Chronicles of Primordial Wars ตำนานของสงครามแรกเริ่ม - ตอนที่ 184 : คนโง่

3/10

ผึ้งขนาดนิ้วหัวแม่มือบินไปรอบ ๆ พวกเขา

ฉาวซวนได้ยินจากคนบางคนในกลุ่มว่ามีเพียงคนไม่กี่คนที่ค้นหา

สมบัติทุกหนแห่งจะรวบรวมหาสัตว์หลายชนิดเพื่อค้นหาสมบัติ

สัตว์เหล่านี้รู้สึกไวต่อวัตถุบางอย่างที่มีพลังพิเศษเช่นผลึกเพลิง

ด้วยความช่วยเหลือของสัตว์เหล่านี้ โอกาสที่จะประสบ

ความสำเร็จในการค้นหาสมบัติทุกครั้งจะเพิ่มขึ้นเป็นอย่างมาก

ผึ้งที่แปลกประหลาดนี้ กำลังบินไปรอบๆ พวกเขา นั้นควรเป็นสิ่งที่

เรียกว่า “ผึ้งล่าสมบัติ”

 

“เจ้าต้องการอะไร?” ฉาวซวนถาม

“หยุดคิดที่จะทำอะไร ข้ารู้ว่าเจ้ามีผลึกเพลิง แต่ถ้าเจ้าสามารถนำ

สิ่งอื่นๆ ออกมาได้มากขึ้น เราสัญญาว่าจะปล่อยเจ้าไป หรือนอก

เสียจาก …… “คนที่ยืนอยู่หน้าฉาวซวนกล่าวอย่างโหดเหี้ยม

‘ตามที่คาดไว้’ ฉาวซวนคิด.

ดังนั้น ชายคนนั้นที่อยู่ในถ้ายังสามารถรับรู้ความรู้สึกของผลึก

เพลิงได้?

รอสักครู่พวกเขายังไม่ได้รับคำตอบจากฉาวซวน ชายคนหนึ่งเริ่ม

หมดความอดทนและเผยใบหน้าที่ชั่วร้าย “หยุดพูดเรื่องไร้สาระกับ

เขา ตั้งแต่เขาไม่ต้องการมอบของออกมา ให้ฆ่าเขาแล้วค้นหาสิ่ง

ต่างๆ ในร่างกายของเขา! ”

 

สำหรับพวกเขา ฉาวซวนเป็นเพียงคนใหม่ในกลุ่ม ชายหนุ่มที่ไม่

รู้จักอะไรเลยมีพลังเพียงเล็กน้อย ทุกครั้งที่พวกเขาวางแผนที่จะ

ปล้น พวกเขาจะถามรอบๆ ก่อน ดังนั้น,หลังจากผึ้งล่าสมบัติของ

พวกเขาค้นพบผลึกเพลิง พวกเขาจะปลอมตัวเป็นตัวแทน

จำหน่ายในตลาดและพูดคุยกับสมาชิกในกลุ่มเดินทาง เพื่อให้รู้ว่า

ชายหนุ่มคนนี้ชื่อฉาวซวนมาที่นี่เพียงคนเดียว และไม่ได้เป็นส่วน

หนึ่งของชนเผ่าในกลุ่มเดินทาง

นรกห่าอะไรที่ว่าคือ “เผ่าเขาเพลิง”? พวกเขาไม่เคยแม้แต่ได้ยิน

ชื่อนี้เลย อาจเป็นชนเผ่าเล็ก ๆ ที่อยู่ห่างไกล ไม่จำเป็นต้องให้

ความสนใจใด ๆ สมาชิกคนหนึ่งของชนเผ่าเล็ก ๆ กลุ่มนี้ถูกสังหาร

ไม่มีอะไรร้ายแรง พวกเขายังเคยแทงคนบางคนจากชนเผ่าใน

พื้นที่กลาง นับประสาอะไรกับชายหนุ่มจากเผ่าที่ไม่รู้จัก

ตราบเท่าที่ไม่ใช่ชนเผ่าที่แข็งแกร่งเช่นชนเผ่าม้งและเผ่าแปดขา

พวกเขาก็จะเหยียดมือออกปล้นโดยปราศจากความเมตตาหาก

จำเป็น

 

ไม่มีคนอื่นเดินไปมาและฉาวซวนถูกปิดล้อมจากชายสี่คนนี้ หนึ่ง

ในพวกเขายิ้มพร้อมกับสายตาที่โหดร้าย กล้ามเนื้อบนใบหน้าและ

ร่างกายของเขาพองพร้อมกับเสื้อผ้าของเขาปริและบวมอย่าง

ผิดปกติ ถึงแม้กล้ามเนื้อของเขาจะไม่กระพื่อมสั่นเหมือนสมาชิก

ของชนเผ่ากลอง แต่ก็ทำให้ความรู้สึกของพลังที่ยิ่งใหญ่ และ

ลวดลายบางอย่างปรากฏขึ้นบนร่างกายของเขาในเวลาเดียวกัน

นักรบที่เต็มไปด้วยความกระหายเลือด มีประสบการณ์มากมาย

ในการปล้นสะดม ในอดีต หลายคนที่เข้ามาในตลาดเพื่อการค้า

ถูกฆ่าจากเขา

กล้ามเนื้อที่พองตัวและลวดลายสัญลักษณ์ที่สะดุดตาในร่างกาย

ของเขา ทำให้เขาดูโหดร้ายมากขึ้น เขาเปิดปากของเขาและ

คำรามไปที่ฉาวซวนราวกับจะแสดงพลังของเขาออกมา เสียง

คำรามดังกล่าวเหมือนกับเสียงสัตว์หลายตัวที่ขู่คำรามพร้อมกัน

โดยมีความหมายที่ชัดเจนของการขู่คุกคาม

 

โดยปกติแล้ว คนเหล่านั้นที่ถูกปิดล้อมโดยพวกเขาจะตื่นตระหนก

และแสดงอาการหวาดกลัวบนใบหน้าของพวกเขา บางคนอาจจะ

สัญญาว่าจะมอบสมบัติเพิ่มเติมเพื่อแลกกับชีวิตของพวกเขา แต่

ในท้ายที่สุด สมบัติเหล่านั้นจะถูกยึดครองเช่นเดียวกับชีวิตของ

พวกเขา

ห่างจากที่นั่นประมาณ 400 เมตรจากที่นี่ หลังพุ่มไม้ กูซีกำลังยืน

อยู่ที่นั่นอย่างเงียบ ๆ มองไปที่ชายห้าคนที่นั่น เขาไม่ได้คาดคิดว่า

จะเห็นฉากแบบนี้เมื่อไล่ตามนกสีเขียว

“อืมมม ข้าได้ให้คำแนะนำแก่เขาก่อนหน้านี้ ตอนนี้ เขายังออกมา

คนเดียว ดังนั้น ข้าจะเรียกเขาว่าคนโง่ ความตายจะถามหาเขา

อย่างแน่นอน ” กูซีบ่นพึมพำ

 

ที่ด้านข้าง หญิงชุดขาวยืนอยู่ตรงนั้นพร้อมกับแมงมุมขนยาวอยู่

ในอ้อมแขนมองชายทั้งห้าคนนี้พร้อมกับย่นคิ้วเล็กน้อย เธอไม่

สนใจชนเผ่าเล็ก ๆ เหล่านั้นและเพียงไล่ตามกูซีมาเพื่อดูว่ามีอะไร

เกี่ยวข้องกับผู้ที่ขโมยไหมแมงมุม

“พวกเขาเป็นโจร?” ผู้หญิงชุดขาวถาม

“ใช่เลย เป็นพวกเขา แต่ข้าไม่รู้ว่าพวกเขาจะทำอะไรแบบนี้ แต่

คาดเดาได้ว่า มีคนที่กล้าที่จะขโมยสิ่งของจากชนเผ่าม้งและชน

เผ่าแปดขวบแน่นอนว่าต้องยื่นมือไปที่อื่นๆ ด้วยเช่นกัน ” กูซีตอบ

กลับ

“เจ้าจะไม่ไปช่วย?”

“ทำไม?” เมื่อมันจบแล้ว ข้าก็จะเข้าไปและเก็บกวาดพวกเขา ”

 

ไม่ว่าจะเป็นกูซีหรือผู้หญิงชุดขาว คนจากชนเผ่าเล็ก ๆ ก็ไม่

จำเป็นต้องสนใจอะไรเลย กล่าวได้ว่า ในสายตาของพวกเขาที่

ชาญฉลาด ผู้คนที่มีความแข็งแกร่งและอารยธรรมมากขึ้นใน

ความคิดของตัวเอง ด้วยทักษะและวัฒนธรรมที่หลากหลาย

ในขณะที่ชนเผ่าเล็ก ๆ เหล่านี้คือคนโง่และสายตาไม่กว้างไกลที่

ไม่รู้อะไรเลยนอกจากการต่อสู้,ฆ่าฟันและปล้นสะดม ทั้งสองอยู่

ในระดับที่ต่างกันโดยสิ้นเชิง และพวกเขาก็จะไม่พูดคำกับคนป่า

ในชีวิตประจำวัน

เฉพาะในบางโอกาสเท่านั้น เช่นเมื่อกูซีได้เตือนฉาวซวนในถ้า แต่

คำแนะนำของเขาไม่ได้รับการพิจารณาอย่างจริงจัง กูซีไม่มี

อารมณ์ที่จะเข้าไปแทรกแซงอีกครั้ง ในสถานการณ์เช่นนี้ เร็ว ๆ นี้

จะเป็นช่วงเวลาที่ไม่เข้าคู่กัน เกี่ยวกับชีวิตหรือความตายของ

ผู้ชายคนนั้น มันไม่ใช่เรื่องสำคัญอันใดกับเขา นอกจากนี้ ผู้ชาย

คนนั้นไม่ได้เป็นสมาชิกของชนเผ่าของเขา มันอาจกล่าวได้ว่า ชาย

คนนั้นโชคร้ายและโง่เกินไป

 

“หลังจากที่นั่นจบลง ข้าหรือเจ้าจะไปชำระความกับมัน?” กูซี

ถามคนที่อยู่ข้างๆ เขา

ลูบไล้แมงมุมในอ้อมแขนของเธอ สุภาพสตรีชุดขาวตอบอย่างไม่

เป็นทางการ: “ร่วมมือกัน แบ่งคนละครึ่ง”

“ตกลง”

ในขณะที่กูซีและหญิงสาวชุดขาวกำลังคุยกันถึงวิธีทรมานโจรเพื่อ

เอาข้อมูล ฉาวซวนยืนนิ่ง ๆ มองไปที่คนทั้งสี่คนที่ใช้พลัง

สัญลักษณ์ของพวกเขา

“เจ้าต้องการผลึกเพลิง? ไม่มีปัญหา เอามันไปถ้าเจ้ามี

ความสามารถพอ ” ฉาวซวนกล่าว

 

เมื่อเห็นปฏิกิริยาของฉาวซวน ชายทั้งสี่รู้สึกสับสน แต่ความคิด

ของพวกเขาก็คือเขาเป็นชายหนุ่มหัวร้อนที่ไม่ได้คิดถึงผลที่ตามมา

ซึ่งไม่รู้ตัวด้วยซ้าว่าความตายกำลังคลืบคลานเข้ามาหา ค่อน

ข้างบื้อและโง่เกินไป!

เสียงเหมือนเสียงคำรามของสิงโตและเสือมาจากปากของนักรบ

ขาทั้งสองข้างของเขาพองตัวและกระชับ ยุบตัวและพองตัวขึ้นอีก

ครั้ง กล้ามเนื้อแต่ละมัดเต็มไปด้วยความแข็งแรง เขาดูแข็งแรง

มากจนสามารถเตะช้างที่มีชีวิตไปสู่ความตายได้

หลังจากเสียงคำรามดังขึ้น ชายคนนั้นก็รีบวิ่งไปที่ฉาวซวนอย่าง

รวดเร็ว โดยแต่ละก้าวกระโดดไปไกลหลายเมตร เกือบจะเสี้ยว

กระพริบตา เขาก็มาถึงตรงหน้าฉาวซวน

ตอนนี้พลังสัญลักษณ์ในร่างของฉาวซวนก็เพิ่มขึ้นถึงจุดสูงสุด

ในทันที และเมื่อรอยสักสัญลักษณ์ในใจของเขา เปลวเพลิงลุกโชน

 

อย่างดุเดือดเช่นเดียวกับเมื่อน้ามันถูกเทลงบนฟืน มือของเขายื่น

ออกข้างนอกไม่บวมเหมือนคนอื่น ๆ แต่เส้นเลือดดำคล้ายมังกรสี

แดงดำที่อยู่ระหว่างผิวหนังก็ปรากฏตัวขึ้น

ฉาวซวนมองตรงไปที่ชายคนหนึ่งที่วิ่งตรงเข้ามาหาเขา อยากจะ

ฆ่าเขา เจตนาต่อสู้ในสายตาของเขาเริ่มแข็งแกร่งขึ้น

“ถ้าทุกคนลืมเผ่าเขาเพลิง เตือนพวกเขาอีกครั้ง … ”

ฉาวซวนเห็นด้วยกับประโยคนี้จากหมอผี

เนื่องจากไม่มีใครจดจำหรือรับรู้ได้ เพียงเตือนพวกเขาด้วยกำลัง

คนเหล่านั้นไม่ได้เห็นการเคลื่อนไหวที่สำคัญใด ๆ จากฉาวซวน ที่

เพิ่งเอนตัวไปด้านข้างเล็กน้อย และยื่นมือออกขณะที่เขาชก

ออกไป

 

คนที่วิ่งไปที่ฉาวซวนระเบิดฟาดฟันอากาศพร้อมกับหมัดของเขา

ก่อนที่เขาจะสามารถโจมตีครั้งต่อไปได้ เขารู้สึกว่าพลังรุนแรงมาก

ๆ ระเบิดออกมาข้างๆ เขา พลังนี้รุนแรงเกินไปและรวดเร็วเกินไป

เกือบจะพุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุดในช่วงเวลาสั้น ๆ ซึ่งทำให้เลือดแข็งตัว

และการเคลื่อนไหวของร่างกายของเขาหยุดนิ่งเพียงเสี้ยววินาที

ช่วงเวลาต่อมา เขาถูกชกที่หน้าอก

กล้ามเนื้อของเขาซึ่งดูแข็งแรงและมั่นคง ดูเหมือนว่าพวกเขา

เปลี่ยนไปเป็นเปลือกที่บอบบางและจมลงจากการชกด้วยกำปั้นที่

ดูธรรมดานี้ ระลอกที่มองเห็นได้แผ่กระจายออกจากรอยบุ๋ม และ

เสียงของกระดูกหักออกมาจากหน้าอกที่จมลงไป

ใบหน้าของเขา ซึ่งเต็มไปด้วยเลือดที่เดือดพล่านเพียงแต่ตอนนี้

กำลังถูกแช่แข็งอยู่ในขณะนี้ ด้วยการชกที่หนักหน่วง ร่างกายของ

เขาอ่อนตัวลงเล็กน้อยราวกับว่าเขาหวาดกลัว หลังของเขา ตรง

ข้ามกับหน้าอก พองขึ้น ซึ่งทำให้เขาดูหลังค่อม มีเลือดไหลออกมา

 

จากปาก ในขณะที่ตัวเขากระเด็นออกไปหงานท้องและล้มลงบน

พื้นดินห่างจากที่นั่นไม่ถึง 20 เมตร

หลังจากที่สายลมฟัดผ่าน ใบที่ร่วงลงมาในป่าที่อยู่ไม่ไกล ก็พัดมา

ที่นี่พร้อมสายลม เสียงที่เกิดจากการเสียดสีกับพื้นดินอาจได้ยินได้

ชัดในขณะนี้

บรรยากาศในสภาพแวดล้อมถูกแช่แข็ง ไม่มีใครพูดคุยกันสักนิด

ในขณะเดียวกัน กูซีและผู้หญิงชุดขาวยืนอยู่หลังพุ่มไม้กำลังมอง

ไปที่นั่น ดวงตาของพวกเขาเปิดกว้างและเปลือกตากระตุก ราวกับ

ว่าไม่สามารถที่จะเชื่อสิ่งที่พวกเขาเห็น

เพียงตอนนี้ กูซียังคุยกับคนข้างกายของเขาเกี่ยวกับวิธีการทรมาน

โจรเพื่อหาข้อมูล หลังจากที่ในขณะที่เขาไม่ใส่ใจใด ๆ กับ

สถานการณ์ที่นั่น นอกจากนี้ พวกเขาได้ตัดสินลงโทษฉาวซวนไป

 

แล้ว และคาดว่ากระบวนการทั้งหมดจะเสร็จสิ้นภายในระยะเวลา

สั้น ๆ

กระบวนการนี้ดูเหมือนจะจบเร็ว ๆ นี้ แต่ บทบาทของผู้ฆ่าได้ถูก

ย้อนกลับ

ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะจัดการกับคนขโมย,โจรและนักฆ่าในสถานที่นี้

แต่ผลก็คือ ชายที่แข็งแกร่งดุร้ายดูถูกชกตายด้วยการชกเพียงครั้ง

เดียวจากชายหนุ่มที่ดูไม่รู้เรื่องรู้ราว

แม้แต่กูซีเองก็ไม่ได้มีความมั่นใจที่จะทำแบบนั้น

ไม่เพียงแต่กูซี แต่หญิงสาวชุดขาวที่ไม่เคยใส่ใจเผ่าเล็ก ๆ ที่ไม่รู้จัก

ที่อยู่ใต้จมูกของเธอตลอดเวลา ก็ยังคงยืนนิ่งอยู่และสายตาของ

เธอจ้องมองอย่างตั้งใจไปที่บุคคลนั่น โดยไม่รู้ว่าเธอได้กำมือของ

เธอบนขนสีขาวจากแมงมุมสัตว์เลี้ยงที่เธอรัก

 

“กูซี, เจ้าแน่ใจหรือว่าเขาเป็นเพียงสมาชิกคนหนึ่งของชนเผ่าเล็ก

ๆ ?” ผู้หญิงในชุดขาวถาม

ชนเผ่าเล็ก ๆ แบบไหนที่จะมีชายหนุ่มคนหนึ่งที่มีพลังเช่นนี้? ยิ่ง

ไปกว่านั้น ชายหนุ่มคนนี้มีอำนาจควบคุมพลังสัญลักษณ์ของเขา

อย่างแม่นยำมาก ในระยะเวลาอันสั้นพลังของเขาตื่นขึ้นพุ่งไปสู่

ระดับสูงสุด ถึงแม้ว่าพวกเขาจะอยู่ห่าง ๆ จากที่นั่น เธอก็สามารถ

รู้สึกได้ถึงความเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่ในกรณีเช่นนี้ซึ่งดูเหมือนจะ

เป็นสัตว์ร้ายที่กำลังปรากฎขึ้นมาอย่างกระทันหัน ปรากฏขึ้นที่นั่น

และหายไปในเสี้ยววินาทีโดยไม่มีสัญญาณใด ๆ ทั้งหมดนี้ได้ทำ

ในกรณีดังกล่าว ถ้าชายหนุ่มคนนี้มาจากเผ่าเล็ก ๆ เขาควรได้รับ

การยกย่องว่ามีพรสวรรค์มากในเผ่าของพวกเขา

ไม่ได้รับการตอบกลับจากกูซี ผู้หญิงในชุดสีขาวถามคำถามอีกข้อ

หนึ่งว่า “ชายคนนั้น เขามาจากเผ่าไหน?”

 

กูซีกลืนน้าลายของเขา “…… ข้าไม่รู้”

เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหา เขาไปนอนในถ้าที่นักเดินทางใช้พักผ่อน ทุก

คนที่มีสายตาเข้าใจจะไม่สอดสา่่ยสายตามาที่เขา ในช่วงเวลาที่

เขานอนหลับ มีกลุ่มชายสองคนอยู่ในถ้าแห่งนี้ เผ่าใดและกลุ่ม

ไหน เขาไม่มีเบาะแสและไม่อยากรู้คำตอบในเวลานั้น เพราะเขา

มักละเลยกลุ่มเดินทางเหล่านี้รวมถึงผู้คนจากชนเผ่าเล็ก ๆ ใครจะ

สามารถบอกได้ว่าเขาจะได้เห็นบางอย่างแบบนี้ในวันนี้?!

หญิงสาวชุดขาวมองไปที่กูซีโดยไม่แสดงออกใด ๆ ว่า “เจ้ามันช่าง

โง่เง่า!”

[อิอิ, คิดว่าหัวเรื่องนี้จะกล่าวถึงฉาวซวนใช่มั้ย?]