Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 524 การแก้แค้น

ด้วยการตะโกนของนาง องครักษ์เงาจำนวนมากเริ่มว่ายน ้าไปหาชาย
คนนั้นอย่างรวดเร็ว น่าเสียดายที่ระยะทางนั้นเริ่มทิ้งห่างมากขึ้น ดู
เหมือนว่าจะไม่มีโอกาสที่ติดตามเขาได้ทัน

ความขุ่นเคืองที่เฟิงหยูเองเก็บงำไว้ตลอดเวลาในที่สุดก็มีที่ระบาย นาง
จ้องมองผู้ที่ว่ายน ้าไปแล้ว และราวกับว่าดวงตาของนางสามารถพ่นไฟ
ออกมาได้ นางพูดกับซวนเทียนหมิง “จับข้าดี ๆ ดูข้ายิง และปล่อยให้
คนผู้นั้นมีชีวิตอยู่แต่เหมือนตายทั้งเป็น”

หลังจากที่นางพูดแบบนี้ นางเอื้อมมือไปที่แขนเสื้อของนางทันที คราวนี้
นางไม่ได้ดึงถุงออกซิเจนออกมา มันเป็นธนูที่ดีและลูกธนูสองดอก

คันธนูนี้เป็นสิ่งที่นางใช้เมื่อสาธิตวิธีหลีกเลี่ยงลูกธนูในป่า ตอนนี้มันถูก
นำออกมา แต่จะไม่ถูกใช้สำหรับการสาธิต แต่เป็นการทำร้ายใครบาง
คน

นางเหนี่ยวคันธนูและจับลูกธนูสองดอกก่อนที่จะเล็งไปที่คนที่กำลังจะ
ว่ายน ้าขึ้นฝั่งอย่างช้า ๆ เมื่อฝนตกหนักในช่วงเช้าตรู่จึงมีหมอกบนผิว
น ้า ในสภาพเช่นนี้มันยากเกินไปที่จะเล็งไปที่คนที่อยู่ไกล ซวนเทียนหมิ
งคิดว่าถ้านางยิงลูกธนูพวกนี้ นางจะมีโอกาสเพียงห้าส่วนที่จะยิง
ออกไปโดยเป้าหมายที่แท้จริง แต่นี่เป็นเพียงการยิงธนู ด้วยระยะทางที่
ห่างไกลของเป้าหมาย นั่นเป็นไปไม่ได้แน่นอน

แต่เขาก็สังเกตเห็นบางสิ่งแปลก ๆ เกี่ยวกับธนูของเฟิงหยูเอง มีบางสิ่งที่
พิเศษที่ถูกเพิ่มเข้ากับคันธนู มันเป็นทรงกระบอกและมีความยาว
ประมาณหนึ่งนิ้ว ทั้งสองด้านมีบางอย่างที่ชัดเจน และอีกด้านหนึ่งไม่
ราบ มันนูนเล็กน้อย เฟิงหยูเองเล็งเป้าหมายจากสิ่งนั้น และมองไปครู่
หนึ่ง ทันใดนั้นนางก็เหนี่ยวคันธนูออกอย่างเต็มที่จากนั้นปล่อยลูกธนูทั้ง
สองดอกพร้อมกัน ตามพื้นผิวของแม่น ้าที่บ้าคลั่ง ลูกธนูสร้างเส้นทาง
ลูกธนูที่คมชัดส่งเสียงขณะที่พวกมันบินไปข้างหน้า ขณะที่พวกมันบิน
ไปข้างหน้า พวกมันก็เริ่มโค้งไปในทิศทางของชายที่หลบหนี

ชายคนนั้นหันกลับมาและเห็นลูกธนูคมทั้งสองทันที เพียงแค่เหลือบ
มองนี้ทำให้เขาเหงื่อออก ด้วยการใช้ลูกธนูติดตาม นางยิงออกมาสอง
ดอกพร้อมกัน ในการทำสิ่งนี้ให้สำเร็จนางต้องมีมีทักษะที่ยอดเยี่ยมสัก
เพียงไร !

แต่ชายคนนี้ค่อนข้างแน่วแน่ เมื่อเห็นลูกธนูติดตาม เขารู้ว่าการหลบหนี
จะไม่ฉลาด ดังนั้นเขาจึงเตะน ้าและหยุดลงทันที

เฟิงหยูเองเห็นเขาหยุด ขดปากของนางเป็นรอยยิ้มเย้ยหยัน “แน่นอนว่า
มันเป็นกลุ่มพลธนูศักดิ์สิทธิ์ของเฉียนโจว หรืออาจเป็นผู้ที่เกี่ยวข้องกับ
กลุ่มนั้นอย่างลับ ๆ มิเช่นนั้นเขาจะรู้วิธีหลีกเลี่ยงลูกธนูได้อย่างไร” นาง
มองไปข้างหน้าอย่างดุเดือดเหมือนกับสัตว์ร้าย เผยให้เห็นภาพที่แม้แต่
ซวนเทียนหมิงไม่เคยเห็นมาก่อน

“เจ้าเชื่อหรือว่าเจ้าสามารถหลีกเลี่ยงได้เพราะเจ้าหยุด” นางหัวเราะ
เยาะและส่งเสียงเล็กน้อย หลังจากที่องครักษ์เงาอยู่ข้างนางได้ยินสิ่งนี้
พวกเขารู้สึกว่าเหงื่อเย็นกระจายไปทั่วร่างกายของพวกเขา “เขาหยุด
เคลื่อนไหว แต่แม่น ้าก็ยังเคลื่อนไหวอยู่ เขาไม่รู้ว่าลูกธนูติดตามของข้า
มีลูกเล่นเพิ่มเติมเล็กน้อย เจ้าต้องการซ่อน ไม่มีใครในโลกที่มี
ความสามารถ ! ”

หลังจากพูดแบบนี้ ลูกธนูสองดอกที่ถูกยิงไปถึงด้านหน้าของชายคนนั้น
แม้ว่าจะมีหมอกอยู่ แต่ทุกคนก็ยังสามารถเห็นความกลัวบนใบหน้าของ
ชายคนนั้น เขาหยุดไปแล้ว แต่ลูกธนูก็ไม่หยุดเพียงแค่ 10 ก้าวตามที่
เขาคาดไว้ พวกมันยังคงบินมาข้างหน้าต่อไป ในที่สุดลูกธนูทั้งสองทะลุ
ผ่านไหล่ทั้งสองของชายคนนั้น หากมีคนอยู่ข้างเขาพวกเขาจะสามารถ
เห็นว่าลูกธนูทั้งสองพุ่งตรงจุดเดียวกันที่ด้านตรงข้ามของร่างกาย ไม่มี
การเบี่ยงเบนแม้แต่หนึ่งนิ้ว

คนที่อยู่ในน ้าสูญเสียความสามารถในการใช้แขนทั้งสองของเขา นี่มัน
ไม่ต่างอะไรกับการตายของเขา แม้ว่าเขาสามารถใช้ขาทั้งสองของเขา
เพื่อให้แน่ใจว่าเขาจะไม่จมน ้าและเขายังสามารถว่ายน ้าไปข้างหน้า แต่
ความเร็วของเขาลดลงมาก ยิ่งกว่านั้นลูกธนูที่แทงไหล่ของเขาได้เจาะ
มากกว่าครึ่ง ทำให้เขากลัวจนตาย เขาไม่เชื่อว่าจะมีลูกธนูที่เด็กหญิงยิง
มาจะรุนแรงถึงเพียงนี้ !

ถูกต้องแล้ว เขาเห็นว่าเป็นเฟิงหยูเองที่ยิงธนู ชายคนนี้กำลังคิดว่าถ้า
เขาสามารถมีชีวิตอยู่เพื่อกลับสู่เฉียนโจว เขาจะต้องรายงานข่าวนี้ต่อ
ผู้ปกครองอย่างแน่นอน ตำนานของพลังขององค์หญิงจี่อันเป็นเพียง
ข่าวลือหรือไม่ ตอนนี้เขาได้เห็นด้วยตัวเอง เขาตกตะลึงอย่างแท้จริง

น่าเสียดายที่ก่อนที่เขาจะหายตกใจ ลูกธนูลูกที่สามก็ยิงออกมา คราวนี้
มันบินตรงไปที่หน้าอกของเขา เขาไม่สามารถหลบหรืออยู่นิ่ง ๆ ได้ ก่อน
หน้านี้เขามีความภาคภูมิใจในความสามารถของเขา และไม่เคยกังวล
กับการป้องกันของเฟิงหยูเองเหมือนเด็กที่แสดงออกมาต่อหน้า
ผู้เชี่ยวชาญ เมื่อคิดถึงเรื่องนี้เขารู้สึกว่ามันค่อนข้างตลก

ลูกธนูคมแทงทะลุหัวใจของเขา แต่ในทันทีสิ่งที่ถูกเจาะไม่ใช่หัวใจของ
เขา มันก็เหมือนกับที่เฟิงหยูเองพูด เขาจะมีชีวิตอยู่ เขาไม่สามารถตาย
ได้

ลูกธนูนั้นทำให้จิตใจของเขาถลอกและทะลุหลังเขา ลูกธนูนี้ยาวกว่าลูก
ธนูสองดอกที่แทงทะลุหัวใจ เขาแค่รู้สึกว่าภาพตรงหน้าของเขาพร่ามัว
และอาการวิงเวียนศีรษะก็ทับเขา แต่เขาก็รู้สึกว่าแขนของเขาถูกจับทั้ง
สองข้าง ด้วยการเคลื่อนไหวนี้ความเจ็บปวดจากไหล่ของเขาก็ทำให้เขา
ตื่นขึ้นจากความงุนงงทันที นั่นคือสิ่งที่บุคคลนี้เป็น เขาบาดเจ็บสาหัส
แต่เขายังคงตื่นอยู่ ถูกลากไปพร้อม ๆ กับองครักษ์เงาทั้งสองคน เขาถูก
นำตัวกลับไปหาเฟิงหยูเองและซวนเทียนหมิง

ซวนเทียนหมิงกังวลเกี่ยวกับการยืนยันจำนวนคนที่เสียชีวิต หลังจาก
เหตุการณ์ครั้งนี้เกิดขึ้นที่แม่น ้า มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 50 คน หัวใจของ
เขาเจ็บปวดอย่างมาก หลังจากที่ชายจากเฉียนโจวถูกพาตัวไปข้างหน้า
เขาก็พบว่ามีที่ระบายความโกรธเช่นเดียวกับเฟิงหยูเอง

เขาจ้องมองคนผู้นั้นแล้วก็เยาะเย้ย “ลูกธนูทั้งสามนี้ไม่นับ ธนู 1 ดอกนี้
ต่อ 1 คน”

คนจากเฉียนโจวไม่เข้าใจและมีท่าทางงุนงง บานซูพูดอย่างเย็นชาและ
อธิบายให้เขาฟัง “เจ้าทำเรือล่ม อย่างไรก็ตามมีหลายคนที่เสียชีวิต เรา
จะยิงธนูหลายดอกใส่เจ้า ไม่ต้องกังวลก่อนที่จะยิงธนูลูกสุดท้าย เจ้าจะ
ไม่ตาย”

ในเวลานี้เฟิงหยูเองดึงเข็มออกมาจากมิติของนาง นางฉีดมันเข้าไป
แล้วกล่าวว่า “ข้ารู้ว่าคนอย่างเจ้าน่าจะมีพิษซ่อนอยู่ที่ไหนสักแห่งใน
ร่างกายของเจ้าเช่นฟันของเจ้า”

ขณะที่นางพูด ชายคนนั้นกำลังจะกัดฟันที่เต็มไปด้วยพิษ แต่ก่อนที่เขา
จะหักฟันทันใดนั้นเขาก็รู้สึกว่าปากของเขาชา เห็นได้ชัดว่าเขากำลังจะ
ประสบความสำเร็จในการทำลายฟัน เมื่อพิษมีผลเขาจะตายทันที โชค
ไม่ดีที่เฟิงหยูเองฉีดยาแก่เขาและปากของเขาสูญเสียความสามารถใน
การกัด ลิ้นของเขาขยับได้ แต่ก็ไม่เพียงพอที่จะทำให้เขาฟันแตกได้

เฟิงหยูเองพูดด้วยเสียงเย็นชา “อย่าสิ้นเปลืองพลังงาน องค์หญิงผู้นี้จะ
ไม่ยอมให้เจ้าตาย พวกเจ้าตัดนิ้วน้องชายของข้า ข้าจะตัดนิ้วทั้งสิบของ
ทุกคนในเฉียนโจวอย่างแน่นอน ข้าจะรอดูว่าพวกเจ้ายิงธนูได้อย่างไร !
เฉียนโจวจะเก็บเจ้าไว้หรือไม่หากไม่มีนิ้วใช้ยิงธนู”

คำพูดที่เยือกเย็นเหล่านี้มาพร้อมกับน ้าในแม่น ้าที่เพิ่มขึ้นและฝนตก
หนัก ฟังเหมือนเสียงจากนรก มันประกาศออกมาอย่างใจเย็นถึงความ
ตายของบุคคล

เฟิงหยูเองหัวเราะเยาะ ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะตัดสินคน ผิดทั้งเวลาและ
สถานที่ทั้งคู่ นางเสียเวลาที่นี่ไม่ได้ นางยังคงต้องไปช่วยเฟิงจื่อหรู
ดังนั้นรอยยิ้มปีศาจปรากฏบนใบหน้าของนางอีกครั้ง สะบัดข้อมือของ
นาง มีเข็มอีกอันปรากฏขึ้นในมือของนาง นี่คือยาชาที่มีฤทธิ์แรงมาก
เมื่อยาถูกฉีดเข้าไป คนผู้นั้นก็จะหมดสติทันที นางจับเขาอย่างรุนแรง
และโยนเขาเข้าไปในมิติ เมื่อคนนั้นถูกโยนเข้าไป เขาก็หัวกระแทกพื้น
และเขาก็ปล่อยเสียงฮึดฮัดแสดงความไม่พอใจ แม้กระนั้นเขายังคง
หมดสติ

ซวนเทียนหมิงจับนางไว้อย่างเงียบ ๆ และกล่าวว่า “ขึ้นฝั่งก่อน แล้ว
ค่อยคิดว่าจะทำอะไร”

นางพยักหน้าแล้วหันไปมอง นางเห็นวังซวนและองครักษ์เงาคนอื่น
กลับมาจากด้านข้างของแม่น ้า เด็กหญิงและหวงซวนถูกส่งตัวไปที่ฝั่ง
ก่อน ในเวลานี้พวกเขากลับมาเพื่อช่วยพวกเขา

ทุกคนเริ่มเดินไปที่ฝั่งทันที แต่เมื่อพวกเขาอยู่ไม่ไกล วังซวนก็ส่งเสียง
“อ่า” ออกมาทันที พวกเขาหันไปมอง พวกเขาเห็นเงาดำสลัว ๆ เลียบ
แม่น ้าในสายหมอก มันเคลื่อนไหวช้ามาก หลังจากนั้นไม่นานพวกเขาก็
จะเห็นว่ามีบางสิ่งที่ผลักดันให้แม่น ้า

ในเวลานี้คนอื่น ๆ สังเกตเห็นเบาะแสเหล่านี้ พวกเขาหยุดว่ายน ้าและ
สังเกตอย่างรอบคอบ เมื่อเงาดำยังคงดำเนินต่อไปในทิศทางของพวก
เขา เงาในหมอกก็เริ่มชัดเจนขึ้น ซวนเทียนหมิงเป็นคนแรกที่ตอบโต้โดย
กล่าวว่า “เรือ”

เมื่อได้ยินแบบนี้ เฟิงหยูเองรู้สึกว่าหัวใจของนางเริ่มเจ็บ ราวกับว่ามีบาง
สิ่งที่แทงเข้าไป มันอึดอัดมาก

นางเอามือทาบไว้ที่อก พิงร่างของซวนเทียนหมิง การหายใจของนางก็
ไม่แน่นอน ซวนเทียนหมิงถาม “มันคืออะไร ? ”

นางส่ายหัว และพูดอย่างสงสัย “ข้าพูดไม่ออกเลย หัวใจของข้าเจ็บ ราว
กับว่าเป็นเรือลำนั้น…” นางไตร่ตรองเล็กน้อยแล้วทันใดนั้นก็รู้สึกว่ามี
สติที่แข็งแกร่งมากปรากฏขึ้นจากใจของนาง หลังจากนั้นประโยคหนึ่ง
โผล่ออกมาจากปากของนาง “เฟิงจื่อหรู ! ถ้านั่นคือเรือ เฟิงจื่อหรูจะอยู่
บนเรือลำนั้นแน่นอน ! ”

คำเหล่านี้ไม่มีมูลความจริงเลย เรือที่เฟิงจื่อหรูขึ้นนั้นได้ออกไปล่วงหน้า
สองวันแล้ว แม้ว่าจะได้รับความล่าช้าจากลมแรง แต่ก็ยังคงมีช่องว่าง
อยู่วันหนึ่ง พวกเขาจะพบกันได้อย่างไร ? แต่ทุกคนก็สามารถโต้ตอบได้
เงาในหมอกกำลังย้อนกลับ เป็นไปได้หรือไม่… “เรือลำนั้นกำลังกลับมา
! ” ซวนเทียนหมิงพูดอย่างเฉียบขาด “เรือข้างหน้ากำลังกลับมา”

คำพูดเหล่านี้ทำให้ทุกคนประหลาดใจ มันไม่ยากที่จะเห็นเรือกลับมา
หลังจากทั้งหมดถ้ามันออกไปก็ต้องกลับมา คงไม่เป็นเรื่องยากสำหรับ
เรือเหล่านี้ที่จะพบปะกันตามแม่น ้า แต่เรือของเฟิงจื่อหรูควรจะไปถึงชิง
โจว มันจะกลับมาได้อย่างไร ?

ในขณะที่ทุกคนรู้สึกงุนงง จู่ ๆ บานซูก็กล่าวว่า “ข้าจะไปดูขอรับ”
จากนั้นเขาก็พุ่งลงไปในแม่น ้า ไม่นานหลังจากนั้นร่างก็ปรากฏขึ้น 20
เมตรทันที หลังจากนี้เขาก็ใช้พลังภายในของเขาและรีบไปที่เรือ

เฟิงหยูเองตะโกนจากด้านหลัง “บานซูระวังตัวด้วย ! ” เสียงของนาง
ปะปนไปกับเสียงของฝน และไม่มีใครรู้ว่าบานซูได้ยินหรือไม่

ทุกคนตกใจและรออยู่ เรือลำนั้นแล่นต่อไปเรื่อย ๆ ในลมแรงและฝนตก
หนัก เรือแล่นอย่างระมัดระวัง หลังจากนั้นไม่นาน บานซูก็กลับมาใน
ที่สุด ออกมาจากน ้าใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความสุข “เรือกลับมา
โดยไปไม่ถึงฝั่งที่อื่น ข้าได้ยินว่าพวกเขาแล่นไปในลมแรงและคลื่นสูง
หากพวกเขาแล่นเรือต่อพวกเขาก็อาจจะจบลงด้วยความตายพวกเขา
เอง ในสภาวะที่ไร้หนทางเหล่านี้พวกเขาจึงแล่นเรือกลับมาขอรับ” เขา
เช็ดน ้าบนใบหน้าของเขา เขากล่าวว่า “มีคนคอยเฝ้าดูบนเรืออยู่ตลอด
ตามการคาดเดาของข้า นั้นคงจะเป็นกลุ่มคนของเฉียนโจวขอรับ”

เขาพูดราวกับว่าไม่มีอะไรผิดปกติ แต่ดวงตาของเฟิงหยูเองนั้นเฉียบคม
นางเห็นสีแดงในแม่น ้าข้างหลังเขาทันที นางอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตกใจและ
พูดว่า “เจ้าได้รับบาดเจ็บหรือ ? ”

ถ้านางไม่ถามอาจจะดีกว่านี้ก็ได้ อย่างไรก็ตามเมื่อถามนาง บานซูก็
เหมือนลูกบอลที่ถูกเจาะ หัวของเขาเอียงไปข้างหลังและดวงตาของเขา
ก็เหลือกขึ้นก่อนปิดไปเมื่อร่างกายของเขาเริ่มจม

องครักษ์เงาที่อยู่ด้านข้างช่วยเขาอย่างรวดเร็ว และรู้สึกถึงเขาก่อนที่จะ
พูดว่า “เขาถูกลูกธนูขอรับ” จากนั้นเขาก็หันบานซูไปรอบ ๆ เพื่อดู ลูก
ธนูอยู่ข้างหลังข้างขวา

อาจเป็นเพราะลูกธนูต้องผ่านน ้า เนื่องจากความต้านทานใต้น ้าที่สูง ลูก
ธนูจึงไม่ทะลุผ่านตัวเขาไป แต่บานซูต้องอดทนและกลับมา จากการ
เคลื่อนไหวทั้งหมดนี้เขาเสียเลือดไปเล็กน้อย

ไม่มีอะไรที่เฟิงหยูเองทำได้ เนื่องจากพวกเขาอยู่ในแม่น ้าจึงไม่มีทาง
รักษาอาการบาดเจ็บของเขาได้ นางทำได้เพียงวางบานซูไว้ภายในมิติ
ของนาง เพื่อรอรับการรักษาในเวลาต่อมา

องครักษ์เงาเฝ้าดูอีกครั้งขณะที่อีกชีวิตหายตัวไปต่อหน้าต่อตา องค์
หญิงเป็นเทพเซียน ! มีบางคนที่คิดแบบนี้

เรือข้างหน้าเข้ามาใกล้หน่อย มันอยู่ห่างออกไปประมาณ 50 เมตร

เฟิงหยูเองกอดคอของซวนเทียนหมิงอย่างเย็นชากล่าวกับเขาว่า “ซวน
เทียนหมิง เรารู้จักกันมานาน แต่เราไม่เคยทำงานร่วมกันเพื่อต่อสู้กับ
ใครบางคนอย่างแท้จริง วันนี้เราลองกันหรือไม่ ? ”

ดวงตาของซวนเทียนหมิงเป็นประกาย คำเชิญของเฟิงหยูเองนั้นเย้า
ยวนเกินไปโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อศัตรูเป็นกลุ่มพลธนูศักดิ์สิทธิ์ของ
เฉียนโจว เขาไม่สามารถลืมเวลาที่พวกเขาทำลายขาของเขาได้ วันนี้เขา
จะมีโอกาสแก้แค้น

ทั้งสองมองหน้ากันแล้วยิ้ม ภายใต้สายตาของทุกคนทั้งสองก็หายไป !