Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 788 ไม่สามารถเรียกว่าปัญหาได้หากสามารถแก้ไขได้ด้วย

เงิน
ตอนที่788 ไม่สามารถเรียกว่าปัญหาได้หากสามารถแก้ไขได้
ด้วยเงิน
เฟิงหยูเองกำลังมองหมอชาวเปอร์เซียที่กำลังออกจากห้องโถง
ไปโดยปริยายแม้แต่องค์ชายแปดก็ไม่ส่งเสียง ดูเหมือนว่าเขากำลังจะ
แพ้
แต่เฟิงหยูเองไม่ได้ตั้งใจจะปล่อยเขาอย่างง่ายดายบัดซบ นาง
ใช้ความสามารถของนางเองเพื่อช่วยเหลือราชวงศ์ต้าชุน แต่มันจบ
ลงด้วยการทำให้เกิดปัญหาของนาง นางเลือกที่จะไม่ระบายความ
โกรธนี้หรือไม่ ? นางมองไปที่องค์ชายแปดและกล่าวอย่างสลดใจและ
เย็นชา “เมื่อพี่แปดรู้ว่าที่มาของความสามารถของข้าไม่ชัดเจน

ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปข้าจะไม่นำมันออกมาให้ผู้อื่นใช้ ข้าจะแจ้งร้าน
ห้องโถงสมุนไพรให้ปิดบริการในวันพรุ่งนี้ ในอนาคตเราจะไม่รักษา
คนอื่น สำหรับเหล็กที่หลอมนอกเมืองหลวง ข้าจะสั่งให้พวกเขาหยุด
และให้ผู้คนแยกย้ายกันไป ในอนาคตจะไม่มีการหลอมเหล็ก พระองค์
คิดอย่างไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ ? ข้าไม่เข้าใจจริง ๆ ข้าใช้ความสามารถ
ของตัวเองในการรักษาผู้อื่นและหลอมเหล็กให้กับราชวงศ์ต้าชุน
ทำงานให้กับอาณาจักรและให้ความช่วยเหลือ ทำไมพระองค์ต้อง
คอยจับผิดข้า ? ทำไมพระองค์ไม่อยากเห็นราชวงศ์ต้าชุน
เจริญรุ่งเรืองขึ้นมา ? จับผิดเกี่ยวกับที่มาของความสามารถของข้า ?
พระองค์สนใจอะไรที่ข้าเรียนรู้จากพวกเขา ! พระองค์จะเรียนรู้อะไร
จากความสามารถของข้า ? ถ้าข้าถามพระองค์ว่าอาจารย์ของ
พระองค์สอนอะไรตั้งแต่พระองค์ยังเด็กและสิ่งเหล่านั้นมาจากไหน
ท่านจะบอกได้หรือไม่ หรืออาจารย์ของพระองค์จะพูดคุยเกี่ยวกับ
เรื่องนี้ ? ครอบครัวใดไม่มีบางสิ่งที่ส่งผ่านซึ่งไม่สามารถเปิดเผยได้
ท่านพี่เคยได้ยินคนที่เปิดเผยความลับของครอบครัวของตัวเองทุกที่
หรือเคยเห็นใครบอกคนอื่นเกี่ยวกับความลับของครอบครัว และ
ปล่อยให้พวกเขารู้หรือไม่ ? อย่างน้อยที่สุดข้าก็ใช้มันในอย่าง
เปิดเผยเพื่อมอบการช่วยเหลือแด่ราชวงศ์ต้าชุน พี่แปด พระองค์กล้า
บอกข้าเกี่ยวกับศิลปะการต่อสู้ที่เป็นความลับของพระองค์หรือไม่ ?
จากนั้นก็กระจายให้ทุกคนในราชวงศ์ต้าชุนรู้ ? ”
เฟิงหยูเองระบายความผิดหวังทั้งหมดของนางด้วยการพูดรวด
เดียวยาวเหยียดและทุกประโยคเป็นข้อกล่าวหา ข้อกล่าวหาเหล่านี้

ทำให้องค์ชายแปดพูดไม่ออก เขาประเมินความสามารถของเฟิงหยู
เองต ่าไป ดูเหมือนว่าเด็กผู้หญิงคนนี้ได้รับการสอนเป็นอย่างดีจาก
องค์ชายเก้า เพราะนางได้เรียนรู้สิ่งที่จำเป็นอย่างสมบูรณ์แบบ ! ใน
ส่วนที่เกี่ยวกับการตั้งคำถามของเฟิงหยูเอง ซวนเทียนโมไม่มีอะไรจะ
พูดเพราะเป็นเหมือนที่เฟิงหยูเองกล่าวไว้ ทุกคนมีความลับบางอย่าง
ที่ถูกส่งมอบซึ่งไม่สามารถเปิดเผยให้กับผู้อื่นรู้ได้ ยิ่งกว่านั้นเมื่อเขา
ได้พบกับชาวเปอร์เซียเหล่านี้ เขาไม่ได้คิดถึงสิ่งนั้น ตอนนี้เฟิงหยูเอง
ตอบโต้กลับมา เขาก็ละเลยมันไป คนหนึ่งคือหมอและอีกคนเป็นกลุ่ม
นักแสดง พวกเขาจะเป็นตัวแทนของเปอร์เซียได้อย่างไร แม้แต่หมอ
หลวงจากเปอร์เซียก็ไม่สามารถเป็นตัวแทนของหมอชาวเปอร์เซียได้
อย่างน้อยที่สุดเหยาเซียนมีทักษะหลายอย่างที่คนอื่นไม่เคยรู้มาก่อน
เมื่อเห็นว่าเขาไม่ได้พูดเป็นเวลานานในที่สุดฮ่องเต้ก็ทนไม่ไหว
ที่จะดูต่อไป เขากำลังรอดูและเขารอมานาน เจ้าแปดใช้สิ่งนี้ก่อเรื่อง
วุ่นวายให้กับเขาใช่หรือไม่ สิ่งที่เฟิงหยูเองพูดนั้นถูกต้อง ! เหตุใดข้า
จึงควรบอกทุกคนเกี่ยวกับความสามารถของอาจารย์ของข้า มันผิด
กฎหมายหรือไม่ ? ถ้าเจ้าไม่เคยได้ยิน ข้าไม่สามารถรู้ได้ ไอ้บ้า เขา
ยังมีค้นพบวิธีกรนพิเศษในช่วงสามปีที่ผ่านมา นอกจากจางหยวน
แล้ว ใครที่รู้เรื่องนี้อีกบ้าง ? ดวงตาของเขาโป่งด้วยความโกรธเมื่อ
เขาจ้องมองที่ซวนเทียนโม และกล่าวเสียงดังว่า “จองหอง ! เท่าที่เรา
เห็น หัวสมองของเจ้าเป็นเป็นโง่งมหลังจากใช้เวลานานในภาคใต้
และคิดว่าเจ้าจะพูดอะไรที่เจ้าปรารถนาได้ในราชสำนัก ! อาเองเป็น
เด็กที่ทำสิ่งต่าง ๆ ที่ยอดเยี่ยมสำหรับราชวงศ์ต้าชุน นางจะเป็น

สายลับหรือ ? มันจะดีที่สุดถ้ามีการส่งสายลับประเภทนี้มาให้เรา !
มันจะดีที่สุดถ้าแต่ละอาณาจักรให้มา 1 คน ราชวงศ์ต้าชุนของข้าจะ
ขอบคุณมากขึ้นสำหรับสายลับเหล่านั้น ! ”
ด้วยความโกรธของฮ่องเต้ซวนเทียนโมจึงไม่มีอะไรจะพูดได้
เขารู้ว่าเขาทำสิ่งต่าง ๆ อย่างไม่เหมาะสม ชาวเปอร์เซียนั้นยากเกิน
กว่าที่จะมาด้วยจริงๆ สำหรับนักแสดงเหล่านี้เห็นได้ชัดว่าพวกเขา
ส่วนใหญ่เสียชีวิตขณะเดินทางข้ามทะเลโดยเรือระหว่างทางมายัง
ราชวงศ์ต้าชุน ในเวลานั้นเขาใจร้อนเกินไป และเขาก็พาพวกเขา
กลับมา อย่างไรก็ตามเขาไม่ได้คาดหวังผลลัพธ์เช่นนี้
ซวนเทียนโมมีจุดแข็งของเขาเองเขามีความสามารถในการ
คล้อยตามสถานการณ์ เมื่อเขาตระหนักว่ามันเป็นความผิดพลาด
ของเขา เขาก็หยุดเถียงทันทีและยอมรับความผิดพลาดของเขาด้วย
ทัศนคติที่ดีมาก ผู้คนต่างเฝ้าดูขณะที่เขาเดินไปที่ด้านหน้าของห้อง
โถงและคุกเข่าต่อหน้าฮ่องเต้พร้อมกล่าวว่า “มันเป็นความผิดพลาด
ของข้า ข้าถูกส่งไปประจำที่ชายแดนเป็นเวลานาน และจิตใจของข้า
ก็หมกมุ่นอยู่กับเรื่องสงครามตลอดเวลา ด้วยความเคลื่อนไหวแม้แต่
น้อยที่สุดข้าก็จะนำผู้คนมาสำรวจชายแดน ด้วยสิ่งนี้ ประสาทสัมผัส
จึงเฉียบคมขึ้น เสด็จพ่อได้โปรดให้อภัยข้าด้วย ข้าจะไม่ประมาทใน
อนาคต” หลังจากพูดแบบนี้เขาก็กล่าวกับเฟิงหยูเอง “มันเป็น
ความผิดของข้า น้องสะใภ้ช่วยให้อภัยพี่แปดได้หรือไม่ ? พี่แปดจะส่ง
ของขวัญไปให้เป็นการขอโทษเจ้า”

ซวนเทียนหมิงยักไหล่และยิ้มมองที่ซวนเทียนฮั่วและกล่าวอย่าง
เงียบ ๆ ว่า “ดูสิ ทันทีที่มีการกล่าวถึงของขวัญ ดวงตาของหญิงสาว
คนนั้นก็เป็นประกายขึ้นมาทันที”
ซวนเทียนฮั่วเห็นพฤติกรรมน่าอดสูของเฟิงหยูเองจากการได้
ยินเรื่องเงินและได้แต่ยิ้มอย่างขมขื่น “ผู้หญิงคนนั้น”
สำหรับคำพูดของซวนเทียนหมิงมันไม่ใช่แค่องค์ชายเจ็ดที่ได้
ยินพวกเขา ในอีกด้านหนึ่งองค์ชายหกก็ได้ยินพวกเขาอย่างชัดเจน
และเขาก็อดไม่ได้ที่จะมองไปที่เฟิงหยูเอง เขารู้สึกว่าเมื่อมีเรื่องเงิน
เข้ามาเกี่ยวข้อง เขาไม่สามารถนึกภาพเด็กสาวที่มีชีวิตชีวาที่เขาพบ
ที่บ้านพักนอกเมืองหลวงได้ แต่นางไม่ได้สูญเสียความน่ารักซึ่งทำให้
เขากล่าวว่า “พี่แปดจำเป็นต้องให้ของขวัญอย่างดีแก่น้องสะใภ้เก้า”
คำพูดขององค์ชายหกทำให้ทุกคนในห้องโถงได้รับความตกใจ
เพราะองค์ชายหกต่างจากองค์ชายเจ็ดเสมอองค์ชายเจ็ดเป็นเทพ
เซียน แต่เขาเป็นเทพเซียนที่เลือกข้าง ใครไม่รู้ว่าเขาอยู่ด้านเดียวกับ
องค์ชายเก้า ดังนั้นถ้าเป็นองค์ชายเจ็ดที่กล่าวถึงแม้ว่าผู้คนจะรู้สึก
กดดันเล็กน้อย พวกเขาจะไม่แปลกใจ แต่องค์ชายหกเป็นบัณฑิตที่
เน้นการศึกษาเท่านั้น เมื่อเขาออกจากเมืองหลวง เขาเกลียดที่เขาไม่
สามารถใช้เวลาทั้งหมดของเขาในห้องสมุด เขาเคยมีส่วนร่วมในสิ่ง
เหล่านี้ตั้งแต่เมื่อใด เป็นไปได้หรือไม่ว่าองค์ชายหกก็ถูกดึงไปอยู่ฝ่าย
องค์ชายเก้าด้วยเช่นกัน ?

ต้องบอกว่าคนที่ไวต่อสิ่งนี้มากที่สุดคือเฟิงเฟินได! นางได้พูด
กับท่านผู้หญิงหลี่แล้ว ในการเดินทางครั้งนี้กลับมาที่เมืองหลวง ท่าน
ผู้หญิงหลี่จะทำทุกอย่างเท่าที่จะทำได้เพื่อโน้มน้าวให้องค์ชายหกยืน
เคียงข้างองค์ชายห้า เขาต้องยืนอยู่ทางด้านขวา แต่ทันใดนั้นเมื่อเขา
พูดเพื่อเฟิงหยูเอง ทั้งสองเริ่มทำงานร่วมกันเมื่อไหร่ แต่เฟิงเฟินไดก็
แปลกใจ แต่นางก็ไม่ได้โง่เกินไป นางรู้ว่าการต่อสู้ในราชสำนักใน
ปัจจุบันอยู่ระหว่างองค์ชายแปดกับองค์ชายเก้า โดยเฉพาะองค์ชาย
แปดผู้ซึ่งเข้ามาอย่างดุเดือดและปราบปรามองค์ชายเก้าได้เล็กน้อย
สำหรับเฟิงเฟินได นางอยากให้องค์ชายเก้าชนะมากกว่าที่องค์ชาย
แปดจะได้เปรียบ นางไม่คุ้นเคยกับองค์ชายแปดมากนัก เขาไม่
คุ้นเคยจนนางไม่สามารถเข้าใจเขาแม้แต่น้อย หากมีคนประเภทนี้
เป็นคู่ต่อสู้ ความคาดหวังที่น่ากลัวเป็นอย่างไร ในทันทีนางพักแผน
ของตัวเองไว้ชั่วคราว ไม่ว่านางจะทำอะไร นางไม่สามารถช่วยองค์
ชายแปดได้ นางอาจจะแค่ดูความตื่นเต้นหรือ… ช่วยเฟิงหยูเอง
ในทันทีแต่ละคนมีความคิดและแผนของตัวเองในขณะที่องค์
ชายแปดยังคงคุกเข่าต่อไปขณะที่รอฮ่องเต้และเฟิงหยูเองพูด แต่ทั้งคู่
ก็มองหน้ากัน ไม่อยากพูดก่อนโดยเฉพาะเฟิงหยูเอง นางประสานมือ
คำนับฮ่องเต้ “ทุกสิ่งจะต้องได้รับการตัดสินจากเสด็จพ่อ”
ฮ่องเต้โกรธมากปัญหาที่ยากลำบากได้ถูกส่งมอบให้เขาอีกครั้ง
! ลืมมันไปเถอะวันนี้เป็นปีใหม่ ลูกชายคนที่แปดของเขาและลูกสะใภ้
คนที่เก้าสร้างความวุ่นวาย ในท้ายที่สุดมันเป็นเรื่องของครอบครัว

เขาพูดอะไรได้บ้าง ? ฮ่องเต้ชราไม่โง่และจิตใจของเขาก็ไม่ยาก เขา
ไม่ใช่บิดาที่ปล่อยให้ลูกชายคนหนึ่งตายเพื่อปกป้องลูกชายอีกคน
สำหรับเขา บุตรชายคนที่แปดนั้นแตกต่างไปจากบุตรชายคนที่สาม
บุตรชายที่สามเป็นไม่ใช่บุตรชายของเขา ในขณะที่บุตรชายคนที่
แปดเป็นบุตรชายของเขาเอง ! แม้ว่าเขาจะแสดงความลำเอียง
เข้าข้างเฟิงหยูเอง เขาก็ไม่สามารถทำให้ตัวเองดุร้ายต่อบุตรชายของ
เขาได้ โชคดีที่องค์ชายแปดได้แสดงว่าเขาจะมอบของขวัญ
ให้กับเฟิงหยูเองเป็นการขอโทษ ดังนั้นเขาจึงกล่าวอย่างมีความสุข
“มันเป็นเพียงแค่ความเข้าใจผิด อาเองอย่าโกรธ เจ้าแปด เจ้าต้อง
รักษาคำพูดของเจ้าด้วย ส่งของขวัญให้คฤหาสน์ขององค์หญิงในวัน
พรุ่งนี้ เจ้าต้องไม่ใช้สิ่งที่น่ารังเกียจในการหลอกพวกเขา เราค่อนข้าง
ชอบอาเอง โดยปกติท่านแม่ของเจ้าและข้าให้รางวัลนางเล็กน้อย
หากเจ้ามอบางสิ่งที่นางไม่ชอบให้นาง มันก็จะไม่ดี” หลังจากที่เขา
พูดจบแล้ว เขาก็พูดกับเฟิงหยูเอง “ถ้าเจ้าเห็นอะไรที่ดี หากสิ่งที่เขา
นำเสนอไม่ดีให้โยนพวกมันทิ้ง และให้เขาส่งให้ใหม่ ! ”
คำพูดเหล่านี้ไม่ได้ทำให้ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งขุ่นเคืองและทำให้สิ่ง
หนึ่งชัดเจนต่อผู้คน : สิ่งที่สามารถแก้ไขได้ด้วยเงินไม่สามารถเรียก
ได้ว่าเป็นปัญหา
เฟิงหยูเองทำท่าทางว่านางยอมรับมันท้ายที่สุดนางไม่สามารถ
เรียกร้องให้มีการต่อสู้ด้วยชีวิตและความตายกับองค์ชาย องค์ชาย
แปดไม่สามารถสร้างปัญหาให้นางได้และนางก็ไม่สามารถฆ่าองค์

ชายแปดได้ ในท้ายที่สุดทั้งสองไม่สามารถต่อต้านซึ่งกันและกันใน
ระหว่างงานเลี้ยงนี้ จะต้องใช้วิธีการอื่น แต่… เฟิงหยูเองเหล่ตาของ
นาง นางไม่ได้ตั้งใจจะทำลายแผนการต่อไปเมื่อพวกเขาปรากฏตัว
ขึ้น เมื่อมาถึงองค์ชายผู้นี้ นางจะต้องมีความคิดริเริ่มที่จะทำให้เขามี
ความสุข
ความปั่นป่วนกับชาวเปอร์เซียได้ถูกยุติลงชั่วคราวเมื่อคน
เหล่านั้นถูกไล่ออกไป ฮองเฮาก็พูดอย่างมีความสุข “โมเอ๋อ ลุกขึ้น
อย่างรวดเร็ว อาเองก็ควรลุกขึ้นเช่นกัน วันนี้เป็นวันแรกของปีใหม่
เราจะไม่พูดเกี่ยวกับสิ่งต่าง ๆ ในวันที่ดีเช่นนี้” จากนั้นนางเฝ้าดูพวก
เขายืนขึ้นก่อนที่จะกล่าวว่า “โมเอ๋อไม่ได้กลับมาที่เมืองหลวงเป็น
เวลานาน ควรมีเรื่องน่ายินดีที่จะบอกเจ้าเกี่ยวกับเรื่องนี้ และเจ้าต้อง
เคยได้ยินเช่นกัน ท่านผู้หญิงหยวนสนับสนุนบุตรสาวของฮูหยิน
ใหญ่คฤหาสน์ของเสนาบดีหลู่ นางคือหลู่หยาน นางยังเขียนจด
หมายถึงเจ้าเกี่ยวกับเรื่องนี้ และเจ้ายังมอบของขวัญจำนวนหนึ่ง
ส่งกลับมาให้นาง แต่เดิมนี้เป็นสิ่งที่ดี และเสด็จพ่อของเจ้ากำลังคิดที่
จะใช้งานเลี้ยงวันนี้เพื่อประกาศการแต่งงานของเจ้า น่าเสียดาย ข้า
ได้ยินมาว่าคุณหนูตระกูลหลู่ล้มป่วยและมันค่อนข้างรุนแรง เท่าที่ข้า
เห็น เจ้าควรหาเวลาไปเยี่ยมนางที่คฤหาสน์หลู่ ใครจะรู้ว่าอาการป่วย
แบบไหนที่ทำให้บุตรสาวของตระกูลหลู่ป่วย แน่นอนไปหลังจากที่เจ้า
สอบถามเกี่ยวกับเรื่องนั้น เจ้าจะต้องไม่ป่วย”

ซวนเทียนโมยืนขึ้นอย่างรวดเร็วและแสดงความขอบคุณต่อ
ฮองเฮาจากนั้นเขาก็จ้องมองท่านผู้หญิงหยวนอย่างรวดเร็ว และเห็น
ว่านางผงกหัวให้เขาเล็กน้อย เขาเข้าใจ และนั่งลง
ดนตรีและการร่ายรำดำเนินต่อไปและบรรยากาศที่สนุกสนานก็
เพิ่มขึ้นอีกครั้ง เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ถูกส่งไปยังด้านหลัง
ของจิตใจของทุกคนอย่างรวดเร็ว หลังจากทั้งหมดวันนี้เป็นวันแรก
ของปีใหม่ ไม่มีใครอยากเข้ามาในพระราชวังและจบลงด้วยความ
ทุกข์ นั่นจะเป็นสิ่งที่โชคร้ายที่สุด มีคนไม่กี่คนที่เริ่มบ่นเกี่ยวกับซวน
เทียนโมภายใน เจ้าต้องการสร้างปัญหา เจ้าสามารถทำได้
ตลอดเวลา แต่เจ้าต้องไม่ทำในวันนี้ ทุกคนบอกว่าวิธีเดียวที่จะมีปีที่ดี
คือการมีวันที่น่าพอใจ นี่มันอะไรกันนะ ?
มีบางคนพูดถึงอย่างเงียบๆ ว่า “องค์หญิงจี่อันบอกว่านางจะปิด
ร้านห้องโถงสมุนไพร นางแค่พูดใช่หรือไม่ ? นางจะไม่ปิดทันที ? ”
เฟิงหยูเองได้ยินคำเหล่านี้และมันทำให้ริมฝีปากของนางขดเป็น
รอยยิ้มแปลก ๆ …