Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 896 คิดว่าข้า เฟิงหยูเองเป็นแม่ทัพ โปรดชื่นชมยินดี
- Home
- Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ
- ตอนที่ 896 คิดว่าข้า เฟิงหยูเองเป็นแม่ทัพ โปรดชื่นชมยินดี
ตอนที่896 คิดว่าข้า เฟิงหยูเองเป็นแม่ทัพ โปรดชื่นชมยินดี
เด็กสาวในชุดสีขาวออกมาจากร้านน ้าหอมร้อยสมุนไพรพร้อม
กับบ่าวรับใช้สองคนกำลังตามนางออกไป
เฟิงหยูเองไม่ใช่คนที่งดงามมากนางไม่ใช่เป็นคนที่ตัดสินได้ว่า
งดงามตั้งแต่แรกเห็น อย่างไรก็ตามนางเป็นคนประเภทดูงดงามเมื่อ
มองไปนาน ๆ แต่นี่เป็นเพียงสำหรับคนปกติและคนดี สำหรับผู้ที่มี
เจตนาไม่ดีนั้นยิ่งมองนางมากเท่าไหร่ก็ยิ่งไม่ดี
เช่นเดียวกับในสถานการณ์เช่นนี้เมื่อคนที่มีมโนธรรมรู้สึกผิด
เห็นเฟิงหยูเองออกมา ปฏิกิริยาแรกของพวกเขาคือความปรารถนาที่
จะหนี แต่ด้วยกลิ่นอายเย็นชาที่มาจากเฟิงหยูเองพร้อมกับการจ้อง
มองที่เย็นชาของนาง ดูเหมือนว่าพื้นที่ที่อยู่ใต้เท้าของพวกเขาจะถูก
แช่แข็ง พวกเขาไม่สามารถขยับได้แม้แต่ก้าวเดียว พวกเขาทำได้
เพียงเฝ้าดูนางก้าวไปข้างหน้าทีละก้าว จากนั้นนางก็พบพวกเขา
อย่างแม่นยำมาก และมุมปากของนางก็โค้งขึ้น ดังที่นางกล่าวว่า
“ทั้งหมดหกคน ยืนอยู่ตรงนั้นเพื่อข้า อย่าวิ่งหนีข้าแม้แต่คนเดียว ! ”
พลเมืองอื่นไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นอย่างไรก็ตามพวกเขาสามารถ
เห็นได้ว่าองค์หญิงจี่อันโกรธและโมโหมาก ดูเหมือนว่านางพร้อมฆ่า
ในเวลาใดก็ได้ พลเมืองทุกคนหยุดและมองดู “ทั้หกคน” ด้วยความ
สับสน บางคนก็สงสัย “คนเหล่านี้มาจากเมืองจือปิงหรือไม่ ทำไมข้า
ไม่เคยเห็นพวกเขามาก่อนเลย”
“ใช่!พวกเขาดูไม่คุ้นตา แต่พวกเขามาที่นี่เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา”
“คนที่ตะโกนดังๆ เกี่ยวกับการไล่พลเมืองราชวงศ์ต้าชุน เราเป็น
คนของกูซู และอารมณ์ของเราถูกขับเคลื่อนโดยพวกเขา”
บางคนเข้าใจเพียงเล็กน้อยแต่พวกเขาไม่รู้ว่าใครเป็นใครและได้
แต่มองไปที่เฟิงหยูเอง
สำหรับเฟิงหยูเองตอนนี้นางดึงแส้ออกมา ในสายตาของนาง
ทั้งหกคนนั้นเป็นแค่สัตว์ป่า นางเริ่มเคลื่อนไหวท่าทางของนางขณะที่
กล่าวว่า “เจ้ายังไม่รู้ว่ามีบุตรสาวกี่คนที่หายไป ? ดังนั้นองค์หญิงจี่อัน
จะบอกเจ้าในวันนี้ว่าคนเหล่านี้แต่งตัวในฐานะพลเมืองของกูซู เป็น
ทหารของกูซูทั้งหมด พวกเขาใช้เวลาทั้งวันปะปนอยู่ในเมืองจือปิง
เพื่อหาบ่างที่ไร้ค่าเพื่อช่วยตามหาเด็กผู้หญิง ทันทีที่พวกเขาพบคนที่
พวกเขาชอบ ใครจะสนใจว่านางเป็นบุตรสาวของใคร ? พวกนาง
ทั้งหมดถูกส่งไปยังกระโจมสีแดง ! ”
คำพูดของเฟิงหยูเองทำให้พลเมืองในเมืองจือปิงทุกคนที่ได้ยิน
เรื่องนี้รู้สึกตกใจอย่างยิ่งอย่างไรก็ตามพวกเขาเลือกที่จะเชื่อนาง
เพราะพวกเขาเป็นคนของกูซู พวกเขาต่างก็เข้าใจดีว่ากองทัพของ
กูซูเป็นอย่างไร ในที่สุดหัวใจที่ภักดีต่อกูซูก็พังทลายลงในทันที ใน
เวลาเดียวกันแส้ของเฟิงหยูเองถูกโบกสะบัดไปมาและฟาดลงบน
ร่างกายของทั้งหกคน หลังจากการโจมตี เลือดและเนื้อถูกส่งไปพร้อม
กับการตีแต่ละครั้ง
ผู้ชายที่โตแล้วทั้งหกคนจะยืนเฉยได้อย่างไร? พวกเขาพยายาม
หลบหนีทันที น่าเสียดายที่แส้ของเฟิงหยูเองนั้นดูใหญ่โตขึ้น แส้จะพา
พวกเขากลับมา แม้แต่คนที่อยู่ห่างออกไปก็จะถูกนำกลับไปโดยหวง
ซวนและวังซวน จากนั้นพวกเขาจะถูกส่งกลับไปยังเฟิงหยูเองเพื่อรับ
การโจมตี
เฟิงหยูเองก็โกรธเช่นกัน“แทนที่จะใช้ชีวิตอย่างมีความสุข เจ้า
เข้าโจมตีดินแดนของราชวงศ์ต้าชุนหรือ ดีมาก ! เพียงแค่ลืมตาขึ้น
และดูว่าราชวงศ์ต้าชุนจะครอบครองกูซูได้อย่างไร และความ
ทะเยอทะยานของเจ้าจะพังทลายลงอย่างแท้จริง ! ”
ทั้งหกคนถูกทำร้ายร่างกายในท้ายที่สุดพวกเขาไม่สามารถทน
ต่อการโจมตีแบบนี้ได้ และพวกเขาก็รับสารภาพตามข้อกล่าวหา
ทั้งหมดของเฟิงหยูเอง
พลเมืองของเมืองจือปิงโกรธและฆ่าทั้งหกคนทันทีเฟิงหยูเอง
ไม่ได้หยุดพวกเขา คนเราต้องรับกรรมที่ตัวเองก่อไว้ พวกเขาถูก
ตัดสินว่าลักพาตัวเด็กผู้หญิงและส่งพวกนางไปยังกระโจมสีแดงจน
ตาย !
ทั้งหกคนถูกฆ่าตายในที่เกิดเหตุโดยพลเมืองกูซูด้วยการเตะและ
ชกต่อยทหารลาดตระเวนของราชวงศ์ต้าชุนบางคนมาเพื่อเก็บศพ
ก่อนที่เฟิงหยูเองจะกล่าวกับคู่รักที่มาขอร้องนางว่า “ไปกันเถิด ! พา
ข้าไปพบบุตรสาวของเจ้า เจ้าก็รู้ว่าผู้หญิงคนอื่นที่ป่วยอยู่ที่ไหน ข้า
จะไปพบพวกนางด้วย ! ”
นี่เป็นครั้งแรกที่องค์หญิงจี่อันได้ทำการรักษาผู้ป่วยในเมืองจือปิ
งแม้กระนั้นมันก็เป็นสิ่งที่น่าสนใจ พลเมืองกลุ่มใหญ่เดิมตามนางไป
ไม่ว่านางจะไปที่ใดผู้คนจะติดตาม และสิ่งนี้จะดำเนินต่อไปจนกระทั่ง
กลางคืน ผู้หญิงทุกคนที่ได้รับการรักษา พลเมืองจึงถอนหายใจด้วย
ความโล่งอกและเริ่มชื่นชมความสามารถทางการแพทย์ของเฟิงหยู
เองอย่างเต็มที่ พวกเขายังแสดงด้วยว่าพวกเขาสามารถยอมรับการ
กำกับดูแลของราชวงศ์ต้าชุน นับจากนั้นเป็นต้นมาพวกเขาไม่เรียก
ตัวเองว่าเป็นคนของกูซูอีกต่อไป
เฟิงหยูเองพอใจกับผลลัพธ์นี้มากแน่นอนว่านางไม่ลืมที่จะให้
สิทธิประโยชน์ที่นางสัญญาไว้กับคู่รักก่อนหน้านี้
แน่นอนสถานการณ์ดังกล่าวเป็นไปด้วยดีเหตุผลที่คู่รักคู่นี้
ปรากฏต่อหน้าร้านน ้าหอมร้อยสมุนไพรก็คือนางได้เตรียมการไว้ก่อน
หน้านี้ แต่ทุกอย่างที่ได้อธิบายไว้เป็นความจริง คนของซวนเทียนหมิง
ได้ผลลัพธ์นี้มาหลังจากการสอบสวนและแจ้งให้นางทราบ นางรู้สึกว่า
นางสามารถใช้สิ่งนี้เพื่อสร้างความวุ่นวาย จากนั้นนางจึงตามหาบิดา
มารดาของเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง นางให้ความร่วมมือในการเล่นละคร
แน่นอนว่านางจะดูแลรักษาบุตรสาวของพวกเขาเช่นเดียวกับผู้หญิง
คนอื่น ๆ ที่ล้มป่วย ในเวลาเดียวกันนางสัญญาว่านางจะเปิดร้านห้อง
โถงสมุนไพรของนางในเมืองจือปิง
เฟิงหยูเองส่งจดหมายถึงมณฑลจี่อันเพื่อบอกกับวังหลินให้ส่ง
หมอ2 คนมาถาคใต้ คนหนึ่งจะถูกส่งไปยังเมืองชาปิงและอีกคนจะถูก
ส่งไปยังเมืองจือปิง ในอนาคตจะมีร้านห้องโถงสมุนไพรในทุกมุมโลก
แม้ว่าอาจกล่าวได้ว่าการเปิดร้านในทุกมุมโลกเป็นการพูดเกินจริง แต่
อย่างน้อยที่สุดจะมีร้านห้องโถงสมุนไพรในสถานที่ใดก็ได้ที่มีอิทธิพล
ในระดับหนึ่ง
พลเมืองของเมืองจือปิงได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของราชวงศ์ต้าชุน
ในลักษณะนี้ซวนเทียนหมิงใช้โอกาสนี้ผลักดันนโยบายใหม่บางส่วน
ขยายนโยบายที่มีอยู่ในเมืองชาปิง เจ้าหน้าที่ที่ดูแลจัดการทะเบียน
ครอบครัวก็ถูกพาไปที่ด้านนี้เช่นกัน จากนั้นชาวเมืองจือปิงเข้ามาใน
ทะเบียนของราชวงศ์ต้าชุน พวกเขาไม่มีความสัมพันธ์กับกูซูอีก
ต่อไป
สถานการณ์ในเมืองจือปิงไม่สามารถปิดบังแม่ทัพบีซู่ในเมืองห
ยูปิงได้เขาเริ่มคร ่าครวญเสียงดังกับเรื่องนี้และกองทัพพันธมิตรที่หนี
ไป หลังจากกลับมาแล้วห้าอาณาจักรก็ถอนทหารของเขาออก
โดยตรงซึ่งทำให้เขายิ่งโมโหมากขึ้น
แต่ไม่มีอะไรที่บีซู่ทำได้การต่อสู้เป็นไปอย่างนั้นและเขาเองก็ไม่มี
เกียรติ นอกจากนี้เขายังรู้สึกอับอายอย่างมาก แม้ว่ากองทัพ
พันธมิตรจะไม่จากไป แต่เขาก็ไม่ได้เผชิญหน้ากับเจ้าหน้าที่ ตอนนี้
กลุ่มพันธมิตรได้ออกไปแล้วและหลบหนีระหว่างการป้องกันของ
เมืองจือปิง อย่างน้อยที่สุดเขาก็จะสามารถให้คำอธิบายแก่ผู้ปกครอง
ประเทศในเมืองหลวงได้
ในเวลานี้บีซู่อาศัยอยู่ในบ้านพักชั่วคราวในเมืองหยูปิงในห้อง
ของเขา คนที่อยู่ข้างเขานั้นไม่ใช่คนอื่น เป็นคนที่หนีจากหลานโจว
และถูกจับนอกเมืองจือปิงแล้วถูกนำตัวมายังเมืองหยูปิงโดยบีซู่, เสี่ยว
หยา
นอกจากการต่อสู้ในสนามรบบีซู่สนุกกับสองสิ่ง สิ่งหนึ่งคือสุรา
และอีกสิ่งคือผู้หญิง เขาไม่ต้องการผู้หญิงที่งดงาม อย่างไรก็ตามพวก
นางจำเป็นต้องมีลักษณะเฉพาะบางอย่าง พวกนางอาจจำเป็นต้อง
ผอมมาก อ้วนมาก สูงมาก หรือเตี้ยมาก สำหรับเสี่ยวหยา สิ่งหนึ่งที่บี
ซู่ให้ความสนใจมากที่สุดคือใบหน้าของนางที่เหมือนกับของเฟิงหยู
เอง แม้ตอนนี้ทั้งสองมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันนับครั้งไม่ถ้วน และเขาก็
ยังไม่สามารถหยุดตัวเองจากการจ้องมองใบหน้าในขณะที่คิดอย่าง
รอบคอบ ในบางครั้งเขาอาจใช้มือของเขาสัมผัสใบหน้าของนางเพื่อ
ลองหาเบาะแส
เสี่ยวหยากล่าวด้วยความเศร้าใจอย่างมาก“ข้ามาพร้อมกับแม่
ทัพมาหลายวันแล้วและข้าก็ไม่ได้ออกจากเตียงของแม่ทัพด้วยซ ้า
ทำไมแม่ทัพยังสงสัยข้าเจ้าคะ ? ”
บีซู่ส่ายหน้าของเขา“ไม่ต้องสงสัยเลย แต่ข้าไม่อยากจะเชื่อว่า
เจ้าและองค์หญิงจี่อันไม่ใช่พี่น้องกัน และเจ้าไม่ได้เกี่ยวข้องกันด้วย
อย่างไรก็ตามการที่เจ้าเกิดมาหน้าตาคล้ายกันจนแทบจะเป็นคน
เดียวกัน มันแปลกมากจริง ๆ ”
“สิ่งที่พูดกันเป็นเรื่องจริง!”เสี่ยวหยายิ้มและโน้มตัวเข้าหาบีซู่
มากขึ้น พยายามอย่างเต็มที่ที่จะเพิกเฉยต่อความเจ็บปวดที่เกิดจาก
การเคลื่อนไหวนี้ นางเงยหน้าขึ้นมาในมุมที่คล้ายกับที่เฟิงหยูเอง
“ใบหน้าของบ่าวรับใช้นี้เป็นสิ่งที่ทำให้องค์หญิงจี่อันตกใจเมื่อนางเห็น
ครั้งแรก” นับตั้งแต่นางถูกนำตัวไปที่เมืองหยูปิง นางก็ถูกขังอยู่บน
เตียงของบีซู่ตลอดเวลา แม้แต่ตอนที่บีซู่มีเรื่องปราชุมทางทหาร ก็จะ
มีบ่าวรับใช้สองคนมาดูแลนาง มันบอกว่าจะดูแลนาง แต่มันก็เป็นการ
เฝ้าระวัง เพื่อให้แน่ใจว่านางจะไม่หนี บ่าวรับใช้จะอาบน ้าให้นางและ
พวกนางจะใช้ยาเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บจากการทำให้เขาพึงพอใจ
แต่ถึงแม้ว่าจะเป็นเช่นนั้น
“เจ้าบอกว่าเจ้าได้ทำงานกับองค์ชายแปดของราชวงศ์ต้าชุน
ซวนเทียนโมด้วยหรือ ? ” บีซู่นำซวนเทียนโมขึ้นมา และความเกลียด
ชังในสายตาของเขาก็ไม่น้อยกว่าเมื่อเขาพูดถึงเฟิงหยูเอง
นับตั้งแต่วินาทีที่นางพูดถึงองค์ชายแปดครั้งแรกเสี่ยวหยา
พบว่าแม่ทัพผู้นี้ได้รับความพ่ายแพ้ซ ้าแล้วซ ้าอีก และเขาก็เต็มไปด้วย
ความเกลียดชังต่อองค์ชายแปด ตอนนี้นางกำลังขอการสนับสนุน
จากแม่ทัพคนนี้ และมันก็เพื่อประโยชน์ของตัวนางเอง นางรู้ว่า
ราชวงศ์ต้าชุนไม่สามารถยอมรับนางได้ และนางอยู่ภาคใต้ไม่ได้ ซึ่ง
หมายความว่านางต้องพึ่งกูซูเท่านั้นเพื่อความอยู่รอด เสี่ยวหยา
พยายามอย่างดีที่สุดเพื่อต่อสู้กับบีซู่โดยกล่าวว่า “ท่านแม่ทัพอย่าพูด
ถึงงค์ชายแปด เสด็จแม่ของพระองค์ได้ส่งข้ามาที่หลานโจว ก่อนที่ข้า
จะถูกจัดให้อยู่ในหลานโจวโดยองค์ชายแปด ทุกอย่างทำตามแผน
ขององค์ชายแปด แต่ผลลัพธ์คืออะไร ตอนนี้ถูกองค์ชายแปดทิ้ง !
ท่านแม่ทัพ ท่านคิดว่าเป็นเรื่องง่ายงั้นหรือที่บ่าวรับใช้ผู้นี้ต้องปลอม
ตัวเป็นองค์หญิงจี่อันทุกวัน ? ต้องการที่จะอยู่ในม่านทุกวัน ? เมื่อ
เห็นว่ามีบางอย่างผิดปกติ ผู้คนในหลานโจวก็จะโกรธทันที เมื่อบ่าว
รับใช้ผู้นี้อยู่กับแม่ทัพก็เหมือนเด็กโต ข้าทำอะไรมากมายให้องค์ชาย
แปด แต่ข้าไม่ได้เห็นหน้าพระองค์เลยแม้แต่น้อย บ่าวรับใช้คนนี้รู้สึก
ไม่พอใจ”
ด้วยคำพูดเพียงไม่กี่คำนางก็สามารถที่จะโจมตีหัวใจของบีซู่
เขาบีบร่างของเสี่ยวหยาแล้วกล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้นพระองค์ก็เป็นเพียง
คนขี้โกง ! ถ้าไม่ใช่เพราะแม่ทัพผู้นี้พ่ายแพ้ด้วยคำพูดของพระองค์
ข้าจะกระตุ้นผู้ปกครองของประเทศให้โจมตีราชวงศ์ต้าชุนได้อย่างไร !
” เมื่อนำเรื่องนี้ขึ้นมาความโกรธของบีซู่ก็พุ่งสูงขึ้น นั่นคือซวนเทียน
โม ถ้ามีวันหนึ่งที่อีกฝ่ายตกอยู่ในมือของเขา เขาจะใช้วิธีการทรมาน
ที่หลากหลายในโลกนี้เพื่อจัดการกับเขาผู้นั้นเพื่อช่วยบรรเทาความ
โกรธในหัวใจของเขา
ความโกรธในบีซู่มากขึ้นและเขาก็หันไปกดเสี่ยวหยาใต้เขาทันที
ความเจ็บปวดไหลเวียนผ่านร่างกายของเสี่ยวหยา อย่างไรก็ตามนาง
ไม่กล้าปฏิเสธ นางอ้อนวอน “ท่านแม่ทัพต้องอ่อนโยนกับข้า ข้าไม่
ต้องการถูกส่งไปยังกระโจมสีแดงเพื่อเป็นโสเภณี ข้าแค่อยากอยู่ข้าง
แม่ทัพเจ้าค่ะ”
บีซู่ตะโกนและกล่าวว่า“ไม่ต้องกังวล ใบหน้าของเจ้า แม่ทัพคน
นี้จะไม่ยอมให้ใครแตะต้องเจ้าได้ง่ายนัก ดูแลเรื่องนี้อย่างรวดเร็ว
พรุ่งนี้แม่ทัพคนนี้จะพาเจ้าไปเป็นอนุอย่างถูกต้อง ในค่ายทหารนี้เจ้า
จะเป็นผู้หญิงของแม่ทัพคนเดียว ! ”
ตาของเสี่ยวหยาเป็นประกายขึ้นมาและนางก็กล่าวอย่างรวดเร็ว
“แม่ทัพไม่ต้องกังวลเจ้าค่ะ บ่าวรับใช้นี้จะดูแลแม่ทัพอย่างดีแน่นอน”
หลังจากพูดอย่างนี้นางก็เอนตัวเข้าหาเขาอย่างรวดเร็วและทั้งสองก็
ผสานเป็นหนึ่งเดียว ในเวลานี้เสี่ยวหยาก็กระซิบบีซู่ “ท่านแม่ทัพ
ในตอนนี้ คิดว่าบ่าวรับใช้ผู้นี้เป็นองค์หญิงจี่อัน ! ตอนนี้เป็นองค์หญิง
จี่อันที่อยู่เบื้องล่างท่าน และคนที่ท่านกอดอยู่คือผู้หญิงคนหนึ่งของ
องค์ชายเก้า ท่านแม่ทัพรู้สึกดีหรือไม่เจ้าคะ ? ”