Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 758 ให้โอกาสนางในการตามหาพ่อ

ตอนที่758 ให้โอกาสนางในการตามหาพ่อ
เหยาซื่อและเฟิงจินหยวนหายตัวไปข่าวนี้ทำให้เฟิงหยูเอง
หยุดนิ่ง แต่นางก็เข้าใจได้อย่างรวดเร็ว นางกลับไปที่ห้องของนาง

พร้อมด้วยสีหน้าหนักใจ ฉิงหยู, วังซวน, หวงซวน และบานซูต่างก็
มาอยู่ด้วย และพวกเขาต่างก็มองนาง รอคำสั่งของนาง พวกเขา
จ้องมองเจ้านายเป็นเวลานานโดยไม่เห็นว่าเฟิงหยูเองมีปฏิกิริยา
แบบใด หวงซวนไม่สามารถทนได้อีกต่อไปแล้วถามว่า “คุณหนู
เราจะทำอย่างไรดีเจ้าคะ ? ”
จากนั้นเฟิงหยูเองก็เริ่มตอบสนองและถามว่า“จะสามารถทำ
อะไรได้ ? ”
หวงซวนรู้สึกงงขณะที่บานซูและวังซวนขมวดคิ้ว มันเป็นฉิง
หยูที่กล่าวขึ้นมาว่า “ข่าวการหายตัวไปของพวกเขามาเมื่อสองวัน
ก่อนโดยมีคนพูดว่าฮูหยินเหยาไม่ได้อยู่ที่เรือน แต่เห็นได้ชัดว่าจริง
ๆ แล้วนางหายตัวไปเมื่อสามวันก่อน เนื่องจากเราเอาองครักษ์เงา
ของเราออกจากบ้านนั้น ข้อมูลจึงขาดไป เมื่อพูดถึงการหายตัวไป
ของเหยาซื่อ ก็เห็นการเคลื่อนไหวจากด้านข้างของตระกูลเหยา
ก่อน ต่อจากนั้นองครักษ์เงาที่เราประจำอยู่ที่บ้านตระกูลเฟิงซึ่งคอย
จับตาดูนายน้อยยังรายงานด้วยว่าเฟิงจินหยวนก็หายตัวไปเช่นกัน
จนกระทั่งคุณหนูกลับมาก็ยังไม่พบทั้งสองคนเจ้าค่ะ”
“หายไปไหนแต่สองคนนั้นหายไปพร้อมกันได้อย่างไร ? ”
หวงซวนนิ่งงันอย่างสมบูรณ์ “ทั้งสองนั้นไม่ถูกกัน ! พวกเขาไม่ใช่
ศัตรูหรือ หรือบางที… การหายตัวไปของพวกเขาเป็นเรื่องบังเอิญ
และไม่เกี่ยวข้องกัน”

อย่างไรก็ตามวังซวนกล่าวอย่างเย็นชา“จะบังเอิญได้อย่างไร?
เท่าที่ข้าเห็นพวกเขากำลังร่วมมือกัน” หลังจากพูดแบบนี้นางถาม
เฟิงหยูเอง “คุณหนูจะจัดการกับเรื่องนี้เช่นไรเจ้าคะ ? เราควรกังวล
กับมันหรือไม่ ? หากทั้งสองวางแผนร่วมด้วยกัน นั่นจะเป็นเรื่องเล็ก
ๆ แต่ถ้าพวกเขาถูกคนอื่นจับ… ”
“เจ้าคิดว่าเฟิงจินหยวนจะลักพาตัวฮูหยินเหยางั้นหรือ? ” หวง
ซวนโบกมือให้นาง “ไม่ต้องพูดถึงเฟิงจินหยวนที่ไม่มีความกล้า
หรือความสามารถ แม้ว่าเขาจะทำเช่นนั้น คุณหนูของเราได้ตัด
ความสัมพันธ์กับนางแล้ว ใครก็ตามที่ต้องการลักพาตัวนาง
สามารถลักพาตัวนางได้ง่าย ๆ คุณหนูของเราจะไม่สนใจมัน ข้าจะ
ไปอาบนํ้าให้คุณหนูทันที คุณหนูควรนอนหลับฝันดี และเรื่องข้าง
นอกก็ปล่อยเป็นไปตามที่ต้องการ มันไม่เกี่ยวข้องกับเราแม้แต่น้อย
เจ้าค่ะ”
วังซวนกระทืบเท้าของนางและหยุดหวงซวนก่อนที่จะให้
คำแนะนำแก่เฟิงหยูเอง “คุณหนู อย่าฟังที่หวงซวนพูด เรื่องนี้
จะต้องมีการคิดอย่างรอบคอบ เท่าที่ข้าเห็นมันจะเกี่ยวข้องกับท่าน
ผู้หญิงหยวนหรือไม่เจ้าคะ ? ”
เมื่อวังซวนเอ่ยออกมาในที่สุดเฟิงหยูเองก็ยิ้มออกมาแล้วชื่น
ชมว่า “ในที่สุดเจ้าก็แสดงความก้าวหน้า หากสถานการณ์เป็นจริง
กับการที่ทั้งสองหายตัวไปในเวลาเดียวกัน มันเป็นไปได้มากว่า
พวกเขาถูกส่งไปยังภาคใต้โดยท่านผู้หญิงหยวนเพื่อพบกับเสี่ยว

หยา หรือบางทีพวกเขาจะพบกันระหว่างทางก่อนที่พวกเขาจะไป
ถึงภาคใต้”
“เราควรจะตามล่าหรือไม่? ” บานซูถามนาง แต่หลังจากคิด
ไปซักพักเขาก็ส่ายหัว “มันสายเกินไปแล้วที่จะตามล่า มันผ่านมา
หลายวันแล้ว ใครจะรู้ว่าพวกเขาไปได้ไกลแค่ไหน แม้ว่าจะมีถนน
หลักเพียงเส้นทางเดียวจากเมืองหลวงไปภาคใต้ แต่ก็มีเส้นทางเล็ก
ๆ มีไม่มากที่เราสามารถทำได้”
“เราจะไม่ตามล่ามีอะไรให้ตามล่า ? ” เฟิงหยูเองยักไหล่ เมื่อ
ได้รับชาหนึ่งแก้วที่เพิ่งถูกนำเข้ามาโดยบ่าวรับใช้ นางก็นั่งจิบแล้ว
กล่าวว่า “ท่านผู้หญิงหยวนกำลังพยายามสร้างภาพลักษณ์ที่ผิด ๆ
ว่าองค์หญิงจี่อันปรากฎในภาคใต้ เป็นเรื่องธรรมดาที่นางจะต้อง
ตรวจสอบให้แน่ใจว่าการแสดงนั้นออกมาได้อย่างสมบูรณ์ หากมี
เพียงเสี่ยวหยาจะเพียงพอได้อย่างไร เพื่อที่จะทำให้ผู้คนเชื่อมั่นว่า
องค์หญิงจี่อันยังไม่ได้แต่งงาน นางคนเดียวไม่สามารถรับมือกับ
สถานการณ์นี้ได้ ถ้าท่านพ่อและท่านแม่ของนางถูกพาไปด้วย การ
ที่เฟิงจินหยวนและเหยาซื่ออยู่ที่นั่นจะทำให้สิ่งต่าง ๆ ชัดเจน นั่นจะ
เป็นฉากที่ยิ่งใหญ่อย่างแท้จริง ตัวตนของเสี่ยวหยาจะได้สมจริง
ขึ้น”
“เมื่อเป็นเช่นนั้นทำไมเราไม่ตามล่าเจ้าคะ? ” หวงซวนรู้สึก
งงงวยอย่างมาก “คุณหนู คุณหนูได้วิเคราะห์แล้วว่าผลตอบรับแบบ
ไหนที่จะเกิดขึ้นในภาคใต้ ดังนั้นทำไมไม่ส่งคนไปตามล่า ? หาก

คนเพียงคนเดียวไม่สามารถติดตามได้ ให้ส่งไป 2 คน เรามีคน
มากพอเราสามารถส่งคนเพิ่มได้ เพียงส่งพวกเขาไปทุกเส้นทาง
แม้ว่าพวกเขาจะไปถึงภาคใต้แล้ว พวกเขาก็สามารถนึกถึงบางสิ่งที่
จะนำพวกเขากลับ เราปล่อยให้พวกเขาพัฒนาความแข็งแกร่ง
ไม่ได้เจ้าค่ะ ! ”
คำถามของหวงซวนก็นำความคิดของคนอื่นออกมาในเรื่องที่
เกี่ยวกับการตัดสินใจของเฟิงหยูเองที่ไม่ไล่ตาม แม้แต่วังซวน
และฉิงหยูก็ไม่เข้าใจ
เฟิงหยูเองยิ้มแล้วกล่าวว่า“อย่าตกใจ ข้าพูดไปแล้วก่อนหน้า
นี้ ช่วงเวลาที่เสี่ยวหยาอยู่ในภาคใต้จะไม่เงียบอย่างนั้น” หลังจาก
พูดจบแล้วนางก็ถามบานซูว่า “แจ้งร้านห้องโถงสมุนไพรแล้วหรือ
ยัง ? ”
บานซูพยักหน้า“คำสั่งนั้นได้รับแจ้งแล้วขอรับ ข้อมูลของเรา
ถูกนำไปแล้ว ความเร็วที่ห้องโถงสมุนไพรสามารถส่งข้อมูลได้นั้น
สูงมากขอรับ”
เฟิงหยูเองเปล่งเสียงออกมาว่า“อ่า” แล้วพูดว่า “นอกจากนี้
เหตุผลที่ข้าเลือกที่จะไม่ตามล่าคือ มีใครบางคนจะตามล่าแทน
พวกเรา”
“ใคร? ” ทุกคนถามเป็นเสียงเดียวกัน

เฟิงหยูเองตอบว่า“เฟิงเฟินได ! ลองคิดดูสิ เฟิงจินหยวนและ
เหยาซื่อหายไปพร้อมกับเสี่ยวหยา ครอบครัวที่น่าทึ่งทั้งสามคนนี้
มุ่งหน้าไปภาคใต้ พวกเขาจะช่วยใคร เห็นได้ชัดว่ามันเป็นองค์ชาย
แปด ! แต่เฟิงเฟินไดล่ะ นางเป็นว่าที่พราชายาเอกขององค์ชายห้า
แผนและความคิดทั้งหมดของนางวางอยู่บนองค์ชายห้า ซึ่งรวมถึง
ความร่วมมือกับท่านผู้หญิงหลี่ ทั้งหมดนี้เพื่อปูทางไปสู่ความสำเร็จ
ขององค์ชายห้า แต่เฟิงจินหยวนในฐานะบิดาของนางไปภาคใต้
ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อที่สำคัญนี้เพื่อช่วยองค์ชายแปด เขากลับ
ร่วมมือกับเหยาซื่อ พูดตามนิสัยของเฟิงเฟินได นางจะไม่คลั่งหรือ
? ”
“นางคงคลั่งแน่ๆ เจ้าค่ะ” หวงซวนเข้าใจในจุดนี้ “คุณหนู
หมายความว่าเฟิงเฟินไดจะให้องค์ชายห้าส่งคนไปตามล่าพวกเขา
อย่างแน่นอน แต่นางจะรู้ได้อย่างไรว่าเฟิงจินหยวนจะไปไหนเจ้าคะ
? ”
“โง่”บานซูกลอกตา “เราแค่ต้องการหาโอกาสที่จะบอกนาง”
“นั่นเป็นเรื่องจริง”หวงซวนยอมรับ “แล้วคุณหนูก็ไม่
จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้ เรื่องของการกระจายข้อมูลนี้เราทำ
ได้ เรารับประกันได้ว่าเฟิงเฟินไดจะมุ่งหน้าไปภาคใต้ในวันพรุ่งนี้
แน่นอน ไม่ว่านางจะจับได้หรือไม่ เด็กสาวคนนั้นทำให้เกิดความ
ยุ่งยาก ภาคใต้จะไม่สงบสุขเจ้าค่ะ”

“ดี! ” เฟิงหยูเองถอนหายใจ “หลายปีมาแล้วที่เราจะให้โอกาส
นางได้ตามหาบิดาของนาง”
การคาดเดาของเฟิงหยูเองนั้นถูกต้องในบ้านตระกูลเฟิงเมื่อ
ได้ยินว่าเฟิงจินหยวนไม่ได้กลับมาที่บ้านมาหลายวันและดูเหมือน
หายตัวไป เฟิงเฟินไดเกือบระเบิดด้วยความโกรธ นางตะโกนเสียง
ดัง “ทำไมไม่ดูแลท่านพ่อ เพียงแค่ใส่ใจเขา ! เขาไปทำอะไรใน
เวลานี้ ? ” หลังจากกรีดร้อง นางคว้าเฮ่อจงผู้ซึ่งมารายงานข่าวนี้
และถามเสียงแหลม “เฟิงจินหยวนหายไปไหน ? ไปที่ไหนกันแน่ ?
”
เฮ่อจงแสดงออกอย่างขมขื่น“คุณหนูสี่ ถ้าข้ารู้ว่านายท่าน
หายไปไหน ข้าจะพานายท่านกลับมาก่อน และจะไม่รอรายงานต่อ
คุณหนูสี่ขอรับ”
“โรงนํ้าชา!หอนางโลม ! ย่านโคมแดง ! เจ้าไปค้นหาสถานที่
เหล่านี้แล้วหรือยัง ? ” เฟิงเฟินไดเข้าใจบิดาของนางและระบุ
สถานที่เหล่านี้ทันที
แต่เฮ่อจงส่ายหัว“มันเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะไปยังสถานที่
เหล่านั้น นายท่านไม่มีเงิน นายท่านจะไปได้อย่างไรขอรับ”
“นั่นเป็นเพราะเขาไม่มีเงินข้าจะให้เจ้าไปตามหาเขา ! ” เฟิง
เฟินไดกล่าวว่า “เป็นไปได้มากที่สุดที่เขาถูกทุบตีจนเสียชีวิตเพราะ
เขาไม่มีเงิน พวกเขายังไม่กล้าที่จะส่งรายงาน ดังนั้นพวกเขาจึงฝัง

เขาอย่างรวดเร็ว ! ท่านพ่อแก่แล้ว ตระกูลเฟิงต้องเสื่อมเสียชื่อเสียง
เพราะเขา ! ”
เฟิงเฟินไดเปล่งเสียงร้องทุกข์ของนางที่สนามหน้าบ้านเฟิง
เซียงหรูได้กลับมาพร้อมกับนางและได้ยินทุกอย่างชัดเจน การหาย
ตัวไปของเฟิงจินหยวนนั้นเป็นสิ่งที่นางไม่รู้เรื่องมาก่อน แต่นางก็
ไม่ได้กรีดร้องเหมือนเฟิงเฟินได นางเตือนเฮ่อจงว่า “ทำตามที่น้อง
สี่พูด ไปค้นหา ไม่ต้องพูดถึงว่ามันเป็นเรื่องจริงที่คุณหนูสี่พูด ท่าน
พ่อไม่ได้นำเงินติดตัวไป ถ้าท่านพ่อต้องการใช้เงิน ท่านพ่อ
สามารถขโมยของออกไปจากบ้านแล้วขายแลกเงินได้”
เมื่อเฟิงเซียงหรูเอ่ยตือนนี้เฮ่อจงรู้สึกว่าเรื่องนี้ค่อนข้าง
สมเหตุสมผล เขานำคนออกไปค้นหา
เฟิงเฟินไดยืนอยู่ในสนามแต่ความโกรธของนางไม่ลดลง ใจ
ของนางยังคงหมุนอย่างต่อเนื่อง เนื่องจากนางคิดอย่างหนักว่าเฟิง
จินหยวนจะหนีไปไหน อย่างไรก็ตามเฟิงเซียงหรูรู้สึกว่านี่ไม่
น่าสนใจและไม่ได้พูดอะไรอีก นางเพิ่งนำบ่าวรับใช้และเริ่มเดิน
กลับไปที่ลานบ้านของนาง สำหรับหนังสัตว์ที่พวกนางนำกลับมา
พวกมันถูกส่งไปยังร้านปักเมื่อเข้าสู่เมืองหลวง สำหรับนาง บ้าน
ของตระกูลเฟิงในปัจจุบันนั้นเล็กไปกว่าสถานที่พักผ่อน นางจะ
สามารถออกไปเองได้ทุกเวลา บ้านไม่เหมือนบ้านและไม่รู้สึก
ปลอดภัย และนางไม่รู้สึกอะไรเลย นางเริ่มแอบเก็บเงินไว้เพื่อซื้อ

บ้านในเวลาต่อมา ในเวลานั้นนางจะพาอันชิไปใช้ชีวิตอย่างมี
ความสุขกับนาง
“คุณหนูคุณหนูคิดว่านายท่านไปไหนเจ้าคะ ? ” ชานชูถาม
นาง “นายท่านจะไปหอนางโลมจริง ๆ หรือเจ้าคะ ? ”
เฟิงเซียงหรูกล่าวอย่างเย็นชา“ใครสนใจเขา ท่านพ่อสามารถ
ไปในที่ที่เขาต้องการไป มันไม่เกี่ยวกับเราเลย”
ขณะที่นางพูดพวกเขามาถึงลานเล็ก ๆ ของนาง อันชิยืนตรง
ทางเข้าลาน เมื่อเห็นการกลับมาของนาง นางเดินไปข้างหน้าอย่าง
รวดเร็วและถามอย่างอบอุ่นว่า “เจ้าเหนื่อยหรือไม่ ? เจ้าไปหลาย
วันแล้ว เจ้าไม่ได้นำชุดไปหลายชุด ลานล่าสัตว์หนาวหรือไม่ ?
ลานล่าสัตว์นั้นสนุกหรือไม่ ? ”
จิตใจของเฟิงเซียงหรูรู้สึกอบอุ่นขึ้นในที่สุดนางก็จับมืออันชิ
ในที่สุดนางก็พบความรู้สึกของครอบครัว “ท่านแม่ ข้าสบายดีมาก
เจ้าค่ะ”
อันชิมองไปรอบๆ และกล่าวว่า “เจ้าควรเรียกข้าว่าแม่รอง”
เฟิงเซียงหรูส่ายหัว“นั่นไม่ดีเลย ท่านแม่คือท่านแม่ คำพูด
ที่ว่าแม่รองมาจากไหน ? ท่านแม่ไม่ต้องกังวล ตระกูลเฟิงปัจจุบัน
เป็นเช่นนี้แล้ว เป็นไปได้หรือไม่ว่าพวกเขายังต้องการสร้างกฎ
บางอย่าง ? ใครจะสนใจพวกเขา สถานที่โทรมแห่งนี้มีไว้ให้เรา
นอนหลับ ไม่ช้าก็เร็วเราจะย้ายออกไปเจ้าค่ะ”

อันชิได้ยินคำเหล่านี้และไม่อดทนต่อไปบุตรสาวของนางเรียก
นางว่าท่านแม่ และนางก็มีความสุข ด้วยความสุขนี้นางตื่นขึ้นมา
พบกับความล้มเหลวของตระกูลเฟิง ถ้าไม่ใช่เพราะตระกูลเฟิงล้ม
ลง นางอาจจะไม่เคยได้ยินคำว่าท่านแม่
ทั้งสองเดินไปด้วยกันที่ห้องพักของอันชิในขณะที่ชานชู
ติดตามไปอย่างมีความสุขแล้วกล่าวว่า “ท่านฮูหยินไม่ต้องกังวล
เจ้าค่ะ ทุกอย่างเป็นไปด้วยดีที่ลานล่าสัตว์ องค์ชายสี่ดูแลคุณหนูดี
มากเจ้าค่ะ คุณหนูไม่ได้รับอาการบาดเจ็บใด ๆ คุณหนูยังนำหนัง
สัตว์ต่าง ๆ กลับมาด้วยเจ้าค่ะ เมื่อเราเข้าไปในเมืองหลวง พวกมัน
ถูกส่งไปที่ร้าน พรุ่งนี้ท่านฮูหยินไปดูสิเจ้าคะ มันสามารถทำเสื้อ
คลุมจำนวนมากได้ พวกมันทั้งหมดถูกล่าโดยองค์ชายสี่เจ้าค่ะ”
บ่าวรับใช้เปลี่ยนวิธีที่นางเรียกนางเฟิงเซียงหรูเรียกนางว่า
ท่านแม่แทนที่จะเป็นแม่รอง ในตอนนี้บ่าวรับใช้เรียกนางว่าท่านฮู
หยิน คำพูดที่นางเก็บไว้ข้างในไม่อาจถูกระงับไว้ได้อีกต่อไป นาง
บอกกับเฟิงเซียงหรูว่า “ข้าคิดดูแล้วเราไม่ควรอาศัยอยู่ในบ้าน
ตระกูลเฟิงต่อไป ในช่วงสองปีที่ผ่านมาธุรกิจของร้านไปได้
ค่อนข้างดี แม้ว่าเราจะไม่สามารถจ่ายเงินซื้อคฤหาสน์ขนาดใหญ่
ได้ แต่มันก็เพียงพอแล้วสำหรับบ้านที่ใหญ่พอสำหรับเราสองคน
และบ่าวรับใช้จำนวนหนึ่ง เมื่อเจ้าสองคนเรียกข้าว่าท่านแม่กับท่าน
ฮูหยิน ข้ากลัวว่าจะมีบางอย่างเกิดขึ้นถ้าเรายังอยู่ที่นี่ อารมณ์ของ
คุณหนูสี่ก็ค่อนข้างแปรปรวนเช่นกัน การมีสิ่งที่ต้องกังวลเป็น
พิเศษนั้นแย่กว่าการมีสิ่งที่ไม่ต้องกังวล ต่อหน้านางเราไม่สามารถ

พูดกันได้แบบนี้ หากเราย้ายออกไป เราจะได้อยู่ด้วยตัวเอง ไม่ต้อง
มีใครคอยควบคุมเราอีกต่อไป ”
เฟิงเซียงหรูพยักหน้าและเห็นด้วยทันทีกับการตัดสินใจครั้งนี้
ขณะที่นางกำลังจะพูดคุยกับอันชิเกี่ยวกับการหายตัวไปของเฟิง
จินหยวน และสงสัยว่าเมื่อไรพวกเขาจะไปดูบ้านใหม่นั้น บ่าวรับใช้
มาจากข้างนอก เมื่อมาถึงตรงหน้าทั้งสอง พวกเขาก็กล่าวอย่าง
เงียบ ๆ “อนุอัน คุณหนูสี่สงสัยว่านายท่านไปที่บ้านของจาวเหลียน
เจ้าค่ะ นางยืนอยู่ข้างนอกบ้านเหลียนและเริ่มตะโกนสาปแช่งเจ้า
ค่ะ”