Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 486 กลับกลายเป็นว่าชายารักชอบแบบนี้

ค ำพูดของเฟิงหยูเองและซวนเทียนหมิงท ำให้ขุนนำงทุกคนตกใจ ใน
ที่สุดเหล็กของรำชวงศ์ต้ำชุนก็ถูกใช้งำน ในที่สุดรำชวงศ์ต้ำชุนก ำลังจะ
โจมตีเฉียนโจว ตลอดหลำยปีที่ผ่ำนมำเฉียนโจวแกล้งท ำเป็นผู้อยู่ใต้
บังคับบัญชำ แต่พวกเขำมีควำมทะเยอทะยำนที่รุนแรง ใช้ประโยชน์
จำกต ำแหน่งทำงภูมิศำสตร์ที่ไม่เหมือนใคร กับลมแรงและอุณหภูมิที่
เย็นจัด รำชวงศ์ต้ำชุนไม่อำจมีชัย นั่นเป็นเหตุผลที่พวกเขำกล้ำที่จะ
ยังคงหยิ่ง

ตอนนี้รำชวงศ์ต้ำชุนรู้สึกมุ่งมั่น พวกเขำมีเทพเจ้ำแห่งสงครำมเช่นองค์
ชำยเก้ำและพราชำยำหยูในต ำนำนเช่นนี้ ทุกคนเชื่อว่ำตรำบใดที่สอง
คนนี้ยังอยู่ รำชวงศ์ต้ำชุนจะเป็นผู้ชนะในกำรต่อสู้ทุกครั้ง

ฮ่องเต้มีควำมพึงพอใจเป็นอย่ำงมำกกับข่ำวดีของบุตรชำยและ
ลูกสะใภ้ เขำพยักหน้ำให้ทั้งสองแล้วมองไปที่ขุนนำงอย่ำงมีควำมสุข
เขำรู้สึกว่ำกำรปราชุมรำชส ำนักเช้ำนี้เป็นที่น่ำพอใจมำก เขำจึงนั่งตรง
เล็กน้อยและกระแอม เขำต้องกำรที่จะเอ่ยด้วยน ้ำเสียงที่มีอ ำนำจและ
กล่ำวว่ำ “ข้ำอนุญำต” แต่เขำเคยเป็นฮ่องเต้สบำย ๆ มำหลำยปีแล้วจึง
กล่ำวว่ำ “เอำล่ะ! เรำจะท ำเช่นนั้น ! ”

โชคดีที่ขุนนำงคุ้นเคยกับฮ่องเต้ที่มีนิสัยแบบนี้ ดังนั้นพวกเขำจึงไม่ได้คิด
มำก กำรปราชุมรำชส ำนักในเช้ำวันนี้เห็นรำงวัลที่มอบให้กับผู้ที่ท ำ
ควำมดีและกำรลงโทษส่งมอบให้กับผู้ที่สมควรได้รับ ฮ่องเต้คิดว่ำไม่มี
อะไรมำก ดังนั้นเขำจึงมองจำงหยวน จำงหยวนเข้ำใจและประกำศทันที
“หำกมีเรื่องให้น ำเสนออย่ำงรวดเร็ว หำกไม่มีสิ่งใด กำรปราชุมรำช
ส ำนักจะยุติลง”

ตำมปกติแล้วขุนนำงจะคุกเข่ำอีกครั้งในเวลำนี้เพื่อส่งฮ่องเต้ ใครจะรู้ว่ำ
เฟิงหยูเองผู้ซึ่งยังคงยืนอยู่กลำงห้องโถงกล่ำวว่ำ “ลูกสะใภ้ยังคงมีเรื่อง
คุยกับเสด็จฮ่องเต้เพคะ”

ฮ่องเต้ชอบฟังเฟิงหยูเองพูด เขำรู้สึกว่ำลูกสะใภ้คนนี้คุยสนุกมำกไม่ว่ำ
จะพูดอะไรก็ตำม ไม่ว่ำนำงจะพูดอะไร มันรู้สึกโล่งใจมำกโดยเฉพำะ
ตอนนี้ที่ดวงตำของเฟิงหยูเองเต็มไปด้วยควำมเขินอำย เขำคุ้นเคยกับ
ท่ำทำงเช่นนี้มำก มันเป็นเช่นเดียวกับท่ำทำงของบุตรชำยของเขำ นี่คือ
บทโหมโรงของใครบำงคนที่ถูกวำงแผน ! ฮ่องเต้รักกำรวำงแผนต่อต้ำน
ผู้อื่นของเฟิงหยูเอง ดังนั้นเขำจึงกล่ำวว่ำ “ใครจะเป็นผู้โชคร้ำยในครั้งนี้
? ”

ขุนนำงส่วนใหญ่ในห้องโถงงุนงง คนที่เข้ำใจเริ่มปำดเหงื่อเพรำะพวก
เขำคิดกับตัวเองว่ำไม่น่ำแปลกใจที่เฟิงหยูเองจะมีทัศนคติเช่นนี้ต่อ
ฮ่องเต้และองค์ชำยเก้ำ มันกลับกลำยเป็นว่ำทั้งสำมคนนั้นเหมือนกัน
ทุกประกำร นอกจำกนี้ยังมีบำงอย่ำงที่ได้เห็นแล้วในเรื่องนี้และไม่พบว่ำ
มันแปลก พวกเขำเพียงแต่สงสัยอย่ำงเงียบ ๆ ในค ำถำมเดียวกับที่
ฮ่องเต้ได้กล่ำวไว้ : ใครจะเป็นผู้โชคร้ำยในครั้งนี้

ริมฝีปำกของเฟิงหยูเองสั่น ในขณะที่นำงคิดว่ำตัวเองจะค ำนับฮ่องเต้
องค์นี้ด้วยควำมชื่นชม ! จริง ๆ แล้วกำรที่รำชวงศ์ต้ำชุนสำมำรถเติบโต
อย่ำงแข็งแกร่งต่อไปในช่วงไม่กี่ทศวรรษที่ผ่ำนมำ มันไม่ใช่เรื่องง่ำย !

แม้ว่ำนำงจะคิดเช่นนี้ แต่เนื่องจำกฮ่องเต้ถำมสิ่งนี้ นำงก็ยังกล่ำวต่อไป
ว่ำ “ลูกสะใภ้ประสงค์จะยื่นเรื่องร้องเรียนเจ้ำค่ะ ! ”

ฮ่องเต้เหลือบมองและดูสงวนท่ำที อย่ำงไรก็ตำมเขำมีควำมสุขอยู่ข้ำง
ใน ดี ! มีอะไรที่สนุกสนำนให้เขำท ำอีกครั้ง เขำโน้มตัวไปข้ำงหน้ำ
เล็กน้อย และถำมด้วยควำมเร่งด่วนเล็กน้อย “เกี่ยวกับใคร ? ”

เฟิงหยูเองก้ำวไปข้ำงหน้ำ “องค์หญิงหกแห่งซงซุย, หลี่เฉียนหยินเพคะ
! ”

“โอ้ ? ” ฮ่องเต้ยกมุมปำกของเขำเผยให้เห็นรอยยิ้มชั่วร้ำยคล้ำยกับที่
ซวนเทียนหมิงมี จำกนั้นเขำถำมว่ำ “องค์หญิงหกแห่งซงซุย ? นำงอยู่
ในรำชวงศ์ต้ำชุนหรือไม่ ? นำงท ำให้ลูกสะใภ้ขุ่นเคืองหรือ ? ”

ซวนเทียนหมิงมองไปที่บิดำของเขำและพูดกับตัวเอง เขำไม่เชื่อว่ำชำย
แก่ผู้นี้จะไม่สืบเรื่องผู้หญิงที่จู่ ๆ ก็ปรำกฏกำยขึ้นข้ำง ๆ ซวนเทียนฮั่ว

แต่ฮ่องเต้แสร้งท ำเป็นไม่รู้เรื่อง ดังนั้นเขำจึงไม่สำมำรถเปิดเผยได้อย่ำง
ง่ำยดำย จำกนั้นเขำก็ได้ยินเฟิงหยูเองกล่ำวว่ำ “เพคะ มันไม่ชัดเจนว่ำ
องค์หญิงซงซุยผู้นี้มีเป้ำหมำยอะไรในขณะที่นำงใช้ชื่อหยูเฉียนหยินเข้ำ
สู่เมืองหลวงของรำชวงศ์ต้ำชุน หลำยวันที่ผ่ำนมำนำงใช้ยำพิษฆ่ำท่ำน
ย่ำของลูกสะใภ้เสียชีวิต นำงฆ่ำคนโดยปรำศจำกเหตุผล เสด็จพ่อ
ลูกสะใภ้ได้รับควำมรักจำกท่ำนย่ำและอยู่ใกล้กับท่ำนย่ำ ท่ำนย่ำได้รับ
บำดเจ็บและเสียชีวิต และลูกสะใภ้รู้สึกเศร้ำใจมำก เสด็จพ่อได้โปรด
สนับสนุนลูกสะใภ้ด้วยเพคะ ! ”

เมื่อนำงพูดจบนำงก็คุกเข่ำด้วยใบหน้ำเศร้ำ ๆ

ขุนนำงทุกคนเหงื่อตก ใครจะไม่รู้ว่ำเฟิงหยูเองและตระกูลเฟิงเข้ำกัน
ไม่ได้เลย ! ใครจะไม่รู้ว่ำท่ำนฮูหยินผู้เฒ่ำตระกูลเฟิงมีควำมล ำเอียง
และโลภมำก ! กำรพูดว่ำย่ำ และหลำนอยู่ใกล้ชิดกัน นั่นไม่ใช่เรื่องไร้
สำระหรอกหรือ อย่ำงไรก็ตำมเนื่องจำกเฟิงหยูเองกล่ำวเช่นนี้จึงไม่ใช่
เรื่องที่พวกเขำจะปฏิเสธ องค์หญิงหกแห่งซงซุยมำถึงรำชวงศ์ต้ำชุน
อย่ำงไรก็ตำมนำงไม่ได้ท ำตำมขั้นตอนที่เหมำะสมเพื่อเข้ำสู่พระรำชวัง
นำงแฝงตัวเข้ำมำในเมืองหลวงและวำงยำพิษฮูหยินผู้เฒ่ำตระกูลเฟิง
ซงซุยก ำลังท ำอะไรกันแน่ ?

อันที่จริงเรื่องควำมวุ่นวำยในเมืองหลวงซวนเทียนฮั่วได้บอกฮ่องเต้
เกี่ยวกับเรื่องหยูเฉียนหยินแล้ว และนำงถูกขังไว้ในคุกที่ภูเขำ เพียงแต่
ว่ำนำงยังไม่ถูกตัดสิน ฮ่องเต้รู้ว่ำเฟิงหยูเองจะไม่ยอมปล่อยให้คนผู้นี้ไป
ง่ำย ๆ เขำยังรอให้เฟิงหยูเองใช้ควำมคิดริเริ่มเพื่อน ำมันขึ้นมำ นำงน ำ
เรื่องนี้ขึ้นกรำบทูลในวันนี้ เขำอยำกรู้อยำกเห็นอย่ำงแท้จริงว่ำเฟิงหยู
เองต้องกำรจัดกำรกับมันอย่ำงไร ดังนั้นเขำจึงคิดค ำพูดของเฟิงหยูเอง
และกล่ำวว่ำ “แน่นอน ! ข้ำสนับสนุนเจ้ำ ! องค์หญิงแห่งรัฐบริวำรเข้ำ
มำในรำชวงศ์ต้ำชุนของข้ำอย่ำงลับ ๆ และกล้ำที่จะท ำอันตรำยต่อท่ำน
ย่ำขององค์หญิง นี่เป็นควำมผิดใหญ่หลวง อำเอง บอกข้ำมำว่ำต้องกำร
ให้ข้ำท ำอย่ำงไร ? ”

เฟิงหยูเองมองฮ่องเต้และรอยยิ้มชั่วร้ำยปรำกฏบนใบหน้ำของนำง
“ฮ่องเต้ซงซุย และรำชวงศ์ต้ำชุนมีควำมสัมพันธ์ที่ดี ลูกสะใภ้ไม่ต้องกำร
ท ำลำยควำมสัมพันธ์ระหว่ำงสองอำณำจักรเพรำะเรื่องในครอบครัว เรำ
จะจัดกำรเรื่องนี้แบบส่วนตัวได้หรือไม่เพคะ ! ”

“จัดกำรแบบส่วนตัวหรือ ? ” ฮ่องเต้งงงวย “จะจัดกำรแบบส่วนตัวได้
อย่ำงไร ? ”

ซวนเทียนหมิงทนไม่ได้ที่จะดูต่อไป คดีควำมงี่เง่ำแบบนี้คืออะไร เพียง
แค่พูดออกมำตรง ๆ และเขำก็พูดทันที ! เขำจึงกล่ำวว่ำ “ซงซุยต้อง
ชดใช้โดยกำรจ่ำยเงิน ! “

ฮ่องเต้เริ่มมีชีวิตชีวำทันที “พวกเขำควรจ่ำยเท่ำไร ? ” ในขณะที่พูดสิ่งนี้
เขำได้ท ำท่ำชูมือ “5” ให้กับเฟิงหยูเองอย่ำงลับ ๆ ในขณะที่พูดอย่ำง
เงียบ ๆ “5 ล้ำน ? ” จำกนั้นเขำเพิ่ม “เหรียญทอง ? ”

เฟิงหยูเองส่ำยหน้ำแล้วชูนิ้ว “1” ดวงตำของฮ่องเต้เป็นประกำยและ
เข้ำใจได้ทันทีแล้วกล่ำวว่ำ “ถึงแม้ท่ำนฮูหยินผู้เฒ่ำตระกูลเฟิงจะไม่มียศ
หรือต ำแหน่ง เช่นนั้น ! เรำจะให้ซงซุยจ่ำย 10 ล้ำนเหรียญทองจ่ำย
ค่ำชดเชยส ำหรับควำมตำยครั้งนี้ นอกจำกนี้อีก 10 ล้ำนเหรียญทองจะ
ได้รับกำรช ำระให้เป็นควำมเอื้อเฟื้อในกำรที่องค์หญิงของพวกเขำมำ
เยือนรำชวงศ์ต้ำชุน อำเอง เจ้ำคิดว่ำอย่ำงไร ? ”

เฟิงหยูเองมองฮ่องเต้ และกล่ำวว่ำ “ขอบคุณเสด็จพ่อ แต่ท่ำนย่ำเสียไป
แล้วและนำงจะไม่สำมำรถใช้เงินได้ ก่อนที่ท่ำนย่ำจะจำกไป นำงก็กังวล
มำกเกี่ยวกับรำชส ำนัก นำงเตือนลูกสะใภ้ทุกครั้งเพื่อช่วยองค์ชำยเก้ำ
ในกำรดูแลรำชส ำนัก ดังนั้นอำเองจะเป็นตัวแทนของท่ำนย่ำบริจำค 10
ล้ำนเหรียญทองให้กับท้องพระคลัง ! สิ่งนี้จะถือว่ำเป็นควำมต้องกำร
ของท่ำนย่ำเพคะ”

ฮ่องเต้พยักหน้ำ เขำรู้ว่ำผู้หญิงคนนี้จะไม่ยอมให้ตระกูลเฟิงได้รับเงินใด
ๆ “ดี ! ” เขำพูดเสียงดัง “เงิน 10 ล้ำนเหรียญทองจะถูกใช้เพื่อจ่ำย
ค่ำแรงและเสบียงของทหำร ที่เหลือให้เจ้ำทั้งสองคนดูแล”

เฟิงหยูเองและซวนเทียนหมิงมองหน้ำกัน และพูดพร้อมกันทันที “ลูก
ชำย/ลูกสะใภ้ ขอบพระทัยเสด็จพ่อในนำมของกองทัพพะยะค่ะ/เพคะ”

ขุนนำงทั้งหมดปำดเหงื่ออีกครั้ง นี่คือเงิน 20 ล้ำนเหรียญทอง ! ด้วยกำร
เปิดปำกพูดเพียงไม่กี่ค ำมีค่ำ 20 ล้ำนเหรียญทอง และพวกเขำก็
ตัดสินใจว่ำจะใช้อย่ำงไร พวกเขำจะแน่ใจได้อย่ำงไรว่ำซงซุยสำมำรถ
จ่ำยได้ ถ้ำพวกเขำกลำยเป็นเหมือนเฉียนโจวและไม่มีควำมสุขล่ะ ฦ

มีคนหยิบยกค ำถำมนี้ขึ้นมำ “ฝ่ำบำท ตอนนี้จะไม่ได้กลำยเป็นโอกำสดี
ส ำหรับอำณำจักรอื่นหรอกหรือ หำกรำชวงศ์ต้ำชุนจะถูกโจมตีจำก
ด้ำนหน้ำและด้ำนหลัง ! ”

องค์ฮ่องเต้จ้องมอง “แค่เงิน 20 ล้ำนเหรียญทอง และนั่นก็เพียงพอแล้ว
ที่จะท ำให้พวกเขำส่งกองก ำลังมำหรือ ? ลืมไปเถอะ เนื่องจำกเป็นกรณี
นี้ ลองเปลี่ยนเป็นเงิน 50 ล้ำนเหรียญทองดีหรือไม่ อย่ำท ำให้พวกเขำ
รู้สึกรำวกับว่ำเหตุผลในกำรส่งกองก ำลังอ่อนแอเกินไป”

ขุนนำงผู้ที่ถำมขึ้นมำรู้สึกรำวกับว่ำเขำไม่สำมำรถท ำอะไรได้อีกต่อไป
ตรรกะประเภทนี้คืออะไร ? ควำมตั้งใจของเขำคือให้ฮ่องเต้คิดทบทวน
หำกไม่จ ำเป็นก็อย่ำเรียกร้องเงิน ให้เลือกวิธีอื่นในกำรสนับสนุนเฟิงหยู
เอง แต่ผลลัพท์กลับกลำยเป็นไม่ลดจ ำนวนเงินลงและยังมีกำรเพิ่มเงิน
ขึ้นอีก 30 ล้ำนเหรียญทอง ?

เขำสับสนอยู่พักหนึ่งและหมกมุ่นอยู่กับควำมกังวลเกี่ยวกับหนี้นี้เท่ำนั้น
และไม่มีโอกำสได้รับค ำแนะน ำเพิ่มเติม จำกนั้นพวกเขำได้ยินเสียง
ฮ่องเต้ยืนยันว่ำ “เงิน 50 ล้ำนเหรียญทอง จำงหยวนเตรียมพระรำช
โองกำร องค์หญิงหกแห่งซงซุยแอบลักลอบเข้ำมำในเมืองหลวงของ
รำชวงศ์ต้ำชุนอย่ำงลับ ๆ มีส่วนร่วมในกำรสมรู้ร่วมคิดและฆ่ำย่ำของ
องค์หญิงจี่อัน และนำงคิดจะขโมยทักษะกำรหลอมเหล็กของ
รำชวงศ์ต้ำชุน จำกควำมสัมพันธ์อันสงบของเรำมำหลำยปี เรำจะไม่
เถียงเรื่องนี้ ถ้ำซงซุยมอบเงิน50 ล้ำนเหรียญทอง องค์หญิงหกจะถูกส่ง
ตัวกลับไป มิฉะนั้นนำงจะต้องเผชิญหน้ำกับกำรลงโทษในข้อหำ
ฆำตกรรม ตำมกฎหมำยของรำชวงศ์ต้ำชุน องค์หญิงหกจะถูกประหำร
ชีวิตในที่สำธำรณะ”

จำงหยวนไม่พูดอะไรอีก เขำพยักหน้ำ

ฮ่องเต้มองเฟิงหยูเองและพูดอย่ำงเงียบ ๆ “ดีหรือไม่ ? ”

เฟิงหยูเองพยักหน้ำ “เพคะ”

ในที่สุดกำรปราชุมรำชส ำนักในตอนเช้ำก็สิ้นสุดลง

หลังจำกกำรไต่สวนของรำชส ำนักสิ้นสุดลง ขุนนำงทุกคนก็เดินไปแสดง
ควำมยินดีกับเฟิงหยูเองที่ได้รับกำรเลื่อนต ำแหน่งให้เป็นองค์หญิงขั้น
หนึ่ง หลังจำกเฟิงหยูเองเสร็จสิ้นกำรขอบคุณ ซวนเทียนหมิงก็ลำกนำง
ออกจำกพระรำชวัง

ซวนเทียนหมิงส่งนำงและเฟิงเซียงหรูกลับไปที่คฤหำสน์ด้วยตัวเอง ใน
ที่สุดเฟิงหยูเองก็ถำมด้วยควำมข้องใจว่ำ “ท ำไมถึงมีควำมแตกต่ำงใน
กำรลงโทษระหว่ำงองค์ชำยสำมกับองค์ชำยสี่ ? ”

ซวนเทียนหมิงหัวเรำะ “มันเป็นควำมลับของรำชวงศ์ ในช่วงหลำยปีที่
ผ่ำนมำมีคนไม่มำกนักที่เรียนรู้เกี่ยวกับมัน ดูพี่น้องพวกเรำ นอกจำกพี่
สำมแล้ว พวกเรำทุกคนดูคล้ำยกันหรือไม่ ? “

เฟิงหยูเองคิดย้อนกลับไปหำองค์ชำยทุกคนที่นำงพบแล้วก็พยักหน้ำ “ที่
จริงแล้วพวกเจ้ำทุกคนมีควำมคล้ำยคลึงกัน เจ้ำหมำยถึงว่ำองค์ชำย
สำมไม่ใช่บุตรชำยของเสด็จพ่อ ? ” จำกนั้นนำงก็ส่ำยหน้ำ “นั่นจะ
เป็นไปได้อย่ำงไร ใครมีควำมกล้ำมำกที่จะสวมหมวกเขียวให้เสด็จพ่อ ?
”

ซวนเทียนหมิงตะคอกอย่ำงเย็นชำ และดวงตำที่แหลมคมปรำกฏขึ้นใน
ดวงตำของเขำ “ใครกล้ำงั้นหรือ ? ตระกูลตวนมู่ทำงภำคเหนือกล้ำ ข้ำ
ได้ยินสิ่งนี้จำกพี่ใหญ่ ตระกูลตวนมู่ส่งบุตรสำวเข้ำพระรำชวัง อย่ำงไรก็
ตำมนำงตั้งครรภ์อำยุสิบวัน ในวันที่นำงเข้ำมำในพระรำชวัง นำงท ำทุก
อย่ำงเท่ำที่จะท ำได้เพื่อให้เสด็จพ่อมำหำนำง แม้กระนั้นในวันที่เด็กเกิด
มำ เสด็จพ่อไม่เคยไปที่พระรำชวังของนำงอีกเลยหลังจำกที่ได้เห็นเด็ก
โชคไม่ดีที่สถำนกำรณ์ในภำคเหนือไม่แน่นอนในปีนั้น ดังนั้นเรื่องนี้จึง
ถูกระงับตลอดเวลำ ตำแก่เชื่อว่ำมันไม่ใช่เรื่องดี ดังนั้นมันจึงถูกปกปิด
ไว้ ใครจะรู้ว่ำพี่สำมจะไม่รู้ว่ำสิ่งไหนดีส ำหรับเขำ ในขณะที่เขำพยำยำม
อย่ำงยิ่งที่จะอ้ำงสิทธิ์ในรำชบัลลังก์ เขำไม่สมควรตำยหรือ ? ”

เฟิงหยูเองยิ้มเยำะจำกกำรได้ยินสิ่งนี้ ตระกูลตวนมู่เป็นตระกูลที่กล้ำ
จริง ๆ ! พวกเขำไม่ได้มองหำข้อปิดบังที่ดีส ำหรับบุตรสำวที่พวกเขำส่ง
นำงเข้ำไปในพระรำชวัง พวกเขำมีควำมกล้ำหำญอย่ำงแท้จริง “ไม่น่ำ
แปลกใจว่ำท ำไมเสด็จพ่อไม่ได้รู้สึกทุกข์ใจแม้แต่น้อยเมื่อข้ำตีเขำแบบ
นั้น ถ้ำสิ่งที่เสด็จพ่ออยำกให้ข้ำท ำคือสับเขำออกเป็นชิ้น ๆ ! ”

ซวนเทียนหมิงมองนำงจำกด้ำนข้ำงด้วยรอยยิ้มที่ชั่วร้ำย เขำโน้มตัวเข้ำ
ใกล้กับใบหน้ำที่ไม่มีควำมตั้งใจที่ดี และกล่ำวว่ำ “ดังนั้นจึงดูเหมือนว่ำ
ชำยำรักชอบแบบนี้ ไม่เป็นไร สำมีมีควำมสุขที่ได้ท ำ ข้ำจะไม่บอกเสด็จ
พ่อ”

เฟิงหยูเองเลียมุมปำกของนำงและโน้มตัวเข้ำมำใกล้มำกขึ้น ทั้งสอง
จมูกชนจมูกในขณะที่นำงกล่ำวว่ำ “ดีมำก ! ถ้ำอย่ำงนั้นเรำจะท ำ
อย่ำงไรดี ? ” ขณะที่นำงพูดแบบนี้แส้ปรำกฏในมือของนำง และนำงก็
สะบัดแส้ไปที่ซวนเทียนหมิง