Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 876 องค์ชายผู้นี้ไม่มีความยุติธรรม

ตอนที่876 องค์ชายผู้นี้ไม่มีความยุติธรรม

กองทัพของซวนเทียนหมิงตั้งค่ายสิบลี้นอกเมืองชาปิงและพวก เขาก็ย้ายเข้ามาอย่างเป็ นทางการในเวลาเดียวกันทหารบางส่วนถูก ปล่อยให้ประจ าการอยู่ในเมืองชาปิง แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้ปกครอง เมืองชาปิงในขณะนี้ แต่เจ้าหน้าที่ในสานักงานของทางการได้ถูก เปลี่ยนเป็ นเจ้าหน้าที่ทหารจากราชวงศ์ต้าชุนแล้ว อาจกล่าวได้ว่า ภายในเมืองชาปิงนั้นได้กลายเป็ นส่วนหนึ่งของราชวงศ์ต้าชุนแล้ว เนื่องจากซวนเทียนหมิงสัญญากับพลเมืองของเมืองชาปิง หนึ่งเดือน ต่อมาเจ้าหน้าที่จากราชวงศ์ต้าชุนจะเข้ามาและทาทะเบียนพลเมือง ของราชวงศ์ต้าชุน หลังจากนี้ได้รับการดูแลการค้าจะกลับสู่ปกติ อย่างเป็ นทางการ ไม่จาเป็ นต้องมีขั้นตอนพิเศษอีกต่อไปเพราะเมือง ชาปิงกลายเป็ นส่วนหนึ่งของราชวงศ์ต้าชุนไปแล้ว ทั้งสองฝ่ ายเป็ น ส่วนหนึ่งของอาณาจักรเดียวกัน

สาหรับผู้ที่ต้องการอาศัยอยู่ในราชวงศ์ต้าชุนจากเมืองชาปิง ราชวงศ์ต้าชุนยินดีต้อนรับพวกเขา เป็ นเพียงว่าพวกเขาจ าเป็ นต้อง

ดูแลค่าใช ้จ่ายทั้งหมดด้วยตนเอง แน่นอนว่ายังมีผู้คนในภาคใต้ที่ ต้องการไปเที่ยวและพักอาศัยในเมืองชาปิง ด้านนี้ก็ยินดีต้อนรับพวก เขา ชาปิงไม่ได้เป็ นเมืองของกูซูอีกต่อไป มันกลับกลายเป็ นส่วนหนึ่ง ของดินแดนของราชวงศ์ต้าชุน อย่างไรก็ตามมันไม่ได้เป็ นส่วนหนึ่ง ของมณฑลใด ๆ ซวนเทียนหมิงคิดว่าในที่สุดเขาก็จะต้องปรับเปลี่ยน เมืองทั้งหมดในกูซู และมณฑลท้องถิ่นใหม่จะถูกสร ้างขึ้น บางคนจะ ถูกส่งไปเพื่อควบคุมโดยเฉพาะ

ทหาร300,000 นายที่องค์ชายแปดทิ้งไว้ข้างหลังไม่ได้ถูกนาไป ที่เมืองชาปิง พวกเขาอยู่ในภาคใต้ มีเพียงส่วนหนึ่งของพวกเขาที่ถูก น าไปซ่อมก าแพงเมืองชาปิง พวกเขาได้รับก้อนอิฐจากหลานโจวจาก นั้นใช ้อูฐเพื่อส่งพวกเขาไปยังเมืองชาปิง คนเหล่านั้นไม่ได้คิดอะไรเลย ในตอนแรก แต่เมื่อกาแพงเมืองถูกซ่อมแซม พวกเขาพบว่ามี บางอย่างผิดปกติ ! กองทัพของซวนเทียนหมิงรับผิดชอบในการท า และจัดเตรียมวิธีการซ่อมแซม แต่กองทัพภาคใต้เป็ นผู้ที่ลงมือทางาน จริง บนพื้นฐานอะไร

บางคนไม่มีความสุขกับมันพวกเขาทิ้งเครื่องมือและชี้ไปที่ กองทัพของซวนเทียนหมิง และตะโกนเสียงดัง “ท าไมพวกเจ้าไม่ ท างาน ? ”

คนของซวนเทียนหมิงรู ้สึกงงงวยและถามว่า“เราไม่ได้ท างาน หรือ ? หากไม่มีเราบอกวิธีการ เจ้าจะรู ้วิธีการสร ้างมันขึ้นมาหรือไม่ ? มีงานให้ทามากกว่าการใช ้แรงงาน มีสิ่งที่เรียกว่าการใช ้ความคิด เรา

ก าลังใช ้ความคิด รีบสร ้างอย่างรวดเร็ว แม่ทัพบอกว่าหากในตอนเย็น กาแพงไม่ได้ถูกสร ้างขึ้นมาจนสูงเท่านี้” เขาชี้ด้วยมือของเขา “จะไม่มี อาหารให้พวกเจ้าในคืนนี้”

“บนพื้นฐานอะไร? ” กองทัพภาคใต้ระเบิด “ทางานในวันที่ อากาศร ้อนจัดและไม่ให้อาหารเรา บนพื้นฐานอะไร ? ”

“เพราะพระองค์เป็ นองค์ชายเก้า! หากเจ้ามีการคัดค้านใด ๆ เจ้า สามารถไปร ้องเรียนกับองค์ชายเก้า ส่วนพระองค์จะสนใจหรือไม่ก็ ตาม ยังมีจุดจบที่พวกเจ้าจะพบเจอเพื่อนามาใช ้แต่พวกเจ้าต้องคิด ให้รอบคอบ อย่าโทษเราว่าไม่เตือนพวกเจ้า คาสั่งเหล่านี้ทั้งหมดถูก ส่งลงมาโดยองค์ชาย”

กองทัพภาคใต้ห่อเหี่ยวองค์ชายเก้าคือองค์ชายแห่งนรก ใครจะ เบื่อเมื่อต้องไปทาสิ่งนี้ ? แต่เพื่อที่จะยืนหยัดอย่างนี้ พวกเขาก็รู ้สึกไม่ สมส่วน !

ผู้คนในกองทัพขององค์ชายหยูเปิดเผยความจริงแก่พวกเขาว่า “พวกเจ้าถูกส่งมาภาคใต้นานแค่ไหนแล้ว ? พวกเจ้ามีความคืบหน้า ในการโจมตีกูซูบ้างหรือไม่ ? มีผลจริง ๆ หรือไม่ ? เราเพิ่งมาถึงแต่เรา ก็ได้ตีเมืองชาปิง พวกเจ้าใช ้ความพยายามหรือไม่ ? ออกไปและถาม เกี่ยวกับการต่อสู้ ใครบ้างที่สามารถเดินเคียงข้างกันกับแม่ทัพของ เรา พวกเจ้าเคยเห็นพลังแห่งสายฟ้ าหรือไม่ ? หากพวกเจ้าอยู่มาสาม ชั่วอายุคนแล้ว พวกเจ้าจะทาได้หรือไม่ ? ด้วยความฉลาดระดับนี้ พวกเจ้าจะท าอะไรได้นอกจากการซ่อมก าแพง ? ”

ใครจะรู ้ว่าคนพวกนี้สับสนด้วยความร ้อนหรือถ้าพวกเขาสับสน จากการโต้เถียงแต่พวกเขาเริ่มคิดว่าการโต้เถียงของพวกเขา สมเหตุสมผล ดังนั้นพวกเขาจึงไม่โต้แย้งกันต่อไป พวกเขาเริ่มก่ออิฐ อีกครั้งอย่างเงียบ ๆ พวกเขาจะมองไปที่กองทัพขององค์ชายหยูเพื่อ ขอค าแนะน า พวกเขารู ้สึกร าคาญมาก

แต่การพูดถึงสายฟ้ าในวันนั้นไม่ต้องพูดถึงทหารของกูซู แม้กระทั่งทหารของกองทัพภาคใต้ก็รู ้สึกกลัว มันอาจเป็ นสายฟ้ าจาก สวรรค์หรือไม่ ? คนเหล่านี้ยังคงก่อกาแพงในขณะที่คิดถึงเสียงฟ้ าร ้อง ในคืนนั้น พวกเขาเริ่มเพิ่มความเร็ว ไม่สามารถทาให้องค์ชายเก้าขุ่น เคืองได้ นี่คือสิ่งที่ทุกคนเห็นด้วย

ทหารที่ก่อกาแพงอาจยอมรับชะตากรรมของตนได้แต่รองแม่ ทัพภาคใต้ไม่ยอมรับ เจียงซวนเป็ นมือขวาขององค์ชายแปด นอกเหนือจากซวนเทียนโม กองทัพ 300,000 นายจะฟังคาสั่งของ เขาเท่านั้น หลังจากซวนเทียนโมกลับไปยังเมืองหลวง ทหาร 300,000 นายถูกส่งมาให้เขา ทหารของกองทัพภาคใต้สาบานกับ องค์ชายแปดว่าไม่ว่าใครจะเป็ นผู้ควบคุมกองทัพภาคใต้ พวกเขา 300,000 นายจะช่วยองค์ชายแปดเสมอ

วันนั้นตอนเที่ยงเจียงซวนพิจารณาสถานการณ์อย่างรอบคอบ และในที่สุดก็รีบไปที่เมืองชาปิงเพื่อดูซวนเทียนหมิง ซวนเทียนหมิง เห็นเขาในกระโจมทางใต้ของเมืองชาปิง ในเวลานั้นหมอผีซางคังอยู่ ในขั้นตอนของการจัดการเข็ม ปลายของเข็มนั้นแหลมขึ้น กดนิ้วโป้ ง

ลงยาก็ออกมาจากเข็ม เมื่อเห็นสิ่งนี้ทาให้กล้ามเนื้อใบหน้าของเจียง ซวนกระตุก แต่เขาก็มาแล้ว เขาไม่สามารถปล่อยให้ตัวเองตกใจกับ หมอทหาร ดังนั้นเขาจึงกัดฟันของเขาและแสดงความยินดีกับซวน เทียนหมิง เขาคุกเข่าและแสดงความเคารพ อย่างไรก็ตามเขาไม่เคย ได้ยินค าตอบจากอีกฝ่ าย

ซวนเทียนหมิงไม่ได้เป็ นแค่แม่ทัพเขายังเป็ นองค์ชายและเป็ น ส่วนหนึ่งของราชวงศ์ หากซวนเทียนหมิงไม่บอกให้เขาลุกขึ้น เขาจะ กล้าลุกขึ้นได้อย่างไร เขาจึงคุกเข่าต่อไป กระโจมนี้ถูกสร ้างขึ้นใน ทะเลทราย ดังนั้นพื้นของกระโจมจึงเป็ นเพียงทรายซึ่งร ้อนมาก เขา รู ้สึกอึดอัดอย่างมากขณะที่คุกเข่าและขมวดคิ้วแน่น เขาสงสัยกับ ตัวเองว่าองค์ชายเก้าแห่งนรกตั้งใจทาอะไรกันแน่ ?

อย่างไรก็ตามซวนเทียนหมิงกาลังอ่านจดหมายที่ชายาของเขา เขียนถึงเขาจดหมายที่เขียนถึงความยุ่งเหยิงเกิดขึ้นที่เหมืองเมื่อองค์ ชายแปดทาให้นางโกรธมาก แต่นางยังเขียนเกี่ยวกับวิธีการที่มณฑล จี่อันทาได้ค่อนข้างดีเมื่อเร็ว ๆ นี้ เขารู ้สึกพึงพอใจมาก มันเป็ นอย่างที่ เขาพูด ชายาของเขาเป็ นคนที่มีฝีมือที่สุด ไม่ว่านางจะไปที่ไหน นาง จะสร ้างความสงบให้กับบริเวณนั้นของโลก แม้ว่าจะมีคนที่ต้องการ สร ้างปัญหา พวกเขาก็จะถูกบดขยี้อย่างรวดเร็ว

เขาอ่านจดหมายเสร็จก่อนที่จะหันมาสนใจเจียงซวนอย่างไรก็ ตามเขาไม่ได้สังเกตว่าคนผู้นั้นคุกเข่ารายงานตัวตนของเขาและ แสดงความเคารพ ดังนั้นเขาจึงถามว่า “เจ้าบอกว่าเจ้าเป็ นใครนะ ? ”

เจียงซวนรู ้สึกไม่พอใจมากขึ้นแม้กระนั้นเขาไม่กล้าทาอะไร เขา กล่าวได้เพียงว่า “ผู้ใต้บังคับบัญชาคนนี้คือรองผู้บัญชาการกองทัพ ภาคใต้, เจียงซวนขอรับ”

”โอ้รองผู้บัญชาการกองทัพภาคใต้” ซวนเทียนหมิงพยักหน้า “เจ้ามาพบองค์ชายผู้นี้มีอะไรหรือไม่ ? ”

เจียงซวนขมวดคิ้วและนึกในใจว่านี่ไม่ใช่เสียเวลาพูดหรอกหรือ ? เจ้าเข้ายึดสิทธิในการบังคับบัญชากองทัพภาคใต้ และน าคนของ ข้ามาที่นี่กี่วันแล้ว ? นอกจากการน าทหารมาซ่อมแซมก าแพงเมือง แล้วยังมีอะไรอีก พวกเขาถูกทิ้งไว้ที่นั่นโดยไม่มีคาสั่งใด ๆ ถ้าข้าไม่ ได้มาวันนี้ เจ้าวางแผนจะปล่อยเราทิ้งไว้เช่นนั้นตลอดเวลาหรือไม่?

เจียงซวนคร่าครวญอยู่ในใจอย่างไรก็ตามเขาไม่กล้าพูดอะไร ออกมาดัง ๆ แต่เขาพูดด้วยน้าเสียงคร่าครวญ “องค์ชายเก้า เราเป็ น ทหาร เราประจาการในภาคใต้มาหลายปีแล้ว นับตั้งแต่แม่ทัพกลับไป เมืองหลวง ทหาร 300,000 นายที่นี่ไม่มีผู้นา ตอนนี้ในที่สุดเราก็เห็น ว่าพระองค์ถูกส่งมาที่นี่ เราไม่เคยคิดเลยว่าพระองค์จะโจมตีเมือง ชาปิงโดยไม่บอกเรา หลังจากยึดเมือง เราก็ยังถูกเพิกเฉยต่อไป ทหาร ทุกคนสับสนมาก ข้ามาถามอย่างไร ้ยางอาย องค์ชายเก้ามีแผนการ เช่นไรส าหรับเราในกองทัพภาคใต้ขอรับ ? ”

เขาพูดด้วยความมั่นใจเล็กน้อยว่าเขามีความยุติธรรมอยู่ข้าง เขาและเขารู ้สึกว่าเหตุผลนั้นยืนอยู่ข้างเขา เขาอดไม่ได้ที่จะมองขึ้น ไปและมีความสุขมาก

แต่ซวนเทียนหมิงยังคงดูขี้เกียจในขณะที่เอนหลังพิงเก้าอี้จ้อง มองเขาด้วยสายตาที่ชั่วร ้าย เขาไม่พูด เขาดู อย่างไรก็ตามการจ้อง มองนี้ส่งผลให้เจียงซวนเริ่มเหงื่อออกในวันที่อากาศร ้อนนี้ “เนื่องจาก แม่ทัพมีอานาจสั่งการกองทัพเรา ทุกคนควรได้รับการดูแลโดยไม่ เลือกปฏิบัติ” เขากัดฟันของเขาและพูดถ้อยคาเหล่านี้ออกมา ราวกับ ว่าเขาใช ้กาลังทั้งหมดของเขาจนหมด เมื่อมาถึงจุดนี้เจียงซวนก็ พบว่าองค์ชายเก้านั้นน่ากลัวยิ่งกว่าองค์ชายแปด เพียงแค่มองก็เพียง พอที่จะทาให้เขารู ้สึกกลัว

ในที่สุดซวนเทียนหมิงกล่าวว่า“เจ้ากาลังพูดกับองค์ชายผู้นี้ หรือไม่ ? หากเจ้าเรียกองค์ชายแปดที่ได้รับมอบหมายว่าแม่ทัพแล้ว ทาไมองค์ชายผู้นี้จะต้องดูแลเจ้าในฐานะทหาร ? เจ้าเป็ นเพียงไม้ ประดับที่ทาหน้าที่เหมือนทหาร ! ” เขาเอนตัวลงบนเก้าอี้ของเขาอีก ครั้งและพบตาแหน่งที่สบาย “นอกจากนี้เมื่อพูดถึงสิ่งที่องค์ชายผู้นี้ ทา มีตรงไหนที่เจ้าเข้ามาแทรกแซงได้ ? คนที่องค์ชายผู้นี้ใช ้และไม่ ใช ้เพิกเฉยและใส่ใจเมื่อใดกันที่เจ้ามีสิทธิ์พูดเรื่องนี้ ? ”

คาถามนี้ทาให้เจียงซวนสั่นไหวนอกจากนี้เขายังตระหนักว่าคน ตรงหน้าก าลังมโกรธและมองหาปัญหา แม้ว่าเขาจะพูดอย่างจงใจ แต่ เขาไม่เคยคิดเลยว่าองค์ชายเก้าจะมีความเชี่ยวชาญในการสร ้าง

ปัญหาเกี่ยวกับสิ่งต่าง ๆ ที่กล่าวมา เขาไม่ได้กลั้นเล็กน้อยเมื่อ ชี้ให้เห็นซึ่งทาให้เขารู ้สึกเขินอายมาก แต่…“แต่ในอดีตองค์ชายแปด

ไม่เป็ นเช่นนี้” เขารู ้สึกว่าสิ่งที่เขาพูดมีเหตุผล “เมื่อองค์ชายแปดเป็ น แม่ทัพ พระองค์ทรงปฏิบัติต่อทหารทุกคนเท่าเทียมกัน”

“เมื่อเจ้าคิดถึงองค์ชายแปดของเจ้ามากเจ้าก็ไปหาพระองค์ ! ทหาร ! ” ซวนเทียนหมิงตะโกนอย่างกะทันหัน และทหารบางคนเข้า มาในกระโจม ในขณะที่เขากล่าวว่า “พาคนนี้ที่เรียกตัวเองว่าเป็ น รองผู้บังคับกองทหารของกองทัพภาคใต้ 300,000 นาย ชื่อเจียง ซวน…ลากตัวเขาออกไป ถอดตาแหน่งเขาและให้คนส่งเขากลับไปที่ เมืองหลวง เขาจะต้องถูกส่งไปหาพี่แปด เจ้านายและผู้ใต้บังคับบัญชา คู่นี้จะได้เจอหน้ากันและโอบกอดกันและกันด้วยน้าตา อย่าลืมเรื่อง ความเมตตาขององค์ชายผู้นี้ต่อทหารในภาคใต้”

“องค์ชายเก้า! ไม่ ! ท่านแม่ทัพ ! ” เจียงซวนโบกมืออย่างสิ้น หวังและกล่าวว่า “ท่านแม่ทัพ ท่านต้องไม่ทาเช่นนี้ นี่ไม่สมควร ! ข้า เป็ นรองแม่ทัพมาหลายปีแล้ว ข้าจะสูญเสียต าแหน่งของข้าเพียง เพราะพระองค์พูดอย่างนั้นหรือ ? ”

ซวนเทียนหมิงส่ายหัว“ไม่สมควรหรือ ? สาหรับองค์ชายผู้นี้ไม่มี สิ่งใดที่จะยุติธรรม โลกนี้เองไม่ใช่ หากเจ้าต้องการโลกที่มีความ

ยุติธรรม จงสร ้างด้วยตัวเจ้าเอง น่าเสียดายที่เจ้าไม่มีโอกาสนั้น การ สร ้างโลกของเจ้าเองนั้นหมายถึงการก่อกบฏ ใครจะรู ้ว่าสิ่งที่เจ้าพูด หมายความว่าเจ้าเองต้องการที่จะก่อกบฏหรือพี่แปดต้องการที่จะก่อ กบฏ ข้าต้องเขียนรายงานส่งไปยังเมืองหลวงเพื่อให้เสด็จพ่อ ตรวจสอบอย่างรอบคอบ”

เหงื่อเย็นหยดลงมาจากหน้าผากของเจียงซวนทาไมองค์ชาย เก้าจึงเป็ นแบบนี้ ? เขาพูดเรื่องไร ้สาระได้อย่างไร สิ่งที่กาลังดาเนินไป โดยไม่มีคาสั่งใด ๆ ! เขารู ้สึกราวกับว่าเขากาลังพูดกับหินที่จะคาย คาตอบออกมาโดยอัตโนมัติ เมื่อใดก็ตามที่เขาพูด อะไรบางอย่างอีก ด้านจะโต้กลับ

อีกคนหนึ่งเข้ามาในกระโจมแล้วลากเขาไปกับคนที่เข้ามาก่อน หน้านี้เจียงซวนทาและตะโกนเสียงดัง “องค์ชายเก้า ! หากพระองค์ ทาสิ่งนี้ พระองค์จะไม่ได้กุมจิตใจของทหาร 300,000 นายในกองทัพ ภาคใต้ ! แม้ว่าพระองค์จะมีสิทธิ์ในการสั่งการ แต่ก็เป็ นตาแหน่งกลวง ๆ ไม่มีใครเต็มใจฟังพระองค์ ! หากพระองค์ทาสิ่งนี้ พระองค์จะ ล้มเหลวในการเป็ นแม่ทัพ ! ”

เขากรีดร ้องเสียงดังด้วยความเกลียดชังซวนเทียนหมิงสุดขีด ผลลัพธ ์ก็คือซวนเทียนหมิงยักไหล่และยิ้ม…