ราชาซากศพ - บทที่ 540 ดุเดือด

บทที่ 540

ดุเดือด

“ เจ้าสำนัก! ทำไมไม่หยุดพวกเขา นี่คือชีวิตของศิษย์นับหมื่น! เราได้สูญเสียศิษย์ไปหลายแสนคน ซึ่งได้ทำลายความมีชีวิตชีวาของตำหนักเทียนโม่ไปแล้ว ข้าไม่ได้ที่จะให้พวกเขาบาดเจ็บล้มตาย” จำนวน 50,000 ผู้ฝึกตนหดหายไปและเขาก็ดูวิตกกังวลมากขึ้นเรื่อย ๆ เขาเริ่มตั้งคำถามกับคาหลูลู่

“ไม่เป็นอะไร! รองเจ้าสำนักพูดถูก คนเหล่านี้ส่วนใหญ่เป็นคนชั่วช้า แม้แต่รองเจ้าสำนักยังกล้าต่อสู้ในที่สาธารณะ ข้าไม่รู้ว่าพวกเขาจะต่อสู้กับข้าหรือไม่ในอนาคต! แก้ปัญหาในครั้งเดียวจะดีกว่า และช่วยลดปัญหาในอนาคต ”

เมื่อเผชิญกับคำถามของชายชรา คาหลูลู่ไม่ได้โกรธ แต่เขาโบกมือด้วยรอยยิ้ม และอธิบายให้อีกฝ่ายฟัง นี่เป็นเพราะคาหลูลู่รู้ว่า อีกฝ่ายคิดถึงตำหนักเทียนโม่อย่างสุดหัวใจ

ผู้ฝึกตนที่ถอยกลับมาละล้มเลิกความตั้งใจเดิม ตามคำพูดของชายชรา เขาดีใจมากที่ศพที่ตายลงไปไม่ใช่ตนเอง หากไม่เชื่อฟังคำพูดของผู้อาวุโส พวกเขาอาจเป็นหนึ่งในร่างเหล่านั้นในตอนนี้

“ข้าไม่ต้องการแล้ว!” การต่อสู้ดุเดือดขึ้นเรื่อย ๆ และมีผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บมากขึ้นเรื่อย ๆ หญิงสาวหน้าซีดที่มีความตื่นตระหนกในดวงตาของนาง นางเป็นคนแรกที่ไม่สามารถทนได้ นางยอมแพ้ศัตรูและรีบวิ่งไปที่รอบนอก

หญิงคนนี้ไม่ได้ไล่ตามอีกฝ่ายไม่สนใจนางและต่อสู้กับคนอื่น ๆ อย่างไรก็ตามแม้ว่าผู้หญิงคนนั้นต้องการออกไปจากวงล้อมของการต่อสู้ แต่คนอื่น ๆ ก็ไม่สนใจ นางวิ่งไปได้ครึ่งทาง แต่ถูกกลุ่มคนขวางไว้ แม้ว่านางอธิบาย แต่คนเหล่านั้นจะฟังได้อย่างไร และโจมตีโดยไม่พูดอะไรสักคำ มีหลายคนที่มีการฝึกฝนเช่นเดียวกับหญิงคนนั้น ตอนนี้พวกเขาถูกปิดล้อมอีกครั้ง หญิงคนนั้นใช้เวลาไม่ถึงห้านาที ก็ถูกสังหารโดยไม่สามารถหนีรอดได้

ด้วยตัวอย่างเหตุการณ์ของหญิงคนนี้ มีหลายคนที่อยู่ในสภาพจิตใจที่ย่ำแย่ พวกเขาถอนตัวจากการต่อสู้ทีละคนและวิ่งออกไปรอบนอก

และโดยพื้นฐานแล้ว คนเหล่านี้มีการฝึกฝนไม่สูงนัก คิดว่าโอกาสที่จะประสบความสำเร็จนั้นน้อยเกินไป หรือบางคนได้รับบาดเจ็บสาหัสและรู้สึกว่าหากทำต่อไปพวกเขาจะเสียชีวิต

เนื่องจากมีคนจำนวนมากที่ต้องการหลบหนี และคนที่กำลังต่อสู้ย่อมรู้จุดประสงค์ของคนเหล่านี้ ระหว่างทางมีคนไม่มากที่จะขวางพวกเขา โดยพื้นฐานแล้วคนที่ต้องการต่อสู้ไม่แม้แต่จะชายตามอง

ท้ายที่สุดแล้ว คนเหล่านี้ ไม่ใช่คู่แข่งอีกต่อไป การเสียเวลาและพลังงานไปกับพวกเขาเป็นเรื่องที่ขาดทุน ในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ผู้คนหลายพันคนได้ยุติการต่อสู้ ยกเว้นบางคนที่ต้องการรักษาตัวก่อนกลับเข้าไปต่อสู้อีกครั้ง พวกเขาจะหยุดอยู่ใกล้ๆ กับวงล้อมการต่อสู้ และต้องการฉกฉวยผลประโยชน์ หนึ่งชั่วโมงต่อมา จำนวนคนที่เหลืออยู่ในวงล้อมการต่อสู้ มีน้อยกว่า 1,000 คน ในขณะที่รอบนอก จำนวนคนเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วถึงมากกว่า 10,000 คน

และหลายร้อยคนถอยกลับไปยังฝูงชนที่อยู่นอกสุด เมื่อมองจากด้านบน ลงไปยังพื้นข้างล่าง มีวงกลมจำนวนสามวงในพื้นที่จัตุรัส เป็นวงล้อมการต่อสู้ ด้านนอกมีคนจำนวนมากที่สุด

พวกเขาคือผู้ที่ไม่ได้มีส่วนร่วมในการต่อสู้ตั้งแต่ต้นและผู้ที่ถอนตัวออกไปในภายหลัง เช่นเดียวกับวิญญาณสงครามหลายพันคนที่สูญเสียร่างกาย จำนวนทั้งหมดคือ 60,000 ถึง 70,000

ในพื้นที่ตรงกลาง คือ จำนวนคนที่ถอยจากการต่อสู้น้อยกว่า 10,000 คน สำหรับพื้นที่ส่วนกลางส่วนใหญ่ จำนวนคนที่ยังคงต่อสู้มีน้อยกว่า 1,000 คน

จะเห็นได้ว่าภายในเวลาไม่ถึงสองชั่วโมง มีผู้คนมากกว่า 30,000 คนและเกือบ 40,000 คนเสียชีวิตในการต่อสู้ เรายังสามารถเห็นรากฐานอันทรงพลังของตำหนักเทียนโม่

ครู่ต่อมาผู้คนที่ต่อสู้กันในวงตรงกลาง ดูเหมือนจะพบบางอย่างผิดปกติและหยุดการต่อสู้ลงทีละคน สุดท้ายพวกเขาถูกแบ่งออกเป็น 20 หรือ 30 กลุ่มโดยมีเกือบ 100 คนที่อยู่ด้านบน และห้าคนที่อยู่ด้านล่าง

โดยธรรมชาติแล้ว สาเหตุที่คนเหล่านี้หยุดการต่อสู้ คือพบว่าคนที่ยุติสงครามก่อนหน้ากำลังเฝ้าดูพวกเขาอยู่ในขณะนี้ คนแรก ๆ หลายคนที่ออกจากการต่อสู้ มีอาการบาดเจ็บ และหลายคนต้องการหาผลประโยชน์จากการต่อสู้ของพวกเขา

“ทุกคน ข้าไม่อยากตัดชุดงานศพให้พวกเขา” ชายชราหลังค่อม เดินออกมาจากฝูงชน ชายคนนี้เป็นหนึ่งในผู้ฝึกตนในขั้นตำนานจากจำนวน 17 คน ซึ่งเป็นปรมาจารย์ระดับห้าในขั้นตำนาน เบื้องหลังเขา มี 60 หรือ 70 คนที่อยู่เหนือระดับทองนิล

คำพูดของชายชรานั้น ส่งผลกระทบต่อทุกคน หนึ่งในนั้นเป็นชายวัยกลางคน ซึ่งเป็นหัวหน้ากลุ่มเล็ก ๆ และอยู่ในระดับตำนานถามว่า “ศิษย์พี่! หมายถึงอะไร

“ชัดเจนมาก! เรามาจัดการคนเหล่านี้ก่อน แล้วค่อยสู้กันอย่างมั่นใจว่าจะไม่มีใครมาฉวยโอกาส” ชายชราหลังค่อมกล่าวเสียงของเย็นๆ

“มันเข้าท่า! ข้าเห็นด้วย” ชายหัวโล้นที่พูดขึ้น และตะโกนขึ้นหลังจากที่ได้ยินคำพูดของชายชรา

“ ข้าก็เห็นด้วยเหมือนกัน!”

“ข้าเห็นด้วยกับเจ้า

“ ตกลง!”

“ ตกลง!”

“ ……” เมื่อได้ยินคำพูดของชายหัวโล้น ผู้คนรอบข้างก็เห็นพ้องต้องกัน

ในพื้นที่ตรงกลาง ดูเหมือนว่ามีบางอย่างผิดปกติ กับผู้ที่ต้องการฉวยโอกาส บางคนเริ่มถอยห่าง แต่ก็ยังมีคนอีกมากที่เลือกที่จะรอดู

“ฆ่า ไม่รู้ว่าใครตะโกนขึ้นมา ชั่วขณะหนึ่ง ผู้คนเกือบพันคนในพื้นที่ส่วนกลางได้สังหารผู้ฝึกตนที่รออยู่เงียบๆ ช่องว่างระหว่างคนเกือบหมื่นคน กับคนเกือบหนึ่งพันคนนั้นไม่ต้องเอ่ยถึงความได้เปรียบเสียเปรียบ

ในบรรดาเกือบหมื่นคน แม้จะมีผู้ฝึกตนระดับสูงมากมาย แต่ก็ไม่มีปรมาจารย์ระดับสูง ภายใต้ปรมาจารย์ขั้นตำนานในพื้นที่ตอนกลาง เกิดการจลาจลจำนวนมาก และมีหลายคนเลือกที่จะหลบหนีไปด้านนอก

เมื่อเผชิญกับการโจมตีครั้งยิ่งใหญ่ และ พวกเขาทั้งหมดเลือกที่จะถอยหนีไป หากสบโอกาส พวกเขาก็จะลอบเข้ามาอีกครั้งเพื่อฉวยโอกาส สำหรับคนโกงเช่นนี้ เจียหลาวซานดูเหมือนจะโกรธแค้น ไม่ว่าอีกฝ่ายจะตั้งใจหรือไม่ก็ตาม

เขาพาคนมาไล่ล่าสังหารให้สิ้นซาก ครู่หนึ่งเสียงร้องแห่งการฆ่าฟัน ก็เริ่มขึ้นอีกครั้ง แม้ว่าเจียหลาวซานจะไม่ได้เปรียบเรื่องจำนวนคน แต่ความแข็งแกร่งของเขานั้นทรงพลัง ในช่วงแรกมีผู้บาดเจ็บล้มตายในอีกด้านหนึ่ง

“วิ่ง มีจำนวนผู้ฝึกตนเกือบหมื่นคน ส่วนใหญ่เป็นผู้ฝึกตนระดับกลางและระดับสูง ขั้นทองขาว พวกเขาจะเป็นคู่ต่อสู้ของผู้เชี่ยวชาญระดับขั้นตำนานเหล่านั้นได้อย่างไร? แทบไม่มีใครสามารถต่อสู้ได้เกินสิบกระบวนท่า

เมื่อเห็นเช่นนี้ต่างก็หลบหนีตายอลหม่าน หลังจากนั้นไม่นาน บริเวณนั้น ก็สะอาดหมดจด คนที่มีจำนวนน้อยกว่า แต่แข็งแกร่งมากกว่ากลับได้รับความสูญเสียเล็กน้อย

“เอาล่ะ! ความกังวลได้ถูกกำจัดไปแล้ว ข้าขอแนะนำให้เราฆ่าเด็กคนนั้นก่อน เพื่อที่เราจะได้มีแรงจัดการกับเขา อย่าลืมว่าเขายังควบคุมศิลปวัตถุอยู่ . แม้ว่าศิลปวัตถุจะได้รับความเสียหายอย่างหนัก และพลังของมันจะลดลง แต่ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะจัดการ “ชายหลังค่อมกล่าวอีกครั้ง

เมื่อได้ยินคำพูดของชายชรา รอยยิ้มบนใบหน้าของ หลินเว่ย หายไป เขาขมวดคิ้วและมองหน้ากัน ทันใดนั้นเขาก็คิดว่า “ไม่น่าแปลกใจที่คนเหล่านี้กล้าที่จะสร้างความคิดเหลวไหล พวกเขาน่าจะเคยได้เรียนรู้เกี่ยวกับจิตวิญญาณเจดีย์เทียนซิน คนเหล่านี้หลายคนนั้น เตรียมตัวมาดี”

“งั้นก็ฆ่าเขาก่อน ส่วนใครจะไปถึง ศิลปวัตถุได้ ในที่สุดก็ขึ้นอยู่กับความสามารถของเขาเอง” ขณะที่หลินเว่ยกำลังคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ เจียหลาวซานก็พูดอย่างไม่สบอารมณ์ทันที

“ ตกลง!”

“ ตกลง!”

“ ……”

หลังจากได้ยินคำพูดของเจียหลาวซาน ผู้เชี่ยวชาญขั้นตำนาน 17 คน สามในสี่ของพวกเขาแสดงความเห็นชอบทีละคน ที่เหลือแม้จะไม่เห็นด้วย แต่ก็ไม่ได้ตั้งใจจะปฏิเสธ

“คนส่วนน้อย เป็นผู้อยู่ใต้บังคับบัญชาของคนส่วนใหญ่ เนื่องจากทุกคนเห็นด้วย โดยพื้นฐานแล้วทำตามนี้เถอะ” ชายอ้วนกลมพยักหน้าและกล่าวด้วยรอยยิ้ม

ในเวลานี้หลินเว่ยรีบส่งวิญญาณของเขาไปยังเจดีย์ต้าหลิง และถามว่า “ปรมาจารย์ต้าหลิง! ผู้เชี่ยวชาญจำนวนมาก มีปัญหาหรือไม่ ข้าจะได้ปล่อยให้คาหลูลู่จัดการ!”

“ไม่เป็นอันตราย! มันเป็นแค่สมุนบางคน ข้ายังไม่อ่อนแอขนาดนั้น” เมื่อได้ยินคำถามของ หลินเว่ย เจดีย์เต้าหลิง กล่าวด้วยความมั่นใจในตัวเอง อย่างเห็นได้ชัดในคำพูดของเขา

“ดี! แต่อย่าอิดออด ไม่ใช่ว่าผู้น้อยดูแคลน แต่เขากังวลว่า จะสิ้นเปลืองพลังโดยใช่เหตุ ซึ่งไม่เอื้อต่อการฟื้นตัว” หลินเว่ยพยักหน้าเล็กน้อย แล้วกล่าวอีกครั้งว่า แสดงให้เห็นถึงความกังวลอย่างมาก

“ไม่ต้องห่วง! ข้าจะไม่เสียพลังเกินไป” เจดีย์ต้าหลิงมั่นใจ

“เจ้าจะรออะไร ตามข้ามา เจียหลาวซานมองไปรอบ ๆ แล้วเอื้อมมือไปหาหลินเว่ย และร้องตะโกน