Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 1015 ท ำให้เจ้ำป่วย

หำกนำงไม่คิดวิธีที่ดีกว่ำนี้เฟิงหยูเองจะต้องกำรตีเด็กสำวคนนี้
ให้ตำยทันทีหรือนำงอำจถูกโยนเข้ำไปในกลุ่มคนเพื่อจัดกำร เจ้ำ
ชอบปีนลงบนเตียง ก็ไปข้ำงหน้ำและท ำตำมควำมพอใจของเจ้ำ
แต่ในท้ำยที่สุดนำงไม่ได้ท ำเช่นนี้เพรำะนำงมีควำมคิดที่ดีกว่ำ
นำงเผยอยิ้มแล้วก็ทิ้งเด็กสำวไว้ในมิติของนำง และออกจำก
พระรำชวังอย่ำงรวดเร็วมุ่งตรงไปในทิศทำงของต ำหนักเซียง
ในต ำหนักเซียงองค์ชำยแปดได้เข้ำนอนแล้ว ในขณะนี้เขำ
ก ำลังนอนหลับ แต่ส ำหรับคนที่ฝึกศิลปะกำรต่อสู้ ควำมระแวดระวัง
ของเขำจะไม่ลดลง แม้ว่ำเขำจะหลับ เขำก็ยังตื่นตัวมำกกว่ำคนปกติ
เมื่อพวกเขำตื่น
แต่สิ่งเหล่ำนี้ไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิงส ำหรับเฟิงหยูเองแม้ว่ำ
ต ำหนักเซียงทั้งหมดจะปลอดภัยกว่ำกรงเหล็ก แต่มันก็ไร้จุดหมำย
กำรเข้ำและออกจำกพระรำชวังของฮ่องเต้หรือต ำหนักเซียงนั้น
เหมือนกับที่นำงเดินผ่ำนห้องครัว ในสำยตำของนำง องครักษ์เงำนั้น
ไม่มีอะไรเลย หำกนำงต้องกำร นำงก็สำมำรถก ำจัดพวกเขำทั้งหมด
ได้
แต่นำงไม่ได้อยู่โดยไม่มีแผนของตัวเองอย่ำงน้อยที่สุดเมื่อนำง
ใช้มิติของนำงเพื่อเข้ำไปในห้องของซวนเทียนโม นำงเตรียม
เครื่องมือของนำงอย่ำงระมัดระวัง ยกตัวอย่ำงเช่น นำงถือเข็มยำชำ

ในมือข้ำงหนึ่ง และตัดสินระยะห่ำงที่ต้องปรำกฏข้ำงเตียง นำงยังต้อง
ให้ควำมสนใจกับเสียงเพื่อให้แน่ใจว่ำซวนเทียนโมนอนหลับ และไม่มี
ใครอยู่ในห้องอีก
เมื่อนำงเตรียมกำรเสร็จแล้วในที่สุดนำงก็ก้ำวออกมำ ในช่วง
แรกที่นำงออกมำหำกนำงแทงเข็มยำพิษเข้ำไปในร่ำงของซวนเทียน
โม ซวนเทียนโมก็จะเสียชีวิตลงเช่นนี้ก่อนที่จะลืมตำ
เฟิงหยูเองเย้ยหยันและยืนอยู่ข้ำงเตียงขณะเดียวกันก็อุ้มเด็ก
สำวปีนขึ้นไปบนเตียงของซวนเทียนโม นำงถอดเสื้อผ้ำของทั้งสอง
คนโดยไม่ชักช้ำ เมื่อนำงถอดเสื้อผ้ำของพวกเขำทั้งสองเสร็จ
เรียบร้อยแล้ว นำงก็ยัดยำเม็ดหนึ่งเข้ำไปในปำกของซวนเทียนโม
จำกนั้นก็บีบมันอย่ำงแรงให้ยำแหลกเพื่อให้ยำออกฤทธิ์
ส ำหรับเด็กสำวนำงก็ไม่ได้ละเว้นเช่นกัน ดึงเข็มที่นำงได้เตรียม
ไว้ นำงแทงมันใส่เด็กสำวโดยไม่ลังเล
มันเป็นเข็มที่เต็มไปด้วยกำมโรคในปัจจุบันเฟิงหยูเองรู้สึก
เสียใจ ท ำไมนำงไม่เก็บเข็ม HIV ไว้ ? มิฉะนั้นนำงจะใช้มันแทงองค์
ชำยแปดด้วยแน่นอน นำงจะให้เขำประสบกับควำมทรมำนจำกโรคที่
รักษำไม่หำย
เหตุผลที่นำงไม่ได้แทงเข็มเข้ำไปในซวนเทียนโมโดยตรงก็คือ
นำงได้ให้ยำเพิ่มก ำหนัดซวนเทียนโมเพื่อให้แน่ใจว่ำซวนเทียนโมอยู่
ข้ำงผู้หญิงคนนี้เมื่อตื่นขึ้นมำ นำงจะท ำให้เขำป่วยเพรำะเด็กสำว
เช่นนี้ผู้หญิงทุกคนที่ได้รับกำรฝึกฝนในฐำนะพี่เลี้ยงส่วนตัวของ

พระรำชวังจะต้องเข้ำมำเกี่ยวข้อง พวกนำงต้องกำรท ำร้ำยน้องชำย
ของนำง ดังนั้นนำงจึงต้องก ำจัดควำมขัดแย้ง นำงไม่สำมำรถปล่อย
ให้กลุ่มคนนั้นท ำร้ำยคนอื่นได้
หลังจำกจัดกำรกับสิ่งต่ำงๆ นำงดูพอใจกับคนสองคน “ที่อยู่
ด้วยกัน” บนเตียง ถ้ำมันไม่ใช่ยุคนี้ที่ไม่เหมำะกับรูปถ่ำย นำงอยำกจะ
ถ่ำยภำพของฉำกนี้แล้วค่อยแพร่กระจำยไปรอบ ๆ เมืองหลวงใน
ภำยหลัง นำงจะท ำให้ชื่อเสียงขององค์ชำยแปดในด้ำนนี้แพร่หลำย
ออกไป แต่หลังจำกคิดไปเล็กน้อย องค์ชำยแปดก็จะป่วยจำกสิ่งนี้
ดังนั้นนำงจึงพอใจกับกำรกระท ำของนำง แม้ว่ำจะไม่ใช่โรคที่ไม่
สำมำรถรักษำได้ แต่อำกำรป่วยนั้นเป็นสิ่งที่ต้องได้รับกำรรักษำ มัน
ค่อนข้ำงเป็นเรื่องน่ำอับอำย ยิ่งกว่ำนั้นเขำยังเป็นองค์ชำยที่สูงส่ง
ในที่สุดหลังจำกจัดกำรสิ่งที่จ ำเป็นต้องท ำเรียบร้อยเฟิงหยูเอง
ตั้งใจกลับไปที่ต ำหนักหยูเช่นเคย ซวนเทียนหมิงก ำลังรอนำงอยู่ นำง
เล่ำถึงเหตุกำรณ์ที่เกิดขึ้นในตอนกลำงคืน และซวนเทียนหมิงแสดง
ควำมดีใจ นอกจำกนี้เขำยังรู้สึกกังวลเล็กน้อยเกี่ยวกับสถำนกำรณ์
ของเฟิงจื่อหรู เขำพูดคุยกับเฟิงหยูเอง “มันไม่ใช่แค่เจ้ำเข้ำไปใน
พระรำชวังเสมอไป พรุ่งนี้ข้ำจะไป ! ” แต่คิดอีกเล็กน้อย เนื่องจำก
สถำนกำรณ์ในพระรำชวังในปัจจุบัน มันเป็นเรื่องยำกส ำหรับเขำที่จะ
เข้ำไปโดยไม่ใช้มิติของเฟิงหยูเอง ดังนั้นเขำจึงรู้สึกล ำบำกเล็กน้อย
เฟิงหยูเองโบกมือเล็กน้อยแล้วพูดว่ำ“ไม่เป็นไร ข้ำไปคนเดียว
จะดีกว่ำ ต ำหนักของพระสนมหยวนชูยังไม่ได้ตรวจสอบและข้ำรู้สึก

เป็นห่วง พรุ่งนี้ข้ำจะไปดู สำมี สิ่งที่ข้ำท ำเพียงแค่สิ่งเสริม สิ่งที่เจ้ำและ
พี่เจ็ดก ำลังท ำอยู่เป็นส่วนที่ส ำคัญที่สุด ไม่ต้องกังวลและไปที่
พระรำชวังเพื่อข้ำ ส ำหรับสิ่งอื่น ๆ ที่นอกเหนือจำกข้อตกลง ข้ำไม่
สำมำรถให้ควำมช่วยเหลือได้มำก”.ไอลีนโนเวล.
เขำลูบผมของนำงวันที่ถูกคุกคำมติดต่อกันส่งผลกระทบต่อ
คุณภำพชีวิตของคู่รัก เฟิงหยูเองใช้เวลำยำมค ่ำคืนเข้ำไปใน
พระรำชวัง และเขำใช้เวลำทั้งวันยุ่งกับงำน เขำวำงแผนที่จะไปเยี่ยม
ค่ำยทหำรนอกเมืองหลวงด้วย ถ้ำสิ่งนี้ด ำเนินต่อไปเช่นนี้ ผู้หญิงคนนี้
จะไม่พอใจเขำ ใช่หรือไม่ ?
เฟิงหยูเองดูเหมือนจะเข้ำใจในสิ่งที่เขำคิดและนำงก็อดไม่ได้ที่
จะหน้ำแดง นำงจ้องมองเขำและพูดว่ำ “มันเป็นเวลำแบบไหน เจ้ำยัง
คิดอยู่หรือ ? เรำแต่งงำนกันในช่วงเวลำที่ล ำบำก ถ้ำข้ำจะต ำหนิเจ้ำ
ข้ำคงท ำไปนำนแล้ว ใครจะเป็นเหมือนเจ้ำ คิดเกี่ยวกับสิ่งนั้นตลอด
ทั้งวัน”
“แต่ข้ำคิด! ” ซวนเทียนหมิงรู้สึกผิด เมื่อเขำคิดเกี่ยวกับเรื่อง
นั้นมำทั้งวัน นี่ไม่ใช่แค่ช่วงเวลำแห่งควำมรัก ! ทั้งคู่จบกำรโต้เถียง
กันในหัวข้อนี้จนกระทั่งพระอำทิตย์ขึ้น และซวนเทียนหมิงต้องออก
จำกรำชส ำนัก จำกนั้นเขำเริ่มรู้สึกเสียใจ หำกพวกเขำมีเวลำที่จะ
โต้เถียงกับเรื่องแบบนี้ ท ำไมไม่ไปต่อสู้ ! เขำเป็นคนงี่เง่ำ
เฟิงหยูเองไม่ได้พิจำรณำว่ำเขำเป็นคนงี่เง่ำหรือไม่นำงออกไป
ข้ำงนอกทั้งคืน และสำมีของนำงเพิ่งจำกไป นำงไม่ได้พูดอะไรอีกเลย

นำงไปที่เตียงแล้วก็นอนต่อ วังซวนแลละหวงซวนคุ้นเคยกับเฟิงหยู
เองในกำรนอนหลับระหว่ำงวันหลังจำกท ำงำนตลอดทั้งคืน และไม่ไป
รบกวนนำง แม้แต่บ่ำวรับใช้ที่ท ำควำมสะอำดสนำมด้ำนนอกก็เงียบ
มำก ทั้งหมดนี้เพื่อให้เฟิงหยูเองนอนหลับสบำย
ปีใหม่จะมำถึงในอีกไม่กี่วันแม้ว่ำบรรยำกำศในพระรำชวังของ
ฮ่องเต้จะน่ำอึดอัดเพียงใดก็ตำม แต่นี่เป็นกำรเฉลิมฉลองปีใหม่ครั้ง
แรกนับตั้งแต่กำรแต่งงำนของเฟิงหยูเองและซวนเทียนหมิง นำง
ก ำนัลอำวุโสโจวรู้สึกว่ำทั้งสองคนไม่ควรจอมอยู่กับควำมรู้สึกคับข้อง
ใจเช่นนี้ ดังนั้นนำงจึงเตรียมกำรล่วงหน้ำ
ฉิงหยูท ำงำนร่วมกับนำงก ำนัลอำวุโสโจวเนื่องจำกทั้งสอง
จัดกำรงำนที่ต้องท ำในต ำหนักหยูและคฤหำสน์ขององค์หญิงไม่
เพียงแต่เสื้อผ้ำใหม่ที่ตัดขึ้นส ำหรับบ่ำวรับใช้ แต่ยังมีของก ำนัลของ
คฤหำสน์เหยำและพระรำชวังเหวินซวนอีกด้วย ในทั้งสองนำงก ำนัล
อำวุโสโจวรู้สึกว่ำคฤหำสน์ของตระกูลเหยำเป็นครอบครัวขยำยของ
เฟิงหยูเอง ดังนั้นนำงจึงตัดสินใจและสั่งท ำชุดปิ่นปักผมส ำหรับฮูหยิ
นของครอบครัว พวกมันทั้งหมดท ำจำกทองค ำและฝังด้วยหยก ฉิง
หยูได้รับค ำสั่งกำรออกแบบจำกร้ำนขำยเครื่องประดับ พวกมัน
สวยงำมมำกและไม่ดูล้ำสมัยหรือเรียบง่ำย
ส ำหรับต ำหนักหยูฉิงหยูรู้สึกว่ำบ่ำวรับใช้ของต ำหนักหยูควร
ได้รับผลตอบแทนที่ดีกว่ำในนำมของเฟิงหยูเอง รำงวัลเพิ่มเติมนี้ไม่
สำมำรถมำจำกคลังของต ำหนักหยู มันจะต้องมำจำกคฤหำสน์ของ

องค์หญิง คฤหำสน์ขององค์หญิงเก็บสมบัติของตัวเองไว้อยู่เสมอ และ
ทรัพย์สมบัติส่วนตัวของเฟิงหยูเองส่วนใหญ่มำจำกที่นั่น ยิ่งไปกว่ำ
นั้นคฤหำสน์ขององค์หญิงมีควำมมั่งคั่งอยู่เสมอ มีทองค ำและเงินใน
อุโมงค์ใต้ดินมำกกว่ำที่จะนับได้ นำงเดินเข้ำไปและเลือกสิ่งดี ๆ สัก
สองสำมอย่ำง วำงแผนที่จะรับเงินจ ำนวนมำกในต ำหนักหยู นอกจำก
กำรให้รำงวัลพวกเขำด้วยเงินแล้ว แต่ละคนรับประกันว่ำจะได้รับของ
ก ำนัลส ำหรับปีใหม่ ส ำหรับนำงก ำนัลอำวุโสโจวและขันทีจำง พวก
เขำได้รับกำรปฏิบัติเป็นพิเศษยิ่งขึ้น
ฉิงหยูบอกกับเฟิงหยูเองเกี่ยวกับแผนของนำงและรำยกำรของ
ก ำนัลเมื่อตื่นขึ้นมำเฟิงหยูเองได้แต่ถอนหำยใจ “ใกล้จะถึงปีใหม่แล้ว
หรือ ? ” เมื่อเร็ว ๆ นี้นำงมักจะคิดถึงสถำนกำรณ์ในพระรำชวังอยู่
เสมอ และนำงก็ลืมเรื่องปีใหม่ไปโดยสิ้นเชิง ถึงแม้เฟิงจื่อหรูจะกลับมำ
ที่เมืองหลวง นำงก็ไม่รู้สึกถึงบรรยำกำศรื่นเริงแม้แต่น้อย “กำรเฉลิม
ฉลองปีใหม่ในปีนี้อำจไม่สนุกนัก” ในขณะที่นำงพูดสิ่งนี้ นำงอ่ำน
รำยกำรของก ำนัลให้ฉิงหยู “ท ำตำมที่เจ้ำจัดไว้ ข้ำสบำยใจเสมอเมื่อ
เจ้ำจัดกำรกับสิ่งต่ำง ๆ ”
ฉิงหยูพยักหน้ำพูดว่ำ“นอกจำกเมืองหลวงแล้วยังมีร้ำนห้องโถง
สมุนไพรทั่วทุกแห่งรวมถึงมณฑลจี่อันด้วย นอกจำกนี้ยังมีร้ำนค้ำ
ของเรำในภำคใต้ ร้ำนค้ำภำคใต้มีวังหลินและไม่จ ำเป็นต้องกังวล ใน
มณฑลจี่อัน ข้ำได้ตัดสินใจส่งจดหมำยไปหำคุณหนูสำมไปเมื่อครึ่ง

เดือนก่อน โดยบอกให้นำงกับท่ำนฮูหยินอันช่วยจัดกำรสิ่งเหล่ำนี้ที่
นั่น แม้ว่ำเรำจะยังไม่ได้รับค ำตอบ แต่ก็ไม่คงมีปัญหำเจ้ำค่ะ”
เมื่อฉิงหยูพูดถึงเฟิงเซียงหรูขึ้นมำเฟิงหยูเองถอนหำยใจอีกครั้ง
โดยพูดว่ำ “ข้ำคิดว่ำเดิมทีเซียงหรูจะกลับมำที่เมืองหลวงในปีใหม่ แต่
แล้วก็มีหลำยสิ่งเกิดขึ้น และข้ำก็ไม่อยำกเรียกนำงกลับมำ กำรที่นำง
อยู่ในมณฑลจี่อันนั้นท ำให้นำงมั่นใจยิ่งขึ้น ถ้ำนำงกลับมำ ใครจะรู้ว่ำ
จะเกิดอะไรขึ้น ? ” หลังจำกพูดแบบนี้นำงก็จ ำบำงสิ่งได้ ทันใดนั้น
นำงก็พูดกับวังซวนอย่ำงรวดเร็วว่ำ “มีบำงอย่ำงที่ข้ำลืมไป ข้ำสัญญำ
กับเป่ยจื่อเพื่อให้เขำมีวันหยุดพักผ่อนในปีใหม่ เขำจะไปที่มณฑลจี่
อันเพื่อไปเยี่ยมฟูหรง ด้วยสิ่งนี้เมื่อองค์ชำยกลับมำคืนนี้ จงน ำเรื่องนี้
ขึ้นมำและให้เป่ยจื่อออกเดินทำงในวันพรุ่งนี้ ถ้ำเขำไม่ไปเร็ว ๆ นี้ มัน
จะช้ำเกินไป”
วังซวนพยักหน้ำและไม่พูดอะไรเลยหวงซวนพูดว่ำ “เมื่อข้ำพบ
เป่ยจื่อจะไม่สำมำรถไปได้ เมื่อพิจำรณำสถำนกำรณ์ปัจจุบันและด้วย
นิสัยของเขำ ไม่ว่ำเขำจะคิดถึงคุณหนูตระกูลเป่ยมำกแค่ไหน เขำก็
ไม่สำมำรถทิ้งพระองค์และมุ่งหน้ำไปยังมณฑลจี่อันได้ ในฐำนะที่เป็น
คนที่เป็นองครักษ์ส่วนพระองค์ เขำอยู่กับพระองค์ตั้งแต่เด็ก”
วังซวนก็รู้สึกแบบนี้และบอกกับเฟิงหยูเองว่ำ“เรำได้รับกำรสอน
ตั้งแต่อำยุยังน้อยที่จะให้ควำมส ำคัญกับเจ้ำนำยของเรำเป็นสิ่งแรก
ควำมรู้สึกส่วนตัวทั้งหมดจะต้องถูกจัดล ำดับควำมส ำคัญน้อยลง
แน่นอนกำรพูดอย่ำงเคร่งครัด เรำไม่มีควำมรู้สึก ควำมรู้สึกทั้งหมด

ของเรำจะต้องมุ่งเน้นไปที่อำจำรย์ของเรำ และชีวิตของเจ้ำนำยของ
เรำคือชีวิตของเรำเอง หำกเจ้ำนำยของเรำมีอันตรำย เรำไม่สำมำรถ
ปล่อยให้พวกเขำจัดกำรเรื่องส่วนตัวได้ นี่คือกฎเจ้ำค่ะ”
เฟิงหยูเองรู้เกี่ยวกับกฎเหล่ำนี้โดยธรรมชำติแล้วแต่นำงก็ยัง
รู้สึกว่ำสิ่งต่ำง ๆ ควรมีมนุษยธรรมมำกกว่ำนี้เล็กน้อย คนไม่สำมำรถ
เป็นเหมือนเครื่องจักรได้ พวกเขำควรมีควำมรู้สึกและควำมคิดของ
ตัวเอง แต่ละคนเป็นอิสระและไม่ควรมีชีวิตอยู่เพื่อเจ้ำนำย
แต่นำงไม่สำมำรถใส่ใจกับกำรพูดสิ่งต่ำงๆ ท้ำยที่สุดนำงได้
แสดงควำมคิดของนำงต่อวังซวนและคนอื่น ๆ แม้ว่ำนำงจะบอกว่ำ
พวกเขำสำมำรถท ำสิ่งต่ำง ๆ ตำมที่นำงพูด มันจะดีกว่ำถ้ำท ำตำม
ธรรมเนียมของยุค
นำงโบกมือ“แล้วเรำจะจัดกำรกับมันทีหลัง ! ไม่ว่ำจะทำงไหนก็
พูดเรื่องนี้ในคืนนี้ เขำจะตัดสินใจเอง”
ในช่วงบ่ำยของวันนั้นเฟิงหยูเองก็เริ่มจัดกำรเรื่องบำงอย่ำงของ
ต ำหนักหยูในบทบำทของนำงในฐำนะนำยหญิงแต่ส่วนใหญ่เป็น
เพียงกำรดูว่ำบ่ำวรับใช้เขียนรำยงำนอะไรให้นำง รวมถึงเสื้อผ้ำที่
เตรียมไว้ นำงรู้สึกพึงพอใจมำก
แน่นอนนำงก ำนัลอำวุโสโจวได้เตรียมเสื้อผ้ำใหม่ตัดเพื่อนำง
และซวนเทียนหมิงแต่เสื้อผ้ำของพวกเขำน่ำประหลำดใจมำกขึ้นและ
ยังไม่เสร็จสมบูรณ์ พวกมันจะแล้วเสร็จในเวลำอีกไม่กี่วัน

เวลำท ำงำนผ่ำนไปอย่ำงรวดเร็วในพริบตำท้องฟ้ำก็มืดไป หวง
ซวนรู้ว่ำนำงจะไปที่พระรำชวังตอนกลำงคืน ดังนั้นนำงจึงแนะน ำให้
เฟิงหยูเองงีบหลับหลังจำกรับประทำนอำหำรเย็น ส่วนซวนเทียนหมิง
ไปเยี่ยมค่ำยทหำรและจะไม่กลับมำในคืนนี้
อย่ำงไรก็ตำมเฟิงหยูเองไม่สำมำรถนอนหลับได้นำงไม่สำมำรถ
หยุดสงสัยได้ว่ำอำกำรขององค์ชำยแปดจะเป็นอย่ำงไรหลังจำกตื่น
นอน ?