Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 270 แนวทางการตัดสินของนาง

เมื่อยี่หลินบอกว่านางจะสารภาพทุกอย่าง เฟิงเฉินหยูก็หน้า
มืดทันที เซียงเอ๋อรีบประคองนาง แต่ทันทีที่ประคองนางรู้ว่า
ร่างกายทั้งหมดของเฟิงเฉินหยูกำลังสั่น

ใครจะไปรู้ว่าผู้หญิงคนนี้กล้าหาญในขณะที่นางกัดฟัน และ
ทันใดนั้นก็ดึงปิ่นปักผมของเฟิงเฉินหยูออกมา แล้ววิ่งตรงไป
ที่ยี่หลิน !

ยี่หลินอยู่ห่างออกไปเพียงไม่กี่ก้าว เมื่อเซียงเอ๋อวิ่งไปหานาง
ก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ ทันใดนั้นเห็นปิ่นปักผมแหลมคม
นางก็เข้าใจทันทีว่าเซียงเอ๋อกำลังพยายามทำอะไร

ฆ่าพยานปิดปาก นางคนนี้เรียนรู้เร็วมากจริง ๆ!

นางอยากจะหลีกเลี่ยงเซียงเอ๋อ แต่การโจมตีมันใกล้เกินไป
นางไม่สามารถหลบได้ แต่ก็ไม่ใช่สิ่งที่ยากที่จะหลบได้ ยี่หลิน
ยืนขึ้นอย่างรวดเร็วและต้องวิ่งสองสามก้าว แต่เมื่อนางยืน
ขึ้นทันใดนั้นนางก็รู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างเข้ามากระแทกที่
น่อง เรื่องนี้เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วและไม่คาดฝัน ทำให้นางไม่มี
เวลาที่จะป้องกันตัวเองขณะที่นางล้มลงกับพื้น

เซียงเอ๋อมาถึงนางและดึงผมนางไว้ ด้วยเสียงกรีดร้อง
โหยหวนจากทุกคนในคฤหาสน์เฟิง ปิ่นปักผมแทงเข้าที่คอ
ของนาง เซียงเอ๋อใช้ความพยายามเกิน 10 ส่วนเช่นกัน
ดังนั้นปิ่นปักผมจึงถูกแทงลึกเข้าไปในคอของนาง และยี่หลิน
เสียชีวิตทันที

ทุกคนในตระกูลเฟิงสูดหายใจอย่างแรง ไม่มีใครคาดคิดว่า
เด็กสาวตัวเล็ก ๆ จะโหดร้ายขนาดนั้น พวกเขามองเซียงเอ๋อ

นี่เป็นครั้งแรกที่เซียงเอ๋อฆ่าคน สถานการณ์ตรงหน้านี้มี
ความสำคัญมาก ดังนั้นนางจึงไม่ได้คิดมาก นางคิดเพียงว่า
นางไม่อนุญาตให้ยี่หลินทำร้ายเฟิงเฉินหยู นางเป็นบ่าวรับใช้
ของเฟิงเฉินหยู หากมีอะไรเกิดขึ้นกับเจ้านายของนาง
อนาคตของนางในฐานะบ่าวรับใช้นั้นช่างน่ากลัวที่สุด การปิด
ปากยี่หลินเท่านั้นจะทำให้นางสามารถมีชีวิตรอดได้

แต่ตอนนี้นางฆ่ายี่หลิน นางก็งุนงงเช่นกัน นางทิ้งตัวลงไปที่
พื้น ขณะที่นางมองยี่หลิน ยี่หลินจ้องกลับมาดวงตาเบิกกว้าง
และค่อย ๆ ตาย เลือดจากลำคอของนางไหลลงบนพื้นหิมะ
หลังจากนั้นก็เป็นวงกว้าง

“นั่นคือบ่าวรับใช้ที่ปกป้องเจ้านายของนาง” ในขณะที่ทุกคน
ตกตะลึง เฟิงหยูเองก็พูดขึ้นมา อย่างไรก็ตามนางพูดกับ
เซียงเอ๋อ “ลุกขึ้น เสื้อผ้าของเจ้าเปื้อนเลือดหมดแล้ว ให้
เจ้านายของเจ้าตัดชุดใหม่ให้ในภายหลัง บ่าวรับใช้ที่ปกป้อง
เจ้านายเช่นเจ้า พี่ใหญ่ต้องตอบแทนเจ้าอย่างดี”

ในความคิดของเฟิงเฉินหยู เซียงเอ๋อฆ่ายี่หลินเพื่อปิดปาก
ยี่หลินที่จะสารภาพความจริง ยี่หลินเป็นหลักฐานชิ้นเดียว
สำหรับการเสียชีวิตของเป่ยเอ๋อ แต่ตอนนี้นางถูกจัดการ
เรียบร้อยแล้ว

หัวใจของนางเต็มไปด้วยความสุข แต่นางยังคงมีน้ำตาของ
นาง ในขณะที่ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความเศร้าโศก “มัน
เป็นความผิดของลูกสาวที่ไม่เข้มงวดกับบ่าวรับใช้ของข้า ข้า
มักจะคิดว่าความขัดแย้งระหว่างบ่าวรับใช้เป็นเรื่องของพวก
เขา ยี่หลินดูแลข้ามาหลายปีแล้ว ข้าจึงเชื่อว่าข้ารู้ว่าสิ่งใด
ควรทำและไม่ควรทำ แต่ข้าไม่เคยคิดเลยว่าความเกลียดชัง
ของนางที่มีต่อเป่ยเอ๋อนั้นมากขนาดนี้ ท่านพ่อยกโทษให้ข้า
ด้วยเจ้าค่ะ ข้ารู้ถึงความผิดของนางแล้ว” นางพูดขณะกำลัง
ร้องไห้ น้ำตาพรั่งพรูออกมาไม่ขาดสาย

เฟิงจินหยวนไม่ใช่คนโง่ นี่เป็นการฆ่าคนเพื่อกำจัดพยาน
อย่างชัดเจน เขาจะมองไม่ออกได้อย่างไร แต่ตอนนี้นางตาย
ไปแล้ว มันเป็นเรื่องยากที่จะกดดันเฟิงเฉินหยูต่อไปใน
สถานการณ์เช่นนี้ เมื่อเขานึกถึงถังหยกใส่บุษราคัมจาก
ตระกูลเฉิน จิตใจของเขาก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง “ลืมมันไปเถอะ
แค่บ่าวรับใช้ 2 คน พวกนางเสียชีวิตกันหมดแล้ว”

ในที่สุดเฟิงเฉินหยูถอนหายใจด้วยความโล่งอก อย่างไรก็ตาม
เฟิงเฟินไดรู้สึกสับสนเหลือเกิน นางยังคงรอให้ยี่หลินเปิดโปง
เฟิงเฉินหยู แต่นางไม่เคยคิดเลยว่านี่จะเป็นผลลัพธ์ที่ได้ นาง
หันสายตาที่เย็นชาของนางไปที่เซียงเอ๋อและก้าวไปข้างหน้า
ไม่กี่ก้าว นางยกมือขึ้นนางกำลังจะตบเซียงเอ๋อ แต่นางก็ได้
ยินเสียงของบิดาก็พูดว่า “คุณหนูผู้หนึ่งกำลังจะตบบ่าวรับใช้
คนหนึ่ง เจ้าดูเหมือนจะไม่กังวลเกี่ยวกับการสูญเสียตำแหน่ง
ของเจ้า”
มือที่เฟิงเฟินไดยกขึ้นก็หยุดกลางคัน ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา
นางไม่เพียงแค่เรียนการร่ายรำที่งดงามจากหงหยุน นางเริ่ม
ที่จะฉลาดขึ้นเล็กน้อย นางจะได้รับคำแนะนำและเคล็ดลับใน
บางครั้ง นางได้รับคำแนะนำมากมายและคิดเกี่ยวกับมันไม่
น้อย ตอนนี้ฮูหยินผู้เฒ่าและเฟิงจินหยวนมีความชัดเจน หาก
นางยังคงก่อปัญหาอยู่ นางก็จะไม่ได้รับประโยชน์ใด ๆ เลย

ดังนั้นมือที่นางยกขึ้นจึงค่อย ๆ ลดลง นางสูดหายใจเข้าลึก
ๆ เพื่อปรับอารมณ์ของนาง ในที่สุดนางก็หันไปพูดกับฮูหยินผู้
เฒ่า “เป็นหลานสาวที่ควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ เนื่องจากบ่าวรับ
ใช้ผู้นั้นตายไปแล้ว นางได้ชดใช้กรรมในการฆ่าเป่ยเอ๋อ เรื่อง
นี้…มาลองพิจารณาแก้ไขกันเถอะ!”

ฮูหยินผู้เฒ่าพยักหน้าขณะที่นางพึงพอใจกับการเจรจาต่อรอง
ของเฟิงเฟินไดในเรื่องนี้ เมื่อไม่นานมานี้นางเห็นแววตาของ
เฟิงจินหยวนเปลี่ยนไป แม้ว่านางจะไม่ทราบว่าทำไมในฐานะ
มารดาของเขา นางก็ต้องดำรงตำแหน่งเช่นเดียวกับเฟิงจินห
ยวน “เป็นเรื่องดีที่เจ้าสามารถเข้าใจได้” นางปลื้มเฟิงเฟินได
“ตอนนี้เจ้าไม่มีบ่าวรับใช้ที่เชื่อถือได้ ข้าจะช่วยเจ้าหาอีก เจ้า
สามารถพาพวกเขากลับไปเพื่อให้พวกเขาเรียนรู้ ไม่นานนัก
ก่อนที่เจ้าจะวางใจพวกเขาได้”

“เจ้าค่ะ เฟิงเฟินไดจะเชื่อฟังท่านย่าเจ้าค่ะ” ถึงแม้ว่าหัวใจ
ของนางจะกรีดร้อง แต่นางก็ยังคงสงบนิ่ง เฟิงเฟินไดรู้สึกว่า
ความอดทนของนางถึงระดับใหม่ทั้งหมด

ในที่สุดเมื่อสรุปเรื่องนี้ศพทั้งสองถูกบ่าวรับใช้นำออกไปอย่าง
รวดเร็ว ฮูหยินผู้เฒ่าคิดเล็กน้อยแล้วพูดว่า “สองคนเสียชีวิต
ในเรือนนี้ โชคไม่ดี เฟิงเฉินหยูจะย้ายไปที่เรือนชางซิน
เนื่องจากเป็นปีใหม่ เรือนเพิ่งทำความสะอาดไป เจ้าจะต้อง
ย้ายสิ่งของของเจ้า”

เฟิงเฉินหยูรีบโค้งคำนับและขอบคุณฮูหยินผู้เฒ่า

เฟิงจินหยวนเหลือบมองมาที่นาง แต่พูดว่า “หลังจากที่เจ้า
ย้ายไปแล้ว เพื่อให้แน่ใจว่าเจ้าทำใจได้สงบ ไม่จำเป็นต้อง
ออกมาก่อนปีใหม่ ข้าได้ยินมาว่าเจ้ากำลังคัดลอกสูตรบทสวด
? หาก 100 จบไม่เพียงพอ เพิ่มอีก 100 จบ ! ” หลังจากที่
เขาพูดจบ เขาก็สะบัดแขนเสื้อแล้วออกไป

เมื่อเฟิงจินหยวนออกไป คนอื่น ๆ ก็ไม่อยู่อีกต่อไปแล้วก็ทิ้งไว้
ข้างหลังเขา

จากนั้นเฟิงเฉินหยูก็สามารถทำให้ใจของนางสงบลงได้
ตลอดเวลา การคัดลอกพระสูตร 100 จบไม่ได้เป็นการ
ลงโทษนาง

เซียงเอ๋อลุกขึ้นจากพื้นหิมะ แล้วคุกเข่าต่อหน้าเฟิงเฉินหยู
“คุณหนูใหญ่ได้โปรดรับตัวบ่าวรับใช้ผู้นี้ไว้ด้วยเจ้าค่ะ บ่าวรับ
ใช้ผู้นี้ปรารถนาที่จะอยู่ข้าง ๆ คุณหนูใหญ่ และอุทิศตัวเอง
ดูแลคุณหนู ข้าจะไม่ทรยศคุณหนูอย่างแน่นอนเจ้าค่ะ”

เฟิงเฉินหยูช่วยพยุงเซียงเอ๋อลุกขึ้น และรู้สึกว่าบ่าวรับใช้ผู้นี้
ใกล้ชิดยิ่งกว่ามารดาของนาง ถ้าไม่ใช่เพราะเซียงเอ๋อ นาง
คงถูกยี่หลินเปิดโปง

“ถ้าเจ้าสามารถทำงานได้โดยไม่ทรยศข้า ข้าจะไม่ทำร้ายเจ้า”

ดวงตาของเซียงเอ๋อสว่างขึ้นขณะที่นางพูดอย่างรวดเร็ว
“เซียงเอ๋อทำได้เจ้าค่ะ ! ขอบคุณคุณหนูใหญ่สำหรับความ
โปรดปราน และดูแลข้าอย่างดีอย่างดี ! ” จากนั้นนางก็หัน
หลังกลับ และพูดกับบ่าวรับใช้ในเรือนว่า “พวกเราทำงานกัน
อย่างหนักในการติดตามคุณหนูใหญ่ คุณหนูใหญ่จะไม่ทิ้ง
พวกเรา ไปช่วยคุณหนูขนของกัน ! ”

ในด้านนี้พวกเขากำลังเคลื่อนไหว ในอีกด้านหนึ่งพวกเขาไม่
สามารถดำเนินการต่อได้ ฮูหยินผู้เฒ่าบอกให้ทุกคนแยกย้าย
กันไป แต่นางก็ทิ้งเฟิงจินหยวนไว้เบื้องหลัง

เฟิงจินหยวนรู้ว่าฮูหยินผู้เฒ่าต้องการถามอะไร เขาเริ่มพูด
ก่อน “ลูกเข้าไปในพระราชวังในวันนี้เพื่อคารวะฮ่องเต้
หลังจากนั้นฮองเฮาเรียกข้าเข้าเฝ้า คำพูดของพระองค์ดู
เหมือนจะแสดงความกังวลต่อเฉินหยู และพระองค์ก็บอกว่า
พระองค์เคยเข้าใจผิดเฉินหยูมาก่อน และบอกว่าพระองค์
ต้องการขอโทษเฉินหยู แม้ว่าข้าจะรู้สึกว่ามีกลอุบาย
บางอย่างในสิ่งที่ฮองเฮาตรัส แต่ก็ไม่ดีสำหรับเราที่จะไม่ไว้
หน้าของพระองค์ นั่นเป็นเหตุผลที่เรื่องของวันนี้สามารถ
แก้ไขได้เช่นนี้เท่านั้น เราสามารถตรวจสอบได้ในภายหลัง”

ฮูหยินผู้เฒ่าไม่เคยคิดว่าจะมีอะไรเช่นนี้ และนางถอนหายใจ
“ฮองเฮาไม่ค่อยมีการตัดสินใจด้วยตนเอง หากพูดอย่างไม่
สุภาพมาก พระองค์ใช้เวลาตลอดชีวิตนี้โดยพึ่งพาฮ่องเต้
คำพูดของพระองค์เป็นตัวแทนของฮ่องเต้ ฮ่องเต้เป็นคน
บอกฮองเฮาให้พูดแบบนี้นั่นเป็นเหตุผลที่ … จินหยวน เจ้าทำ
ได้ดี เรื่องของเฉินหยู เราต้องพิจารณาอย่างรอบคอบ”

หลังจากส่งฮูหยินผู้เฒ่าออกไป การจ้องมองของเฟิงจินหยวน
ก็เข้มงวดขึ้นขณะที่เขาพูดอย่างเงียบ ๆ ว่า “ผู้คุ้มกันลับ
ออกมา”

ทันใดนั้นเงาดำปรากฎ “ท่านใต้เท้า”

“ตอนที่ยี่หลินจะเสียชีวิต นางพยายามลุกขึ้นและวิ่งหนี ข้า
คิดว่านางไม่ได้ล้มเอง”

“ท่านใต้เท้าพูดถูกขอรับ” ยามลับเงยหน้าขึ้นมองเฟิงจินห
ยวน และกล่าวว่า “คุณหนูรองเป็นคนทำขอรับ”

“อาเอง ? ”

“ขอรับ” ผู้คุ้มกันลับพยักหน้า “สิ่งที่ถูกขว้างเป็นก้อนหิน
ขนาดเล็ก”

เฟิงจินหยวนขมวดคิ้ว เขาไม่เข้าใจทำไมเฟิงหยูเองถึงช่วย
เฟิงเฉินหยู ? หากยี่หลินไม่ตาย มันจะเป็นโอกาสที่ดีที่จะ
เปิดเผยความลับของเฟิงเฉินหยู และบังคับให้เขากำจัดเฟิง
เฉินหยูด้วย ? เฟิงเฉินหยูเผชิญหน้ากับนางซ้ำแล้วซ้ำเล่า
และนางก็ยังพยายามเอาชีวิตของนางและเฟิงจื่อหรู ทำไมอา
เองถึงช่วยเฟิงเฉินหยูในช่วงเวลาวิกฤตินี้ ?

เฟิงจินหยวนไม่ใช่คนเดียวที่ไม่เข้าใจ แม้แต่หวงซวนก็ยัง
งงงวย ขณะที่นางถามเฟิงหยูเอง “คุณหนูทำไมคุณหนูช่วย
นางเจ้าคะ ? ”

เฟิงหยูเองแค่นเสียงขึ้นมา เพราะนางอดไม่ได้ที่จะกำมือแน่น
ขึ้นขณะที่นางจูงมือของเฟิงจื่อหรู ซึ่งเขาก็เตือนนาง “ท่านพี่
ใจเย็น ๆ ขอรับ”

เมื่อนั้นนางจึงรู้ว่านางทำร้ายเฟิงจื่อหรู นางก็รีบคลายแรงบีบ
แล้วจับเบา ๆ “ขอโทษ พี่ไม่ได้ตั้งใจ ต่อไปพี่จะระวังมากขึ้น”
“ไม่เป็นไร” เฟิงจื่อหรูมองไปที่เฟิงหยูเองเหมือนผู้ใหญ่ตัว
เล็กๆ “ท่านพี่ เป็นไปได้หรือไม่ที่พวกเขารังแกท่านพี่ตอนที่
จื่อหรูไม่อยู่ ? โดยเฉพาะพี่ใหญ่ใช่หรือไม่ขอรับ”

เฟิงหยูเองลูบหัวของเขา “มันเป็นข้อขัดแย้งเล็กน้อยระหว่าง
เด็ก ๆ เจ้าเพียงแค่สนใจการศึกษาอย่างเหมาะสม ปล่อย
เรื่องเหล่านี้ให้เป็นเรื่องของผู้ใหญ่”

“ท่านพี่เป็นพี่สาวของข้า ท่านพี่จะเป็นผู้ใหญ่ได้อย่างไร ? ”
เฟิงจื่อหรูไม่เชื่อมั่น “นอกจากนี้ข้าก็ไม่ใช่เด็กอีกต่อไป ตอนที่
ข้าอยู่ที่สำนักศึกษาแม้แต่อาจารย์ใหญ่ก็ชอบคุยกับข้า ก่อนที่
ข้าจะกลับมาอาจารย์ใหญ่ก็บอกว่าตระกูลมารดาของเราเป็น
ตระกูลที่มีชื่อเสียงในเมืองหลวงตั้งแต่นั้นมา อย่ามองว่าพวก
เขาถูกลดระดับลงที่หวงโจว ไม่ช้าก็เร็วจะมีวันหนึ่งที่ฮ่องเต้
จะยกตระกูลของท่านแม่ขึ้นมา”

เฟิงหยูเองหน้างอ ทำไมอาจารย์เย่หร่งจึงพูดเรื่องนี้กับเด็ก
แต่นางต้องการฟังความคิดเห็นของเฟิงจื่อหรู นางจึงถามเขา
ว่า “เจ้าคิดอย่างไร ? ”

เฟิงจื่อหรูกล่าวว่า “ถ้าฮ่องเต้เต็มใจนำท่านปู่กลับมาในขบวน
นั่นเป็นไปได้ 2 ประการ ประการแรกพระองค์ให้อภัยตระกูล
เหยา ประการที่สองพระองค์ไม่เคยตำหนิตระกูลเหยาอย่าง
แท้จริง”

เฟิงหยูเองต้องการจะปรบมือและอุทานไชโย แม้แต่หวงซวน
ก็พูดด้วยความประหลาดใจ “ท่านทั้งสองคนเหมาะพี่น้องกัน
จริง ๆ เจ้าค่ะ” คนหนึ่งอายุ 7 ขวบ และอีกคนอายุ 13 ปี
แต่ทั้งคู่ต่างก็ฉลาดมาก พวกท่านยังรักใคร่กลมเกลียวกันต่าง
จากครอบครัวอื่นอีก ?

เฟิงจื่อหรูเห็นนางพูดเช่นนี้เขาจึงรู้ว่านางพอใจมากกับ
คำตอบของเขา ดังนั้นเขาจึงยิ้ม “ท่านอาจารย์กล่าวว่าจื่อหรู
ฉลาดมาก จื่อหรูคิดว่าไม่ว่าข้าจะฉลาดแค่ไหนข้าก็ยังต้อง
ขยันหมั่นเพียร ในอนาคตข้าต้องเข้มแข็ง ปกป้องท่านแม่
และปกป้องพี่สาว” เขากล่าวสิ่งนี้จึงหันไปหวงซวน และ
กล่าวว่า “เฟิงจื่อหรูจะปกป้องพี่หวงซวนด้วย… น่าเสียดายที่
ข้าไม่รู้ว่าพี่วังซวนเป็นเช่นไร จะกลับมาหรือไม่…”

คำสองสามคำเหล่านี้ทำให้บรรยากาศมืดมนอีกครั้ง
ทั้งสองส่งเฟิงจื่อหรูกลับไปที่ห้องของเหยาซื่อ ก่อนกลับไปที่
เรือนของเฟิงหยูเอง เมื่อขึ้นรถม้า เฟิงหยูเองกล่าวว่า “ตอน
นั้นที่ข้าไม่ได้พูดเพราะเฟิงจื่อหรูอยู่ด้วย เจ้าถามว่าทำไมข้า
ต้องการช่วยเฟิงเฉินหยู ข้าจะบอกความจริงกับเจ้า ข้าไม่
ต้องการที่จะช่วยนาง แต่ข้ารู้สึกว่าการปล่อยให้ตระกูลเฟิง
จัดการนางนั้นง่ายเกินไป เฟิงจินหยวนจะมีการเชื่อมโยงและ
วางแผนสำหรับเฟิงเฉินหยูอยู่เสมอ แม้ว่ายี่หลินจะเปิดเผย
ทุกสิ่งที่นางทำ มันคงไม่เพียงพอที่เฟิงจินหยวนจะทำอะไรกับ
นาง ในสถานการณ์กรณีที่เลวร้ายที่สุด นางจะถูกส่งไปอยู่กับ
แม่ชีเท่านั้น แล้วหลังจากนั้น เฟิงเฉินหยูจะพยายามฆ่าข้าอีก
หลายครั้ง คราวนี้นางทำงานร่วมกับตระกูลเฉินเพื่อพยายาม
เอาชีวิตของเฟิงจื่อหรู และพวกเขาก็ลักพาตัววังซวนไป ข้า
จะปล่อยนางไปง่าย ๆ ได้อย่างไร ไม่ต้องกังวล การตัดสิน
นางกำลังใกล้เข้ามา ! ”

นายทหารนาวิกโยธินระดับสูง ทีเป็นแพทย์
อัจฉริยะผู้เชียวชาญทั#งแพทย์สมัยใหม่ของโลก
ตะวันตกและแพทย์แผนโบราณของจีน ถูกโชค
ชะตาเล่นตลก นางเสียชีวิตจากการระเบิดของ
เฮลิคอปเตอร์ นางฟื#นคืนชีพอีกครั#งในอีกโลกที
แตกต่าง ในจักรวรรดิต้าชุน บิดาของนางคือ
เสนาบดีฝ่ายซ้าย เพราะชาติตระกูลทีตกอับของ
มารดา ตัวนาง มารดาและน้องชายจึงไม่เป็นทีรัก
ของท่านย่า พวกนางถูกใส่ร้ายอย่างโหดเหี#ยม จาก
นั#นจึงถูกตระกูลเนรเทศออกไปอยู่ยังหมู่บ้าน
ทุรกันดาร ญาติฝ่ายบิดาและคนในตระกูลล้วน
เกลียดชังพวกนาง
การเกิดใหม่ในครั#งนี# นางจะต้องตอบแทนพวกมัน
อย่างสาสม เข็มเล่มหนึง มีดผ่าตัดเล่มหนึง ชีวิต
1
ของพวกเจ้าก็จะตกอยู่ในมือของข้า ข้าจะไม่กลัว
แผนสกปรกของพวกเจ้าอีกต่อไป ข้าสามารถทำให้
พวกเจ้าพิการ สามารถสังหารพวกเจ้าได้อย่างไร้
ร่องรอย
สำนักแพทย์เทวะจะถือกำเนิด ชือเสียงความมังคัง
จะเข้ามา นางจะเป็นทียอมรับของฮ่องเต้
แต่เดี7ยวก่อน เรืองทั#งหมดนันยกไว้เถอะ แล้วข้าจะ
ต้องแต่งงานกับองค์ชายบ้าผู้นี#นะเหรอ นีมันเรือง
อะไรกัน….!
2