Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 623 เรื่องแรกหลังจากกลับไปที่เมืองหลวง
- Home
- Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ
- ตอนที่ 623 เรื่องแรกหลังจากกลับไปที่เมืองหลวง
ใครจะรู้ว่ำหลู่เหยำคิดอย่ำงไรนำงรู้ว่ำเฟิงหยูเองกลับมำเมือง
หลวงแล้ว และนำงก็รู้ว่ำเป็นไปได้ที่เฟิงหยูเองจะมำบ้ำนตระกูลเฟิง
อย่ำงไรก็ตำมนำงเชื่อว่ำด้วยสถำนะของนำงในฐำนะคู่หมั้นของตระกูล
เหยำ และหำกนำงลดตัวลงมำ “ขอโทษ” แม้กระทั่งองค์หญิงจี่อันเองจะ
ไม่กล้ำฉีกหน้ำนำง
แต่นำงไม่เคยคิดว่ำเฟิงหยูเองจะมีทัศนคติแบบนี้ต่อนำงเมื่อ
ปรำกฏตัว
เมื่อเห็นผู้หญิงคนหนึ่งในชุดสีชมพูเดินผ่ำนฝูงชนอย่ำงรวดเร็ว
ริมฝีปำกของหลู่เหยำเริ่มกระตุกเล็กน้อย กำรเคลื่อนไหวของเฟิงหยูเอง
สร้ำงสำยลม แม้ว่ำนำงจะสวมชุดยำว แต่นำงก็ไม่สำมำรถก้ำวยำว ๆ
ได้ แต่ด้วยควำมสูงของนำง ฝูงชนจึงรู้สึกรำวกับว่ำอำกำศรอบตัวนำง
เย็นเยียบ อำกำศของต้นฤดูใบไม้ร่วงเริ่มที่จะหยุด
ควำมเศร้ำโศกในใจของเฟิงเซียงหรูไปถึงจุดสูงสุดเมื่อเห็นกำร
มำถึงของเฟิงหยูเอง นำงเดินไป 2 ก้ำว จ้องมองไปที่อีกฝ่ำยพร้อมกับ
น ้ำตำไหลออกมำในดวงตำของนำง “พี่รอง”
เฟิงหยูเองลอบถอนใจและยื่นมือให้เฟิงเซียงหรู“อย่ำกลัวเลย ข้ำ
กลับมำแล้ว” จำกนั้นนำงหันไปจ้องมองหลู่เหยำผู้ซึ่งตัวแข็งทื่อและถำม
ด้วยควำมสับสน “คุณหนูรองของคฤหำสน์เสนำบดี ท ำไมเจ้ำไม่คุกเข่ำ
เมื่อเห็นองค์หญิง ? ”
เหงื่อเย็นปรำกฏทั่วร่ำงกำยของหลู่เหยำนำงคุกเข่ำอย่ำงรวดเร็ว
นำงตะโกนว่ำ “หลู่เหยำ หญิงสำวผู้ต ่ำต้อยคนนี้คำรวะองค์หญิงจี่อันเพ
คะ”
ฝูงชนที่อยู่โดยรอบก็มีปฏิกิริยำตอบโต้คุกเข่ำและตะโกนเสียง
ดัง “คำรวะองค์หญิงจี่อันเพคะ”
เฟิงหยูเองไม่แม้แต่จะมองคนที่ดื้อรั้นเหล่ำนั้นนำงลำกเฟิงเซียง
หรูเดินไปที่หลู่เหยำ และมองลงไปถำมนำงว่ำ “เจ้ำได้ยินค ำถำมของ
องค์หญิงหรือไม่ ? ”
หลุ่เหยำตกใจและในที่สุดก็จ ำได้ว่ำเฟิงหยูเองเพิ่งถำมว่ำ “เจ้ำ
คิดอะไรอยู่” นำงคิดกับตัวเองอยู่พักหนึ่งก่อนจะกล่ำวว่ำ “ข้ำคิดที่จะให้
ควำมช่วยเหลือทำงกำรเงินเพคะ” นำงพบว่ำมันยำกเล็กน้อยที่จะพูด
ต่อไป ก่อนหน้ำนี้นำงบอกว่ำนำงให้ของก ำนัลกับเฟิงเซียงหรู มันให้
ควำมรู้สึกรำวกับว่ำมีควำมหมำยอันเป็นกุศลอยู่เบื้องหลัง แต่ตอนนี้
นำงอยู่ต่อหน้ำเฟิงหยูเอง นำงรู้สึกผิดอย่ำงแท้จริง
เฟิงหยูเองรู้สึกงงงวยและถำมเฟิงเซียงหรู“เงินที่ข้ำให้ไปนั้นไม่
พอหรือ ? ”
เฟิงเซียงหรูส่ำยหัว“เพียงพอเจ้ำค่ะ ส่วนใหญ่ยังไม่ได้ใช้เลยเจ้ำ
ค่ะ”
“ร้ำนปักของแม่รองอันขำดงำนเย็บปักหรือไม่ ? เจ้ำเคยช่วยเย็บ
ปักที่นั่นมำก่อนหรือไม่ ? ”
“ไม่เคยเจ้ำค่ะ”เฟิงเซียงหรูส่ำยหน้ำ “กำรเย็บปักจำกร้ำนล้วน
เป็นฝีมือของเจียงหนำน ทักษะของพวกนำงดีที่สุด โดยไม่ต้อง
เปรียบเทียบกับเย็บปักในพระรำชวัง พวกนำงอำจได้รับกำรพิจำรณำว่ำ
ดีที่สุดในเมืองหลวง ทักษะของข้ำไม่สำมำรถน ำมำเปรียบเทียบกับช่ำง
ปักเหล่ำนั้นได้ และครอบครัวก็ไม่อนุญำตให้ข้ำอวดฝีมือของข้ำต่อหน้ำ
สำธำรณะ นั่นเป็นเหตุผลที่ข้ำไม่เคยท ำอะไรกับร้ำน ครำวนี้มันเป็น
คุณหนูรองตระกูลหลู่บอกว่ำต้องเป็นข้ำที่ปักเท่ำนั้น ไม่อย่ำงนั้นนำงจะ
ท ำให้ร้ำนของเรำไม่สำมำรถเปิดในเมืองหลวงได้ต่อไป ไม่มีอะไรที่ข้ำท ำ
ได้และจ ำต้องยอมรับงำนเจ้ำค่ะ”
เฟิงหยูเองได้ยินเรื่องตลกที่สนุกที่สุดในโลกอย่ำงแท้จริง
“น้องสำวของข้ำเปิดร้ำนขำยของ และไม่ว่ำมันจะเปิดได้หรือไม่จะ
ขึ้นอยู่กับสิ่งที่คุณหนูรองของคฤหำสน์เสนำบดีกล่ำวหรือไม่ ใครกันที่ให้
อ ำนำจนี้กับเจ้ำ”
หลู่เหยำโบกมือของนำง“ไม่ใช่เลย ข้ำไม่เคยพูดอะไรแบบนี้ ข้ำ
ไม่เคยพูดอย่ำงนั้นจริง ๆ ! ”
เฟิงเซียงหรูชี้ไปที่หญิงสำวและกล่ำวว่ำ“ในวันนั้นเจ้ำของร้ำน
ปักผ้ำพำหญิงสำวคนนี้มำที่คฤหำสน์และพูดกับข้ำก่อนหน้ำนี้”
หลู่เหยำไม่ได้พูดอะไรและตบบ่ำวรับใช้“เจ้ำกล้ำจริง ๆ ! ใครที่
อนุญำตให้เจ้ำพูดอย่ำงนั้น ? ”
บ่ำวรับใช้มองดูควำมเศร้ำบนใบหน้ำของนำงอย่ำงไรก็ตำมเมื่อ
นำงมองหลู่เหยำนำงก็เข้ำใจดีว่ำสิ่งที่ขำดหำยไปของนำงคืออยำกจะ
ผลักนำงออกไป นำงกัดฟันของนำงและมองทำงเฟิงเซียงหรู “คุณหนู
สำม ช่วยไว้ชีวิตข้ำด้วยเจ้ำค่ะ มันเป็นบ่ำวรับใช้ผู้นี้ที่พูดจำกเหลวไหล
มันไม่เกี่ยวข้องกับคุณหนูเลยเจ้ำค่ะ! ข้ำขอให้คุณหนูสำมเมตตำด้วย !
”
ขณะที่นำงพูดนำงคว้ำชุดของเฟิงเซียงหรู เฟิงเซียงหรูขมวดคิ้ว
และก้ำวถอยหลังไปครึ่งก้ำวพูดอย่ำงโกรธแค้น “ใครบอกว่ำข้ำต้องกำร
ชีวิตของเจ้ำ ท ำไมบ่ำวรับใช้ของเจ้ำถึงพูดเรื่องเหลวไหลอย่ำงนี้ ? ”
หลู่เหยำจ้องอย่ำงรุนแรงที่บ่ำวรับใช้แล้วก็พูดอย่ำงดุเดือดว่ำ
“คุณหนูสำมตระกูลเฟิงเป็นคนใจกว้ำง ท ำไมเจ้ำไม่ขอบคุณ ! ”
บ่ำวรับใช้เริ่มท ำงำนอีกครั้ง
เฟิงหยูเองดูทั้งสองรำวกับว่ำพวกเขำย้อนเวลำกลับไปเมื่อ
ตระกูลเฟิงมีอ ำนำจมำก นำงต่อสู้ทำงของนำงผ่ำนสภำพแวดล้อมแบบ
นี้ทีละขั้นตอน นำงออกมำจำกสภำพแวดล้อมนั้นโดยกำรต่อสู้ผ่ำนกำร
กบฏหลังจำกกำรสมคบ ผู้คนมำกมำยเสียชีวิตระหว่ำงกำรต่อสู้ที่เรือน
ด้ำนใน นำงรู้ว่ำเรื่องนี้น่ำกลัวแค่ไหน อย่ำงไรก็ตำมเมื่อนำงมองดูหลู่
เหยำ นำงไม่กล้ำคิดว่ำจะเกิดอะไรขึ้นถ้ำนำงแต่งงำนกับตระกูลเหยำ
นำงจะอนุญำตให้ตระกูลเหยำที่ยิ่งใหญ่ได้รับอันตรำยจำกอีกฝ่ำยได้
อย่ำงไร
เมื่อเห็นว่ำตำของเฟิงหยูเองนั้นเย็นชำลงและควำมหวำดกลัวใน
หัวใจของหลู่เหยำก็ยิ่งลึกซึ้งยิ่งขึ้น ในที่สุดบิดำของนำง ซ่งซองก็
สำมำรถด ำรงต ำแหน่งเสนำบดีฝ่ำยซ้ำยได้ ควำมรู้สึกของควำม
เหนือกว่ำมำจำกกำรที่อยู่ต ่ำกว่ำคนเดียว และเหนือสิ่งอื่นใดที่ตระกูล
หลู่เริ่มเพลิดเพลินไปกับกำรถูกท ำลำยโดยเฟิงหยูเอง นำงรู้สึกไม่สม
ส่วน แต่นำงก็รู้ด้วยว่ำคนตรงหน้ำนำงจะต้องไม่โกรธเคือง ไม่เพียงแต่
นำงไม่สำมำรถท ำให้อีกฝ่ำยขุ่นเคืองได้ บำงทีอ ำนำจของตระกูลหลู่ไม่
สำมำรถท ำได้
ด้วยควำมคิดที่รวดเร็วนำงน ำเสนอสิ่งที่นำงคิดว่ำน่ำเชื่อถือที่สุด
นำงพูดกับเฟิงหยูเอง “องค์หญิง เรื่องนี้เป็นควำมเข้ำใจผิดอย่ำงแท้จริง
ข้ำท ำมันด้วยควำมปรำรถนำดี จริง ๆ แล้วมันเป็นเพียงผลมำจำกบ่ำว
รับใช้คนนี้ที่ไม่รู้ว่ำจะพูดอย่ำงไร ท ำให้คุณหนูสำมโกรธ อีกไม่นำนเรำ
จะเป็นญำติกัน ให้อภัยข้ำด้วยเจ้ำค่ะ ! ”
คงจะดีถ้ำนำงไม่พูดถึงกำรเป็นญำติเมื่อได้ยินเรื่องนี้เฟิงหยูเองก็
ยิ่งโกรธมำกขึ้น ท้องของนำงเต็มไปด้วยควำมโกรธ นำงพร้อมที่จะ
ระเบิด อย่ำงไรก็ตำมนำงจ ำได้ว่ำใบหน้ำของลู่เหยำดูซีดจำง
นำงถอนหำยใจอย่ำงแผ่วเบำและให้ใบหน้ำของลู่เหยำมีเวลำ
ซักพัก แต่กำรแต่งงำนครั้งนี้… “องค์หญิงผู้นี้ได้หมั้นหมำยกับองค์ชำย
จะว่ำไปองค์หญิงวู่หยำงยังเรียกข้ำว่ำพี่สะใภ้ ท ำไมเจ้ำไม่ลองปักชุด
แต่งงำนของเจ้ำเองล่ะ เจ้ำจะรังแกน้องสำวของข้ำเพรำะนำงเป็นคน
อ่อนแอ หลู่เหยำ อย่ำคิดว่ำต ำแหน่งเสนำบดีอยู่ในระดับสูง คิดถึง
ตระกูลเฟิงในฐำนะบุตรสำว อย่ำสร้ำงเรื่องที่หนักใจให้แก่บิดำ”
หลังจำกพูดจบแล้วนำงก็หันไปหำฝูงชนที่ไม่ยอมพูดอะไรนำง
กล่ำวด้วยควำมโกรธว่ำ “มันเป็นช่วงเวลำแห่งกำรเคำะและเรียกผู้คน
แต่พวกเจ้ำก็สำมำรถรวมตัวกันรอบ ๆ บ้ำนตระกูลเฟิงในตอนเช้ำได้
อย่ำงรวดเร็ว กำรเคลื่อนไหวของพวกเจ้ำไม่ช้ำจริง ๆ ! ”
ในหมู่ฝูงชนส่วนใหญ่ของพวกเขำเริ่มตัวสั่น
กำรแสดงออกของเฟิงหยูเองกลำยเป็นหนักยิ่งขึ้นโดยกล่ำวว่ำ
“พวกเจ้ำรอมำนำนแล้วหรือยัง ? ทุกค ำพูดของพวกเจ้ำมีควำมชัดเจน
องค์หญิงผู้นี้ต้องกำรถำมพวกเจ้ำ ตระกูลเฟิงไม่ได้เป็นตระกูลเสนำบดี
อีกต่อไป แต่เป็นไปได้หรือไม่ว่ำพวกเจ้ำทุกคนลืมไปแล้วว่ำยังคงเป็น
ครอบครัวขององค์หญิง องค์หญิงผู้นี้ยังไม่ได้แต่งงำน แต่มีคนที่กล้ำที่
จะสร้ำงควำมเดือดร้อนและรังแกตระกูลเฟิง ถำมตัวเองว่ำนี่เป็น
ควำมผิดประเภทใด”
ในเวลำนี้เฮ่อจงที่ยืนอยู่ด้ำนข้ำงไม่สำมำรถทนได้และกล่ำวว่ำ
“แน่นอนว่ำนี่เป็นควำมผิดที่สมควรจะถูกประหำร ! แม้แต่ตระกูลใหญ่ก็
ยังต้องถูกลงโทษ”
ฝูงชนเหล่ำนั้นแทบสิ้นสติด้วยควำมกลัวพวกเขำทั้งหมดต่ำงพำ
กันตะลึงในขณะที่ขอร้องให้อภัย อย่ำงไรก็ตำมเฟิงหยูเองไม่ได้พูด
ตลอดเวลำ นำงดูพวกเขำอย่ำงเย็นชำ ภำยใต้กำรจ้องมองในที่สุดก็มี
ใครบำงคนไม่สำมำรถทนได้และตะโกนว่ำ “มันเป็นผู้หญิงคนนั้นที่ให้
เงินกับเรำ และให้พวกเรำมำที่นี่เพื่อพูดแทนคุณหนูรองตระกูลหลู่ ! ”
เมื่อเสียงตะโกนดังออกมำใบหน้ำของหลู่เหยำก็หันไปด้วยควำม
กลัว ขณะที่นำงล้มลงกับพื้น บ่ำวรับใช้ของนำงก็เหมือนกัน พวกนำง
ม้วนตัวเป็นลูกบอลและร้องไห้ด้วยควำมกลัว
เมื่อคนหนึ่งพูดควำมจริงคนอื่น ๆ ก็ไม่ได้ซ่อนมันต่อไป พวกเขำ
ทั้งหมดโยนควำมผิดไปที่บ่ำวรับใช้เพื่อให้ควำมคิดแก่พวกเขำ ในไม่ช้ำ
กลุ่มกบฏของคุณหนูรองตระกูลหลู่ก็ถูกเปิดเผย ฝูงชนที่ไม่ได้รับเงิน
และเข้ำมำดูฉำกที่เกิดขึ้นจริงก็เริ่มโทษว่ำเป็นควำมผิด
เฟิงหยูเองยกมือของนำงระงับเสียงของฝูงชนจำกนั้นนำงก็หัน
หลังกลับและพูดกับเฮ่อจงว่ำ “จงเรียกผู้ดูแลตระกูลและส่งบ่ำวรับใช้คน
นี้ไปยังทำงกำร ควำมผิดของนำงจะเป็น… ท ำร้ำยญำติของขุนนำง
อย่ำลืมบอกเจ้ำเมืองว่ำเขำควรไปที่คฤหำสน์ของเสนำบดีฝ่ำยซ้ำยเพื่อ
พูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้ แค่พูดว่ำคนผู้นั้นถูกส่งมำจำกองค์หญิง หำก
ตระกูลหลู่มีข้อขัดแย้งให้พวกเขำมำพูดกับข้ำเอง”
เฮอจงฟังสิ่งนี้และรู้สึกโล่งใจเขำพยักหน้ำและปฏิบัติตำมอย่ำง
รวดเร็ว จับกุมบ่ำวรับใช้อย่ำงรวดเร็ว
เมื่อบ่ำวรับใช้ถูกน ำตัวออกไปนำงตะโกนซ ้ำ ๆ ว่ำ “คุณหนูช่วย
ข้ำด้วยเจ้ำค่ะ!” แต่ชีวิตของตัวเองคุณหนูของนำงนั้นยังยำกที่จะ
ปกป้อง นำงจะช่วยอีกฝ่ำยได้อย่ำงไร
ฝูงชนยังคงคุกเข่ำอยู่ที่นั่นรอกำรตัดสินและเฟิงหยูเองบอกพวก
เขำว่ำ “ไม่ว่ำจะเป็นคนหรือท ำงำนอะไรก็ตำม สิ่งส ำคัญคือควำมรู้สึก
ผิดชอบชั่วดีของพวกเจ้ำ เงินสำมำรถแก้ไขปัญหำได้ชั่วครำวเท่ำนั้น
อย่ำงไรก็ตำมมันไม่สำมำรถส่งผลกระทบต่อรำกฐำน องค์หญิงผู้นี้
สำมำรถเลือกที่จะไม่เอำควำมเรื่องนี้ได้ แต่พวกเจ้ำต้องจ ำไว้ว่ำข้ำเป็น
คนที่ไม่พอใจ หำกมีเวลำอื่นข้ำจะไม่รังเกียจที่จะเปิดลำนประหำร
ส ำหรับพวกเจ้ำในเมืองหลวง ! พวกเจ้ำทุกคนลุกขึ้นและไปได้ ! ”
ฝูงชนสั่นเทำด้วยควำมกลัวลุกขึ้นอย่ำงรวดเร็ว พวกเขำวิ่ง
ออกไปพร้อมกับสำปแช่งหลู่เหยำ ท ำให้หน้ำของหลู่เหยำซีดด้วยควำม
โกรธ ควำมชั่วช้ำปรำกฏตัวเงียบ ๆ และบำงครั้งนำงก็จะโยนมันไปใน
ทิศทำงของเฟิงหยูเอง
อย่ำงไรก็ตำมเฟิงหยูเองไม่ได้สนใจอะไรนำงเพิ่งถำมเฟิงเซียงหรู
“เจ้ำด้วย ถ้ำเจ้ำไม่ต้องกำรปักมันก็อย่ำปักเลย มันเป็นผ้ำเสฉวนที่ดีเลิศ
แต่เจ้ำก็ปักเป็ดธรรมดำคู่หนึ่ง ลืมมันไปเถิด” นำงหันกลับมำแล้วพูดกับ
หวงซวน “ไปเอำผ้ำเสฉวนคุณภำพสูงจำกคฤหำสน์ขององค์หญิงและ
ส่งไปยังตระกูลหลู่ แค่บอกว่ำองค์หญิงจะชดใช้แทนน้องสำวของข้ำ”
หวงซวนพยักหน้ำเฟิงเซียงหรูถอนหำยใจและบอกกับเฟิงหยูเอง
ว่ำ “ข้ำไม่ได้ปักเป็ดนั้น เรื่องของคุณหนูตระกูลหลู่นั้นไร้เหตุผล และ
คุกคำมข้ำจนกลำยเป็นที่รู้จัก เป็ดธรรมดำคู่หนึ่งนั้นถูกปักโดยองค์ชำย
สี่”
“ฮะ? ” เฟิงหยูเองได้ยินเรื่องนี้และหัวเรำะ “ซวนเทียนยี่ เขำ
เรียนรู้กำรปักจริง ๆ หรือ ? ”
“เจ้ำค่ะ”เฟิงเซียงหรูพยักหน้ำ “เขำเรียนมำเกือบปีแล้ว และ
สำมำรถปักรูปทรงได้หลำยอย่ำง แต่ข้ำไม่เคยคิดเลยว่ำพระองค์จะปัก
เป็ดธรรมดำคู่หนึ่งให้นำง” เมื่อนึกถึงเรื่องนี้นำงก็โกรธ นำงอดไม่ได้ที่จะ
กระทืบเท้ำแล้วกล่ำวว่ำ “พี่รองไม่ต้องห่วงเจ้ำค่ะ ข้ำต่อว่ำพระองค์แล้ว
และพระองค์จะไม่ท ำอีกเจ้ำค่ะ”
เฟิงหยูเองลูบหัวเฟิงเซียงหรูยิ้มแล้วกล่ำวว่ำ “เฟิงเซียงหรูของ
เรำสำมำรถจัดกำรใครบำงคนได้ในขณะนี้”
ในขณะที่พี่น้องสองคนก ำลังพูดคุยกับด้ำนข้ำงหลู่เหยำซึ่งยังคง
นั่งอยู่บนพื้นดินเริ่มรู้สึกถึงหัวใจของนำงกระตุก เป็ดเหล่ำนั้นถูกปักโดย
องค์ชำยสี่ นำงได้ยินมำว่ำองค์ชำยสี่ถูกกักบริเวณในพระรำชวัง แม้ว่ำ
เขำจะไม่ได้ด ำรงต ำแหน่งเป็นองค์ชำยอีกต่อไป และตอนนี้ก็เป็น
พลเมืองสำมัญ เขำยังคงมีเลือดรำชวงศ์ในเส้นเลือดของเขำ ! เฟิงเซียง
หรูคนนี้กล้ำที่จะตะโกนใส่คนจำกตระกูลของฮ่องเต้ ?
หลู่เหยำค่อยๆ รู้ว่ำนำงท ำผิดพลำดร้ำยแรง แม้แต่ตระกูลหลู่ก็
ท ำผิดพลำดครั้งใหญ่ พวกเขำท ำผิดในกำรตัดสินสถำนะของตระกูลเฟิง
เฟิงจินหยวนถูกลดต ำแหน่งแต่ตระกูลเฟิงสูญเสียสถำนะและ
ควำมมั่งคั่งของเสนำบดี อย่ำงไรก็ตำมเฟิงหยูเองยังคงเป็นองค์หญิง
นอกจำกนั้นยังมีองค์ชำยเก้ำ นำงเคยได้ยินว่ำเขำได้กลับมำเมือง
หลวง…
“หลู่เหยำ”ขณะที่นำงเริ่มคิดอย่ำงระมัดระวัง เฟิงหยูเองดึงนำง
ออกจำกควำมคิดของนำงและกลับสู่ควำมเป็นจริง และกล่ำวกับนำงว่ำ
“ลุกขึ้น เจ้ำต้องกำรค ำตัดสินที่ยุติธรรมส ำหรับเป็ดคู่นั้นใช่ไหม ข้ำจะพำ
เจ้ำไปที่ต ำหนักปิงเพื่อคิดบัญชีนี้กับองค์ชำยสี่”