Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 611 องค์ชายผู้นี้จะช่วยเจ้าออกไปจากเมือง

กองก ำลังของศ์ต้ำชุนต่อสู้เพื่อไปยังเมืองหลวงของเฉียนโจวแต่
ไม่ได้เลือกที่จะท ำกำรโจมตีพวกเขำฟังค ำสั่งของเฟิงหยูเองและเริ่ม
เตรียมโจ๊ก พวกเขำไม่เพียงแต่เตรียมโจ๊ก แต่พวกเขำยังเตรียมน ้ำแกง
น ้ำแกงนี้ถูกน ำออกมำจำกมิติของเฟิงหยูเอง และมันเป็นน ้ำแกงที่นำง
ขอจำกพ่อครัวของโรงเตี้ยวครัวเทพ เมื่อถูกวำงไว้ในมิติ มันจะถูกน ำ
ออกมำกินเมื่อใดก็ได้
แผ่นดินไหวและหิมะถล่มท ำให้เกิดกำรเปลี่ยนแปลงภูมิอำกำศ
มันท ำให้เฉียนโจวซึ่งมีลมทำงทิศเหนือมักจะเริ่มรับลมใต้ ลมพัดมำจำก
ทำงทิศใต้ไปทำงทิศเหนือถือกลิ่นหอมของโจ๊กและกลิ่นหอมจำกน ้ำแกง
ที่มีพื้นฐำนน ้ำแกงจำกโรงเตี้ยมครัวเทพ กลิ่นหอมลอยข้ำมก ำแพงเมือง
สูงและเข้ำไปในเมืองหลวง
ในตอนแรกทหำรที่อยู่ด้ำนบนสุดของก ำแพงเมืองไม่เข้ำใจว่ำ
ท ำไมรำชวงศ์ต้ำชุนไม่ต่อสู้กับพวกเขำแทนที่จะเลือกท ำอำหำรอย่ำงไร
ก็ตำมตอนนี้พวกเขำเข้ำใจอย่ำงแท้จริง ปรำกฏว่ำพวกเขำก ำลัง
พยำยำมท ำให้ขวัญและก ำลังใจของพวกเขำหมดไป !
ทหำรของเฉียนโจวไม่ได้กินอำหำรเป็นเวลำหลำยวันเมืองหลวง
เป็นศูนย์กลำงของแผ่นดินไหว ภูเขำสี่ลูกที่อยู่ล้อมรอบพวกเขำส่วน
ใหญ่ทรุดตัวลง น ้ำแข็งและหิมะจ ำนวนมำกหลั่งไหลเข้ำมำในเมือง
รวมถึงพระรำชวังฮ่องเต้ บ้ำนของพลเมืองถูกท ำลำย ไม่มีใครรู้ว่ำมีคน
จ ำนวนเท่ำใดที่ถูกฝังใต้หิมะเพื่อรอกำรช่วยเหลือ อำหำรในยุ้งฉำงถูก
ปันส่วน พรำนไม่ได้รับอนุญำตให้เข้ำไปในภูเขำอีกต่อไปและสัตว์เลี้ยง
ในบ้ำนก็แข็งตำยแล้ว ผู้คนไม่มีอำหำรกินอีกต่อไป เมื่อเทียบกับกำรถูก
ฝัง กำรจัดกำรกับควำมหิวเป็นปัญหำเร่งด่วนที่สุด
นอกเมืองซวนเทียนหมิงและทหำรนั่งอยู่ข้ำงหม้อ ทหำรถือถ้วย
และทำนโจ๊ก ทหำรเล่นและหัวเรำะกัน บรรยำกำศกลมกลืนกันมำก
ประมำณครึ่งวันต่อมำองค์ชำยเหลียนได้รับข่ำวบำงอย่ำง เขำ
กล่ำวกับเฟิงหยูเอง “สถำนกำรณ์ในเมืองมีควำมส ำคัญ ภำยในอำคำร
มีไม่มำกนัก และกว่ำเก้ำในสิบส่วนของพระรำชวังฮ่องเต้ได้รับควำม
เสียหำย พลเมืองทุกคนได้รับควำมทุกข์ทรมำนจำกควำมหนำวเย็นและ
ควำมหิวโหย มีหลำยคนที่ไม่ได้ตำยจำกหิมะถล่ม แต่มีผู้เสียชีวิตจำก
กำรสัมผัสกับควำมหนำวเย็นหรือควำมอดอยำก แต่ยุ้งฉำงของฮ่องเต้
ยังเหลืออำหำรอยู่ จำวหยูเป็นเด็กเหลือขอที่โชคดีและยังมีชีวิตอยู่
ทหำรจ ำนวนมำกยังมีชีวิตอยู่ พวกเขำปิดกั้นประตูเมืองไม่อนุญำตให้
พลเมืองคนใดออกไป พวกเขำต้องกำรประหยัดเงิน” เขำพูดพร้อมกับ
หยิบถ้วยน ้ำแกงขนำดใหญ่ จำกนั้นเขำก็พูดด้วยควำมชื่นชม “เห็นได้
ชัดว่ำกลิ่นนี้ท ำให้เมืองเกือบตกอยู่ในควำมสับสนวุ่นวำย”
เฟิงหยูเองยิ้มอย่ำงมีเลศนัยในขณะที่ยิ้มนำงกล่ำวกับซวน
เทียนหมิงว่ำ “กำรรบกวนจำกภำยนอกไม่มีอะไรมำกไปกว่ำควำมน่ำ
ร ำคำญ แต่ควำมขัดแย้งภำยในเป็นปัญหำอย่ำงแท้จริง”
ซวนเทียนหมิงหัวเรำะเสียงดัง“แค่ควำมวุ่นวำยยังไม่เพียงพอ
เรำยังต้องหำโอกำสที่จะได้เข้ำไปดูในเมือง เรำยังคงมีหนี้แค้นกับ
รำชวงศ์ของเฉียนโจว เรำยังคงต้องรวบรวมนิ้วมือเหล่ำนั้นด้วยตัวเอง”
เฟิงหยูเองเหล่ตำของนำงและเริ่มคิดถึงวิธีในกำรเดินเข้ำไปใน
เมือง ตอนแรกนำงต้องกำรที่จะมำที่เฉียนโจวนี้ แต่ตอนนี้มันอยู่ใน
สถำนกำรณ์แบบนี้มีจุดไม่มำกที่จะมีมัน เมื่อนำงจัดกำรตระกูลเฟิง นำง
จะต้องคิดหำวิธีที่จะใช้ประโยชน์จำกควำมสูญเปล่ำนี้ นำงไม่สำมำรถ
ปล่อยให้มันว่ำงเปล่ำเช่นนี้
นอกเมืองมีกำรเตรียมอำหำรอย่ำงต่อเนื่องทั้งกลำงวันและ
ตลอดกลำงคืนกองทัพของซวนเทียนหมิงมีอำหำรจ ำนวนมำก นอกจำก
นี้เฉียนโจวยังเป็นดินแดนแห่งหิมะและน ้ำแข็ง พวกเขำสำมำรถขุดและ
วำงมันลงในหม้อเพื่อแช่น ้ำได้ ฟืนไม่เพียงพอ อย่ำงไรก็ตำมเฟิงหยูเองมี
หลำยวิธีในมิติของนำงในกำรเริ่มจุดไฟโดยไม่ใช้ฟืน
ต้มน ้ำแกงและโจ๊กอย่ำงต่อเนื่องและกลิ่นหอมยังคง
แพร่กระจำยเข้ำไปในเมืองหลวง ทหำรที่ยืนเฝ้ำอยู่ที่ด้ำนบนสุดของ
ก ำแพงกลืนน ้ำลำยซ ้ำ ๆ แม้กระนั้นไม่มีคนเดียวที่ไม่ได้ถูกล่อลวงโดย
กลิ่นที่มำจำกภำยนอก
ทหำรคนหนึ่งกล่ำวว่ำ“ข้ำได้ยินมำว่ำทุกเมืองและขุนนำงใน
เมืองทำงภำคใต้ได้ยอมสวำมิภักดิ์ต่อรำชวงศ์ต้ำชุนแล้ว พวกเขำ
เปลี่ยนกำรลงทะเบียนและไม่ได้อำศัยอยู่ในสถำนที่เดิมอีกต่อไป พวก
เขำถูกส่งไปยังดินแดนของรำชวงศ์ต้ำชุน”
ด้ำนข้ำงมีคนเห็นด้วยทันทีว่ำ“ข้ำได้ยินมำว่ำรำชวงศ์ต้ำชุนมีสี่
ฤดูกำลที่แตกต่ำงกัน แม่น ้ำของพวกเขำไหลต่อเนื่อง ต้นไม้ของพวกเขำ
เป็นสีเขียว และดอกไม้ของพวกเขำก็มีสีสัน”
อีกกลุ่มรวมตัวกันรอบๆ และเข้ำร่วมในกำรสนทนำ “นั่นไม่ใช่
ทั้งหมด คนของรำชวงศ์ต้ำชุนสำมำรถกินผักได้ทุกวัน ข้ำได้ยินมำว่ำผัก
เติบโตขึ้นบนพื้น ทุกครอบครัวสำมำรถปลูกผักได้ และผักก็ถูกมำก”
“ผักไม่เพียงแค่ถูก! พวกมันไม่ต้องใช้เงินซื้อ ภูเขำเต็มไปด้วยผัก
นอกจำกนี้ยังมีผลไม้ทุกชนิด”
“พูดว่ำรำชวงศ์ต้ำชุนจะมองคนที่เปลี่ยนกำรจดทะเบียนเป็นคน
ของตัวเองหรือไม่? พวกเขำจะได้รับกำรปฏิบัติที่แตกต่ำงหรือไม่ ? ”
“ข้ำไม่คิดอย่ำงนั้นรำชวงศ์ต้ำชุนมีขนำดใหญ่มำก ตลอดหลำย
ศตวรรษที่ผ่ำนมำรำชวง์ต้ำชุนได้ครอบครองตระกูลและอำณำจักรเล็ก
ๆ จ ำนวนนับไม่ถ้วน แต่เรำไม่เคยได้ยินว่ำพวกเขำปฏิบัติต่อผู้อื่นอย่ำง
ไม่เป็นธรรม”
“ถ้ำเรำพูดแบบนี้ท ำไมเรำยังปกป้องเมืองหลวงนี้อยู่ มันไม่แน่ว
ว่ำเมื่อก ำแพงนี้จะพังลงมำเมื่อไหร่ เรำจะมัวนั่งรอคอยควำมตำยกัน
หรือ ? ”
ครั้งนี้มีกำรกล่ำวถึงผู้คนมองไปรอบ ๆ พวกเขำทุกคนเข้ำใจ
ตรรกะนี้ แต่คนรุ่นเดียวกันที่เคยเป็นข้ำรับใช้ฝังแน่นอยู่ในใจของพวก
เขำอย่ำงลึกซึ้ง เฉียนโจวสร้ำงควำมประทับใจไว้บนร่ำงกำยของพวก
เขำไปแล้ว พวกเขำจะจำกไปได้อย่ำงไรอย่ำงง่ำยดำย
ดังนั้นพวกเขำจึงพูดเกี่ยวกับมันเท่ำนั้นอย่ำงไรก็ตำมมีคนเพียง
คนเดียวที่เป็นผู้น ำในกำรด ำเนินกำร
ทหำรของเฉียนโจวมองรำชวงศ์ต้ำชุนอย่ำงอิจฉำในเวลำนี้
พลเมืองในเมืองหลวงก็มำถึงจุดที่ล่มสลำยแล้ว
กลิ่นหอมลอยมำจำกนอกเมืองตอนแรกพวกเขำเชื่อว่ำพวกเขำ
เป็นเพียงภำพหลอน ต่อมำพวกเขำคิดว่ำฮ่องเต้สงสำรพวกเขำและต้ม
โจ๊กส ำหรับพวกเขำ แต่หลังจำกที่พวกเขำค้นทั่วเมือง พวกเขำไม่พบ
สถำนที่ดังกล่ำว มีคนสังเกตเห็นว่ำกลิ่นหอมมำจำกนอกเมืองอย่ำงช้ำ
ๆ มันมำจำกประตูทิศใต้
ทุกคนรีบไปที่ประตูทิศใต้พวกเขำไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับญำติที่
ถูกฝังอีกต่อไป กลิ่นนั้นเป็นเหมือนสัญญำณชีวิต มันจุดประกำย
ควำมหวังจ ำนวนมำกลงในคนเหล่ำนี้ที่ยอมแพ้ต่อชีวิต พวกเขำรีบไปที่
ประตูทำงทิศใต้ด้วยควำมตื่นเต้น และตะโกนดัง ๆ “เรำต้องกำรอำหำร
ให้อำหำรพวกเรำด้วย ! ”
ทหำรของเฉียนโจวถูกแช่แข็งด้วยควำมตกใจในฉำกนี้ต้อง
เผชิญกับพลเมืองที่ขออำหำร พวกเขำท ำอะไรไม่ถูกเลย ทหำรก็เป็นคน
เช่นกัน และบิดำมำรดำก็เลี้ยงดูเช่นกัน ในฝูงชนนี้ บิดำมำรดำและญำติ
ของพวกเขำก็มำด้วย หำกพวกเขำไปหยุดอีกฝ่ำย นั่นจะเหมือนกับกำร
ฆ่ำตัวตำย
พลเมืองถำม“ท ำไมข้ำงนอกจึงมีกลิ่นหอม ใครอยู่ข้ำงนอก ? ”
ค ำถำมเดียวกันถูกถำมสองสำมครั้งก่อนที่ทหำรจะทนไม่ได้และ
พูดควำมจริง “เป็นกองทัพของรำชวงศ์ต้ำชุนที่มำถึงเมืองหลวง พวกเขำ
ตั้งหม้อท ำอำหำร ! ”
“รำชวงศ์ต้ำชุนหรือ? ” ผู้คนงงงวย ในช่วงหลำยเดือนที่ผ่ำนมำมี
ผู้ลี้ภัยจ ำนวนหนึ่งวิ่งไปทำงใต้ แม้กระนั้นก็ไม่มีคนจำกเมืองหลวง
เนื่องจำกตระกูลของฮ่องเต้ได้ปิดเมืองไว้จึงไม่มีใครสำมำรถหลบหนีได้
พลเมืองไม่คุ้นเคยกับรำชวงศ์ต้ำชุนมำกนัก เมื่อได้ยินว่ำพวกเขำต่อสู้
เพื่อมุ่งสู่เมืองหลวง ควำมกลัวแห่งกำรสู้รบเต็มหัวใจทันที สิ่งนี้ท ำให้
ควำมต้องกำรอำหำรลดลงเป็นจ ำนวนมำก
พลเมืองยืนอยู่ในประตูเมืองด้วยควำมงุนงงพวกเขำไม่ต้องกำร
จำกไป แต่ไม่รู้ว่ำควรท ำอะไร ในเวลำนี้คนหนุ่มสำวในฝูงชนก็กล่ำวว่ำ
“ข้ำได้ยินมำว่ำนอกจำกเมืองหลวงแล้วทุกเมืองล้วนเป็นของรำชวงศ์ต้ำ
ชุนแล้ว พลเมืองมีควำมคิดริเริ่มที่จะเปลี่ยนกำรจดทะเบียนครอบครัว
ของพวกเขำ รำชวงศ์ต้ำชุนให้อำหำรและน ้ำแก่พวกเขำ และพวกเขำส่ง
พลเมืองของเฉียนโจวไปยังสถำนที่ที่อบอุ่นกว่ำซึ่งสำมำรถมองเห็น
หญ้ำสีเขียว มีเพียงเมืองหลวงเท่ำนั้นที่ท ำได้ ! ”
พลเมืองเป็นคนเรียบง่ำยพวกเขำไม่ได้ตรวจสอบว่ำคนผู้นี้ได้ยิน
เรื่องรำวพวกนี้ได้อย่ำงไร เมื่อประตูเมืองปิดอย่ำงแน่นหนำ พวกเขำ
เพียงรู้สึกว่ำสิ่งที่คนหนุ่มสำวพูดนั้นน่ำหลงใหลมำก นอกจำกทั้งหมดนี้
ผู้คนที่อยู่นอกเมืองหลวงได้ยอมสวำมิภักดิ์แล้ว สิ่งนี้เหมือนกับกำรบอก
ว่ำพวกเขำถูกทิ้งไว้ข้ำงหลังหรือไม่ ?
มีคนพูดด้วยควำมกลัว“เป็นไปได้หรือไม่ว่ำตระกูลของรำชวงศ์
เฉียนโจวต้องกำรให้เรำตำยไปพร้อมกับพวกเขำ ? ”
ค ำพูดเหล่ำนี้ท ำให้เกิดควำมตื่นตระหนกควำมตื่นตระหนกแบบ
นี้แพร่กระจำยไปทั่ว และเติมเต็มจิตใจของพวกเขำอย่ำงรวดเร็ว
คนหนุ่มสำวจำกที่ก่อนหน้ำนี้ใช้ประโยชน์จำกสถำนกำรณ์กล่ำว
ว่ำ“เฉียนโจวใกล้จะถึงจุดจบแล้ว แม้แต่เง็กเซียนฮ่องเต้ก็ยังปรำรถนำที่
จะละทิ้งเฉียนโจว แม้กระนั้นรำชวงศ์ต้องกำรที่จะต่อสู้จนตัวตำย ไม่
เป็นไรถ้ำพวกเขำต้องกำรตำย แต่พลเมืองของเรำต้องกำรมีชีวิตที่สงบ
สุข ท ำไมเรำต้องตำยไปกับตระกูลเฟิง ? สวรรค์พังทลำยลงมำในเมือง
หลวง และตระกูลของฮ่องเต้ปิดเมืองหลวง พวกเขำไม่ได้ให้อำหำรหรือ
เสื้อผ้ำให้เรำ มีหลำยคนที่ถูกฝังอยู่ใต้หิมะ แต่เรำไม่รู้ว่ำพวกเขำตำย
หรือยังมีชีวิตอยู่ ทหำรของรำชวงศ์ต้ำชุนได้ช่วยเหลือผู้คนไปพร้อมกัน
และช่วยเหลือพลเมืองของเฉียนโจวจ ำนวนมำก หำกเรำไม่ปฏิญำณว่ำ
จะจงรักภักดีต่อผู้ปกครองแบบนี้ เป็นไปได้หรือไม่ที่เรำจะเฝ้ำดูตระกูล
เฟิงท ำให้เรำเสียชีวิตทั้งหมด”
ค ำพูดเหล่ำนี้ท ำให้พลเมืองเริ่มกำรสนทนำในที่สุดพวกเขำยอม
แพ้ต่อกำรป้องกันทำงจิตใจขั้นสุดท้ำย ควำมรู้สึกของพวกเขำเริ่มเอียง
ไปในทำงรำชวงศ์ต้ำชุน และควำมเกลียดชังของพวกเขำที่มีต่อรำชวงศ์
ของเฉียนโจวเพิ่มขึ้นถึงจุดสูงสุดตลอดกำล
ไม่มีใครรู้ว่ำใครเป็นผู้น ำและเริ่มวิ่งไปที่ประตูเมืองพวกเขำ
ต้องกำรผลักประตูเปิดออก เมื่อคนหนึ่งขยับ หนึ่งหมื่นคนก็เริ่มท ำตำม
ต่อมำมีผู้เข้ำร่วมหลำยพันคน ทหำรที่ดูแลเมืองหลวงพยำยำมหยุดพวก
เขำด้วยควำมกลัว
แต่นี่เป็นพลเมืองของเฉียนโจวพวกเขำสำมำรถหยุดอีกฝ่ำย แต่
ไม่สำมำรถฆ่ำพวกเขำ มีพลเมืองจ ำนวนมำกและทหำรไม่กี่คน ยิ่งไป
กว่ำนั้นทหำรรู้สึกมั่นคงน้อยลงเนื่องจำกกลิ่นที่มำจำกภำยนอก เมื่อ
พลเมืองท ำให้เกิดควำมปั่นป่วนมำก กำรป้องกันของพวกเขำค่อนข้ำงไร้
พลัง
ใครจะรู้ว่ำใครเป็นคนเริ่มแต่มีคนเริ่มตะโกนว่ำ “ให้เรำออกไป !
ให้เรำออกไป ! เรำต้องกำรตัดควำมสัมพันธ์กับเฉียนโจว ! ”
อย่ำงรวดเร็วทุกคนตะโกนสิ่งที่คล้ำยกันในขณะที่กระแทกประตู
เมืองอย่ำงแรง
นอกเมืองซวนเทียนหมิงยืนขึ้นอย่ำงกะทันหันมองตรงไปที่ประตู
เมืองของเมืองหลวงของเฉียนโจว มุมปำกของเขำขดตัว
เฟิงหยูเองมองไปที่องค์ชำยเหลียนด้วยควำมภำคภูมิใจและ
กล่ำวว่ำ “เจ้ำเห็นหรือไม่ ? ข้ำท ำให้เฉียนโจวของเจ้ำกลวงได้ง่ำยมำก !
”
องค์ชำยเหลียนจะเข้ำใจสิ่งที่นำงเพิ่งพูดได้อย่ำงไรแต่ควำม
ภำคภูมิใจบนใบหน้ำของนำงเป็นสิ่งที่เขำเข้ำใจ เขำกลอกตำของเขำ
“ถ้ำไม่ใช่เพรำะคนของข้ำคนหนึ่งข้ำงในช่วยผลักดันพวกเขำ เจ้ำคิดว่ำ
มันจะเป็นเรื่องง่ำยหรือไม่ ? ”
เมื่อพูดอย่ำงนี้ซวนเทียนหมิงพยักหน้ำ“กำรจับภำพของเฉียนโจ
วไม่สำมำรถท ำได้ถ้ำไม่มีองค์ชำยเหลียน”
“ฮะลืมไปซะเถอะ พวกเจ้ำสองคนไม่ควรพยำยำมที่จะ
ประจบประแจงข้ำที่นี่ ตั้งแต่ข้ำออกจำกเฉียนโจวไปแล้ว ข้ำไม่ได้เป็น
องค์ชำยเหลียนอีกต่อไป ไม่จ ำเป็นต้องยกระดับควำมสำมำรถในอดีต
ของข้ำ เจ้ำควรคิดว่ำเจ้ำจะรับมือกับพลเมืองอย่ำงไรเมื่อพวกเขำแตก
ออกจำกเมือง”
ซวนเทียนหมิงหัวเรำะและใช้พลังภำยในของเขำในกำรถ่ำยทอด
เสียงหัวเรำะนี้พร้อมกับกลิ่นหอมที่มีต่อเมือง
หลังจำกหัวเรำะเสร็จเขำพูดด้วยน ้ำเสียงดังบอกพลเมืองเฉียน
โจวว่ำ “มีกำรลงทะเบียนเป็นพลเมืองนอกเมือง มีอำหำรให้กิน
รำชวงศ์ต้ำชุนยินดีต้อนรับพลเมืองของเฉียนโจว เรำมีอำหำรและเสื้อผ้ำ
ที่เพียงพอ และสำมำรถมอบควำมสงบสุขและควำมปลอดภัยให้กับ
พวกเจ้ำ พวกเจ้ำไม่จ ำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับน ้ำแข็งและหิมะที่หนำว
เย็นอีกต่อไป หรือควำมเป็นไปได้ที่สวรรค์จะล่มสลำย ทหำรของ
รำชวงศ์ต้ำชุนจะช่วยพวกเจ้ำขุดซำกของคนที่เจ้ำรักและพำพวกเจ้ำไป
ยังสถำนที่อบอุ่นที่ซึ่งมีดอกไม้บำน มีโจ๊กนอกเมืองที่พวกเจ้ำจะได้รับ
มัน ผู้สูงอำยุที่อ่อนแอและผู้หญิงจะได้รับก่อน อย่ำรวมกลุ่ม อย่ำ
ก่อกวน อย่ำต่อสู้ และอย่ำขโมย หำกพวกเจ้ำสำมำรถท ำได้ องค์ชำยผู้
นี้จะช่วยพวกเจ้ำออกไปจำกเมืองหลวง ! ”