Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่799 แม้ว่าจะสามารถรักษาให้หายขาดได้ ข้าก็จะไม่รักษาเจ้า

ตระกูลหลู่กำลังสวดอ้อนวอนและในที่สุดก็เห็นเฟิงหยูเองมาถึง
เก้อซื่อนำเฟิงหยูเองไปที่เรือนของหลู่หยาน ในขณะที่เดินนางกล่าว
ว่า “อาการของหยานเอ๋อกำลังกำเริบรุนแรงขึ้นทุกทีหลังจากถูก
วางยาพิษ นางไอเป็นเลือดในตอนเช้า และเลือดบางส่วนก็เป็นสีดำ
แม้แต่คนธรรมดาก็สามารถบอกได้ว่านางถูกวางยาพิษ แต่หลังจาก
หมอมา พวกเขาก็ไม่สามารถหาแหล่งที่มาของพิษได้ บ่าวรับใช้ที่
ทำงานในคฤหาสน์ก็ถูกสับเปลี่ยน และยานี้ฮูหยินของข้าเป็นคนเคี่ยว
เองกับมือ แม้แต่ภาชนะสำหรับเตรียมยาก็เปลี่ยน และมันก็ยังไม่มีผล”
เก้อซื่อกำลังจะร้องไห้ แต่นางรู้ว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะร้องไห้ ตราบใด
ที่เฟิงหยูเองมาถึงมันก็ดี แม้ว่าค่ารักษาจะยังไม่ถูกกล่าวถึง แต่นางก็
ขอร้องให้เฟิงหยูเองช่วยชีวิตของหลู่หยานด้วย
ขณะนี้เสนาบดีหลู่ซ่งถอนหายใจในห้องของหลู่หยานบ่าวรับใช้
คนหนึ่งมารายงานว่าองค์หญิงจี่อันมาถึงแล้ว ดังนั้นเขาจึงรีบลุกขึ้น
เพื่อต้อนรับนาง เขามีความเคารพนับถือมาก คุกเข่าแสดงความยินดี
อย่างยิ่ง อย่างไรก็ตามเฟิงหยูเองโบกมือแล้วกล่าวว่า “ท่านเสนาบดี
ไม่จำเป็นต้องสุภาพมาก ข้ามาวันนี้เพื่อตรวจร่างกาย มารยาท
เหล่านี้ไม่จำเป็นต้องใส่ใจ” หลังจากพูดแบบนี้นางเดินไปที่เตียงของ
หลู่หยานกับวังซวนและหวงซวนที่ประกบอยู่ด้านข้างของนาง
บ่าวรับใช้หรูยี่ยืนอยู่ข้างเตียงของหลู่หยานเมื่อเห็นว่าเฟิงหยูเอง
มา นางก็คำนับอย่างรวดเร็วเช่นกัน อย่างไรก็ตามเฟิงหยูเองไม่สนใจ

นางแม้แต่น้อย ในท้ายที่สุดมันเป็นเก้อซื่อที่ดึงนางไปด้านข้างเพื่อ
ป้องกันไม่ให้นางขวางทางเฟิงหยูเอง
หลู่หยานไม่รู้สึกตัวนางค่อนข้างกระสับกระส่าย แต่ผิวของนาง
ไม่มีรอยแดง ราวกับว่าร่างกายทั้งหมดของนางไม่มีเลือดหลงเหลือ
และร่างกายของนางดูซีดเซียว
พูดตามความเป็นจริงเมื่อได้เห็นนางเป็นเช่นนี้ทำให้เฟิงหยูเอง
ตกใจกลัว ในเวลาเพียงไม่กี่วันนางก็สามารถจบลงในสภาพเช่นนี้ได้
ผู้ที่วางยาพิษนี้ต้องการที่จะเอาชีวิตของหลู่หยาน นี่มันรุนแรงเกินไป
เมื่อเห็นเฟิงหยูเองมาหลู่หยานดีใจเล็กน้อย นางพยายามดิ้นรน
และลุกขึ้นนั่ง อย่างไรก็ตามนางไม่มีแรง นางไม่สามารถยกแขนขึ้น
เพื่อจับมือเฟิงหยูเอง นางทำอะไรไม่ถูก นางทำได้เพียงนอนและจ้อง
มองไปที่เฟิงหยูเองด้วยสายตาที่คาดหวัง ดวงตาเต็มไปด้วยน ้าตา แต่
นางปฏิเสธอย่างเด็ดขาดที่จะห้พวกมันไหลลงมา
“องค์หญิงจี่อัน! ” นางรวบรวมพลังที่จะพูด oheเสียงของนาง
อ่อนแอ แม้กระนั้นก็ไม่ถึงขนาดที่ไม่มีใครได้ยินนาง “องค์หญิง ข้าไม่
กลัวที่จะตาย ข้าแค่อยากรู้ว่าใครเป็นคนทำร้ายข้า ข้าขอโทษ ข้ารู้ว่า
การหมั้นหมายของข้ากับองค์ชายแปดมาจากความช่วยเหลือของ
องค์หญิง ข้าจะไม่พยายามเดาสถานการณ์ อย่างไรก็ตามข้าก็เข้าใจ
ด้วยเช่นกันว่ามันเป็นกลอุบายที่องค์หญิงวางไว้ให้องค์ชายแปด แต่
ข้าจะไม่เถียงกับมัน ข้าชอบองค์ชายแปดและต้องการแต่งงานกับ
พระองค์ ไม่ว่าการแต่งงานจะเป็นอย่างไร ข้าก็ยินดี นั่นเป็นเหตุผลว่า

ทำไมข้าจึงต้องขอบคุณ ข้าไม่เคยคิดเลยว่าจะมีใครซักคนที่ชั่วร้าย
จริง ๆ พวกเขาพยายามวางยาพิษให้ข้าตายเพื่อป้องกันไม่ให้ฮ่องเต้
พระราชทานสมรสให้กับพวกเรา ! องค์หญิง ผู้ที่วางยาพิษข้าคือคนที่
ทำลายแผนการของท่าน ท่านต้องไม่ปล่อยพวกเขาไปง่าย ๆ ! ”
หลู่หยานกัดฟันพูดพิษไม่ได้ส่งผลกระทบต่อความสามารถใน
การพูดของนาง แม้ว่าน ้าเสียงของนางจะอ่อนแอ แต่นางยังคงมีความ
กล้าหาญ เฟิงหยูเองไม่เถียงกับนาง
นางพยักหน้าแล้วกล่าวว่า“ไม่ต้องห่วง มันจะถูกตรวจสอบอย่าง
ระมัดระวัง” จากนั้นนางก็ยื่นมือออกมาเพื่อสัมผัสถึงชีพจรของหลู่ห
ยานอยู่พักหนึ่ง นางถูกวางยานั่นเอง พิษทำหน้าที่ของมันอย่าง
โจ่งแจ้งและรุนแรง มันจะทำให้เกิดความทุกข์ทรมานบ้างและจะไม่ฆ่า
เหยื่อทันที แม้กระนั้นเหยื่อจะตายภายในสิบวัน ในที่สุดร่างกายมนุษย์
ก็เป็นเพียงสิ่งเดียวที่ถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง คนผู้นั้นจะเป็นเหมือนลูกโป่งที่
ค่อย ๆ ยุบในแต่ละวันที่ผ่านไปจนกระทั่งตาย นางบอกหลู่หยานว่า
“มันรักษาไม่ได้ และไม่มียาที่สามารถรักษาได้ นับตั้งแต่วันที่เจ้า
ได้รับพิษจนถึงวันตาย เจ้ามีเวลาไม่เกินสิบวัน ข้าสามารถช่วยเพิ่ม
ระยะเวลาให้เจ้าอยู่ได้ แต่มันจะไม่เกินหนึ่งเดือน เจ้าจะต้องทนทุกข์
ทรมานอย่างมาก และมันจะเลวร้ายยิ่งกว่าการตายหลังจากสิบวัน นี่
คือสิ่งที่เจ้าควรคิดถึงตัวเอง”
นางไม่ได้กลัวพวกเขาไม่มีทางที่จะรักษาพิษแบบนี้ได้ คนที่
วางยาพิษนี้ต้องการเอาชีวิตอีกฝ่าย และนางก็สามารถคาดเดาได้ว่า

ยาชนิดใดที่จำเป็นในการทำยาพิษนี้ เมื่อสิ่งต่าง ๆ ปะปนกันเข้า
ด้วยกัน แม้แต่เทพเซียนก็ไม่สามารถรักษาพิษได้
แน่นอนว่าถ้านางต้องการที่จะทำเหมือนกับว่ามันไม่มีทางรักษา
ได้ผู้คนในสมัยโบราณไม่ได้เตรียมยา แต่นางสามารถใช้เทคนิคที่
ทันสมัยเพื่อบังคับให้พิษออกจากร่างกาย ในสถานการณ์เช่นนี้มันจะ
เป็นยาปฏิชีวนะ เมื่อร่างกายฟื้นตัวในระดับหนึ่ง เลือดทั้งหมดใน
ร่างกายจะถูกแทนที่ เลือดที่เป็นพิษทั้งหมดจะถูกสกัดและแทนที่ด้วย
เลือดชนิดเดียวกัน เช่นนั้นพิษจะได้รับการจัดการอย่างเป็น
ธรรมชาติ
แต่นางไม่ต้องการรักษาหลู่หยานนางไม่ได้เป็นนางฟ้า นางเบื่อ
หรือไม่ที่จะใช้ยาในมิติของนาง และใช้ความพยายามของนางเพื่อ
ช่วยคนอย่างหลู่หยาน นั่นจะไม่เป็นความคิดหรือไม่ ? นั่นเป็นเหตุผล
ว่าทำไมหนึ่งเดือนถึงได้ให้มากที่สุด และเหตุผลก็คือไม่น่าเสียดาย
นางต้องการให้หลู่หยานกลับมาอยู่พักหนึ่ง นางต้องการเห็นปฏิกิริยา
ของผู้ที่วางยาพิษหลู่หยาน
เฟิงหยูเองเป็นหมอเทวดาที่เก่งที่สุดในโลกนี่คือสิ่งที่ผู้คน
ตัดสินใจแล้ว ถ้านางบอกว่าไม่มีความหวัง ไม่มีใครสงสัยว่าจะมีคน
อื่นที่สามารถช่วยนางได้ เมื่อเก้อซื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ นางก็ทรุดลง
กับพื้น แม้ว่านางจะยังมีสติอยู่ แต่นางก็ไม่สามารถพูดได้เป็น
เวลานาน หลู่ซ่งรีบถามว่า “แค่เดือนเดียวจริง ๆ หรือ ? ”

เฟิงหยูเองไม่ตอบกลับนางพูดไปแล้วอย่างชัดเจนก่อนหน้านี้
นางไม่ต้องการที่จะพูดอีกครั้ง หลู่ซ่งไม่ไว้หน้านางและถามคำถาม
เช่นนี้ เขาแค่มองหลู่หยานด้วยความทุกข์ ในมือข้างหนึ่งเขากำลังรอ
คำตอบของหลู่หยาน ในทางตรงกันข้าม เขารู้สึกเงียบ ๆ ถ้าเขารู้ว่า
ใครทำเช่นนี้ เขาจะไม่ปล่อยคนผู้นั้นให้มีชีวิตอย่างแน่นอน !
หลู่หยานค่อนข้างสงบกว่ามารดาและบิดาของนางคำพูดของ
เฟิงหยูเองไม่ได้เกินความคาดหมายของนาง นางมีความโกรธ
เล็กน้อยที่เก็บกดไว้ตลอดเวลา นางรู้ว่าองค์ชายแปดไม่มีความรู้สึก
กับนางเลยแม้แต่น้อย แต่ก็มีหลายวิธีที่จะหยุดการแต่งงาน ทำไมฝ่าย
ค้านถึงใช้วิธีการที่สุดโต่ง ? นางอายุเท่าไหร่ นางไม่ได้มีชีวิตอยู่นาน
พอ แต่นางต้องบอกลากับโลกนี้
หลู่หยานเย้ยหยันและจ้องที่เฟิงหยูเองหลังจากนั้นไม่นานนาง
พยักหน้า “ได้ หนึ่งเดือนใช่หรือไม่ ข้าขอถามองค์หญิง หากพบผู้ที่
ได้รับพิษ อย่างน้อยก็บอกชื่อพวกเขา เช่นนี้แม้ว่าข้าจะไปลงนรก ข้า
ก็จะไม่ให้อภัยพวกเขา แม้ว่าข้าจะกลายเป็นปีศาจร้าย ข้าก็จะทวง
หนี้แค้นนี้กับพวกเขา ! ”
เฟิงหยูเองพยักหน้าและไม่ได้พูดอะไรอีกนางหันมารับชุดยา
จากวังซวน หลังจากเปิดมันครั้งแรก นางได้เก็บตัวอย่างเลือดจาก
หลู่หยานเพื่อตรวจสอบในภายหลัง จากนั้นนางก็เริ่มใช้ยาปฏิชีวนะมา
รักษาหลู่หยานด้วยการให้ยาผสมน ้าเกลือ

สมาชิกในตระกูลหลู่มองขวดของเหลวที่ห้อยอยู่ข้างเตียงแล้ว
มองไปที่หลู่หยานดูเหมือนว่านางจะมีชีวิตชีวาขึ้นมาบ้าง แสงแห่ง
ความหวังปรากฏขึ้นในใจของเก้อซื่อ บางทีนางอาจจะดีขึ้นหรือไม่
เฟิงหยูเองบอกพวกเขาว่า“การให้น ้าเกลือต้องใช้เวลาประมาณ
1 ชั่วยาม ในช่วงเวลานี้ตราบใดที่หลู่หยานไม่ขยับ มือที่ถูกแทงด้วย
เข็มมันจะไม่เป็นไร หลังจากผ่านไป 1 ชั่วยาม ข้าจะเอาเข็มออก
หลังจากนี้หมอหญิงจากร้านห้องโถงสมุนไพรจะมาหานางทุกวัน
เพื่อให้ยาแก่นาง อย่างน้อยที่สุดมันก็จะดำเนินต่อไปอีกสิบวัน”
เก้อซื่อมองไปที่หลู่หยานหลังจากพร ่าขอบคุณเฟิงหยูเองซ ้า ๆ
จากนั้นนางก็นั่งข้างเตียงของหลู่หยานและเช็ดน ้าตา
หลู่ซ่งรู้สึกว่าการที่เฟิงหยูเองรออยู่1 ชั่วยามนั้นไม่ดี และมันจะ
น่าอึดอัดใจสำหรับเจ้าหน้าที่อย่างเขาที่จะคุยกับนาง หลังจากคิดไป
เล็กน้อยเขาก็กล่าวว่า “ข้ามีบุตรสาวอีกคนในคฤหาสน์ ข้าขอคุยกับ
องค์หญิงซักครู่ได้หรือไม่ขอรับ ! เมื่อคิดถึงเรื่องนี้แล้ว องค์หญิงเคย
พบนางระหว่างงานเลี้ยงฉลองเทศกาลกลางฤดูใบไม้ร่วง นางเป็น
บุตรสาวคนโตของข้า, หลู่ปิง”
เฟิงหยูเองพยักหน้าและกล่าวด้วยน ้าเสียงสม ่าเสมอ“ไม่เป็นไร
ให้คนนำข้าไปที่เรือนของหลู่ปิง ข้าจะไปหาคุณหนูหลู่ปิงสักครู่”
โดยที่ไม่ต้องเอ่ยเรื่องนี่ขึ้นมาหลู่ซ่งก็เล่าเรื่องหลู่ปิงให้นางฟัง นี่
เป็นสิ่งที่แม่นยำตามที่เฟิงหยูเองคิดไว้ ในขณะที่เดินไปที่เรือนของ
หลู่ปิง บ่าวรับใช้คนหนึ่งนำทางให้นางนึกขึ้นมากล่าวว่า “คุณหนูใหญ่

มีอาการป่วยซับซ้อน องค์หญิงได้โปรดอย่ารังเกียจคุณหนูเลยเจ้าค่ะ”
บ่าวรับใช้คนนี้เป็นคนที่ทำงานในเรือนของหลู่หยาน หลูหยานคุ้นเคย
กับการกลั่นแกล้งหลู่ปิง และแม้แต่บ่าวรับใช้ที่อยู่ข้าง ๆ นางก็คุ้นเคย
กับมัน หลู่หยานกลายเป็นเช่นนี้ไปแล้ว แต่บ่าวรับใช้คนนี้ยังล้อเลียน
หลู่ปิง นี่เป็นเรื่องตลกจริง ๆ
การมาถึงของเฟิงหยูเองสร้างความไม่คาดคิดให้กับหลู่ปิงนาง
ต้อนรับเฟิงหยูเองอย่างเหมาะสม และพานางไปที่ห้องของนาง
จากนั้นนางก็กล่าวกับบ่าวรับใช้ที่พานางมา “เจ้ากลับไปได้แล้ว น้อง
สามต้องไม่ถูกทิ้งให้อยู่ตามลำพัง ตอนนี้มีคฤหาสน์มีคนน้อย นางต้อง
ได้รับการดูแล”
บ่าวรับใช้ต้องการที่จะอยู่ใกล้ๆ และฟังสิ่งที่พวกเขาจะพูดกัน แต่
คำเตือนของหลู่ปิงฟังดูสมเหตุสมผลสำหรับนาง ตระกูลหลู่เสียเงิน
เป็นจำนวนมาก และมันทำให้บ่าวรับใช้จำนวนมากต้องออกไป พวก
เขาขาดแรงงานอยู่แล้ว ถ้าอุบัติเหตุโชคร้ายบางอย่างเกิดขึ้นกับ
คุณหนูสาม ‘นางจะทำอย่างไรถ้านางไม่ได้อยู่ด้วย? ดังนั้นนางจึงโค้ง
คำนับและวิ่งกลับไปตามทางที่นางมา
หลู่ปิงมองบ่าวรับใช้ที่ออกไปก่อนที่จะสบประมาทและกล่าวว่า
“ด้วยเหตุผลบางอย่าง หลู่หยานสัญญาเมื่อวานนี้ว่าแม้ว่าตระกูลหลู่
จะไม่มีเงินเหลืออยู่มาก นางก็ยังมีเครื่องประดับดี ๆ อยู่บ้าง และทุก
คนที่ทำงานเพื่อดูแลนางจนกว่านางจะตายจะได้รับส่วนหนึ่ง พวกเขา
ล้วนแต่เป็นบ่าวรับใช้ที่ใช้ไม่ได้ เพื่อประโยชน์ของสิ่งเหล่านี้ แน่นอน

พวกเขาจะต้องดูแลนางเป็นอย่างดี” หลังจากพูดอย่างนี้นางยิ้มขอ
โทษเฟิงหยูเองและกล่าวว่า “ข้ายังไม่ได้คารวะองค์หญิงอย่างถูกต้อง
เลย ได้โปรดอย่าตำหนิข้าเจ้าค่ะ”
เฟิงหยูเองส่ายหน้า“ไม่เป็นไร”
หลู่ปิงเชิญให้นางนั่งข้างในแล้วรินชาให้อย่างไรก็ตามเฟิงหยูเอง
ไม่ต้องการดื่มเลย กลิ่นจากร่างกายของหลู่ปิงเริ่มแย่ลงเรื่อย ๆ แม้แต่
น ้าหอมก็ไม่สามารถปกปิดได้ ยิ่งกว่านั้นนี่เป็นห้องที่นางอาศัยอยู่
กลิ่นในห้องนั้นน่ารังเกียจอย่างยิ่ง
หลู่ปิงก็รู้สถานการณ์เช่นกันเมื่อเห็นว่าเฟิงหยูเองไม่ดื่มชา นาง
ก็เปิดหน้าต่างทั้งหมดในห้องอย่างรวดเร็ว ถึงแม้ว่ามันจะเย็นกว่านี้
เล็กน้อย แต่ก็มีกลิ่นเล็กน้อย
เฟิงหยูเองรับความคิดริเริ่มที่จะกล่าวว่า“เจ้าไม่ได้ออกไปไหน
เลยหลังจากงานเลี้ยงฉลองเทศกาลกลางฤดูใบไม้ร่วงใช่หรือไม่ ? ข้า
ไม่เคยเห็นเจ้ามาหาข้า และมันไม่สะดวกที่ข้าจะมาที่คฤหาสน์หลู่
เรื่องนี้เลยล่าช้า”
หลู่ปิงกล่าวอย่างไร้จุดหมาย“ด้วยหลายสิ่งหลายอย่างที่เกิดขึ้น
ในคฤหาสน์ หลู่เหยาก็เสียชีวิต ดังนั้นพวกเขาจึงไม่อนุญาตให้ข้า
ออกไปข้างนอก ถ้าไม่ใช่เพราะองค์หญิงมาเยี่ยมในวันนี้ บางทีเรา
อาจไม่ได้พบกันเจ้าค่ะ”

เฟิงหยูเองพยักหน้า“ถูกต้องแล้ว ! ” นางไม่ได้พูดอะไรอีกเลย
และรับชุดยาจากวังซวน จากนั้นนางกล่าวว่า “ไปที่ห้องด้านใน ข้าจะ
ดูสภาพร่างกายของเจ้า”
ทั้งสองเข้าไปในห้องด้านในและบ่าวรับใช้สองคนนั้นยังคงอยู่ข้าง
นอก เฟิงหยูเองดึงถุงมือทางการแพทย์ออกมา หลังจากวางพวกมัน
แล้ว หลู่ปิงก็ถอดเสื้อผ้าออกจากร่างกายส่วนบนของนาง นาง
ตรวจสอบนางอย่างใกล้ชิด และนำตัวอย่างเลือดไปตรวจสอบใน
ภายหลัง จากนั้นนางก็กล่าวว่า “มันเป็นความผิดปกติของกลิ่นตัว
ไม่มีอาการป่วยอื่น ๆ มันง่ายที่จะรักษา ข้าจะเอายาให้เจ้า” ในขณะที่
นางพูด นางดึงบางสิ่งออกมาจากชุดยาที่นางเตรียมไว้ล่วงหน้า “กิน
ยาวันละ 1 เม็ด กินก่อนเข้านอน กินมันเป็นเวลา 5 วันติดต่อกัน
นอกจากนี้ยังมีสเปรย์นี้ ฉีดสเปรย์ 3 ครั้งต่อวัน ตอนเช้า ตอนเที่ยง
และตอนกลางคืน หลังจากห้าวันข้าจะกลับมาอีกครั้งเพื่อตรวจหลู่ห
ยาน ในเวลานั้นข้าจะมาฉีดยาให้เจ้า”
หลู่ปิงพยักหน้าอย่างซาบซึ้งหลังจากสวมเสื้อผ้าแล้วนางก็กล่าว
กับเฟิงหยูเองว่า “ข้าเชื่อใจความสามารถทางการแพทย์ขององค์หญิง
หากท่านบอกว่าสามารถรักษาได้ก็สามารถรักษาได้อย่างแน่นอน ข้า
ไม่รู้ว่าข้าจะขอบคุณท่านอย่างไร มีเพียงบางสิ่งที่ท่านควรให้ความ
สนใจ ข้าจะนำมาให้ท่านดูเจ้าค่ะ”