุคโบรำณทั้งสำมคน

ลู่หยำงและเซียนอมตะไม่ได้มำที่ท้องพระโรงต้ำหมิงเป็นครั้งแรก
ก่อนหน้ำนี้กำรประชุมผู้น ำสำยธรรมะก็จัดที่นี่ กำรตีเจ้ำส ำนักสี่ส ำนัก
เซียนใหญ่อื่นๆ ก็เกิดที่นี่เช่นกัน
ด้ำนหน้ำของท้องพระโรงต้ำหมิงคือทำงหำงมังกร ที่เป็นบันได
สลับกับทำงลำด พื้นผิวปูด้วยกระเบื้องดอกไม้ ใต้ชำยคำมีคำนรับ
หลังคำที่หนำแน่น คำนภำยในและภำยนอกห้องประดับด้วยภำพสี
ส่วนบนของประตูและหน้ำต่ำงฝังลวดลำยดอกกุหลำบเพชร ทุกแห่ง
ล้วนมีควำมหมำย
และที่โดดเด่นที่สุด คือบัลลังก์ที่ปลำยท้องพระโรงต้ำหมิง บัลลังก์
ที่ได้รับควำมเคำรพจำกหมื่นคน เป็นสัญลักษณ์ของเจ้ำแห่งแคว้นต้ำ
เซี่ย
“มำถึงสักที” เซียนอมตะดีใจเบำๆ ก้ำวสำมก้ำวเป็นสองก้ำว แล้ว
นั่งลงบนเก้ำอี้อย่ำงมีควำมสุข
ตำของเจียงเหลียนอี๋เป็นประกำย รีบหยิบกระดำษพู่กันหมึกศิลำ
ออกมำ แกรกๆๆ วำดภำพนี้ลงไป
ในภำพขำวด ำ ลู่หยำงนั่งสูงบนบัลลังก์ มือทั้งสองวำงบนพนัก
เก้ำอี้ ดวงตำดุจมังกร สง่ำงำมน่ำเกรงขำม ท่ำทำงเหมือนเจ้ำแผ่นดิน
เหนือศีรษะมีป้ำยจำรึกอักษร “เที่ยงตรงเรืองรอง” สี่ตัว และกระจกฉิน
ที่แขวนสูง

หำกสังเกตให้ดี จะเห็นว่ำที่มุมของป้ำยจำรึกยังมีชื่อผู้เขียน เมิ่ง
จุนจื่อ
“เซียนน้อย นั่งบนบัลลังก์รู้สึกอย่ำงไร?” ลู่หยำงถำม
เซียนอมตะขยับตัวนิดหน่อย ไม่ค่อยพอใจนัก “ไม่ค่อยดี ไม่
สบำยเท่ำเก้ำอี้ที่โจวเทียนท ำ”
เก้ำอี้ที่เป็นสัญลักษณ์ของรำชบัลลังก์ ไม่ว่ำจะอย่ำงไรก็เป็น
เพียงสิ่งที่ช่ำงฝีมือที่มีวิทยำยุทธ์เล็กน้อยสร้ำงขึ้น จะเทียบกับเก้ำอี้
ฮ่องเต้ที่โจวเทียนท ำด้วยตัวเองได้อย่ำงไร