ใต้หน้ากากซูเปอร์สตาร์ - ภาค 1 เล่ม 3 ตอนที่ 9-6
อีอูยอนบอกลาคังยองโมที่ชักสีหน้าใส่ก่อนจะออกจากห้องพักฟื้นไป ชเวอินซอบก้มหน้าและออกมาจากตรงนั้นเช่นกัน พอเห็นอีอูยอนเดินอยู่บนทางเดินของโรงพยาบาล พวกพยาบาลกับคนไข้ก็กระซิบกระซาบกันและมองมาทางเขา
ถ้าเป็นปกติเจ้าตัวน่าจะทักทายทางสายตาพอเป็นพิธีและเดินผ่านไป แต่ตอนนี้ฝีเท้าของอีอูยอนเร็วมาก อินซอบหอบหายใจก่อนจะเดินตามหลังอีกฝ่ายไป อินซอบรู้สึกได้ว่าอีอูยอนกำลังไม่สบอารมณ์
แม้ว่าตอนลงลิฟต์จะมีหลายคนทักทายอย่างคนรู้จัก แต่อีอูยอนก็ทำเพียงก้มหัวให้เหมือนเป็นหุ่นยนต์เท่านั้น ไม่ได้ตอบรับอย่างอ่อนโยน อีอูยอนเดินไปที่ลานจอดรถชั้นใต้ดิน เขาเร่งอินซอบที่เดินเนิบๆ ตามหลังมาว่า ‘เดินเร็วๆ ครับ’
ชเวอินซอบพยายามเร่งฝีเท้าสุดความสามารถ หลังจากนั้นเขาก็แทบจะต้องวิ่งเพื่อตามหลังอีอูยอนให้ทัน อีอูยอนคว้าแขนของอินซอบที่กำลังจะขึ้นไปนั่งบนที่นั่งคนขับของรถตู้ที่จอดไว้ตรงมุมลานจอดรถชั้นใต้ดินไว้
“...?”
อีอูยอนลากเขาไปยังที่นั่งด้านหลังโดยไม่พูดอะไร จากนั้นอินซอบก็ตกใจกับเสียงปิดประตูดัง ปัง จนร่างกายสั่นเทา
“ทำไม…”
“ถามเพราะไม่รู้เหรอครับ”
อีอูยอนจับอินซอบให้นั่งลงกับที่ ส่วนตัวเขาเองก็นั่งลงข้างๆ และเอ่ยถาม อินซอบถามเพราะไม่รู้จริงๆ เขาจึงมองหน้าอีอูยอนเงียบๆ
“คุณคงหลงใหลไอ้นั่นของผู้ชายมากเลยสินะครับ”
“...!”
“คุณแตะมันเพราะคังยองโมขอให้แตะเหรอครับ ถ้าเป็นไอ้นั่นของผู้ชาย คุณก็ชอบหมดโดยไม่สนใจว่าจะเป็นของใครเหรอครับ”
“ปะ เปล่านะครับ คุณคังยองโมต้องเข้าห้องน้ำด่วน แต่เพราะเขาลุกไม่ได้ ก็เลย…”
“เพราะแบบนั้นคุณถึงช่วยรับฉี่ของไอ้คังยองโมเหรอครับ คุณอินซอบนี่ดูเหมือนจะยอมก้มหัวอย่างไม่มีศักดิ์ศรีจริงๆ นะครับ”
“เพราะเขาเป็นคนป่วย…”
“แล้วพยาบาลทำอะไรอยู่ครับ คนเฝ้าไข้รับเงินไปแล้วทำอะไรอยู่”
“มันเป็นเรื่องที่ช่วยอะไรไม่ได้นี่ครับ เขาบอกว่าไม่อยากให้พยาบาลเห็น แล้วคุณป้าที่เฝ้าไข้ก็ไปกินข้าวด้วย”
“ช่วยอะไรไม่ได้เหรอครับ เพราะงั้นคุณก็เลยสัมผัสไอ้นั่นของคังยองโมเหรอครับ เพราะแบบนั้นไอ้เวรนั่นถึงมาขอยืมตัวคุณอินซอบไปใช่ไหมครับ”
“เปล่านะครับ ไม่ใช่แบบนั้นนะครับ…”
“แล้วทำไมจู่ๆ คังยองโมถึงต้องการตัวคุณอินซอบล่ะครับ”
อีอูยอนถามด้วยสีหน้ายิ้มน้อยๆ สายตาที่ทิ่มแทงนั้นทำให้แก้มของเขารู้สึกเจ็บแปลบ อินซอบกะพริบตาและบอกว่าไม่รู้พลางส่ายหัว
“แกล้งทำเป็นไม่รู้อะไร แต่ความจริงเที่ยวน้ำลายหกใส่ผู้ชายไปทั่วหรือเปล่าครับ ว่าแต่พอเห็นว่าคุณก็ทำพฤติกรรมแบบนั้นกับผู้ชายพวกนั้นที่ห้องน้ำ แล้วก็ที่คลับด้วยแล้ว ก็ไม่มีเหตุผลที่คุณจะไม่ยั่วยวนคังยองโมนี่นะ”
“ไม่ใช่นะครับ ผมไม่มีทางทำแบบนั้นเด็ดขาด”
เขารู้สึกไม่ยุติธรรม เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่ห้องน้ำต้องเป็นเรื่องที่น่ากลัวในลำดับต้นๆ ของรายการความทรงจำที่อยากจะลบในขณะที่มีชีวิตอยู่อย่างแน่นอน ส่วนเรื่องที่เกิดขึ้นที่คลับกับชาวต่างชาตินั้น เขาก็แค่ถามทางไปห้องน้ำกับอีกฝ่ายเท่านั้นเอง
“มาลองกันสักครั้งเถอะครับ ว่าคุณจะบีบนวดได้ดีขนาดไหนถึงยั่วคังยองโมที่มีนิสัยโสมมนั่นได้”
อีอูยอนขึ้นมาคร่อมอยู่บนตัวของอินซอบ อินซอบส่ายหน้าไปมาด้วยใบหน้าซีดเผือด
“ลองทำดูสิครับ”
“คุณกำลังเข้าใจผิดอยู่นะครับ”
“ไม่มีเรื่องเข้าใจผิดหรอกครับ เพราะผมพูดไปตามที่ผมเห็น”
อีอูยอนเอามือของอินซอบมาวางตรงหว่างขาของตัวเองก่อนจะเอ่ย
“ผมบอกให้ลองทำไงครับ เหมือนที่ทำกับคังยองโมน่ะ”
“ได้โปรด…”
ใบหน้าของอินซอบแดงขึ้นในทันทีด้วยความมึนงงและวุ่นวายใจ ความรู้สึกอกสั่นขวัญแขวนอยู่ในดวงตากลมโตคู่นั้น
“มีคนมาครับ”
“ถึงมาก็มองไม่เห็นหรอกครับ คุณเองก็รู้อยู่แล้วนี่”
รถตู้ที่พวกดาราใช้มักจะติดฟิล์มดำกว่ารถทั่วไปหลายเท่า เนื่องจากด้านในปิดม่านเอาไว้ แม้จะเดินเข้ามาใกล้ๆ และแอบมองข้างใน ก็ไม่แม้แต่จะมองเห็นว่ามีคนอยู่หรือเปล่า นี่เป็นวิธีป้องกันที่ดีที่สุด เพื่อปกป้องชีวิตส่วนตัวของดาราจากพวกแฟนคลับที่เสียสติ
แต่ตอนนี้สิ่งนั้นได้กลายเป็นยาพิษสำหรับอินซอบแล้ว อีอูยอนรูดซิปกางเกงลง อินซอบดิ้นด้วยแรงทั้งหมดที่มี เพราะเขาอาจเดาได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป
“เปล่านะครับ ผมไม่ได้ทำอะไรจริงๆ นะครับ เขาเป็นผู้ป่วย เพราะงั้น…จริงๆ นะครับ เชื่อผมเถอะครับ”
“ผมเองก็อยากจะเชื่อคุณอินซอบนะครับ”
อีอูยอนใช้ฝ่ามือกุมใบหน้าของอินซอบเอาไว้ ภาพที่เขาจ้องเขม็งและตะคอกอย่างน่ากลัวจนถึงเมื่อสักครู่นี้หายไปอย่างไร้ร่องรอย
“ผมทำแบบนี้ เพราะผมอยากเชื่อไงครับ”
“...”
“ผมอยากเชื่อนะครับ แต่คุณอินซอบกลับทำตัวให้ผมไม่เชื่ออยู่เรื่อย!”
อีอูยอนกระชากมือของอินซอบอย่างแรงแล้วไปวางอยู่ตรงหว่างขาของตัวเอง
“ทำให้ผมเสร็จด้วยมือสิครับ”
“...!”
“ลองทำให้ผมเสร็จด้วยมืออย่างเดียวดูครับ ทำไมล่ะครับ ทำไม่ได้เหรอ”
“ได้โปรด อย่าทำแบบนี้เลยครับ ผมขอร้อง”
“คุณบอกว่าชอบผมนี่ครับ เพราะงั้นผมถึงบอกให้คุณทำอะไรแบบนี้ไงครับ แต่ตอนนี้คุณกลับไม่ยอมนวดของของผมในขณะที่นวดไอ้นั่นของผู้ชายคนอื่น นี่คุณอินซอบเล่นกับความรู้สึกของผมอยู่เหรอครับ”
ตอนนี้อินซอบเกร็งแขนจนสั่นเพื่อจะดึงมือออกไปข้างหลัง แต่อีอูยอนกลับจับแขนของอินซอบไว้ด้วยมือข้างเดียว และพูดต่ออย่างเป็นธรรมชาติด้วยสีหน้าที่ไม่เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย
“รีบทำเร็วเข้าครับ เพราะเราจะต้องงานอื่นต่อ”
คำพูดนั้นฟังดูเหมือนเป็นแค่การรบเร้าให้ไปต่อแถวยาวๆ เพื่อซื้อกาแฟที่ร้าน อีอูยอนประสานมือของตัวเองกับฝ่ามือของอินซอบและดึงมือของอีกฝ่ายเข้าไปในกางเกงชั้นใน
อินซอบนิ่วหน้า และถูกบังคับให้กำแท่งเนื้อที่ขยายตัวชูชันขึ้นมาครึ่งหนึ่งแล้ว ของเหลวเหนียวๆ สัมผัสโดนบนฝ่ามือของเขา
“จะกำไว้เฉยๆ อย่างนั้นเหรอครับ”
“...” (อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky)
“ไม่เคยลองทำเองสักครั้งเลยเหรอครับ ลองคิดว่ามันเป็นของของคุณอินซอบเองสิครับ”
“…ผม…”
อินซอบแถบจะไม่มีประสบการณ์ในการช่วยตัวเองเลย ในช่วงที่เขาเริ่มมีความรู้สึกทางเพศ เขาถูกห้ามไม่ให้ออกกำลังกายหนักเกินไปเพราะหัวใจของเขา และกิจกรรมทางเพศก็จัดอยู่ในการออกกำลังกายที่ทำให้หัวใจทำงานหนักเกินไป เขาเคยเข้าไปในเว็บไซต์แปลกๆ ในอินเทอร์เน็ตแค่ครั้งเดียวก่อนจะรู้สึกละอายต่อบาป และปิดคอมพิวเตอร์ลง วันนั้นเขาร้องโอดโอยและหลับๆ ตื่นๆ เพราะไข้ขึ้นตอนรุ่งสาง แต่พอเขาตื่นขึ้นมาในตอนเช้ามืด กางเกงในของเขาก็เปียกชุ่ม นั่นเป็นการช่วยตัวเองที่ใกล้เคียงกับฝันเปียกครั้งแรกและครั้งสุดท้ายสำหรับอินซอบ
พอเห็นอินซอบพูดอ้อมแอ้มพลางก้มหน้า อีอูยอนก็เอ่ยถามเป็นเชิงว่า ‘อย่าบอกนะ’
“อย่าบอกนะครับว่าคุณไม่เคยลองทำจริงๆ”
“...”
“แม้แต่ครั้งเดียวน่ะเหรอครับ”
มีเพียงความเงียบของการยอมรับตอบกลับมา อีอูยอนหัวเราะเสียงดังลั่น ในโลกนี้มีคนที่ไม่น่าเชื่อแบบนี้อยู่ด้วยเหรอ
“ฮ่าๆๆๆ งั้นดีเลยครับ เพราะคุณจะได้เรียนรู้ได้เป็นอย่างดีในโอกาสนี้”
อีอูยอนเอามือซ้อนทับกับมือของอินซอบอย่างหลวมๆ ก่อนจะขยับลงไปด้านล่าง
“ต้องทำแบบนี้นะครับ ห้ามดึงแรงมากไป ทำประมาณนี้ เข้าใจไหมครับ”
แม้จะอธิบายการกระทำที่ลามกอย่างมาก แต่อีอูยอนกลับกระซิบที่ข้างหูของอินซอบด้วยน้ำเสียงไพเราะเหมือนกับอ่านกลอน
“ลูบลูกอัณฑะที่อยู่ด้านล่างด้วยนะครับ อย่างนั้นแหละครับ ทำดีมากครับ ลองใช้นิ้วถูกตรงส่วนหัวดูสิครับ”
“...”
อินซอบรู้สึกว่าหูของเขาไหม้เพราะงานเลี้ยงของคำศัพท์ที่ทั้งลามกและหยาบคาย ใบหูที่ถูกคำพูดของอีอูยอนสัมผัสร้อนผ่าว และดูเหมือนความร้อนในร่างกายของเขาจะมากองรวมกันอยู่ตรงจุดนั้น เขารู้สึกได้ชัดเจนยิ่งขึ้นว่าน้ำเหนียวๆ ค่อยๆ พุ่งออกมาโดนฝ่ามือของเขา
“คิดว่ามันเป็นไอ้นั่นของคุณอินซอบนะครับ ต้องทำอย่างนี้”
อีอูยอนคอยบอกทีละอย่างเหมือนสอนเด็ก และหอบหายใจอย่างสุขสมบ้างเป็นครั้งคราว อินซอบหลับตาแน่ และขยับมือไปตามที่อีอูยอนสั่ง น้ำเสียงทุ้มต่ำของอีอูยอนกับเสียงลมหายใจที่เต็มไปด้วยความร้อนดังขึ้นในรถ
“เก่งมากครับ เร็วขึ้นอีกนิด…ฮา”
เนื่องจากไม่พอใจในการขยับมือของอินซอบ อีอูยอนจึงวางมือของตนลงบนมือนั้นก่อนจะทำการช่วยตัวเองอย่างรวดเร็ว สัมผัสของฝ่ามือของอินซอบนุ่มเหมือนมือเด็ก อีอูยอนคิดว่าถ้าได้ลูบร่างกายของอินซอบทุกซอกทุกมุม มันจะนุ่มขนาดไหน
เขาดึงมือออกก่อนจะสอดเข้าไปในเสื้อของอินซอบ และเขาก็ใช้ปลายนิ้วลูบคลำหัวนมของเจ้าตัว อินซอบที่กำลังหลับตาแน่นตาเบิกตาโพลงด้วยความตกใจ
“ยะ อย่าเอามือ..อึก”
“อยู่เฉยๆ ครับ…เชี่ย…ในขณะที่ผมยังลูบแค่เจ้านี่อย่างเดียวอยู่”
อีอูยอนใช้ปลายนิ้วขยี้ยอดอกของอินซอบอย่างแรง อินซอบส่ายหน้าพลางสั่งให้อีกฝ่ายหยุด แต่แค่มือย่างเดียวไม่สามารถทำให้อีอูยอนพอใจได้แล้ว
“ใครบอกให้หยุดมือครับ ทำเร็วๆ สิ”
“แต่…”
“ถ้าคนที่ชอบลูบให้ ก็ต้องรู้สึกดีนี่ครับ ดูสิครับ มันแข็งขึ้นมาแล้ว”
อีอูยอนใช้มือลูบยอดอกที่แข็งขึ้นมาอย่างชัดเจนพลางเอ่ยพูด
“ผู้ชายเองก็รู้สึกตรงนี้เหมือนกันนะครับ”
“…ได้โปรด…”
อีกฝ่ายแค่ลูบไล้หน้าอกเพียงนิดเดียวเท่านั้น แต่อินซอบกลับน้ำตาไหลและทำตัวไม่ถูก อย่าว่าแต่ขยับมือเลย ทั่วทั้งร่างของเขาไร้เรี่ยวแรงจนทำได้แค่หอบหายใจเท่านั้น แม้จะผ่านมานานเป็นชาติแล้วที่ทำแบบนี้ แต่ก็เห็นได้ชัดเลยว่าอีอูยอนไม่สามารถไปถึงจุดสุดยอดได้ อีอูยอนเดาะลิ้นสั้นๆ ก่อนจะทำให้อินซอบอ้าปาก
“อ้าปากครับ”
“...!“
“เพราะคุณอินซอบยังใช้มือไม่เก่ง แต่แค่มีปากอย่างเดียวก็พอแล้วครับ เอาล่ะ อ้าปากนะครับ”
อินซอบกัดริมฝีปากไว้ และหันหน้าไปอีกทาง อีอูยอนนิ่วหน้าพลางจับคางของอินซอบอย่างแรงและบังคับให้อ้าปากออก จากนั้นก็ดันท่อนเนื้อที่ชื้นแฉะเข้ามาในปากที่ยังไม่อ้าไม่สุด อินซอบสูดลมหายใจเข้าไปดังเฮือกเพราะตกใจกับการสอดใส่เข้ามาในช่องปากอย่างกะทันหัน
“…ดีครับ”
อีอูยอนว่าพลางใช้นิ้วลูบใบหูของอินซอบ
“คุณอินซอบ...เชี่ย ในปากของคุณร้อนจนทำให้ผมรู้สึกเยี่ยมไปเลยครับ”
อีอูยอนจับหัวของอินซอบให้พิงกับเบาะรถก่อนจะขยับเอวของตัวเอง เขาจับมือของอินซอบที่ปัดป่ายไปมาให้มาโอบเอวของตนไว้
“เป็นไงครับ ชอบไหม”
เขาสวนเอวขึ้นพลางเอ่ยถามอินซอบ
“…!…!”
“ผมช่วยใช้ไอ้นั่นของผมทำในปากคุณแล้ว…รู้สึกยังไงครับ”
แม้เขาจะรู้ว่าปากของอินซอบถูกแก่นกายของตนยัดไว้แน่นจนเต็มและไม่สามารถตอบได้ แต่อีอูยอนก็ยังถามคำถามเย้าแหย่ไปเรื่อยๆ
“ตอนนี้สิ่งที่กำลังทิ่มเพดานปากของคุณอยู่คือไอ้นั่นของผมนะครับ แฮ่กๆ…เอาลิ้นลงหน่อยครับ นั่นแหละครับ ดีมาก”
มือที่สวยงามของอีอูยอนลูบไล้ลงมาตามลำคอของอินซอบ สัมผัสที่นุ่มนวลกว่าที่คิดเฉียดผ่านมือของเขาไป ยิ่งเขาลูบไล้ลงมาตามร่างกายของอินซอบที่สั่นเทาเหมือนลูกหมาตกน้ำมากเท่าไร อีอูยอนก็ยิ่งรู้สึกถึงความกระหาย
“สีหน้าตอนที่คาบไอ้นั่นของผู้ชายไว้ในปากนี่สุดยอดเลยนะครับ”
“...”
น้ำตาที่เกาะอยู่บริเวณตาของอินซอบค่อยๆ ไหลลงมา แม้เขาจะไม่อยากร้องไห้ แต่น้ำตากลับไหลออกมาเองตามปฏิกิริยาของร่างกายเพราะสัมผัสแข็งๆ ที่แทงเข้ามาในคอ
อีอูยอนใช้นิ้วลูบไล้หน้าอกของอินซอบก่อนจะพูดหยอกเย้าด้วยคำหวานไม่ขาดสาย
“เลียลูกอัณฑะของผมด้วยสิครับ ไม่เป็นไรครับ ไม่ต้องกลัวนะ”
อีอูยอนก้มลงมองภาพของอินซอบที่อ้าปากและอมลูกอัณฑะของตัวเองเข้าไป เขาหัวเราะออกมาเบาๆ ดูเหมือนเขาจะได้รับการออรัลอย่างเต็มที่ นี่เป็นแก่นกายที่แม้แต่นักแสดงหญิงที่ได้ชื่อว่าหยิ่งยโสก็ยังหลงใหล และโลมเลียราวกับคนตะกละตะกลาม การสำเร็จความใคร่ด้วยปากไม่ใช่เรื่องพิเศษอะไรเลย
แต่ออรัลที่เงอะงะและน่าดึงดูดที่ชเวอินซอบทำกลับทำให้ส่วนล่างของเขากลับติดไฟขึ้นมาอย่างน่าประหลาด สีหน้าที่คล้ายจะทำตัวไม่ถูกและสายตาซึ่งมีทั้งความละอายต่อบาปและความอับอายผสมปนเปอย่างยุ่งเหยิงที่ช้อนมองขึ้นมานั้นเป็นของชั้นยอด
หลังจากอีอูยอนทำให้อินซอบเงยหน้าขึ้นมาเพราะอยากมองหน้าแล้ว การขยับเอวของเขาก็ดำเนินต่อไปเรื่อยๆ ลมหายใจของอีอูยอนที่เอาแท่งเนื้อถูไถไปบนลิ้นของอินซอบเริ่มจะติดขัด
อีอูยอนจับหัวของอินซอบให้มาติดกับเป้าของตัวเองก่อนจะปล่อยน้ำกามออกมา น้ำกามที่มีกลิ่นคาวถูกพ่นเข้ามาในปากของอินซอบ และไหลลงมาทุกครั้งที่เอวของอีอูยอนสั่นรัว พอน้ำกามนั่นไหลลงไปในคอ อินซอบก็ไอออกมาแล้วดึงหน้าออก