Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 671 หญิงสาวที่มีโรคซับซ้อน

เมื่อนางพูดถ้อยคำเหล่านี้นางก็ได้รับแรงจากหมอนของนาง มี
คนจับของนาง และถามนางอย่างไม่สุภาพว่า “เจ้าทำพลาดและ
ต้องการใช้ข้าราวกับเป็นสาวใช้หรือ ? ”
นางตื่นขึ้นมาแต่คำพูดที่นางพูดทำให้คนโกรธมากขึ้น “ข้ายังคง
สามารถบอกความแตกต่างระหว่างผู้ชายกับผู้หญิงได้ ข้าคิดว่าเจ้าเป็น
ขันที”
คนบางคนพูดไม่ออกมือจับคอนางดึงกลับขึ้นเล็กน้อย เขาต้อง
จัดระเบียบผู้หญิงคนนี้ขึ้นเล็กน้อย
เฟิงหยูเองตกอยู่ในสถานการณ์ลำบากจากการถูกบีบคอและ
ดิ้นรนเพื่อหลุดพ้นนางมองเขาขมวดคิ้ว “ข้าไม่ได้ใช้เจ้าซักครั้ง เจ้า
อยากบีบคอข้าให้ตายเพราะอะไร ? ข้ากระหายน ้าไม่ได้หรือ ? ”
“ข้าไม่ใช่สาวใช้ของเจ้าถ้าเจ้ากระหายน ้า” แม้ว่าเขาจะพูดอย่าง
นี้ซวนเทียนหมิงยังคงลุกขึ้น และเทชาใส่ถ้วยให้นางอย่างช่วยไม่ได้
“เตรียมไว้เมื่อเช้านี้สำหรับเจ้า มันเป็นชาที่ช่วยให้เจ้าหายเมาค้าง ดื่ม !
” เมื่อเห็นนางรับถ้วยชาและดื่มก่อนที่จะไอ เขาได้แต่แค่นเสียงว่า “เจ้า
สมควรดื่มมัน ! ”
เฟิงหยูเองไม่สามารถทะเลาะโต้เถียงกับเขาและส่งถ้วยคืน
จากนั้นนางก็นอนลงบนเตียงในขณะที่กำลังก้มศีรษะและคราง “ข้า
ปวดหัวและข้าก็รู้สึกเวียนหัว ซวนเทียนหมิง ข้าพักผ่อนไม่เพียงพอ
แน่นอน ให้ข้านอนต่ออีกหน่อย ! ”
ซวนเทียนหมิงจ้องนาง“ถ้าเจ้าไม่อายก็นอนต่อ ข้าจะบอกเจ้าว่า
นี่คือตำหนักจุน ตอนนี้เป็นเวลาเที่ยง และบ่าวรับใช้นอกห้องกำลัง
หัวเราะเยาะเจ้า”
นางเริ่มตื่นแต่นางไม่ได้มุ่งเน้นไปที่ประเด็นที่นางขี้เกียจอยู่บน
เตียง “บ่าวรับใช้ของตำหนักจุนกล้าหัวเราะเยาะข้าหรือ ? พี่เจ็ดไม่
ห่วงใยตนเองในเรื่องเหล่านี้หรือไม่? ทำไมลูกน้องถึงหัวเราะเมื่อคน
หลับ บอกข้าทีว่าคนใดหัวเราะข้า ข้าจะให้พี่เจ็ดไล่พวกเขาออกจาก
ตำหนักในภายหลัง ! พวกเขาน่ารำคาญจริง ๆ ”
ซวนเทียนหมิงยิ้มอย่างขมขื่นชายาผู้นี้ช่างดื้อรั้นจริง ๆ !
เด็กหญิงตัวเล็กจับหัวของนางและเริ่มโต้เถียง “ข้าดื่มหนักมาก
เกินไป ! เมื่อคืนนี้ข้าเมามากหรือไม่ ? ”
“เพราะสุราที่เจ้าดื่มนั้นแตกต่างกัน! ” เขาอธิบายอย่างไร้
ประโยชน์ว่า “สุราเมื่อคืนไม่ได้เป็นสุราธรรมดา อายุมากว่า 100 ปีแล้ว
มันค่อนข้างบริสุทธิ์ มันคงจะแปลกถ้าเจ้าไม่เมา ข้าไม่กล้าดื่มมาก เจ้า
กระดกมันราวกับว่ามันเป็นน ้า เราไม่สามารถหยุดเจ้าได้”
เฟิงหยูเองเท่านั้นที่จำสถานการณ์เมื่อคืนก่อนและพึมพำกับ
ตัวเอง“ถ้าข้ารู้เร็วกว่านั้น ข้าจะกินยาเพื่อลดผลกระทบของ
แอลกอฮอล์” จากนั้นนางก็ค่อย ๆ ปีนขึ้นจากเตียงแล้วใส่รองเท้า นาง
ยังรู้สึกอ่อนแออยู่เล็กน้อย “พี่เจ็ดอยู่ที่ไหน ? เจ้าสองคนตื่นสายหรือไม่
? ”
ซวนเทียนหมิงส่ายหัว“ตื่นแต่เช้าแล้ว พี่เจ็ดไปขึ้นราชสำนัก
แล้ว”
“โอ้แล้วเจ้าล่ะ ? เจ้าไม่จำเป็นต้องขึ้นราชสำนักหรือ ? ”
“ข้ากลับมาจากราชสำนักแล้ว”
ดีมาก! นางยอมรับความพ่ายแพ้ ปรากฏว่าในเวลาที่นางหลับ
พวกเขาสามารถทำสิ่งต่าง ๆ มากมาย “ข้าจะเข้าไปในมิติของข้าเพื่อ
อาบน ้า ข้าจะไม่สร้างปัญหาให้บ่าวรับใช้ของตำหนักจุน” นางพูดกับ
ซวนเทียนหมิง “ข้าจะกินยาแก้เมาค้าง คอยเฝ้าดูข้าอยู่ข้างนอก”
หลังจากพูดอย่างนี้นางก็หายตัวไปในพริบตา
อย่างไรก็ตามซวนเทียนหมิงได้ระลึกถึงการสนทนาระหว่างเขา
กับซวนเทียนหฮั่วเมื่อคืนที่ผ่านมาเฟิงหยูเองเอ่ยถึงอาจารย์ชาว
เปอร์เซียของนางเสมอ และเขาเชื่อมานานแล้วว่ามันถูกสร้างขึ้นมา
อย่างสมบูรณ์ แต่ถ้ามีคนมาใช้วันนี้เพื่อทำให้เกิดปัญหาจริง ๆ เขา
จะต้องคิดว่าจะต่อสู้กับสิ่งนี้
หลังจากนั้นไม่นานเด็กสาวที่เงียบขรึมก็ปรากฏขึ้นนางไม่มึน
และอ่อนแอไปกว่านี้อีกแล้ว หลังจากล้างหน้า และเตรียมพร้อมแล้ว
นางก็ดูเหมือนมนุษย์ที่เหมาะสม อารมณ์ของเขาดีขึ้นมากในขณะที่เขา
กอดนางขณะกล่าวว่า “ไปเถิด เดินไปตามถนน เจ้าบ่นเกี่ยวกับองค์
ชายผู้นี้เสมอว่าไม่ได้ใช้เงินเมื่อเดินไปตามถนน วันนี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ไปเดินเล่นกันเถิด”
ในความเป็นจริงเฟิงหยูเองไม่สนใจที่จะเดินเล่นไปรอบๆ และไม่
ชอบซื้อของ แต่นางก็ตื่นเต้นที่จะซื้อของกับซวนเทียนหมิง นางถามเขา
ว่า “เจ้านำเงินมาหรือ ? ”
เขาส่ายหัว“ไม่ได้เอามา แต่เจ้าสามารถไปเอาจากคนของพี่เจ็ด
ได้ ข้าจะคืนมันทีหลัง”
ดังนั้นทั้งสองจึงออกจากพระราชวังไปซื้อของอย่างมีความสุข
ตั้งแต่ตอนเที่ยงพวกเขาต้องทานอาหารกลางวันก่อนพวกเขา
ไม่ได้ทานในตำหนักจุนและไปทานข้างนอกแทน ซวนเทียนหมิงเป็นคน
ที่ใช้ฐานะของเขาเล็กน้อย เขาไปที่โรงเตี้ยมครัวเทพแต่เฟิงหยูเอง
ปฏิเสธ พวกเขาสุ่มเลือกแผงลอยริมถนนและดับความหิวโหยที่นั่น
บ่ายวันนั้นทั้งสองเป็นเหมือนคู่รักที่เดินเล่นไปรอบๆ ครึ่งหนึ่ง
ของเมืองหลวง พวกเขายังซื้อของบางอย่างซึ่งส่วนใหญ่เป็นอาหาร ดังที่
เฟิงหยูเองกล่าวไว้ “เครื่องประดับที่ดีที่สุดมาจากช่างฝีมือเป่ย สินค้า
ทองคำและหยกที่ดีที่สุดมาจากพระราชวังของฮ่องเต้ ถ้าข้าต้องการ
พวกมัน ข้าจะไปร้องขอจากพวกเขา มีของดีอะไรให้ซื้อที่นี่ ยิ่งกว่านั้น
ข้ามีร้านเครื่องประดับของตัวเอง เป็นไปได้หรือไม่ที่ข้าต้องไปที่นั่นและ
ซื้อของจากร้านค้าของข้าเอง ? ”
ซวนเทียนหมิงไม่ได้คัดค้านเรื่องนี้มันก็เหมือนกับที่เฟิงหยูเอง
พูด สิ่งที่ดีที่สุดในโลกคือในพระราชวังของฮ่องเต้หรือตำหนักของเขา
เอง ตราบใดที่นางต้องการบางสิ่ง นางจะไม่ได้อะไร นางคนนี้ไม่ได้เป็น
คุณหนูรองตระกูลเฟิงอีกต่อไปแล้ว ด้วยความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ หากนาง
ต้องการของบางอย่างจากพระราชวัง ก็ไม่จำเป็นต้องให้เขาพูดเพื่อนาง
นางสามารถขอได้ด้วยตัวเอง ชายชราเกือบปฏิบัติกับนางได้ดีกว่า
ปฏิบัติต่อเขา
แต่มีเรื่องที่เขาคิดและเขารีบจับมือนางไว้อย่างรวดเร็ว “เมื่อเจ้า
กลับไปที่คฤหาสน์ ข้าจะส่งคนไปวัดตัวเจ้า จะถึงเทศกาลกลางฤดูใบไม้
ร่วงในอีกไม่กี่วัน จะมีงานเลี้ยงในพระราชวัง”
เฟิงหยูเองไม่ได้เข้าร่วมงานเลี้ยงในพระราชวังเป็นเวลานาน
นับตั้งแต่ที่พวกเขาออกเดินทางไปเฉียนโจว พระราชวังไม่ได้จัดงาน
เลี้ยงมากมาย การได้ยินอย่างไม่คาดคิดเกี่ยวกับงานเลี้ยงนั้นมีความ
สดใหม่ และนางก็อดไม่ได้ที่จะคิดถึงเทศกาลกลางฤดูใบไม้ร่วงในปีนั้น
เฉินหยูยังมีชีวิตอยู่และนางได้รับรางวัลปิ่นปักผมหงส์เพลิงจากบุหนี่
ชาง ในเวลาเพียงไม่กี่ปี ผู้คนเหล่านั้นก็ไม่ได้อยู่อีกต่อไป
“เมื่อพวกเขาอยู่ใกล้ๆ มีการต่อสู้แย่งชิงอำนาจและข้ารู้สึก
รำคาญ เมื่อพวกเขาจากไปและคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ ข้ารู้สึกว่าพวกเขาทุก
คนมีชีวิตเป็นของตัวเอง” นางไม่สามารถหยุดตัวเองจากการถอน
หายใจ “ถ้าตระกูลเฟิงไม่มีเฉินซื่อ เฟิงเฉินหยูก็ไม่สร้างปัญหา เฟิงจื่อ
ฮาวไม่ทำอะไรโง่ บางทีคฤหาสน์เฟิงก็ยังคงเป็นคฤหาสน์เฟิง เฟิงจินห
ยวนก็จะไม่ตกต ่าลงสู่สถานะปัจจุบันของเขา”
อย่างไรก็ตามซวนเทียนหมิงยักไหล่และยิ้มให้นางพลางเอ่ย
เตือนนางว่า “เจ้าลืมไปแล้วหรือว่าทุกอย่างเกิดจากเฟิงจินหยวน ไม่ว่า
จะเป็นเฉินซื่อหรือเฟิงเฉินหยู พวกนางเป็นเพียงเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ
ระหว่างผู้หญิงในคฤหาสน์ ถ้ามันถูกเปิดเผย มันจะไม่มีอันตราย ใน
ท้ายที่สุดมันก็คือเฟิงจินหยวนเองที่ไม่สามารถควบคุมอคติของเขาเอง
ได้ สิ่งนี้ทำให้เขาต้องเดินไปในทางที่ผิด ไม่สามารถตำหนิคนอื่นได้”
“ถูกต้อง! ” เฟิงหยูเองพยักหน้าและนึกถึงเรื่องนี้กับองค์ชาย
เหลียน นางอดที่จะแค่นเสียงเย็นชาออกมาและกล่าวว่า “ถึงจุดนี้เขาก็
ยังไม่เชื่อฟัง คาดเดาสิ่งที่เขาทำ ? ทุกวันนี้เขาสนใจจาวเหลียน เขา
ไม่ได้แยกความแตกต่างระหว่างชายและหญิง เขาไม่ละอายที่จะ
เกาะติดอีกฝ่าย”
คำพูดของนางทำให้ซวนเทียนหมิงหัวเราะ“เมื่อพูดถึงความ
แตกต่างระหว่างชายและหญิง เจ้าได้รับมรดกจริง ๆ ! ย้อนกลับไปเมื่อ
เจ้าไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร เจ้าคิดว่าเขาเป็นผู้หญิงที่งดงาม”
เฟิงหยูเองไม่พอใจใบหน้า“นั่นไม่ใช่ความล้มเหลวด้านการมอง
คนสำหรับข้า แต่จาวเหลียนก็เช่นกัน เขาสามารถมีชีวิตอยู่ได้ทุกที่ แต่
เขายืนยันที่จะอยู่ข้างบ้านของตระกูลเฟิง เขาไม่กลัวการปลุกปั่นเพื่อ
ความบันเทิง”
ทั้งสองคุยกันขณะเดินเงยหน้าขึ้นมองพวกเขามาถึงทางเข้าร้าน
เครื่องประดับในใจกลางเมืองหลวงแล้ว เฟิงหยูเองเงยหน้าขึ้นมอง และ
เห็นว่าคำว่า “ศาลาหงส์เพลิง” บนป้ายได้ถูกเปลี่ยนเป็น “ศาลา
นิพพาน” ในปัจจุบัน นางไม่พอใจนิดหน่อย “นี่ไม่ใช่หงส์เพลิงเลยหรือ ?
ฉิงหยูนั้นปราศจากความกังวลจริง ๆ เปลี่ยนเป็นแบบนั้น”
อย่างไรก็ตามซวนเทียนหมิงสังเกตเห็นบางสิ่งที่แตกต่างจาก
นางเขากำลังดูแขก “ดูเหมือนว่างานเลี้ยงเทศกาลกลางฤดูใบไม้ร่วงได้
นำการค้ามาสู่ร้านค้าของเจ้าบ้าง อย่างที่ข้าเห็นบรรดาฮูหยินและ
คุณหนูมาที่ร้านของเจ้า ส่วนใหญ่มาจากตระกูลที่มีสิทธิ์เข้าร่วมงาน
เลี้ยงของพระราชวัง เมื่อนึกถึงรายได้ในเดือนนี้น่าจะสูงมาก”
เฟิงหยูเองยิ้มเหมือนอาชญากรและกล่าวกับเขาว่า “ข้าจะบอก
เจ้าว่าข้าไม่เห็นรายได้จากร้านค้า นอกจากเงินที่จ่ายให้คนงานแล้ว ทุก
อย่างจะถูกส่งไปยังร้านห้องโถงสมุนไพรเพื่อใช้งาน”
ซวนเทียนหมิงงงงวย“ร้านห้องโถงสมุนไพรกำลังขาดแคลนเงิน
หรือ ? ร้านต้องการเงินจากร้านค้าอื่น ๆ เพื่อช่วยมากขนาดนั้นเลยหรือ
? ”
นางส่ายหัว“มันไม่ได้สูญเสียเงิน แต่ข้าสั่งให้เปิดโรงหมออีก
หลายแห่งไม่ใช่แค่ในเมืองหลวง มันต้องอยู่ในมณฑลอื่นด้วย เช่นนี้
ต้นทุนเริ่มต้นจะไม่ต ่า แค่พึ่งรายได้ของร้านนี้ก็ไม่พอ ข้าต้องการเพิ่ม
มากขึ้นด้วยตัวเอง นั่นเป็นเหตุผลที่การพึ่งพาธุรกิจที่เหมาะสมเหล่านี้
ช้า”
เขาสามารถได้ยินบางสิ่งบางอย่างของเงื่อนงำ“มันคืออะไรเจ้า
ต้องการทำบางสิ่งที่ไม่เหมาะสม”
เฟิงหยูเองยิ้มเหมือนอาชญากร“ตัวอย่างเช่นการหลอกลวงต่าง
อาณาจักรที่ไร้ยางอาย ทองหลายล้านเหรียญทองที่ถูกโกงในแต่ละครั้ง
! ”
เขาพูดไม่ออกเด็กผู้หญิงคนนี้ได้กลายเป็นคนติดการหลอกลวง
ในเวลานี้พวกเขาเห็นเด็กสาวสองคนหนึ่งในนั้นปิดปากและ
จมูกอย่างแน่นหนาพูดอย่างไม่พอใจ “ข้ามองใกล้ ๆ คุณหนูสวมชุดสี
แดง ใครจะรู้ว่านางใส่เครื่องสำอางแบบไหน มันหนามากจริง ๆ ”
สหายที่อยู่ข้างๆ นางยังกล่าวอีกว่า “มันไม่ได้หนาเกินไป ข้าได้
กลิ่นบางอย่างจากนาง มันน่าขยะแขยงจริง ๆ ”
ทั้งสองเดินจากไปพร้อมกับพูดติดตามสิ่งนี้ แขกอีกกลุ่มหนึ่งก็
รีบออกมา ผู้คนจำนวนมากพูดด้วยความโกรธว่า “ถ้าเจ้าไม่มีเงินก็จง
อยู่บ้าน เมื่อเจ้าออกมา ไม่มีใครดีใจที่ได้พบเจ้า ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดเจ้า
กำลังปิดหน้าเจ้า ทำไมต้องแต่งหน้าหนามาก ? ด้วยการใช้
เครื่องสำอางคุณภาพต ่า เจ้าจะทำให้เราปวดหัว”
ผู้คนก็เห็นด้วยมากขึ้นพวกเขาทุกคนชี้ไปที่คุณหนูในศาลา
นิพพสยที่ใช้เครื่องสำอางคุณภาพต ่า กลิ่นที่น่ารังเกียจลอยไปตลอด
ทางจนถึงชั้นสาม ผู้คนไม่สามารถเข้าไปข้างในได้อย่างแท้จริง
ในที่สุดก็มีคนออกมามากขึ้นเรื่อยๆ ในท้ายที่สุดผู้หญิงคนหนึ่ง
สวมชุดสีแดงยาวออกมาข้างนอกพร้อมกับก้มหน้าลง ใบหน้าของนาง
ปกคลุมด้วยม่าน มุมมองไม่ชัดเจน และนางมีบ่าวรับใช้อยู่ข้าง ๆ ดึง
นางออกมาอย่างรวดเร็ว
มันเป็นอย่างที่ทุกคนพูดมีกลิ่นตัวแรงมากที่มาจากร่างกายของ
ผู้หญิงคนนั้น มันไม่ได้มีกลิ่นหอมหรือน่ารังเกียจ แต่มันก็ไม่เป็นที่พอใจ
มาก แต่เฟิงหยูเองไม่สามารถเปรียบเทียบกับคนอื่นได้ เมื่อกลิ่นนี้เข้า
จมูก นางก็รู้อะไรบางอย่าง เมื่อนางเห็นเด็กสาวจากไปอย่างกังวล นาง
กล่าวกับซวนเทียนหมิงว่า “เป็นคนที่น่าสงสารมาก”
ซวนเทียนหมิงสับสน“นางเป็นคนที่น่าสงสารอย่างไร? ไม่มีเงิน
ซื้อเครื่องสำอางที่ดีงั้นหรือ ? ” เขาเงยหน้าขึ้นมองศาลานิพพานแล้ว
กล่าวว่า “คนที่ไม่มีเงินจะมาที่นี่เพื่อซื้อเครื่องประดับหรือ ? สิ่งที่เจ้ามี
ที่นี่ไม่ได้ราคาถูก ชั้นแรกไม่เป็นไร แต่ยิ่งชั้นสูงของก็ยิ่งแพง ข้าเห็น
ผู้หญิงคนนั้นลงมาที่บันได เห็นได้ชัดว่านางขึ้นไปชั้นบน”
เฟิงหยูเองส่ายหน้า“ข้าไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้ มันเป็นกลิ่นที่มาจาก
ร่างกายของนาง ไม่ใช่ว่านางใช้ผลิตภัณฑ์แต่งหน้าคุณภาพต ่า ในทาง
ตรงกันข้ามนางใช้สิ่งที่มีคุณภาพสูงซึ่งมีชื่อเสียงมาก ข้ากำลังบอกว่า
นางน่าสงสารเพราะนางมีอาการป่วยซับซ้อน และใช้การแต่งหน้าที่โด่ง
ดังจำนวนมากเพื่อปกปิดมัน นางไม่มีวิธีปกปิดกลิ่นจากร่างกายของ
นาง ในทางตรงกันข้ามนางกำลังทำสิ่งต่าง ๆ ที่เลวร้ายยิ่งขึ้นโดยปกปิด
มันไว้”
ขณะที่นางพูดนางเริ่มคิดอะไรบางอย่างเมื่อซวนเทียนหมิงดึงที่
แขนของนาง นางกล่าวว่า “ผู้หญิงคนนั้นใบหน้าของนางมีผ้าคลุมหน้า
ปกปิด แต่ทำไมบ่าวรับใช้ที่อยู่ข้างนางดูคุ้น ๆ ? ”