Chronicles of Primordial Wars ตำนานของสงครามแรกเริ่ม - ตอนที่ 123 : ทักษะแกะสลักลับ

หมอผีมีอาการกระตุกอย่างกะทันหันบนใบหน้าของเขา ราวกับว่า

 

ไม่อยากจะเชื่อคำพูดของฉาวซวน แต่ ตัดสินจากการแสดงออก

 

ของฉาวซวนดูเหมือนว่าเขาไม่ได้โกหก

 

“เดี๋ยวก่อนนั้น!”

 

หมอผีหันกลับไปและหยิบผลึกเพลิงออกมาและส่งให้ฉาวซวน”

 

แสดงให้ข้าเห็น”

 

ฉาวซวนไม่ได้พูดอะไรอีกและเริ่มดูดซับมันทันทีหลังจากที่เขา

 

หยิบผลึกเพลิง

 

แม้ว่าคนอื่น ๆ ไม่สามารถมองเห็นฉาวซวนดูดซับพลังงานจาก

 

ผลึกเพลิง แต่หมอผีก็สามารถมองเห็นได้ มันไม่ชัดเจน แต่เส้นใย

 

พลังงานเป็นของจริงร้อยเปอร์เซ็นต์!

 

นี้เป็นไปได้ยังไง?!

 

หมอผีสับสนงุนงง

 

เหตุผลที่ฉาวซวนแบ่งปันประสบการณ์นี้กับหมอผี คือการที่เขา

 

ต้องการหาคำตอบสำหรับข้อสงสัยของเขา เขาไม่รู้เรื่องที่เกี่ยวกับ

 

พลังลึกลับในร่างกายของเขา แต่ดูเหมือนว่าหมอผีก็ไม่รู้เช่นกัน

 

เห็นว่าหมอผีตกลงไปในห้วงความคิดอีกครั้ง ฉาวซวนวางผลึก

 

เพลิงไว้ที่โต๊ะหินข้างหน้า หมอผี

 

การเคลื่อนไหวของฉาวซวนเรียกสติของหมอผีกลับสู่ความเป็น

 

จริง เขามองไปที่ผลึกเพลิงที่มีขนาดเท่าไข่นกกะทา และหันไปหา

 

ฉาวซวนอีกครั้ง เขากำลังมองหาร่องรอยของความไม่เต็มใจ,ฝืน

 

ทำ,ไม่พอใจหรือโลภ อย่าลืมว่า ความดีความชอบส่วนใหญ่เป็น

 

ของฉาวซวนในเรื่องนี้ ถ้าเขาได้รับรางวัลตามผลงานของพวกเขา

 

ฉาวซวนควรเป็นคนที่ควรได้รับรางวัลมากที่สุด แต่ฉาวซวนไม่ได้

 

อะไรมากนัก

 

แต่หมอผีสังเกตเห็นว่าดวงตาของฉาวซวนค่อนข้างนิ่งสงบและไม่

 

มีความรู้สึกไม่เต็มใจหรือความโลภในใจ เขาไม่เคยมีความไม่

 

พอใจใดที่ต้องแบ่งผลึกพลิง

 

จิตใจเช่นนี้ช่างสง่างามยิ่งนัก!

 

แม้แต่หมอผีก็สัมผัสได้ อาซวนกำลังเสียสละเพื่อประโยชน์ของชน

 

เผ่า!

 

“เจ้าอาจใช้ผลึกเพลิงนี้” หมอผีกล่าว

 

“ไม่จำเป็น.” เห็นความผิดปกติบางอย่างบนใบหน้าของหมอผี

 

ฉาวซวนกล่าวว่า “หรือเราสามารถเปลี่ยนมันให้มีขนาดเล็กได้ มัน

 

ใหญ่เกินไป และมันจะสูญหายจริงๆ ถ้าข้าทำมันสูญหาย. ”

 

ผลึกเพลิงที่มีขนาดเท่าเม็ดข้าวจะสามารถใช้ได้นานหลายวัน และ

 

ไม่จำเป็นต้องมีชิ้นใหญ่เช่นนี้ นอกจากนี้ เขาจะไม่ใช้มันในขณะที่

 

เขาอยู่ในชนเผ่า เฉพาะระหว่างภารกิจการล่าสัตว์เท่านั้นที่จะถูก

 

นำมาใช้ ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องมีชิ้นใหญ่เช่นนี้

 

หมอผีรู้สึกว่าเด็กหนุ่มคนนี้จิตวิญญาณที่สง่างามที่ไม่เคยมีความ

 

ทะเยอทะยานส่วนตัว และพยายามทุกอย่างเพื่อประโยชน์ของชน

 

เผ่า คิดถึงเรื่องนี้ หมอผีบอกวิธีที่ดีกว่า “เจ้าควรนำมันไป”

 

“ไดฮะ ถ้าอย่างนั้น.” ฉาวซวนนำผลึกเพลิงขนาดไข่นกกระทา

 

กลับไป และกล่าวว่า “ในความเป็นจริง ผลึกเพลิงไม่ได้ส่งผล

 

กระทบกับข้ามากนัก ข้าไม่สามารถพัฒนาพลังของข้าแม้ว่าข้าจะ

 

ดูดซับมัน”

 

หมอผี: “… ”

 

ฉาวซวนไม่ได้โกหก เพราะการเปลี่ยนแปลงที่เกิดจากผลึกเพลิงไม่

 

มีผลเท่าที่คนอื่น ๆ ได้รับ นักรบคนอื่น ๆ ทั้งหมดจะได้รับการ

 

ปรับปรุงอย่างเห็นได้ชัดหลังจากที่พวกเขาดูดซับพลังงานจากผลึก

 

เพลิง แต่ ผลึกเพลิงไม่ได้ส่งผลต่อฉาวซวนอย่างมีนัยสำคัญ

 

นอกจากการฟื้นตัวอย่างรวดเร็วและยกระดับจิตวิญญาณ

 

ฉาวซวนได้ดูดกลืนพลังงานมากกว่าครึ่งหนึ่งของชิ้นส่วนเล็ก ๆ

 

ของผลึกเพลิงที่เขาทดสอบมา คราวนี้ เขาทำอีกครั้ง ดูดซับ

 

พลังงานจำนวนมากเมื่อเขายืนอยู่ข้างหลุมไฟกับนักรบคนอื่น ๆ

 

ในความเป็นจริง เขาได้ดูดซึมพลังงานมากขึ้นกว่าคนอื่น ๆ

 

อย่างไรก็ตาม ลวดลายสัญลักษณ์บนแขนของเขาไม่ได้ขยาย

 

ออกไป

 

เมื่อหมอผีจากไป ฉาวซวนก็มีม้วนหนังสัตว์อีกสองสามชิ้นอยู่ใน

 

มือ ชุดบันทึกของหมอผี พวกมันว่างเปล่า

 

หลังจากได้ยินเรื่องผลึกเพลิ หมอผีได้มอบชุดบันทึกกับฉาวซวน

 

ซึ่งเป็นภาพวาดของอดีตหมอผี ในหมู่พวกมัน มีเรื่องเกี่ยวกับสุนัข

 

ล่าเนื้อในนี้

 

หมอผีเป็นแบบนั้น เขาจะเปิดเผยข้อมูลเพิ่มเติมและช่วยเจ้าตราบ

 

เท่าที่เจ้าแสดงให้เขาเห็นว่าเจ้ามีคุณค่า เขาจะทำทุกอย่างที่ดีต่อ

 

เผ่า

 

ถ้าก่อนหน้านี้ หมอผีอาจจะไม่เผยให้ฉาวซวนเห็นชุดบันทึก

 

โบราณเพราะเป็นความลับของเผ่าที่ซ่อนอยู่ในนั้น นอกจากนี้

 

หมอจะไม่เปิดเผยความลับก่อนจะถึงเวลาเหมาะสม แต่ตอนนี้

 

หมอผีเปลี่ยนความคิดของเขา

 

ชุดบันทึกโบราณทั้งหมดที่วาดโดยบรรพบุรุษถูกเก็บไว้โดยหมอผี

 

มันเป็นเวลากว่าพันปีแล้ว และมีความเสียหายบางส่วน เจ้า

 

สามารถอ่านชุดบันทึกนั้นได้ที่สถานที่ของหมอผีเท่านั้น และไม่มี

 

ใครสามารถนำออกไปได้

 

ประการแรก ฉาวซวนอ่านชุดบันทึกโบราณทั้งหมดเหล่านี้อย่าง

 

คร่าวๆ จากนั้น เขาก็เลือกหนึ่งในนั้นที่เกี่ยวกับสุนัขล่าเนื้อและเริ่ม

 

อ่านพวกมันอย่างใส่ใจ ทีละภาพๆ

 

เมื่อเขากลับมาที่บ้านในบริเวณตีนเขา เขาขังตัวเองอยู่ในห้องและ

 

เริ่มทำสำเนาสิ่งที่เขาเห็นในชุดบันทึกโบราณด้วยปากกาของเขา

 

หลังจากนั้น เมื่อตอนที่เขายังมีชีวิตอยู่ในถ้าเด็กกำพร้า เขาได้เห็น

 

ภาพบนผนังในห้องหิน ซึ่งแสดงให้เห็นนักรบล่าสัตว์กับสุนัขล่า

 

เนื้อ แต่เขาไม่ได้มีภาพที่ชัดเจนในเวลานั้น อย่าลิมว่า มันเป็นโลก

 

ใหม่เอี่ยมสำหรับเขาและสิ่งที่ดูเหมือนเป็นเรื่องปกติอาจมี

 

ความลับที่ไม่สามารถคาดการณ์ได้ซ่อนอยู่ภายใน

 

หลังจากอ่านชุดบันทึกโบราณเหล่านั้น ฉาวซวนได้รู้ว่าบรรพบุรุษ

 

มีความต้องการที่ต่างออกไปและข้อกำหนดต่างๆ สำหรับสุนัขล่า

 

เนื้อพันธุ์ต่างๆ

 

ตามภาพในชุดบันทึกโบราณ บรรพบุรุษของพวกเขาจะเลือกกลุ่ม

 

ลูกสุนัขที่แข็งแรงและมีกำลังมากเมื่อลูกสุนัขล่าเนื้อยังเล็กมาก

 

พวกเขาจะฝึกฝนพวกมันอย่างเคร่งครัดและในระหว่างนั้นบางตัว

 

อาจไม่รอด ตัวที่มีชีวิตรอดผ่านการฝึกฝนดังกล่าวจะเข้าสู่รอบที่

 

สองของการคัดเลือก

 

มีสุนัขล่าเนื้อสองชนิดที่บรรพบุรุษเลี้ยงไว้ ซึ่งเป็นสุนัขล่าเนื้อปกติ

 

และสุนัขล่าเนื้อติดตาม สุนัขสายพันธุ์ปกติเป็นสัตว์ที่ได้รับการ

 

ฝึกฝนมาแล้ว พวกมันจะเข้าร่วมภารกิจการล่าสัตว์หรือเข้าร่วมใน

 

ภารกิจตรวจตราเฝ้าระวัง อย่างไรก็ตาม ไม่มีสักตัวที่ได้รับการ

 

ยอมรับอย่างแท้จริงจากชนเผ่า เพราะพวกมันไม่เคยได้รับพลังที่

 

แท้จริง

 

แต่ สุนัขล่าเนื้อติดตามที่เดินทางไปด้วยกันนั้นไม่เหมือนกัน สุนัข

 

ทุกตัวได้รับการคัดเลือกมาอย่างพิถีพิถัน ด้วยความสามารถที่

 

แข็งแกร่งและจงรักภักดีเป็นอย่างมาก พวกมันได้รับการยอมรับ

 

จากผู้คนทั้งเผ่า และจะถูกแกะสลักด้วยสัญลักษณ์ของชนเผ่าจาก

 

หมอผี หลังจากนั้น พวกมันก็จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของชนเผ่าที่

 

สามารถยืนข้างหลุมไฟระหว่างพิธีกรรมและได้รับพลังอำนาจจาก

 

เปลวไฟเช่นเดียวกับทุกคน ดังนั้น พวกมันจะแข็งแรงกว่าสุนัขล่า

 

เนื้อปกติ

 

อย่างไรก็ตาม การแกะสลักดังกล่าวไม่ได้สืบทอดจากบรรพบุรุษ

 

ลูกหลานของสุนัขต้องได้รับการฝึกฝนและรับการคัดเลือกเช่นสุนัข

 

ตัวอื่น ๆ ตามปกติ พวกมันจะได้รับการยอมรับหลังจากการฝึกฝน

 

และการคัดเลือกตามมาตรฐานเดียวกันเท่านั้น แต่พูดโดยทั่วไป

 

แล้ว ลูกหลานของสุนัขพันธุ์ดังกล่าวมักเป็นเลิศในทุกๆ ด้าน

 

สำหรับทักษะลับของการแกะสลัก … เพียงหมอผีของชนเผ่าที่

 

สามารถทำเช่นนั้น เพราะมันต้องใช้พลังแห่งการสืบทอด

 

หมอผีได้บอกกับฉาวซวน เมื่อเขากำลังอ่านชุดบันทึกโบราณว่าถ้า

 

ฉาวซวนต้องการจะทดลอง เขาจะหาชุดบันทึกโบราณทั้งหมดที่

 

เกี่ยวข้อง คิดสิว่า สถานการณ์ในปัจจุบัน ซีซาร์ได้ปฏิบัติตาม

 

ข้อกำหนดทั้งหมดที่จะแกะสลัก

 

ทักษะลับการแกะสลักมีความซับซ้อนมาก และไม่สามารถเข้าใจ

 

ได้ในระยะเวลาสั้น ๆ

 

เป็นสิ่งที่หมอผีบอกเมื่อฉาวซวนออกไป

 

ในความเป็นจริง ฉาวซวนเข้าใจความหมายของหมอผีทั้งหมด

 

เขาไม่ต้องการให้ฉาวซวนวิ่งเข้ามา ถ้าเขาพยายามแกะสลักโดย

 

ปราศจากความเข้าใจและการควบคุมทักษะได้เต็มร้อย ทักษะนี้

 

ไม่เพียงแต่จะเป็นการแกะสลักที่ล้มเหลว ซีซาร์ก็อาจจะตายได้

 

มันได้รับการกล่าวในชุดบันทึกของหมอผีว่ามีอัตราความสำเร็จใน

 

การทำแกะสลัก เพียงครึ่งหนึ่งของสุนัขล่าเนื้อที่จะอยู่รอด

 

ความเสี่ยงไม่สามารถละเลยได้

 

แม้แต่หมอผีก็ไม่เคยลองใช้ทักษะลับแกะสลัก อย่าลืม ทุกคนไม่มี

 

สัตว์ในเผ่าที่หมอผีสามารถทดสอบได้

 

ฉาวซวนจำเป็นต้องคิดอย่างรอบคอบเกี่ยวกับสิ่งที่ต้องทำ เขาจะ

 

เป็นผู้ตัดสินใจเลือกและตัดสินใจ ซึ่งหมายความว่าหมอผีจะไม่

 

เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้

 

เนื่องจากมีความเสี่ยงสูงมาก แน่นอนว่าฉาวซวนจะไม่ผลีผลาม

 

กระทำการใดๆ ก่อนอื่น เขาจะเข้าใจและทำให้เชี่ยวชาญในทุก

 

ขั้นตอน

 

เมื่อมองไปที่ซีซาร์กำลังอ้าปากหาวอยู่ข้างๆ เท้าเขา ฉาวซวนถอน

 

หายใจเข้าลึก ๆ ซีซาร์เป็นเพียงสัตว์ป่าและยังคงห่างไกลจากการ

 

เป็นสัตว์ป่าที่ดุร้าย ในป่ามันไม่สามารถแข่งขันกับหมาป่าจ่าฝูง

 

ซึ่งถูกกำหนดโดยธรรมชาติไม่ใช่ตัวของซีซาร์เอง อาจจะใช้

 

เวลานานสำหรับมันที่จะเปลี่ยนจากสัตว์ธรรมดาเป็นสัตว์ป่าที่ดุ

 

ร้าย เช่นเดียวกับค้างคาวเหล่านั้นในถ้า สัตว์ป่าที่ดุร้ายทุกตัว

 

กลายเป็นหนึ่งเดียวเมื่อมันก้าวข้ามซากศพของสัตว์ตัวอื่น ๆ นับ

 

พันตัว

 

ภายใต้สภาพแวดล้อมเช่นสัตว์ทั่วไปจะไม่สามารถอยู่ได้นานใน

 

ป่า แม้แต่คนในชนเผ่าก็ต้องพยายามอย่างหนักเพื่อพัฒนาตนเอง

 

ไม่ว่ามนุษย์หรือสัตว์ พวกเขากำลังพยายามอย่างหนักเพื่อ

 

ปรับปรุงและปีนขึ้นไปบนปิรามิดของธรรมชาติ ในแต่ละขั้นตอน

 

พวกมันทิ้งร่างไว้หลายพันตัว

 

“ดี ขั้นแรก ข้าจะก้าวเดินอย่างทารก.” ฉาวซวนกระซิบกับตัวเอง

 

ขณะที่เขาจ้องมองไปที่หมาป่าหาวอย่างขี้เกียจตอนนี้

 

ทุกวัน ฉาวซวนจะอ่านชุดบันทึกโบราณในสถานที่ของหมอผี และ

 

จากนั้นคัดลอกภาพเหล่านั้นลงบนหนังสัตว์ผืนใหม่ของเขา เขา

 

ทำงานกับพวกมันด้วยความเข้มงวดเต็มที่ และหมุนเวียนพลังแห่ง

 

การสืบทอดของเขาเช่นการฝึกฝน

 

หมอผียังรักษาคำมั่นสัญญาไว้ และพบว่าชุดบันทึกนี้เกี่ยวกับการ

 

แกะสลักและสุนัขล่าเนื้อทั้งหมด

 

นอกเหนือจากเมื่อเขาออกไปในภารกิจล่าสัตว์ ฉาวซวนจะยังคง

 

ทำสำเนาของเขาในขณะที่เขาอยู่ในเผ่า

 

ในห้องของฉาวซวน มีม้วนหนังสัตว์กว่าสิบม้วนที่เขาทำเสร็จ นั่น

 

คือการทำงานอย่างหนักของเขาในทุกวันนี้

 

ขณะที่ฉาวซวนกำลังคัดลอกชุดบันทึกโบราณเหล่านั้น หลายคน

 

ในเผ่าก็มาหาเขา

 

เนื่องจากคนในเผ่าเริ่มคิดถึงการเลี้ยงหมาป่าของตนเอง บางคน

 

จากทีมล่าสัตว์จะมาปรึกษาฉาวซวนหลังจากจบภารกิจล่าสัตว์

 

ตัวอย่างเช่น ม่อเอ๋อร์มาที่นี่เพื่อพูดคุยกับฉาวซวน

 

เขาต้องการถามเกี่ยวกับวิธีการฝึกและเลี้ยงสัตว์ เนื่องจากทุกคน

 

ไม่มีประสบการณ์ในการเลี้ยงสัตว์ที่บ้าน มันดูเหมือนง่าย แต่

 

จริงๆ แล้วมันไม่ใช่ หลายคนไม่สามารถเลี้ยงสัตว์ได้ และพวกเขา

 

ก็จะกินเนื้อสัตว์หากสัตว์เลี้ยงของพวกเขาตาย

 

ฉาวซวนมองไปที่ลูกสิงโตที่ม่อเอ๋อร์ถือในมือและเลิกคิ้วขึ้น

 

“สิงโตถ้า?”

 

นั่นเป็นสิ่งที่หายากมาก สิงโตถ้านั้นดุร้ายมากและป่าเถื่อน สิงโต

 

ถ้าส่วนใหญ่จะเติบโตเป็นสัตว์ที่ดุร้าย แม้แต่ฝูงหมาป่าก็ไม่กล้าที่

 

จะทำอะไรกับพวกมัน แต่ เขาไม่รู้ว่าลูกสิงโตจะเป็นอย่างไร

 

ตามที่ม่อเออร์เล่ามา พวกเขาพบฝูงของหมีถ้าต่อสู้กับสิงโตถ้า

 

และสิงโตถ้าพ่ายแพ้ ลูกสิงโตทุกตัวถูกกัดจนตายเกือบทุกตัว

 

ยกเว้นเจ้าตัวน้อยนี้ ม่อเอ๋อร์นำมันกลับมา เขาต้องการที่จะเลี้ยง

 

ไว้สำหรับตัวเอง

 

ฉาวซวนแท้จริงแล้วไม่มีประสบการณ์ในการเลี้ยงสิงโตถ้าที่บ้าน

 

ตั้งแต่เริ่มแรก เขาเลี้ยงซีซาร์ไว้เหมือนสุนัข แต่ถึงอย่างงั้น ซีซาร์

 

ยังคงมีด้านป่าเถื่อนอยู่ สิ่งที่โชคดีคือ ในท้ายที่สุด ซีซาร์สามารถ

 

ควบคุมสัญชาตญาณตามธรรมชาติของมันได้ สำหรับสิงโตถ้า

 

ของม่อเอ๋อร์… ทั้งหมดที่ฉาวซวนสามารถทำได้คือการแบ่งปัน

 

พื้นฐานบางอย่างและสิ่งที่ทำไม่ได้กับเขา ต่อมา มันจะสมบูรณ์

 

ขึ้นม่อเอ๋อร์

 

เราต้องให้ความสำคัญกับเรื่องนี้อย่างเต็มที่หากเจ้าต้องการเลี้ยง

 

สัตว์ป่าที่ดุร้ายและไม่ปล่อยให้พวกมันขาดการควบคุม หากมี

 

สถานการณ์ผิดปกติเกิดขึ้นคนในเผ่าจะล้มมันลงก่อน

 

แม้ว่าจะไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะเลี้ยงสัตว์ หลาย ๆ คนก็อยากลอง

 

ไม่เพียงแต่ม่อเอ๋อร์ นักรบอีกหลายคนก็ได้นำลูกหมาป่ากลับมา

 

ระหว่างภารกิจล่าสัตว์ ต่อๆ มา พวกเขาก็นำสัตว์อื่น ๆ กลับมาอีก

 

เช่นกัน

 

นักรบบางคนรู้สึกตื่นเต้นมากที่ได้เลี้ยงสัตว์ในตอนแรก แต่ต่อมา

 

ในที่สุดสัตว์เลี้ยงของพวกเขาก็กลายเป็นเนื้อสัตว์และจบลงใน

 

ท้องของพวกเขา แต่ นักรบบางส่วนที่ยังคงมุ่งมั่นเพื่อเป้าหมาย

 

เดิมของพวกเขา ในระหว่างนั้น ส่วนใหญ่เป็นนักรบหนุ่ม เช่น ม่อ

 

เอ๋อร์

 

ในช่วงฤดูหนาว ฉาวซวนแสดงให้เห็นถึงความสามารถในการบิน

 

ของนกเช่นชาช่า ในช่วงเริ่มต้นของปีใหม่นี้ เขาทำให้ซีซาร์มี

 

ความก้าวหน้าและได้รับการยอมรับจากทุกคนในเผ่า ด้วยการทำ

 

เช่นนั้น เขาได้ทำให้นักรบหนุ่มในเผ่าหาหนทางใหม่ในการทำสิ่ง

 

ต่างๆ

 

ตอนนี้ ฉาวซวนเป็นคนแรกและคนเดียวที่เลี้ยงสัตว์ไว้และได้รับ

 

การยอมรับจากหมอผี ดังนั้นทุกครั้งที่มีคนนำอะไรบางอย่าง

 

กลับมา พวกเขาก็จะมาหาฉาวซวนและคุยกันเรื่องนี้

 

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเหมา เมื่อคนอื่น ๆ กำลังจดจ่ออยู่กับหมาป่า

 

,เสือ,เสือดาวและสิงโต เด็กหนุ่มคนนั้นกลับนำลูกหมูป่ากลับมา!

 

เป็นที่เข้าใจได้โดยสิ้นเชิงว่านักรบในเผ่าบูชาสัตว์กินเนื้อดุร้าย แต่

 

กับหมูป่า …

 

อย่างสัตย์จริง นี่มันไม่ได้เป็นหมูป่าจริงๆ … มันเหมือนกับลูกหมูที่

 

ยังไม่อดนม!