Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 878 มีความคิดที่ไม่ควรมี

ตอนที่878 มีความคิดที่ไม่ควรมี

ผู้คนที่อยู่ทางเข้าหน้าร้านห้องโถงสมุนไพรยากที่จะสงบลงทุก
คนรู้สึกราวกับว่าถูกหลอก พวกเขาไม่เพียงแต่เชื่อในร้านห้องโถง
สมุนไพรเท่านั้น แต่พวกเขายังเชื่อในองค์หญิงตัวปลอมอีกด้วย พวก
เขายังคำนับองค์หญิงตัวปลอมหลายครั้ง
ดังนั้นผู้คนจึงรีบเข้าไปในร้านห้องโถงสมุนไพรเพื่อสร้างความ
วุ่นวายเรียกหรูเจียง ทุกคนรู้ว่าห้องโถงสมุนไพรเปิดโดยหรูเจียงพร้อม
กับองค์หญิงจี่อัน ตอนนี้พวกเขาไม่สามารถหาองค์หญิงจี่อันตัว
ปลอม พวกเขาจะต้องถามหาหรูเจียงแน่นอน
หรูเจียงมีท่าทางที่ไร้ประโยชน์ในขณะที่เขามองไปที่ฝูงชนเขา
ขอโทษผู้คนซ ้าแล้วซ ้าอีก และกล่าวเสียงดัง “ข้าขอโทษจริง ๆ สหาย
ข้าก็ตกเป็นเหยื่อเช่นกัน ! เมื่อเจ้าพูดแบบนี้ ข้าก็รู้สึกว่าถูกหลอก
ไม่ปิดบังความจริง แต่เพื่อเชิญชวนองค์หญิงจี่อันออกมารักษทุกคน
ข้าไปเยือนคฤหาสน์ตระกูลเฟิงหลายครั้ง แต่ต่อมาพวกเขาก็ไม่ยอม
ให้ข้าเข้าไป มันยากเหลือเกินที่จะได้พบนาง วันนี้ข้าก็รู้สึกว่าองค์
หญิงจี่อันมีปัญหา ตอนนี้ทุกคนได้รวมตัวกันเพื่อวิเคราะห์ และเมื่อ
รวมกับสิ่งที่องค์ชายเก้าพูด และสิ่งที่พ่อค้าเร่พูดในวันนี้ ข้าคิดว่าการ
หลอกลวงคือความจริง ! ข้าขอโทษสำหรับทุกคนที่เชื่อในองค์หญิงจี่
อันตัวปลอมและร้านเปิดห้องโถงสมุนไพร ทุกคนไม่ต้องกังวล ข้าจะ
ปิดร้านห้องโถงสมุนไพรทันที มันจะไม่ถูกเปิดอีก ในเวลาเดียวกันข้า
จะไปรายงาน ข้าหวังว่าทุกคนสามารถทำหน้าที่เป็นพยานให้ข้าได้ !
”

เมื่อผู้คนได้ยินคำพูดของหรูเจียงพวกเขารู้ว่าพวกเขาไม่
สามารถตำหนิเขาสำหรับเรื่องนี้ ท้ายที่สุดมันก็เป็นเจ้าเมืองที่เป็น
ผู้นำในการจดจำตัวตนขององค์หญิงจี่อันตัวปลอม พลเมืองต ่าต้อย
ไม่ควรเชื่อเขาบนพื้นฐานใด ดังนั้นทุกคนพยักหน้าพร้อมกัน พวก
เขาทุกคนต้องการทำหน้าที่เป็นพยาน แต่ก็มีบางคนที่ถามว่า “เราจะ
ไปร้องเรียนที่ไหน? คฤหาสน์ของเจ้าเมืองล้อมรอบไปด้วยทหาร”
หรูเจียงคิดอยู่พักหนึ่งแล้วกล่าวว่า“ไปเถอะ ไปร้องเรียนกับองค์
ชายเก้า ! ไปหาทหารที่ล้อมรอบคฤหาสน์ของเจ้าเมืองกันเถอะ พวก
เขาเป็นคนขององค์ชายเก้า ลองให้พวกเขาช่วยเราส่งต่อข้อความ
แค่บอกว่ามีองค์หญิงจี่อันตัวปลอมปรากฏตัวในหลานโจว และเรา
ต้องการร้องเรียนนาง ! ”
“ใช่!ไปกันเถิด ! ไปเลย ! ไปรายงานเรื่องนี้กันเถิด!” ขณะที่
พวกเขากล่าว พวกเขามุ่งหน้าไปในทิศทางของคฤหาสน์ของเจ้า
เมือง
ที่มุมถนนเสี่ยวหยาเอนหลังพิงกำแพง นางสวมหมวก นางไม่มี
กำลังเหลือ ถ้าไม่มีเต๋าเอ่อสนับสนุนนาง นางคงไม่สามารถยืนอยู่ได้
“เราควรทำอย่างไรดี”เสี่ยวหยาถามเต๋าเอ่อ “เจ้าเป็นคนฉลาด
เสมอ บอกข้าทีว่าเราควรทำอย่างไร?”
เต๋าเอ่อคิดสักครู่แล้วกล่าวอย่างจริงจัง“มันขึ้นอยู่กับสิ่งที่องค์
หญิงตัดสินใจเจ้าค่ะ”

“อย่าเรียกข้าว่าเป็นองค์หญิงข้าจะหลอกลวงตัวเอง ข้ารู้ว่าบ่าว
รับใช้ในบ้านถูกส่งมอบโดยใต้เท้าจีหรือโดยองค์ชายแปด ในส่วนที่
เกี่ยวกับตัวตนของข้า แม้ว่าเจ้าจะยังไม่ชัดเจนก็ตาม เจ้าควรเดา
ความจริงโดยเฉพาะเจ้า เนื่องจากเจ้าถูกส่งมาเป็นบ่าวรับใช้ส่วนตัว
เจ้าควรเข้าใจอย่างถ่องแท้ใช่หรือไม่ ? ”
เต๋าเอ่อได้ยินนางพูดเช่นนี้จึงหยุดแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง นางพยัก
หน้าแล้วกล่าวว่า “พวกเราทุกคนเป็นคนขององค์ชายแปดและเราทุก
คนก็ทำสิ่งเดียวกันเจ้าค่ะ ข้าอยู่ข้างคุณหนู เป็นเรื่องธรรมดาที่ข้าจะ
แบ่งเบาภาระของคุณหนู ตอนนี้เราได้เข้าสู่สถานการณ์ที่ยากลำบาก
นี้ ข้าต้องการช่วยคุณหนูในการทดลองนี้ นั่นเป็นเหตุผลที่เรื่องนี้
ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของคุณหนู หากคุณหนูต้องการหนี ในโลกที่
กว้างใหญ่เช่นนี้มันน่าจะดี แต่เมื่อคุณหนูหนีไปแล้ว นั่นจะเท่ากับการ
ละทิ้งโอกาสในอนาคตของคุณหนู ไม่ว่าองค์ชายแปดจะทำได้ดี
หรือไม่ ก็ไม่ได้เกี่ยวข้องกับคุณหนูอย่างแท้จริง อาจกล่าวได้ว่าหาก
คุณหนูเลือกที่จะหลบหนี ความพยายามก่อนหน้านี้ทั้งหมดของ
คุณหนูจะสูญเปล่า มันจะเหมือนกับว่ากำลังจะเพลิดเพลินไปกับ
ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่จากนั้นก็ล้มเหลว”
“เจ้าหมายถึงแนะนำให้ข้าอย่ายอมแพ้”เสี่ยวหยายิ้มอย่างขมขื่น
“แต่ตอนนี้มาดูสถานการณ์ หากข้าไม่ยอมแพ้ ข้าควรทำอย่างไร เจ้า
ไม่รู้ว่าองค์ชายเก้าเป็นคนอย่างไร ข้าอาศัยอยู่ในเมืองหลวงมาเป็น
เวลานานและรู้จักพระองค์นิดหน่อย พระองค์ทำอะไรตามอำเภอใจ

และพระองค์ก็ฆ่าโดยไม่กระพริบตา พระองค์อาจจะยิ้มให้เจ้าซักครู่
แล้วยกแส้เพื่อฆ่าเจ้าหลังจากนั้น” แม้ว่านางจะพูดแบบนี้ ในวันที่นาง
พบซวนเทียนหมิงที่ทางเข้าบ้าน นางก็ยังจดดอกบัวสีม่วงไว้บน
ใบหน้าของเขา สิ่งนี้เป็นความทรงจำที่เหลืออยู่ของนางและนางจะ
คิดถึงบางครั้ง
“แต่มันคืออะไรเจ้าค่ะ”เต๋าเอ่อกล่าวว่า “องค์ชายเก้ามาแล้วและ
พระองค์ก็ยึดเมืองแรกได้อย่างรวดเร็ว แต่เมื่อข้าเห็นมัน นั่นก็ไม่มี
อะไรมาก กูซูไม่ใช่อาณาจักรเล็ก ๆ ในทะเลทราย มันไม่ได้มีเพียงแค่
เมืองชาปิง นอกจากเมืองชาปิง พวกเขายังมีอีกหลายเมือง ยิ่งพวก
เขาเข้าไปในทะเลทรายมากขึ้น อากาศจะร้อนขึ้นเรื่อย ๆ ข้าไม่เชื่อ
ว่าทหารขององค์ชายเก้าที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นกองทัพจากสวรรค์
จะไม่กลัวอะไรเลย ตอนนี้การพูดถึงการปฏิบัติการทางทหารใด ๆ เร็ว
เกินไป สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับพวกเขาคือการทำให้ทุกอย่างคงที่ แต่
ในสนามรบ ความมั่นคงนี้เป็นสิ่งที่ยากที่สุดที่จะเกิดขึ้น อุบัติเหตุอาจ
เกิดขึ้นได้ทุกช่วงเวลา เป็นไปได้ว่าองค์ชายเก้าอาจจะตายในสักวัน
หนึ่ง ข้าได้ยินว่าพระองค์ได้รับบาดเจ็บสาหัสในภาคตะวันตกเฉียง
เหนือ ถ้าไม่ใช่เพราะองค์หญิงจี่อัน ขาของพระองค์ก็ยังคงพิการ
หากมันเคยเกิดขึ้นมาแล้ว มันก็สามารถเกิดขึ้นได้อีกครั้ง นอกจากนี้
ยังมีองค์ชายแปดคอยหนุนหลัง การต่อสู้ครั้งนี้จะไม่ง่ายเจ้าค่ะ ! ”
ด้วยการที่เต๋าเอ่อพูดวิเคราะห์เช่นนี้เสี่ยวหยารู้สึกว่ามันเป็น
แบบนี้ แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง เมื่อนางได้ยินเต๋าเอ่อกล่าว “เป็นไปได้

ที่องค์ชายเก้าอาจจะตายสักวันหนึ่ง” นางรู้สึกเศร้าเล็กน้อย นางไม่ได้
หวังว่าคนที่จะตายจะเป็นซวนเทียนหมิง หากมีคนต้องตาย ให้เป็น
เฟิงหยูเองตาย ! ตามความรู้สึกที่องค์ชายเก้ามีต่อเฟิงหยูเอง เมื่อเฟิง
หยูเองเสียชีวิต ตามรูปร่างหน้าตาของนางเอง มันเป็นไปได้ที่จะนาง
จะมีโอกาสแทนที่เฟิงหยูเอง
เมื่อเปรียบเทียบกับองค์ชายแปดซึ่งไม่เคยคิดที่จะทำงานเพื่อ
อาณาจักรของตัวเองเสี่ยวหยารู้สึกชอบองค์ชายเก้ามากกว่า เมื่อ
นางถูกนำตัวมาจากภาคเหนือสู่เมืองหลวง นางไม่ได้มีความคิด
เหล่านี้ โดยธรรมชาติแล้วนางไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้มากขึ้น แต่ใน
ภายหลังด้วยเหตุผลบางอย่าง นางมาถึงตำแหน่งนี้ ในใจของนาง
ความรู้สึกนี้เริ่มก่อตัวขึ้นมา ถ้านางต้องเลือกเส้นทางนี้ นางอยากจะ
ครองคู่กับองค์ชายเก้า …
พลเมืองส่วนใหญ่ของหลานโจวเชื่อว่าเสี่ยวหยาเป็นองค์หญิงตัว
ปลอมในเวลาเดียวกันการกระทำขององค์ชายแปดในเมืองหลวงก็
มาถึงภาคใต้ ข่าวลือแพร่สะพัดว่าองค์ชายแปดไม่สนใจเรื่องชีวิตของ
ผู้คน และเพื่อที่จะต่อสู้กับองค์หญิงจี่อัน เขาจึงทำลายเหมืองหยก
ขององค์หญิงจี่อัน ชีวิตของพลเมืองเกือบ 100 คนถูกโยนทิ้งไปอย่าง
ไร้ค่า ฮ่องเต้ทรงพิโรธและได้ส่งคณะกรรมการลงโทษไปสอบสวนแล้ว
องค์ชายแปดถูกเรียกเข้าสู่สำนักงานลงโทษทุกวันเพื่อดื่มชา แม้แต่
เรื่องของการขนส่งเสบียงทหารก็ถูกมอบให้แก่องค์ชายรอง, ซวน
เทียนหลิง

บางคนกล่าวว่า“ดูเหมือนว่าองค์ชายแปดกำลังจะตกต ่า ! ”
คำพูดเหล่านี้มาถึงคฤหาสน์ของตระกูลเฟิงในเวลานี้เฟิงจินห
ยวนนั่งอยู่ในห้องหนังสือกับเสี่ยวหยาและพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้ เสี่ยว
หยาบอกกับเฟิงจินหยวนว่า “แม้ว่าเราจะอดทน แต่เราก็อดทนไม่ได้
นาน หรูเจียงได้ปิดร้านห้องโถงสมุนไพรแล้ว และได้เขียนไว้แล้วว่าข้า
เป็นองค์หญิงจี่อันปลอมและติดประกาศมันที่ทางเข้าร้านห้องโถง
สมุนไพร ตอนนี้ทุกคนรู้ว่าข้าเป็นตัวปลอม เพียงแค่ดูว่ามีกี่คนที่กำลัง
สาปแช่งที่หน้าคฤหาสน์ ควรทำเรื่องนี้ให้ชัดเจน”
เฟิงจินหยวนก็รู้เรื่องนี้เช่นกันเขาขยี้เท้าของเขาอย่างช่วยไม่ได้
“แต่จะทำอะไรได้บ้าง ? ขณะนี้เราไม่มีทางออก ! เป็นไปได้หรือไม่ที่
เราจะต้องกลับไปที่เมืองหลวงอีกครั้ง ? เป็นที่รู้กันว่าองค์ชายแปดนั้น
อยู่ในเมืองหลวง ตราบใดที่เรากลับไป นั่นหมายถึงการวางแผน
ต่อต้าน หากพระองค์ต้องการฆ่าเรา มันคงเหมือนกับการบี้มด
นอกจากนี้…” เฟิงจินหยวนให้คำแนะนำกับเสี่ยวหยา “อย่าคิดว่าจะ
หนี อย่าเชื่อว่ามันง่ายที่จะซ่อนตัวจากผู้คนในโลกที่กว้างใหญ่นี้ ข้าจะ
บอกเจ้าว่ามันไม่ง่ายเลย ! ขึ้นอยู่กับพลังขององค์ชายแปด ก่อนที่เจ้า
จะสามารถหนีไปภาคใต้ เจ้าจะต้องถูกจับ และพากลับมา เมื่อถึงเวลา
นั้นเจ้าจะไม่รู้ด้วยซ ้าว่าเจ้าตายอย่างไร”
“แล้วจะทำอย่างไรดี? เรานั่งเฉย ๆ แบบนี้ไม่ทำอะไรเลยหรือ ? ”
เสี่ยวหยาขมวดคิ้วและกล่าวว่า “เป็นไปได้หรือไม่ว่าท่านพ่อคิดแค่

เส้นทางขององค์ชายแปด ? ท่านพ่อไม่เคยคิดเลยว่าจะเกิดอะไร
ขึ้นกับซวนเทียนหมิง หากเฟิงหยูเองตาย ? ”
เฟิงจินหยวนตัวแข็งทื่อ“เฟิงหยูเองตายน่ะหรือ ? ” ในช่วงหลาย
ปีที่ผ่านมาตั้งแต่สามคนกลับสู่เมืองหลวง เขาไม่ได้ทำตามความคิดนี้
หรือแม้แต่คิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ ในความคิดของเขา เฟิงหยูเองเป็น
แมลงสาบที่ฆ่าไม่ตาย ถ้าองค์ชายเก้าเป็นเทพเจ้าแห่งสงคราม
บุตรสาวของเขาคนนั้นเป็นเทพีแห่งสงคราม พลังการต่อสู้ของนาง
ค่อนข้างสูง !
เมื่อเห็นเฟิงจินหยวนทำท่าสับสนเสี่ยวหยากล่าวว่า “ไม่ว่า
อย่างไรนางคือบุตรสาวของท่าน แม้ในสถานการณ์เช่นนี้ ท่านไม่หวัง
ว่านางจะตายใช่หรือไม่ ? ”
”มันไม่ใช่แบบนั้นหรอก! ” เฟิงจินหยวนโบกมืออย่างขุ่นเคือง
“ไม่กี่ปีที่ผ่านมาข้าหวังว่านางจะตาย แต่ผลลัพธ์สุดท้ายคืออะไร ?
นางมีชีวิตที่ดีกว่าคนอื่น”
“นั่นเคยเป็นในอดีต”สีหน้าของเสี่ยวหยาจมลง “ตอนนี้เป็นองค์
ชายแปดที่หวังให้นางสิ้นชีวิต ถ้าองค์ชายแปดสามารถส่งเฟิงหยูเอง
ไปสู่ความตายได้ แม้ว่าพระองค์จะพ่ายแพ้ในสนามรบในขณะที่
สนับสนุนศัตรู เราก็คงไม่มีทางออก”
“หืม?”เฟิงจินหยวนตกตะลึง และมีความรู้สึกไม่ดีเล็กน้อย “เจ้า
หมายถึงอะไร ? ”

“ความหมายของข้าคือถ้าเฟิงหยูเองตายด้วยความรู้สึกของ
องค์ชายเก้าที่มีต่อนาง ท่านพ่อคิดว่าใบหน้าของข้าไร้ค่าหรือไม่ ? ”
“เหลวไหล”ในที่สุดเฟิงจินหยวนก็เข้าใจว่า “เจ้าพึงใจองค์ชาย
เก้าใช่หรือไม่ ? ข้าจะแนะนำให้เจ้าล้มเลิกความคิดนั้นโดยเร็วที่สุด !
ไม่ต้องพูดถึงความจริงที่ว่าองค์ชายเก้าเป็นคนที่เหมือนองค์ชายแห่ง
นรก ถึงแม้จะมีคนมากมายที่หวังจะได้เห็นนางตาย ซึ่งรวมถึงข้า ข้า
ส่งคนไปฆ่านาง แต่ผลลัพธ์สุดท้ายนั่นก็คือนางฆ่าคนเหล่านั้น เชื่อว่า
เจ้ายังไม่เคยสัมผัสกับความรุ่งโรจน์ของคฤหาสน์เฟิงก่อนหน้านี้ และ
เจ้าเองก็ไม่ได้เห็นว่าเฟิงหยูเองทำลายตระกูลเฟิงจนถึงรากฐาน เจ้า
ยังไม่เคยสัมผัสกับสิ่งที่ตระกูลเฟิงเจอ นั่นเป็นเหตุผลที่เจ้าสามารถ
พูดสิ่งนี้ ข้าจะไม่โทษเจ้า แต่นี่คือที่ข้ายืนอยู่บนนี้ หากเจ้าต้องการมี
ชีวิตอยู่ เจ้าจะต้องไม่มีความคิดเช่นนั้น ! ”
“ท่านพ่อ! ” เสี่ยวหยายืนขึ้นและเดินไปรอบ ๆ ห้องก่อนจะกล่าว
ว่า “ท่านพ่อกำลังทำงานอย่างหนักเพื่อความรุ่งเรืองของคนอื่น
ในขณะที่ยอมแพ้ให้กับตัวเอง ดีมาก ข้าจะไม่เลี้ยงดูในตอนนี้ ข้าจะ
ถามท่านพ่อ ถ้าเป็นไปตามที่ท่านพ่อพูดและเราต้องติดอยู่ในเรือลำ
เดียวกับองค์ชายแปด เราจะทำอย่างไร ? บอกมาว่าเราควรทำอย่างไร
การใช้ชีวิตทุกวันโดยที่กลัวขณะจะออกไปข้างนอก แม้แต่ใต้เทาจือ
เจ้าเมืองหลานโจวก็ถูกขังอยู่ในคฤหาสน์ของเขา มีใครอีกบ้างที่เรา
จะฝากความหวังไว้ได้”

เฟิงจินหยวนยังรู้ถึงความรุนแรงของสถานการณ์และเขาขมวด
คิ้วในขณะที่คิด จากนั้นเขาก็กล่าวว่า “อย่าตกใจ บ่าวรับใช้ในบ้าน
ทุกคนถูกส่งมาจากองค์ชายแปด ข้าจะถามพวกเขาว่าพวกเขามีวิธี
ติดต่อกับองค์ชายแปดหรือไม่ มันจะดีที่สุดถ้าพวกเขาสามารถส่งจด
หมายถึงองค์ชายแปด พระองค์จะต้องให้คำแนะนำแก่เราเกี่ยวกับสิ่งที่
ต้องทำ”
อย่างไรก็ตามเสี่ยวหยาไม่ได้มองโลกในแง่ดีนางไม่ได้พูดอะไร
และออกจากห้องหนังสือเงียบ ๆ เขียนจดหมายและรอการตอบกลับ
มันจะใช้เวลานานเท่าไหร่ ? เมื่อพิจารณาสถานการณ์ปัจจุบันของ
หลานโจว พวกเขาจะยอมรอหรือไม่
ดูเหมือนว่านางจะต้องคิดหาวิธีด้วยตัวเอง…