Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 754 จะตายเร็วตายช้า สุดท้ายก็ต้องตาย

ตอนที่754 จะตายเร็วตายช้า สุดท้ายก็ต้องตาย

หลังจากพบกับพระสนมหลี่เฟิงเฟินไดก็กลับมาที่งานเลี้ยง
แต่ก่อนที่นางจะเข้าไป นางเห็นองค์ชายห้ารอนางอยู่ที่มุมห้อง เฟิง
เฟินไดพูดกับตัวเองและเพิ่มความเร็วในการเดินไปหาองค์ชายห้า
ซวนเทียนหยานมองเด็กผู้หญิงคนนี้และอยากจะตบนางให้
ควํ่าและอุ้มนางกลับเขาอยากจะกัดฟันของเขาจนแทบแตกเป็น
เสี่ยง ๆ เมื่อเห็นเฟิงเฟินไดเข้ามาใกล้ เขาจับข้อมือของนางและ
กราชากนางอย่างแรง เขาใช้กำลังมากและเฟิงเฟินไดตกอยู่ในอ้อม
แขนของเขา หัวและหน้าอกของพวกเขาแนบสนิทเข้าด้วยกัน
เฟิงเฟินไดจ้องที่ซวนเทียนหยานอย่างโกรธเคืองและกลอก
ตากล่าวว่า “พระองค์ดื่มมากเกินไป ? ด้วยการจับตามองของ
สายตาหลายคู่ พระองค์จะกอดข้าอย่างนี้หรือ ? ” แม้ว่านางจะพูด
แบบนี้ แต่นางก็ไม่ได้ผละจากอ้อมกอดของซวนเทียนหยาน แม้ว่า
นางจะยังเด็ก แต่นางก็แก่แดด และนางก็รู้วิธีที่จะทำให้ซวนเทียนห
ยานมีความสุขมาก
แน่นอนว่าสาวงามคนนี้ถูกตามใจจนเสียนิสัยซวนเทียนห
ยานก็ทำตามใจเขา แม้ว่าเฟิงเฟินไดจะไม่ได้สวยเท่าเฟิงเฉินหยู
แต่นางยังคงเป็นบุตรสาวของเฟิงจินหยวน เฟิงจินหยวนเป็นคนที่ดู
ดี นอกจากนี้มารดาของนางคือฮันชิ ผู้หญิงที่มาจากหอนางโลม
นางจะไม่ดูดีได้อย่างไร เฟิงเฟินไดดูไม่เหมือนตอนที่นางยังเด็ก แต่
เมื่อนางโตขึ้น นางเริ่มดูดีขึ้น เริ่มมองเห็นเค้าความงามราง ๆ แล้ว

ซวนเทียนหยานโกรธมากแต่ความโกรธนั้นส่วนใหญ่หายไป
แล้ว ทำอะไรไม่ถูกกับเฟิงเฟินได ดูเหมือนว่าเขากำลังเกลี้ยกล่อม
เด็กในขณะที่ตบหลังของเฟิงเฟินไดเบา ๆ เขาอดทนพูดว่า “เจ้า
อย่าทำแบบนี้ ข้ารู้ว่าบิดาของเจ้าไร้ความสามารถและลากตระกูล
เฟิงมาสู่สถานการณ์ปัจจุบัน ในขณะที่เจ้าเติบโตมาด้วยความ
ภูมิใจ เป็นเรื่องธรรมดาที่เจ้าจะรู้สึกรับไม่ได้ แต่เฟินได ไม่ช้าก็เร็ว
เจ้าจะโตขึ้นและเจ้าจะแต่งงาน เมื่อเจ้าแต่งงานกับข้า ทุกสิ่งที่
ตำหนักหลี่สามารถมอบให้เจ้าจะเป็นมากกว่าสิ่งที่ตระกูลเฟิงมอบ
ให้เจ้าได้ เจ้าเป็นบุตรสาวของอนุในตระกูลเฟิง แต่เจ้าจะเป็นพระ
ชายาเอกในตำหนักหลี่ มันไม่ดีหรือ ? ทำไมต้องยุ่งกับสิ่งเหล่านี้ ?
”
เฟิงเฟินไดผลักเขาออกไปและทั้งสองก็แยกจากกัน เฟิงเฟิน
ไดจึงกล่าวด้วยนํ้าเสียงที่ไม่มีความสุข “เข้าไปยุ่ง ? สิ่งที่ข้าเข้าไป
ยุ่ง หากพระองค์มีความสามารถมากขึ้นเล็กน้อย ข้าจะต้องเข้าไป
ยุ่งหรือไม่ ? ซวนเทียนหยาน พระองค์ไร้ความสามารถ อย่ามา
ขวางทางของข้า”
“อย่าไปขวางทางของเจ้าหรือ? ” ซวนเทียนหยานเริ่มวิตก
กังวลเล็กน้อย แต่เขาไม่กล้าพูดด้วยเสียงดัง เขาพูดด้วยนํ้าเสียง
เบา ๆ อย่างเชื่องช้าเท่านั้น “อย่าคิดว่าข้าไม่รู้ ! เจ้าไปหาพระ
สนมหลี่โดยมีเป้าหมายที่เจ้าหก ! และเจ้าทำสิ่งนี้โดยไม่มีเหตุผล
อื่นนอกจากผลักข้าลงไปในเส้นทางนั้น แต่เจ้าเคยถามข้าหรือไม่
ว่าข้าต้องการหรือเปล่า ? เจ้าเดินหน้าและตัดสินใจในสิ่งต่างๆ เพื่อ

ตัวเจ้าเอง แต่เจ้าเคยสงสัยในสิ่งที่ข้าคิดหรือไม่ ? จุดนั้นสำคัญกับ
เจ้าจริง ๆ หรือ ? ”
“แน่นอน! ” ดวงตาของเฟิงเฟินไดกลายเป็นคนดุร้ายและ
ความตั้งใจของนางก็แน่วแน่ “ในอดีตทุกคนกล่าวว่าจะมีฮองเฮา
จากตระกูลเฟิง ในเวลานั้นพวกเขาบอกว่าเฟิงเฉินหยูมีมุมมองของ
หงส์เพลิง แต่เฟิงเฉินหยูตายไปแล้ว ! สำหรับเฟิงหยูเอง นางไม่ได้
อยู่ในตระกูลเฟิงอีกต่อไป และสำหรับเฟิงเซียงหรูนั้นเป็นไปไม่ได้
นั่นเป็นเหตุผลที่พระองค์ควรคิดเกี่ยวกับมัน ถ้าตระกูลเฟิงจะมี
ฮองเฮาอย่างแน่นอน นั่นเป็นข้าเท่านั้น ซวนเทียนหยาน ข้าเป็น
ชายาของพระองค์ที่ยังไม่ได้แต่งงาน ในอนาคตถ้าข้ากลายเป็น
ฮองเฮา พระองค์จะต้องเป็นฮ่องเต้ ซวนเทียนหยาน ตำแหน่งนั้น
สำคัญสำหรับข้ามาก ถ้าข้าไม่ได้มันมา ข้าจะเสียใจจนตาย”
หลังจากพูดอย่างนี้นางผลักองค์ชายห้าซึ่งยังต้องการก้าวไป
ข้างหน้า นางมุ่งหน้ากลับไปในทิศทางของงานเลี้ยง ปล่อยให้องค์
ชายห้าอยู่ตามลำพังเพื่อมองนางที่เดินจากมา ใครจะรู้ว่าจิตใจของ
เขาควรจะรู้สึกอบอุ่นหรือเย็นชา
ในเวลานี้ภายในกระโจมของพระสนมหลี่นางนั่งบนเตียงของ
นางในขณะที่ถือหุ่นตัวใหม่ที่ถูกแทง ในขณะที่เขียนชื่อของเฟิงหยู
เองไว้บนร่าง มือของนางสั่นจนไม่สามารถถือพู่กันได้ อย่างไรก็
ตามนางมุ่งมั่นและไม่อนุญาตให้บ่าวรับใช้ไป นางทนและเขียนตัว
ละครทั้งสามเสร็จ หุ่นขนาดใหญ่นั้นเขียนได้ง่าย แต่หุ่นขนาดเล็ก

ที่อยู่ด้านหลังนั้นเป็นไปไม่ได้สำหรับนาง ดังนั้นนางจึงส่งมันให้กับ
บ่าวรับใช้และออกคำสั่ง “เขียนเร็ว อย่าตกหล่นแม้แต่คำเดียว ชื่อ
ของเฟิงหยูเองทั้ง 8 ตัวอักษรต้องถูกเขียนลงไปสำหรับตัวนี้ เร็ว ! ”
นางกำนัลนั้นทำอะไรไม่ถูกมากและไม่เต็มใจที่จะเขียนสักพัก
หนึ่งให้คำปรึกษาแก่พระสนม “พระสนมทำแบบนี้ไม่ได้เจ้าคะ ! ข้า
ไม่ได้พูดเพราะองค์หญิงจี่อัน ข้ากังวลเกี่ยวกับสุขภาพของท่าน
เมื่อท่านเป็นกังวลเช่นนี้ตลอดเวลา พลังของท่านก็แย่ลงทุกวัน
ท่านไม่เต็มใจที่จะให้หมอหลวงมาตรวจ หากสิ่งนี้ดำเนินต่อไป ไม่
ช้าก็เร็วท่านจะ…”
“ไม่ช้าก็เร็วข้าจะตายใช่หรือไม่? ” พระสนมหลี่พูดจาเย้ย
หยันอย่างเยือกเย็น “ใครในโลกนี้จะไม่ตาย ! ไม่ช้าก็เร็วไม่ทางใด
ก็ทางเราจะไม่ตาย มีอะไรให้กลัว ? ” หลังจากพูดแบบนี้นางมอง
นางกำนัลแล้วเร่งนาง “รีบเขียน ! ”
นางกำนัลทำตามอย่างเชื่อฟังและเขียนอักษร8 ตัวของชื่อ
เฟิงหยูเองที่ด้านหลังตุ๊กตาขนาดเล็กอย่างจริงจัง จากนั้นนางก็ส่ง
ตุ๊กตาตัวเล็กกลับไปที่พระสนมหลี่ และพระสนมหลี่หยิบตุ๊กตาและ
ยกเข็มในมือขวาของนางขึ้นไปแทงเข้าไปในร่าง ในขณะที่กำลัง
แทงนางพึมพำ “ข้าจะแทงเจ้าจนตาย เจ้าโชคร้าย ! แทงเจ้าจน
ตาย ! แทงเจ้าจนตาย ! ”
นางกำนัลนั้นทนดุต่อไปไม่ไหวและต้องพูดอะไรที่เป็นกลาง
“พระสนม ถ้าท่านต้องแทงมัน ท่านไม่ควรแทงองค์หญิงจี่อัน ท่าน

ควรจะแทงคุณหนูตระกูลเฟิง! นางเป็นคนที่ทำชั่วอย่างแท้จริง นาง
ข่มขู่พระสนมซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้พระสนมต้องเจ็บปวดอย่างมาก ข้า
เห็นว่ามันควรเป็นนางที่ถูกแทง ! พระสนม ข้าจะไปถามถึงแปด
ตัวอักษรของคุณหนูตระกูลเฟิง หลังจากนั้นที่ทราบ เราสามารถ
แทงได้ จะเป็นการดีที่สุดถ้านางจะถูกแทงจนตาย ด้วยวิธีนี้นางจะ
ไม่ทำร้ายคนอื่นในอนาคต คุณหนูตระกูลเฟิงนั้นดูไม่เหมือนคนดี
ดวงตาของนางล่อกแล่กอยู่ตลอดเวลา และอวัยวะภายในของนางก็
เต็มไปด้วยความร้ายกาจ”
“อย่าคิดมาก”พระสนมหลี่กล่าวกับนางว่า “ข้าตัดสินใจ
ร่วมมือกับเฟิงเฟินไดแล้ว เรื่องนี้ได้รับการตัดสินใจแล้ว ในอนาคต
ไม่มีใครได้รับอนุญาตให้พูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ คนเดียวที่ข้า
ปรารถนาจะแทงจนตายคือเฟิงหยูเอง จะเป็นการดีที่สุดถ้านางถูก
แทงจนตายในคืนนี้ ข้าจะเห็นว่านางจะทำร้ายใครหรือว่านางจะ
ช่วยคนของนางขโมยอาณาจักรนี้ ! ”
พระสนมหลี่มองราวกับว่านางบ้าไปแล้วและแทงเข็มเข้าไปใน
หุ่นตัวเล็ก ๆ แม้แต่นางกำนัลก็ทนดูต่อไปไม่ไหว ใครจะรู้ว่าสิ่งนี้
ได้ผลจริง ๆ หรือไม่ ถ้ามันได้ผลจริง ๆ แล้ว องค์หญิงจี่อันจะไม่
ตายด้วยความเจ็บปวดทรมาณหรือ ?
ขณะที่นางกำลังคิดอยู่นี้มีคนมาจากด้านนอกกระโจม เสียง
ของผู้คนจำนวนมากที่เดินเข้ามาในกระโจม เร็วมาก กระโจมก็ถูก

เปิดขึ้น และมีทหารองครักษ์สองสามนายอยู่ข้างใน ด้านหลังพวก
เขาคือองค์ชายรอง, ซวนเทียนหลิง และองค์ชายใหญ่, ซวนเทียนฉี
นางกำนัลนั้นกลัวอย่างมากและรีบคว้าของจากมือของพระ
สนมหลี่แต่พระสนมหลี่ก็จับมันไว้แน่น นางจะปล่อยมันไปได้
อย่างไร ? เมื่อนางทำเช่นนี้ นางไม่เพียงแต่ล้มเหลวในการแย่งชิง
นางยังถูกแทงด้วยเข็มจนทำให้นางร้องให้ด้วยความเจ็บปวด พระ
สนมหลี่ได้หมกมุ่นอยู่กับจินตนาการในการแทงเฟิงหยูเองจนตาย
อย่างสมบูรณ์ นางไม่ได้สังเกตเห็นว่าองค์ชายทั้งสองเข้าไปใน
กระโจม ไม่มีอะไรที่นางกำนัลจะทำได้ และทำได้แค่คุกเข่าต่อหน้า
องค์ชายทั้งสองเท่านั้น นํ้าตาไหลรินอาบแก้ม นางไม่กล้าพูดอะไร
สักคำเดียว
องค์ชายรองเยือกเย็นและทำท่าให้ลูกน้องของเขาเอาหุ่นจาก
มือของพระสนมหลี่ไม่ว่าพระสนมหลี่จะแข็งแกร่งแค่ไหน นางก็ไม่
แข็งแกร่งกว่าผู้ชาย ทหารองครักษ์เดินไปคว้าหุ่นเล็ก ๆ ออกมา ส่ง
มอบให้องค์ชายรอง ตุ๊กตาตัวเล็กเกือบเต็มไปด้วยเข็ม อย่างไรก็
ตามตัวอักษรคำว่า “เฟิงหยูเอง” ยังคงชัดเจนมาก แม้แต่ตัวอักษร
แปดตัวที่ด้านหลังก็ชัดเจนอย่างสมบูรณ์
ซวนเทียนหลิงมองไปที่พระสนมหลี่และส่ายหน้า“พระสนมใช้
คาถาสาปแช่งองค์หญิงจี่อันเป็นความผิดร้ายแรง แม้ว่านี่จะไม่ใช่
พระราชวัง แต่ก็เป็นกระโจมที่เป็นของราชวงศ์ เจ้าเป็นพระสนม
และเจ้าต้องปฏิบัติตามกฎเหมือนอยู่ในพระราชวัง ยิ่งไปกว่านั้น

องค์หญิงจี่อันเป็นคนที่ได้สร้างความชอบมากมายแก่ราชวงศ์ต้า
ชุน นางยังเป็นอนาคตของราชวงศ์ต้าชุน เมื่อเจ้าสาปแช่งนาง
เช่นนี้ ข้าคิดว่ามันไม่สามารถอธิบายได้กับเสด็จพ่อ พระสนมหลี่
นั้นไม่คู่ควร ทหาร พานางออกไป ! ”
ด้วยคำพูดของซวนเทียนหลิงทหารองครักษ์ก็ก้าวไปข้างหน้า
และลากพระสนมหลี่ออกจากเตียงโดยไม่พูดอะไรเลย พวกเขาไม่
แม้แต่จะสวมรองเท้าให้นางเพราะพวกเขาลากนางออกไป นาง
กำนัลก็ถูกลากออกไปพร้อมกับบ่าวรับใช้ที่อยู่นอกกระโจม ทุกคน
ที่ดูแลพระสนมหลี่ถูกพาตัวไป นางกำนัลตะโกนซํ้า ๆ ว่า “เจ้าไม่
สามารถปฏิบัติต่อพระสนมอย่างนี้ ได้โปรดอนุญาตให้ข้าแต่งกาย
ให้พระสนมก่อน ! ” แต่ใครจะฟังนาง นอกจากนี้พระสนมหลี่ก็ไม่
สนใจ ใจของนางตกอยู่ในภวังค์และราวกับว่าหุ่นตัวเล็ก ๆ ที่ถูก
แทงไม่ใช่เฟิงหยูเอง แต่เป็นตัวนางเอง ไม่มีอะไรผิดปกติกับเฟิงหยู
เอง แต่เหมือนว่าพระสนมหลี่เป็นบ้าไปแล้ว
งานเลี้ยงข้างนอกได้ข้อสรุปแล้วในบางจุดและองค์ชายรองนำ
บุคคลนั้นไปที่กระโจมของฮ่องเต้ ซึ่งฮ่องเต้จะไม่อยู่ได้อย่างไร
แม้ว่าจะเป็นตอนดึกฮ่องเต้ก็ไม่ได้บรรทม แต่เขากลับแต่งตัว
เรียบร้อยดีและเข้าไปนั่งในห้องด้านนอกด้วยสีหน้าเคร่งขรึม เฟิง
หยูเองนั่งข้าง ๆ ราวกับว่านางกำลังรอใครบางคนอยู่ ในกระโจมวัง
ซวนเฝ้าพระนัดดาอยู่ด้านหลังและจะเขี่ยไฟเป็นบางครั้ง เมื่อเห็นว่า
อุณหภูมิในกระโจมค่อนข้างดีพอ นางดึงถ่านออกมาแล้วค่อย ๆ
ดับ

ไม่นานหลังจากนั้นองค์ชายรองนำกลุ่มของพระสนมหลี่เข้า
มาในกระโจมครั้งแรกที่เขาคารวะฮ่องเต้ จากนั้นก็นำพระสนมหลี่
ไปข้างหน้า ในเวลาเดียวกันเขายื่นหุ่นตัวเล็ก ๆ ในมือของเขา
ให้กับจางหยวน “เสด็จพ่อ ข้าได้รับรายงานว่าพระสนมหลี่เริ่ม
แสดงคาถาอีกครั้ง เมื่อเข้าไปในกระโจม ข้าเห็นพระสนมหลี่ใช้เข็ม
แทงหุ่นตัวเล็ก ๆ นี้ และตุ๊กตามีชื่อที่เขียนไว้บนมันซึ่งเป็นขององค์
หญิงจี่อันพะยะค่ะ”
ฮ่องเต้มองสิ่งที่จางหยวนกำไว้ในมือของเขาและความโกรธก็
เริ่มตีขึ้นในตัวเขา เมื่อเขามองพระสนมหลี่อีกครั้ง มันเหมือนกับว่า
เขากำลังมองบางสิ่งที่เขาดูถูก พระสนมหลี่ก้มหน้าลงและไม่มีใครรู้
ว่านางกำลังคิดอะไรอยู่ ยิ่งฮ่องเต้มองนาง นางก็ยิ่งโกรธแค้นยิ่งขึ้น
เขาหยิบหุ่นตัวเล็ก ๆ ขึ้นมาแล้วปามันใส่หน้าของพระสนมหลี่
ผลกระทบที่เกิดขึ้นนั้นทำให้พระสนมหลี่ตกใจและกลัวจนตัวสั่น
“หญิงเลว! ” จักรพรรดิโกรธมากชี้ไปที่พระสนมหลี่และ
สาปแช่ง “เจ้าทำสิ่งที่เลวร้ายนี้เมื่อสองทศวรรษที่แล้ว ในเวลานั้น
ข้าคิดว่าเจ้ากำลังตั้งท้องบุตรคนที่หก ดังนั้นข้าจึงไม่ได้เอาเรื่องเจ้า
มากเกินไป หลังจากให้กำเนิดเฟิงเอ๋อ ข้าก็เลยให้ตำแหน่งพระ
สนมให้เจ้า เจ้าตอบแทนข้าเช่นนี้หรือ การสาปแช่งองค์หญิงและ
สาปแช่งผู้ที่ผลิตเหล็กให้กับราชวงศ์ต้าชุน พูด ! ใครทำให้เจ้ามี
แรงจูงใจในการทำแบบนี้ ? ”

ฮ่องเต้โกรธมากและพระสนมหลี่เกือบหมดสติ ก่อนหน้านี้
นางตกอยู่ในอาการงุนงง และในที่สุดนางก็รู้สึกเสียใจในขณะนี้
จากนั้นนางก็มองไปรอบ ๆ เมื่อมองดูฮ่องเต้และเฟิงหยูเอง นางก็
เริ่มได้สติทันที !
ไม่นะ!