Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 538 เป้าหมายที่ง่าย

เสียงตะโกนนี้ทำให้ซวนเทียนฮั่วหวาดกลัวจนแทบตาย คนที่นั่งอยู่บน
เก้าอี้เกือบจะร่วง เมื่อเหงื่อเย็นเริ่มไหลลงมาจากหน้าผากของเขา

เสียงนี้เป็น…พราชายาหยุน ?

“ฮั่วเอ๋อ…” ในขณะที่ซวนเทียนฮั่วกำลังคิดอยู่ เสียงพูดที่ดังขึ้นอีกครั้ง

เขาตัวสั่นและลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็วก่อนที่จะมองลงไปข้างล่าง เขา
กลับไปสู่ความจริงที่ว่าพราชายาหยุนที่สง่างามกำลังนอนราบอยู่ใต้ที่
นั่งและมองเขาด้วยท่าทางที่ขมขื่นและวิงวอน

คนขับด้านนอกได้ยินสิ่งที่ฟังดูเหมือนเป็นเสียงผู้หญิงมาจากด้านในรถ
ในความสับสนของเขา เขาหันหลังกลับ และถามว่า “องค์ชาย ? เกิด
อะไรขึ้นพะยะค่ะ ? ”

ซวนเทียนฮั่วเปล่งเสียงของเขาทันทีกล่าวว่า “ไม่มีอะไร เดินทางต่อไป”
จากนั้นเขาก็ช่วยให้พราชายาหยุนลุกนั่งก่อนที่จะกล่าวว่า “เสด็จแม่
ท่านออกจากพระราชวังได้อย่างไรพะยะค่ะ ? ”

พราชายาหยุนโบกมือ “ไม่ต้องกังวลกับเรื่องนี้ ข้าออกมาแล้ว เจ้าควร
หยุดเรียกข้าว่าเสด็จแม่ เมื่อเราออกจากที่นั้น เราควรจะทำตัวเป็น
สามัญชน”

ซวนเทียนฮั่วยิ้มอย่างขมขื่น และส่ายหัว “ไม่มีอะไรที่ข้าจะทำกับเสด็จ
แม่ได้ แต่ไม่มีอะไรที่สามารถพูดคุยได้ที่นี่ เสด็จแม่ ข้าจะส่งเสด็จแม่
กลับมาตอนนี้ หยุดรถ”

ก่อนที่เขาจะพูดจบ “หยุดรถ” พราชายาหยุนปิดปากของเขาแน่น เมื่อ
นางทำสิ่งนี้นางใช้แรงมากเกินไปและหัวซวนเทียนฮั่วชนกับรถม้า พระ
ชายาหยุนรู้สึกไม่ดีเลยทีเดียว ในขณะที่ยกมือขึ้นชี้หน้าเขา นางขู่ว่า
“ถ้าเจ้ากล้าส่งข้ากลับไปที่พระราชวัง ข้าจะเปิดเผยเรื่องที่เจ้าชอบอา
เอง”

คำพูดเหล่านี้ทำให้เซียนเทียนฮั่วตกใจทำให้เขาเกือบจะกัดนิ้วของนาง !
พราชายาหยุนดึงมือนางกลับมาแล้วก็นั่งลงข้างซวนเทียนฮั่ว ดึงขนม
ออกจากแขนเสื้อของนางและเริ่มทานมันอย่างมีความสุข

แท้จริงแล้วซวนเทียนฮั่วเหมือนเทพเซียนพูดไม่ออกเลยด้วยความตกใจ
ที่เกิดจากพราชายาหยุน นางเหลียวมองบนใบหน้าของเขา และการ
เปลี่ยนแปลงบนใบหน้าของเขามีมากมายและน่าทึ่ง

ในเวลาต่อมาซวนเทียนฮั่วก็พบความแข็งแกร่งในการกู้คืน ใบหน้าของ
เขากลับกลายเป็นปกติมากขึ้นเล็กน้อย อย่างไรก็ตามเขาถามนางด้วย
ความสับสนว่า “เสด็จแม่ หมิงเอ๋อกับข้าต่างก็ไปสนามรบ ทำไมเสด็จ
แม่ถึงเลือกมากับข้าพะยะค่ะ ? ”

พราชายาหยุนตอบอย่างเป็นธรรมชาติ “เพราะเจ้าคุยง่ายกว่าหมิงเอ๋อ”

ซวนเทียนฮั่วไม่พูด “…” เขาเป็นเป้าหมายที่จัดการได้ง่าย ๆ !

พราชายาหยุนเอาขนมที่เหลือครึ่งหนึ่งเข้าไปในปากของซวนเทียนฮั่ว
ด้วยรอยยิ้ม จากนั้นนางก็กล่าวว่า “ฮั่วเอ๋อ ไม่ใช่ว่าเจ้าไม่รู้อารมณ์ของ
น้องเก้าของเจ้า ถ้าข้าเลือกที่จะอยู่กับเขา เราคงจะกลับเมืองหลวงแล้ว
เขาว่าอยู่กับชายาซึ่งจัดการได้ง่าย! ยิ่งกว่านั้นมาตั้งแต่เด็กข้าได้ให้
ความสำคัญกับเจ้ามากที่สุด ! ข้าไม่เคยไปอาศัยอยู่ในตำหนักของเขา
แต่ข้าเคยอยู่ในตำหนักจุนของเจ้า บอกข้าสิว่าข้าควรอยู่ใกล้ใครดีกว่า
? ”

ซวนเทียนฮั่วหน้ามืดลง นี่ไม่ใช่วิธีที่จะอธิบายสิ่งต่าง ๆ เอื้อมมือหยิบ
ขนมออกมาจากปากของเขา เขายังกัดอยู่ ในขณะที่ทาน เขาถามว่า
“เมื่อเสด็จแม่หนีมาเช่นนี้ หากเสด็จพ่อทรงทราบจะเกิดอะไรขึ้น ? ” เขา
สามารถคาดการณ์ได้ว่าปัญหาอะไรจะเกิดขึ้นเมื่อฮ่องเต้พบว่าพระ
ชายาหยุนไม่อยู่ที่นั่นอีกแล้ว เมื่อคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้พระราชวังจะไม่
เพลิดเพลินกับวันที่สงบสุข

ใครจะรู้ว่าพราชายาหยุนคงไม่รังเกียจอะไรแม้แต่น้อย “ไม่ต้องห่วง
ไม่ใช่ว่าข้ายังไม่ได้เตรียมอะไรเลย นอกจากนี้เขายังไม่สามารถเข้าไปใน
ตำหนักศศิเหมันต์ได้เลย เขาจะรู้ได้อย่างไรว่าข้าไม่ได้อยู่ในพระราชวัง
แม้ว่าเขาจะค้นพบอีกไม่นาน ตาแก่ผู้นั้นจะคิดว่าข้าหนีไปกับหมิงเอ๋อ
เขาจะไม่คิดว่าเป็นเจ้าอย่างแน่นอน”

“นั่นคือเหตุผลที่แท้จริงที่เสด็จแม่เลือกข้าหรือพะยะค่ะ ! ” ซวนเทียนฮั่ว
รู้สึกว่าชีวิตของเขาช่างขมขื่น

พราชายาหยุนหัวเราะและพยักหน้าอย่างไม่รีรอ จากนั้นนางก็โบกมือ
ให้เขา “มานี่ มานั่งใกล้ ๆ ”

ซวนเทียนฮั่วลุกขึ้นไปนั่งข้างนาง พราชายาหยุนเอนพิงไหล่ทันทีจากนั้น
ก็ขยับไปที่มุมที่สะดวกสบายมากขึ้นก่อนนอนหลับโดยใช้ไหล่เป็น
หมอน ก่อนนอนหลับนางใช้เสียงเตือนเพื่อบอกเขาว่า “ถ้าเจ้ากล้าส่งข้า
กลับไปที่พระราชวัง ข้าจะเปิดเผยความจริงที่ว่าเจ้าชอบอาเอง”

“มันจะไม่เกิดขึ้นแน่นอนพะยะค่ะ” ซวนเทียนฮั่วยอมรับชะตากรรมของ
เขา “ลืมไปได้เลยพะยะค่ะ หลังจากที่เราออกมา เสด็จแม่จะต้องฟังทุก
อย่างที่ข้าพูด”

“ข้ารู้ ข้ารู้”

เช่นเดียวกับที่องค์ชายทั้งสองในรถม้าของพวกเขาจบลงด้วยการนำ
ผู้โดยสารที่ไม่คาดคิด 2 คนไปพร้อมกับแยกทางจากเมืองหลวง

ในเวลาเดียวกันในคฤหาสน์ใหม่ของตระกูลเฟิง เฟงิจินหยวนก็กลับมา
นั่งบนเก้าอี้นุ่ม ๆ พร้อมผ้าห่มบาง ๆ คลุมเอวของเขา มือซ้ายของเขา
พันด้วยผ้าพันแผล และร่างกายของเขาอยู่ในสภาพที่น่าสงสาร แม้
กระนั้นเขาจ้องเฟิงเฟินไดอย่างจริงจัง

เดิมเฟิงเฟินไดเป็นคนเดียวในตระกูลนี้ที่มีความหวังจะได้ตำแหน่งฮู
หยินใหญ่มากที่สุด นางยังเป็นเด็กที่คิดว่าเขาเป็นบิดาของนางมาก
ที่สุด อย่างไรก็ตามสายตาที่นางจ้องมองเฟิงจินหยวนนั้นเต็มไปด้วย
ความดูถูกเหยียดหยาม

นางไม่เคยเป็นคนที่สามารถซ่อนอารมณ์ได้ อารมณ์ทั้งหมดของนางถูก
เขียนลงบนใบหน้าของนางอย่างชัดเจน เฟิงจินหยวนจะไม่เข้าใจพวก
มันได้อย่างไร แม้ว่าตอนนี้เขาไม่ได้เป็นผู้ที่มีสถานะดีอีกต่อไปเขาก็ยัง
เป็นบิดาของนาง ไม่เพียงแต่เป็นบิดาของนางเท่านั้น เขายังต้องการ
บอกบุตรสาวคนนี้ว่า ด้วยการพึ่งบิดาคนนี้นางจะมีอนาคตที่ดีกว่า

เฟิงจินหยวนพูดพลางชี้ไปที่เฟิงเฟินได “พ่อรู้ว่าเจ้ากำลังคิดอะไรอยู่ แต่
ข้าจะบอกเจ้า รากฐานของเจ้าผูกติดอยู่กับตระกูลเฟิง แม้ว่าทุกอย่าง
จะตกอยู่ในความวุ่นวายเจ้าก็ไม่สามารถเปลี่ยนความจริงที่ว่าแซ่ของ
เจ้าคือเฟิง อย่าเชื่อว่าชีวิตของเจ้าจะไร้กังวลเพียงเพราะเจ้าแต่งเข้า
ตำหนักหลี่ในฐานะพราชายาเอก เฟินได พ่อจะเตือนเจ้า คิดให้ดี
เกี่ยวกับสิ่งที่องค์ชายห้าในอดีตเคยทำ เขาสามารถทิ้งผู้หญิงทุกคนใน
ตำหนักของพระองค์เพื่อนำเจ้าเข้าไป เช่นนั้นในอนาคตพระองค์อาจ
ปลดเจ้าออกจากตำแหน่งพราชายาเอกเพื่อผู้หญิงคนอื่น ! ”

เฟิงเฟินไดขมวดคิ้ว และสำนึกผิดชอบชั่วดี “องค์ชายห้าจะไม่ทำ
เช่นนั้น”

เฟิงจินหยวนไม่ได้โต้แย้งเกี่ยวกับเรื่องนี้ อย่างไรก็ตามเขาถามนางว่า
“เจ้าพอใจกับตำแหน่งพราชายาเอกของตำหนักหลี่หรือไม่ ? ”

เฟิงเฟินไดตัวแข็ง “ท่านพ่อหมายความเช่นไร”

“หืมม” เฟิงจินหยวนพูดอย่างเย็นชา “เฟินได ข้าไม่เคยเชื่อว่าเจ้าเป็น
เด็กที่มองอะไรแคบ ๆ จากเด็กทั้งหมดในตระกูลเฟิง เจ้าเป็นเด็กที่
ฉลาดที่สุดและเจ้าก็เป็นคนที่ข้าโปรดปรานมากที่สุดด้วย แม้ว่าเฉินหยู
พี่สาวคนโตของเจ้ายังมีชีวิตอยู่ แม้ว่านางจะมีรูปลักษณ์ที่สวยงาม แต่
นางก็ไม่ได้มีชีวิตที่ดี แต่เจ้าแตกต่าง ในปัจจุบันเจ้าได้หมั้นหมายกับ
องค์ชายห้า และเจ้าจะแต่งงานในฐานะพราชายาเอก เฟินได สำหรับ
คนที่มีแรงบันดาลใจเช่นเจ้า การเป็นแค่พราชายาเอกของตำหนักจะ
เพียงพอสำหรับเจ้าได้อย่างไร ? ”

คำพูดของเฟิงจินหยวนทำให้เฟิงเฟินไดตกตะลึง นางจะไม่เข้าใจ
ความหมายของสิ่งที่เฟิงจินหยวนกล่าวได้อย่างไร อย่างไรก็ตามนางไม่
กล้าเข้าใจในสิ่งที่เขาหมายถึง เฟิงเฉินหยูหวังว่าตระกูลเฟิงจะสนับสนุน
นาง ไม่ใช่สิ่งที่นางไม่รู้ สำหรับบิดาของนางที่พูดเรื่องนี้ขึ้นมาในตอนนี้
…

“เจ้ายังไม่เข้าใจอีกหรือ ? ” เฟิงจินหยวนถอนหายใจและกล่าวด้วย
ความจริงใจ “องค์ชายห้าคือคนที่สามารถปรับตัวให้เข้ากับสถานการณ์
และพระองค์เป็นคนที่ฉลาด ข้าไม่เคยเชื่อว่าบัลลังก์จะเป็นขององค์ชาย
ที่นำทหารไปสู่การต่อสู้ แม่ทัพอยู่ด้านนอกเพื่ออาณาจักรที่เติบโต และ
นักยุทธศาสตร์ก็อยู่ข้างในเพื่อดูแลอาณาจักร เฟินได ถ้าเจ้าเชื่อฟังข้า
ตำแหน่งที่พี่สาวคนโตของเจ้าไม่สามารถไขว่คว้าได้ เจ้าจะสามารถทำ
ได้”

ด้วยสิ่งที่พูดอย่างชัดเจน ถ้าเฟิงเฟินไดยังไม่สามารถเข้าใจได้นางจะ
เป็นคนโง่ แต่นางไม่ใช่คนโง่ อย่างไรก็ตามนางรู้สึกว่าเฟิงจินหยวนเป็น
คนบ้า นางดูถูกเขาอีกครั้ง มันช่างลึกซึ้งเหลือเกิน นี่เป็นความฝันใช่
หรือไม่ แต่ท่าทางที่แน่วแน่ของเฟิงจินหยวนไม่ได้ดูเหมือนสิ่งที่จะแกล้ง
ทำ ทันใดนั้นนางก็นึกถึงความวุ่นวายที่เฟิงจื่อหรูเกิดขึ้นเมื่อกลับมาวัน
ก่อนหน้า ดูเหมือนเขาจะพูดอะไรบางอย่างเกี่ยวกับเฟิงจินหยวนที่ว่ามี
องครักษ์เงาจากเฉียนโจวมาอยู่เคียงข้างเขา หากเขายังคงมีองครักษ์
เงาจากเฉียนโจวที่ด้านข้าง นั่นหมายความว่าบิดาของนางกำลังร่วมมือ
กับเฉียนโจวอย่างลับ ๆ จนถึงขณะนี้ผู้คนของเฉียนโจวยังไม่ยอมแพ้
ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะขอยืมอำนาจของเฉียนโจวเพื่อทำบาง
สิ่งบางอย่าง

สิ่งที่เฟิงจินหยวนกล่าวไว้นั้นถูกต้อง เฟิงเฟินไดเป็นคนที่มีความ
ทะเยอทะยานมากที่สุดจากเด็กทุกคน มีหลายครั้งที่พวกเขามีมากกว่า
ที่เฟิงเฉินหยูมี ด้วยเหตุนี้ตราบใดที่เฟิงเฟินไดมีเศษเสี้ยวของความหวัง
ในการบรรลุเป้าหมายของนางเอง นางก็จะไม่ปล่อยมันไป นางจะทำ
ทุกอย่างเท่าที่ทำได้เพื่อคิดหาวิธีสร้างความหวังเหล่านั้นเพื่อบรรลุ
เป้าหมาย

ในที่สุดบิดาและบุตรสาวก็มีความเข้าใจร่วมกัน เมื่อเฟิงเฟินไดลุกขึ้น
มองตานางกลายเป็นไฟที่ลุกโชนด้วยความหวังอย่างแรงกล้า
ความหวังที่นางได้กดขี่ข่มเหงได้เพิ่มขึ้นอีกครั้ง ราวกับว่าสง่าราศีที่ครั้ง
หนึ่งเคยเป็นของเฟิงเฉินหยูนั้นกลายเป็นของนางไปแล้ว เรื่องนี้ทำให้
นางดูเหมือนจะเปลี่ยนจากบุตรสาวของอนุและคนให้อาหารม้าให้เป็น
ฮองเฮาอันทรงเกียรติของราชวงศ์ต้าชุน นางลืมไปว่าเฉินหยูซึ่งฝัน
อยากจะเป็นฮองเฮาก็จบลงด้วยความตายอันน่าสยดสยอง

เฟิงเฟินไดคุกเข่าต่อหน้าเฟิงจินหยวน นางพยายามอย่างเต็มที่เพื่อ
ควบคุมเสียงพูดว่า “ข้าขอบคุณท่านพ่อที่ให้การสนับสนุน ถ้าวันนั้น
มาถึง ข้าจะไม่ลืมความสนับสนุนของตระกูลเฟิงอย่างแน่นอน”

เฟิงจินหยวนพยักหน้าพึงพอใจ ในเวลาเดียวกันเขาถอนหายใจด้วย
ความโล่งอก เขาเชื่อมั่นว่าสิ่งนี้จะทำให้เฉียนโจวทำตามที่เขาพอใจ

ออกจากห้องของเฟิงจิ้นหยวน เฟิงเฟินไดไม่ได้ลบออกในคฤหาสน์
สักครู่ นางได้เตรียมรถม้าและรีบไปที่ตำหนักหลี่ สิ่งต่าง ๆ ที่เฟิงจินห
ยวนพูดไว้ในใจของนางทำให้นางไม่สามารถสงบสติอารมณ์ได้

ก่อนที่สถานการณ์ของฮันชิจะเกิดขึ้น เฟิงเฟินไดก็รู้ว่าไม่มีความหวัง
สำหรับตัวนางเอง เฟิงจินหยวนจะไม่ชอบบุตรสาวของฮันชิอีกต่อไป
และนางจะไม่สามารถได้รับผลประโยชน์ใด ๆ จากคฤหาสน์เฟิง แต่ใน
เวลานั้นตระกูลเฟิงก็ตายไปแล้ว เฟิงจินหยวนไม่มีสถานะเทียบเท่าใน
อดีตได้อีกต่อไป ด้วยการมีส่วนร่วมของนางในฐานะพราชายาเอก นาง
ไม่รู้สึกว่ามันจะเป็นอะไรที่ยิ่งใหญ่

แต่ตอนนี้สิ่งต่าง ๆ ปรากฎว่าบิดาของนางยังคงมีแผลลับดังกล่าว เมื่อ
มองดูอย่างนี้นางก็ยังไม่สามารถปล่อยเชือกที่เป็นตระกูลของเฟิงได้ ถ้า
นางสามารถผลักดันองค์ชายห้าให้อยู่ในตำแหน่งของฮ่องเต้โดยใช้
เฉียนโจว นางจะสามารถขึ้นตำแหน่งฮองเฮาได้หากนางยังคงควบคุม
องค์ชายห้าไว้ได้

เฟิงเฟินไดเริ่มรู้สึกว่ารถม้าเคลื่อนไหว ขณะที่นางมองออกไป นางแค่
หวังว่ารถม้าจะวิ่งเร็วขึ้นเล็กน้อย และนางก็มาถึงทางเข้าตำหนักหลี่

แต่ในขณะที่นางกำลังเดินทางไปที่ตำหนักหลี่ นางก็สังเกตเห็นรูปร่างที่
คุ้นเคยบนถนนที่กลายเป็นตรอกเล็ก ๆ

หัวใจของเฟิงเฟินไดรีบเร่งขณะที่นางรีบตะโกน “หยุดรถม้า ! หยุดเร็ว !
”

ก่อนที่รถม้าจะหยุดได้อย่างสมบูรณ์ นางก็รีบออกไป บ่าวรับใช้ส่วนตัว
ของนางฉิวหยูและดงหยิงก็ได้รับความหวาดกลัว และรีบตามไป
อย่างไรก็ตามพวกนางหยุดโดยเฟิงเฟินได “รออยู่ในรถม้า เจ้าไม่ได้รับ
อนุญาตให้ตามข้ามา” หลังจากพูดอย่างนี้นางก็ไปในตรอกเล็ก ๆ

อย่างไรก็ตามใครจะรู้ว่าทั้งสองคนในซอยจะเป็นคนที่นางไม่เคย
คาดคิดมาก่อน…