Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 673 ทุกการกระทำมีค่าใช้จ่าย

ท่านฮูหยินคนนี้จู้จี้ตามปกติในความเป็นจริงนางดูเครื่องประดับ
ก่อนที่นางจะดูถูกเหยียดหยาม สิ่งเหล่านั้นที่ดูเหมือนว่าเป็นสินค้าที่
เหนือกว่าของเฟิงหยูเองนั้นไม่คุ้มกับนาง แม้แต่บ่าวรับใช้ที่อยู่ข้าง ๆ
นางก็เปล่งเสียงแผ่วเบาและกล่าวว่า “ถ้าไม่ใช่เพราะเราเดินทางมาไกล
เช่นนี้ เราจะนำเครื่องประดับดี ๆ มาด้วยอย่างแน่นอน เราคิดว่าเมือง
หลวงจะเป็นขุมทรัพย์ และเราจะได้อะไรก็ได้ที่เราต้องการ แต่ใครจะรู้
ว่าสถานที่แห่งนี้เป็นที่รู้จักดีที่สุดในเมืองหลวงจะมีแต่สินค้าคุณภาพต ่า
เท่านั้น”
ฉิงหยูหัวเราะด้วยความโกรธนางมองที่ท่านฮูหยินและถามว่า
“ถ้าสิ่งเหล่านี้เป็นของที่มีคุณภาพต ่า ข้าอยากถามท่านฮูหยินว่าอะไร
ถือว่าดีเจ้าคะ ? ”
“หึ! ” ท่านฮูหยินผู้มั่งคั่งไม่ได้พูด แต่บ่าวรับใช้ถาม “ข้าต้องถาม
เจ้าว่าถ้าพระสนมของฮ่องเต้ในพระราชวังต้องการซื้อของ เจ้าเต็มใจส่ง
ของเหล่านี้ไปที่พระราชวังหรือไม่ ? ”
ฉิงหยูยิ้มและตอบว่า “โดยธรรมดาเราทำไม่ได้เจ้าค่ะ พระสนม
ของฮ่องเต้จะได้รับเครื่องประดับที่มีคุณภาพสูงกว่านี้เจ้าค่ะ”
“แล้วมีหรือไม่! ” ดวงตาของบ่าวรับใช้ดุร้าย “มันชัดเจนว่าเจ้า
กำลังดูถูกท่านฮูหยินของข้า นำสิ่งที่เจ้าส่งเข้ามาพระราชวังอย่าง
รวดเร็ว อย่าเสียคำพูดของเจ้า”
ฉิงหยูปล่อยเสียงเย็นออกมา“ท่านฮูหยินต้องการของที่สามารถ
ส่งเข้าไปในพระราชวังได้งั้นหรือเจ้าคะ ? ถ้าอย่างนั้นข้าขอถามท่านฮู
หยินว่าท่านเป็นพระสนมของฮ่องเต้หรือไม่เจ้าคะ ? ”
“ทำไมเจ้าช่าง…”บ่าวรับใช้อุทาน แม้กระนั้นนางก็ถูกหยุดโดย
ท่านฮูหยิน จากนั้นนางก็ถามฉิงหยู “เราพูดก่อนหน้านี้ว่าเรามาจากทาง
ใต้ โดยธรรมชาติแล้วเราไม่สามารถประกาศตัวเองว่าเป็นพระสนมของ
ฮ่องเต้ได้ แต่ข้าต้องถามเจ้า ถ้าเราไม่พูด เจ้าจะรู้ได้อย่างไรว่าเราไม่
ได้มาจากพระราชวัง ถ้าข้าเป็นเจ้า ข้าจะไม่ทำให้พระสนมของฮ่องเต้
ขุ่นเคือง”
ฉิงหยูมองไปที่ท่านฮูหยินราวกับว่านางเป็นคนโง่แล้วพูดหลัง
จากนั้นไม่นาน “แน่นอนท่านฮูหยินมาจากทางใต้ ไม่เช่นนั้นใครก็ตามที่
อยู่ใกล้เมืองหลวงจะไม่พูดสิ่งนี้ ท่านฮูหยิน ถ้าท่านฮูหยินเป็นพนะสนม
ของฮ่องเต้จริง ๆ ท่านฮูหยินจะว่าง่ายกว่านี้เจ้าค่ะ”
“อ๋อ”ท่านฮูหยินงงงวย “เจ้าหมายถึงอะไร ? ”
ฉิงหยูเล่าให้นางฟัง“เพราะพระสนมของฮ่องเต้จะไม่มาที่นี่อย่าง
แน่นอน ยิ่งไปกว่านั้นพวกนางจะไม่มาที่นี่เพื่อพยายามสร้างปัญหาเจ้า
ค่ะ”
“เจ้ากำลังบอกว่าท่านฮูหยินของเราสร้างปัญหาหรือ? ” บ่าวรับ
ใช้เริ่มตะโกน “เจ้าทำธุรกิจหรือไม่ ? เรามาที่นี่พร้อมเงินเพื่อซื้อของ แต่
เจ้าบอกว่าเรากำลังสร้างปัญหาให้เจ้าเดือดร้อน”
ฉิงหยูโบกมือของนาง“แต่ข้าได้นำเครื่องประดับที่ดีที่สุดที่
สามารถขายได้มาแล้ว แต่ท่านฮูหยินไม่พอใจ นั่นเป็นเพียงวิธีการทำ
ธุรกิจ ร้านนี้ไม่มีสิ่งที่ท่านฮูหยินต้องการ และท่านฮูหยินสามารถไปที่
ร้านอื่นได้เจ้าค่ะ ท่านฮูหยินไม่สามารถก่อปัญหาเพราะไม่มีอะไรที่ท่าน
ฮูหยินชอบ วันนี้ท่านพูดว่าศาลานิพพานมีสินค้าคุณภาพต ่า ข้าไม่ได้
โต้เถียงกับท่านเพราะท่านมาไกล ท่านฮูหยินได้โปรดกลับไป ! ”
หลังจากที่นางพูดจบ นางก็สั่งให้พนักงานเก็บเครื่องประดับต่าง ๆ บน
โต๊ะทันที
บ่าวรับใช้นั้นขุ่นเคืองมากอย่างไรก็ตามนางก็รู้สึกว่าฉิงหยูยากที่
จะจัดการ นางมองที่ท่านฮูหยิน และได้ยินท่านฮูหยินกล่าวว่า “จะเอา
เครื่องประดับที่ขายให้กับพระสนมของฮ่องเต้ในพระราชวังได้อย่างไร ?
หากมีอะไรที่ข้าชอบก็ไม่มีปัญหาเรื่องเงินสำหรับเจ้า”
ฉิงหยูส่ายหัว“ไม่ใช่เจ้าค่ะ”
”ทำไมไม่ล่ะ? ”
“ท่านฮูหยินไม่มีคุณสมบัติเจ้าค่ะ”
ทั้งสองเดินไปมาแต่มันทำให้ท่านฮูหยินรู้สึกละอายใจ อย่างไรก็
ตามบ่าวรับใช้ไม่มีความสุขอีกครั้ง ตะโกยอย่างดุเดือดว่า “เจ้ารู้หรือไม่
ว่าเจ้ากำลังพูดอะไร ? ท่านฮูหยินของเราไม่มีคุณสมบัติ ? ก็แค่
เครื่องประดับเอง ท่านฮูหยินของเราจะไม่มีคุณสมบัติได้อย่างไร”
ฉิงหยูรู้สึกว่าการอธิบายเหตุผลต่อทั้งสองคนนั้นเป็นเรื่องยาก
จริงๆ และนางก็อดไม่ได้ที่จะลุกขึ้นและกล่าวว่า “เพราะนั่นเป็นสิ่งที่พระ
สนมของฮ่องเต้เท่านั้นที่สามารถใช้ได้ ถ้าท่านฮูหยินรู้สึกว่าตำแหน่ง
ของท่านอยู่ในระดับเดียวกับพระสนมของฮ่องเต้ ข้าจะไม่รังเกียจที่จะ
ส่งให้ท่านฮูหยินทันทีเพื่อให้พระสนมของฮ่องเต้ทำการตัดสินใจขั้น
สุดท้าย นอกจากนี้ข้าจะเตือนท่านฮูหยินว่าพระสนมของฮ่องเต้เป็น
เจ้านายทุกคนเหนือระดับที่แน่นอน ท่านฮูหยินคิดว่าท่านมีสถานะ
อย่างไร?”
ฉิงหยูนั้นเด็ดเดี่ยวมากเมื่อนางพูดสิ่งนี้ไม่มีใครในเมืองหลวง
หรือในพระราชวังที่ไม่รู้ว่าองค์หญิงจี่อัน, เฟิงหยูเองเป็นเจ้าของร้านขาย
เครื่องประดับแห่งนี้ จะไม่มีอะไรดีกว่าที่จะทำและสร้างปัญหาที่นี่ ?
แม้แต่พระสนมของฮ่องเต้ก็ยังต้องเผชิญหน้า แม้ว่าฮองเฮาจะมา
พระองค์ก็จะพูดอย่างกรุณา แน่นอนว่าพระองค์จะไม่ทำตัวแบบนี้และ
วางตัวอย่างสุภาพ คนตรงหน้าพวกเขาไม่รู้จักที่ต ่าที่สูงจริง ๆ
“ท่านฮูหยินข้าจะไม่ส่งท่านฮูหยินนะเจ้าคะ” ฉิงหยูเป็นคนที่ไม่
สุภาพเลย ไล่พวกเขาออกไป
บ่าวรับใช้อยากจะพูดอะไรเพิ่มเติมแม้กระนั้นนางก็ถูกหยุดโดย
ท่านฮูหยิน นางไม่ลงบันได นางเดินไปรอบ ๆ ชั้นสามจนกระทั่งนาง
มองไปที่ซวนเทียนหมิงและเฟิงหยูเอง อย่างไรก็ตามนางปล่อยเสียง
“เหอะ” และจ้องตรงไปที่กล่องซวนเทียนหมิงกำลังถือ
“พวกเจ้าสองคนมาซื้อของด้วยหรือไม่? ” นางถามซวนเทียนห
มิงโดยตรง
ซวนเทียนหมิงภูมิใจในตัวคนมากเพียงใด! เขาเป็นคนที่ใคร ๆ ก็
สามารถพูดกับเขาได้ถ้าพวกเขาต้องการงั้นหรือ ? เขากลอกตาทันที
แล้วเอนกายลงบนเก้าอี้เพื่อพักผ่อน
ท่านฮูหยินรู้สึกอับอายและบ่าวรับใช้นั้นโมโหรีบกล่าวว่า“เฮ้ !
ท่านฮูหยินกำลังพูดกับเจ้า เจ้าหูหนวกหรือ ? ”
ครั้งนี้มีการกล่าวว่าผู้คนในศาลานิพพานกลัวมากฉิงหยูรีบเดิน
ไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วต่อหน้าซวนเทียนหมิง นางกระซิบเบา ๆ ว่า
“องค์ชายอย่าพึ่งโกรธนะเพคะ สถานที่แห่งนี้ไม่สามารถต่อสู้ได้ หากสิ่ง
ต่าง ๆ แตก เงินขององค์ชายเองก็จะสูญหายไปเจ้าค่ะ”
เมื่อซวนเทียนหมิงได้ยินสิ่งนี้ความโกรธของเขาก็ลดลง มือที่ยื่น
เข้าไปในแขนเสื้อของเขาเพื่อดึงแส้กลับมา ฉิงหยูก็พูดถูก ! ถ้าเขาลงมือ
ที่นี่และทำลายสิ่งของ ชายาของเขาจะรู้สึกเป็นทุกข์อย่างยิ่ง เขาไม่
สามารถเฆี่ยนตีพวกนางได้
“ข้าขอให้บ่าวรับใช้ของท่านฮูหยินมีมารยาทด้วยเจ้าค่ะ! ” ฉิง
หยูหันกลับมา และส่งเสียงของนาง “นี่เป็นสถานที่ที่ดำเนินธุรกิจที่
เหมาะสม มันไม่ใช่สถานที่ที่ทนต่อความอหังการ ! ธุรกิจทั้งหมดใน
เมืองหลวงได้รับความคุ้มครองจากทางการ หากบ่าวรับใช้ของท่านฮู
หยินไม่รู้วิธีการพูดอย่างแท้จริง ข้าสามารถส่งนางไปยังทางการเพื่อรับ
การสอนได้”
คำพูดของฉิงหยูหยาบคายสิ้นดีและสายตาของนางเยือกเย็น
ท่านฮูหยินเข้าใจวิธีการอ่านสถานการณ์อย่างชัดเจน เมื่อเห็นว่าคนงาน
ในร้านกล้าพูดกับนางแบบนี้ ทั้ง ๆ ที่รู้ว่านางเป็นท่านฮูหยินของขุนนาง
นางรู้ว่าผู้สนับสนุนร้านนี้มีเบื้องหลังบางอย่าง นางจำสิ่งที่สามีพูดใน
ระหว่างเดินทาง เขาบอกว่าเมืองหลวงไม่สามารถเปรียบเทียบกับ
มณฑลรอบนอกได้ ราชวงศ์อยู่ใกล้ และบุคคลที่พบเห็นทั่วไปอาจมี
ความสัมพันธ์ในทางใดทางหนึ่งกับตระกูลขนาดใหญ่ ร้านค้าบางแห่ง
ในเมืองหลวงอาจเป็นของผู้มีอำนาจยิ่งใหญ่ เป็นไปได้ว่าร้านบางร้าน
อาจเป็นของราชวงศ์ นั่นเป็นสาเหตุที่นางต้องระวังอย่างมากในเมือง
หลวง นางต้องไม่ทำตัวประมาทเหมือนที่นางทำในภาคใต้
ดังนั้นนางจึงห้ามไม่ให้บ่าวรับใช้ของนางพูดอีกต่อไปจากนั้น
นางก็เดินผ่านฉิงหยูและถามเฟิงหยูเองด้วยรอยยิ้ม “เจ้ามากับ
สุภาพบุรุษคนนี้หรือ ? ”
เฟิงหยูเองกลอกตาใส่นาง“ท่านฮูหยินต้องการถามคำถามข้า
ข้าขอบอกท่านฮูหยินก่อนได้ที่จะถามคำถาม ท่านฮูหยินไม่สามารถใช้
คำว่า ‘เจ้า’ ได้ ท่านต้องใช้ทำว่า ‘แม่นาง’ ” หลังจากพูดจบนางส่ายหัว
“คนจากทางใต้ไม่รู้กฎจริง ๆ ”
ท่านฮูหยินโกรธแต่นางก็พยายามอย่างเต็มที่ที่จะระงับมันโดย
ถามซ ้าคำถามของนาง “ข้าขอถามแม่นางได้หรือไม่ เจ้ามากับ
สุภาพบุรุษคนนี้หรือไม่ ? ”
เฟิงหยูเองพยักหน้า“ใช่”
อีกด้านหนึ่งกล่าวว่า“ข้าเห็นว่าเจ้ามีกล่องไม้ที่ดูแพงมาก
สำหรับกล่องไม้ที่มีราคาแพงเช่นนี้ สิ่งที่อยู่ในกล่องจะค่อนข้างแพง นั่น
เป็นสิ่งที่ถูกซื้อที่ศาลานิพพานนี้หรือไม่ ? ”
ฉิงหยูก็โกรธเช่นกันและตอบแทนเฟิงหยูเองทันที“ไม่จำเป็นที่
ท่านฮูหยินต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้”
อย่างไรก็ตามเฟิงหยูเองหยุดนางแล้วกล่าวพร้อมกับยิ้มว่า
“ถูกต้องแล้ว อันที่จริงมันเป็นหยกที่ดี ข้ากำลังเตรียมที่จะนำมันกลับไป
ทำเครื่องประดับ”
ดวงตาของท่านฮูหยินสว่างขึ้นหยก นางรักหยกมากที่สุด นาง
ต้องการเยี่ยมชมเมืองหลวงเพื่อค้นหาหยกคุณภาพเยี่ยม ใครจะรู้ว่าจริง
ๆ แล้วนางจะจบลงด้วยการวิ่งเข้าไปเจอสมบัติดังกล่าว
นางถามอย่างรวดเร็ว“ข้าขอดูได้หรือไม่ ? ”
เฟิงหยูเองงงงวย“ทำไมข้าต้องให้เจ้าดู ? ”
“ถ้าท่านฮูหยินของเราคิดว่าดีเราจะซื้อในราคาที่สูง เรา
รับประกันได้ว่าเจ้าจะไม่ขาดทุน” บ่าวรับใช้พูดเร็ว และไม่สามารถหยุด
ตัวเองจากการแทรกแซง
หลังจากท่านฮูหยินได้ยินเรื่องนี้นางก็พยักหน้าแสดงว่านางมี
ความตั้งใจเช่นนั้น
ผลก็คือเมื่อนางพยักหน้าซวนเทียนหมิงหัวเราะและกล่าวว่า
“ไม่มีสิ่งแปลก ๆ ในโลกนี้เลยจริง ๆ ข้าไม่เคยเห็นเรื่องแปลก ๆ หรือเห็น
คนโง่มาหลายปีแล้ว”
อย่างไรก็ตามเฟิงหยูเองไม่รู้สึกว่ามันตลกเพราะนางคิดอย่าง
รวดเร็วและกล่าวว่า “เจ้าสามารถดูได้ แต่เจ้าไม่สามารถดูได้ฟรี ๆ ”
“โอ้อย่างนั้นหรือ ? ” ท่านฮูหยินเริ่มให้ความสนใจ และถามว่า
“บอกหน่อยสิว่าจะได้รับการพิจารณาเท่าไหร่”
รอยยิ้มกลับกลอกปรากฏบนริมฝีปากของนางอย่างไรก็ตาม
พวกนางไม่ได้สังเกตเห็น เฟิงหยูเองกล่าวว่า “ท่านฮูหยินมีสายตาที่ดี
โดยตระหนักถึงวัสดุที่ในกล่องนี้ว่าไม่ธรรมดา มันเป็นอย่างที่ท่านพูด
สิ่งที่อยู่ในกล่องที่ทำด้วยวัสดุที่ไม่ธรรมดาจะไม่ใช่หยกธรรมดา แต่
สำหรับวิธีการออกจะธรรมดาไปหน่อย และไม่ว่าจะเป็นการล่อลวงท่าน
ฮูหยินใช้สิ่งที่ข้าสามารถรับผิดชอบ กล่องนี้เป็นของข้าและของข้างในก็
เป็นของข้าด้วย หากท่านฮูหยินอยากดู ข้าก็จะให้ท่านฮูหยินดู ขอข้าคิด
ดูก่อน” หลังจากคิดเล็กน้อย นางกางนิ้วห้านิ้วของนาง “ค่าดู 500
เหรียญเงิน”
“อะไรนะ? ” บ่าวใช้ร้องตะโกน “เจ้าจะโกงพวกเราหรือ ? ”
เฟิงหยูเองพยักหน้า“ถูกต้อง ข้าโกงเงิน ใครบอกท่านฮูหยินของ
เจ้าให้ยืนกรานที่จะดูของของข้า ทำไมข้าต้องแสดงสิ่งของของข้าให้คน
อื่นดู ? ”
“เจ้าคิดว่าเจ้าเป็นใคร”บ่าวรับใช้ดูถูกเหยียดหยาม แม้ว่าเฟิงหยู
เองจะสวมเสื้อผ้าที่ค่อนข้างดี แต่นางก็ยังด้อยกว่าเมื่อเทียบกับท่านฮู
หยินของนาง คนแบบนี้ส่วนใหญ่เป็นคุณหนูที่มีเงินเพียงเล็กน้อย อย่าง
น้อยที่สุดพวกเขาจะคิดถึงคุณหนูจากครอบครัวของขุนนาง พวกเขาไม่
สามารถมีสถานะสูงเกินไป ดังนั้นคำพูดที่นางพูดจึงไม่สุภาพมากขึ้น
“ท่านฮูหยินของข้าต้องการเห็นของของเจ้า นั่นคือความโปรดปรานที่
มอบให้เจ้า อย่าดูถูกเมื่อได้รับ”
เพี้ยะ!
ฉิงหยูยกมือขึ้นตบหน้าของบ่าวรับใช้อย่างรุนแรงมีรอยมือ
ปรากฏที่ใบหน้าบ่าวรับใช้ “เจ้าไม่ใส่ใจกับคำพูดของเจ้า ข้าจะสอน
บทเรียนให้เจ้า นอกจากนี้ยังจะช่วยให้เจ้านายของเจ้ามีปัญหาในการ
เสียหน้าเมื่อออกไปข้างนอก”
บ่าวรับใช้รู้สึกงงงวยจากการถูกโจมตีนางอยู่กับเจ้านายคนนี้มา
หลายปีแล้ว เมื่อพวกเขาอยู่ในภาคใต้ พวกเขาจะเคลื่อนไหวตามที่พวก
เขาพอใจ ไม่ว่าพวกเขาจะทำอะไร ไม่มีใครกล้าทำอะไรพวกเขา ทำไม
หลังจากที่พวกเขามาถึงเมืองหลวง คนที่ทำธุรกิจกล้าที่จะตบนางแบบ
นี้ ?
และการตบนี้ก็ทำให้นางตกใจนางไม่สนใจบ่าวรับใช้ของนาง
นางชี้ไปที่เฟิงหยูเองและถามฉิงหยู “นางมีความสัมพันธ์เช่นไรกับเจ้า ?
”
ฉิงหยูตอบว่า“เจ้านายและบ่าวรับใช้”
“เจ้าของศาลานิพพาน? ”
ฉิงหยูพยักหน้า“ใช่”
ท่านฮูหยินงงงวยนางเป็นเพียงเจ้าของร้านขายเครื่องประดับ
แต่นางก็มีผลงานที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ นางไม่สามารถช่วยได้ แต่มองที่เฟิง
หยูเองอีกครั้ง นางอยากถามว่าผู้หญิงตัวเล็กคนนี้เป็นใคร
แต่ในเวลานี้นางได้ยินเฟิงหยูเองถามนางอีกครั้งว่า“ท่านอยากดู
หรือไม่ ถ้าอยากดูจ่ายมาเงิน 500 เหรียญเงิน ? ”