Chronicles of Primordial Wars ตำนานของสงครามแรกเริ่ม - ตอนที่ 208 : ชนเผ่าตี้ซาน

มองไปส ำหรับฮัวฉิว,ฉำวซวนมองไปที่คนสำมคนที่ยืน

อยู่ที่นั่นอย่ำงสั่นกลัว กลุ่มฮัวฉิวประกอบด้วยกลุ่มคนสิบ

คน แต่ฉำวซวนฆ่ำแค่ห้ำคนและปล่อยให้หนึ่งคนหนีไป

ชำยคนนั้นวิ่งไปทำงด้ำนหลังของฉำวซวน เหยียนจื่อและ

คนอื่น ๆ ซ่อนตัวอยู่ที่นั่น

ฉำวซวนจงใจปล่อยให้เขำไปที่นั่น ชำยคนนั้นเป็นนักรบ

ระดับล่ำง ถึงแม้ว่ำเขำจะมีสำยตำที่ชั่วร้ำย แต่เมื่อเทียบกับ

คนตำย เขำก็รีบไปด้วยควำมลังเลใจ เห็นได้ชัดว่ำเขำกลัว

ควำมตำย

เห็นได้ชัดว่ำเขำไม่เด็ดขำดเหมือนคนอื่น ๆ จะเป็นกำร

ดีกว่ำที่เหยียนจื่อจะได้รับกำรฝึกฝน

ส ำหรับสำมคนที่ยืนอยู่ที่นั่น …

นักเดินทำงทั้งสำมคนที่ยังมีชีวิตอยู่สังเกตเห็นว่ำฉำวซวน

ก ำลังมองไปที่พวกเขำ ดังนั้นพวกเขำจึงสั่นสะท้ำนมำก

ยิ่งขึ้น พวกเขำรู้สึกว่ำขำของพวกเขำอ่อนแรงลง พวกเขำ

เกือบจะล้มลง พวกเขำต้องกำรหนีไปทันที แต่เมื่อพวก

เขำเห็นฉำวซวนมอง พวกเขำก็ไม่มีควำมกล้ำที่จะ

หลบหนีไป

“เจ้ำมำจำกเผ่ำไหน?” ฉำวซวนถำม

ฮัวฉิวยังพูดไม่จบประโยคดีก่อนที่ฉำวซวนจะถำมว่ำพวก

เขำมำจำกเผ่ำใด

“ข้ำ…”ข้ำ… ด้วยสำยตำที่ประจบสอพลอของทั้งสำมคน

คิดว่ำจะตอบอย่ำงไร

ขณะที่เขำก ำลังคิดอยู่ มีดหินเย็นขว้ำงลงบนล ำคอและท ำ

ให้เขำตำย

“ได้! ข้ำจะบอกเจ้ำ! ข้ำจะบอกเจ้ำ! เรำมำจำกเผ่ำตี้ซำน!

พวกเรำทุกคนมำจำกเผ่ำตี้ซำน !! ” ใบหน้ำของเขำซีดลง

เล็กน้อยเพรำะควำมกลัว เขำตอบทันทีโดยไม่ต้องคิดมำก

เกินไป

“เจ้ำยังเป็นนักเดินทำงของเผ่ำตี้ซำนด้วย?” ฉำวซวนมอง

เข้ำไปในดวงตำของชำยคนนั้นและถำม

คนที่ถูกสอบสวนเพียงพยักหน้ำซ้ำแล้วซ้ำอีก

“ปล่อยข้ำไป … ได้โปรด!” ชำยคนนั้นได้คุกเข่ำอยู่บน

พื้นดิน

ฉำวซวนมองไปที่พวกเขำแล้วหันหลังเกินออกไป

ทั้งสำมคนหำยใจเข้ำลึก ๆ พวกเขำรอดชีวิตแล้วใช่มั้ย?

ด้วยสำยตำกระหำยเลือดของพวกเขำขณะที่พวกเขำมอง

ไปที่ด้ำนหลังของฉำวซวน ผู้น ำจะดูแลเด็กคนนี้เมื่อเขำ

มำถึงที่นี่

ทั้งสำมคนตั้งใจจะหนีไป แต่เมื่อพวกเขำก้ำวไปข้ำงหน้ำ

พวกเขำก็รู้สึกถึงสำยลมพัดเย็น ๆ และไม่มีอะไรอีกต่อไป

ส ำหรับพวกเขำ

กำรเช็ดเลือดออกจำกดำบ ฉำวซวนฆ่ำฮัวฉิว ซึ่งไม่

สำมำรถพูดได้และเดินไปทำงเหยียนจื่อ

ได้ยินเสียง ฉำวซวนรู้ว่ำทุกอย่ำงไปได้ดีที่นั่น

ตำมที่คำดไว้ เมื่อฉำวซวนไปถึงที่นั่น มีคนนอนอยู่บนพื้น

ดูน่ำสังเวช ตีด้วยก้อนหินบ้ำง.ยิงด้วยลูกศรบ้ำงและแม้แต่

แผลเปิดลึกยำวจำกดำบ

คนเผ่ำเขำเพลิงทั้งสี่ก ำลังหอบหำยใจ

“ท ำได้ดี.” ฉำวซวนกล่ำว

ค ำพูดของฉำวซวนที่สนับสนุนเจี่ยวอู่ ผู้ที่ใกล้ชิดกับคน

คนนั้นมำกที่สุด เขำเคยฆ่ำคนมำก่อน แต่ฝ่ำยตรงข้ำม

ก่อนหน้ำนี้ของเขำเป็นคนหลงทำงที่ปล้นสิ่งของของเขำ

กำรต่อสู้ระหว่ำงคนหลงทำงเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้และ

ผู้แพ้จะถูกฆ่ำ อย่ำงไรก็ตำม นี่เป็นครั้งแรกที่เขำต่อสู้กับ

นักรบ

ก ำก ำปั้นแน่น เจี่ยวอู่รู้สึกถึงควำมแข็งแกร่งจำกก ำปั้น

แม้ว่ำเขำจะอ่อนแอกว่ำฉำวซวน เขำยังคงมั่นใจอย่ำงมำก

เขำยกเท้ำที่พันด้วยร้องเท้ำขำดๆและกระแทกลงบนพื้น

หลังจำกยืนยันว่ำเขำตำยแล้ว เขำก็เงยหน้ำขึ้นด้วยควำม

อิ่มเอมใจและมองไปรอบ ๆ เพื่อดูว่ำมีคนตำยอื่นๆ อีก

หรือไม่เช่นคนๆ นั้น

“เอำหละ เรำต้องออกจำกที่นี่เร็ว ๆ นี้ หลำยคนก ำลังไล่

ตำมเรำ อำจมีนักรบบำงคนในหมู่พวกเขำ เรำไม่สำมำรถ

สู้กับพวกเขำได้ ถ้ำเจ้ำต้องกำรที่จะต่อสู้ เจ้ำสำมำรถต่อสู้

กับพวกเขำได้ตลอดเวลำหลังจำกที่เจ้ำกลับไปที่เผ่ำและ

ปลุกพลังสัญลักษณ์ ” ฉำวซวนกล่ำว

ทั้ง4มองกันไปมำและเห็นควำมหวังในสำยตำของกันและ

กัน

จำกบรรพบุรุษของพวกเขำ กับพวกเขำหลำยชั่วอำยุคนที่

ทุกข์ทรมำนในฐำนะผู้หลงทำงพวกเขำในที่สุดก็มี

ควำมหวังที่จะมีชีวิตที่ดีขึ้น

เป็นครั้งแรกที่พวกเขำรู้สึกว่ำเลือดของพวกเขำเดือด

พล่ำนในร่ำงกำย รำวกับว่ำก ำลังซ่อนเปลวไฟ

เพื่อที่จะหลบเลี่ยงนักเดินทำงที่แข็งแกร่งขึ้นซึ่งไล่ล่ำพวก

เขำ ฉำวซวนจึงตัดสินใจที่จะออกไปจำกที่นี้อย่ำงรวดเร็ว

หำกนักเดินทำงยังสำมำรถไล่ตำมพวกเขำได้ พวกเขำ

จ ำเป็นต้องตื่นตัว เขำจะไม่กลัวพวกเขำถ้ำเขำอยู่ตำมล ำพัง

และสำมำรถแม้กระทั่งฆ่ำคนที่ไล่ตำมเขำทีละคน เขำได้

ฆ่ำคนของเผ่ำหว่ำนฉีกลับไปที่สถำนที่เก่ำแก่ด้วยวิธีนี้ แต่

ตอนนี้ เขำต้องใส่ใจกับควำมปลอดภัยของเหยียนจื่อและ

คนอื่น ๆ

ฉำวซวนน ำเหยียนจื่อและคนอื่น ๆ ไปยังที่ต่ำงๆ และ

ชำช่ำบินจำกภูเขำลูกหนึ่งไปยังอีกลูกหนึ่งกับพวกเขำ

ชำช่ำสำมำรถบินในระยะทำงสั้น ๆ พร้อมกับสองหรือ

สำมคนในแต่ละครั้ง

ด้วยวิธีนี้ พวกเขำสำมำรถหลบเลี่ยงกำรติดตำมจำกกำร

แกะรอยเท้ำในหิมะได้ชั่วครำว

ชำช่ำท ำสักสองสำมครั้ง หลังจำกนั้น พวกเขำใช้

ประโยชน์จำกสภำพอำกำศที่ดีในกำรเดินทำงได้อย่ำง

รวดเร็วของพวกเขำส ำหรับสองสำมวัน พวกเขำไม่พบคน

ที่ติดตำมพวกเขำอีกต่อไป

หยำนซุ่ยบอกว่ำหิมะก ำลังจะตกอีกครั้ง ครำวนี้ หิมะคง

อยู่ได้นำนประมำณสิบวัน บำงทีหิมะอำจจะตกหนัก

ถ้ำฉำวซวนอยู่คนเดียว แม้ในช่วงวันที่หิมะตก เขำก็ยัง

สำมำรถเดินทำงต่อไปได้ แต่มันยำกที่จะท ำเช่นนั้นกับเห

ยียนจื่อและคนอื่น ๆ เขำตัดสินใจที่จะหำที่หลบพัก

ระหว่ำงหิมะตกเพื่อไม่ให้บำดเจ็บ

วันก่อนที่หิมะจะตก ฉำวซวนไม่ได้เดินทำงต่อไปแต่พบ

ถ้ำร่วมกับชำช่ำ

ในขณะที่ก ำลังมองหำถ้ำ ฉำวซวนยังตัดใบไม้และพืช

บำงส่วนจำกพุ่มไม้และเปลือกไม้บำงส่วนที่นี่และที่นั่น

เหยียนจื่อและคนอื่น ๆ คิดว่ำฉำวซวนก ำลังจะใช้มันเป็น

สมุนไพร แต่ฉำวซวนไม่ได้อธิบำย พวกเขำจะรู้เมื่อถึง

เวลำ

ในที่สุดฉำวซวนก็พบถ้ำบนภูเขำ ซึ่งไม่ใหญ่มำก แต่ก็

เพียงพอส ำหรับหกคนที่จะพักผ่อน

มีหมีอยู่ในถ้ำจ ำศีล แต่มันก็ลงไปอยู่ในหม้อ

ก่อนที่จะเข้ำไปในถ้ำนั้น ฉำวซวนได้เผำสิ่งต่ำงๆ

เหล่ำนั้นที่เก็บรวบรวม เอำไปเผำไฟและรมควันถ้ำ

เหยียนจื่อและคนอื่น ๆ เห็นแมลงหลำยตัววิ่งออกมำจำก

ถ้ำ

ที่จริงแล้วไม่มีใครในเผ่ำเขำเพลิงใช้พืชเหล่ำนี้เพื่อไล่

แมลง เพรำะมันไม่ได้มีประสิทธิภำพเท่ำพืชอื่น ๆ แต่ที่นี่

เขำไม่สำมำรถหำพืชที่เหมำะสมที่จะฆ่ำแมลง ยิ่งไปกว่ำ

นั้น ในช่วงฤดูหนำวยังพบใบที่ไม่ร่วงหล่นจำกต้นอีกด้วย

เมื่อทุกสิ่งทุกอย่ำงพร้อมฉำวซวนเริ่มจุดไฟ คนหกคนนั่ง

อยู่รอบกองไฟ ก ำลังพูดคุย

“เจ้ำเคยได้ยินเรื่องเผ่ำตี้ซำนไหม?” ฉำวซวนถำม

“เผ่ำตี้ซำน? ข้ำเคยได้ยินชื่อนี้ แต่ข้ำจ ำไม่ได้แม่นย ำนัก แต่

เผ่ำเทียนซำนมีชื่อเสียงมำก เป็นชนเผ่ำที่แข็งแกร่งที่สุด

แห่งหนึ่งในภำคกลำง ” หยำนซุ่ยกล่ำว

“ชนเผ่ำเทียนซำนเกี่ยวข้องกับเผ่ำตี้ซำนหรือไม่? พวกเขำ

มีควำมสัมพันธ์ใกล้ชิด? ” เหยียนจื่อถำม เขำกังวลว่ำพวก

เขำจะท ำให้เกิดปัญหำกับชนเผ่ำ ทั้งสองเผ่ำไม่เล็ก ดังนั้น

ไม่ต้องสงสัยพวกเขำอำจท ำให้เกิดปัญหำใหญ่กับชนเผ่ำ

ก่อนที่พวกเขำจะกลับไปที่เผ่ำ พวกเขำได้ก่อให้เกิดปัญหำ

แล้ว พวกเขำจะได้รับกำรยอมรับจำกเผ่ำหรือ?

นอกจำกเหยียนจื่อ คนอื่นๆ ก็กังวลเช่นกัน

หยำนซุ่ยส่ำยหัว “ถ้ำเผ่ำตี้ซำนแข็งแกร่งเหมือนชนเผ่ำ

เทียนชำนก็ควรจะเป็นที่รู้จักกันดี”

“แต่ชนเผ่ำเทียนชำนจะให้กำรสนับสนุนเผ่ำตี้ซำน

หรือไม่? ชื่อของพวกเขำคล้ำยคลึงกัน ” เจี่ยวอู่กล่ำว

[หมำยเหตุ:ตี้ซำน หมำยถึง ภูเขำอห่งปฐพี, เทียนซำน

หมำยถึงภูเขำแห่งท้องฟ้ำ]

“อย่ำคิดมำกเกินไป ตอนนี้ สิ่งที่ส ำคัญที่สุดคือกำรกลับไป

ที่เผ่ำ เมื่อเป่ำกลับมำสู่ภำคกลำงจริง เรำก็ไม่ต้องกลัวเผ่ำ

เทียนซำน ถึงแม้ว่ำพวกเขำจะเข้ำมำเกี่ยวข้องก็ตำม ” ฉำว

ซวนกล่ำว

มันเป็นไปไม่ได้ที่คนของเผ่ำเขำเพลิงจะยอมแพ้เพรำะ

ฝ่ำยตรงข้ำมที่แข็งแกร่ง ตรงกันข้ำม พวกเขำจะเข้ำร่วม

กำรต่อสู้อย่ำงตื่นเต้น อย่ำงไรก็ตำม มีผู้คนน้อยลงในเผ่ำ

เขำเพลิง ถ้ำเผ่ำกลับไปที่สถำนที่เก่ำแก่ของเผ่ำ ผู้หลงทำง

อำจจะไปที่นั่นและควำมเข้มแข็งของเผ่ำจะดีขึ้น

ในกรณีใด ๆ ยังเร็วเกินไปที่จะคิดถึงเรื่องนี้ ทุกอย่ำง

ขึ้นอยู่กับกำรกลับไปของเขำ

หลังจำกที่ได้บันทึกสิ่งนี้ไว้ในชุดบันทึกหนังสัตว์ ฉำว

ซวนตั้งใจจะกลับไปหำรือเรื่องนี้กับหมอผี

“เรำจะไปที่ไหนต่อ?” ถำมเหยียนจื่อ

“ไปที่นี่ก่อน” ฉำวซวนชี้ไปยังต ำแหน่งที่ตั้งบนแผนที่ของ

ตนเอง “รับคนอื่น ๆ อีกหลำยคนที่เป็นคนหลงทำง

เช่นกัน หนึ่งในนั้นคือหยำนซัว “