Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 866 ข้ากำลังช่วยชีวิตผู้คน

ตอนที่866 ข้ากำลังช่วยชีวิตผู้คน

คิ้วของเฟิงหยูเองขมวดมีคนเจตนาไม่ดี ? ถ้าเป็นเช่นนี้จริง ๆ
ไม่ว่าใครจะซ่อนตัวอยู่เบื้องหลัง นางก็จะลากพวกเขาออกมาแน่นอน
ฆาตกรต้องชดใช้ด้วยชีวิต ในการใช้ชีวิตของคนปกติเพื่อทำเรื่อง
เช่นนี้ คนประเภทนี้สมควรตาย!
กลุ่มรถม้าเดินทางมาถึงอย่างรวดเร็วใกล้กับเหมืองหยกมีทหาร
จากหยูโจวที่ล้อมรอบพื้นที่ที่ไม่ได้รับอนุญาต
แต่มีพลเมืองจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ ที่รวมตัวกัน ทั้งหยูโจวและจี่
อัน มีผู้คนมากมายที่พึ่งพาเหมืองเพื่อทำมาหากิน เหตุการณ์นี้เกิด
หายนะแก่คนครึ่งหนึ่งของพลเมือง นางยังได้ยินเสียงคร ่าครวญของ
ยาย “ข้ามีบุตรชายคนเดียวเท่านั้น ! ถ้าเขาถูกฝังตายที่นั่น ข้าจะไม่
สามารถดำเนินชีวิตต่อไปได้ ! ”
นางออกจากรถม้าอย่างรวดเร็วและบางคนจำนางได้ทันที
พลเมืองรวมตัวกันรอบตัวนาง และแม้แต่ทหารก็ไม่สามารถรั้งพวก
เขาไว้ได้ มันเป็นเฟิงหยูเองที่เปล่งเสียงของนางกล่าวว่า “ทุกคนใจ
เย็น ๆ เมื่อข้ามาถึง ข้าจะไม่เพิกเฉยต่อสถานการณ์เช่นนี้อย่าง
แน่นอน ข้าขอให้ทุกคนถอยออกมาก่อน ไม่ว่าอย่างไร การช่วยชีวิต
ก็สำคัญที่สุด หมอทั้งหมดจากห้องโถงสมุนไพรรีบมาที่นี่ เราจะไป
ช่วยพวกเขาก่อน หลังจากนั้นข้าจะให้คำอธิบายแก่ทุกคน ตกลง
หรือไม่”
ผู้คนไม่ได้ไร้เหตุผลพวกเขารู้ว่าความพยายามช่วยเหลือมี
ความสำคัญที่สุดในเวลานี้ ทุกช่วงเวลาที่พวกเขารั้งองค์หญิงจี่อันไว้

ผู้คนที่ถูกฝังอยู่ด้านล่างจะมีโอกาสรอดชีวิตน้อยลง ดังนั้นทุกคนก็
แยกย้ายกันไปตามทางของตัวเอง ทำให้กลุ่มของเฟิงหยูเองมีทาง แต่
ก็ยังมีบางคนที่อยากจะไปกับนาง เฟิงหยูเองสั่งทหาร “เลือกคนหนุ่ม
สาว และคนแข็งแรงให้เข้าไปข้างใน แต่ก็ไม่ให้วุ่นวายไปทั่ว แต่จะเข้า
ร่วมในการดำเนินการช่วยเหลือแทน แต่ละคนที่ขุดให้ขุดรวมกันจุด
เดียว ! ” ในเวลาเดียวกันนางกล่าวกับผู้คนว่า “ในการช่วยชีวิตคน
อื่นเท่านั้น คนอื่นก็จะสามารถช่วยสมาชิกครอบครัวของพวกเจ้าได้
ถ้าพวกเจ้าคิดถึงแต่ครอบครัวของพวกเจ้า มันจะไร้ประโยชน์หากไม่
คำนึงถึงวิธีการที่เราใช้สำหรับการกู้ภัย”
ทุกคนผงกหัวและชายหนุ่มหลายคนได้รับเลือกจากทหารให้เข้า
มาปฏิบัติการช่วยชีวิตแต่มีบางคนที่รู้สึกกังวลเล็กน้อย พวกเขา
กังวลว่าจะเกิดดินถล่มอีกครั้งและพวกเขาออกไปตาย แต่ต่อมาเมื่อ
พวกเขาเห็นองค์หญิงจี่อันและองค์ชายหกซึ่งทั้งคู่รีบเข้าไป พวกเขา
สงสัยว่าชีวิตของพวกเขามีค่าแค่ไหน ? องค์หญิงและองค์ชายยังไม่
กลัว แล้วพวกเขาจะต้องกลัวอะไร ดังนั้นพวกเขาทั้งหมดเริ่ม
ลงทะเบียนเพิ่มจำนวนผู้ช่วยเหลือ
เฟิงหยูเองเข้ามาในพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบและมองไปที่ด้านบน
ของภูเขาที่นั่นนางเห็นว่าแผ่นดินถล่มได้เริ่มขึ้นครึ่งทางแล้ว มีรู
ขนาดใหญ่อย่างเห็นได้ชัดที่ด้านข้างของภูเขา มันเป็นส่วนหนึ่งของ
การพังภูเขาที่เริ่มถล่มทลาย บานซูยืนอยู่ข้าง ๆ นาง และกล่าวว่า

“สาเหตุของการเกิดดินถล่มควรเป็นพื้นที่ยุบตัว การพังทลายทำให้
เกิดการสั่นสะเทือนของภูเขาที่เหลือซึ่งทำให้เกิดดินถล่ม”
“ในพื้นที่มีถ ้าขนาดใหญ่มาก”เฟิงหยูเองสังเกตเห็นจาก
ระยะไกล และกล่าวว่า “มันดูแปลก ๆ เหมือนกัน ราวกับว่าภูเขาถูก
ทำให้เป็นโพรง นอกจากนี้การขุดนี้ไม่ได้เป็นสิ่งที่มีอยู่ตั้งแต่ต้น มัน
ควรจะทำขึ้นมาเอง” นางชี้ไปที่พื้นที่ที่ยุบและกล่าวว่า “ดูสิ ดินแข็ง
มาก มีละอองฝุ่นอยู่ในก้อนหิน นอกจากนี้พื้นที่นั้นได้ถูกขุดแล้ว หาก
ภูเขากลวงแล้วเหตุการณ์จะไม่เกิดขึ้นในเวลานี้ มันควรจะเกิดขึ้นเมื่อ
มันถูกขุด” ขณะที่นางกล่าวนางเดินไปข้างหน้า ก่อนอื่นนางมอง
ผู้บาดเจ็บที่ถูกพาตัวไปและมีบางคนที่หยุดหายใจแล้วและบางคนก็ยัง
หายใจอยู่ แต่ทุกคนก็เต็มไปด้วยเลือด มันเป็นไปไม่ได้ที่จะบอกได้
ทันทีว่าพวกเขาได้รับบาดเจ็บที่ไหน
“หวงซวนหาคนจากหยูโจวเพิ่มเติมเพื่อนำกระโจมมาให้มาก
ขึ้น นำมาให้มากที่สุด” นางเริ่มสั่งงาน “วังซวน แจ้งให้ทหารในหยูโจว
มีส่วนร่วมในการช่วยเหลือ ผู้ที่ได้รับบาดเจ็บเล็กน้อยจะถูกส่งไป
รักษาที่โรงหมอของหยูโจวทันที พวกเขาไม่จำเป็นต้องรักษาที่นี่”
หญิงสาวสองคนไปดำเนินการตามคำสั่งโดยทันทีเหลือเพียง
บานซูที่ไม่เต็มใจออกจากข้างเจ้านายของเขา “ภูเขายังคงเป็น
อันตราย ใครจะรู้ว่าเมื่อใดจะเกิดดินถล่มอีกครั้ง การอยู่ที่นี่คนเดียว
นั้นอันตรายเกินไปขอรับ”

เฟิงหยูเองเข้าใจเหตุผลนี้ดังนั้นนางจึงสั่งให้คนตั้งกระโจมห่าง
ออกไปเล็กน้อย ในขณะเดียวกันนางเตือนผู้คนที่มีส่วนร่วมในการ
ช่วยเหลือว่าการอยู่อย่างปลอดภัยเป็นสิ่งสำคัญที่สุด
ทหารกำลังประสานงานกับคนที่ไม่ได้รับบาดเจ็บเพื่อตรวจสอบ
รายชื่อคนที่ยังสาบสูญเฟิงหยูเองขอให้ซวนเทียนเฟิงช่วยดูแลสิ่ง
เหล่านี้ สำหรับตัวนางเอง นางรีบเข้าไปทำงานรักษาผู้บาดเจ็บทันที
กระโจมแรกที่วังหลินตั้งขึ้นนั้นถูกปล่อยให้นางใช้มีคนเอา
เครื่องมือผ่าตัดไว้ให้นางใช้และมันถูกนำเข้าไปในกระโจม จากนั้น
นางก็เข้าไปในกระโจมและไม่อนุญาตให้ใครเข้ามาด้วย จากนั้นนางก็
เข้าไปในมิติของนางเพื่อนำยาจำนวนมากออกมา มันเป็นยา
ตะวันตกทั้งหมด ในสถานการณ์แบบนี้ ยาตะวันตกมีประสิทธิภาพ
มากที่สุด ยาจีนทำหน้าที่ช้าเกินไปและไม่สามารถพึ่งพาเพื่อช่วยชีวิต
ได้
นอกจากนี้ยังมีการเตรียมอุปกรณ์พร้อมกับเครื่องมือเพื่อให้การ
ถ่ายเลือดเหล่านี้ด้วยในเหตุการณ์แบบนี้ผู้บาดเจ็บส่วนใหญ่ต้องการ
เลือดจำนวนมาก หากไม่ได้รับการถ่ายเลือด ผู้บาดเจ็บจะไม่สามารถ
มีชีวิตอยู่ได้ เนื่องจากเลือดที่ต้องการมาจากมิติของนาง นางไม่เคย
สอนหมอเกี่ยวกับวิธีการถ่ายเลือด ตอนนี้นางเป็นคนเดียวที่สามารถ
ทำได้ เฟิงหยูเองรู้สึกว่านี่ช่างน่าเบื่อหน่าย แต่นางก็ไม่มีทางเลือก
นอกจากต้องกัดฟันและทนกับมัน

นางรีบเตรียมการทั้งหมดและทันทีที่มีคนเตรียมกระโจมหมอ
ต่อไปทหารเข้ามาจากข้างนอกและสร้างเตียงชั่วคราว จากนั้นนางก็มี
หมอไม่กี่คนที่เรียกเข้าไปข้างใน อันนี้จะเป็นกระโจมหลักและมันจะ
รักษาเฉพาะที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสมาก เฟิงหยูเองก็ได้เตรียมการ
รักษาบางอย่างเพื่อปรับปรุงกระบวนการให้ดีขึ้น ผู้บาดเจ็บที่ได้รับ
การรักษาในกระโจมจะถูกนำไปที่กระโจมอีกแห่งทันที พื้นที่ตรงนี้จะ
เปิดขึ้นสำหรับคนต่อไปที่ต้องการ วังหลินคัดลอกความคิดของนาง
และทำการเตรียมการที่คล้ายกันสำหรับกระโจมทางการแพทย์อื่น ๆ
งานทางการแพทย์เริ่มต้นขึ้นทันทีและมันยังคงดำเนินต่อไป
ตั้งแต่เช้าจนดึกมีคนมากมายที่ถูกขุดขึ้นมาและพวกเขาถูกพาไปที่
กระโจมทีละคน ไม่ว่าในกรณีใดหมอคนอื่นสามารถทำงานเป็นกะ
และพักกินข้าวดื่มน ้า อย่างไรก็ตามเฟิงหยูเองไม่สามารถแลกเปลี่ยน
กับคนอื่นได้ นางไม่มีเวลากินข้าวหรือดื่มน ้า จากช่วงเวลาที่นางเริ่ม
งานจนถึงวินาทีสุดท้าย แม้หวงซวนที่เช็ดเหงื่อนางก็ทนไม่ได้ที่จะดู
ต่อไป ขณะที่นางแนะนำเฟิงหยูเองซ ้า ๆ ว่า “คุณหนูพักสักหน่อย
แบบนี้เมื่อไหร่จะจบ ? คุณหนูไม่สามารถปล่อยให้ตัวเองล้มลงจาก
ความเหนื่อยล้าได้เจ้าค่ะ”
อย่างไรก็ตามเฟิงหยูเองส่ายหน้าและกล่าวว่า“ไม่ ถ้าข้าพักนั่น
หมายความว่าผู้คนจะตายเพราะพวกเขาไม่ได้รับการรักษาอย่าง
ทันท่วงที ข้ายังสามารถทนได้ ข้าไม่สามารถดูพวกเขาตายต่อหน้า
ต่อตาข้าได้” นางไม่ได้เอาแต่ทำงาน ในขณะที่นางกล่าวนางดึงแท่ง

ขนมออกมาจากมิติของนางแล้วกัด “ดูสิ สิ่งนี้สามารถระงับความหิว
ได้” หลังจากกล่าวแบบนี้นางก็โยนให้หวงซวน 1 อัน
หวงซวนมีนิสัยชอบกินการกระทำของคุณหนูของนางทำให้
นางกังวลอย่างมาก น่าเสียดายที่ตัวนางเองไม่สามารถให้ความ
ช่วยเหลือได้มากนัก ไม่ใช่ว่านางไม่ได้เรียนรู้ความสามารถด้าน
การแพทย์ของคุณหนู เมื่อนึกย้อนไปถึงสมัยนั้นในค่ายทหารเมื่อ
ทหารถูกวางยาพิษ นาง วังซวนและบานซูได้ช่วยฉีดยาให้กับทหาร
แต่ตอนนี้วิธีการรักษาแบบนี้แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง นางดู
ขณะที่หมอจากห้องโถงสมุนไพรตัดเนื้อเปิดออกแล้วเชื่อมต่อกระดูก
ภายในเนื้ออีกครั้งก่อนที่จะเย็บแผลที่ถูกปิด นอกจากนี้นางยังเฝ้าดู
คุณหนูของนางให้เลือดผู้บาดเจ็บ เห็นได้ชัดว่าเป็นเช่นนี้ที่ทำให้
ช่วยชีวิตผู้คนไว้ได้
นางรู้ว่าความสามารถทางการแพทย์ของคุณหนูนั้นยอดเยี่ยม
มากแต่ผู้คนไม่ได้ทำจากเหล็กไหล นางจะทนได้นานแค่ไหน ?
ในที่สุดองค์ชายหกซึ่งเสร็จจากการดูแลสถานการณ์ด้านนอก
เขายกม่านขึ้นเขาเข้าไปในกระโจม เขาได้ยินว่าเฟิงหยูเองไม่ได้
พักผ่อนตั้งแต่เช้าจรดค ่า และนางยังไม่ได้กิน-ข้าว การเข้ามาดูคราว
นี้ แต่แน่นอนว่าใบหน้าเล็ก ๆ นั้นดูซีดเซียวเล็กน้อยในแสงเทียน เห็น
ได้ชัดว่านี่เป็นผลมาจากการทำงานหนักมากเกินไป
เขาก้าวไปข้างหน้าและรับผ้าเช็ดหน้าเพื่อเช็ดเหงื่อจากหวงซวน
และส่งหวงซวนไปที่อื่น จากนั้นเขาก็ยืนอยู่ข้างเฟิงหยูเองและรับงาน

ของหวงซวน พร้อมขอร้องอย่างจริงจัง “ถ้าเจ้าล้มป่วยจากการ
พยายามช่วยคนเหล่านี้ จะเกิดอะไรขึ้นกับคนที่ต้องการการรักษาใน
อนาคต ? ลองคิดดูสิ การกินอาหารจะใช้เวลามากแค่ไหนหรือจะ
สลบลงจากความเหนื่อยล้าทำให้เสียเวลามากขึ้น ? เจ้าเป็นคนที่
ค่อนข้างฉลาด ทำไมเจ้าถึงไม่สามารถคิดแบบนี้ได้ด้วยซ ้า”
เฟิงหยูเองเพิกเฉยต่อเขาและทำงานต่อไปซวนเทียนเฟิงไม่ยอม
แพ้และให้คำแนะนำอย่างต่อเนื่อง “อาหารได้ถูกเตรียมไว้แล้ว ข้ามี
เตาเตรียมที่นี่และมีพ่อครัวสองสามคนจากร้านอาหารในหยูโจวที่ถูก
เรียกให้มาเตรียมอาหาร คนที่มีส่วนร่วมในความพยายามช่วยเหลือ
จำเป็นต้องกิน เพียงหยุดพักและกินสักหน่อย ใช้เวลาไม่นานหรอก”
ไม่มีอะไรที่เฟิงหยูเองทำได้ในอดีตนางไม่เคยรู้สึกว่าองค์ชายหก
เป็นคนพูดมากเช่นนี้ ดังนั้นทำไมเขาถึงเป็นเหมือนบ่าวรับใช้ที่จู้จี้
จุกจิกถึงไม่สิ้นสุด ? แต่นางก็ซาบซึ้งใจมากที่ซวนเทียนเฟิงปรากฏตัว
ในที่สุดนางก็พุ่งเข้าหางานของนางหลังจากเข้าสู่กระโจมแพทย์ นาง
ไม่สามารถใส่ใจกับสถานการณ์ข้างนอกได้ โชคดีที่ซวนเทียนเฟิงนั้น
ละเอียดมากและเขาก็เตรียมครัวไว้
นางต้องการหยุดจริงๆ แต่ผู้คนที่ได้รับบาดเจ็บถูกนำตัวเข้ามา
ในกระโจมอย่างต่อเนื่อง และประมาณหกในสิบต้องการเลือด นางไม่
เพียงต้องทดสอบกรุ๊ปเลือดของผู้บาดเจ็บเท่านั้น แต่นางยังต้องการ
ทดสอบกรุ๊ปเลือดของผู้ที่บริจาค นางยุ่งแบบนี้และยังมีคนอีกหลาย
คนเข้าแถว นางจะให้ตัวเองหยุดได้อย่างไร เฟิงหยูเองยังคงทำงาน

และกล่าวกับซวนเทียนเฟิง “พี่หกไม่ต้องกังวล ข้าเข้าใจสิ่งนี้ ข้ายังคง
ไม่ล้มลงจากความเหนื่อยล้า สำหรับท่านพี่ ท่านพี่ไม่ว่างตลอดเวลา
ท่านพี่กินอะไรแล้วยังหรือเจ้าคะ ? ” นางถามสิ่งนี้ แต่ไม่ได้ค้นหา
นางเพิ่งเสร็จการถ่ายเลือดของใครบางคน และยังคงมีคนต่อไป
คนที่ดึงเลือดเขาฟังทั้งสองคนพูดเมื่อเขาลุกขึ้นยืน เขาก็อด
ไม่ได้ที่จะกล่าวว่า “องค์หญิง องค์ชายเซียนพูดถูกขอรับ ท่านต้อง
ดูแลตัวเอง ! ชีวิตของเราทุกคนมีค่าน้อย แต่ท่านแตกต่างกัน ! ”
“ข้าแตกต่างอย่างไร? ” นางส่ายหัว “ชีวิตมนุษย์ทุกคนมีค่า
เท่ากัน เราไม่สามารถได้รับการปฏิบัติที่ดีกว่าคนอื่นเพียงเพราะข้า
เป็นองค์หญิง และท่านพี่เป็นองค์ชาย ในสายตาของข้า ทุกคน
เหมือนกัน ข้ากำลังช่วยชีวิตทุกคน”
เมื่อคนผู้นั้นได้ยินคำพูดเช่นนั้นเขาก็รู้สึกงุนงงทันที ราวกับว่า
เขาไม่เคยเห็นใครบางคนที่มองว่าชีวิตพวกเขามีความสำคัญ แม้ว่า
เขาจะดีใจที่สามารถหลีกเลี่ยงภัยพิบัตินี้ได้ แต่เขาทำงานในเหมือง
เป็นเวลาหลายปี ในอดีตเหมืองนี้เป็นขององค์ชายสาม และผู้ขุดได้รับ
ความทุกข์ทรมานเล็กน้อย ค่าแรงไม่ดีและบ่อยครั้งที่พวกเขาต้องรีบ
ทำงานกลางดึก แต่เขาเป็นองค์ชาย ดังนั้นพวกเขาจะพูดอะไรไม่ค่อย
ได้ พวกเขาไม่มีทักษะอื่น ๆ พวกเขาสามารถขายแรงงานเพื่อเงิน
เพื่อดูแลครอบครัวของพวกเขาเท่านั้น
หลังจากนั้นเหมืองก็ถูกส่งมอบให้กับองค์หญิงจี่อันแม้ว่าตัวองค์
หญิงจี่อันเองไม่เคยไปเยี่ยม นางส่งคนเก่ง ๆ มาดูแลด้านนี้ ไม่เพียงแต่

ผู้คนขององค์หญิงจี่อันจะมาเยี่ยมชมบริเวณนี้เท่านั้น การดูแล
คนงานดีขึ้นอย่างมากในทันที ไม่เพียงแต่ค่าแรงของพวกเขาจะ
เพิ่มขึ้นเป็นสามเท่าเท่านั้น แต่พวกเขาไปทำงานตามเวลาที่กำหนด
ทุกเช้า พวกเขาจะไม่ถูกขอให้ทำงานต่อ เมื่อถึงเวลาสำหรับวันหยุด
ปลาและเนื้อสัตว์ก็ถูกปล่อยออกมา และเมื่อพวกเขาล้มป่วยหรือได้รับ
บาดเจ็บ พวกเขาสามารถไปรักษาและรับยาได้ฟรีจากร้านห้องโถง
สมุนไพรในหยูโจว
ตอนนี้องค์หญิงจี่อันได้บอกเขาว่าชีวิตทุกคนมีค่าเท่ากัน
สำหรับคนทำงานสามัญคนธรรมดาคนนี้ เขารู้สึกซาบซึ้งมากในทันที
!
เขาไม่แนะนำให้เฟิงหยูเองกินอีกต่อไปเขากลับออกจาก
กระโจมแพทย์ทันทีเพื่อบอกเล่าความรู้สึกของเขาไปยังเพื่อนร่วมงาน
ของเขา !