Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 605 ยากที่จะตัดสินว่าเป็นชายหรือหญิง

หลังจากกลุ่มคุยกันซักพักหนึ่ง ห้องครัวก็เริ่มนำอาหารออกมา ผู้คนของ
เฉียนโจวมีเนื้อเป็นวัตถุดิบหลักในมื้ออาหารของพวกเขา แทบจะไม่มี
ผักให้เห็นในระหว่างมื้ออาหาร แม้แต่สำหรับตระกูลที่มีขนาดใหญ่มาก
ซึ่งมองว่ามันสำคัญมาก พวกเขาสามารถทานได้ปีละครั้งหรือสองครั้ง
เท่านั้น

เมื่อหลี่เฉิงมา นางได้นำลังหิมะจำนวนมากมา นางบอกว่าพวกมันเป็น
ผักที่นำมาจากกวนโจว นางยังบอกอีกว่าพวกมันถูกเตรียมโดยองค์ชาย
เหลียนในกวนโจว แต่จานไหนมีผักบ้าง จานทั้งหมดที่คนนำมานั้นมีแต่
เนื้อสัตว์

หลังจากนี้อาหารทุกจานก็ถูกนำขึ้นมา และสีหน้าของหลี่เฉิงก็ดูน่า
เกลียดเล็กน้อย นางถามบ่าวรับใช้ที่นำอาหารออกมาด้วยความโกรธ
“นี่เจ้าหมายถึงอะไร ? ทำไมเจ้าไม่เตรียมผักให้ท่านพ่อ ? วันนี้คฤหาสน์
มีแขกผู้มีเกียรติ ทำไมจึงเป็นเช่นนี้ ? ”

เมื่อคำเหล่านี้ถูกกล่าว บ่าวรับใช้มองแล้วก็หันไปมองใต้เท้าหวู่ จุน
เซียนก็ทำอะไรไม่ถูก เช่นเดียวกับที่เขาต้องการจะพูดอะไรบางอย่าง
เขาได้ยินเสียงของผู้หญิงพูดเต็มไปด้วยการเสียดสี “ผักเหล่านี้มาจาก
ไหน ? เป็นไปได้หรือไม่ที่เจ้าชี้หินและเรียกมันว่าทองคำ ดังนั้นตอนนี้
เจ้าต้องการให้ตระกูลหวู่มอบทองคำให้เจ้าหรือไม่ ? ”

หลี่เฉิงยืนขึ้นและจ้องมองผู้หญิงที่เพิ่งเดินเข้ามาอย่างเย็นชากล่าวว่า
“ข้าเรียกเจ้ามารร่วมโต๊ะเพราะเจ้าอยู่กับท่านพ่อมาหลายปี แต่เจ้าควรรู้
ว่าอะไรดีสำหรับเจ้า การกลั่นแกล้งที่ข้าได้รับก่อนที่ข้าจะแต่งงานจะถูก
เพิกเฉย แต่ตอนนี้ข้าเป็นพราชายาเหลียนที่สง่างาม แต่เจ้าก็ยังพูดกับ
ข้าแบบนี้ เจ้ามีความเคารพในหัวใจของเจ้าบ้างหรือไม่ ? ”

คำพูดของหลี่เฉิงค่อนข้างจริงจัง ใครจะไปรู้ว่าอีกฝ่ายจะรู้สึกหวาดกลัว
ด้วยสิ่งที่นางพูด โชคไม่ดีที่ทุกคนในคฤหาสน์ของใต้เท้าหวู่รู้ว่าเกิดอะไร
ขึ้นกับคุณหนูผู้นี้ โดยเฉพาะผู้หญิงคนนี้ นางพูดจาดูถูกหลี่เฉิง นางท้าว
สะโพกของนาง นางจ้องมองที่หลี่เฉิงและกล่าวว่า “คุณหนูใหญ่ ! ได้สติ
เสียทีเจ้าค่ะ ! เจ้าคิดว่าเจ้าเป็นพราชายาเหลียนจริงหรือ ? เจ้าไม่รู้ด้วย
ซ ้าว่าองค์ชายเหลียนเป็นใคร เจ้าเพียงแค่พูดกับเจ้าเองทุกวัน และเจ้า
จะจริงจังกับมันมากขึ้นเรื่อย ๆ ข้าจะบอกเจ้าว่าสิ่งที่เจ้านำเข้ามา
ในตอนนี้คือหิมะที่ขุดขึ้นมาจากข้างนอก จะมีผักได้อย่างไร ? เจ้ามี
ความฝันอันยิ่งใหญ่อะไร หากเจ้าไม่สามารถรักษาอาการปวดหัวได้ ให้
หาที่ซ่อน อย่าออกมาให้เราเสียหน้าและสร้างเรื่องเช่นนี้”

ใต้เท้าหวู่ตบโต๊ะอย่างแรง “พอได้แล้ว ! ” จากนั้นเขาจ้องมองผู้หญิงคน
นั้น “เจ้าพูดแบบนี้ได้อย่างไร กลับไปที่เรือนด้านใน ! ”

ผู้หญิงคนนั้นกระทืบเท้าด้วยความโกรธ นางชี้ไปที่หลี่เฉิง “เจ้ารู้จักแต่
การตำหนิข้า ทำไมเจ้าไม่ดูแลลูกสาวของเจ้า ? หญิงบ้าแบบนี้ควรถูก
โยนลงไปในภูเขาเพื่อดิ้นรนเอาชีวิตรอดด้วยตัวนางเอง การทิ้งนางไว้ใน
คฤหาสน์ ในที่สุดจะนำไปสู่ความหายนะ!”

“ข้าบอกให้เจ้าหุบปาก ! ” ใต้เท้าหวู่จับอกเขาไว้ เห็นได้ชัดว่าเขาโกรธ
มาก “นางคือบุตรสาวของข้า ในฐานะบิดา ข้าไม่สามารถยอมแพ้เพราะ
นางป่วย”

“คนบ้าควรถูกส่งไปตาย ! ” ผู้หญิงคนนั้นตะโกนอย่างบ้าคลั่ง ดวงตาที่
จ้องมองที่หลี่เฉิงนั้นเต็มไปด้วยความรังเกียจและความเลวทราม

หลี่เฉิงหยุดให้ความสนใจกับนาง นางรีบไปช่วยบรรเทาอาการหายใจ
ของใต้เท้าหวู่ นางกล่าวว่า “ด้วยภรรยาที่เลวทรามในตระกูล ทุกอย่าง
จะจางหายไป ท่านพ่อถ้าท่านพ่อต้องการ ท่านพ่อสามารถทิ้งภรรยา
ของท่านพ่อ ข้าสามารถขอให้องค์ชายเหลียนให้การสนับสนุนท่านพ่อ
ได้เจ้าค่ะ”

“เฉิงเอ๋อ…”

“ท่านพ่อไม่ต้องกังวล เฉิงเอ๋อจะไม่เพิกเฉยต่อท่านพ่อ” นางมองหญิง
สาวอีกครั้งและพูดอย่างเย็นชาว่า “ข้าขอเตือนเจ้าใช้ตัวตนของข้าใน
ฐานะพราชายาเหลียนเพื่อให้ความสนใจกับเจ้า ความดีของผู้หญิง การ
เป็นคนดีเป็นรากฐานของการเป็นคน อย่าทำเกินเลยมากเกินไป ข้าจะ
เป็นคนแรกที่ไม่ยกโทษให้เจ้า ! ”

“นังบ้า ! ” ผู้หญิงคนนั้นกลายเป็นบ้าด้วยความโกรธ วิ่งไปข้างหน้า “ข้า
จะบีบคอเจ้าให้ตาย เจ้ามันบ้า ! ”

หลี่เฉิงไม่คิดว่าผู้หญิงคนนี้จะกล้าทำอะไร นางตัวแข็งทื่อด้วยความกลัว
และยังยืนอยู่กับที่ดูมือของผู้หญิงเอื้อมมือมาที่คอของนาง ใต้เท้าหวู่ดึง
นางออกไปและพยายามปกป้องนาง ในเวลานี้แขนที่ถูกเหยียดตรงก็ถูก
ทำลายอย่างกะทันหัน ราวกับว่าใครบางคนจับข้อมือ ทันใดนั้น
เนื่องจากนางไม่สามารถออกแรงได้

ใบหน้าของผู้หญิงนั้นซีดจากความเจ็บปวด อ้าปากกว้าง นางไม่กล้า
หายใจหนัก มองดูข้อมือที่ว่างเปล่าซึ่งนางไม่สามารถยกได้อีกต่อไป
นางมองไปในทิศทางของเฟิงหยูเอง นางดูเหมือนจะเห็นบางสิ่ง
บางอย่างบินไปจากทิศทางนั้น และเกิดขึ้นกับข้อมือของนาง นางไม่รู้ว่า
มันคืออะไร แต่นางจำได้ทันทีว่าไม่ใช่แค่หลี่เฉิงบ้านั่งอยู่ที่นี่ นอกจากนี้
ยังมีองค์ชายเก้าของราชวงศ์ต้าชุนและองค์หญิงจี่อัน

เฟิงหยูเองมองไปที่ผู้หญิงคนนั้นและเต็มไปด้วยความรังเกียจ ตอนนี้
ผู้หญิงคนนี้บอกว่านางจะโยนหลี่เฉิงลงไปในภูเขาเพื่อให้ดิ้นรนเอาชีวิต
รอดด้วยตัวเอง สิ่งนี้ทำให้นางนึกย้อนกลับไปถึงช่วงเวลาที่เจ้าของร่าง
เดิมอยู่ ความทรงจำเดิมของเจ้าของร่างปรากฏขึ้นในใจของนางอีกครั้ง
หลายปีที่ผ่านมาในหมู่บ้านบนภูเขาและการถูกรังแกอย่างไม่สิ้นสุด
จนกระทั่งนางถูกฆ่าตาย ทั้งหมดนี้ทำโดยสมาชิกในตระกูลที่ใกล้ชิด ถ้า
นางถูกบอกให้ดูขณะที่หลี่เฉิงประสบชะตากรรมเดียวกัน นางก็ทำไม่ได้

“เจ้าลองพูดซ ้าอีกครั้ง” นางมองอีกฝ่ายด้วยสายตาเย็นชา กลิ่นอายที่
นางปลดปล่อยออกมานั้นแตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากการพูดคุยกับหลี่เฉิง
เมื่อเผชิญหน้ากับหลี่เฉิง ผู้หญิงคนนั้นก็สามารถสาปแช่งได้โดยไม่ต้อง
สนใจอะไรในโลก แต่เมื่อเผชิญหน้ากับเฟิงหยูเอง นางก็รู้สึกราวกับว่า
วิญญาณของนางถูกบีบรัด นางกลัวว่าถ้านางพูดคำอื่น นางก็จะต้อง
พินาศทันที

ผู้หญิงคนนั้นส่ายหน้า นางไม่กล้าพูดอะไรสักคำเดียว ใต้เท้าหวู่โกรธ
มาก “ทำไมเจ้ายังไม่คุกเข่า ! ” หลังจากพูดอย่างนี้ เขาคุกเข่าต่อเฟิงหยู
เองและพูดซ ้า ๆ ว่า “องค์หญิงโปรดระงับความโกรธของพระองค์ นี่คือฮู
หยินของเจ้าหน้าที่ผู้นี้ นาง… ปกติแล้วนางจะไม่เป็นแบบนี้ มันเป็น
เพียงที่เฉิงเอ๋อที่ล้มป่วยเมื่อสองปีก่อน และสิ่งนี้ทำให้ทั้งตระกูลต้อง
ตกต ่าพะยะค่ะ”

เฟิงหยูเองมองไปที่ใต้เท้าและเข้าใจว่าเขากำลังพูดกับภรรยาของเขา
เอง ลืมมันไปซะ…

“เจ้าหน้าที่ที่ซื่อสัตย์จะมีปัญหาในการดูแลครอบครัว นี่จะเป็นครั้งเดียว
เท่านั้น สิ่งนี้ไม่ควรเป็นแบบอย่าง” เมื่อนางพูดแล้ว ใต้เท้าหวู่กับผู้หญิง
คนนั้นก็ตะลึง

อย่างไรก็ตามซวนเทียนหมิงไม่มีความตั้งใจที่จะให้ความสนใจ เขาแค่
เทสุราให้เฟิงหยูเองเพียงจอกเล็ก ๆ แล้วกล่าวกับนางว่า “วันนี่หนาว
มาก ดื่มเพื่อให้ร่างกายอบอุ่นขึ้น”

หลี่เฉิงดูฉากรักระหว่างสองคนและถอนหายใจ นางถอนหายใจซ ้าแล้ว
ซ ้าเล่าว่า“เมื่อข้าเพิ่งแต่งงาน ข้าก็เหมือนกันกับองค์ชาย เมื่อเวลาผ่าน
ไปมันก็หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่เขาจะกลายเป็นอื่น ข้าอิจฉาพวกเจ้าสองคน
จริง ๆ ”

ใต้เท้าหวู่สั่งให้บ่าวรับใช้พาผู้หญิงคนนั้นออกไปแล้วถอนหายใจอีกครั้ง
เขาให้สัญญาณบ่าวรับใช้ที่ดูแลหลี่เฉิง และบ่าวรับใช้รับรู้อย่างรวดเร็ว
นางพูดกับหลี่เฉิงว่า “พราชายายังไม่เย็บเสื้อคลุมไม่เสร็จ องค์ชายจะ
เสด็จมาในอีกไม่กี่วัน มันจะดีกว่าถ้าเรากลับไปก่อนเพื่อเย็บให้เสร็จเจ้า
ค่ะ”

หลี่เฉิงก็ได้รับคำเตือนนี้ทันที “ใช่ ! ข้าเย็บเสื้อคลุมตัวนั้นมานานแล้ว
ถ้าข้ายังทำไม่เสร็จ ตอนนี้ข้ากลัวว่าจะมีเวลาไม่พอ” ในขณะที่พูดอย่าง
นี้นางเดินตามบ่าวรับใช้ออกจากห้องโถงและลืมเฟิงหยูเองไปเลย

ใต้เท้าหวู่เห็นว่าหลี่เฉิงจากไป เขาเดินไปรอบ ๆ โต๊ะ เมื่อมาถึงหน้าเฟิง
หยูเอง และซวนเทียนหมิง เขาคุกเข่าและขอร้องอย่างขมขื่น
“กระหม่อมได้ยินมานานแล้วว่าองค์หญิงจี่อันเป็นหนึ่งในหมอเทวดา
ของราชวงศ์ต้าชุน กระหม่อมขอร้องให้องค์หญิงช่วยรักษาบุตรสาวของ
กระหม่อมด้วยพะยะค่ะ!”

เฟิงหยูเองสนใจหลี่เฉิงคนนี้มากและนางประทับใจมาก นางแค่รู้สึกว่า
นอกจากความรู้สึกของนางที่เกี่ยวข้องกับองค์ชายเหลียน นางยัง
ค่อนข้างชัดเจนในสิ่งอื่น ๆ นางงุนงงและถามใต้เท้าหวู่ว่า “หลี่เฉิงเป็น
แบบนี้ได้อย่างไร ? ” หลังจากพูดอย่างนี้นางเอื้อมมือออกมาและช่วย
พยุงเขาลุกขึ้นเล็กน้อยว่า “ลุกขึ้นแล้วค่อยพูด”

ใต้เท้าหวู่นั่งในเก้าอี้ของเขาอีกครั้งก่อนที่จะเปิดเผยเรื่องที่เกี่ยวข้อง
กับหลี่เฉิง

ปรากฎว่าองค์ชายเหลียนของเฉียนโจวเคยมาที่เมืองบินบินเมื่อสองปี
ก่อน เขาเป็นเจ้าเมือง ดังนั้นองค์ชายเหลียนย่อมต้องได้รับการดูแลจาก
เขาเป็นธรรมดา ดังนั้นเขาจึงเชิญเขาให้มาอาศัยอยู่ในคฤหาสน์ของใต้
เท้าแห่งเมือง ในเวลานั้นหลี่เฉิงก็รู้จักองค์ชายเหลียน หลังจากองค์ชาย
เหลียนจากไปในครั้งนั้น นางเริ่มเรียกตัวเองว่าพราชายาเหลียนและ
ความคิดของนางก็เริ่มบิดเบี้ยว สิ่งที่เกิดขึ้นอย่างแม่นยำไม่ใช่สิ่งที่ทุก
คนสามารถเข้าใจได้ ไม่ได้เป็นอะไรมากไปกว่าเจ้าเมือง และนางไม่มี
ความกล้าที่จะถามองค์ชายเหลียน

ใต้เท้าหวู่กล่าวว่า “องค์ชายเหลียนนั้นงดงามเป็นพิเศษ และมันก็
เพียงพอแล้วที่จะทำให้ผู้หญิงหลงใหล มันเป็นกระหม่อมที่ทำผิดพลาด
และไม่ได้คิดถึงสิ่งนี้ ไม่งั้นกระหม่อมจะไม่กล้าเชิญพวกเขาเข้ามาใน
คฤหาสน์แน่ ๆ ”

เฟิงหยูเองสับสนเรื่องนี้ “องค์ชายเหลียนไม่ใช่ผู้หญิงหรือ ? ผู้หญิง
สามารถทำให้ผู้หญิงคนอื่นรักนางมากขนาดนี้ได้อย่างไร ? ”

ซวนเทียนหมิงหน้ามืดครึ้ม “ใครบอกเจ้าว่าองค์ชายเหลียนเป็นผู้หญิง ?
” นางเป็นหมอ มันช่างน่าละอายเหลือเกิน

“เอ่อ…” เฟิงหยูเองงงงวย “มีใครต้องการบอกข้าบ้างด้วยหรือ ? ข้ารู้จัก
นาง ! “

ใต้เท้าหวู่โบกมือ “องค์ชายเป็นผู้ชาย เฉียนโจวไม่มีองค์ชายผู้หญิง
เจ้าหน้าที่ผู้ต ่าต้อยคนนี้มีเพื่อนที่เป็นข้าราชการระดับสูงในเมืองหลวง
เมื่อหลายปีก่อนเมื่อองค์ชายเหลียนเพิ่งเกิด เขาได้รับอนุญาตให้เข้า
ร่วมในงานเลี้ยงฉลอง 100 ครอบครัว นับตั้งแต่เกิด เขาบอกว่าองค์ชาย
เหลียนเป็นผู้ชายจริง ๆ อย่างไรก็ตามเขาไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงดูเป็นผู้หญิง
มากขึ้นเรื่อย ๆ แม้แต่เสียงของฝ่าบาทก็ยิ่งเป็นผู้หญิงมากขึ้นเรื่อย ๆ พะ
ยะค่ะ”

หน้าผากของเฟิงหยูเองนั้นถูกปกคลุมไปด้วยเส้นสีดำ และคำสาปแช่งสี่
ตัวอักษรที่ใช้ทั่วโลกปรากฏอยู่ในใจของนาง “บ้า ! ” เขาเป็นผู้ชายหรือ
?

ซวนเทียนหมิงเกือบจะจบลงด้วยการบาดเจ็บภายในจากการกลั้นเสียง
หัวเราะของเขา แม้กระนั้นเขายังคงจัดการอารมณ์ของชายาของเขา
เขาไม่สามารถแสดงออกให้น้อยที่สุด เขาทำได้เพียงจับมือและกล่าวว่า
“คนที่ไม่รู้ว่าแท้จริงจะเชื่อว่าเขาเป็นผู้หญิง”

ใต้เท้าหวู่พยักหน้า “แน่นอน และมีบางคนบอกว่าองค์ชายเหลียน
ปัจจุบันเป็นผู้หญิง เปลี่ยนจากก่อนหน้านี้แล้ว เพราะองค์ชายเหลียน
เคยหายตัวไปเป็นเวลาหลายปี ได้มีการกล่าวว่าเขาถูกส่งโดยผู้ปกครอง
ในปัจจุบันอย่างลับ ๆ เพื่อฝึกฝนร่างกาย หลังจากกลับมาเขาก็ตกอยู่ใน
สภาพปัจจุบัน”

อย่างไรก็ตามซวนเทียนหมิงกล่าวว่า “ไม่มีการเปลี่ยนแปลงตัวตน นั่น
คือต้นฉบับ เขามีร่างกายผู้ชาย แต่…” เขาไตร่ตรองสักครู่เลือกคำพูด
ของเขาอย่างระมัดระวัง “มันเป็นแค่ว่าเขาไม่ใช่ผู้ชายเลย” เขามองไปที่
เฟิงหยูเอง “เจ้าประทับใจกับความประทับใจครั้งแรกของเจ้า ต่อมาเจ้า
คิดว่าเขาเป็นผู้หญิง เท่าที่องค์ชายผู้นี้เห็น เป้าหมายของเขาในการเข้า
ใกล้และช่วยเหลือเจ้านั้นง่ายมาก”

เฟิงหยูเองกระพริบตา “เขาต้องการให้ข้ารักษาอาการป่วยของเขา ? ”

ซวนเทียนหมิงพยักหน้า “เป็นไปได้มากที่สุด”

นางถอนหายใจยาว “ถ้าเป็นอย่างนั้นมันก็ใช้ได้ ตอนแรกข้าคิดว่าเขา
หวังสิ่งอื่น”

ใต้เท้าหวู่ถูมือของเขากังวลเล็กน้อย แต่เขาไม่กล้าถามอะไรเพิ่มเติม
เขาสามารถใช้เวลาที่ทั้งสองไม่ได้พูดเพื่อพูดว่า “ในขั้นต้นกระหม่อม
กลัวว่าหลี่เฉิงจะเดือดร้อนเมื่อองค์ชายและองค์หญิงมาถึงวันนี้
กระหม่อมส่งนางไปเรือนอื่นแล้ว อย่างไรก็ตามใครจะรู้ว่านางยังคงต้อง
จากไป แต่นางไม่เคยทำร้ายคนอื่นและไม่ทำอะไรที่ไม่เหมาะสม
นอกจากการเชื่อว่าตัวเองเป็นพราชายาเหลียน ไม่มีความสับสนอื่น ๆ
กระหม่อมสงสัยว่า… ข้าสงสัยว่าสามารถรักษาโรคนี้ได้หรือไม่พะยะ
ค่ะ”

เฟิงหยูเองส่ายหัว “ข้าไม่รู้ ข้าต้องตรวจนางเพิ่มเติมเพื่อตอบคำถามนี้
อาการป่วยในโลกนี้ การบาดเจ็บจากภายนอกเป็นวิธีที่ง่ายที่สุดในการ
รักษา ขณะที่อาการบาดเจ็บภายในนั้นยากกว่า อย่างที่ข้าเห็นหลี่เฉิง
เป็นโรคทางจิต และยาที่จำเป็นในการรักษาโรคนี้น่าจะเป็นบุคคลที่
เกี่ยวข้อง ! ”