Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 377 วิธีการสำหรับการหลอมเหล็ก

เฟิงหยูเองสนใจที่จะเดินไปทุกที่ที่นางพอใจ แต่ตอนนี้นาง
ต้องจัดการกับปัญหาที่ค่อนข้างลำบาก: สอนซวนเทียนหมิง
ถึงวิธีการอ่านตัวอักษรที่เรียบง่าย
นางบอกซวนเทียนหมิง “ข้าเขียนแบบนี้เพราะข้าขี้เกียจ ข้า
ต้องการเขียนเพียงไม่กี่ประโยค ตราบใดที่ข้าเข้าใจ
ความหมาย มันก็ใช้ได้”
ซวนเทียนหมิงเชื่อเช่นนี้ได้อย่างไรในขณะที่เขาพูดตรง ๆ ว่า
“เจ้าสามารถบอกข้าได้หรือไม่ว่าคำเหล่านี้เป็นภาษา
เปอร์เซีย”
นางยักไหล่ “แม้ว่าข้าอยากจะบอกว่าจริง ๆ แล้วในความ
เป็นจริงแล้วคำเหล่านี้ไม่ใช่คำเปอร์เซีย หากเจ้ายืนยันที่จะ
ดำเนินการสนทนานี้ต่อไป มันก็จะถูกเปิดเผยในไม่ช้า”
ซวนเทียนหมิงต้องการบอกว่ามีบางสิ่งที่นางต้องเปิดเผยใน
อนาคต แต่ในท้ายที่สุดเขาไม่ต้องการเปิดเผยนาง ภายใต้
การแนะนำของเฟิงหยูเอง เขาเริ่มคุ้นเคยกับวิธีการที่เรียบ
ง่ายที่ใช้ใน “วิธีการหลอมเหล็กของเฟิงซื่อ”
“วิธีการหลอมเหล็กของเฟิงซื่อ” นั้นเป็นเพียงคู่มือที่เขียน
ด้วยลายมือของเฟิงหยูเองเพื่อหลอมเหล็ก ตั้งแต่การสร้าง
ตั้งแต่ขั้นตอนแรกจนถึงขั้นตอนสุดท้ายของการเพิ่มซิลิคอน
(TL ธาตุอโลหะที่ใช้ในการทำเหล็กกล้า) ควบคุมการผลิต
จนถึงขั้นตอนสุดท้าย การหลอมเหล็กมีทั้งหมด 19 ขั้นตอน
แต่ละขั้นตอนมีคำอธิบายและคำแนะนำโดยละเอียด
นอกจากนี้ยังมีปัญหาบางอย่างที่ไม่สามารถแก้ไขได้ในยุค
ปัจจุบัน นางได้ทำการวิเคราะห์ด้วยตัวเอง และพบว่ามี
มาตรการทางเลือกบางอย่างซึ่งถูกบันทึกไว้พร้อมกับ
คำแนะนำ แต่มาตรการทางเลือกเหล่านี้จำเป็นต้องมีการ
ทดลอง มันยังไม่รู้ว่าจะประสบความสำเร็จหรือไม่ นี่คือส่วน
ที่ยากที่สุดในการหลอมเหล็กสำหรับพวกเขา
ซวนเทียนหมิงมีความสามารถที่ดีในการดูดซับความรู้ เฟิงหยู
เองอธิบายพื้นฐานของการอ่านตัวอักษรที่เรียบง่าย จากนั้นก็
ช่วยเขาให้เขาฟังเป็นแนวทางสองสามบรรทัด หลังจากนั้น
เขาก็สามารถที่จะคิดสิ่งต่าง ๆ ออกมา แต่คำที่ยาก ๆ บาง
คำยังคงต้องให้เฟิงหยูเองอธิบาย
1 ชั่วยามต่อมาในที่สุดเขาก็วางคู่มือและพูดกับเฟิงหยู
เอง “การหลอมเหล็กไม่ใช่เรื่องง่าย หลังจากอ่านสิ่งนี้ ข้าก็
มั่นใจในความยากลำบากมากขึ้น ข้าไม่สามารถรับประกันได้
ว่าเราจะประสบความสำเร็จอย่างแน่นอน แต่อย่างน้อยที่สุด
เราสามารถลองทำได้ หากครั้งเดียวไม่เพียงพอ เราสามารถ
ลองครั้งที่ 2 หาก 2 ครั้งไม่เพียงพอ เราสามารถลอง 20
ครั้ง ไม่ว่าจะใช้เวลานานแค่ไหน ข้าเชื่อว่าเราจะประสบ
ความสำเร็จในที่สุด สวรรค์จะไม่ไร้ความปราณีต่อราชวงศ์ต้า
ชุนของข้า”
นางพยักหน้า ในขณะที่เริ่มต้นด้วยการจัดเรียงการหลอม
นางกล่าวว่า “นี่ไม่เกี่ยวข้องกับว่าสวรรค์ แม้ว่าข้าจะไม่ได้
หลอมเหล็กด้วยตัวเอง แต่ข้าได้เห็นคนอื่นหลอมมัน เป็น
เพราะไม่มีเครื่องมือที่จำเป็นบางอย่าง ดังนั้นทางเลือกคือสิ่ง
ที่เราต้องการทดสอบ”
ซวนเทียนหมิงจริงจังและย้ายรถเข็น เขาเริ่มเตรียมสิ่งต่าง ๆ
พร้อมกับเฟิงหยูเอง
ขั้นตอนแรกในการหลอมเหล็กคือการผลิตขี้โลหะ เมื่อเทียบ
กับขั้นตอนต่อมานี่ค่อนข้างง่าย หรืออาจจะกล่าวได้ว่าทุก
อย่างตั้งแต่การสร้างขี้ตระกรันจนถึงการผสมในเตาก็เป็น
เรื่องง่าย มันต้องการเพียงแค่เตาไฟฟ้าและอากาศ ใครจะรู้
ถ้าสูบลมขนาดใหญ่จะสามารถทำงานได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง
ในขั้นตอนต่อไปของการถลุงออกซิไดซ์และการกำจัดคาร์บอน
นั่นคือเมื่อพวกเขาจะเริ่มการทดลองอย่างแท้จริง
ทั้งสองไม่สนใจภาพลักษณ์ของพวกเขา อันที่จริงซวนเทียนห
มิงปีนลงจากรถเข็นและนั่งลงบนพื้น เฟิงหยูเองให้คำแนะนำ
ทางเทคนิค ในขณะที่ซวนเทียนหมิงเป็นผู้ใช้แรงงานหลัก
“การสร้างขี้ตะกรันคือเมื่อสามารถปรับองค์ประกอบของ
เหล็กได้ เมื่อสร้างขี้ตะกรัน ความเป็นด่างและความหนืดของ
ขี้ตะกรันจะมีผลกับผลิตภัณฑ์ จุดประสงค์คือการปรับแต่ง
โลหะที่มีอุณหภูมิและองค์ประกอบที่ต้องการ” นางจะพูดบาง
สิ่งและเขาสามารถทำหน้าที่ได้ ตั้งแต่ปริมาณของวัสดุจนถึง
ระยะเวลาที่ใช้ในเตาเผา ทุกอย่างถูกควบคุมอย่างเข้มงวด
เขาไม่กล้าเดินหน้าต่อไปอย่างแน่นอน น่าเสียดายหลังจากขี้
ตะกรันออกมา เฟิงหยูเองส่ายหัวของนาง “ไม่ดี ขี้ตะกรันที่
ถูกออกซิไดซ์นั้นไม่สะอาดพอ หากเป็นเช่นนี้ฟอสฟอรัสจะ
กลับมาเป็นโลหะได้ง่ายมาก” ลองคิดดูอีกสักหน่อย “ข้ารู้สึก
ว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี มันเป็นเพียงเรื่องของเวลา แม้ว่าเรา
จะคำนวณอย่างระมัดระวังมาก แต่ก็ไม่แม่นยำพอ”
ซวนเทียนหมิงพยักหน้า และพูดง่าย ๆ ว่า “ลองอีกครั้งนะ”
“ช้าก่อน” นางคว้าข้อมือซวนเทียนหมิงแล้วคิดอีก
เล็กน้อย นางเพียงแค่เอานาฬิกาออกจากมิติของนาง
ซวนเทียนหมิงมองดูนางดึงสิ่งที่มีขนาดใหญ่ซึ่งไม่สามารถอยู่
ในแขนเสื้อของนางได้ เขาขนลุก โชคดีที่เขาประสบกับทหาร
ถูกวางยาพิษเมื่อปลายปีที่แล้ว เขาจึงเห็นเด็กผู้หญิงคนนี้ดึง
ของออกจากแขนเสื้อของนาง แม้ว่าเขาจะยังตกใจอยู่ แต่
เขาก็ไม่ได้มองว่าเฟิงหยูเองเป็นสัตว์ประหลาด ยิ่งกว่านั้น
ซวนเทียนหมิงเข้าใจว่าบางสิ่งที่ผิดปกติจะถูกมองว่าเป็น
ปีศาจ เมื่อคิดตามสิ่งเหล่านี้ ชายาตัวน้อยของเขาคนนี้คงจะ
ถูกมองว่าเป็นเทพเจ้า
“สิ่งนี้เรียกว่านาฬิกา” เฟิงหยูเองรู้สึกผิด และไม่กล้าอธิบาย
ว่าสิ่งนี้มาจากไหน นางเลือกที่จะหลีกเลี่ยงรายละเอียดที่
สำคัญ และพูดถึงเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ อธิบายวิธีการใช้
นาฬิกา นางบอกซวนเทียนหมิง “มี 3 เข็มบนนาฬิกา เข็ม
แรกคือเข็มชั่วโมง อีกเข็มคือเข็มนาที และเข็มสุดท้ายคือเข็ม
วินาที เป็นไปตามหลักการเดียวกันกับนาฬิกาแดดที่ใช้ใน
ราชวงศ์ต้าชุนของเรา เพียงนาฬิกาแดดมีช่วงเวลา 12
ช่วงเวลา ในขณะที่นาฬิกานี้แบ่งออกเป็น 24 ชั่วโมง
กล่าวคือ 1 ช่วงเวลาของนาฬิกาแดดเท่ากับ 2 ชั่วโมง”
นางอดทนทำให้แน่ใจว่าซวนเทียนหมิงเข้าใจวิธีใช้นาฬิกา
จากนั้นกล่าวว่า “กระบวนการสร้างขี้ตะกรันต้องใช้เวลา 1
ชั่วโมง 45 นาที เวลานี้เราจะแม่นยำยิ่งขึ้นเมื่อใช้นาฬิกา
ลองอีกครั้ง”
“ดี” เขาพยักหน้า และชี้ไปที่ตำแหน่ง 12 นาฬิกาบนนาฬิกา
และพูดว่า “เมื่อเข็มนาทีและเข็มวินาทีมาถึงจุดนี้ เราจะเริ่ม
ลงมือ ครั้งนี้เราไม่ควรพลาด”
ทั้งสองเตรียมทุกอย่างที่จำเป็นอีกครั้ง และจ้องมองอย่าง
ตั้งใจในเวลาที่เหลืออีก 2 นาที ครั้งละ 1 วินาที ในที่สุดพวก
เขาก็หันมองอีกครั้ง ทันใดที่มันลงสู่ตำแหน่ง ซวนเทียนหมิง
ก็เริ่มทำงานทันที
เฟิงหยูเองจ้องอย่างหงุดหงิด ติดตาม และให้คำแนะนำอีก
ครั้ง
ซวนเทียนหมิงจดจำได้อย่างรวดเร็ว หลังจากทำมันครั้งเดียว
เขาก็สามารถจดจำกระบวนการได้อย่างสมบูรณ์ การ
เคลื่อนไหวของเขามีทักษะ และดูเหมือนว่าเขาเป็นทหารผ่าน
ศึก แม้แต่เฟิงหยูเองก็ต้องชื่นชมเขาเพราะเขาค่อนข้าง
ฉลาด ไม่ว่าเขาจะทำอะไรมันก็เป็นอย่างนี้
ในที่สุดกระบวนการทั้งหมดก็เสร็จสมบูรณ์ และสิ่งที่เหลืออยู่
ก็คือรอ ครั้งที่แล้วพวกเขาจะพูดบ้างเล็กน้อย แต่คราวนี้
ถึงแม้จะมีนาฬิกาที่นั่นทั้งสองก็ยิ่งกังวล พวกเขาไม่ได้พูดคุย
กันแม้แต่เล็กน้อย ดวงตาของพวกเขาจับจ้องอยู่ที่นาฬิกา
ตลอดเวลา และพวกเขาไม่กล้าเบนสายตาของพวกเขาออก
จากมันเลย
เมื่อเหลือเวลาเพียง 1 นาที เฟิงหยูเองเตือนอย่างเงียบ ๆ
“เตรียมเปิดเตา เมื่อเหลือ 2 วินาที มันจะต้องถูกดึงออกมา
จากเตาเผา”
ซวนเทียนหมิงพยักหน้ามือของเขาอยู่ที่หน้าเตา
ในที่สุดนาทีสุดท้ายก็จบลง ในความเป็นจริงในทันทีที่เข็ม
วินาทีมาถึงตำแหน่ง 12 นาฬิกา ซวนเทียนหมิงเปิดเตา
หลอมและคลื่นความร้อนพุ่งออกมา เมื่อพลั่วถูกดึงออกจาก
เตาเผา เขาได้ยินเสียงของเฟิงหยูเองตะโกน “สำเร็จแล้ว ! ”
เมื่อคำสองคำนี้ออกมาจากปากของนาง ซวนเทียนหมิงก็
อารมณ์ดี เมื่อดูขี้ตะกรันบนพลั่ว เขาถามเฟิงหยูเองด้วย
ความไม่เชื่อ “มันประสบความสำเร็จจริงหรือ ? ”
เฟิงหยูเองพยักหน้า “ใช่! ไม่เพียงแต่จะประสบความสำเร็จ
เท่านั้น เจ้ายังผลิตขี้ตะกรันที่ดีที่สุด ด้วยสิ่งนี้ ขั้นตอนต่อไป
ของเราจะมีรากฐานที่มั่นคง ซวนเทียนหมิง เจ้าเก่งมาก ๆ !
”
นางยกย่องเขาอย่างจริงใจ และซวนเทียนหมิงก็ถอน
หายใจ นี่เป็นเพียงก้าวแรกเท่านั้น หากพวกเขาต้องทำซ้ำ
ขั้นตอนแรกหลายครั้ง ขวัญและกำลังใจจะลดลงเรื่อย ๆ
“เราจะต้องผลิตขี้ตะกรันต่อไป” เฟิงหยูเองกล่าวว่า “แม้ว่า
เราจะพยายามหลอมเหล็กเพียงชิ้นเดียว ทุกความล้มเหลว
วัสดุจะกลายเป็นเศษเหล็ก การสร้างขี้ตะกรันเป็นขั้นตอน
แรก และเราต้องมั่นใจว่าเรามีวัสดุเพียงพอจากขั้นตอนแรกนี้
เพื่อดำเนินการในขั้นตอนต่อไป”
ซวนเทียนหมิงพยักหน้า “ดี เรามาสร้างขี้ตะกรันเพิ่มขึ้น
อีก ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม มันเป็นการฝึกฝนมากกว่า”
ขณะที่เขาพูดสิ่งนี้ เขาขยับชิ้นงานที่ประสบความสำเร็จไป
ด้านข้าง และวางวัสดุเข้าไปในเตาเผา
คราวนี้เขาได้รับการฝึกฝนเพิ่มขึ้นเล็กน้อย นอกจากนี้เขายัง
อ่านหนังสือได้ดีกว่าเดิม ในทางปฏิบัติแล้วไม่จำเป็นต้องให้
เฟิงหยูเองเตือนเขาอีกแล้ว เขาสามารถจัดการกระบวนการ
ทั้งหมดด้วยตัวเอง
อย่างไรก็ตามซวนเทียนหมิงไม่คิดว่าเมื่อมันถูกดึงออกมาใน
เวลานี้ภรรยาของเขาจะส่ายหัวของนาง “ไม่ดี คุณภาพแย่
กว่าครั้งที่แล้ว มันควรจะมีปัญหากับอุณหภูมิที่จุดเริ่มต้น
พวกเรารีบไปหน่อย เจ้าต้องสงบลงเล็กน้อย”
“งั้นลองอีกครั้ง” โดยไม่พูดอะไรอีก เขาจะทำงานอีกครั้ง
ครั้งที่ 4 สำเร็จ
ครั้งที่ 5 สำเร็จ
ครั้งที่ 6 ล้มเหลว
ครั้งที่ 7 สำเร็จ
เฟิงหยูเองติดตามอยู่ในใจของนาง ในการเริ่มต้นมันจะเป็น
สำเร็จ 2 ครั้ง สำหรับความล้มเหลวทุกครั้ง บางครั้งอาจ
ผิดพลาดติดต่อกัน 2 ครั้ง หลังจากซวนเทียนหมิงทำมันเป็น
ครั้งที่ 16 อัตราความสำเร็จของเขาเริ่มเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
ในขณะที่เขาประสบความสำเร็จ 10 ครั้งติดต่อกัน
เฟิงหยูเองบอกเขาว่า “เจ้าได้เข้าใจความสำคัญของการ
สร้างขี้ตะกรันแล้ว ปริมาณของผลิตภัณฑ์ที่เรามีอยู่ในขณะนี้
เพียงพอที่จะใช้อย่างไม่ถูกต้อง หากมีปัญหาที่ไม่คาดคิด มา
ทำสิ่งนี้กันต่อไป หากเรามีไม่เพียงพอ เราสามารถกลับมา
สร้างได้เพิ่มขึ้น”
ซวนเทียนหมิงพยักหน้าและดูนาฬิกาอีกครั้งโดยพูดว่า “เรา
ไม่สามารถไปต่อได้ เจ้าต้องพักผ่อน” เขาชี้ไปที่นาฬิกาและ
พูดว่า “ตามกฎของเวลาที่เจ้าสอน มันควรจะเป็นเวลา
อาหารเย็นแล้ว นอกจากนี้ยังเป็นเวลาอาหารเย็นของวันที่
สองนับตั้งแต่เราเข้ามาที่นี่ อาเองเมื่อคืนเจ้านอนหลับไปครั้ง
หนึ่งแล้ว และเจ้าไม่ได้กินอะไรเลย”
“หา ? ” นางแปลกใจเล็กน้อย เมื่อถูกขังอยู่ในสถานที่แห่งนี้
และมุ่งไปที่เรื่องเดียว นางไม่สามารถบอกได้ว่าเวลาจะผ่าน
ไปนานแค่ไหน อย่างไรก็ตามนางไม่คิดว่ามันจะผ่านไปหนึ่ง
วันและหนึ่งคืนแล้ว มันคงจะดีถ้าไม่มีใครพูดถึง แต่เมื่อพูด
ถึง มันทำให้ท้องของนางร้องดังก้องจากความหิว นางอด
ไม่ได้ที่จะบ่น “จริง ๆ แล้วถ้าเราไม่ออกไป ไม่มีใครคิดจะส่ง
อาหารมาให้เราหรือ ? ”
ซวนเทียนหมิงบอกนาง “ในช่วงเวลานั้นพวกเขามา 6 ครั้ง
และข้ายังได้กลิ่นข้าว แต่พวกเขาถูกเจ้าไล่ออกไป”
“ข้าไล่พวกเขาออกไป ? ” เฟิงหยูเองจำไม่ได้ว่านางไล่คน
ออกไปเลย “นั่นเป็นไปได้อย่างไร ? ”
“ทำไมมันจะเป็นไปไม่ได้ ? ” ซวนเทียนหมิงชี้ไปที่ขวดน้ำแร่
เปล่า และพูดว่า “ถ้าไม่ใช่สำหรับสิ่งเหล่านี้ ข้าคิดว่าเราคง
จะตายเพราะขาดน้ำ”
เฟิงหยูเองลืมไปหมด !
นางนำน้ำแร่หลายขวดออกมาเมื่อไหร่ ? เมื่อดูจากจำนวน
ขวด ทุกขวดไม่เพียงแต่ว่างเปล่า และมันมีมากกว่าครึ่งโหล
บัดซบ นางเอาหลายสิ่งหลายอย่างออกจากแขนเสื้อของนาง
ซวนเทียนหมิงมองว่านางเป็นสัตว์ประหลาด
เมื่อนางคิดถึงเรื่องไร้สาระ นางก็หันมามองซวนเทียนหมิง
น่าแปลกใจที่นางสังเกตเห็นว่าเขาดูเคร่งขรึม…“เจ้ากินอะไร
อยู่ ? ” เฟิงหยูเองได้สติขึ้นมาและรีบไปที่ด้านข้างของ
เขา จ้องมองด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความสยองขวัญ นาง
ฉีกกระดาษที่ห้อยลงมาจากปากของเขา
จากนั้นนางก็พูดไม่ออก
ตลอดทั้งวันทั้งคืนที่ผ่านมา นางทำอะไรลงไป ?