Chronicles of Primordial Wars ตำนานของสงครามแรกเริ่ม - ตอนที่ 301

หลังจากพิจารณาว่าเขาได้ทาสมาเป็นเต่า อารมณ์ของซูกูนั้น

ค่อนข้างซับซ้อน

หลังจากที่กลุ่มทาสเดินลาดตระเวนผ่านไป ซูกูก็รีบโยนเต่าที่เป็น

ทาสตัวแรกได้สําเร็จกลับลงไปในนํ้าอย่างรวดเร็ว เขาไม่ต้องการที่

จะรู้ว่าเขามีทาสเป็นสัตว์เช่นนี้ เมื่อเขาทําให้เป็นทาสครั้งแรก ถ้า

เป็นที่รู้กันของสองพี่น้องของเขา พวกเขาจะเผยมันออกไปและทํา

ให้ทุกคนรู้ เขาเองจะกลายเป็นตัวตลก ถูกดูหมิ่นจากเจ้าของทาส

คนอื่นๆ

 

อย่างไรก็ตาม โดยทั่วไป ความสําเร็จในการทําให้เป็นทาสนั้น

ดีกว่าการไม่สามารถ

 

หลังจากออกจากสระนํ้าแล้ว ซูกูก็รีบกลับไปที่บ้านของเขาอย่าง

รวดเร็ว และไม่สามารถหยุดพักผ่อนได้และฝึกฝนการกดขี่เป็น

ทาสต่อไป เมื่อเขาฝึกฝนคนเดียว เขาไม่ได้ใช้มนุษย์ในการ

ทดสอบ หนึ่งคือเขารู้ว่าพลังของเขาไม่สมบูรณ์ และไม่เพียง

พอที่จะกดขี่คนคนหนึ่งให้เป็นทาส อีกอย่างคือเขากลัวที่จะเป็นที่

อื้อฉาว หลังจากล้มเหลวซํ้าแล้วซํ้าอีก

 

 

หลังจากฝึกฝนคนเดียวซักพัก ซูกูก็รู้สึกเบื่อ เขาส่งคนไปนําแมง

ป่องเป็นๆ มา จากนั้นทําให้เป็นทาสอีกครั้ง คราวนี้เขาล้มเหลวแมง

ป่องตาย แม้ว่าเขาจะมองไม่เห็นรอยบาดแผลและสภาพผิดปกติอื่น

ๆ แต่ก็เหมือนคน เดิมเจ้าของทาสที่กดขี่ทาสล้มเหลวและทาสส่วน

ใหญ่ที่ทําการกดขี่ให้เป็นทาสจะตาย

 

หลังจากความล้มเหลว ซูกูรู้สึกผิดหวัง แต่เขาก็ให้กําลังใจกับ

ตัวเองอย่างรวดเร็ว หลังจากนั้น เขาก็ประสบความสําเร็จ

 

หลังจากพักฟื้นมาทั้งวัน ซูกูก็มาที่สระนํ้าที่ซึ่งเต่าอยู่อีกครั้ง

 

มีเต่าอยู่ห้าตัวที่ข้างสระนํ้า และพวกมันก็ดูเหมือนกันทั้งหมด ถ้า

ก่อนหน้านี้ ซูกูไม่สามารถจดจําเต่าเหล่านี้ได้ แต่ในตอนนี้ เขามี

ความรู้สึกว่าเต่าทั้ง 5 ตัว ไม่ใช่ตัวที่เขาประสบความสําเร็จในการ

กดขี่เมื่อวานนี้

 

หลังจากรอไปครู่หนึ่ง ซูกูเห็นร่างเต่าสีดําคลานออกมาจากนํ้า เต่า

นั้นใหญ่กว่าเต่าตัวอื่นๆ และสีก็เข้มกว่าตัวอื่นๆ

 

 

เมื่อเต่าปีนขึ้นมา เต่าทั้งห้าที่อยู่ริมสระก็ถอยออกไป และปล่อยให้

สถานที่นั้นราวกับว่ามันเป็นสิ่งต้องห้าม

 

นี่มันอะไร!

 

ซูกูเอนไปข้างหน้า และมองไปด้วยความลําบากใจไปที่ทาสเต่าของ

เขาที่ประสบความสําเร็จไปเมื่อวานนี้ เขารู้ดีว่าทาสที่ถูกกดขี่

สําเร็จ มันจะแข็งแกร่งกว่าตัวอื่นทั่วๆ ไป โดยไม่คาดคิดสามารถใช้

กับสัตว์ได้

 

เพียงวันเดียว มันชัดเจนแล้ว!

 

มันไม่ได้เป็นขยะ! ซูกูทิ้งทาสเต่าไปพร้อมกับความรู้สึกที่ลําบากใจ

และตอนนี้เขาค่อนข้างพอใจ

 

เต่าตัวนี้มีขนาดไม่ใหญ่มาก และเนื่องจากความสําเร็จของการเป็น

ทาส ซูกูจับเต่าตัวนี้ขึ้นมาจึงไม่เปิดปากเพื่อกัด และมันก็เชื่อฟัง

มาก

 

 

หลังจากความตื่นเต้นจากความสามารถ ซูกูสงบลง เขาจะไม่ปล่อย

ให้คนอื่นรู้เกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงดังกล่าว ไม่อาจให้พี่น้องทั้ง

สองของเขารู้ว่าเขาประสบความสําเร็จในการกดขี่ ต้องรอจนกว่า

พลังในมือของเขาจะเพียงพอที่จะเปิดเผย เขาอยู่หลังพี่ชายทั้งสอง

คนมากเกินไป ตอนนี้ต้องเก็บตัวไม่เผยออกมา

 

เมื่อนึกถึงการเปลี่ยนแปลงของเต่าตัวนี้ ซูกูไม่สามารถปล่อยให้มัน

อยู่ที่นี่ได้ตลอดเวลา ไม่เช่นนั้น มันจะยิ่งใหญ่ขึ้นหลังจากสองหรือ

สามวัน ชัดเจนเกินไป คนจะพบว่าผิดปกติ

 

หลังจากคิดเรื่องนี้ ซูกูก็วิ่งไปหาพ่อของเขาและเอ่ยคําร้องขอ โดย

บอกว่าเขาต้องการเต่าและเอากลับไปกิน

 

ราชาผลัดใบเพียงแค่ตําหนิสองสามคํา และอนุญาติ

 

ซูกูใช้กระเป๋าหนังสัตว์เพื่อเก็บเต่า นํากลับไปสถานที่ที่จะเลี้ยงมัน

แต่ไม่มีที่เลี้ยงได้ ในที่สุด ซูกูใส่มันลงหม้อทําเป็นอาหาร จากนั้น

หยิบหม้อที่ถูกต้มไปยังพื้นที่ของชนเผ่า ฉาวซวนสามคน

 

“ช่วยกินทีนะ” ซูกูวางหม้อไว้บนโต๊ะหินแล้วพูด

 

 

กลิ่นหอมของนํ้าซุป ไม่อาจห้ามใจเลนและถัวได้ ตักออกมาสอง

ชาม มองดูซูกูมีบางอย่างที่จะพูดคุยกับฉาวซวน ก็ออกไปพร้อม

กับชาม

 

ฉาวซวนดมกลิ่นจากในหม้อ และเอ่ยถามว่า “พ่อครัวทําอะไร?”

 

ไม่มีคนอื่น ซูกูไม่ได้โกหก กล่าวอย่างภูมิใจมากที่จะพูดว่า: “ทาส

ของข้า!”

 

ฉาวซวน: “… ” คนหรือ? !

 

เมื่อมองดูซุปในหม้อ ฉาวซวนก็รู้สึกว่าไม่มีความอยากอาหาร

หลังจากคิดแล้ว ด้วยช้อนในนั้นคนตักและมองมัน สังเกตุกระดูก

และเนื้อหลังจากที่เห็นมัน จิตใจก็ปล่อยวาง

 

 

“นี่มันอะไรเหรอ?” ฉาวซวนมองไปที่ซูกู

 

 

“เอ่อ.”ซูกูบอกเล่าเรื่องราวว่านําเต่ามาเป็นทาสของตัวเองได้

อย่างไร

 

ความสามารถในการเป็นทาสได้สําเร็จก็เป็นเพราะพรของฉาวซวน

เนื่องจากความร่วมมือระหว่างทั้งสองนั้น ซูกูยังหวังที่จะเปิดเผย

ข้อมูลบางอย่างกับฉาวซวน โดยบอกกับฉาวซวนว่าเขายังมี

ศักยภาพในการพัฒนา ไม่ใช่ขยะที่ใช้ไม่ได้เลย ให้ผู้คนของเผ่า

เขาเพลิงรู้สึกสบายใจกับเขา ในเวลาเดียวกัน ฉาวซวนยังถูกขอ

ไม่ให้บอกเรื่องนี้ออกไป แม้ว่าจะเป็นเลนหรือถัวก็ไม่สามารถบอก

ได้

 

ฉาวซวนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย และไม่รู้สึกว่าน่าตื่นตะลึง เผ่า

ของพวกเขาใช้การประทับตราลับกับสัตว์ร้าย ซึ่งเป็นสิ่งที่เจ้าของ

ทาสทํา

 

“ข้าเชื่อว่า มันจะใช้เวลานานสําหรับข้าที่จะมีทาสเป็นของ

ตัวเอง!” หลังจากหยุดไปชั่วครู่ ซูกูได้กล่าวเพิ่ม: “ทาสรับใช้!”

 

“ข้ากําลังแยกแยะจดสิ่งต่าง ๆ ของเจ้าของทาสในเมืองอื่น ๆ เสร็จ

เร็วกว่าเวลาสองวัน ข้าจะมอบให้เจ้า” ซูกูกล่าว

 

 

“ได้”ฉาวซวนรอคําต่อไปของซูกู

 

“หลังจากสิบวัน ข้าจะออกไปนอกเมือง และหวังว่าเจ้าจะไปกับข้า

ได้” ซูกูกล่าว

 

“เกิดอะไรขึ้นนอกเมือง?” ฉาวซวนถาม

 

“ไปที่โอเอซิสเพื่อค้นหาบางสิ่ง และข้าจะบอกเจ้าเมื่อถึงที่นั้น อย่า

คุยกับคนอื่นเกี่ยวกับเรื่องนี้ “ซูกูกล่าว

 

พยักหน้าเห็นด้วย ลองคิดดู ฉาวซวนพูดกับซูกู: “เต่าน้อยสาม จะ

ออกไปซักพักหนึ่ง”

 

“เรียกข้าว่าจ้าวนายน้อยสาม!”สําหรับคําว่า “เต่า” นี้ ซูกูค่อนข้าง

ไม่พอใจ สิ่งที่เขาจะยังพูดอยู่ แต่เมื่อเขาคิดเกี่ยวกับคําพูดของฉาว

ซวน ดวงตาของซูกูสดใส“ เจ้าจะฝึกมนต์คาถาหรือไม่?!”

 

“ข้าไม่ใช่หมอผี” ฉาวซวนกล่าว

 

 

“รู้แล้วๆ” ซูกูโบกมือและพูด แต่สีหน้าบนใบหน้าเหมือนพูดว่า: อย่า

ซ่อนมัน ข้ารู้ว่าเจ้าเป็น!

 

หลังจากซูกูจากไป ฉาวซวนพบหญ้าแห้งกองหนาทึบ นี่คือสิ่งที่

เขาเลือกเป็นพิเศษเมื่อเขากําลังมองหาอาหารสําหรับอูฐ และเก็บ

ไว้สํารอง

 

เมื่อต้องการออกไปนอกเมือง เขาต้องการพยากรณ์อากาศ ใน

ตอนแรกเขาสามารถคาดการณ์สภาพอากาศในหนึ่งหรือสองวันที่

ผ่านมาเท่านั้น แต่ตอนนี้ เขาสามารถผูกปมเชือกทํานายสภาพ

อากาศหลังจากสิบวัน และระยะเวลาในการทํานายไม่ยากอย่างที่

เคยเป็นมาในวันแรกๆ แม้ว่าสิ่งที่ซับซ้อนกว่านั้นยังไม่สามารถทํา

ได้ แต่ก็มีความคืบหน้ามากมายเมื่อเทียบกับในอดีต

 

น้อยกว่า 1 นาที

 

ในตอนท้ายของปม ฉาวซวนมองไปที่เงื่อนปมในมือ อ่านข้อสรุป

จากนั้นผูกเชือกเข้าเป็นลูกบอลแล้วโยนมันออกไปนอกหน้าต่าง

 

 

ไม่ไกลจากห้องฉาวซวน คอกอูฐอยู่ที่นั่น และฉาวซวนโยนลูกบอล

หญ้าบนหัวของอูฐ

 

อูฐที่ถูกเชือกบอลกระแทกและพบว่าเป็นลูกบอลหญ้าบนพื้น เลีย

มัน กัดลูกบอลหญ้าขึ้นมาแล้วกินมัน

 

นี่เป็นวิธีที่ดีในการทําลายปม

 

เมื่อซูกูมาอีกครั้ง ได้รับการบอกเล่าจากฉาวซวนว่า : “จะมีพายุ

ทรายหลังจากหกวัน เตรียมตัวของเจ้า อย่าวิ่งไปรอบ ๆ วันนั้น เป็น

การดีที่สุดที่จะอยู่ในวัง”

 

ด้วยประสบการณ์ที่ผ่านมา ซูกูจึงเชื่อมั่นในคําพูดของฉาวซวน

 

พายุทรายที่เกิดขึ้นอย่างกระทันหันในทะเลทราย ทําให้เมืองผลัด

ใบนี้รวมถึงทุกพื้นที่โดยรอบ ไม่มีอะไรสามารถมองเห็นได้ และ

ทัศนวิสัยลดลงเป็นศูนย์ทันที ในเวลาเดียวกัน มีสัตว์ป่าที่โหดร้าย

อยู่ในทะเลทราย ใช้สภาพอากาศเช่นนี้เป็นพิเศษในการฆ่าและล่า

เหยื่อ ทุกครั้งที่มีพายุทราย เมืองผลัดใบจะเพิ่มความแข็งแกร่ง

ให้กับการป้องกัน เจ้าของทาสจะถูกซ่อนไว้อย่างดีเช่นกัน