Chronicles of Primordial Wars ตำนานของสงครามแรกเริ่ม - ตอนที่ 279

ตามบันทึกที่บรรพบุรุษทิ้งไว้ ควรมีเสาหินสูงสองต้น ใกล้หลุมไฟ

ไม่ใช่เสาเดียวเมื่อฉาวซวนมาถึงที่นี่ครั้งแรก เขาเห็นเสาหินสูง

เท่านั้น ส่วนอีกต้น มันอาจถูกทําลายไปนานแล้ว มันอาจจะเป็นคน

ที่ทําหรือภัยธรรมชาติ

นอกเหนือจากนี้ ยังมีเสาหินต้นเตี้ยอื่น ๆ ความหมายคือไม่ใหญ่

เท่ากับสองเสาแรก แต่มีลวดลายของภาพวาดมากกว่า

ฉาวซวนเป็นผู้รับผิดชอบเสาหินที่ใหญ่ที่สุดสองต้นที่อยู่ใกล้กับ

หลุมไฟ เสาหินต้นอื่น ๆ ถูกจัดเรียงเพื่อสื่อถึงผู้คน ผู้ที่ต้องการ

เพียงแสดงให้เห็นถึงรูปแบบสัญลักษณ์บางอย่าง

เสาหินที่ใหญ่ที่สุดสองแห่งที่ฉาวซวนรับผิดชอบนั้น ตั้งอยู่ทั้งสอง

ด้านของหลุมไฟ ทิศทางที่ดวงอาทิตย์ขึ้น และทิศทางที่ดวงอาทิตย์

ตก

เสาหินส่วนใหญ่คล้ายกับลวดลายสัญลักษณ์ แต่ลวดลาย

สัญลักษณ์เหล่านี้แตกต่างจากนักรบเล็กน้อย พื้นที่ของขนาด

ลายเส้นมีขนาดใหญ่ และพื้นที่ขนาดใหญ่จํานวนมากจะแสดงถึง

รูปแบบบางอย่าง

ตั้งอยู่บนเสาหินในทิศทางที่ดวงอาทิตย์ขึ้น มันแสดงให้เห็นถึงมีด

มาเชเต้,คันธนูและลูกศร,ก้อนหิน,ค้อน,ขวาน,สิ่ว ฯลฯ ซึ่งใช้กัน

ทั่วไปของนักรบ รวมถึงการล่าสัตว์และการใช้ชีวิตประจําวัน

นอกจากนี้ ยังมีสัตว์ต่าง ๆ ถึงแม้ว่าจะมีภาพจํานวนมาก แต่ละ

รูปแบบไม่ซับซ้อน และมีเพียงไม่กี่จังหวะลายเส้นบนหนังสัตว์

สามารถแสดงลักษณะของพวกมัน เพื่อให้สามารถมองเห็นได้

อย่างรวดเร็วกับสิ่งที่วาดลงไปนั้น

บนเสาหินในทิศทางของพระอาทิตย์ตก มันเป็นลักษณะของพืช

ต่างๆ,ดอกไม้,เครื่องประดับและอื่น ๆ ส่วนหนึ่งของภาพพืชและ

ดอกไม้บางชนิดถูกปลูกและเก็บเกี่ยว และบางชนิดมักใช้เป็นยา

สมุนไพร

ลวดลายบนเสาหินหมายถึงความหมายของการเก็บเกี่ยว,ความ

แข็งแกร่งและอื่น ๆ ดูเหมือนว่าจะแบ่งออกเป็นสองส่วน “คํา

อธิษฐาน”

ฉาวซวนวาดภาพเหล่านี้บนม้วนหนังสัตว์จากความทรงจํา จากนั้น

จึงสับรากไม้เพื่อลองลดขนาดของแบบจําลองเสาไม้ขนาดเล็ก ๆ

เรียบๆ ฉาวซวนเริ่มแกะสลักเมื่อวันก่อน และวันต่อมา เขาสามารถ

นํามันไปให้หมอผีและหัวหน้าเผ่า

เมื่อเสาหินขนาดใหญ่ถูกแกะสลักขึ้น เผ่าจะเต็มไปด้วยความชื่น

ชมยินดี ผู้คนในพื้นที่หลงทางสามารถปีนต้นไม้และดึงใบไม้ที่ขวาง

แนวสายตา และพวกเขาจะเห็นเสาสองต้นที่ตั้งตระหง่านขึ้นสูง

เสาหินในส่วนอื่น ๆ ของเผ่าก็เสร็จสมบูรณ์ นี่คือบันทึกของบรรพ

บุรุษที่ทิ้งไว้ และของเผ่าสมัยพันปีก่อนนั้นใกล้เข้ามามากขึ้นเรื่อย

ๆ บางทีเผ่าอาจจะเปลี่ยนไปมากขึ้นในอนาคต แต่ตอนนี้ พวกเขา

ต้องการคัดลอกลักษณะของเผ่าในอดีต

เสาหินเสร็จสมบูรณ์ การเผาร่างของบรรพบุรุษจะเกิดขึ้นโดย

ปริยาย

คราวนี้ ทุกคนเห็นการปรากฏตัวของบรรพบุรุษทั้งเจ็ด อย่างไรก็

ตาม ไม่มีใครกลัว กลับยิ่งแสดงความเคารพมากขึ้น และทําความ

เคารพบูชาและจริงจังมากขึ้น อธิษฐานเพื่อการเก็บเกี่ยวภายใต้พร

ของบรรพบุรุษ และสวดภาวนาถึงความสงบสุขสวดอ้อนวอนขอ

ความแข็งแรง และสวดอ้อนวอนให้เด็กเล็กตื่นขึ้นมาจากพลังอย่าง

ราบรื่น

ในบรรดาหลุมไฟ เปลวไฟที่ลุกโชนปกคลุมไปทั่วร่างของบรรพ

บุรุษทั้งเจ็ด หลังจากนั้นครู่หนึ่ง เถ้าถ่านก็หายไป

มีลมพายุพัดรุนแรงจากป่า ไม่อาจรู้ว่าเป็นเพราะอิทธิพลของเสา

หลักใหม่เหล่านี้หรือไม่ เมื่อลมพัด พร้อมเสียงที่กําลังมาและไป

เหมือนใครกําลังกระซิบและร้องเพลง

บางคนบอกว่าเป็นเสียงบรรพบุรุษที่ไม่ได้นํากระดูกกลับมาใน

ภูเขา บางคนบอกว่าเป็นการตอบสนองของบรรพบุรุษต่อคํา

อธิษฐานของพวกเขา

ไม่ว่าความจริงคืออะไร ทุกคนคิดว่าเป็นจริง ไม่มีใครจะลุกขึ้นยืน

และปฏิเสธ

หลังจากพิธีเผาศพของบรรพบุรุษสิ้นสุดลง หลังจากที่ทุกคนแยก

ย้ายกันไป โอวก็เดินไปที่ก้อนหินแตกที่กองอยู่ด้านข้าง และยืนเป็น

เวลานานหินเหล่านี้ ส่วนใหญ่เป็นชิ้นส่วนของเสาหินที่ชาวเผ่า

หว่านฉีทําลายทุบแตก และชิ้นส่วนของอาคารในสถานที่อื่น

เมื่อใดก็ตามที่เห็น คนเผ่าเขาเพลิงต่างถอนหายใจ

“หว่านฉี พวกเราจะต้องสู้กันแน่นอน!”โอวกล่าว

การต่อสู้กับเผ่าหว่านฉีจะเกิดขึ้นไม่ช้าก็เร็ว ฉาวซวนรู้ชัดเจน

ว่าคนเผ่าเขาเพลิงไม่สามารถฝีนทนกลํ้ากลืนมันลงไปได้ รวมไป

ถึงบรรพบุรุษด้วย บางที บรรพบุรุษในสมัยนั้นมีความกังวลว่าบาง

คนจะมาถึงสถานที่และทําการทําลาย แล้วจึงนํา “ประวัติศาสตร์”

อันลํ้าค่าเหล่านั้นไปสู่ที่ลึกของภูเขา ไกลออกไป นําไปไว้ในที่ ๆ

คนอื่นไม่กล้าผ่าน

“สงครามนี้อาจจะอยู่ไม่ไกล”โอวกล่าวและมองไปที่ฉาวซวน “อา

ซวนแม้ว่าข้าจะไม่ชอบคนภายนอกที่เข้ามาแทรกแซงในสงคราม

ของเรา แต่ข้ายังคงสนใจเกี่ยวกับนายทาสที่พวกเขาพูด

ในฐานะหัวหน้าเผ่า เป็นธรรมดาที่จําเป็นต้องพิจารณาให้ถี่ถ้วน

และไม่สามารถทําอะไรอย่างบุ่มบ่าม หากไม่มีนายทาส แม้ว่าจะมี

เผ่าอื่น ๆ ที่อยู่ภาคกลางคัดค้าน เขาก็ยังสามารถทําได้ แต่นาย

ทาสนั้น โอวกังวลอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้จริงๆ เผ่าหว่านฉี ซึ่งบรรพ

บุรุษทํานายไว้ว่าจะล่มสลาย ได้แข็งแกร่งขึ้น และนายทาสจะมี

บทบาทอย่างไร?

“ข้าจะสํารวจนายทาสหลังจากเข้าร่วมทีมเดินทางไกล”ฉาวซวน

กล่าวแม้ว่าเขาจะเห็นนายทาสคนหนึ่ง เขาก็รู้น้อยมาก เขารู้เพียง

คนเดียว: ” นายทาสมีความทะเยอทะยานอย่างยิ่ง”

โอวยังรู้อีกว่า สามารถทําให้คนในเผ่าพื้นที่ศูนย์กลางเกิดความ

กังวล และแม้แต่ความเกลียดชังระหว่างกันก็ถูกวางลงชั่วคราว

นายทาสเป็นธรรมดาที่มักไม่สามารถจัดการด้วยได้อย่างง่ายดาย

“คราวนี้เลนและถัวไปกับเจ้า”โอวกล่าว

เผ่าเขาเพลิงมีสามคนที่เข้าร่วมทีมเดินทางไกล เลนเป็นบุคคลที่มี

ชื่อเสียงในรุ่นเยาว์ของเผ่า นอกจากนี้ บรรพบุรุษของเขาก็เคย

ปรากฏตัวในฐานะผู้นําของเผ่า จุดเด่นของเลนคือความแข็งแกร่ง

และยังมีสัตว์ร้ายและถัวก็ไม่ได้เลวร้าย ในฐานะผู้ที่เข้าร่วมทีมแนว

หน้าตั้งแต่เนิ่นๆ เขามีความแข็งแกร่งเพียงพอ

เวลาในการรวมตัวที่กล่าวถึงจากหวางเซี๊ยะนั้นอยู่ไม่ไกล และฉาว

ซวนทั้งสามคนกําลังจะจากไป จากที่หวางเซี๊ยะกล่าวก่อนออก

เดินทาง หยิบแผนที่ออกมา พร้อมที่ตั้งของการรวมตัว

แผนที่ง่าย ๆ ซํ้าซากแบบเดิมๆ และสัญลักษณ์ของเผ่าหลายเผ่า

คลุมเครือเกินไป ไม่มีใครหาได้ง่าย โชคดีที่ฉาวซวนมีแผนที่ที่

ละเอียดมากขึ้น แม้ว่าจะไม่สมบูรณ์ แต่สถานที่ตั้งของการรวมตัวที่

หวางเซี๊ยะกล่าวนั้น อยู่บนแผนที่ที่วาดจากฉาวซวนอยู่ใกล้ชาย

ขอบของแผนที่

ชายขอบของแผนที่นั้น ไม่ใช่ชายขอบแผ่นดินโดยธรรมชาติ ไกล

ออกไปฉาวซวนไม่เข้าใจ และเขาไม่สามารถรับข่าวสารที่แน่นอน

จากบุคคลอื่น ๆ ได้ ที่ผ่านมาครานี้ แผนที่สามารถกลับมาสมบูรณ์

ได้

ถัว, เลนและฉาวซวน ในบรรดาสามคน ฉาวซวนเป็นผู้ที่มีอายุน้อย

ที่สุด และยังมีสถานะสูงที่สุดในสามคน ซึ่งทําให้เขาเป็นผู้

อาวุโส ดังนั้นไม่ต้องกังวลกับเขาและคนอื่น ๆ เลนและถัวก็รู้ว่า

ความเห็นของฉาวซวนยึดเป็นหลัก นอกจากนี้ พวกเขาดีสําหรับ

การล่าสัตว์ และพวกเขาก็ไม่เก่งในการหาสถานที่

เนื่องจากสถานการณ์พิเศษ เลนจึงไม่สามารถออกไปกับสัตว์ร้าย

ในบ้านของเขาเองได้ และเขาก็มอบสัตว์ร้ายให้กับพ่อของเขา และ

ฉาวซวนไม่ได้นําซีซาร์ไป ตัวแปรภายนอกใหญ่เกินไป มันไม่

สะดวกที่จะนําไป

“เจ้าสามารถไปล่าสัตว์กับลุงเมย อย่าวิ่งล่าสัตว์จนเพลิน เมื่อเจ้า

กําลังล่าสัตว์อย่าวิ่งไปรอบ ๆ เชื่อฟังลุงเค่อที่บ้าน ในป่าภูเขาเจ้า

สามารถมองเห็นหมาป่าตัวเมียที่ถูกใจได้ เจ้าสามารถนํามัน

กลับมาในเผ่าไปหาทุกคน แต่อย่าปล่อยให้มันกัดคนในเผ่า …

“ฉาวซวนพูดกับซีซาร์ขณะแปรงขน

ความสนใจของซีซาร์นั้นไม่มากนัก สําหรับฉาวซวนที่จะออกไป

ข้างนอกโดยไม่มีมัน มีอารมณ์นิดหน่อย ฉาวซวนพูดสองสามคํา

กระซิบเกี่ยวกับมัน

สามวันต่อมา ฉาวซวนพร้อมด้วยเลนและถัวออกจากเผ่า และไป

สถานที่ที่หวางเซี๊ยะพูดเกี่ยวกับสถานที่รวมทีมเดินทางไกล พวก

เขาจากไปตั้งแต่ดวงอาทิตย์ไม่ได้ออกมา และนอกจากคนไม่กี่คน

ไม่มีการรบกวนคนอื่นในเผ่า