Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 371 องค์หญิงแห่งมณฑลโปรดตรวจสอบกองทัพ

เจตจำนงแห่งสวรรค์ !
นางตกใจมากและก้าวไปข้างหน้าด้วยจิตใต้สำนึก อยากยืน
บังซวนเทียนหมิงไว้ แต่การเคลื่อนไหวของนางไม่เร็วเท่ากับ
คนที่ขาพิการ นางก้าวไป 1 ก้าว แต่ก่อนที่เท้าของนางจะ
แตะพื้น ก็มีมือก็คว้าเอวของนาง มือนี้ดึงนางกลับมาโดยไม่
ใช้กำลังมาก
นางนั่งลงบนตักของซวนเทียนหมิงทำให้เขาคร่ำครวญและ
เอนตัวเข้าหาหูนางพลางกระซิบว่า “เจ้ารู้ว่าควรจะนั่ง
ตรงไหน”
ใบหน้าของเฟิงหยูเองเปลี่ยนเป็นสีแดงในทันที แต่สีแดงนั้น
ก็เพียงชั่วครู่เดียวเมื่อใบหน้าของนางฟื้นตัวอย่าง
รวดเร็ว นางเอื้อมมือไปข้างหลังและไม่ลังเลที่จะหยิกเอวของ
เขาอย่างแรง พร้อมเอ่ยอย่างดุดันว่า “ถ้าเจ้าตายจากการนั่ง
มันก็เป็นความผิดของเจ้าเอง ! ”
อย่างไรก็ตามอารมณ์ของนางจางลง เพราะนางพบว่าแม้ว่า
ซวนเทียนหมิงดึงนางกลับมา แต่นางก็นั่งลงกับเขา ด้วยการ
นั่งของนางเช่นนี้ นางจึงถูกปกป้องจากด้านหลัง หากมี
อันตรายใดๆ ในขณะนี้ซวนเทียนหมิงจะไม่ใช้นางเพื่อปิดกั้น
ลูกธนู นั่นหมายความว่าผู้คนที่ยิงธนูเป็นคนของพวกเขาเอง
เมื่อคิดอย่างนี้ นางก็มองดูลูกธนูที่ถูกยิงมาอีกครั้ง นางก็ไม่
ระวังเหมือนเมื่อก่อน แต่นางกลับมองพวกมันด้วยความ
อยากรู้อยากเห็นและชื่นชม
มีลูกศรอย่างน้อย 20 ดอกที่เฟิงหยูเองมองเห็นด้วยตาของ
นางเอง ในพริบตาพวกมันบินไปหาพวกเขา แต่เมื่อ
ตรวจสอบอย่างใกล้ชิด นางไม่คิดว่าเป็นพวกเขา แต่ดู
เหมือนว่าเคล็ดลับลูกศรชี้ขึ้น ยิ่งลูกธนูอยู่ใกล้เท่าไหร่ก็ยิ่งชี้
ไปได้ไกลขึ้นเท่านั้น
แต่การเปลี่ยนแปลงนี้ไม่ใช่สิ่งที่คนปกติจะมองเห็น หากผู้คุ้ม
กันลับกับพวกเขาไม่ได้อยู่กับพวกเขาเป็นเวลานาน พวกมัน
จะไม่สามารถทนต่อแรงกดดันนี้ได้ การมองลูกธนูเข้าใกล้โดย
ไม่ต้องหลบนั้นต้องใช้ความเชื่อมั่นอย่างมากในการสนับสนุน
ทุกคนจับตาดูลูกธนูทั้ง 20 อย่างใกล้ชิดเนื่องจากใกล้เข้ามา
มากขึ้น ในขณะที่พวกมันกำลังจะมาถึงพวกเขา เฟิงหยูเอง
ยื่นมือออกมาแล้วชี้ไปที่ลูกธนูบอกว่า “ขึ้นไป ! ”
ลูกธนูดูราวกับว่าพวกมันถูกควบคุมโดยนาง ขณะที่พวกมัน
ปรากฏตัวขึ้นโดยไม่ลังเลใด ๆ เปลี่ยนทิศทาง และมุ่งหน้าไป
ยังเสาไม้ไผ่ขนาดใหญ่ตรงหน้าพวกเขา !
ลูกธนู 20 ดอกล้อมรอบเสาไม้ไผ่ และบินไปที่ด้านบนสุดของ
เสา ดูเหมือนว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงในลูกธนูทีละน้อยอย่าง
ช้า ๆ เนื่องจากลูกธนู 20 ดอกที่ถูกรวบรวมเข้าด้วยกันอย่าง
ใกล้ชิดก็กระจายออกไป เมื่อระยะห่างระหว่างลูกธนูเพิ่มขึ้นมี
บางอย่างปรากฏขึ้นที่ปลายลูกศร และดูเหมือนว่าจะเป็นผ้า
สิ่งเหล่านี้อาจดูซับซ้อน แต่เกิดขึ้นเร็วพอ ๆ กับประกายไฟ
จากหิน หลายคนไม่ เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น ผ้าสีแดงเข้มแผ่
ออกไปจากลูกศรขณะที่ติดผ้านี้กับยอดเสาไม้ไผ่ จากนั้นพวก
มันก็วกกลับและบินกลับไปในทิศทางที่พวกมันจากมา ใน
พริบตาพวกมันหายไปในฝุ่นที่ฟุ้งขึ้นมา
ซวนเทียนหมิงชี้ไปที่ธงที่ยึดติดกับเสาแล้วพูดเสียงดัง “อา
เอง ดูสิ่งที่เขียนไว้ที่นั่น”
เฟิงหยูเองเหล่ตา และเห็นว่ามีตัวอักษรเขียนด้วยสีขาว มัน
เป็นชื่อของนาง เอง
แม้ว่ามันจะเป็นนาง นางก็ไม่สามารถระงับความตื่นเต้น
ได้ คว้าแขนของซวนเทียนหมิง นางใช้พลังงานมากในมือ
ของนางเพราะความตื่นเต้นของนางในขณะที่นางพูดว่า “มัน
เป็นกองทัพเจตจำนงแห่งสวรรค์ ! เป็นกลุ่มนักแม่นธนูของ
เรา ! พวกเขาเรียนรู้วิธีการยิง ! ”
หลังจากพูดอย่างนี้นางก็หันหลังกลับและมองไปในทิศทางที่
ลูกธนูหายไป นางเห็นว่ามีฝุ่นมากขึ้นกว่าเดิมเพราะนางได้ยิน
เสียงกีบม้า อย่างไรก็ตามนางไม่เห็นใครเลย
เสียงม้าเข้ามาใกล้มากขึ้นเรื่อย ๆ ก้อนกรวดที่กระจัดกระจาย
อยู่บนพื้นดินเริ่มบินขึ้นไปในอากาศในสิ่งที่ดูเหมือนจะเป็น
ระเบียบ หลังจากการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยมันกลายเป็น
รูปแบบที่ซับซ้อน
เพียงแค่พริบตาเดียว ฝุ่นก็จะกลายเป็นลมพายุ เสียงคำราม
มาจากสถานที่ที่ไม่รู้จักและสะท้อนกับก้อนกรวด เสียงฮัมดัง
สั่นสะเทือน และทำให้พวกเขาปิดหูโดยไม่รู้ตัว อย่างไรก็ตาม
พวกเขาไม่สามารถหยุดเสียงนี้จากการเข้าสู่หูของพวกเขา
และเขย่าพวกเขา
เฟิงหยูเองกระโดดขึ้นจากตักของซวนเทียนหมิงอย่างมี
ความสุข และชี้ไปที่ร่างที่ไม่ชัดเจนของทหารนับไม่ถ้วนในฝุ่น
และพูดเสียงดังว่า “นี่คือรูปแบบดาวกระจายใหม่ที่ข้า
ปรับปรุง คะแนน 181 ทั้งหมดนั้นแม่นยำมาก ! ซวนเทียนห
มิง กองทัพเจตจำนงค์แห่งสวรรค์ของเราเป็นกองทัพที่ดีที่สุด
ในโลก เพียงแค่รอดู ! อันดับ 1 ของโลกอยู่ไม่ไกล ! ”
อย่างที่นางพูดสิ่งนี้ทหารในพายุฝุ่นออกมาอย่างสมบูรณ์ นัก
แม่นธนู 2,000 คนและผู้สนับสนุนอีก 2,000 คนตามมา ยิ่ง
ไปกว่านั้นมีทหารกว่า 20,000 นายในกองทัพภาคตะวันตก
เฉียงเหนือ
พื้นที่ว่างถูกเติมเต็มทันที แม้แต่เป่ยจื่อก็พูดด้วยความ
ประหลาดใจ “มันเหมือนว่าพวกเขาตกลงมาจากท้องฟ้า
พวกเขามาโดยไร้ร่องรอย รูปแบบดาวกระจายนั้นน่ากลัว
มาก”
รองแม่ทัพเฉียนออกมาจากกองหลัง เมื่อผ่านกลุ่มสนับสนุน
ผู้บัญชาการซีเฟิงก็ตามเขามา เมื่อพวกเขาเดินมาถึง
ด้านหน้า รองผู้บัญชาการทีมนักแม่นธนู เฮกานก็ตามพวก
เขาไปด้วย ทั้งสามยืนอยู่ตรงหน้าซวนเทียนหมิงและเฟิงหยู
เอง คุกเข่าแล้วตะโกนพร้อมกัน “แม่ทัพผู้ต่ำต้อยคนนี้คารวะ
ท่านแม่ทัพ ! และคารวะองค์หญิงแห่งมณฑลจี่อันพะยะค่ะ”
หลังจากนี้ทหาร 30,000 นายที่อยู่ข้างหลังพวกเขาคุกเข่า
อย่างพร้อมเพรียง และพูดเสียงดัง “บ่าวรับใช้คนนี้ทักทาย
นายพล! ทักทายองค์หญิงแห่งมณฑลจีอันพะยะค่ะ!”
ในขณะที่ทหารของกองทัพศักดิ์สิทธิ์ 4,000 คนก็กล่าวว่า
“นักแม่นธนูและผู้สนับสนุนนักแม่นธนูขอให้องค์หญิงแห่ง
มณฑลทำการตรวจสอบพะยะค่ะ ! ”
ซวนเทียนหมิงหัวเราะ และใช้พลังภายในของเขาในการ
ตะโกนเสียงดัง “ทุกคนลุกขึ้นได้ ! ”
ได้ยินคำพูดเหล่านี้อย่างชัดเจน แม้กระทั่งทหารที่อยู่ด้าน
หลังสุด ดังนั้นพวกเขาจึงยืนขึ้นพร้อมรอยยิ้มที่สนุกสนาน
เปล่งประกายบนใบหน้าของพวกเขา
เฉียนหลี่ก้าวไปข้างหน้าแล้วกล่าวว่า “แม่ทัพผู้ต่ำต้อยคนนี้ได้
รับทราบว่าท่านแม่ทัพและองค์หญิงแห่งมณฑลจะกลับมายัง
ค่ายทหาร และพูดคุยอย่างรวดเร็วว่าเราจะต้อนรับพระองค์
อย่างไร ในตอนแรกจะแย่กว่านี้เพราะผู้บังคับบัญชาการซี
และกลุ่มสนับสนุนได้เรียนรู้การต่อสู้ครั้งใหม่ แต่เราไม่มีเวลา
มากและไม่มีเวลาเตรียมการเลยพะยะค่ะ”
เฟิงหยูเองมองไปที่เฮกานและซีเฟิงด้วยความพอใจ นาง
เลือกทั้งสองนี้เป็นการส่วนตัวในฐานะรองแม่ทัพ เพื่อให้
สามารถสอนทหารให้ติดตามการยิง และมีความเชี่ยวชาญใน
การจัดเรียงดาวกระจายในช่วงเวลาสั้นๆ นางพอใจอย่าง
แท้จริง นางพูดกับทั้งสอง “พวกเจ้าสามารถใช้ประโยชน์จาก
รูปแบบดาวกระจายได้ดี และพวกเจ้าก็สามารถใช้ประโยชน์
จากกลุ่มผู้สนับสนุนได้ ตอนที่ข้าออกจากค่ายทหาร ข้าบอก
ว่าข้าจะทำการตรวจสอบกองทัพเจตจำนงค์แห่งสวรรค์เมื่อ
กลับมา ตอนนี้ดูเหมือนว่าพวกเจ้าจะผ่านการประเมินอย่าง
ละเอียด ! ”
นางตะโกนเสียงดังว่า “ผ่านการประเมินอย่างละเอียด” ทุก
คนสามารถได้ยินคำทั้งสี่ได้ ทหารมักจะใช้เวลาทุกวันในการ
ฝึกหนัก พวกเขาลังเลเล็กน้อยในตอนแรก พวกเขาไม่รู้ว่า
พวกเขาทำได้ดีพอหรือไม่ ตอนนี้พวกเขาได้ยินเฟิงหยูเองพูด
ว่าพวกเขาผ่านแล้ว ทหารก็เริ่มส่งเสียงโห่ร้องด้วยความยินดี
ทันที !
พวกเขาเป็นผู้ชายที่โตแล้ว บางคนมีอายุ 30 ปี และบางคน
อยู่ในช่วงอายุ 20 ต้นๆ นอกจากนี้ยังมีบางคนเป็นวัยรุ่น ทุก
คนกระโดดอย่างมีความสุข รอยยิ้มบนใบหน้ามีความจริงใจ
ภาพนี้ทำให้เฟิงหยูเองรู้สึกอึดอัดใจเล็กน้อย ราวกับว่านางได้
กลับสู่ชีวิตในอดีตของนาง หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจพิเศษ
มากมาย ทหารก็จะเปิดเผยรอยยิ้มแบบนี้เช่นกัน
นางหันไปมองซวนเทียนหมิงและพบว่าเขาก็หันกลับมามอง
นางเช่นกัน พวกเขาสบตากัน นอกจากความรักแล้วยังมี
ความชื่นชมและบูชา
เฟิงหยูเองก็กระพริบตา รอยยิ้มนางปิดกั้นใบหน้าของซวน
เทียนหมิง และใช้มือขวาจับแขนเสื้อซ้ายของนาง
ซวนเทียนหมิงตกตะลึง แต่ปรีชาบอกเขาว่าผู้หญิงคนนี้กำลัง
จะดึงบางสิ่งบางอย่างออกมาอย่างแน่นอน
แน่นอนเขาเห็นนางดึงกริชยาวครึ่งแขนออกจากแขนเสื้อของ
นาง
มุมปากของซวนเทียนหมิงกระตุก แม้ว่าเขาจะมีภูมิคุ้มกัน
เล็กน้อยที่จะเห็นเฟิงหยูเองดึงสิ่งแปลก ๆ ออกจากแขนเสื้อ
ของนาง แต่เขาก็ยังพบว่ามันยากยากที่จะต้านทาน
โดยเฉพาะอย่างยิ่งในขณะที่เขารับรู้กริชนี้ ในวันแรกของปี
ใหม่นางใช้กริชแบบนี้เพื่อทำลายอาวุธจากซงซุย นอกจากนี้
นางยังนำคำพูดของบางสิ่งที่เรียกว่า “เหล็กกล้า” มาสู่
ราษฎรของราชวงศ์ต้าชุน ในเวลาเดียวกันนางได้เปิดเผยว่า
แร่เหล็กจากซงซุยเป็นอย่างไร
ในการนำกริชเหล็กออกมาในครั้งนี้อาจเป็น…
แน่นอนว่าหลังจากที่เขาเห็นเฟิงหยูเอง นางก็หันไปหา
ทหาร 30,000 นาย และยกกริชเหล็กขึ้นกล่าวกับเฉียนหลี่
“ในวันที่ข้าเข้าค่ายทหารและทำแบบทดสอบเสร็จ ไม่มีใครที่
เต็มใจต่อสู้กับข้า แต่เป็นองค์ชายหยูที่ต่อสู้กับข้า แต่วันนี้ข้า
กำลังใช้กริชเหล็กเพื่อเชิญท่านให้มาลองอาวุธ ! ”
เฉียนหลี่ตัวแข็งทื่อ ดวงตาของเขาจ้องมองกริชในมือของ
นาง ทหารที่อยู่ข้างหลังเขาก็ได้ยินสิ่งนี้และค่อย ๆ เงียบลง
พวกเขายังหันจ้องมองที่มือของเฟิงหยูเอง
เหล็กพวกเขาเคยได้ยินเกี่ยวกับมันเท่านั้น อย่างไรก็ตามพวก
เขาไม่ได้เห็นมัน เมื่อนึกถึงธาตุเหล็กของซงซุยทำให้โลกช็อค
เป็นเวลา 100 ปีดูเหมือนว่าเหล็กกล้าได้ตัดผ่านแร่เหล็กราว
กับว่าเป็นโคลน ทุกคนต้องการเห็นการสาธิต ตอนนี้พวกเขา
ได้ยินเฟิงหยูเองกล่าวว่าพวกเขาสามารถทดสอบอาวุธได้ ทุก
คนกระตือรือร้นที่จะลอง
ซวนเทียนหมิงยิ้มอย่างช่วยไม่ได้ “เจ้าตื่นเต้นกับการพูดถึง
การต่อสู้ ทำไมทุกคนถึงมีสีหน้าขมขื่นเหมือนเจ้าถูกสั่งให้ซัก
เสื้อผ้า ? ”
ทหารที่กล้าหาญเล็กน้อยตอบว่า “ท่านแม่ทัพ ! ตราบใดที่เรา
ได้รับอนุญาตให้ลองอาวุธเหล็กนั้น เราจะดูแลการซักเสื้อผ้า
ขององค์หญิงแห่งมณฑลในอนาคตขอรับ ! ”
“ไอ้บ้า” ซวนเทียนหมิงหยิบก้อนกรวดแล้วขว้างมัน และมันก็
โดยหน้าผากของบุคคลนั้น การโยนนั้นไม่ได้เบาหรือแรง
จนเกินไป ขณะที่ชายผู้นั้นยิ้มจากความเจ็บปวด แต่เขา
หัวเราะขณะที่ลูบหน้าผาก “ไม่จำเป็นที่เจ้าจะต้องซักเสื้อผ้า
ให้ฮูหยินของผู้ยิ่งใหญ่คนนี้ ทุกคนไปยืนตรงนั้น ! ” หลังจาก
พูดอย่างนี้เขามองเฉียนหลี่ เฮกานและซีเฟิงกล่าวว่า “เราจะ
ให้องค์หญิงทดสอบ 3 ครั้ง! นำอาวุธที่ดีที่สุดออกมาให้ทหาร
ใช้ ! ”
เฉียนหลี่ลังเลเล็กน้อย “ท่านแม่ทัพ ถ้าอาวุธที่ดีที่สุดของเรา
ถูกนำออกมาและโดนทำลายโดยองค์หญิงแห่งมณฑล ใน
อนาคตเราจะใช้อะไรขอรับ”
เป่ยจื่อผู้ซึ่งกำลังฟังจากด้านข้างปล่อย “ฟู่” แล้วเริ่มหัวเราะ
“ผู้อาวุโสเฉียน มันไม่ใช่เรื่องที่ต้องกังวล มันจะถูกทำลาย
อย่างแน่นอน แต่เมื่อมันถูกทำลายก็หมายความว่าสิ่ง
เหล่านั้นจะไม่สามารถปกป้องชีวิตของเจ้าได้ ดังนั้นจึงเป็น
เรื่องดีที่ไม่มีพวกมัน ! องค์หญิงแห่งมณฑลมาที่ค่ายทหารใน
ครั้งนี้โดยมีเป้าหมายหลักในการหลอมเหล็กกล้า เมื่อมีการ
หลอมอาวุธเหล็กกล้า พวกเจ้าจะใช้อาวุธเหล็กเหล่านั้น ? ”
เฉียนหลี่คิดถึงเรื่องนี้ ถูกต้อง ! เมื่อมีเหล็กกล้า ใครยัง
ต้องการเหล็กธรรมดา ? ดังนั้นเขาจึงโบกมือ และมีกระบี่
ขนาดใหญ่ถูกนำไปข้างหน้าทันที “องค์หญิงแห่งมณฑล !
กระบี่ยาวนี้ได้นำแม่ทัพผู้ต่ำต้อยเข้าร่วมการต่อสู้เป็นเวลา
หลายปี มันช่วยประหยัดมาก วันนี้แม่ทัพผู้นี้จะใช้มันเพื่อให้
องค์หญิงแห่งมณฑลทดสอบอาวุธขอรับ ! ”
เฮกานและซีเฟิงก็นำอาวุธที่ช่วยชีวิตพวกเขาออกมา ใน
บรรดาสามคนนั้นมีกระบี่ 1 คน และอีก 2 คนเป็นดาบ แสง
เย็นๆ เล็ดลอดออกมาจากอาวุธของพวกเขา อย่างไรก็ตาม
มันไม่สามารถเปรียบเทียบได้กับประกายไฟที่ปรากฏขึ้นเมื่อ
เฟิงหยูเองปลดกริชในมือของนาง และแสงที่สะท้อนจาก
ใบมีดของกริช