Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 950 อ้วนหรือผอม อันไหนกัน ?

ตอนที่950 อ้วนหรือผอม อันไหนกัน ?

ในตำหนักจิงซีฟางอี้ได้ยกถ้วยน ้าชามาถวายฮองเฮา ในถ้วย
ถือได้ว่าเป็นยา แต่มันก็ไม่ใช่ยา กล่าวคือไม่ใช่ยา แต่มันมีประโยชน์
ต่อสุขภาพและสามารถป้องกันอาการป่วยได้ นี่คือสิ่งที่เฟิงหยูเอง
มอบให้นาง เมื่อนางออกจากเมืองหลวง ร้านห้องโถงสมุนไพรในเมือง
หลวงก็ถูกปิดไปชั่วระยะเวลาหนึ่ง ฮองเฮาไม่เต็มใจที่จะดื่มยาหม้อที่
รสชาติขมซึ่งมาจากหมอหลวง ตอนนี้เฟิงหยูเองกลับมาอีกครั้ง อีก
ไม่กี่วันนางส่งมาให้อีก ฮองเฮาก็สามารถถอนหายใจด้วยความโล่งอก
และทานยาตามกำหนด
ตอนนี้เมื่อมองไปที่เครื่องดื่มที่เป็นทั้งยาและไม่ใช่ยาฮองเฮาก็
รู้สึกถึงคลื่นของอารมณ์ที่มาจากที่ไหนไม่รู้ ขณะที่นางกล่าวด้วย
ความงุนงง “ข้าแค่หวังว่าข้าจะต้องดื่มยาต่อไปอีกไม่กี่ปี”
ฟางอี้ต้องการแนะนำนางไม่ให้คิดว่าเกิดอะไรขึ้นอย่างไรก็ตาม
ขันทีในตำหนักจิงซีก็เข้ามาขณะโค้งคำนับ เมื่อมาถึงตรงหน้า
ฮองเฮา เขาก็คำนับและกล่าวว่า “ท่านผู้หญิงหยวนขอเข้าพบพะยะ
ค่ะ”
“ท่านผู้หญิงหยวน”ฟางอี้ขมวดคิ้ว เนื่องจากความรู้สึกรังเกียจ
ที่ปรากฏในใจของนาง “นางมาทำอะไร ? ถึงเวลาที่พระองค์พักผ่อน
แล้วเพคะ ไม่ต้องพบนางเพคะ ให้คนไปบอกนางให้กลับไปก่อน”
ขณะที่ฮองเฮากำลังจะพยักหน้าพวกเขาได้ยินเสียงของท่าน
ผู้หญิงหยวนมาจากประตูและใกล้เข้ามามากขึ้น เห็นได้ชัดว่าคนผู้นี้
ไม่สนใจว่านางอนุญาตหรือไม่เพราะนางได้เข้ามาด้วยตัวเองแล้ว

“สนมผู้นี้รู้ดีว่าฮองเฮากำลังจะพักผ่อน แต่พระองค์ก็ยังไม่ได้บรรทม !
ถ้าอย่างนั้นพูดกับสนมผู้นี้สักหน่อยก็คงไม่เป็นไร” ขณะที่นางกล่าว
นางเข้ามาใกล้แล้วคุกเข่าและคำนับ “สนมผู้นี้ถวายบังคมฮองเฮาเพ
คะ”
ข้างหลังนางหยูซู่คุกเข่าแต่นางรู้สึกประหม่าอยู่ข้างใน ครั้งก่อน
หน้านี้ที่นางได้ไปกับท่านผู้หญิงหยวนที่ตำหนักจิงซี แม้ว่านางจะ
ไม่ได้ทำอะไรผิดในครั้งนี้ แต่เจ้านายของนางก็เข้ามาโดยไม่ได้รับ
เชิญ หากสิ่งนี้ทำให้ฮองเฮาขุ่นเคือง นางจะต้องถูกลงโทษและถูกโบย
โชคดีที่ฮองเฮาไม่ได้โกรธกับการมาถึงของพวกนางนางแค่วาง
ถ้วยที่นางวางไว้บนโต๊ะ แต่นางใช้แรงมากเกินไปซึ่งทำให้เกิดเสียง
“กริ๊ก” แต่เมื่อนางกล่าวออกมาเสียงของนางก็ดัง “เมื่อเจ้ามาแล้วก็
มานั่งก่อน” หลังจากกล่าวอย่างนี้นางโบกมือให้ขันทีที่มารายงานลุก
ขึ้น
ฟางอี้นำเก้าอี้ออกมาให้ท่านผู้หญิงหยวนนั่งและรู้สึกอึดอัดใจ
เล็กน้อยท้ายที่สุดก็เป็นที่ชัดเจนว่านางเคยได้ยินคำสั่งที่จะเพียงแค่
ปลดท่านผู้หญิงหยวน เมื่อไม่พูดอะไรที่จะไม่ดี นางจึงกล่าวว่า
“ฮองเฮากำลังทานยา หมอทุกคนบอกว่าพระองค์ควรพักผ่อน
หลังจากทานยา ท่านผู้หญิงหยวนได้โปรดอย่าโกรธเลยเจ้าค่ะ”
ท่านผู้หญิงหยวนยิ้มและกล่าวกับฟางอี้“ไม่เป็นไร ข้าเป็นแค่
ผู้หญิงที่ต ่าต้อย และสามารถถูกไล่ออกไปได้อย่างง่ายดาย
เช่นเดียวกับบ่าวรับใช้ส่วนตัวของข้า มารยาทของนางไม่ดีและนางก็

ถูกโบย นางจะเปรียบเทียบกับผู้คนจากด้านข้างของพระองค์ได้
อย่างไร เพราะทุกคนมีค่าและไม่ถูกลงโทษ”
เมื่อคำเหล่านี้ออกมาฟางอี้รู้สึกหมดหนทาง ท่านผู้หญิงหยวน
ปฏิเสธอย่างชัดเจนที่จะปล่อยวาง ใครจะรู้ว่านางโกรธมากขนาดไหน
ได้ยินนางกล่าวแบบนี้ ตอนนี้นางกำลังพยายามที่จะแก้แค้นแทนบ่าว
รับใช้ของนาง ! ลืมมันไปดูที่การแบกของทั้งสอง มันจะดีถ้าเรื่องที่จะ
เกิดขึ้นในวันนี้ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องก่อนหน้านี้ นอกจากนี้ยังเป็นเรื่อง
ยากที่ฮองเฮาจะทำได้ ดังนั้นนางจึงคุกเข่าบนพื้นโดยตรง และกล่าว
ว่า “มันเป็นบ่าวรับใช้คนนี้ที่พูดผิดไป ขอให้ฮองเฮาลงโทษเพคะ”
ฮองเฮาขมวดคิ้ว“เจ้ากำลังทำอะไร ? ”
ท่านผู้หญิงหยวนปิดบังรอยยิ้ม“ดู ! ฮองเฮาป้องกันความ
บกพร่อง มันทำให้ข้ารู้สึกสงสารบ่าวรับใช้ของข้า ครั้งสุดท้ายที่เรา
มาที่ตำหนักจิงซี นางต้องทนทุกข์ทรมานโดยไม่มีเหตุผล”
“ท่านผู้หญิงหยวนไม่จำเป็นต้องรู้สึกเสียใจ”ฟางอี้คุกเข่าโขก
ศีรษะให้ฮองเฮา “บ่าวยอมรับความผิดพลาดของบ่าวรับใช้ และจะ
ออกไปรับการลงโทษ” หลังจากกล่าวแบบนี้ นางลุกขึ้นยืนแล้วเดิน
ออกไป นางเห็นหยูซู่แล้วยิ้มจากด้านหลัง ท่านผู้หญิงหยวนก็ดูพอใจ
ท้องของฮองเฮาเต็มไปด้วยความโกรธซึ่งทำให้นางเริ่มมีอาการ
ไออย่างไรก็ตามไม่มีใครดูแลนางอยู่ข้าง ๆ นาง ท่านผู้หญิงหยวนชี้นำ
ให้หยูซู่ไปช่วยนาง อย่างไรก็ตามฮองเฮาโบกมือและกล่าวว่า “ข้าจะ
ไม่รบกวนเจ้า ข้าไม่สามารถใช้คนของเจ้าได้”

หยูซู่ได้เดินไปข้างหน้าสองสามก้าวและหยุดกลางอากาศเมื่อได้
ยินสิ่งนี้ท่านผู้หญิงหยวนยักไหล่และกล่าวอย่างไม่ตั้งใจ “ถ้าอย่างนั้น
ให้หยูซู่กลับมา นี่ก็เป็นจริงเช่นกัน เราต้องไม่ทำอะไรเพื่อทำร้าย
ร่างกายที่สำคัญของฮองเฮา” หลังจากกล่าวแบบนี้ นางเห็นฮองเฮา
หยิบถ้วยขึ้นมาอีกครั้ง นางสูดหายใจเข้าและสังเกตเห็นว่ามันไม่ได้มี
กลิ่นเหมือนยา นางจึงกล่าวว่า “มีคนบอกว่าพระองค์กำลังดื่มยา แต่
ทำไมมันถึงมีกลิ่นหวาน ? เมื่อไหร่ที่หมอหลวงเรียนรู้ที่จะทำยาที่มีรส
หวาน ? ”
ฮองเฮาไม่ชอบฟังคำพูดของนางแต่เมื่อนางพูดออกมาแล้ว
ฮองเฮาไม่สามารถเพิกเฉยได้ ดังนั้นนางจึงกล่าวได้ว่า “พราชายาหยู
มอบให้ มันไม่ได้มาจากหมอหลวง”
“โอ้”ท่านผู้หญิงหยวนพยักหน้า “ไม่น่าแปลกใจ” เมื่อมอง
ฮองเฮาอีกครั้ง นางไตร่ตรองสักครู่แล้วกล่าวว่า “ดูเหมือนว่า
ผิวพรรณของพระองค์จะค่อนข้างดี เมื่อคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ พระองค์
จะต้องไม่สนใจใช่หรือไม่ ดูเหมือนว่าพระองค์อ้วนขึ้น การบอกว่าการ
ปล่อยตัวเองไปตามกระแสนั้นสามารถอธิบายได้กับคนอย่างพระองค์”
ฮองเฮาไม่สามารถเข้าใจได้“ดวงตาคู่ใดมองเห็นว่าข้าอ้วนขึ้น ?
” เห็นได้ชัดว่านางผอมลงในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา หลังจากคิดไป
เล็กน้อยก็เห็นได้ชัดว่าท่านผู้หญิงหยวนมาเพื่อสร้างปัญหา ดังนั้น
นางจึงไม่สามารถโต้แย้งในเรื่องนี้ได้ นางถามโดยตรงว่า “เจ้ามาที่
ตำหนักจิงซี เจ้าต้องการพูดอะไรกันแน่ ? ”

จากนั้นนางเห็นท่านผู้หญิงหยวนวางมือบนหน้าอกแล้วถอน
หายใจ“ฮองเฮาไม่ต้องกังวลเพคะ แต่สนมนี้รู้สึกลำบากมากขึ้นเรื่อย
ๆ และเลวร้ายลงทุกวัน หากไม่มีอดีตเอิกเกริกและความเย้ายวนใจ ไม่
มีใครปรารถนาที่จะออกไปข้างนอกและพูดคุยกับท่านผู้หญิงที่ต ่า
ต้อย มันช่างเป็นความสุขที่ข้าไม่มีความสุขและไม่มีสิทธิ์ที่จะพูด
เกี่ยวกับมัน เมื่อคิดดี ๆ ข้าจึงเข้าเฝ้าและระบายความยากลำบากของ
ข้าต่อองค์ฮองเฮา”
“เจ้ากำลังทุกข์ทรมานกับความยากลำบากอะไร”ฮองเฮาดื่มชา
สมุนไพรขณะที่กล่าวกับนาง “เมื่อเจ้ามาแล้ว แม้ว่าข้าไม่อยากฟังเจ้า
ข้าก็ไม่มีทางเลือก เพียงแค่หยุดพูดจาอ้อมค้อม และพูดมาตรง ๆ เสีย
ที ! ”
ท่านผู้หญิงหยวนพยักหน้า“เอาล่ะ สนมผู้นี้ก็จะพูด เหตุผลหลัก
ที่สนมผู้นี้รู้สึกลำบากใจเป็นผลมาจากเรื่องของครอบครัวข้า สนมผู้นี้
มีน้องสาวที่เกิดจากแม่รองและนางแต่งงานกับครอบครัวขุนนางขั้น
หกของเป็งโจวในฐานะอนุ เดิมทีสนมผู้นี้และน้องสาวคนนี้อยู่ใน
พระราชวังในฐานะพระสนมของฮ่องเต้ และเราสามารถพยายามหา
หนทางให้น้องสาวที่จะต้องเผชิญ เพื่อที่นางจะไม่ถูกรังแกในคฤหาสน์
นั้น แต่นับตั้งแต่เราถูกลดตำแหน่ง น้องสาวของข้าในเป็งโจวก็อยู่ใน
สภาพที่เลวร้ายลงและทรมานจากการถูกรังแกทุกวัน เมื่อไม่กี่วันที่
ผ่านมาหลานสาวของสนมผู้นี้ได้เข้ามาในพระราชวังเพื่อมาเยี่ยม

สนมผู้นี้และกล่าวถึงเรื่องนี้ สนมผู้นี้ทนทุกข์ทรมานกับมันเป็นเวลา
หลายวัน ข้ากินไม่ได้นอนไม่หลับหลังจากเกิดเหตุการณ์นี้เพคะ”
ฮองเฮาก็หายไปหมดดวงตาของท่านผู้หญิงหยวนมองไม่เห็น
หรือใจนางบอด นางไม่สามารถบอกความแตกต่างระหว่างผอมกับ
อ้วนได้จริงหรือ? เมื่อมองดูผู้หญิงคนนี้ นางอ้วนจนใบหน้าของนาง
กลมสนิท จะเห็นได้ว่านางยังมีชีวิตอยู่ได้อย่างสะดวกสบาย แต่นาง
ยืนยันที่จะกล่าวว่านางผอมลง จริง ๆ … นางทำอะไรไม่ถูกและไม่
สามารถโต้เถียงได้ ดังนั้นนางจึงได้แต่คล้อยตามไปกับมันและกล่าวว่า
“ไม่ว่าจะเป็นกรณีใด นางก็เป็นน้าขององค์ชาย ครอบครัวนั้นกล้าที่
จะทำร้ายนางได้อย่างไร”
“เห้อ! ” ท่านผู้หญิงหยวนถอนหายใจและกล่าวว่า “พระองค์อยู่
ในพระราชวังมานานและไม่ค่อยมีคนบอกพระองค์เกี่ยวกับ
สถานการณ์ข้างนอก พระองค์ไม่รู้ แต่ที่อยู่อาศัยขนาดใหญ่นั้นไม่
สงบอย่างที่พระองค์คิด มีกลยุทธ์มากมายที่ซ่อนเร้นอยู่”
ฮองเฮารู้สึกไม่พอใจจริงๆ ! ไม่ค่อยมีใครบอกนางเกี่ยวกับ
สถานการณ์ข้างนอกบ้าง? นี่ไม่ใช่แค่ล้อเลียนนางที่ไม่มีองค์ชายใช่
หรือไม่ แต่นางจะพูดอะไรได้ นั่นเป็นความจริง และเป็นเพราะนางไม่มี
องค์ชาย นางจึงสามารถดำรงตำแหน่งฮองเฮาและอยู่ในตำแหน่งนี้
อย่างมั่นคงมานานหลายปี เมื่อนางมีบุตร ฮ่องเต้ก็ไม่อาจอนุญาตให้
นางเป็นฮองเฮาอีกต่อไป

ในขณะที่นางกำลังคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้เสียงของท่านผู้หญิง
หยวนก็ดังขึ้นอีกครั้ง “สนมผู้นี้ยังคงอยู่ในตำแหน่งท่านผู้หญิงหยวน
มานานและเชื่อฟังตลอดเวลา บุตรชายไปอยู่ที่ชายแดนและทำ
คุณูปการอันยิ่งใหญ่ให้กับราชวงศ์ต้าชุน แม้ตอนนี้พระองค์กำลัง
อุทิศตนอย่างเต็มที่เพื่อทำงานให้กับฮ่องเต้และแบ่งเบาภาระของฝ่า
บาท ข้าขอบอกพระองค์ว่าไม่ใช่แค่คนที่อยู่ในเมืองหลวงเท่านั้นที่จะ
ยกย่ององค์ชายแปดที่คิดถึงพลเมือง ! สนมผู้นี้กำลังคิดว่าในเมื่อองค์
ชายแปดคิดอย่างถี่ถ้วนในนามของฝ่าบาท พระองค์คิดว่าสนมผู้นี้จะ
คิดเรื่องเล็กน้อยหรือไม่เพคะ ? ”
ฮองเฮาขมวดคิ้วเมื่อได้ยินสิ่งนี้“เจ้าต้องการให้ข้าคิดอะไร”
“พระองค์ถามแม้จะรู้อย่างชัดเจนหรือเจ้าค่ะ”
“ถ้าเจ้ากำลังพูดเกี่ยวกับการลดตำแหน่งของเจ้าข้าไม่มีอำนาจ
เลย” นางวางถ้วยลงและจ้องไปที่ท่านผู้หญิงหยวนโดยกล่าวว่า “ใน
เวลานั้นมันเป็นฮ่องเต้ที่กำหนดให้เจ้าถูกลดตำแหน่งเป็นท่านผู้หญิง
ข้าจะสามารถขัดความประสงค์ของฮ่องเต้ได้งั้นหรือ”
“ข้าไม่เคยขอร้องให้พระองค์ต่อต้านมัน” ท่านผู้หญิงหยวนเงย
หัวของนางกลับมา “แต่พระองค์คือฮองเฮา ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ฝ่า
บาทควรฟังสิ่งที่พระองค์พูด ต่างจากพี่น้องสตรีในตำหนักใน ซึ่งเป็น
เรื่องยากที่เราจะได้พบฮ่องเต้ พระองค์อยู่ในตำแหน่งนี้มาหลายปีแล้ว
และควรจะพูดแทนพี่น้องของเรา ไม่ต้องพูดถึงการที่พระองค์ได้ทรง
เมตตาให้เท่าเทียมกัน แต่อย่างน้อยที่สุดเราไม่ควรได้รับการปฏิบัติ

อย่างเย็นชา ฝ่าบาทไม่เคยคิดถึงเราเมื่อมีอะไรดี ๆ เกิดขึ้น แต่ฝ่าบาท
ไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อยที่จะลดตำแหน่งผู้คน สนมผู้นี้จะขอล่วงเกินและ
พูดว่าพระองค์ในฐานะฮองเฮาจะต้องไม่สูงส่งและห่างเหินเมื่อเราพี่
น้องกำลังทุกข์ทรมาน แต่เดิมสถานะของพระองค์สูงกว่าเรา มันจะไม่
ทำเพื่อให้ความรู้สึกแตกแยก คนหนึ่งทางใต้และอีกคนหนึ่งทางเหนือ”
เมื่อนางกล่าวสิ่งนี้นางเน้นคำไปทางเหนือ ในเวลานี้การลงโทษนอก
เริ่มต้นขึ้น เนื่องจากเสียงกรีดร้องมาจากฟางอี้ ไอรีนโนเวล
ฮองเฮารู้สึกหงุดหงิดและกล่าวอย่างเยือกเย็น“เจ้ากำลังจะพูด
อะไร ? ”
”เพคะ”ท่านผู้หญิงพยักหน้าอย่างจริงจัง “ที่จริงข้าหมายถึงบาง
สิ่งบางอย่าง แต่ถ้าพระองค์ไม่ได้สนใจเรื่องนี้มันก็ดี แต่สนมผู้นี้จะ
เตือนพระองค์ว่าพระองค์ต้องไม่รู้สึกราวกับว่าพระองค์สบายใจได้โดย
ไม่มีบุตร คิดอีกเล็กน้อย เพื่อประโยชน์ของตระกูลเฉิง ตระกูลเฉิงนั้น
บริสุทธิ์ ไม่ว่าพระองค์จะไร้ความกังวล จะเป็นเช่นไรพระอง์ต้องไม่
ละเลยครอบครัวของพระองค์”
”พอได้แล้ว! ” ฮองเฮาตบโต๊ะ “เจ้ากล้าที่จะข่มขู่ข้าจริง ๆ เจ้า
ช่างกล้าจริง ๆ ! ”
การตบโต๊ะทำให้หยูซู่สั่นด้วยความกลัวอย่างไรก็ตามท่าน
ผู้หญิงหยวนก็ไม่ได้กลัวอะไรเลยแม้แต่น้อย นางยังคงกล่าวด้วย
ความมั่นใจ “ถ้าพระองค์บอกว่ามันเป็นการข่มขู่ มันก็เป็นการข่มขู่ !
ไม่ว่าจะด้วยวิธีใด มันไม่ใช่ครั้งแรก”

ฮองเฮาสูดหายใจลึกๆ และคิดสักพัก ทุกครั้งที่นางคิดเกี่ยวกับ
เรื่องนี้ นางเกลียดที่นางไม่สามารถกำจัดท่านผู้หญิงได้ แต่นางก็ระงับ
ความคิดเหล่านั้นอย่างรุนแรง การกำจัดท่านผู้หญิงคนหนึ่งนั้นง่าย
แต่นางเป็นมารดาผู้ให้กำเนิดองค์ชายแปด ที่จะบอกว่าไม่มีการแก้
แค้นจากองค์ชายแปดเป็นผลมาจากการตายของมารดาผู้ให้กำเนิด
แต่วิธีการที่ข้อมูลจะแพร่กระจายจะเพียงพอที่จะทำให้หัวใจของนาง
สั่น นางถอนหายใจอย่างหนัก เมื่อนางกล่าวอีกครั้ง นางกล่าวอย่าง
อ่อนโยน “ข้าไม่สามารถช่วยเจ้าได้ในเรื่องนี้ ! ”
ท่านผู้หญิงหยวนส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า“พระองค์ไม่พูดเช่นนี้
ตราบใดที่พระองค์มีความประสงค์ที่จะช่วยเหลือ มันก็สามารถเกิดขึ้น
ได้อย่างแน่นอน ตอนนี้ชื่อเสียงขององค์ชายแปดนั้นดีจริง ๆ ฝ่าบาท
จะสามารถมอบรางวัลเล็กน้อยให้เพื่อให้หน้า ตราบใดที่พระองค์
สนับสนุนเขา ข้าก็วางใจว่าฝ่าบาทจะไม่ปฏิเสธความตั้งใจของ
พระองค์”
“ฮึ่ม! ” ฮองเฮาแค่นเสียง “ย้อนกลับไปตอนที่สิ่งที่เจ้าทำสิ่ง
เหล่านี้ ทำไมเจ้าไม่คิดถึงตัวเจ้าและบุตรชายของเจ้า ? ”
“สนมผู้นี้จะไม่พิจารณาได้อย่างไร? ” ท่านผู้หญิงหยวนยิ้มและ
กล่าวว่า “มีหลายสิ่งหลายอย่างที่เราไม่จำเป็นต้องพูดด อารมณ์ใน
เวลานั้นตัดสินใจเกี่ยวกับเรื่องนั้นและมันได้ทำไปแล้ว นำมันขึ้นมา
หลังจากความจริงปรากฎนั้นไร้ประโยชน์ เช่นเดียวกับพระองค์ ไม่ได้
มีหลายสิ่งหรอกหรือที่ทำโดยไม่สมัครใจ ? ”