Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 246 คู่แต่งงานที่รักกันอย่างลึกซึ้ง

ตลอดเวลาที่ผ่านมาธนูโฮยี่ได้รับการปฏิบัติเหมือนเป็นสิ่งของ
ในตำนาน

ก่อนที่มันจะถูกมอบให้เฟิงหยูเอง ผู้คนเคยได้ยินเพียงว่า
ราชวงศ์ต้าชุนมีธนูนี้ ในเวลาที่ผู้ก่อตั้งอาณาจักรก้าวเข้าสู่
สนามรบเป็นการส่วนตัว เขาใช้ธนูนี้และช่วยสร้างอาณาจักร
ราชวงศ์ต้าชุน

แต่หลังจากนั้นธนูโฮยี่ถูกเก็บไว้ และมันก็ไม่เคยปรากฏตัวอีก
เลย

คนรุ่นหลังที่ได้ยินมา แต่พวกเขาไม่เคยเห็น พวกเขารู้สึกราว
กับว่ามันเป็นเพียงตำนานที่งดงาม ไม่ว่าธนูโฮยี่นั้นจะมีอยู่
จริงหรือไม่ก็ตาม

หลังจากฮ่องเต้องค์ปัจจุบันมอบให้กับคุณหนูรองตระกูลเฟิง,
เฟิงหยูเอง ในที่สุดทุกคนก็รู้ว่าธนูโฮยี่นั้นเป็นของจริงแน่นอน

ตอนนี้เฟิงหยูเองถือธนูโฮยี่และยืนต่อหน้ากลุ่มทหาร ทหาร
เหล่านั้นที่จารึกกฎเกณฑ์ทางทหารไว้ในใจรู้ว่าผู้ที่ครอบครอง
ธนูโฮยี่ไม่ว่าชายหรือหญิงจะเข้าออกจากค่ายทหารใด ๆ ใน
ราชวงศ์ต้าชุนก็ได้ และพวกเขาสามารถช่วยเหลือแม่ทัพใน
การออกคำสั่งกองทัพทั้งสาม เพื่อช่วยรักษาสันติภาพ !

ทหารรู้สึกขนลุกไปทั่วร่างกาย

องค์หญิงแห่งมณฑลจี่อัน !

พราชายาเอกขององค์ชายเก้า !

บุตรสาวของฮูหยินใหญ่เสนาบดี !

ผู้ครอบครองปิ่นหงส์เพลิง !

ผู้ครอบครองธนูโฮยี่ !

ทหารไม่รู้ว่าพวกเขาควรปฏิบัติต่อคุณหนูที่ยืนอยู่ตรงหน้า
พวกเขาอย่างไร นอกจากนี้นางยังเป็นผู้มีอุปการคุณที่
ช่วยชีวิตพวกเขา

เฉียนหลี่เป็นผู้นำและคำนับธนูโฮยี่ ก่อนที่เขาจะลุกขึ้นเขาได้
ยินว่าเฟิงหยูเองดึงเอาสิ่งแปลก ๆ ที่สามารถขยายเสียงของ
นางออกมา นางกล่าว “ข้าจะสอนวิธีการยิงธนูสามดอกใน
ภายหลัง วันนี้สำหรับการทดสอบการยิงธนู องค์หญิงคนนี้จะ
ทำให้พวกเจ้าเห็นว่าลูกธนูติดตามที่แท้จริงนั้นเป็นอย่างไร!”

ทหารที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง พวกเขาตื่นเต้นเมื่อได้ยิน
เรื่องนี้

ลูกธนูติดตามทำให้พวกเขาบาดเจ็บล้มตายกันนับไม่ถ้วน แต่
องค์หญิงแห่งมณฑลจี่อันรู้จริง ๆ ว่าต้องทำอย่างไร?

การจ้องมองของซวนเทียนหมิงเผยให้เห็นภาพที่ลึกซึ้งใน
ขณะที่เขาจำได้ว่าคืนที่เขาถูกโจมตีในภูเขาทางตะวันตกเฉียง
เหนือ ขณะที่ลูกธนูพุ่งเข้าไปเขา ราวกับลูกธนูนั้นโตขึ้นราว
กับว่ามันไล่ล่าเขาไม่ว่าเขาจะหันไปทางไหน เขาไม่สามารถ
หลบเลี่ยงได้และไม่สามารถหลบหนีได้ ขาทั้งสองที่เพิ่งได้รับ
การรักษา
เป่ยจื่อและเขาร่วมเป็นร่วมตายด้วยกันมา ความรู้สึกที่
คาดหวังเต็มหัวใจของเขา หากเฟิงหยูเองรู้วิธียิงธนูแปลก ๆ
เช่นนั้นจริง นั่นไม่ได้หมายความว่าเขาสามารถแก้แค้นได้หรือ
?

“มีใครเต็มใจที่จะเป็นเป้าหรือไม่ ? ” ทันใดนั้นเฟิงหยูเองก็
กล่าวเช่นนี้

ทหารตกตะลึง แต่เข้าใจในทันที ลูกธนูติดตามจำเป็นต้องมี
เป้าหมายอยู่ข้างหน้าเพื่อสาธิต และเป้าหมายนี้ไม่สามารถ
เป็นสัตว์ได้เนื่องจากจิตใจของสัตว์นั้นเรียบง่ายเกินไป มัน
สามารถวิ่งหนีไปได้และไม่มีความคิดในการหลบหลีกที่มนุษย์
ทำได้

ทหารเหล่านี้ล้วนแต่เป็นคนเลือดร้อน เมื่อพวกเขาพบว่า
กองทัพภาคตะวันตกเฉียงเหนือกำลังจะเห็นการสาธิตลูกธนู
ติดตาม พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตของพวกเขาจะเป็นเช่น
ไร การได้ยินเฟิงหยูเองขอความช่วยเหลือด้วยการเป็น
เป้าหมาย พวกเขาทุกคนต่างแย่งกันยกมือ

เฟิงหยูเองแอบพยักหน้าพอใจมากกับผลลัพธ์นี้ นี่เป็น
ข้อกำหนดที่จะต้องเป็นทหาร พวกเขาจะต้องมีความคิดที่
เสียสละตนเองในเวลาใดก็ตาม ละทิ้งตัวเองเพื่อกลุ่มใหญ่
อย่างนี้จะกลายเป็นทหารอาชีพที่ยิ่งใหญ่

เฉียนหลี่ถามนาง “องค์หญิงต้องการเป้าหมายกี่คนขอรับ”

เฟิงหยูเองกล่าวว่า “มากกว่า 3 คนแต่น้อยกว่า 10 คน”

เฉียนหลี่ตกใจ “ในเวลาเดียวกัน ? ”

“ใช่ ในเวลาเดียวกัน ! ”

ได้ยินนางพูดแบบนี้ ทุกคนพากันสูดลมหายใจเข้าลึก พวก
เขาต่อสู้กับกลุ่มพลธนูของเฉียนโจว แม้ว่าการยิงธนูของพวก
เขานั้นลึกลับ แต่พวกเขาเห็นพวกเขายิงธนูติดตาม 2 ดอก
ในเวลาเดียวกัน ตอนนี้องค์หญิงแห่งมณฑลจี่อันต้องการยิง
ธนู 3-10 ดอกในเวลาเดียวกันหรือ ?

ทุกคนตื่นเต้นเพราะนั่นหมายความว่าการยิงธนูขององค์หญิง
แห่งมณฑลจี่อันนั้นเหนือกว่าพลธนูของเฉียนโจว ! ตราบใดที่
ทุกคนเรียนรู้สิ่งนี้ มันไม่สำคัญถ้ามีเพียงไม่กี่คนที่ต้อง
เสียสละชีวิตของพวกเขา ?

เฉียนหลี่เผชิญหน้ากับทหาร 30,000 นายอยู่พักหนึ่ง เขาไม่รู้
ว่าจะเลือกใคร

อย่างไรก็ตามเฟิงหยูเองไม่สนใจเลยจริง ๆ เมื่อนางเอื้อมมือ
ออกไป และเลือกคนที่ใกล้ที่สุด 10 คนในแถวแรก “พวกเจ้า
! ”

สิบคนตกใจแต่ก็เดินก้าวไปข้างหน้าโดยไม่มีใครกลัวตาย

พวกเขาได้ยินเฟิงหยูเองพูด “ข้านับถือพวกเจ้าที่ยอมสละ
ชีวิตเพื่ออาณาจักร”

ทหาร 10 นายตอบพร้อมกัน “ขอบคุณองค์หญิงแห่งมณฑล
สำหรับคำยกย่อง ! ”

เฟิงหยูเองพยักหน้า “ไม่ต้องกังวล ข้าแค่บอกว้าข้าต้องการ
เป้าหมาย แต่ข้าไม่ได้ขอชีวิตของเจ้า รองแม่ทัพเฉียนหลี่
โปรดเตรียมมันหวานหัวใหญ่และหอก 10 เล่มให้กับสหาย
เหล่านี้ เจ้าจะต้องถือหอกและวิ่งไปรอบ ๆ ข้าสัญญาว่าจะ
ปกป้องชีวิตของเจ้า”

เฉียนหลี่มีความสุขเพราะเขาสั่งให้คนทำมันให้เสร็จอย่าง
รวดเร็ว หอก 10 เล่มที่เสียบมันหวานไว้ที่ปลายหอกถูกมอบ
ให้กับทหาร

พวกเขายังไม่ฟื้นตัวจากความประหลาดใจที่น่ายินดีซึ่งพวก
เขาสามารถรักษาชีวิตไว้ได้และยังได้รับใช้อาณาจักร พวก
เขาได้ยินเฟิงหยูเองพูดว่า “ก่อนอื่นให้วิ่งหนีไป 100 ก้าวก่อน
จะแยกย้ายกันไป จำไว้ว่าหอกนั้นต้องอยู่เหนือหัวของพวก
เจ้า”

“ขอรับ!” ทั้งสิบคนตอบพร้อมกันจากนั้นก็เริ่มวิ่ง

เฟิงหยูเองรับลูกธนูจากหวงซวนแล้วรวมเข้าด้วยกัน จากนั้น
นางก็พร้อมยิง
เฉียนหลี่รู้สึกหวาดเกรงเพราะเขาได้ยินมาว่าธนูโฮยี่นั้นหนัก
เกือบ 200 จิน นี่เป็นสิ่งที่ผู้ใหญ่จำนวนมากไม่สามารถยกได้
แต่ร่างเล็ก ๆ ขององค์หญิงแห่งมณฑลจี่อันสามารถยกมันได้
และนางกำลังจะมองเป้าในระยะทางไกล ?

เขารู้สึกว่ามุมมองของศิลปะการต่อสู้ของเขากำลังจะ
พังทะลาย ด้วยความงุนงง เขาเฝ้าดูเฟิงหยูเองง้างธนูและ
ยิงออกไป ทหารข้างหน้าได้ระยะทางที่ต้องการแล้วและเริ่ม
แยกย้ายกันไป

ทันใดนั้นลูกธนูในมือของเฟิงหยูเองก็ยิงออกไป

เมื่อลูกธนู 10 ดอกพุ่งออกไป ลูกธนูฟังดูเป็นหนึ่งเดียวกัน
แม้กระนั้นหลังจากบินหลายเมตร ลูกธนูเริ่มเปลี่ยนไป บาง
ดอกช้าและบางดอกเร็ว บางดอกค่อยและบางดอกก็แรง ลูก
ธนูไม่พุ่งไปในทิศทางเดียวกันอีกต่อไป กลับพุ่งไปราวกับว่า
พวกเขามีตาไล่ทหารที่กระจายออกไป

ทหารที่วิ่งกลับหันมามอง และทุกคนก็อ้าปากค้างและรู้สึกว่า
มือเริ่มสั่น
ลูกธนูเป็นเหมือนงูที่ดูเหมือนจะมีปีกโตขึ้นขณะที่พวกมันไล่
ล่า และล้อมรอบหอก

ทหารสามหมื่นนายมองดูด้วยสายตาที่ไม่เชื่อ พวกเขามองลูก
ธนูที่ปักที่มันหวานด้วยกำลังแรงมากจนทหารไม่สามารถถือ
หอกต่อไปได้ เมื่อลูกธนูพุ่งเข้าใส่ ทหารต้องปล่อยหอกลงไป
ที่พื้น พวกเขาต้านแรงไม่ไหว

หลังจากที่ลูกธนูทั้งสิบดอกปักที่มันฝรั่งหวานของพวกเขาโดย
ไม่พลาดเลยสักเป้า ในบริเวณนั้นก็เต็มไปด้วยเสียงเชียร์
เสียงนั้นดังก้องอยู่ในหุบเขาเป็นเวลานานโดยไม่แยกย้ายกัน
ไป

ในขณะนั้นเฟิงหยูเองก็เหมือนเทพธิดาที่สืบเชื้อสายมาจาก
สวรรค์สำหรับทหารเหล่านี้ นางมีความสามารถในการแพทย์
และช่วยชีวิตพวกเขา นางสามารถขี่ม้าและฝ่าด่านแถว
ดาวกระจาย นางสามารถยิงเป้าที่ 100 ก้าว ไม่มีอะไรที่นาง
ทำไม่ได้ และไม่มีอะไรที่นางทำไม่สำเร็จ ไม่มีอะไรหยุดยั้ง
ผู้คนจากการประกาศว่านางเป็นจุดสูงสุดของความสมบูรณ์
แบบ
เฉียนหลี่มองไปที่นางด้วยความชื่นชมและกล่าวว่า “องค์
หญิงแห่งมณฑลจี่อัน ได้โปรดสอนการยิงธนูให้พวกเราด้วย
ขอรับ!”

อย่างไรก็ตามเฟิงหยูเองส่งธนูให้หวงซวนและพูดเสียงดังว่า
“การทดสอบที่ 3 ! ”

เฉีวนหลี่สงบอารมณ์ของเขาในขณะที่เขาอยากจะบอกนางว่า
ไม่จำเป็นต้องมีการทดสอบข้อที่ 3 ไม่จำเป็นต้องทำการ
ทดสอบต่อไปนี้ เพียงแค่ยิงธนู พวกเขาก็ยอมรับนางแล้ว

แต่สิ่งเหล่านี้ยังคงเป็นข้อบังคับทางทหารและประเพณีของ
กองทัพภาคตะวันตกเฉียงเหนือ เขาไม่สามารถทำลายมันได้
และเขาไม่มีสิทธิ์ที่จะทำลายมัน

ดังนั้นเขาจึงพยักหน้าและพูดว่า “การทดสอบครั้งข้อที่ 3 คือ
การทดสอบการต่อสู้ ! ” แต่หลังจากเขาพูดอย่างนั้น เขาก็ไม่
มีอะไรจะพูดอีก เมื่อหันกลับมา เขามองไปรอบ ๆ กลุ่มผู้ชาย
ในหมู่พวกเขา มีใครบ้างที่สามารถต่อสู้กับนางได้? นางเป็น
เด็กผู้หญิงตัวเล็กน่ารัก
เมื่อเห็นว่าทหารทุกคนก้มหน้า เฟิงหยูเองก็ไม่มีความสุข
พวกเจ้าเลือกปฏิบัติกับข้าหรือ

นางตัดสินใจหันหน้าของนาง “ซวนเทียนหมิง เจ้ามาต่อสู้กับ
ข้า ! ”

เฉียนหลี่ได้ยินสิ่งนี้ และรู้สึกว่านี่มีเหตุผล ! ดังนั้นเขาจึงรีบ
ช่วยและกล่าวว่า “ถูกต้องขอรับ แม่ทัพเป็นคู่ต่อสู้ที่ดีที่สุด
ขององค์หญิงขอรับ”

ซวนเทียนหมิงมองไปที่เฟิงหยูเองและหัวเราะ “เจ้าไม่
สามารถเอาชนะข้าได้”

“ข้ารู้” นางพูดตามความเป็นจริง “แต่มันสมควรเป็นเจ้า ข้า
กำลังทำการทดสอบ และเจ้าคงนั่งเฉย ๆ ไม่ได้ เจ้าต้องช่วย
หน่อย เช่นเดียวกับที่เราสามารถเปิดเผยของเรา… มัน
เรียกว่าอะไรอีก?”

ซวนเทียนหมิงตามอย่างเป็นธรรมชาติมากสำหรับนาง
“ความรักระหว่างคู่แต่งงาน”
“ใครแต่งงานกับเจ้า ! ” นางไม่มีความสุข “ข้ายังไม่ได้
แต่งงานกับเจ้า ! มันควรจะเป็นคู่รัก ! ”

ทหารทุกคนหัวเราะและเข้าร่วมเพื่อก่อความวุ่นวาย “มันเป็น
ความรักระหว่างคู่แต่งงาน ! มันเป็นความรักระหว่างคู่
แต่งงาน ! ”

ทั้งสองไม่พอใจ เมื่อพวกเขายังยิ้มต่อไป

ทันใดนั้นซวนเทียนหมิงก็ตบล้อรถเข็นของเขาและลอยขึ้นไป
ในอากาศ เขาก็บินไปหาเฟิงหยูเอง

เฟิงหยูเองถอยกลับอย่างรวดเร็วมาถึงศูนย์กลางของสนาม
ฝึกซ้อมในไม่กี่ก้าว ในขณะเดียวกันนางก็เปล่งเสียงของนาง
และพูดประโยคเก่าๆ ซ้ำๆ ว่า “เจ้าไม่สามารถใช้พลังภายใน
ได้ ! ”

ทหารใส่มุขตลกของพวกเขาและมองไปที่สนามฝึกซ้อม พวก
เขารู้สึกกังวลแทนเฟิงหยูเอง

ความสามารถในการต่อสู้ของซวนเทียนหมิงเป็นที่รู้จักกัน
โดยทั่วไป แต่ความสามารถของเฟิงหยูเองไม่ได้แสดงให้ทุก
คนเห็น แต่พวกเขารู้ว่าพวกเขาคิดเกี่ยวกับมันหรือไม่ แม้ว่า
ขาของซวนเทียนหมิงได้รับบาดเจ็บและเขานั่งอยู่ในรถเข็น
คนธรรมดาก็ยังไม่สามารถรับมือเขาได้

โชคดีที่ทั้งสองไม่ได้ต่อสู้อย่างเต็มที่ แต่มันอยู่ภายใต้การ
แนะนำของซวนเทียนหมิงที่เฟิงหยูเองแสดงให้เห็นถึงทักษะ
ต่าง ๆ ที่นางได้เรียนรู้ในกองทัพจากชีวิตก่อนหน้า

ทหารดูอย่างสับสน ความสามารถในการต่อสู้ขององค์หญิง
แห่งมณฑลจี่อันนี้ไม่เหมือนใคร มันเป็นสิ่งที่พวกเขาไม่เคย
เห็นมาก่อน ยิ่งไปกว่านั้นแม้ว่ามันจะเป็นการต่อสู้กับ
ผู้เชี่ยวชาญอย่างซวนเทียนหมิง เมื่อเขาไม่ได้ใช้พลังภายใน
นางก็สามารถต่อสู้ในระดับเดียวกับเขา

พวกเขาเท่านั้นที่รู้ว่าความกังวลก่อนหน้านี้ไม่จำเป็น องค์
หญิงแห่งมณฑลจี่อันอยู่ที่ไหนไม่ต้องกังวล นางมีความรู้ที่
ลึกซึ้งและคาดเดาไม่ได้!

การต่อสู้กว่าครึ่งชั่วยามก็หยุดในที่สุด

ไม่มีการเปลี่ยนแปลงในสีหน้าของซวนเทียนหมิง แต่เฟิงหยู
เองหอบหายใจเล็กน้อย หน้าของนางแดงสดใส

เสียงปรบมือดังขึ้นอีกครั้งในหมู่ทหาร

เฉียนหลี่เดินไปข้างหน้าอย่างตื่นเต้นและคำนับทั้งสองโดย
กล่าวว่า “องค์หญิงแห่งมณฑลได้ผ่านการทดสอบการต่อสู้”

เฟิงหยูเองพยักหน้า “การทดสอบต่อไปคืออะไร?”

เฉียนหลี่ตอบว่า “ยุทธการการสู้รบ”

“ยุทธการการสู้รบสู้?” นางเงยหน้าขึ้น และไตร่ตรองอยู่ครู่
หนึ่ง “ตอนนี้เราไม่ได้อยู่ในสนามรบแล้วสิ่งนี้จะถูกทดสอบ
อย่างไร จากการท่องตำราพิชัยสงคราม ? ตำราพิชัย
สงครามจากยุคสมัยก่อนถูกแยกออกเป็นหัวข้อต่าง ๆ เช่น
กลยุทธ์การต่อสู้ กลยุทธ์ทางทหาร การแปรขบวนทหาร
ระบบทหาร การฝึกอบรม อาวุธ การป้องกันเมือง ภูมิศาสตร์
ทางทหาร เจ้าต้องการทดสอบอันไหน หรือเจ้าต้องการให้ข้า
ท่องกลศึกของซุนวูทั้งหมด กลศึกของซุนบิน ความลับทั้งหก
เหว่ยเหลียวจื่อ วิธีการของซื่อหม่า ไท่เป่ยหยินจิ้ง ฮู่เซียนจิง
เฉียวซินซู หรือเหลียนบิงซื่อจี่ หนึ่งในตำราพิชัยสงคราม
ขนาดใหญ่ 10 เล่มหรือ ? ” เฟิงหยูเอง พูดอย่างนี้ในขณะที่
ยืนนับนิ้วด้วย “ถ้าเจ้าต้องการให้ข้าท่องมันข้าทำได้ อย่างไร
ก็ตามจะใช้เวลาหลายวันในการอ่านทั้งหมด มันเยอะเกินไป”

“ไม่จำเป็นขอรับ!” คำพูดของเฟิงหยูเองทำให้เฉียนหลี่งงงวย
หลังจากที่เขาเป็นรองแม่ทัพผู้สง่างามแห่งกองทัพภาค
ตะวันตกเฉียงเหนือพบกับเฟิงหยูเอง เขาก็รู้สึกราวกับว่าเขา
เป็นคนโง่ เห็นได้ชัดว่าเขามีความเชี่ยวชาญอย่างชัดเจน แต่
ทำไมองค์หญิงแห่งมณฑลจี่อันถึงพูดออกมา เขารู้สึกว่าเขา
ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย ?

นางหมายถึงอะไรจากตำราพิชัยสงครามเล่มใหญ่? ชื่อ
หนังสือแปลก ๆ ที่นางพูดมาพวกมันคืออะไร ? ทำไมเขาไม่
เข้าใจสิ่งที่นางพูด ?

แต่ถึงแม้ว่าเขาจะไม่เข้าใจเฉียนหลี่ก็รู้ว่าเฟิงหยูเองได้ผ่านพ้น
ระดับของผู้ใหญ่หลายคนในกลยุทธ์การต่อสู้แล้ว การทดสอบ
นี้พิจารณาว่าเสร็จสมบูรณ์ตามชื่อของหนังสือที่นางระบุไว้

“องค์หญิงแห่งมณฑลผ่านการทดสอบขอรับ” เขาปาดเหงื่อ
และพูดว่า “ตามธรรมชาติแล้วไม่จำเป็นต้องอ่านตำราพิชัย
สงครามเพราะตำราที่องค์หญิงพูดถึง แม่ทัพผู้ต่ำต้อยคนนี้ไม่
เคยได้ยินเลยแม้แต่น้อย”

TN: หนังสือทุกเล่มที่เฟิงหยูเองระบุไว้นั้นเป็นตำราพิชัย
สงครามจีนแท้ ๆ