Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่727 แผนการของเฟิงหยูเอง

ทั้งสองปีนขึ้นไปบนรถม้าขณะที่หวงซวนและซวนเทียนฮั่วนั่ง
นอกรถม้า เฟิงหยูเองนั่งกอดเข่าและกล่าวช้า ๆ “ในเมื่อข้า
ตัดสินใจที่จะไม่เป็นบุตรสาวของเหยาซื่ออีกต่อไป นั่นหมายความ
ว่าข้าไม่ได้เป็นหลานสาวของเหยาเซียนด้วย หากความสัมพันธ์
เหล่านี้จะถูกตัดออกไป พวกเขาก็ควรจะถูกตัดทั้งหมด นอกจากนี้
ยังมีตระกูลเฟิง… นับจากวันนี้เป็นต้นไปข้าเป็นเพียงองค์หญิงจี่อัน
ครอบครัวหรือญาติไม่มีใครเกี่ยวข้องกับข้าทั้งนั้น พี่เจ็ด ท่านคิด
อย่างไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ ? ” นางมองเขาด้วยรอยยิ้มที่ละเอียดอ่อน
ราวกับว่านางกำลังพูดถึงสิ่งที่ไม่เกี่ยวข้องกับตัวเอง
แต่ซวนเทียนฮั่วยังรู้สึกเจ็บอยู่ค่อนข้างมากและถามนางอย่าง
ไม่รู้ตัว “เจ้าต้องทำถึงเพียงนี้เชียวหรือ ? เจ้าจำเป็นต้องรู้ว่าถ้าไม่มี
สิ่งเหล่านี้เจ้าจะไม่มีญาติเลย แม้ว่าเราจะอยู่ใกล้กัน แต่เราไม่ได้
เกี่ยวข้องกับเจ้าทางสายเลือด มันแตกต่างกันเล็กน้อย”
เฟิงหยูเองส่ายหัว“แต่ท่านพี่ก็เห็นสถานการณ์ปัจจุบันของ
เหยาซื่อ สาเหตุพื้นฐานที่สุดของมันคือนางเป็นมารดาของข้าและ
ผูกพันธ์กับข้า หากไม่มียาเปลี่ยนวิญญาณ นางก็คงไม่กลายเป็น
นางในตอนนี้ สถานการณ์ที่คล้ายคลึงกันจะไม่ได้รับอนุญาตให้
เกิดขึ้นซํ้าเป็นครั้งที่สอง ข้าจะไม่ยอมให้สถานการณ์นั้นเกิดขึ้นอีก
แน่นอน นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมความสัมพันธ์เหล่านี้จึงต้องถูกตัด
ขาด”

“บางทีเจ้าอาจจะเป็นคนที่รักตัวเองน้อยเกินไป”ซวนเทียนหัว
ต้องการแนะนำให้นางระมัดระวัง แล้วสิ่งต่าง ๆ ก็จะดีเอง แต่สิ่งแบบ
นี้จะไม่สามารถโน้มน้าวตัวเองได้ วิธีการของศัตรูจะต้องได้รับการ
ปกป้อง พวกเขาสามารถเผชิญกับอันตรายที่มาถึง และพวกเขาจะ
ไม่สามารถป้องกันตัวเองอย่างเต็มที่จากอันตราย ไม่เช่นนั้นเรื่อง
ของเหยาซื่อจะไม่เกิดขึ้น “ลืมมันไปเถิด” ซวนเทียนฮั่วพยักหน้า
“ข้ายอมรับสิ่งที่เจ้าพูดนั้นถูกต้อง เป็นเรื่องน่าเสียดายที่ไม่มีใครรู้
ว่าองค์หญิงจี่อันเป็นคนที่มีจิตใจดีมากที่สุด อาจดูก้าวร้าวแต่ได้รับ
การปกป้องจริง นับจากวันนี้เป็นต้นไปเจ้าจะไม่มีข้อกังวลใด ๆ อีก
ต่อไป”
“ใช่เจ้าค่ะ! ” ในที่สุดเฟิงหยูเองยิ้มออกมาอย่างขมขื่น “เมื่อ
ข้าทำได้ดี ข้าสามารถให้พวกเขาสนุกกับชีวิตสบาย ๆ กับข้า แต่
เส้นทางที่ข้าวางแผนที่จะเดินออกจากที่นี่ยากขึ้น จะมีศัตรูมากขึ้น
เรื่อย ๆ เมื่อสถานการณ์ของราชวงศ์ต้าชุนเปลี่ยนไป ใครจะรู้ว่ามี
การทดสอบอีกกี่ครั้ง เนื่องจากข้าตัดสินใจที่จะทำงานร่วมกับซวน
เทียนหมิงในการพยายามปกป้องโลกนี้ ข้าจึงต้องปลีกตัวออกจาก
พวกเขา ข้าไม่สามารถมีโซ่ตรวนหรือจุดอ่อนได้ มิฉะนั้นเมื่อศัตรู
จับจุดอ่อนของข้า มันจะยากสำหรับข้าที่จะกระทำ เมื่อเวลานั้น
มาถึงคนที่ข้ารักไม่เพียงแต่จะได้รับบาดเจ็บเท่านั้น ซวนเทียนหมิง
ก็จะถูกลากเข้ามาด้วย โชคดีที่ตระกูลเหยาในปัจจุบันจะสามารถ
ดำรงอยู่ได้อย่างมั่นคงในเมืองหลวงหากไม่มีข้า สำหรับตระกูลเฟิง

คนเดียวที่ข้ากังวลคือเซียงหรู โชคดีที่นางมีองค์ชายสี่คอยดูแล ทำ
ให้ข้าไม่ต้องเป็นกังวลอีกต่อไป”
เมื่อพวกเขากลับไปที่คฤหาสน์ขององค์หญิงวังซวนกลับสู่
เมืองหลวงก่อนกำหนด เฟิงหยูเองไม่ได้อยู่ในอารมณ์ที่จะพูดมาก
เกินไป และนางก็กลับไปที่ห้องของนางเพื่อพักผ่อน หวงซวนเป็น
คนที่เล่าให้วังซวนฟังว่าเกิดอะไรขึ้น มันทำให้วังซวนถอนหายใจ
ซํ้าแล้วซํ้าอีก “คุณหนูคิดถึงเรื่องของเหยาซื่อที่โดนวางยาเปลี่ยน
วิญญาณที่ทำให้จิตใจเปลี่ยนไป นี่ก็เป็นสิ่งที่ดี มันสะอาดมาก และ
การพลาดโอกาสน้อยจะไม่จำเป็นต้องระมัดระวังมากเกินไปใน
อนาคต”
เฟิงหยูเองกลับไปที่คฤหาสน์ขององค์หญิงแล้วกลับไปที่เรือน
ของเหยาซื่อ เหยาซื่อและเสี่ยวหยานั่งอยู่ในสนามขณะที่พวกเขา
กอดกันร้องไห้อย่างขมขื่น เสียงร้องของพวกนางทำให้บ่าวรับใช้
ในลานไม่กล้าเข้าใกล้เพราะทุกคนอยู่ไกล
เสียงของเหยาซื่อเต็มไปด้วยการตำหนิตัวเองเพราะไม่
สามารถดูแลเสี่ยวหยาได้นางบอกว่านางทิ้งบุตรสาวของนางลง
เพราะนางไม่เคยสามารถให้ชีวิตที่ดีแก่นางได้ ตอนนี้ในที่สุดพวก
นางก็สามารถกลับจากตะวันตกเฉียงเหนือได้ คนผู้นั้นสามารถ
ขโมยตำแหน่งของเสี่ยวหยาได้ นางมองเสี่ยวหยาเป็นเฟิงหยูเองตัว
จริง เมื่อนางเห็นมันบุตรสาวคนนี้ก็เหมือนกับเฟิงหยูเองในความ
ทรงจำของนาง ความสงบและไม่มีความสามารถแปลก ๆ เหล่านั้น

เมื่อพบปัญหา นางจะร้องไห้และนางจะถูกรังแกจากคนอื่น นี่คืออา
เองที่นางจำได้ ไม่ใช่สัตว์ประหลาดผู้นั้นที่อาศัยอยู่ในคฤหาสน์
ขององค์หญิง นางจะทิ้งบุตรสาวไว้ที่นั่นนานแล้ว และยอมรับสัตว์
ประหลาดตัวนั้นได้อย่างไร
“อาเองเป็นเพราะข้าที่ทำให้เจ้าผิดหวัง ข้าควรสังเกตว่ามี
อะไรบางอย่างว่าจะเกิดขึ้นไม่ช้าก็เร็ว และพาเจ้ากลับไปที่เมือง
หลวงในไม่ช้า” เหยาซื่อร้องไห้ขณะพูดกับเสี่ยวหยา “อย่าโทษข้า
ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปข้าจะคอยปกป้องเจ้า และไม่ให้เจ้าต้องทน
ทุกข์ทรมานแม้แต่น้อย”
เสี่ยวหยาร้องไห้แต่มีความสุข นางเจ็บปวดอย่างมากจากการ
ถูกเฟิงหยูเองตี แต่ไม่มีใครสังเกตเห็นมุมปากของนางโค้งงอขึ้น
เล็กน้อยผ่านความขมขื่น นางกล่าวกับเหยาซื่อ “ท่านแม่ ข้าไม่
ตำหนิท่านแม่ ท่านแม่ก็ถูกหลอกโดยคนนั้น และเป็นเหยื่อด้วย
เช่นกัน ท่านแม่ไม่ต้องกังวล ทุกอย่างในอดีตข้ากลับมาอยู่ข้าง
ท่านแม่แล้ว นับจากวันนี้เป็นต้นไปเราจะไม่แยกจากกันอีกเจ้าค่ะ”
ทั้งสองกอดกันอีกครั้งและเริ่มร้องไห้หลังจากร้องไห้ไปครู่หนึ่ง
เสี่ยวหยาสามารถยืนขึ้นและประคองเหยาซื่อกลับไปที่ห้องด้วย
ความช่วยเหลือของบ่าวรับใช้ จากนั้นนางถูกส่งกลับไปที่ห้องของ
นางโดยบ่าวรับใช้ ใน ทันใดที่นางนั่งลง นํ้าตาก็หายจากความ
เจ็บปวด และนางก็เกือบหมดสติ

บ่าวรับใช้ถามนางว่า“คุณหนูต้องการให้ข้าเรียกหมอหรือไม่
เจ้าค่ะ?” พวกเขาไม่กล้าเรียกนางว่าแม่นาง เหยาซื่อได้บอกพวก
นางแล้วว่าพวกนางจะต้องเรียกเสี่ยวหยาว่าคุณหนู และพวกนาง
เห็นเสี่ยวหยาตีเทียนชิง พวกนางจะยังคงกล้าที่จะทำผิดพลาดใน
การเรียกนางได้อย่างไร ?
“ไม่ต้องเรียกหมอแค่ไปเอายามาให้ข้า” เสี่ยวหยาส่งบ่าวรับ
ใช้ออกไปก่อนจะถอนหายใจยาว ๆ จากนั้นนางก็เงยหน้าขึ้น และ
เห็นบาดแผลเลือดที่ถูกแส้เฟิงหยูเองฟาด “เฟิงหยูเอง ! ” นางกัด
ฟันและดูเหมือนจะตะโกนชื่อคนที่ร้ายกาจที่สุดในโลก นางเป็น
ศัตรูที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของนางและเป็นคนที่นางต้องกำจัด “วันหนึ่งข้า
จะทำให้เจ้าคุกเข่าและคำนับข้า สักวันข้าจะแก้แค้นให้กับทุก ๆ
บาดแผลที่เจ้าตีข้า และทิ้งไว้บนร่างกายของเจ้า เฟิงหยูเอง เจ้ารอ
ข้า ! ”
เสี่ยวหยาดูเหมือนจะเห็นความหวังแล้วนางเล่าถึงผู้คนที่นาง
พบในระหว่างงานเลี้ยงโดยเฉพาะพระสนมหยวนชู ซึ่งที่ให้คำเชิญ
นาง…
การกระทำของเฟิงหยูเองในเรือนนั้นกระจายไปทั่วเมืองหลวง
อย่างรวดเร็วแทบทุกคนรู้เกี่ยวกับมัน ท่านฮูหยินเหยาไม่ชอบองค์
หญิงจี่อัน และนางเริ่มขัดแย้งกับองค์หญิงจี่อันมากขึ้นเรื่อย ๆ และ
มันก็เริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อย ในที่สุดองค์หญิงจี่อันก็ไม่สามารถทนได้
และตัดความสัมพันธ์กับนาง ยิ่งไปกว่านั้นคำพูดที่ว่าองค์หญิงจี่อัน

ได้โบยแส้รอบ ๆ เรือน ตีบ่าวรับใช้และเหยาซื่อ นางยังเปิดเผยต่อ
สาธารณชนว่านางจะทำลายความสัมพันธ์ของนางในฐานะ
บุตรสาวของเหยาซื่อ นับจากวันนี้นางจะไม่สนใจว่าอีกฝ่ายจะมี
ชีวิตอยู่หรือตาย
ในขณะเดียวกันตระกูลเหยาก็เคลื่อนไหวเช่นเดียวกันภายใต้
การนำของเหยาเซียน ลูกชาย 3 คนของตระกูลเหยาและลูกสะใภ้
ทั้งสามเข้าไปในคฤหาสน์ขององค์หญิงจี่อัน
ตระกูลเหยาแสดงความดุร้ายมันเป็นเช่นนั้นหลังจากที่พวก
เขาเข้าไปในคฤหาสน์สู่คฤหาสน์ขององค์หญิงจี่อันไม่ได้มีโอกาส
ใกล้ชิดขณะที่ผู้คนเริ่มก่อให้เกิดความปั่นป่วนในสนามหน้าบ้าน
ประการแรกคือเหยาเซียนที่โจมตีเฟิงหยูเองโดยกล่าวหานาง
ว่าทอดทิ้งมารดาและกล่าวหาว่านางเป็นบุตรสาวที่ไม่จริงเอาจัง ไม่
เพียงแต่นางจะไร้ความปราณี แต่นางยังใช้แส้ตีมารดาของนาง
หัวใจของนางช่างเลวทรามจริง ๆ!
หลังจากการโจมตีของเหยาเซียนบุตรชายทั้งสามและ
ลูกสะใภ้ของตระกูลเหยาเริ่มที่จะเลิกรักนาง ในขณะที่ทุกคน
สามารถได้ยินเสียงของพวกเขาในถนน พลเมืองนับไม่ถ้วนวิ่งไป
รวมตัวกันรอบ ๆ คฤหาสน์ขององค์หญิงจี่อันเพื่อดู ผู้คนมากขึ้น
เรื่อย ๆ เริ่มมาถึงทีละน้อย ท้ายที่สุดเฟิงหยูเองรู้สึกว่านางทนไม่ไหว
ที่จะดำเนินการต่อ นางโกรธและชักแส้ออกมา และไล่ตระกูลเหยา

ออกจากคฤหาสน์ ประตูถูกปิดด้วย “ปัง” ผู้คนข้างนอกไม่สามารถ
มองเห็นหรือได้ยินสิ่งอื่นได้อีก
บ่ายวันนั้นตระกูลเหยาประกาศว่าพวกเขาตัดความสัมพันธ์
กับเฟิงหยูเองนับจากนี้เป็นต้นไปเฟิงหยูเองจะไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับ
ตระกูลเหยา ไม่ว่านางจะมีชีวิตอยู่หรือตาย ตระกูลเหยาจะไม่สนใจ
ปัญหาที่เกิดขึ้นก็ไม่ได้เป็นความรับผิดชอบของตระกูลเหยา
หลังจากการประกาศจากตระกูลเหยาบ้านของตระกูลเฟิงก็
ไม่ได้ช้า แม้ว่าเฟิงจินหยวนไม่เคยเชื่อว่าเฟิงหยูเองเฆี่ยนตีเหยาซื่อ
แต่บ้านของตระกูลเฟิงไม่ได้อยู่ภายใต้การควบคุมของเขาอีกต่อไป
แต่มันคือเฟิงเฟินได เฟิงเฟินไดเกลียดเฟิงหยูเอง เมื่อเห็นว่าทุกคน
ผลักไสเฟิงหยูเอง นางก็เข้าร่วมและผลักดัน นี่คือบ้านของตระกูล
เฟิงที่แสดงให้โลกเห็นว่าตระกูลเฟิงนั้นได้ตัดความสัมพันธ์กับเฟิง
หยูเองด้วย นับจากนี้เป็นต้นไปเฟิงหยูเองเป็นเพียงองค์หญิงจี่อัน
นางไม่ได้เป็นบุตรสาวของฮูหยินใหญ่ตระกูลเฟิงอีกต่อไป
เมื่อข่าวทั้งหมดนี้มาถึงคฤหาสน์ขององค์หญิงจี่อันเฟิงหยูเอง
วังซวนและหวงซวนก็กำลังเล่นกับเสือขาวตัวน้อย ฉิงหยูเป็นคนนำ
ข่าวชิ้นนี้มาจากด้านนอก หลังจากที่นางได้ยินสิ่งนี้ นางก็หัวเราะ
ออกมาแล้วพูดกับบ่าวรับใช้ “ดูสิผลลัพธ์ที่ข้าคาดไว้ว่าจะเกิดขึ้น
เร็วมาก”

วังซวนถอนหายใจขณะที่หวงซวนถามอย่างตรงไปตรงมาว่า
“นางจะรู้สึกเสียใจบ้างหรือไม่ ? ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปคุณหนูจะไม่มี
ญาติทางสายเลือดอีกต่อไป”
“ข้าไม่เคยมีอะไรจะเริ่มต้นด้วยเลย”เฟิงหยูเองกล่าวด้วย
รอยยิ้ม “มีอะไรที่ต้องกลัว ข้าเป็นคนโดดเดี่ยวเสมอ ตั้งแต่เริ่มต้น
จนถึงตอนนี้ ไม่เคยมีคนใกล้ชิดอย่างแท้จริง ความจริงแล้ว
สถานการณ์ปัจจุบันดีกว่าตอนเริ่มต้นมาก อย่างน้อยข้าก็มีพวก
เจ้า และข้ามีองค์ชายเก้าและพี่เจ็ด ไม่ต้องกังวล หนทางข้างหน้า
ยังอีกยาวไกล”
หวงซวนพยักหน้าและไม่พูดอะไรเพิ่มเติม
อีกสองวันข้างหน้าคฤหาสน์ของตระกูลเหยาไม่สงบแม้ว่าซู
ซื่อจะยังคงดูผ่อนคลายมาก ๆ แม้จะต้องสาปแช่งบ้างเล็กน้อยใน
ทิศทางของคฤหาสน์ขององค์หญิง เหยาจิงจุนและสามีของนางก็รู้
คนอื่นก็รู้ รวมทั้งเหยาเซียนพวกเขาทุกคนชัดเจนมาก ทุกคืน
เมื่อซูซื่อไปล้างหน้า นางจะเรียกเฟิงหยูเอง
นางเคยถามเหยาเซียนว่าทำไมพวกเขาถึงต้องแสดงอย่าง
เด็ดเดี่ยว? เหยาเซียนบอกนางว่านี่เป็นแผนการของเฟิงหยูเองใน
การปกป้องทุกคน หากพวกเขาไม่ทำสิ่งนี้ อนาคตของตระกูลเหยา
อาจเลวร้ายยิ่งกว่าเมื่อห้าปีก่อน
ทุกวันนี้ซวนเทียนหมิงพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะอยู่
ข้างๆ เฟิงหยูเอง แม้ในเวลากลางคืนเขาจะอยู่ที่คฤหาสน์ขององค์

หญิง ในช่วงเวลานี้เขาได้พบกับเหยาเซียนในพื้นที่อย่างลับ ๆ เมื่อ
ซวนเทียนหมิงพบว่าตระกูลเหยาไม่ได้ตัดความสัมพันธ์กับเฟิงหยู
เองจริง ๆ แค่เล่นละครของนาง เขาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
ในโลกนี้มีไม่มากที่เขากลัว แต่เขากลัวจริง ๆ ว่าเฟิงหยูเองจะโดด
เดี่ยวอย่างแท้จริงและจะไม่สามารถจัดการกับมันได้
โชคดีที่ตระกูลเหยายังอยู่เคียงข้างนางสำหรับตระกูลเฟิง เขา
ไม่ได้กังวลอะไรเลยแม้แต่น้อย เฟิงหยูเองและตระกูลเฟิงไม่ได้สนิท
กัน ไม่ว่าความสัมพันธ์จะถูกตัดหรือไม่ก็ตาม
หลังจากนั้นอีกสองวันพระราชโองการที่นำสถานะอันสูงส่ง
ของเหยาซื่อก็มาถึงหลังจากนี้เจ้าเมืองซูจิงหยวนก็ประกาศผลการ
สอบสวนการต่อสู้ของหลู่เหยา และหลู่ปิง หลู่เหยาได้ดึงท่านฮูหยิน
ซูลงไปในนํ้าอย่างจงใจ ความผิดของการพยายามฆ่าได้ถูกตราไว้
นางยังใช้แมลงมีพิษจากภาคใต้เพื่อทำร้ายหลู่ปิงน้องสาวของนาง
ความผิดที่ก่อขึ้นโดยเจตนาก่อให้เกิดอันตรายด้วย และคนที่ให้
แมลงมีพิษแก่นางคือ…