ย้อนเวลาก่อนวันสิ้นโลก พร้อมมิติส่วนตัว - ตอนที่ 18 คุณตาคุณยายอยู่ที่นี่แล้ว

ในช่วงเวลานี้ ผู้คนจำนวนมากย้ายเข้ามาอยู่ในเขตหวาฮั่น และ บริษัทจัดการทรัพย์สินได้สร้างกลุ่มแชตขึ้น แม่เซียวจึงดึงเซียวหมิง เยวี่ยเข้าร่วมด้วย

กลุ่มชุมชนมีชีวิตชีวามาก และชาวบ้านก็คุยกันอย่าง กระตือรือร้น และในไม่ช้าจำนวนก็มีสมาชิกมากกว่า 99 คน

[ผกาบานมั่งคั่งอาคาร 9 ชั้น 23] : ทำไมอากาศร้อนขึ้นเรื่อย ๆ เหมือนอยู่ในกระทะทองแดงเลยเนี่ย ตอนนี้ออกไปเต้นในจัตุรัสไม่ได้ ด้วยซ ้า แถมยังต้องอาบน ้าวันละหลายรอบเลย

[เจ้าอ้วนน้อยจูเก่ออาคาร 3 ชั้น 6] : ฉันไม่กล้าปิดแอร์เลย แค่ 2 นาทีก็เหงื่อท่วมแล้ว แต่ค่าไฟแพงขึ้นเรื่อย ๆ จนแทบไม่มีเงินจ่าย

[คุณแม่หันหันอาคาร 9 ชั้น 7] : ลูกของฉันอายุแค่สองเดือนเอง ฉันไม่กล้าพาเขาออกไปเดินเล่นข้างนอกเพราะกลัวจะเป็นลมแดด

[ผกาบานมั่งคั่งอาคาร 9 ชั้น 23] : คุณแม่ข้างบนไม่ควรพาลูก ออกไปข้างนอกนะคะ ผักที่ฉันเพิ่งซื้อเมื่อวานนี้ถูกวางทิ้งไว้นอก ระเบียงข้ามคืน เช้าวันนี้มันกลายเป็นสีเหลืองทั้งหมดจนต้องโยนทิ้ง ถังขยะ มันไม่มีทางที่เด็กน้อยจะออกไปข้างนอกได้เลยค่ะ!

[คุณแม่หันหันอาคาร 9 ชั้น 7] : ขอบคุณสำหรับคำเตือนนะคะ

[ลูกอมคิวคิวแสนประณีตอาคาร 4 ชั้น 10] : เห็นว่าระดับน ้าใน ทะเลสาบเทียมของชุมชนลดลงมาก นี่เพิ่งจะเดือนกรกฎาคมเท่า นั้นเอง เดือนสิงหาคมและกันยายนคงร้อนกว่านี้มาก ขอให้ผ่าน 2-3 เดือนไปให้ได้ เดี๋ยวก็คงดีขึ้นเอง ทุกคนระวังเป็นลมแดดด้วยนะ!

[สถานีมือใหม่] : ขอแจ้งเพื่อนบ้านทุกท่านว่าสถานีปิดทำการ ในช่วงกลางวัน กรุณากลับมารับบริการจัดส่งด่วนในเวลากลางคืน ตั้งแต่เวลา 19.00 น. ถึง 21.00 น. ตอนกลางวันอากาศร้อนมากจริง ๆ หวังว่าทุกคนจะเข้าใจ (ไหว้)

[คุณหนูแสนงามโยวโยวอาคาร 2 ชั้น 3] : ฉันเข้าใจดีเลยค่ะ! หลังเลิกงานทุกวันก็รู้สึกร้อนจนแทบเป็นลม ฉันอยากรีบกลับบ้านไป เปิดแอร์ ไม่อยากแวะหยิบพัสดุด้วยซ ้า ฉันยังมีพัสดุอีก 10 ชิ้นที่ยัง ไม่ได้ไปรับเลย

[ลูกอมคิวคิวแสนประณีตอาคาร 4 ชั้น 10] : ถ้าคุณหนูแสนงาม ข้างบนพูดแบบนั้น เราก็ไม่คัดค้านครับ

[สถานีมือใหม่] : ขอบคุณที่ทุกคนเข้าใจนะครับ!

—-

เซียวหมิงเยวี่ยนั่งอ่านคร่าว ๆ ส่วนใหญ่บ่นเกี่ยวกับอากาศร้อน ในสายตาของเธอ คนเหล่านี้ดูค่อนข้างเสแสร้งเล็กน้อย

อากาศร้อนในปัจจุบันยังพอทนได้ แอร์ยังทำงาน น ้าประปาไม่ ตัด สั่งอาหารมาส่งที่บ้านได้ มีก็แต่อากาศที่ร้อนเกินไปจนผิดปกติ ทุกอย่างในสังคมยังคงดำเนินไปตามเดิม

แต่เมื่อเวลาผ่านไป แม่น ้าจะแห้งเหือดเนื่องจากอุณหภูมิสูง น ้า บาดาลขาดแคลน และน ้าประปาก็มีจำกัดจนต้องตัดการจ่ายน ้า รัฐบาลจัดส่งน ้าโดยรถบรรทุกน ้าทุกวัน ทว่าก็ยังไม่เพียงพอสำหรับ การบริโภค แล้วนับประสาอะไรกับการอาบน ้าหรือแปรงฟัน

ในช่วงที่ไฟฟ้ามีจำกัด พวกเขาสามารถเปิดเครื่องปรับอากาศได้ เพียงระยะเวลาสั้น ๆ เท่านั้น แม้อากาศจะร้อนแค่ไหน ทุกคนทำได้ เพียงต้องอดทน อย่างไรก็ตามมีคนจำนวนไม่น้อยที่ต้องตายอย่าง ทรมานจากความร้อน

ราคาทุกอย่างค่อย ๆ เพิ่มสูงขึ้น หลังพายุทรายเข้าถล่มและ แผ่นดินถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นทะเลทราย พืชผลไม่สามารถเติบโต ได้ เมื่อการผลิตอาหารลดลงอย่างมาก ราคาก็พุ่งสูงขึ้นเหมือนจรวด

ในเวลานั้น ไม่เพียงแค่ผักที่เหี่ยวเฉา แม้แต่ใบไม้และเปลือกไม้ก็ อาจเอามากินได้ทั้งหมด

ตอนนี้พวกเขากำลังบ่นเรื่องความทุกข์ทรมาน แต่วันที่

ยากลำบากของแท้ยังมาไม่ถึงเลยด้วยซ ้า

[จันทร์กระจ่างกลางใจวิลล่าหลังที่ 5] : ทุกคนควรซื้อสเปรย์ฉีด ไล่ยุงและแมลงไว้ที่บ้าน รวมถึงน ้าอบกันยุงด้วยนะ ยุงทุกวันนี้กัดแรง มาก ฉันเพิ่งถูกกัดจนกลายเป็นตุ่มใหญ่

[เจ้าอ้วนน้อยจูเก่ออาคาร 3 ชั้น 6] : คุณที่อยู่วิลล่าข้างบนพูด ถูก เผื่อไว้ก่อนดีกว่า

ข้อความของเซียวหมิงเยวี่ยถูกโพสต์อย่างรวดเร็ว และแชตใหม่ ๆ ก็ปรากฏขึ้นอย่างต่อเนื่อง

เธอทำได้แค่เตือนว่าอุณหภูมิสูงที่กำลังก่อให้เกิดโรคระบาด หลังยุงระบาดทั่วทุกมุมโลก ราคาน ้าอบกันยุงจะมากถึง 5,000 หยวน ต่อขวด

เซียวหมิงเยวี่ยปิดหน้ากลุ่มแชตชุมชนหวาฮั่น จากนั้นไปตักน ้า จากลำธารในมิติ 2 ถังเพื่อมารดน ้าแปลงผักที่บ้าน

เนื่องจากมีการตรวจตราที่บ้าน เธอจึงไม่กล้าทำอะไรโจ่งแจ้ง เกินไป และใช้เพียงบัวรดน ้าธรรมดา

ต้นอ่อนสีเขียวเริ่มโผล่พ้นแนวดินแล้ว ต้องขอบคุณจากพื้นที่มิติ แม้มันโตไม่เร็วเท่าผักที่ปลูกในมิติ แต่ก็เร็วกว่าผักทั่วไปมาก ซึ่งถือ ว่าค่อนข้างน่าพอใจ

“หมิงเยวี่ย! ออกมาดูสิว่าใครมา!”

เสียงของแม่เซียวดังขึ้นจากด้านนอก เซียวหมิงเยวี่ยจึงวางบัวรด น ้าลงและเดินออกไปดู

วันนี้พ่อและแม่เซียวออกไปรับคุณตาคุณยายที่ชนบท แม่เซียว กังวลว่าผู้เฒ่าทั้งสองจะเคยชินกับการประหยัดและไม่เต็มใจเปิด เครื่องปรับอากาศ เธอจึงปรึกษากับพ่อเซียวเพื่อไปรับพวกเขามา อาศัยอยู่ด้วยกันระยะหนึ่ง

พ่อเซียวบอกว่า พ่อแม่ของคุณก็คือพ่อแม่ผม เขาจึงขับรถ ออกไปรับผู้เฒ่าทั้งสองเป็นการส่วนตัว

“คุณตา! คุณยาย!” เซียวหมิงเยวี่ยเข้าไปกอดแขนคุณยายอย่าง มีความสุข

คุณยายเผยสีหน้าอันอบอุ่นใจดี หรี่ตาลงตอบกลับด้วยรอยยิ้ม

“หลานรักของยาย คิดถึงยายไหม?”

“คิดถึงค่ะ!”

“ยายก็คิดถึงหลานเหมือนกันนะ!”

พ่อและแม่เซียวหันมองหน้ากันด้วยความสุขใจ

“เข้าบ้านกันเถอะค่ะ อยู่ข้างนอกร้อนเกินไป”

เซียวหมิงเยวี่ยจูงคุณยายเข้าไปในบ้าน ส่วนสามีภรรยาเซียว เข้าไปช่วยพยุงคุณตา

คุณยายเป็นหญิงชราร่างเล็กที่ร่าเริงและทำอาหารเก่ง เธอมักจะ ใจดีกับลูกหลาน กลัวว่าตัวเองจะเป็นภาระของลูกสาว หลังจากเถียง กันอยู่นาน พ่อเซียวยืนกรานที่จะพาเธอเข้ามาในเมืองให้ได้

คุณตาป่วยเป็นโรคอัลไซเมอร์ขั้นรุนแรง โดยปกติแล้วเขาจะไม่ พูด และเพียงนั่งเงียบ ๆ เท่านั้น

“อ้าว ทำหลังคาที่ลานหน้าบ้านแล้วเหรอ พอเข้ามาในสวนก็รู้สึก เย็นสบายเลย ช่วงนี้เปิดแอร์ต้องเสียค่าไฟเยอะ ไม่ต้องห่วงนะ ยายกับ ตาใช้แค่พัดลมก็พอแล้ว!” คุณยายพูดด้วยความลำบากใจ

แม่เซียวชี้ไปที่หลังคา “ไม่ได้เสียค่าไฟอะไรเลย แม่ดูที่หลังคาสิ พวกเราติดตั้งแผงโซลาร์เซลล์ที่ใช้ผลิตไฟฟ้าไว้ทั้งหมดแล้ว! ดังนั้น ใช้เครื่องปรับอากาศได้ตามสบาย!”

“ไม่เสียค่าไฟเลยเหรอ? เจ้าสิ่งนี้มีประโยชน์จริง ๆ!” คุณยาย ประหลาดใจและชมเชยแม่เซียวที่รู้จักประหยัดเงินอยู่เสมอ

แม่เซียวยิ้มอย่างเขินอายและไม่กล้าบอกราคาแผงโซลาร์เซลล์ เพราะกลัวจะทำให้หญิงชราตกใจ

“เป็นความคิดของหมิงเยวี่ยค่ะ ลูกบอกว่าพวกมันสามารถใช้ได้ นาน” แม่เซียวพูด

“หลานรักของยายเก่งที่สุดเลย! ที่บ้านยังมีแปลงผักอีกด้วย มี สนามหญ้าหน้าบ้านแบบนี้ดีกว่าไปอยู่ตึกสูงตั้งเยอะ!” คุณยายเริ่ม ชอบที่นี่มากขึ้นเรื่อย ๆ

เซียวหมิงเยวี่ยยิ้มหวาน “คุณยาย จากนี้มาช่วยดูแลแปลงผัก และไก่ที่บ้านนะคะ ครอบครัวของเราจะมีผักและไข่สดกินหรือเปล่าก็ ขึ้นอยู่กับคุณยายแล้วนะ!”

“ลูกพูดเรื่องไร้สาระอะไรน่ะ จะปล่อยให้คุณยายทำงานหนักพวก นี้ได้ยังไง?” พ่อเซียวรีบห้ามลูกสาว

คุณยายโบกมือด้วยรอยยิ้ม “ไม่เป็นไร ๆ คนเฒ่าจากชนบท คุ้นเคยกับเรื่องแบบนี้อยู่แล้ว ถ้าไม่ให้แม่ทำ แม่คงเบื่อแย่! หลานรัก คนนี้เข้าอกเข้าใจยายจริง ๆ”

ผักไม่ได้เติบโตในหนึ่งวัน และไก่ต้องโตเต็มวัยก่อนจึงจะวางไข่ ได้ เซียวหมิงเยวี่ยวกล่าวเช่นนั้นเพราะอยากบอกเป็นนัยว่าคุณยาย สามารถอยู่ที่นี่ได้นานเท่าที่ต้องการ

หัวใจของคุณยายถูกเติมเต็มด้วยความสุข

“แน่นอนอยู่แล้วค่ะ!” เซียวหมิงเยวี่ยตอบรับอย่างภาคภูมิใจ

คุณพ่อเซียวเพียงยิ้มและไม่ได้พูดสิ่งใดอีก

คุณยายเป็นหญิงชนบทที่ขยันขันแข็ง แม้จะดูร่าเริงอยู่เสมอ แต่ เธอก็อดทนต่อความยากลำบากมามากมายในวัยเด็ก และถูกแม่สามี กลั่นแกล้งมาโดยตลอด ในช่วงที่เธอให้กำเนิดแม่เซียว เธอมีเพียง เค้กข้าวโพดก้อนเดียวที่กินประทังชีวิตเป็นเวลา 3 วัน

คุณยายให้กำเนิดลูกสาวสามคนและลูกชายาสองคน แม่เซียว เป็นลูกคนที่สี่ โดยมีพี่ชายสองคน พี่สาวหนึ่งคน และน้องสาวอีกหนึ่ง คน

“แม่นำลูกเดือยและถั่วเขียวมาจากบ้าน รวมทั้งแตงกวา ขึ้นฉ่าย และผักอื่น ๆ ทั้งหมดที่ปลูกเองโดยไม่ใช้ยาฆ่าแมลง! คนเมืองอย่าง พวกเธอชอบกินผักปลอดสารพวกนี้ไม่ใช่เหรอ? แล้วก็มีไก่บ้าน 2 ตัว เผื่อจะได้ทำน ้าแกงไก่ให้

หมิงเยวี่ยดื่ม!” คุณยายแสดงรายการสิ่งของที่เธอนำมาอย่าง ภาคภูมิใจ

“ดื่มน ้าแกงไก่” จู่ ๆ คุณปู่ก็พูดขึ้นโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย

“จ้า! ตาเฒ่านี่ละก็ ต้องหาอะไรใส่เข้าปากตลอดเวลาอย่างกับ เด็กเล็ก!” คุณยายพูดอย่างเหนื่อยใจ

แม่เซียวพูดด้วยรอยยิ้ม “อาชายคนรองของลูกกำลังแบกถุงต่าง ๆ ขึ้นรถมาเยอะแยะไปหมด ถ้าแม่ไม่หยุดเขาไว้ เขาคงจะเอาลูกหมู มาใส่ไว้ในรถด้วยซ ้า!”

เซียวหมิงเยวี่ยอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ นี่คือครอบครัวที่อบอุ่น อย่างแท้จริง โดยไม่มีความอิจฉาหรืออยากแย่งชิงสิ่งใด มันเป็น ความสัมพันธ์ที่แสนวิเศษ

เธอเป็นคนที่รู้จักตอบแทนบุญคุณ ในอนาคตเธอจะช่วยเหลือ อย่างเต็มที่หากอีกฝ่ายต้องการ

คุณยายไม่สามารถนั่งนิ่งเฉย และยืนกรานที่ช่วยทำอาหาร โดย บอกว่าเธอต้องการให้หลานสาวคนโปรดทานอาหารดี ๆ พ่อและแม่ เซียวจึงทำได้เพียงพาคุณยายเข้าครัวไปด้วยกัน

ไก่ตุ๋นเห็ดหอม ผัดแฮมกับเห็ด ซี่โครงตุ๋น ผัดหมูชิ้นต้นหอม และ ผัดถั่วแขก…

มือและเท้าของคุณยายว่องไวมาก เธอยกอาหารจานแล้วจาน เล่ามาวางบนโต๊ะอาหาร ขณะคอยดูน ้าแกงไก่ที่กำลังเดือดพล่านอยู่ ในหม้อ

เซียวหมิงเยวี่ยเดินเข้ามาหาคุณตาเงียบ ๆ

“คุณตาคะ ยังจำของขวัญวันเกิดที่เคยให้หนูได้ไหมคะ? เกมจิ๊ก ซอว์อันนั้น”

เธออยากรู้ว่าคุณตาทราบเรื่องพื้นที่มิติหรือไม่ แล้วทำไมมันถึง อยู่ในเกมจิ๊กซอว์ได้

“คุณตาคะ คุณตา มองหน้าของหนูสิ ยังจำหนูได้ไหมคะ หนูเป็น หลานสาวของคุณตาไง”

2 ปีก่อนคุณตายังจำว่าใครเป็นใคร และสื่อสารกับทุกคนได้ปกติ แต่ตอนนี้ดูเหมือนเขาจะจำอะไรไม่ได้เลย

“ไก่ เก็บขยะ หิว…”

คุณตาพึมพำถ้อยคำบางอย่างออกมา โดยไม่รู้ว่าเขาต้องการ พูดถึงอะไร

เมื่อเห็นแบบนี้ เซียวหมิงเยวี่ยจึงทำได้เพียงต้องยอมแพ้ ท้ายที่สุด โลกมิติคู่ขนานก็เป็นสิ่งลึกลับเกินไป คุณตาคงไม่รู้ว่าเกมจิ๊กซอว์ที่

เขาซื้อมาจากห้างสรรพสินค้าจะมีความลับซ่อนอยู่