Chronicles of Primordial Wars ตำนานของสงครามแรกเริ่ม - ตอนที่ 193 : หยุด

มีท่อนไม้อยู่รอบ ๆ จ ำนวนมำก หลังจำกทุกๆ ก้ำวจะมี

พุ่มไม้

“ถอยกลับ” ผู้น ำเห็นว่ำสภำพแวดล้อมในสถำนที่นี้ไม่เป็น

ที่พอใจของพวกเขำ และตัดสินใจอย่ำงรวดเร็วสั่งให้คน

อื่น ๆ ถอยไปตำมเส้นทำงเดิม ถึงแม้เขำจะไม่รู้ว่ำมีกับดัก

ชนิดไหนที่อยู่โดยรอบ แต่อย่ำงน้อยต้องไม่มีกับดักตำม

เส้นทำงที่พวกเขำผ่ำนไป

ขณะที่เขำคิดอย่ำงนั้น เขำได้ยินอีกสองเสียงกรีดร้อง

นักรบสองคนล้มลงกับพื้น: คนหนึ่งถูกแทงด้วยเข็มที่เป็น

พิษเช่นคนก่อนหน้ำนั้น ขณะที่อีกคนหนึ่งถูกตัดคอ

แซ๊ก ~ แซ๊ก ~ แซ๊ก ~

มีคนขยับไปอย่ำงรวดเร็วในพุ่มไม้

ผู้น ำยกเท้ำของเขำและเดินตำมชำยคนนั้นอย่ำงรวดเร็ว

ด้วยใบหน้ำดุร้ำย แต่เขำก็ไม่ได้ประมำทและพยำยำมนึก

ถึงกำรเคลื่อนไหวของร่ำงที่อยู่ข้ำงหน้ำ เกือบเหยียบไป

ในที่เดียวกับที่อื่น ๆ ถอยเท้ำของเขำกลับ แต่หลำยคนที่

ไล่ตำมเขำจำกข้ำงหลังโชคไม่ดี: ทั้งหมดดูเหมือนจะถูก

พันด้วยบำงสิ่งบำงอย่ำงและต้องตัดสิ่งนั้นด้วยมีด;

หลังจำกไม่กี่ก้ำวพวกเขำถูกพันอีกครั้ง และล้มลงไม่ได้

ลุกขึ้นมำอีก

ได้ยินเสียงด้ำนหลัง ผู้น ำคิดว่ำชะตำกรรมของ

ผู้ใต้บังคับบัญชำอำจต้องเผชิญกับบำงอย่ำง เขำไม่หยุด

แต่เร่งขึ้นแทนที่จะชะลอตัว คว้ำตัวคนที่อยู่ในพุ่มไม้

ข้ำงหน้ำทันที

เขำเผยรอยยิ้มที่น่ำเกลียดบนใบหน้ำของเขำ พบเจ้ำใน

ที่สุด ไปนรกได้แล้วตอนนี้

ตัดศีรษะของชำยคนนี้และน ำมันกลับเขำจะได้รับรำงวัล

และบำงทีเขำอำจจะได้รับผลึกเพลิง; บำงทีเขำอำจจะ

เลื่อนขึ้นไปถึงนักรบอำวุโส เขำได้มีส่วนร่วมเป็นจ ำนวน

มำกและนักรบอำวุโสคนใด ๆ ที่อยู่ห่ำงจำกระดับอำวุโส

เพียงก้ำวเดียวก็สำมำรถก้ำวไปได้ตรำบเท่ำที่เขำท ำผลงำน

อื่น ๆ และได้รำงวัลมำกมำย สถำนะของเขำในชนเผ่ำจะ

สูงขึ้น และเขำจะสำมำรถได้รับผู้หญิง,อำหำร,ทรัพยำกร

และสิทธิต่ำงๆ มำกขึ้น

ด้วยคิดนี้ เขำรู้สึกตื่นเต้นมำกขึ้น ลวดลำยสัญลักษณ์บน

ใบหน้ำของเขำท ำให้เขำดูน่ำกลัวมำกขึ้น เขำขยับแขนขวำ

ของเขำพร้อมกับใบมีดหินในมือ และสร้ำงลมด้วยดำบ

ของเขำ

สังเกตเห็นลมด้ำนหลัง ฉำวซวนเท้ำขวำของเขำขำ

กระแทกพื้นอย่ำงแรง พื้นดินใต้ฝ่ำเท้ำของเขำท ำเสียงดัง

“ปัง” เล็ก ๆ ฟังดูเหมือนว่ำดินเหนียวแข็งและหนำทึบ

หลุดออก ขณะที่ตัวเขำเองหันกลับอย่ำงไม่คำดคิดและ

พุ่งไปทำงฝ่ำยตรงข้ำมโดยใช้แรงผลักดันนี้

เพียงตอนนี้ท ำให้ผู้น ำเห็นฉำวซวนอย่ำงแน่นอนว่ำเป็น

อะไร

เขำไม่เคยเห็นรอยสักสัญลักษณ์บนใบหน้ำของฉำวซวน

และรู้สึกประหลำดใจเมื่อเห็นฉำวซวนอำยุยังน้อย แต่สิ่ง

เหล่ำนี้ไม่ใช่สิ่งส ำคัญ สิ่งที่เขำต้องท ำคือกำรฆ่ำเขำเท่ำนั้น

ทั้งสองมีควำมเร็วที่รวดเร็วยิ่ง แต่เดิม พวกเขำไม่ได้ห่ำง

จำกกันมำก ในเสี้ยวพริบตำมีเพียงไม่กี่ก้ำวระหว่ำงพวก

เขำ ตอนนี้ ฉำวซวนย้ำยไปทำงซ้ำยและขวำหลำยก้ำว ใน

ระยะเวลำอันสั้น เขำเปลี่ยนไปหลำยทิศทำง โดยร่ำงกำย

ของเขำลอยจำกที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่งรำวกับตัดไป

ทำงซ้ำยแล้วย้ำยหลบไปทำงขวำ ชั่วระยะเวลำหนึ่ง ผู้น ำ

ไม่สำมำรถเข้ำใจควำมตั้งใจของฉำวซวนได้ ในขณะที่มี

ควำมลังเลเล็กน้อยในใจ เขำไม่ได้แกว่งดำบหินใน

ลักษณะที่ตรงไปตรงมำเช่นเคย

เขำก ำลังจะหำว่ำกำรโจมตีครั้งต่อไปจะเกิดขึ้นตำมกำร

เปลี่ยนแปลงของกำรเคลื่อนไหวของร่ำงฉำวซวนอีกครั้ง

เมื่อเขำจับตำฉำวซวน ในเวลำนี้ เขำไม่สำมำรถห้ำมไม่ให้

มือสั่น

ดวงตำของฉำวซวนท ำให้เขำระลึกถึงช่วงเวลำที่เขำล่ำ

สัตว์ป่ำในป่ำนี้กับเผ่ำอื่น ๆ เมื่อหลำยปีก่อน พวกเขำวิ่ง

เข้ำไปหำสัตว์ร้ำย ซึ่งไม่เพียงแต่แข็งแรง แต่ยังซ่อนตัวได้

ดีและมีไหวพริบ พวกเขำไม่สำมำรถหลบเลี่ยงแม้ว่ำจะ

เล่นถึงตำยก็ตำม บรรดำผู้ที่เข้ำไปในป่ำเป็นนักรบอำวุโส

ที่สุดที่เคยหยิ่งยโสภำยนอก แต่ครึ่งหนึ่งของพวกนั้นถูก

สังหำรโดยสัตว์ป่ำที่ดุร้ำย คนที่เหลืออยู่คือคนที่วิ่งหนีไป

อย่ำงรวดเร็ว

สัตว์ป่ำที่โหดร้ำยในเวลำนั้นยังมองไม่เด่นชัดและมีขนำด

เล็ก แต่มันน่ำหวำดกลัวพวกเขำมำกกว่ำที่พวกเขำไม่ได้มี

แม้แต่ควำมกล้ำที่จะต่อต้ำน

ถ้ำเขำไม่หนีไป เขำคงจะตำยไปแล้ว นี่เป็นควำมคิดเดียว

ของเขำในเวลำนั้น ซึ่งเป็นฝันร้ำยที่ยำวนำนเป็นเวลำ

หลำยปี ครำวนี้ ได้ยืนเรื่องของรำงวัลและเชื่อว่ำพลังของ

เขำดีขึ้นมำก เขำจึงตัดสินใจที่จะเข้ำไปในป่ำอีกครั้ง

แต่ตอนนี้ ควำมคิดเช่นเดียวกับที่เขำมีในปีนั้นกลับมำหำ

เขำอีกครั้ง

ในทันใดนั้นเมื่อเขำจับตำมองฉำวซวน เขำเกิดภำพลวงตำ

ที่สถำนกำรณ์ในขณะนั้น เมื่อพวกเขำพบกับสัตว์ร้ำยดุ

ร้ำยที่โหดเหี้ยมดูเหมือนจะปรำกฎขึ้นมำอีกครั้ง

ผู้น ำหยุดชะงักชั่วขณะทันที เช่นเดียวกับร้องตะโกนเสียง

ดังก้องจำกส่วนลึกในจิตใจ ” “วิ่ง วิ่งเร็ว. หนีไปจำกที่นี่ ”

รูปแบบกำรต่อสู้หรือกำรต่อสู้แบบนี้ ควำมประมำทอย่ำง

น้อยที่สุดจะหมำยถึงควำมแตกต่ำงระหว่ำงชีวิตและควำม

ตำย

“เป่ำนกหวีด.”

เพียงเวลำที่จะพูดค ำเหล่ำนี้ เขำถูกเสียบด้วยดำบหิน

ฆ่ำคนคนหนึ่ง ฉำวซวนไม่หยุดแต่เหยียดมืออีกข้ำงหนึ่ง

คว้ำข้อมือ

ชำยอีกคนหนึ่งตำมหลังผู้น ำ ในมุมมองของควำมแข็งแรง

บำงทีเขำอำจจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของผู้น ำ แต่เขำก็จะเท่ำกับ

ผู้น ำในแง่ของควำมเร็ว

ตอนนี้เขำเห็นได้ชัดว่ำผู้น ำอยู่ในสถำนกำรณ์ไม่

เอื้ออ ำนวย แต่เขำก็ไม่ได้ช่วย กลับกัน เขำเลือกที่จะใช้

โอกำสที่จะลอบโจมตี แต่ถูกจับได้โดยไม่คำดคิด

ฉำวซวนเพิ่มก ำลังมือของเขำ เสียงแตกดังขึ้น และกระดูก

ของข้อมือถือดำบถูกบีบจะแตกหัก

“อ๊ำำค~…!

ด้วยอำกำรปวดที่รุนแรงจำกข้อมือ ชำยคนนั้นได้แต่กรีด

ร้องอย่ำงน่ำสังเวช แน่นอน เขำไม่สำมำรถถือดำบสี

งำช้ำงไว้ในมือได้อีกต่อไป

ฉำวซวนจับดำบสีขำวงำช้ำงขัดมันในมือข้ำงหนึ่งและถือ

มีดหินในมืออีกข้ำง ตวัดขึ้นในต ำแหน่งอีกด้ำนหนึ่ง

สิ่งเหล่ำนี้เกิดขึ้นในระยะเวลำสั้น ๆ ชำยที่ถือดำบสีขำว

งำช้ำงยังคงตกตะลึง และตกอยู่ในอำกำรทรมำนที่ข้อมือ

ของเขำ ไม่มีเวลำพอที่จะคิดถึงวิธีกำรหลบหลีกกำรโจมตี

ครั้งนี้ เขำยกดำบสีน้ำตำลเข้มขึ้นในมืออีกข้ำงหนึ่งเป็นไป

ตำมสัญชำตญำณ หวังที่จะปกป้องตัวเองจำกกำรโจมตี

ของฉำวซวน

ปัง!

ใบมีดทั้งสองปะทะกัน ชำยคนนั้นรู้สึกถึงพลังที่ล้นหลำม

ทะลวงผ่ำนดำบในมือและปะทะแขนของเขำอย่ำงรุนแรง

รำวกับปะทะกับแขนโดยตรง

พลังอ ำนำจอันยิ่งใหญ่ดังกล่ำวกระแทกแขนของเขำสูงขึ้น

ในขณะที่ร่ำงกำยของเขำล้มลงข้ำงหลังพร้อมกับแขน รำว

กับว่ำมีคนลำกเขำไปข้ำงหลัง

บริเวณที่ไม่มีกำรป้องกันก็เปิดออก แต่เขำไม่มีโอกำสได้

ปิดบังมันเพรำะมีดหินของฉำวซวนแทงพรวดเข้ำไปใน

ร่ำงกำยของเขำ

กำรก ำจัดชำยสองคนที่ไล่ตำมเขำ ฉำวซวนเช็ดครำบเลือด

บนใบมีดหินพร้อมกับวัชพืชข้ำงตัวเขำ

ในชีวิตกำรล่ำสัตว์เป็นเวลำหลำยปีที่ผ่ำนมำ ฉำวซวนเคย

ตกเป็นเหยื่อของควำมตำยอยู่หลำยครั้ง หลังจำกมำที่นี่

เห็นสงครำมที่โหดร้ำยระหว่ำงชนเผ่ำ ฉำวซวนได้ใช้

วิธีกำรต่อสู้แบบนี้ซึ่งไม่เคยเริ่มต้น แต่จบลงอย่ำงไร้ควำม

ปรำณีเมื่อเริ่มต้น

เมื่อสูดลมหำยใจออก ฉำวซวนได้ยินเสียงนกหวีดดัง

ออกไปไม่ไกล ต้องมีคนได้ยินเสียงร้องครั้งสุดท้ำยของ

ผู้น ำและเสียงนกหวีดขอควำมช่วยเหลือ คนที่อยู่บริเวณ

ใกล้ๆ ควรจะรีบร้อนมำที่นี่

ฉำวซวนไม่ได้กลับไปจัดกำรกับคนเหล่ำนั้นที่ไล่

ตำมหลังเพรำะกลิ่นของมนุษย์และเสียงรบกวนจะ

สำมำรถดึงดูดนกล่ำเหยื่อมำที่นี่ได้

นี่คือพื้นที่พิเศษที่ฉำวซวนพบ; เพรำะหลุมไฟในสถำนที่

เก่ำแก่ ที่นั้นไม่มีพืชอันตรำยมำกมำยและสัตว์ป่ำที่ดุร้ำย

กว่ำที่นั้น ในขณะที่ตรวจสอบสภำพแวดล้อมรอบเช้ำ

วันนี้ เขำเห็นนกขำลำยบำงตัวและคำดเดำได้ว่ำนกชนิดใด

ที่พวกมันมำจำกขำลำยเหล่ำนั้นและมีร่องรอยบำงส่วนอยู่

ในพุ่มไม้

นกเหล่ำนี้เป็นนกคล้ำยฟอรัสรำคอส; ถูกจิกจำกนกตัวนี้

เป็นเหมือนกำรถูกตีด้วยจอบ มันควรจะเป็นควำม

เจ็บปวดส ำหรับคนเหล่ำนั้น

มองไปที่ท้องฟ้ำและเห็นเส้นทำงบินของชำช่ำ ฉำวซวน

ไม่ได้ให้ควำมส ำคัญกับคนเหล่ำนั้นมำกนัก แต่ก็รีบหลบ

ไปอย่ำงรวดเร็ว

ชำยผู้ที่ผิวปำกมีควำมตั้งใจที่จะถอยเมื่อเขำเห็นผู้คนรอบ

ๆ ล้มเรื่อยๆ ไม่ว่ำเขำจะได้รับรำงวัลอะไรก็ตำม พื้นฐำน

คือต้องกำรมีชีวิตอยู่ เขำไม่อยำกตำย ขณะนี้ไ ด้ยินเสียง

ร้องของผู้น ำ เป็นธรรมดำที่เขำจะเป่ำนกหวีดของเขำอย่ำง

แรง เสียงนกหวีดดังก้องออกไป เขำกระวนกระวำยมำกที่

สังเกตเห็นว่ำเขำสะดุดกับบำงสิ่งบำงอย่ำง เมื่อคิดถึงกับ

ดักหรือเถำวัลย์ที่เป็นอันตรำย พวกเขำก็ฟันออกไปโดย

ไม่ได้มอง หลังจำกกลับมำมีสติแล้ว เขำก็พบว่ำเป็นดินที่

สกปรก

ด้วยเสียงหอบหำยใจยำว เขำจะลุกขึ้นยืนเมื่อได้ยินเสียง

ฝีเท้ำ

คนอื่นๆ มำช่วยหรือไม่?

ไม่

พวกมันไม่ใช่เสียงฝีเท้ำของมนุษย์

เขำลุกขึ้นและต้องกำรที่จะหนีออกจำกที่นี่ เพียงเพื่อจะ

พบว่ำเสียงฝีเท้ำดังกล่ำวมำจำกเส้นทำงหนี

ร่ำงหนึ่งพุ่งออกมำจำกพุ่มไม้และวิ่งไปหำชำยคนนั้น

พร้อมกับนกหวีดที่ยังอยู่ในปำกของเขำทันที

พวกมันไม่ได้มีปีกที่เห็นเด่นชัด และไม่ใหญ่เท่ำนกเนื้อ

ของชนเผ่ำหลู แต่พวกมันมีจงอยปำกขนำดใหญ่ สำยตำ

ของพวกมันกระตือรือร้น; สำยตำที่เห็นถึงอำหำร

“อ้ำ!?

เสียงโหยหวนดังขึ้นผ่ำนป่ำ ผู้ที่มุ่งหน้ำไปที่นั่นจำกกำร

ได้ยินเสียงนกหวีดได้แต่หยุดชะงัก, หนำวเหน็บขึ้นมำใน

หัวใจของพวกเขำ

ขณะเดียวกัน ตอนนี้ฉำวซวนผู้ซึ่งอยู่ไกลจำกที่นั่น ก ำลัง

หมอบอยู่บนต้นไม้ใหญ่และเฝ้ำดูหมีอยู่ไม่ไกลจำกต้นไม้

มีหมียักษ์หลำยตัวอยู่ในป่ำ หมีชนิดนี้เป็นสัตว์ที่แข็งแรง

กว่ำหมียักษ์ บำงทีพวกมันอำจไม่ใช่หมียักษ์ในพื้นที่ดูจำก

น้ำหนัก แต่พวกมันมีควำมรวดเร็วปรำดเปรียวและพลังที่

แข็งแกร่งอย่ำงแน่นอน

แขนขำทั้งสี่ของพวกมันเพรียวกว่ำหมีตัวอื่น ๆ ซึ่งท ำให้

พวกมันมองไม่เห็นว่ำ “เงอะงะ” แต่ช่วยให้พวกมัน

เคลื่อนที่เร็วขึ้นอีก ด้วยกำรเคลื่อนไหวของเท้ำที่เบำและ

กำรวิ่งที่รวดเร็ว กรำมขำกรรไกรสั้นและกว้ำง,กล้ำมเนื้อ

แน่น,ร่ำงกำยที่มีขนำดใหญ่ คมเขี้ยวที่บ่งบอกถึงควำมดุ

ร้ำย ในขณะที่ฟันกรำมใหญ่ในปำกของมันสำมำรถกัด

กระดูกของสัตว์ป่ำและสัตว์ร้ำยได้อย่ำงง่ำยดำย

บำงครั้ง พวกมันก็ไม่ได้ล่ำหำอำหำรด้วยตัวเอง แต่จะ

ปล้นเหยื่อจำกผู้ล่ำตัวอื่น ๆ โดยตรง ฉำวซวนพบหลำย

กรณีที่หมำป่ำถูกปล้นจำกหมียักษ์

ฉำวซวนได้ติดตำมกลุ่มล่ำสัตว์มำหลำยปี สรุปได้ว่ำสำย

พันธุ์นี้อย่ำงน้อยควรยืนอยู่ด้ำนบนของห่วงโซ่อำหำรใน

พื้นที่นี้

ขณะนี้หมีก ำลังมองหำบำงอย่ำงเร่งรีบ,ดมขึ้น,ลุกขึ้นยืน

และถือล ำต้นต้นไม้,เลียกิ่งไม้กิ่งหนึ่ง ไม่รู้สึกพึงพอใจ หัก

กิ่งไม้ที่มีขนำดของปำล์มยักษ์ได้อย่ำงง่ำยดำยและใส่กิ่ง

ไม้เข้ำไปในปำก เคี้ยวมัน

หลังจำกเคี้ยวกิ่งไม้มำสักครู่ ก็ไม่รู้สึกสนุกและโยนกิ่งที่

เคี้ยวเกือบจะเป็นชิ้น ๆ ดมกลิ่น เดินต่อไป ไล่ตำมกลิ่น

ในฤดูกำลนี้ หมีจ ำนวนมำกชอบที่จะออกค้นหำและกิน

น้ำผึ้งเพื่อโภชนำกำรที่เพียงพอในช่วงฤดูหนำว ดังนั้น

ฉำวซวนเพียงแค่หำน้ำผึ้งและล่อหมีไปที่นั่นพร้อมกับ

น้ำผึ้ง มีเพียงตัวเขำเองเท่ำนั้นที่นั่น ในขณะที่มีชำวเผ่ำ

หว่ำนฉีอยู่ในป่ำอย่ำงน้อยหนึ่งร้อยคน

นี่คือสถำนที่เก่ำแก่ของชนเผ่ำเขำเพลิง บำงครั้งแม้ว่ำเจ้ำ

จะรู้ว่ำมันอันตรำย เจ้ำก็จะไม่ยอมยกให้ สถำนที่เก่ำแก่

เป็นสถำนที่ล้ำค่ำของชนเผ่ำเขำเพลิง แม้ว่ำฉำวซวนไม่

สำมำรถอยู่ที่นี่ได้ตลอดเวลำ อย่ำงน้อยตอนนี้เขำก็

พยำยำมอย่ำงสุดควำมสำมำรถเพื่อหยุดยั้งคนเหล่ำนั้น มัน

คงเป็นกำรดีที่สุดที่จะท ำให้พวกเขำได้รับบทเรียนเลือด

สิ่งที่ดีก็คือว่ำมันเป็นป่ำที่เต็มไปด้วยสัตว์ป่ำที่ดุร้ำยหลำย

ชนิด,สภำพแวดล้อมที่แปลกแต่คุ้นเคย

เมื่อมองร่ำงที่บินอยู่บนท้องฟ้ำ ฉำวซวนลื่นลงมำจำก

ต้นไม้และแอบเข้ำไปในป่ำ