Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 802 ชายาขององค์ชายคนนี้แตกต่างจากทุกคน

ตอนที่802 ชายาขององค์ชายคนนี้แตกต่างจากทุกคน
เรื่องที่เกี่ยวกับการโจรกรรมในตำหนักเซียงซวนเทียนหมิงได้
เตรียมใจไว้แล้วว่าผู้หญิงคนนี้เป็นคนทำ เขารู้ว่ามันจะต้องเป็นทรัพย์
สมบัติจำนวนมาก แต่มันมากกว่าที่เขาคาดการณ์ไว้เยอะ เมื่อเขา
เห็นชั้นหนึ่งของร้านขายยาที่ที่หีบวางเต็มไปหมด ซวนเทียนหมิงรู้สึก
ว่าหนังศีรษะของเขาชาไปหมด โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเฟิงหยูเองเข้า

มาก่อนหน้านี้ และเปิดหีบทั้งหมดเผยให้เห็นทองคำและอัญมณีล ้าค่า
สมบัติทั้งหมดอยู่ในหีบ และทำให้เขาตาลาย
เขารู้ว่าพี่แปดร ่ารวยมากอย่างไรก็ตามเขาไม่คิดว่าเขาจะร ่ารวย
ขนาดนี้ เขามีธุรกิจอยู่ในเมืองหลวง แม้กระนั้นพี่แปดไม่มีธุรกิจใด ๆ
ในเมืองหลวง แหล่งที่มาของความมั่งคั่งนี้ไม่สามารถสืบหาได้ แต่
ความเป็นไปได้ของการที่พี่แปดนำกลับมาจากต่างมณฑลไม่สามารถ
ลดได้
“นี่เป็นเพียงส่วนเล็กๆ ” ซวนเทียนหมิงถอนหายใจ “ในช่วง
หลายปีที่ผ่านมาเสด็จพี่ได้มุ่งเน้นความพยายามในภาคใต้ อาณาจักร
เล็ก ๆ ในทะเลทรายจะส่งของไปยังคฤหาสน์ของท่านพี่เป็นครั้งคราว
ทรัพย์สมบัติส่วนใหญ่ของท่านพี่น่าจะถูกทิ้งไว้ที่นั่น แต่สิ่งที่ซ่อนอยู่จะ
ไม่ง่ายอย่างที่ทิ้งไว้ในคฤหาสน์ของท่านพี่” เขามองไปที่เฟิงหยูเอง
ด้วยความห่วงใย “คืนนั้นไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเจ้าใช่หรือไม่ ? ”
เฟิงหยูเองส่ายหัว“ไม่มีอะไรเกิดขึ้น เจ้าก็รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่
ข้าจะถูกจับ”
“ถึงข้าจะรู้แต่ก็ยังมีความกังวลอยู่บ้าง ข้าอยากไปกับเจ้า
อย่างไรก็ตามข้ากลัวจะเป็นตัวถ่วงเจ้า ในที่แห่งนั้นไม่มีใครรับประกัน
ได้เลยว่าจะไม่มีอะไรเกิดขึ้น” ซวนเทียนหมิงเอื้อมมือไปลูบหัว “คืน
นั้นบานซูมาหาข้าเพื่อขอการอภัย แม้ว่าข้าจะบอกเขาว่าเจ้าไม่เป็น
อะไร แต่ข้าก็นอนไม่หลับจนกระทั่งบานซูมารายงานว่าเจ้ากลับถึง
คฤหาสน์อย่างปลอดภัยถึงทำให้ข้าจะสงบลงได้ ความคิดของเจ้าก็

ค่อนข้างตรงไปตรงมาเช่นกัน เจ้ากำจัดตำหนักเซียงออกไปแล้ว และ
มันฟังดูค่อนข้างน่าตื่นเต้น อย่างไรก็ตามเจ้าจะต้องระมัดระวังให้มาก
ขึ้นในช่วงสองสามวันหลังจากนี้ พี่แปดเป็นคนที่มีความคิดชั่วร้าย
เจ้าสองคนเพิ่งก่อความวุ่นวายในระหว่างงานเลี้ยง และในคืนเดียวกัน
นั้นสิ่งต่าง ๆ จากตำหนักของเสด็จพี่ก็หายไป คงหนีไม่พ้นที่เสด็จพี่จะ
เพ่งเล็งเจ้า” หลังจากกล่าวอย่างนี้แล้วเขาก็หัวเราะเบา ๆ “แต่ดู
เหมือนว่าเสด็จพี่ไม่มีเวลาตามหาเจ้าในตอนนี้ ด้วยเรื่องวุ่นวาย
ใหญ่โตที่เกิดขึ้นใต้จมูกของเสด็จพี่ ความคิดแรกของเสด็จพี่คือมี
สายลับในพระราชวัง และเสด็จพี่กำลังสืบสวนอย่างบ้าคลั่ง ! เสด็จพี่
ยินดีฆ่าผิดตัวมากกว่าปล่อยให้สายลับมีชีวิตอยู่ ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่าน
มาตำหนักเซียงได้ส่งศพคนที่ตายไปยังหลุมศพนอกเมือง ไม่กังวล
แม้แต่น้อยสำหรับข้อห้ามในช่วงปีใหม่”
เฟิงหยูเองตกใจนางไม่เคยคิดเลยว่าการขโมยสมบัติของนางจะ
ก่อให้เกิดผลลัพธ์แบบนี้ได้ แต่นางก็ไม่รู้สึกเสียใจกับคนใน
ตำหนักเซียงที่เสียชีวิต พวกเขาสามารถทำงานเป็นเวลาหลายปีอยู่
ในตำหนักเซียง ดังนั้นพวกเขาจะไม่ใช่คนที่มีความคิดเช่นเดียวกับ
องค์ชายแปดหรือ ? ถ้าหนึ่งคนหรือสองคนตายไป มันก็จะช่วย
ประหยัดแรงของนางในจัดการกับพวกเขาในอนาคต
“ซวนเทียนหมิง”นางเดินไปด้านข้างไม่กี่ก้าวแล้วเอื้อมมือไป
หาอัญมณีด้วยกัน “บอกมาว่าสิ่งเหล่านี้มีค่าเท่าไหร่ ? ข้าคิดว่าอย่าง

น้อย 2 ล้านเหรียญทอง อย่างไรก็ตามข้าไม่สามารถเข้าใจมูลค่า
ของอัญมณีเหล่านี้ได้”
ซวนเทียนหมิงมองดูพวกมันอย่างถี่ถ้วนแล้วกล่าวว่า“มันไม่ใช่
แค่ 2 ล้านเหรียญทอง ประมาณ 3 ล้านเหรียญทอง สำหรับอัญมณี
นั้นมีค่าไม่ต ่ากว่าทองคำ สำหรับมูลค่าโดยรวมนั้นยากที่จะระบุ หาก
เจ้าสนใจ เจ้าสามารถนำสิ่งเหล่านี้ออกไปและให้บ่าวรับใช้ที่รู้เรื่อง
ธุรกิจมาคำนวณ”
เฟิงหยูเองรู้ว่าเขากำลังพูดถึงฉิงหยูอย่างไรก็ตามนางส่ายหน้า
“ฉิงหยูเชื่อถือได้ แต่เอามันออกมาทั้งหมดไม่ได้ แม้ว่านี่จะเป็น
คฤหาสน์ขององค์หญิง เป้าหมายก็จะใหญ่เกินไป สิ่งเหล่านี้จะเด่นชัด
ในเมืองหลวง ข้ายังไม่ได้วางแผนสำหรับการจัดการกับสิ่งนี้ ทั้งสอง
วิธีข้าได้เตรียมที่จะไปมณฑลของข้า เมื่อถึงเวลานั้นข้าจะคิดถึงวิธีที่
จะแปลงมันให้เป็นตั๋วแลกเงิน ถ้าเจ้าไปภาคใต้เพื่อต่อสู้กับสงคราม
เจ้าจะมีเงินจำนวนนี้เพื่อซื้อเสบียงอาหารและทหาร และไม่จำเป็นต้อง
กังวล ข้าสามารถสนับสนุนเจ้าจากด้านหลังได้”
นางนั่งอยู่บนหีบของอัญมณีและพูดอย่างสบายๆ ด้วยน ้าเสียงที่
ผ่อนคลาย นางหยิบก้อนอัญมณีขึ้นมาเป็นครั้งคราวเพื่อเล่นด้วย แต่
ซวนเทียนหมิงมองนางด้วยสายตาที่สำนึกผิดและไม่สบายใจที่ไม่อาจ
ซ่อนเร้นได้ สิ่งนี้ทำให้เฟิงหยูเองไม่ชัดเจน “เกิดอะไรขึ้น ? เจ้ามีเงิน
แล้วเจ้าไม่พอใจอะไร ทำไมทำหน้าแบบนี้ ? ”

ซวนเทียนหมิงไม่รู้ว่าเขาควรแสดงความรู้สึกอย่างไรเขาเพียงแค่
ก้าวไปข้างหน้าและดึงนางเข้ามากอด หลังจากที่ถูกกอด เฟิงหยูเองก็
ถูกจับขึ้นมานั่งบนอัญมณี ซึ่งมันค่อนข้างอึดอัดสำหรับก้นของนาง
และนางพยายามที่จะดิ้นรนเพื่อที่จะลงมาสองสามครั้งแต่ก็ไม่สามารถ
ทำได้ นางถามอีกครั้ง “เกิดอะไรขึ้นกับเจ้า ? ” อย่างไรก็ตามโทน
เสียงของนางผ่อนคลายกว่าเมื่อก่อน มือของนางถูกวางไว้บนหลัง
ของซวนเทียนหมิง
ซวนเทียนหมิงจับนางไว้ครู่หนึ่งและอารมณ์ของเขาดีขึ้น
เล็กน้อยจากนั้นเขาก็กล่าวถึงเหตุผล “ข้ารู้สึกว่าข้ากำลังทำให้เจ้า
ผิดหวัง อยู่กับข้า เจ้าไม่ได้มีวันที่สงบสุขเลย เจ้าต้องกังวลเกี่ยวกับ
เรื่องต่าง ๆ และมีศัตรูไม่ขาดสาย ผู้ชายไปฆ่าศัตรูในสนามรบ อย่างไร
ก็ตามผู้หญิงต้องกังวลเกี่ยวกับเสบียงของกองทัพ ข้าสงสัยว่าข้าไร้
ประโยชน์ หรือเจ้ามีพลังมากเกินไป”
เฟิงหยูเองขมวดคิ้วเมื่อได้ยินเรื่องนี้“ไม่ว่าข้าจะได้ยินอะไรก็ตาม
ดูเหมือนว่าเจ้าจะไม่มีความสุขเลยหรือ ? เป็นไปได้หรือไม่ที่เจ้ารู้สึกว่า
ข้ายุ่งเรื่องเจ้ามากเกินไป ? ”
“ข้าไม่ได้หมายถึงแบบนั้น”
“แล้วเจ้าหมายถึงอะไร”นางผลักเขาออกไปอย่างแรง และเปล่ง
เสียงของนางอย่างจงใจกล่าวว่า “ซวนเทียนหมิง เจ้าพูดมานานแล้ว
ว่าชีวิตของข้าไม่ควรถูกนำไปใช้ในคฤหาสน์ของเมืองหลวงเพื่อ
แข่งขันกับผู้หญิงคนอื่น นี่คือสิ่งที่เราได้พูดคุยกันแล้วก่อนที่เราจะไป

ที่เฉียนโจว ข้าชอบชีวิตแบบนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะเจ้าหยุดข้า ข้าอยากไป
สนามรบในภาคใต้กับเจ้าจริง ๆ ”
เมื่อนางกล่าวนางเชิดคางขึ้นและแววตาเปล่งประกายระยิบระยับ
ซวนเทียนหมิงมองแล้วหัวเราะ “เอาล่ะ ชายาขององค์ชายผู้นี้น่าจะ
ต่างจากคนอื่น”
“คิดเช่นนี้ถูกต้อง”นางยิ้มและกระโดดลงมาจากอัญมณีที่นาง
นั่งทับอยู่ “วันอันสงบสุขควรจะถูกทิ้งไว้เพื่ออนาคต ข้าอายุเท่าไหร่
ข้าควรจะสงบสุขเพื่ออะไร ? เป็นไปได้หรือไม่ที่ข้าเย็บปักรอเจ้า ?
ความสบายถูกสงวนไว้สำหรับคนตาย บุคคลที่มีชีวิตต้องต่อสู้เพื่อ
เป้าหมายอย่างต่อเนื่อง ในอดีต เป้าหมายของข้าคือหลบหนีจาก
ภูเขาในภาคตะวันตกเฉียงเหนือและกลับสู่เมืองหลวง ต่อมาเป้าหมาย
ของข้าคือการทำลายผู้คนในตระกูลเฟิงและไม่ถูกรังแกจากใครอีก
ต่อไป ยิ่งไปกว่านั้นข้ารู้สึกว่าความโลภของข้าเพิ่มขึ้นมาก พิชิตเฉียน
โจวแล้วก็ต้องไปภาคใต้ ถ้ามีอาณาจักรเล็ก ๆ ที่สร้างปัญหา ขึ้นอยู่
กับสิ่งที่เกิดขึ้นกับเรา… ซวนเทียนหมิง เราจะไม่รวมโลกเข้าด้วยกัน
ใช่หรือไม่ ? ”
เขาหัวเราะ“เจ้ากำลังคิดอะไรอยู่ ! ” เขาเอื้อมมือไปลูบหัวของ
นาง แต่เขาก็มีกำลังมากทำให้ผมนางยุ่ง “ไม่ นี่ค่อนข้างดี” นางดู
เหมือนกระรอกตัวเล็ก
“รุนแรงจัง”นางปัดมือของเขา “ยังมีเรื่องเป็นทางการที่ข้าต้อง
คุยกับเจ้า” ทั้งสองพบที่นั่งตรงด้านบนของหีบสมบัติ มันเป็นฉากที่

กล้าหาญมาก เฟิงหยูเองพูดถึงแผนของนาง “หลังจากวันที่ 10 ของ
เดือนหนึ่ง และก่อนวันที่ 15 ข้าจะย้ายไปอยู่ที่มณฑลของข้า ข้อแก้
ตัวคือข้าเจ็บช ้าน ้าใจจากขุนนางเหล่านั้นและตัดสินใจออกจากเมือง
หลวง และข้าจะไปที่มณฑลเพื่อใช้ชีวิตของตัวเอง ข้าจะไม่ให้ความ
สนใจกับเรื่องของราชวงศ์ต้าชุนอีกต่อไป ในเวลาเดียวกันร้านห้องโถง
สมุนไพรจะประกาศปิดในช่วงสองสามวันนั้น ข้าจะพาพวกพนักงาน
ไปกับข้าเพื่อให้พวกเขาทำงานต่อไป”
ซวนเทียนหมิงคิดเกี่ยวกับมันซักพักแล้วพยักหน้ากล่าวว่า“ก็ดี
เหมือนกัน ไปภาคใต้จากที่นั่นใกล้กว่าและง่ายกว่าที่จะย้ายไปมา ไม่
ว่าจะด้วยวิธีใดข้าก็จะไปสิ้นเดือนหนึ่ง สายลับจากภาคใต้มารายงาน
ว่า อาณาจักรเล็ก ๆ ในทะเลทรายได้เริ่มเคลื่อนไหวภายใต้การนำของ
กูซูแล้ว เป็นเพียงแค่ฝ่ายของราชวงศ์ต้าชุนยังไม่ได้ส่งรายงานอย่าง
เป็นทางการถึงฮ่องเต้”
“ข้าจะนำสิ่งเหล่านี้ออกมาเมื่อข้าไปถึงมณฑลพวกมันทั้งหมด
จะถูกแลกเปลี่ยนเป็นตั๋วแลกเงิน มันจะง่ายต่อการใช้งาน” นางชี้ไปที่
สมบัติที่เต็มห้อง “การก่อสร้างในมณฑลจะต้องใช้เงินจำนวนมาก นี่
น่าจะเพียงพอแล้ว แต่เจ้าไม่สามารถซื้อสิ่งของทั้งหมดในภาคใต้ได้
เพราะจะทำให้ราคาธัญพืชขึ้นสูง ไม่ต้องพูดถึงว่าเจ้าไม่สามารถซื้อ
ได้เพียงพอ แต่พลเมืองก็จะต้องทนทุกข์เช่นกัน ข้าคิดว่าถ้าสิ่งต่าง ๆ
ไม่เป็นจริง ข้าจะส่งของบางส่วนในนามของมณฑลจี่อัน มันจะ
สนับสนุนเจ้าจากด้านหลัง และนี่คือสิ่งที่สามารถอธิบายได้”

ซวนเทียนหมิงพยักหน้าเห็นด้วยกับวิธีการของนาง
เฟิงหยูเองกล่าวต่อ“มันไม่ใช่แค่อาหาร นอกจากนี้ยังมียา
ก่อนที่ข้าจะจากไป ข้าจะเตรียมให้เจ้า ยาของข้าขนส่งได้ง่ายกว่า และ
การขนส่งก็ไม่ยากเหมือนยาสมุนไพรสำหรับแพทย์แผนจีน ไม่ใช้
พื้นที่มากเกินไป และเจ้าสามารถมีได้มากเท่าที่เจ้าต้องการ ใน
ภายหลังข้าจะไปภาคใต้และจะไปเติมเสบียง นอกจากนี้เมื่อพูดถึง
หมอทหาร ให้พาซางคังไปด้วย ข้าจะเตรียมผู้คนจำนวนมากจากห้อง
โถงสมุนไพรให้พร้อม นอกจากนี้ก่อนสิ้นปี เฉียนโจวก็ส่งจดหมาย
ด้วยนกอินทรีโดยบอกว่าพวกเขาได้เริ่มขนม้าหมาป่ามายังค่าย
ทหารนอกเมืองหลวง หากสิ่งต่าง ๆ เป็นไปตามแผนที่วางไว้พวกเขา
คงจะมาถึงก่อนไป แม้ว่าเจ้าจะจากไป เจ้าจะไปพร้อมกับม้าหมาป่า
เมื่อเจ้าเข้าสู่การต่อสู้”
นางกล่าวเกี่ยวกับแผนการของนางในลักษณะที่ยุ่งเหยิงและนาง
ก็รู้สึกราวกับว่านางเป็นหญิงชราที่จู้จี้ อย่างไรก็ตามมีสิ่งที่นางรู้สึก
เป็นห่วงอยู่เสมอ ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ไม่สามารถเปรียบเทียบได้กับการ
ไปกับเขา อย่างน้อยที่สุดนางก็สามารถใช้มิติได้ตลอดเวลา และ
สามารถรับประกันความปลอดภัยในชีวิตของซวนเทียนหมิงได้ นาง
จับมือเขาแล้วกล่าวว่า “อย่าโทษข้าเพราะถูกลมพัดนาน ข้ารู้สึกว่า
ภาคใต้ไม่สามารถเทียบกับภาคเหนือได้ ไม่ว่าในกรณีใดภาคเหนือ
เป็นเพียงการต่อสู้ที่บริสุทธิ์ อย่างไรก็ตามภาคใต้มีองค์ชายแปดเป็น
ปัจจัย นั่นจะทำให้กองกำลังของเราร่วมมือกับกองกำลังต่อต้าน เมื่อ

เจ้าถูกจับอยู่ตรงกลาง สิ่งต่าง ๆ จะอันตรายเกินไปหากพวกเขามอง
หาเจ้า ข้ารู้สึกไม่สบายใจ”
ซวนเทียนหมิงเอื้อมมือไปดึงนางและกล่าวว่า “ข้าเข้าใจสิ่งที่เจ้า
พูด เดิมทีข้ากำลังวางแผนที่จะไม่ปล่อยให้เจ้าไป แต่เมื่อมีปัญหาเกิด
ขึ้นกับอุปกรณ์ มีเพียงเจ้าเท่านั้นที่สามารถนำของจากแนวหลังไปได้
เช่นนี้เจ้าจะยังคงอยู่ในภาคใต้ ไม่ช้าก็เร็วเราจะจบการปราชุม เมื่อถึง
เวลานั้นเจ้าก็สามารถอยู่เคียงข้างข้าเพื่อจับตาดูข้าได้ ด้วยวิธีนี้เจ้า
จะไม่ต้องกังวลมาก” เมื่อเขากล่าว ทันใดนั้นเขาก็เปลี่ยนหัวข้อบอก
นางว่า “ดินแดนของมณฑลจี่อันต้องถูกสร้างขึ้น เป็นสิ่งมีชีวิตพิเศษ
ในราชวงศ์ต้าชุน แม้ว่าจะอยู่ในเขตแดนของราชวงศ์ต้าชุน แต่เมื่อมี
การมอบให้กับใครแล้วก็ตาม จะถือว่าเป็นทรัพย์สินส่วนตัวของพวก
เขา และไม่จำเป็นต้องส่งภาษีไปที่ราชสำนักอีกต่อไป มันจะไม่ถูก
ควบคุมโดยราชสำนักอีกต่อไป เจ้าสามารถสร้างกองทัพส่วนตัวขึ้นใน
มณฑลของเจ้าได้ แต่เงื่อนไขก็คือทหารส่วนบุคคลไม่สามารถออก
จากพื้นที่ได้ มิฉะนั้นราชสำนักมีความรับผิดชอบในการปราบปราม
นั่นเป็นเหตุผลที่เจ้าควรให้ความสนใจกับบริเวณนั้นเมื่อเจ้ามุ่งหน้าไป
หากเจ้าต้องการความช่วยเหลือเมื่อข้าไม่อยู่ในเมืองหลวง พี่เจ็ดจะ
สามารถให้ความช่วยเหลือเจ้าได้”
ดวงตาของเฟิงหยูเองเป็นประกายขึ้นมากองทัพส่วนตัว ? นี่เป็น
ความคิดที่ดี นางต้องการสร้างอำนาจของตัวเองและไม่สามารถอยู่ใน
เมืองหลวงได้ นั่นหมายถึงมณฑลเป็นสถานที่เดียวที่เป็นไปได้

“เมื่อข้าจากไปข้าจะไปตามทหารและม้าจากค่ายทหาร” ซวน
เทียนหมิงยังกล่าวเกี่ยวกับการเตรียมการของเขา “ไม่มีเวลาพอที่จะ
ให้คนของเฉียนโจวกลับมา โชคดีที่เรายังมีทหารแสนนายที่องค์ชาย
เหลียนนำกลับมา ทหารที่อยู่ในภาคใต้จะไม่เชื่อฟัง พวกเขาจดจำ
เพียงว่ามีพี่แปดเท่านั้นที่เป็นเจ้านายของพวกเขา ไม่สามารถฝาก
ความหวังไว้กับพวกเขาได้ ข้าคิดอยู่เสมอว่าอาจเป็นไปได้ว่าสงคราม
ในภาคใต้อาจไม่ได้ข้อสรุปภายในหนึ่งปี หรือมากกว่านั้น” เขาถอน
หายใจ หากการต่อสู้ไม่สิ้นสุด เขาจะติดอยู่ในสนามรบและไม่มีเวลา
เหลืออีกเลยจนกระทั่งวันแต่งงานของพวกเขา
”ใช่! ” เฟิงหยูเองก็กระโดดขึ้นมาจากกองสมบัติ “ซวนเทียนหมิ
งรอสักครู่ ข้ามีบางอย่างที่ข้าอยากให้เจ้า ! ”