Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 597 หลุมขนาดใหญ่ในซงโจว

องค์ชายเหลียนถอนทหารออกและเอานํ้าแข็งก้อนใหญ่ปิดกั้น
ประตูเมือง นางหันหลังกลับและเผชิญหน้ากับทหารนับพัน ก่อนที่
จะโบกมือให้และกล่าวว่า “ข้าจะกลับแล้ว เสี่ยวหยาจำไว้ว่าตวนมู่
อันกัวอายุมากแล้วและจะไม่สามารถอยู่ได้นาน เพียงอย่างเดียวนั้น
ไม่เพียงพอที่จะทำให้กลัว สิ่งที่น่ากลัวอย่างแท้จริงคือลูกหลานของ
เขากระจัดกระจายไปทั่วโลก ใครจะรู้ว่ามีตาเก่าผลิตลูกหลาน
ออกมามากมาย แม้แต่เด็กก็จะรู้ว่าเขาส่งพวกเขาไปที่
ไหน ความลับนี้อาจเป็นสิ่งที่เขาไม่รู้”
แม้แต่ตอนที่นางจากไป นางก็ผิดปกติ องค์ชายเหลียนในปัจจุบันมี
พระราชวงศ์อยู่เล็กน้อย ชุดสีแดงสดโบกไปมาในสายลมและนางก็
เต็มไปด้วยความมั่นใจอีกครั้ง
“พื้นที่ทั้งหมดภายใต้ซงโจวนั้นกลวง” องค์ชายเหลียนกล่าว
ว่า “ย้อนกลับไปเมื่อเขาช่วยเฉียนโจวขุดอย่างลับ ๆ ที่เส้นเลือด
มังกร เขาใช้เงินของเฉียนโจวเพื่อสร้างพระราชวังใต้ดินในเมือง
ซงโจว ในเวลานี้ข้ากลัวว่าชายชราจะวิ่งหนีไปอย่างไร้ร่องรอย ! ”
ในขณะที่พูดสิ่งนี้ เขาก็โบกมือและเปลี่ยนนํ้าเสียงให้ผ่อนคลาย
มากขึ้น “เอาล่ะ สหายกลับบ้านกันเถิด ! เสี่ยวหยา เราจะพบกันอีก
ครั้งที่เฉียนโจว ! ”
ท่ามกลางฝูงชนสีเขียวมีจุดสีแดงหนึ่งจุด ในกองทัพมหึมานี้นาง
โดดเดี่ยว ด้วยกลิ่นอายที่มีเสน่ห์มันไม่เหมือนใคร และทำให้คน
อยากมองนางมากกว่านี้
ซวนเทียนหมิงดึงหน้าของใครบางคนให้หันกลับมา ไม่ปล่อยให้
นางมองต่อไป เฟิงหยูเองกล่าวว่า “อย่าตระหนี่ แม้ว่านางจะเป็นคน
ที่มาจากเฉียนโจว แต่นางก็ช่วยข้ามาหลายครั้งแล้ว ที่สำคัญ
ที่สุด… นางงดงาม ! ” *
“มีผู้หญิงที่งดงามมากมาย ถ้าเจ้าชอบ ข้าจะพาบางส่วนเข้ามาใน
พระราชวังสำหรับเจ้าในอนาคต ใช้เวลาทั้งหมดของเจ้ามองพวก
นาง แต่มีอยู่จุดหนึ่งที่เราต้องเห็นพ้องต้องกัน ไม่อาจเรียกคน
เหล่านั้นว่าเป็นสนมของข้า ข้าคิดว่าพวกนางควรได้รับการ
พิจารณาเป็นเพื่อนเล่นของเจ้า”
เฟิงหยูเองตะคอกอย่างเย็นชา “ถ้าเจ้ามีแก่ใจจริง ๆ แค่หาสนม
ชาย องค์หญิงผู้นี้จะพบว่าพวกเขาน่าดึงดูดยิ่งขึ้น” นางกลอก
ตา ไม่ต้องการที่จะอยู่กับคนนี้อีกต่อไป นางหันกลับมาและเดินไปที่
ประตูเมือง
ซวนเทียนหมิงตามมาด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา ในขณะที่เดิน
เขากล่าวกับนาง “ในเรื่องที่เลวร้ายที่สุดเพียงแค่พบขันทีที่ดูดี ไม่
ว่าจะด้วยวิธีใดพวกเขาอยู่ที่นั่นเพื่อให้เจ้ามอง”
ทั้งสองล้อเล่นจนกว่าพวกเขาจะมาถึงทางเข้าเมือง การทำงาน
ร่วมกันเพื่อเปิดประตู ซวนเทียนหมิงยิงพลุส่งสัญญาณ ในเวลา
เดียวกันสิ่งนี้สื่อสารกับกองทัพเพื่อเข้าเมือง
อย่างไรก็ตามหลังจากทุกอย่างได้รับการจัดการ เสียงก็ดังก้องดัง
ขึ้นมาอีกครั้ง พื้นดินสั่นสะเทือนด้วยเสียงอึกทึกครึกโครม
ทั้งสองตกใจมากและมองไปในทิศทางของเสียง เฟิงหยูเองพูดอย่าง
ไม่รู้ตัว “ใช่หิมะถล่มหรือไม่ ? ”
ซวนเทียนหมิงส่ายหน้า “มันดูไม่เหมือนเลย แหล่งที่มาไม่ไกล
เกินไป มันจะต้องอยู่ในเมือง แม้ว่าภาคเหนือจะล้อมรอบไปด้วย
ภูเขาหิมะ เมืองซงโจวตั้งอยู่บนพื้นราบ เป็นไปไม่ได้ที่หิมะถล่มจะ
เกิดขึ้น ไปดูกันเถิด”
แผ่นดินไหวหยุดอย่างรวดเร็วและเสียงก็ดังต่อไปไม่นาน ทั้งสองรีบ
วิ่งไปในทิศทางของเสียง พวกเขาได้ใกล้ชิดยิ่งคุ้นเคยกับพื้นที่ “นี่
คือหนทางสู่พระราชวังฤดูหนาว” ซวนเทียนหมิงคำนวณระยะทาง
จากแหล่งกำเนิดของเสียงที่อยู่รอบ ๆ พระราชวังฤดูหนาว เขา
มาถึงข้อสรุปอย่างรวดเร็ว “มีบางสิ่งเกิดขึ้นในพระราชวังฤดูหนาว”
“ใช่” เฟิงหยูเองพยักหน้า อย่างไรก็ตามนางไม่สามารถคิดได้ว่าจะ
เกิดอะไรขึ้นกับการสั่นสะเทือนครั้งใหญ่ โดยปกติแล้วหากสิ่งนี้
เกิดขึ้นในโลกสมัยใหม่ปฏิกิริยาแรกของนางก็คือการสันนิษฐานว่า
พระราชวังฤดูหนาวถูกทิ้งระเบิด แต่ยุคนี้มีเพียงดอกไม้ไฟ มันไม่มี
ระเบิด การทิ้งระเบิดพระราชวังฤดูหนาวนั้นไม่น่าจะเป็นไปได้
จากประตูเมืองถึงพระราชวังฤดูหนาวไม่ไกล ทั้งสองวิ่งไปตามถนน
และไม่ต้องกังวลกับการซ่อนตัวในมิติเหมือนเมื่อก่อน การวิ่งอย่าง
เปิดเผยบนถนนรวมกับการเคลื่อนไหวของทหารในท้องถนน ทำ
ให้ผู้คนที่กลัวเกินกว่าจะเปิดผ้าม่านของพวกเขา พวกเขาหมด
ความอดทนและไม่สามารถระงับความอยากรู้ได้ พวกเขามอง
ออกไปนอกหน้าต่าง คนที่กล้าหาญบางคนก็ออกไปข้างนอกและ
มองไปรอบ ๆ ผู้คนมีปัญญาบางคนเดินไปในทิศทางของ
พระราชวังฤดูหนาว แต่ผู้คนที่วิ่งไปทั่ว ทุกคนต่างก็แสดง
อารมณ์ นอกจากนี้ยังมีฮูหยินบางคนที่เริ่มเช็ดนํ้าตา
เฉพาะเมื่อทุกคนรวมตัวกันรอบ ๆ พระราชวังฤดูหนาว เฟิงหยูเอง
เข้าใจว่าทำไมคนเหล่านั้นถึงร้องไห้ มันแม่นยำมากกว่าที่จะบอกว่า
พระราชวังฤดูหนาวหายไปแล้ว สิ่งที่เหลืออยู่ในสถานที่นั้นคือหลุม
ที่ลึกมาก หลุมนั้นลึกมากจนมองไม่เห็นจุสิ้นสุดเพราะ
หิมะ พระราชวังฤดูหนาวทั้งหมดจมลงใต้ดิน เมื่อหิมะด้านข้างก็เริ่ม
จมปกคลุมพระราชวังฤดูหนาว
เสียงอันดังดังกึกก้องเป็นเสียงของพระราชวังฤดูหนาวที่กำลัง
จม สิ่งทั้งปวงจมลงก่อให้เกิดการสั่นสะเทือนครั้งใหญ่ มันทำให้ทุก
คนอยู่ในพระราชวังฤดูหนาวไม่ใช่เพียงคนเดียว
พลเมืองนับไม่ถ้วนทรุดตัวลงด้วยนํ้าตาอยู่ข้างหลุม ทุกคนต่างก็
กรีดร้องเหมือนกันว่า “บุตรสาวของข้า ! ”
เฟิงหยูเองบอกซวนเทียนหมิง “พระราชวังฤดูหนาวดำเนินการ
เลือกอนุในลักษณะเดียวกับที่พระราชวังของฮ่องเต้มองหาสาว
งาม ผู้หญิงที่เข้าร่วมในการคัดเลือกเหล่านี้จะต้องมีอายุไม่เกิน
13 ปี พวกนางเลือกที่จะแต่งงานกับความตั้งใจของตนเอง
เท่านั้น เมื่อพวกนางถูกเลือก พวกนางจะต้องไปปรนนิบัติตาแก่ต
วนมู่อันกัว พวกนางต้องใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ในพระราชวังฤดูหนาว”
มีพลเมืองบางคนที่พยายามจะกระโดดลงไปในหลุม ในขณะที่
ร้องไห้บางคนเริ่มพยายามขุดหิมะที่รวบรวมไว้หวังว่าจะพยายาม
ขุดคนขึ้นมาจากข้างล่าง
นี่เป็นความคิดที่งี่เง่า แต่มันเป็นสิ่งเดียวที่พวกเขาสามารถทำ
ได้ ซวนเทียนหมิงทำการตัดสินใจอย่างรวดเร็ว และพูดกับพลเมือง
เสียงดัง “ทุกคนกลับไปที่บ้านของพวกเจ้าและนำเครื่องมือทั้งหมด
ออกมา ยังคงมีผู้รอดชีวิตอยู่ที่นั่น พวกเราต้องช่วยพวกเขาขึ้นมา
! ”
บางคนได้ยินเขาพูดแล้ววิ่งกลับไปเอาเครื่องมือ แต่ก็มีบางคนที่ไม่
เคลื่อนไหว พวกเขาดูอย่างระมัดระวังด้วยใบหน้าที่ดูมีมารยาท
เขาไม่ได้อยู่ในอารมณ์ที่จะเถียงกับไพร่เหล่านี้ หยิบดาบทหารที่
เฟิงหยูเองมอบให้ เขาทั้งสองกระโดดลงไปในหลุมพร้อมกับ
ดาบ พวกเขาเริ่มทำงานร่วมกันกับพลเมือง ในขณะเดียวกันเขาก็
ตะโกนขณะขุด “ครู่หนึ่งกองทัพของราชวงศ์ต้าชุนจะเข้ามาใน
เมือง ซงโจวเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนของราวงศ์ต้าชุน และพวก
เจ้าเป็นพลเมืองของราชวงศ์ต้าชุน เป้าหมายของกองทัพ
ราชวงศ์ต้าชุนคือการปกป้องพลเมือง มีเพียงกองทัพที่เข้ามาใน
เมืองเท่านั้นที่จะสามารถขุดคนลงมาด้านล่างได้”
เขาขุดต่อไปในขณะที่ปลอบใจพลเมือง พลเมืองที่ระมัดระวังอย่าง
ชาญฉลาดนั้นค่อย ๆ เข้าร่วมขุดหาพวกเขาด้วย พลเมืองในเมือง
รวมตัวกันมากขึ้นเรื่อย ๆ อย่างรวดเร็ว พวกเขาทั้งหมดเริ่มมีส่วน
ร่วมในการช่วยเหลือ
เฟิงหยูเองบอกซวนเทียนหมิง “พระราชวังฤดูหนาวถูกสร้างขึ้นโดย
จำลองแบบมาจากพระราชวัง สถานที่ใต้เท้าของเราเป็นที่ตั้งของ
พระราชวังชั้นใน”
ซวนเทียนหมิงพยักหน้าโบกมือให้ผู้คนมารวมตัวกันและขุดทันที
กองทหารของราชวงศ์ต้าชุนเข้าเมืองซงโจวในอีก 2 ชั่วยาม
ต่อมา มีพลเมืองไปต้อนรับและนำทหารมาที่พระราชวังฤดูหนาว
เมื่อทหารเข้าร่วม ความเร็วในการขุดเพิ่มขึ้นหลายเท่า ในช่วง
เวลานี้เฟิงหยูเองเห็นผู้คนจากห้องโถงมาถึง แต่ผู้หญิงที่มีแซ่ฉีไม่
อยู่ที่นั่น มีเพียงหยูหนิง และหลินซีเท่านั้นที่นำกลุ่มหญิงสาวมา
เมื่อหยูหนิงเห็นเฟิงหยูเอง นางตกใจเล็กน้อยแล้วพยักหน้าให้
นาง อย่างไรก็ตามนางไม่รู้ว่าควรพูดอะไร แต่มันเป็นหลินซีที่ดึง
แขนของนาง และพูดอย่างเงียบ ๆ ว่า “ไม่ว่านางจะเป็นเสี่ยวหยา
หรือไม่ก็ตาม เรามีหน้าที่ของเราในฐานะพลเมืองของซงโจว”
ทั้งสองมาถึงที่ด้านข้างของเฟิงหยูเอง และหลินซีกล่าว
ว่า “พระราชวังฤดูหนาวมีคุกใต้ดิน หลังจากสรุปสถานการณ์ของ
เจ้าแล้ว เจ้าหน้าที่ที่มาร่วมงานฉลองที่ซงโจวก็มารวมตัวกันที่
นั่น นั่นรวมถึงครอบครัวของเสี่ยวหยาพร้อมกับนายอำเภอของ
ซงโจว”
หยูหนิงหายใจลึก ๆ แล้วดูที่เฟิงหยูเองอีกครั้ง นางยังคงรู้สึกว่า
ผู้หญิงตรงหน้านางคล้ายกับเสี่ยวหยาอย่างแท้จริง นอกจากไหล่
แล้วก็ไม่มีความแตกต่างในเรื่องของลักษณะที่ปรากฏ นางรวบรวม
สติและถอนหายใจก่อนที่จะพูดว่า “ได้โปรดช่วยพวกเขาด้วย ลุงฟู่
และป้าฟู่น่าสงสารมาก”
เฟิงหยูเองเข้าใจความรู้สึกของนาง หยูหนิงและเสี่ยวหยาสนิทกัน
มาก นางจะใกล้ชิดกับตระกูลฟู่มาก ในท้ายที่สุดนี่เป็นผลมาจาก
การที่นางไม่ได้ทำตามแผนอย่างถี่ถ้วน นางต้องรับผิดชอบต่อสิ่งนี้
“ไม่ต้องห่วง” นางตบไหล่ของหยูหนิง “ข้าจะทำทุกอย่างเท่าที่ทำ
ได้”
ขณะที่พวกเขากำลังพูดอยู่ พลเมืองก็เริ่มตะโกนว่า “เราขุดได้เจอ
แล้ว ! เราขุดเจอเด็กหญิง 1 คน ! ”
ทุกคนวิ่งไปดู แต่พวกเขาเห็นทหารสองคนดึงเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง
ออกมาจากหิมะ เด็กหญิงคนนี้อายุน้อยมากและดูเหมือนจะอายุ
ใกล้เคียงกับเฟิงหยูเอง อย่างไรก็ตามหน้าท้องของนางใหญ่
มาก จากที่ท้องของนางดูเหมือนว่านางจะตั้งครรภ์ หญิงสาวดู
เหมือนจะได้สติ แต่สีหน้าของนางแสดงถึงความเจ็บปวดมาก นาง
จับหน้าท้องของนางด้วยมือทั้งสอง เหงื่อเย็น ๆ ปรากฏบนหน้าผาก
ของนางแม้อุณหภูมิจะเย็น
เฟิงหยูเองก้าวไปข้างหน้าและจับชีพจรของหญิงสาวด้วยมือข้าง
หนึ่ง ขณะที่อีกมือจับหน้าท้องของนางอย่างอ่อนโยน ใน
ขณะเดียวกันนางก็ก้มลงและกล่าวเบา ๆ ว่า “อย่ากลัวเลย ข้าเป็น
หมอ อยู่กับข้าที่นี่มันจะดี”
ผู้หญิงคนนั้นสงบลงแต่ยังคงปวดท้องอย่างต่อเนื่อง และเหงื่อก็
ปรากฏขึ้นที่หน้าผากของนาง
เมื่อเห็นว่าสถานการณ์เลวร้าย นางจึงสั่งให้หญิงมีครรภ์รีบพาไปที่
บ้าน แต่เมื่อมีการพูดกันก็มีพลเมืองจากซวโจวกล่าวทันที
ว่า “บริเวณโดยรอบพระราชวังฤดูหนาวเป็นของท่านผู้นำต
วนมู่ ไม่มีอาคารอื่น ๆ ถ้าผู้หญิงคนนี้ถูกพาออกไปไกล ข้ากลัวว่า
เด็กจะคลอดก่อนที่นางจะเข้าไปข้างใน ! ”
จากนั้นนางก็ตระหนักถึงประเด็นนี้ นางยังงุนงงด้วยความตื่น
ตระหนก นางลืมเกี่ยวกับสภาพแวดล้อมของพระราชวังฤดูหนาว
ซวนเทียนหมิงเดินไปข้างหน้าและตัดสินใจอย่างฉับพลัน ขณะที่
นางตื่นตระหนกต่อสถานการณ์ “อุ้มนางขึ้นไปที่พื้นราบ
! ” จากนั้นเขาก็สั่งทหาร “ยืนข้างกันและสร้างวงล้อมเล็ก ๆ ถอด
ชุดเกราะออกแล้ววางลงบนพื้น” หลังจากพูดอย่างนี้เขาก็ถอดเสื้อ
คลุมของเขาออกแล้วปิดร่างกายของหญิงสาว โอบแขนของเฟิงหยู
เอง เขาพูดด้วยนํ้าเสียงอ่อนโยน “ข้าจะทำให้เจ้าต้องลำบากใจ”
นางยิ้มและโบกมือให้ นางปีนกลับไปที่พื้นพร้อมกับทหาร สิ่งที่เอ่ย
ถึงปัญหาหรือไม่นับตั้งแต่นางตัดสินใจเดินทางมาภาคเหนือ นาง
ตัดสินใจแล้วและวางแผนที่จะอดทนกับความยากลำบากใด ๆ นาง
ยังคิดถึงความทุกข์จากอาการบาดเจ็บและเสียสละตัวเองหาก
จำเป็น เมื่อเปรียบเทียบกับความยากลำบากที่ขมขื่นนี้เป็นเรื่องง่าย
ทหารทำตามคำสั่งของซวนเทียนหมิง และพลเมืองของซงโจวต่าง
ช่วยกันคนละไม้คนละมือ พวกเขาถอดชุดชั้นนอกออกเพื่อวางไว้
บนเกราะ นี่เป็นการจัดการเพื่อสร้างเตียงชั่วคราว
เฟิงหยูเองกำกับทหารให้นำหญิงสาวที่ตั้งครรภ์วางบนชุด
คลุม จากนั้นทุกคนนอกจากนางหันหลังกลับและก่อตัวเป็น
วงกลม นี่เป็นการจัดการเพื่อเปิดพื้นที่เล็กน้อย มีทหารอีกวงอยู่
ด้านในซึ่งยกเสื้อคลุมขนาดใหญ่ด้านบนเพื่อปกป้องทั้งเฟิงหยูเอง
และหญิงตั้งครรภ์
หญิงตั้งครรภ์กำลังเบ่ง อย่างไรก็ตามนางไม่ได้เป็นสูตินรี
แพทย์ พื้นที่ของนางไม่มียาใด ๆ ที่สามารถช่วยได้ และเงื่อนไขไม่
อนุญาตให้นางทำการคลอด ทุกอย่างจะต้องพึ่งพาผู้หญิงเอง อย่าง
มากนางสามารถให้ความช่วยเหลือในช่วงเวลาที่สำคัญที่สุด
เท่านั้น
การคลอดเด็กเป็นการทดลองที่ยากสำหรับผู้หญิงในโลกยุค
โบราณ แม้ในโลกสมัยใหม่อาจยังมีปัญหาที่ไม่คาดคิดที่จะ
เกิดขึ้น สำหรับผู้หญิงอายุประมาณ 13 หรือ 14 ปี ที่จะคลอดอย่าง
ปลอดภัยภายใต้สถานการณ์เหล่านี้ ทุกอย่างไม่เป็นที่รู้จัก
———————————————————————
——————————–
* TN: อีกครั้งสรรพนามสำหรับเขา / นาง / เขา / นางนั้นออก
เสียงเหมือนกันทั้งหมดในภาษาจีน