ย้อนเวลาก่อนวันสิ้นโลก พร้อมมิติส่วนตัว - ตอนที่ 5 รางวัลสุ่มเหรียญทองเมื่อทำภารกิจสำเร็จ

สามีภรรยาเซียวจองเที่ยวบินกลับโดยเร็วที่สุด ซึ่งเป็นคืนวัน พรุ่งนี้ และพวกเขาจะเดินทางถึงเมืองเผิงจิงในช่วงกลางดึกของวัน ต่อมา

เซียวหมิงเยวี่ยไม่มีเจตนาจะปิดบังเรื่องการขายอะพาร์ตเมนต์ เธอบอกกับพ่อแม่โดยให้เหตุผลว่า หากไม่ขายออกไป ครอบครัว ลูกพี่ลูกน้องจะต้องยืนกรานที่จะอยู่ต่อและไม่ยอมคืนห้องให้พวกเขา

แม่เซียวสนับสนุนการตัดสินใจของเซียวหมิงเยวี่ย ส่วนพ่อเซียว ไม่ได้พูดสิ่งใด

เมื่อเธอบอกว่าลูกของฮ่วนฮ่วนที่คลอดออกมาไม่รอดชีวิต พ่อ เซียวพลันนิ่งเงียบไปนาน จากนั้นเขากล่าวเตือน

เซียวหมิงเยวี่ยว่าห้ามบอกที่อยู่ของบ้านหลังใหม่กับใคร และ ขอให้ระมัดระวังตัวเมื่อออกไปข้างนอก

หญิงสาวตอบรับอย่างเชื่อฟัง ในเวลานี้ครอบครัวลุงยังไม่ทราบที่

อยู่บ้านใหม่ของเธอ และรู้แค่ว่าอยู่ทางตอนใต้ของเมือง ทว่าทางใต้ ของเมืองนั้นเป็นพื้นที่กว้างขวางมาก

ในช่วงก่อนที่เสียชีวิตในชาติก่อน ลุงมาเยี่ยมเธอโดยอ้างว่า ต้องการหาซื้อเสบียงอาหารสำหรับครอบครัว คราวนี้เธอจะไม่เปิด โอกาสให้เขาได้ทำเรื่องดังกล่าวอีกครั้ง

เซียวหมิงเยวี่ยคุยกับพ่อแม่เป็นเวลานานก่อนจะวาง สายโทรศัพท์

ในเวลานี้ลูกพี่ลูกน้องของเธอคงจะฟื้นคืนสติแล้ว เนื่องจากมี ข้อความหยาบคายหลายร้อยข้อความส่งเข้ามาในวีแชตของเซียวห มิงเยวี่ย ซึ่งทั้งหมดส่งมาจากเซียวฮ่วนฮ่วน

[เซียวหมิงเยวี่ย แกเป็นคนฆ่าลูกของฉัน ฉันจะให้แกชดใช้มัน ด้วยเลือด รอฉันก่อนเถอะ]

เซียวหมิงเยวี่ยไม่เคยเห็นคนไร้ยางอายขนาดนี้มาก่อน

[ใช่แล้ว ๆ เป็นฉันเองแหละที่ยืนกรานจะมีลูกคนที่สอง ทั้ง ๆ ที่

หมอคัดค้านแล้ว เป็นฉันเองที่ยืนกรานจะสวาปามไขมันอ้วน ๆ แม้ หมอจะแนะนำให้ควบคุมน ้าหนัก ฉันตั้งใจทำเองแหละ]

[ทั้งหมดเป็นเพราะแกไม่ยอมบริจาคเลือดให้ฉัน! แล้วแกยังกล้า มาโทษฉันอีกเหรอ ลูกชายของฉันต้องตายเพราะความเห็นแก่ตัว ของแก แกจะต้องตกนรกขุมที่สิบแปด ทรมานชั่วกัปชั่วกัลป์!]

เซียวหมิงเยวี่ยกลอกตาด้วยความเหนื่อยใจ คนประเภทนี้คิด เพียงว่าตัวเองถูกเสมอโดยไม่มองถึงความเป็นจริง

ต้องปิดกั้นและลบรายชื่อติดต่อ แล้วชีวิตจะสงบสุข

ครอบครัวของย่าและลุงให้ความสำคัญกับลูกชายมากกว่าลูก สาว เนื่องจากลูกคนแรกเป็นเด็กผู้หญิง เซียวฮ่วนฮ่วนจึงยืนกรานที่

จะมีลูกคนที่สองให้ได้ ท้ายที่สุดพวกเขาต้องเผชิญกับความทุกข์ ทรมานกับการสูญเสียเด็กชายคนนี้

แต่เรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเธอ

ที่ยังเก็บข้อมูลติดต่อของคนเหล่านี้ เป็นเพราะเซียวหมิงเยวี่

ยต้องการเห็นความสิ้นหวัง ความคับข้องใจ และความทุกข์ทรมาน ของพวกเขา ตอนนี้เธอเห็นมันมามากพอแล้ว ถึงเวลาที่จะทำความ สะอาดรายชื่อผู้ติดต่อ

หลังจากลบทุกสิ่งที่ควรลบออกไป หญิงสาวรู้สึกว่าโลกช่างเงียบ สงบเหลือเกิน

มีความสุขจริง ๆ!

ไม่กี่นาทีต่อมา เซียวหมิงเยวี่ยก็ได้รับสายจากหมายเลขไม่รู้จัก

“นางสารเลว! แกกล้าเปลี่ยนกุญแจบ้านฉันงั้นเหรอ? ฉันจะให้ เวลา 10 นาที เอากุญแจมาให้ฉันเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นแกตายแน่!”

“ฉันเปลี่ยนกุญแจและประกาศขายบ้านแล้ว ถ้ากล้าทำอะไรกับ กุญแจบ้าน ฉันจะฟ้องแกในข้อหาลักทรัพย์ ไม่เชื่อก็ลองดู” เซียวห มิงเยวี่ยนอนกินแอปเปิลอยู่บนโซฟาอย่างสบายใจ

“แล้วก็นะเซียวอวี่ ความจริงฉันเกลียดแกมากที่สุด แม้แต่เรือน หอของตัวเองก็ยังมาใช้บ้านคนอื่น รู้หรือเปล่าว่านี่เข้าข่ายฉ้อโกง เศษสวะจริง ๆ!”

ทันทีที่กล่าวเช่นนั้น เสียงหญิงสาวแหลมคมดังขึ้นจากปลายสาย

“อะไรนะ! บ้านหลังนี้ไม่ใช่ของคุณหรอกเหรอ? เซียวอวี่ไอ้คน หลอกลวง! ฉันจะไม่ทนใช้ชีวิตกับแกอีกแล้ว เราหย่ากัน!”

“ลี่ลี่ฟังคำอธิบายของผมก่อน…”

เซียวหมิงเยวี่ยยักไหล่และกดวางสายโทรศัพท์

[นายท่าน ภารกิจใหม่ของท่านมาถึงแล้ว : ได้รับความโปรด ปรานจากเสือเจิ้นซาน นายท่านต้องการรับภารกิจนี้หรือไม่ นับเวลา ถอยหลัง 3 วินาที 3 2…] จู่ ๆ ก็มีเสียงกลไกดังก้องในจิตใจของหญิง สาว

“ยอมรับ”

เซียวหมิงเยวี่ยกลับเข้าไปในพื้นที่มิติทันที

[ภารกิจใหม่ถูกเปิดใช้งาน นายท่านโปรดดำเนินการ]

เซียวหมิงเยวี่ยยืนนิ่งอยู่หน้าบ้านไม้พลางมองไปรอบ ๆ ด้วย ความสับสน เสือเจิ้นซาน จะไปหาเสือเจิ้นซานจากไหน?

เธอหันมองไปที่แม่ไก่ แกชื่อเสือเจิ้นซานหรือเปล่า?

เธอจ้องมองพลางครุ่นคิด หรือว่าไก่ของที่นี่จะถูกเรียกว่าเสือเจิ้น ซาน?

แม่ไก่กลอกตาใส่เซียวหมิงเยวี่ย ก่อนชูคอเดินผ่านหญิงสาวไป อีกทางพร้อมกับลูกไก่ที่เดินติดตามอย่างใกล้ชิด

เซียวหมิงเยวี่ยพูดไม่ออก “…”

จู่ ๆ เธอก็นึกถึงลูกแมวที่เห็นในสวนหลังบ้าน คราวก่อนที่เข้ามา เธอยังไม่ได้เดินไปสำรวจทางด้านหลัง เป็นไปได้ไหมว่าเจ้าลูกแมวตัว นั้นจะ…

คิดได้ดังนั้นก็รีบวิ่งไปดู อยู่นั่นเอง!

นี่คือเสือเจิ้นซานที่ยังอยู่ในวัยเด็ก เสือตัวน้อยมีคำว่า ‘ราชา’ เขียนไว้บนหน้าผาก เมื่อเห็นใครบางคนวิ่งเข้ามา มันพลันเอียงคอ สังเกตเซียวหมิงเยวี่ยด้วยดวงตากลมโตไร้เดียงสา

เซียวหมิงเยวี่ยก้าวออกไปด้านหน้าและอุ้มเจ้าเสือน้อยตัวอ้วน ขึ้นมา มันดิ้นพล่านและส่งเสียงร้องขัดขืน

“น่ารักจัง ทั้งที่ดูเหมือนลูกแมวขนาดนี้ แต่ความจริงกลับเป็น เสือ” เซียวหมิงเยวี่ยแทบไม่อยากวางเพื่อนตัวน้อยลง

เสือเจิ้นซานตัวน้อยต้องการขู่เซียวหมิงเยวี่ยด้วยสัญชาตญาณ ของราชาเจ้าป่า แต่ร่างเล็ก ๆ ที่ยังไม่หย่านมกลับไม่มีพลังอำนาจ แบบนั้น แล้วยังกลายเป็นท่าทางที่น่ารักน่าเอ็นดูยิ่งขึ้นกว่าเดิม

เซียวหมิงเยวี่ยกลับออกมาที่บ้านในชีวิตจริง หยิบขวดนมเทลง ในชาม จากนั้นนำเข้าไมโครเวฟเป็นเวลา 2 นาที ก่อนจะกลับเข้าไป ในพื้นที่มิติพร้อมนมอุ่น ๆ

ในที่สุดเสือเจิ้นซานตัวน้อยก็หยุดดิ้นรนขัดขืน มันจดจ่อกับการ ดื่มนมตรงหน้า และปล่อยให้หญิงสาวลูบหัวของมัน

ดวงตาที่เคยเต็มไปด้วยความระแวดระวังค่อย ๆ จางหายไป และ แทนที่ด้วยความไว้วางใจ

“เก่งมาก ต่อไปนี้จะเรียกแกว่าฟู่กุ้ยแล้วกัน”

ฟู่กุ้ยเงยหน้าขึ้นมองเซียวหมิงเยวี่ยครู่หนึ่ง รอบปากของมันยัง เต็มไปด้วยคราบนมสีขาว จากนั้นมันฝังหน้าของตัวเองลงไปในชาม นมอีกครั้ง

เซียวหมิงเยวี่ยรู้สึกขบขันกับท่าทีของมัน โชคดีที่มันเป็นเสือเด็ก และเข้าไปตีสนิทได้ง่าย หากเปลี่ยนเป็นเสือโตเต็มวัย เธออาจตกเป็น เหยื่อของมันแทน

เธอพยายามสร้างความสนิทสนมกับฟู่กุ้ย หลังจากเริ่มเข้ากันได้ ดี เธอจึงพามันออกไปวิ่งเล่นด้านนอก

[ขอแสดงความยินดีกับนายท่านที่ได้รับความโปรดปรานจาก เสือเจิ้นซาน ท่านจะได้รับรางวัลความสำเร็จเป็นการสุ่มจำนวน เหรียญทอง เคล็ดลับดี ๆ : ยิ่งได้รับความโปรดปรานมากเท่าไหร่ อัตราเหรียญทองที่สุ่มจะมากขึ้นเท่านั้น ขอให้นายท่านทำงานหนัก ต่อไป!]

กริ๊ง กริ๊ง~

เหรียญทอง 2 เหรียญตกลงบนพื้นหญ้าด้านหน้า

ดวงตาเซียวหมิงเยวี่ยเบิกกว้าง เหรียญทอง? ทองจริงเหรอ?

มีการปั๊มการันตีว่าทองแท้ 999 หรือเปล่านะ?

เซียวหมิงเยวี่ยเริ่มรู้สึกว่าดินแดนอุดมคติเป็นเหมือนเกมจำลอง การเอาชีวิตรอดมากขึ้นเรื่อย ๆ เธอหยิบเหรียญทองขึ้นมาและชั่ง น ้าหนักในมือ โอ้ มันค่อนข้างหนักทีเดียว

หญิงสาวเก็บเหรียญทองเข้ากระเป๋าอย่างมีความสุข เดิมทีเธอ วางแผนจะใช้เงินจากการขายบ้านเพื่อกักตุนสิ่งของ แต่ตอนนี้เธอมี เงินแล้ว

“ฟู่กุ้ยจ๋า ฟู่กุ้ยของแม่ แกนำพาเงินทองมาให้ฉันจริง ๆ! มาให้จูบ หน่อยสิ!”

ต่อจากนี้ เซียวหมิงเยวี่ยตั้งเป้าไว้ว่าจะพยายามดูแลเอาใจใส่ อย่างเต็มที่ และรับใช้ฟู่กุ้ยอย่างขยันขันแข็งราวกับมันเป็นบรรพบุรุษ ของเธอเอง

สิ่งเดียวที่เธอต้องทำคือเปลี่ยนไปใส่ชุดขันที ไล่ตามฟู่กุ้ยและ เรียกเขาว่านายท่าน

เซียวหมิงเยวี่ยหยิบเนื้อเกือบทั้งหมดในตู้เย็นมาวางไว้ให้ฟู่กุ้ ยเลือก แม้แต่เนื้อวากิวเอห้า ที่ตัวเองลังเลที่จะกินก็ยังถูกนำออกมา วางไว้ คล้ายกับว่าเธอกำลังนำเสนอสมบัติล ้าค่าแก่เขา

“กินช้า ๆ จะได้ไม่ติดคอ อยากกินแคร์รอตเพื่อความสมดุลทาง โภชนาการด้วยไหม?”

ฟู่กุ้ยเขี่ยแคร์รอตออกไปโดยไม่แม้แต่จะหันมอง

“ถ้าแกไม่อยากกินก็ไม่ต้องกิน งั้นมาลองเนื้อวากิวเอห้าสดใหม่ นุ่ม ๆ ดีกว่า” เซียวหมิงเยวี่ยพูดกับเสือน้อยอย่างประจบประแจง

[ตรวจพบความโปรดปรานของเสือเจิ้นซานต่อนายท่านเพิ่มขึ้น รางวัลความสำเร็จคือการสุ่มจำนวนเหรียญทอง ขอให้นายท่าน ทำงานหนักต่อไป]

กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง~

เหรียญทอง 4 เหรียญร่วงหล่นลงพื้นตรงหน้า เซียวหมิงเยวี่ยก้ม ลงหยิบและเก็บใส่กระเป๋าทันที

ท้องของฟู่กุ้ยกลมโตอย่างเห็นได้ชัด บ่งบอกว่าเขากินและดื่ม มากพอแล้ว เขาเดินไปยังกอหญ้านุ่มบนพื้น ก่อนพลิกตัวนอน หลับตาและเริ่มส่งเสียงกรนแผ่วเบา

เซียวหมิงเยวี่ยพูดไม่ออก

พอหนังท้องตึง หนังตาก็หย่อนทันที

เซียวหมิงเยวี่ยลูบหัวฟู่กุ้ยด้วยความเอ็นดู เธอหันหลังเดินออก จากพื้นที่มิติ แล้วนำรถจักรยานไฟฟ้าของครอบครัวเข้ามา

เธออยากจะดูว่าทุ่งหญ้านี้มีพื้นที่กว้างขวางขนาดไหน และมี จุดสิ้นสุดหรือไม่

เริ่มจากบ้านไม้เป็นศูนย์กลาง แล้วขี่ออกไปทางทิศตะวันออก

ขณะที่ขี่ไปสักพัก ทันใดนั้นดูเหมือนว่าเธอจะชนเข้ากับกำแพง โปร่งใส

แรงกระแทกอย่างกะทันหันทำให้เซียวหมิงเยวี่ยเสียหลักล้มลง พื้น โชคดีที่ขี่มาด้วยความเร็วไม่มากนัก ไม่อย่างนั้นเธอคงได้รับ บาดเจ็บ

มีกำแพงที่มองไม่เห็น แต่สามารถสัมผัสได้

“นี่คือจุดสิ้นสุดของพื้นที่มิติสินะ” เธอพึมพำ

เธอมองสำรวจไปรอบ ๆ และเห็นว่าสิ่งนี้คล้ายกับส่วนขอบที่เห็น ในเกมจิ๊กซอว์ ซึ่งดูเหมือนว่าพื้นที่มิติก็คือเกมจิ๊กซอว์ในรูปแบบที่

ขยายใหญ่

ตอนแรกเธอนึกว่ามันไม่มีจุดสิ้นสุด อย่างไรก็ตามมันไม่ใช่พื้นที่

ที่เล็กเลย แลดูกว้างขวางอย่างน้อย 200 เอเคอร์

หลังจากกลับบ้านและทำความสะอาดห้องครัว เซียวหมิง

เยวี่ยเปิดเว็บไซต์เถาเป่า*[1] และเริ่มสั่งซื้อสินค้าออนไลน์จำนวน มาก

เนื่องจากเมืองเผิงจิงตั้งอยู่ในพื้นที่กึ่งเขตร้อน แม้แต่ในช่วงฤดู หนาวก็ยังมีอุณหภูมิเฉลี่ยสูงกว่า 0 องศาเซลเซียส ดังนั้นจึงไม่ค่อยมี เสื้อผ้ากันหนาวตัวหนาขายในตลาดของเมืองเผิงจิง และไม่สามารถ หาซื้อเสื้อกันหนาวขนเป็ดในห้างสรรพสินค้าได้เลย

เธอทำได้เพียงสั่งซื้อมันจากเถาเป่าเท่านั้น

[1]淘寶 เถาเป่า เป็นแพลตฟอร์มช็อปปิงออนไลน์ของจีน มี สำนักงานใหญ่ในหางโจวและเป็นของอาลีบาบา