Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 676 แผนการของคฤหาสน์ของเสนาบดีฝ่ายซ้าย

เมื่อบ่าวรับใช้ได้ยินหลู่ปิงพูดถึงองค์หญิงจี่อันนางจำได้ว่าเมื่อ
นางไปส่งของขวัญให้หลู่เหยา นางเคยได้ยินในภายหลังเกี่ยวกับสิ่งที่
เกิดขึ้นระหว่างงานเลี้ยงของตระกูลเหยา นางอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเป็น
กังวล “คุณหนู การทำธุรกิจกับองค์หญิงจี่อันไม่ใช่เรื่องง่ายเจ้าค่ะ” นี่
เป็นความประทับใจที่นางเกิดขึ้นหลังจากที่ได้พบเฟิงหยูเองจาก
ระยะไกล นางเย็นชาดุจน ้าแข็งและทำให้ผู้คนอยู่ห่างจากตัวนางเอง
หลู่ปิงรู้สึกหงุดหงิดและถามว่า “นี่ไม่ดี แล้วความหวังของข้าล่ะ
? ” หลู่ปิงเป็นคนที่ไม่ค่อยโกรธ หลังจากใช้เวลาหลายปีในฐานะบุตรที่
เกิดจากอนุและมีอาการป่วยซับซ้อน นางเรียนรู้ที่จะอดทนอย่างอดทน
แม้เมื่อนางต้องรับมือกับการเยาะเย้ยจากเก้อซื่อ, หลู่เหยาและหลู่ห
ยาน นางก็เรียนรู้ที่จะไม่เถียง แม้ว่านางจะมีอาการป่วยซับซ้อนนางก็
ไม่สามารถรู้สึกกังวลกับสมาชิกในตระกูล ไม่ว่านางจะดีหรือไม่ดี
ครอบครัวในปัจจุบันของนางจะไม่เป็นเสาหลักสุดท้ายของการ
สนับสนุน แทนที่จะใช้เวลาทั้งหมดของนางในการต่อสู้ มันจะเป็นการ
ดีกว่าที่จะให้ความสนใจกับการคิดถึงอนาคตของนาง
“เจียนเอ๋อทำไมท่านพ่อยืนกรานที่จะให้ข้าไปร่วมงานเลี้ยงครั้งนี้
? หากอาการป่วยของข้าไม่หายขาด ท่านพ่อจะเต็มใจพาข้าไปได้
อย่างไร ? ”
เมื่อนางถามเช่นนี้เจียนเอ๋อก็ไม่มีทางเลือกนอกจากตอบกลับ
แต่นางก็ยังเป็นแค่บ่าวรับใช้ นางมีความสามารถในการวิเคราะห์
สถานการณ์ได้อย่างไร หลังจากคิดมาเป็นเวลานานในที่สุดนางก็กล่าว
ว่า “ปีนี้คุณหนูใหญ่อายุ 17 ปี บางทีท่านใต้เท้าคงมีความกังวลเช่นกัน
เจ้าค่ะ”
หลู่ปิงเย้ยหยัน“กังวลหรือ ? นั่นอาจจะเป็นบุตรสาวคนที่สอง
ของเขาที่สร้างปัญหานั้น แม้ว่าจะได้รับการแก้ไขแล้ว แต่ก็เป็นผลที่ทำ
ให้ทุกคนในตระกูลหลู่ตกใจที่รู้เกี่ยวกับสถานการณ์ สวรรค์เท่านั้นที่รู้ว่า
ยายจากพระราชวังฝีมือตกลงหรือนางรับสินบน แต่ไม่คำนึงถึง
สถานการณ์ความเป็นจริง เป็นที่รู้จักกันโดยด้านอื่น ๆ ในอนาคตใครจะ
รู้ว่ามีปัญหาอะไรเกิดขึ้น แน่นอนตระกูลหลู่กำลังรู้สึกกังวล พวกเขาเป็น
กังวลที่จะผลักข้าออกไปหวังว่าจะได้รับการรับรอง นอกจากหลู่เหยา
และหลู่หยาน แต่ใครจะรู้ว่าเขาจะเตรียมการอะไรไว้ให้ข้า”
เจียนเอ๋อเติบโตขึ้นมาในตระกูลหลู่ตั้งแต่เด็กนางเข้าใจใน
ความหมายของคำพูดของสาวน้อย นางคิดแล้วกล่าวว่า “ลองคิดดู
ตอนนี้มีเพียงองค์ชายหกเท่านั้นที่ยังไม่ได้เข้าร่วม บางทีท่านใต้เท้า
กำลังคิด…”
“เป็นไปไม่ได้”หลู่ปิงส่ายหัว “องค์ชายหกไม่ได้อยู่ในเมืองหลวง
และเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะมีส่วนร่วมในงานเลี้ยงของเทศกาลกลางฤดู
ใบไม้ร่วงถึงแม้ว่าพระองค์จะกลับมา สถานะในฐานะบุตรสาวของอนุ
จากคฤหาสน์ของเสนาบดีฝ่ายซ้ายสามารถเป็นพราชายาเอกของ
ราชวงศ์ได้หรือ ? ”
เจียนเอ๋องงงวย“ทำไมจะไม่ได้เจ้าคะ ? คุณหนูสี่ตระกูลเฟิงยัง
สามารถเป็นพราชายาเอกขององค์ชายห้าได้ นางก็เป็นบุตรสาวของอนุ
! ยิ่งกว่านั้นคุณหนูก็งดงามมาก ในโลกนี้ไม่สามารถพบหญิงงามเช่นนี้
ได้อีก ทำไมถึงทำไม่ได้เจ้าคะ ? ”
หลู่ปิงยิ้มอย่างขมขื่น“เด็กสาวจากตระกูลเฟิงโชคดีมาก เจ้าไม่
เคยได้ยินเกี่ยวกับความยากลำบากที่จะต้องพบเจอกับตำแหน่งพระ
ชายาเอก นางลงเอยกับคนแปลก ๆ อย่างองค์ชายห้า ถ้าเป็นองค์ชาย
คนอื่น มันคงเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้” ในขณะที่นางกล่าว นางโบกมือ
“ลืมมันเถิด อย่าพูดถึงเรื่องนี้ ไม่ว่าจะด้วยวิธีใด เหลืออีกหลายวัน
จนกว่าจะถึงงานเลี้ยงของเทศกาลกลางฤดูใบไม้ร่วง ท่านพ่อจะจัดการ
เช่นใด ท่านพ่อจะมาบอกข้าไม่ช้าก็เร็ว สิ่งที่เราควรกังวลในตอนนี้คือ
อาการป่วยของข้า ลองพูดมาสิว่า บอกเด็ก ๆ ว่าถ้าข้าไปหาองค์หญิง
ค่าควรจะจ่ายค่ารักษาอย่างไร ? ”
ได้ยินนางพูดว่านางต้องการไปหาเฟิงหยูเองเจียนเอ๋อรู้ว่าการให้
คำแนะนำนางไร้จุดหมาย อาการป่วยนี้ทำให้นางคิดถึงเด็กที่นางคิดถึง
มานานหลายปี หากองค์หญิงสามารถรักษามันได้ นั่นจะคุ้มค่ามาก
นางคิดแล้วกล่าวว่า “ข้ากลัวว่านางจะไม่ขาดแคลนเงินทองเจ้าค่ะ”
หลู่ปิงถอนหายใจนาน“แม้ว่านางจะขาดแคลนเงินทอง ข้าก็ไม่
สามารถจ่ายได้มากขนาดนั้น ไม่ใช่ว่าเจ้าไม่รู้ว่าเงินออมของข้าในช่วง
หลายปีที่ผ่านมาเป็นอย่างไร แต่นอกจากเงิน ข้าจะให้อะไรกับนางอีก ?
นางต้องการอะไร ? ” ยิ่งคิดหลู่ปิงยิ่งรู้สึกว่าเรื่องนี้จะไม่ง่ายอย่างที่คิด
เพราะนางสงสัยในตอนแรก นางอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว…
ในคฤหาสน์หลู่แผนการหลายแผนการหมุนวน บุตรสาวแต่ละ
คนมีแผนการที่วางไว้สำหรับพวกนาง หลู่ซ่งและฮูหยินคนที่สองคือเก้อ
ซื่อ พวกเขามุ่งความสนใจไปที่องค์ชายและขุนนางทุกคน เสนาบดีหลู่
กำลังหวังที่จะทำลายคำสาปแช่งที่ว่าเสนาบดีที่ยังเหลือของราชวงศ์ต้า
ชุนจะต้องพบกับจุดจบที่ไม่ดี เขาวางหลักประกันหลายอย่างเพื่อ
พยายามปกป้องความมั่งคั่งของตระกูลหลู่ ถ้าเฟิงหยูเองให้ความสนใจ
นางก็จะสังเกตเห็นได้อย่างชัดเจนว่าคฤหาสน์หลู่ปัจจุบันคล้ายกับ
คฤหาสน์เฟิงในอดีต พวกเขาทั้งสองมีบุตรสาวแสนสวยคนหนึ่ง อย่างไร
ก็ตามใครจะรู้ว่าตระกูลหลู่วางแผนจะทำอะไรกับบุตรสาวที่งดงามของ
พวกเขา
ในที่อยู่ตระกูลเฟิงเฟิงจินหยวนนั่งในห้องหนังสือของเขาด้วย
ใบหน้าที่มืดมน หมอของห้องโถงสมุนไพรได้มาตรวจร่างกาย พวกเขา
ขอค่าธรรมเนียมการตรวจสอบ 10 เหรียญเงินแต่นั่นไม่ใช่ทั้งหมด สิ่ง
สำคัญที่สุดคือพวกเขาบอกเขาว่ามันนานเกินไปจริง ๆ ตั้งแต่ได้รับ
บาดเจ็บ มันเป็นไปไม่ได้เลยที่มันจะหายเป็นปกติ แม้ว่าหมอผีซางคัง
จะรักษามัน มันจะเป็นไปไม่ได้ สิ่งนี้ทำให้ความหวังที่เริ่มจุดประกาย
ขึ้นมาภายในตัวเขาดับลงอีกครั้ง เขานั่งอยู่ในห้องหนังสือกับตัวเองเป็น
เวลา 2 ชั่วยาม อย่างไรก็ตามจิตใจของเขายังคงเป็นหมอกควัน เขาไม่รู้
ว่าเขาคิดอะไรอยู่
แต่การปิดกั้นตัวเองไม่ได้หมายความว่าทุกคนจะให้เวลาเขา
รู้สึกหดหู่ใจ หลังจากอาหารเย็น เฟิงเฟินไดก็รีบวิ่งด้วยเสียงตะโกน โดย
ไม่รอให้ใครประกาศการมาถึงของนาง นางผลักประตูเปิดออกและรีบ
ไปถามว่า “ข้าได้ยินมาว่าท่านพ่อเชิญหมอมาตรวจร่างกาย ? ”
เฟิงจินหยวนได้รับความหวาดกลัวเมื่อหันไป เขาพบว่าเฟิงเฟิน
ไดยืนอยู่ตรงข้ามโต๊ะของเขาด้วยความโกรธ เขาอดไม่ได้ที่จะโกรธและ
กล่าวว่า “ใครอนุญาตให้เจ้าเข้ามา ? เจ้ารู้กฎหรือไม่ ? ”
เฟิงเฟินไดเยาะเย้ย“กฎหรือ ? ท่านพ่อกำลังพูดเรื่องกฎกับข้า
หากท่านพ่อต้องการพูดคุยเกี่ยวกับกฎต่าง ๆ ให้สวมบทบาทเป็น
ตระกูลใหญ่ อย่าพึ่งพาบุตรสาวที่ยังไม่ได้แต่งงานกับความต้องการ
พื้นฐานทั้งหมดของท่านพ่อ ! เมื่อท่านพ่อกู้คืนตัวเอง ท่านพ่อค่อยมา
พูดคุยกับข้าเกี่ยวกับกฎ ข้าแค่ขอถามท่านพ่อว่านำเงินจากไหนมาจ่าย
ค่าหมอ ? ข้าได้ยินหมอสองคนคิดค่าตรวจเงิน 10 เหรียญเงิน เดือนนี้
องค์ชายห้าไม่ได้ส่งเงินมาให้จำนวนมาก ท่านพ่อหาเงินได้จากที่ไหน ?
”
“จองหอง! ” เฟิงจินหยวนโกรธ และทันใดนั้นตบโต๊ะ “มีความ
จำเป็นสำหรับเจ้าที่จะต้องกังวลเกี่ยวกับการที่เงินมาจากไหนหรือไม่ ?
”
“ข้าไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับมัน! ” ดวงตาของเฟิงเฟินไดกำลังยิง
แสงออกมา “แต่ข้าแค่อยากถามท่านพ่อ หมอนหยกในห้องของข้า
หายไป ท่านพ่อเห็นมันหรือไม่เจ้าคะ ? ”
“ข้า…”เฟิงจินหยวนอึกอักนิดหน่อยและเขาก็รู้สึกหงุดหงิด
อย่างไรก็ตามเขายังยืนยัน “ข้าจะรู้ได้อย่างไร ! เจ้าควรถามบ่าวรับใช้
ในห้องของเจ้าเกี่ยวกับสิ่งของในห้องของเจ้า เจ้ามาถามข้าทำไม พูด
เหมือนข้าไปที่ห้องของเจ้า ! ”
ท่านพ่อไม่เห็นหรือ? ” เฟิงเฟินไดกล่าวอย่างเยือกเย็น “แต่ข้าได้
ยินมาว่าท่านพ่อจ่ายเงิน 150 เหรียญเงินสำหรับค่าเล่าเรียนของเฟิงจื่
อหรู เงินนี้ท่านพ่อได้มาจากที่ไหน ? อย่าปฏิเสธที่จะยอมรับมัน ในเมื่อ
ข้ากล้าที่จะมาถามท่านพ่อในวันนี้ ข้าตรวจสอบเรื่องนี้มาแล้ว ท่านพ่อ
เราเป็นบุตรของท่านพ่อ เพื่อที่จะได้เก็บค่าเล่าเรียนให้กับบุตรชายของ
ท่านพ่อ ท่านพ่อต้องขโมยสิ่งของของบุตรสาว ผิวหน้าของท่านพ่อหนา
แค่ไหน ? ”
เฟิงจินหยวนโดนดูถูกอย่างหนักจนเขาอยากจะคลานเข้าไปใน
รอยแตกเขารู้ว่าเรื่องนี้จะถูกเปิดเผย แต่เขาไม่รู้จริง ๆ ว่าเขาควรจัดการ
กับมันอย่างไร เมื่อเผชิญหน้ากับถ้อยคำเหล่านี้ ไม่มีอะไรที่เขาจะทำได้
นอกจากฟัง
เมื่อนึกถึงตอนนี้เฟิงหยูเองเคยหัวเราะเยาะเขาครั้งหนึ่ง เมื่อ
เทียบกับเฟิงเฟินไดมันไม่สามารถพิจารณาได้มากนัก ท้ายที่สุดนางมี
ยศและตำแหน่ง นางเป็นองค์หญิงที่สง่างามและมีข้อดีทุกอย่าง
สถานะของนางจะสูงกว่าเฟิงเฟินไดหลายเท่า ความมั่งคั่งที่นางมีนับไม่
ถ้วนมากกว่าเฟิงเฟินได หากเขาต้องเลือกคนที่เขาจะถูกเยาะเย้ย เขา
จะต้องอยู่ในมือของเฟิงหยูเอง เขาไม่ต้องการรับฟังคำพูดดูถูกของเฟิง
เฟินไดอีกครั้ง
เมื่อคิดอย่างนี้มันก็เหมือนกับว่าเขาได้รับความกล้าหาญ เขา
กล่าวว่า “แล้วถ้าข้าเอามันไปล่ะ ? จื่อหรูเป็นเด็กผู้ชายและเขาเป็น
ทายาทเพียงคนเดียวของตระกูลเฟิง แล้วเจ้าล่ะ ? ในท้ายที่สุดเจ้าเป็น
บุตรสาวที่จะแต่งงาน หากเจ้ารู้ว่าแซ่ของเจ้าคือเฟิง เจ้าควรคิดถึง
ครอบครัวของเจ้า ลืมมันไปเถิด ข้ารู้ว่าเจ้าไม่มีความคิดเหล่านั้น สิ่งที่
องค์ชายห้ากำลังทำเพื่อตระกูลเฟิง มันไม่เหมือนตระกูลเฟิงที่ไม่จดจำ
ความเมตตา แต่พระคุณนี้เมื่อเทียบกับความอัปยศที่มารดาผู้ให้กำเนิด
ของเจ้านำมาให้กับตระกูลเฟิงนั้นแตกต่างกันมากเกินไป เพียงแค่ดูมัน
ในขณะที่เขาตอบแทนเรา เจ้าสามารถเลือกที่จะไม่สนใจเกี่ยวกับ
ตระกูลเฟิง เจ้าสามารถเลือกที่จะไม่สนใจข้าซึ่งเป็นบิดาของเจ้า เจ้า
สามารถสาปแช่งและดูถูกข้าได้ แต่เจ้าต้องชัดเจนว่าเจ้าไม่มีสถานะที่
เหมือนกับพี่สาวคนที่สองของเจ้า เจ้าไม่มีอิทธิพลเหมือนนาง เมื่อเจ้า
แต่งงานในอนาคต เจ้าไม่มีคฤหาสน์ขององค์หญิงอย่างนาง หรือเจ้าไม่
มีคนรับใช้และองครักษ์เงาคอยปกป้องเจ้า เจ้ายังไม่มีสหายที่มีชื่อเสียง
เจ้ายังต้องใช้เกี้ยวเจ้าสาวของเจ้าเดินทางออกจากบ้านของตระกูลเฟิง
เจ้าจะต้องแต่งงานในฐานะบุตรสาวของตระกูลเฟิง อย่าลืมว่าเจ้ายัง
เป็นบุตรสาวของอนุ โชคชะตาของตระกูลเฟิงเชื่อมโยงกับเจ้าอย่าง
ใกล้ชิด”
คำดูถูกที่ยาวนานของเฟิงจินหยวนดูเหมือนจะนำความมั่นใจ
กลับมาดูเหมือนว่าเขาจะกลับไปสู่อดีตเมื่อพวกเขายังคงอยู่ใน
คฤหาสน์ของตระกูลเฟิง บุตร ของเขาจะเชื่อฟังเขา และไม่มีใครกล้าพูด
อะไรต่อหน้าเขา
เฟิงเฟินไดก็กลัวจุดยืนนี้เช่นกันนางจ้องมองที่เขาอย่างว่างเปล่า
โดยไม่รู้ว่าควรพูดอะไร
เฟิงจินหยวนยิ้มอย่างเย็นชาและโบกมือ“กลับไป ข้าจะอยู่ที่นี่อีก
สักครู่” หลังจากพูดจบเขาไม่รอให้เฟิงเฟินไดตอบ มีชายคนหนึ่งเข้ามา
เพื่อตามนางออกไปทันที
เฟิงเฟินไดถูกไล่ในความงุนงงและนางก็กลับไปที่เรือนด้วย
ความงุนงง เฉพาะเมื่อนางมาถึงทางเข้าเรือนของนาง นางเริ่ม
ตอบสนอง นางอดไม่ได้ที่จะรู้สึกแปลกใจและกล่าวว่า “ตงหยิง เขามี
สิทธิ์หรือไม่ ? เขาพูดว่าอะไร ? ”
หญิงสาวที่อยู่ข้างๆ นาง ตงหยิงได้ยินสิ่งที่เฟิงจินหยวนพูด
ในขณะนี้นางต้องปลอบคุณหนูของนาง นางกล่าวว่า “คุณหนูอย่าโกรธ
เลยเจ้าค่ะ นายท่านคือคนที่เคยเป็นเสนาบดี แม้ว่าเขาจะไม่มีทางเลือก
นอกจากต้องหยุด เขายังมีสิ่งที่เขามีอยู่ สิ่งที่เขาพูดถูกต้อง ก่อนที่
คุณหนูจะแต่งงานจะเป็นการดีที่สุดที่จะไม่รุกรานตระกูลเฟิง หาก
สถานการณ์ของตระกูลเฟิงน่าเกลียดเกินไป เมื่อคุณหนูแต่งงานจะเป็น
เรื่องที่น่ากลัวเช่นกัน ยิ่งไปกว่านั้น…”
“ยิ่งกว่านั้นคืออะไร”
“ยิ่งกว่านั้นบ่าวรับใช้นี้รู้สึกเสมอว่านายท่านฟื้นพลังนี้ได้
หลังจากเข้ามาเยี่ยมคฤหาสน์ขององค์หญิงข้าสงสัยว่าคุณหนูรองอาจ
ทำให้เขาได้รับสิ่งที่ดี เขารู้สึกว่าเขาได้รับการสนับสนุนบางอย่าง ดังนั้น
เขาจึงกล้าที่จะต่อต้านคุณหนูหลังจากกลับมาเจ้าค่ะ”
เฟินไดเริ่มกล่าว“แน่นอน ! ถ้าเป็นเช่นนี้ในอดีตเฟิงจินหยวนคน
เก่าจะไม่กล้าพูดกับข้าแบบนี้ ตอนนี้บุตรสาวคนที่สองของเขากลับ
มาแล้ว เขารู้สึกว่าเขามีเสาค ้ายัน ! ” นางโกรธมากกัดฟันของนาง “เฟิง
หยูเอง ทำไมเจ้าต้องกลับมา ? ทำไมเจ้าไม่ตายในสนามรบที่เฉียนโจว
? ตราบใดที่เจ้าอยู่ที่นี่ วันของข้าจะแย่ ในที่สุดข้าก็เข้าใจตระกูลเฟิง แต่
เจ้าต้องมาหาข้า ไม่ช้าก็เร็ว ข้าจะบอกให้เจ้ารู้ว่าตอนจบแบบไหนจะ
เกิดขึ้นกับคนที่ต่อต้านข้า ! ”