Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่845 ดูไม่เหมือนรังโจร !

ทันใดนั้นชายผู้มีหนวดเคราก็หยุดให้ความสนใจกับอาการ
บาดเจ็บสาหัสต่อร่างกายของเขาและเริ่มตะโกนอีกครั้ง บานซูรู้สึก
หงุดหงิดและอยากจะทำร้ายเขาอีกครั้ง แต่ก็ถูกหยุดโดยเฟิงหยูเองที่
ถามเขาว่า “แล้วแตกต่างกันตรงไหนถ้ามีหมอเทวดาหรือไม่มีหมอ
เทวดา ? ” หลังจากพูดเรื่องนี้ นางไม่รอให้ชายผู้มีหนวดเคราตอบ
และหันไปพูดกับหญิงสาว “อาการบาดเจ็บของยายดีขึ้นแล้ว แต่นาง
ก็ยังต้องพักฟื้น นางจะต้องไม่แบกของหนักและนางควรจะนอนอยู่บน
เตียงให้มากที่สุด อย่าปล่อยให้นางทำงานที่เกี่ยวกับการก้ม และนาง
จะต้องไม่สัมผัสกับความหนาว” นางเอื้อมมือไปที่แขนเสื้อของนาง
แล้วดึงยาแก้ปวดและแก้อักเสบออกมา 3 หลอดแล้วส่งไปให้พวกเขา
“ใช้ทาบริเวณที่ได้รับบาดเจ็บวันละ 3 ครั้ง หลังจากยาหมด นางจะ
ลุกจากเตียงได้”
ในขณะที่นางพูดดวงตาของชายผู้มีหนวดเคราจ้องจ้องตรงไปที่
ยาสามหลอด และแม้แต่เพื่อนทั้งห้าคนที่อยู่ด้านหลังของเขาก็เผยให้
เห็นเจตนาที่ชั่วร้ายในแววตาของพวกเขา ราวกับว่าเฟิงหยูเองถือ
ทองคำไว้ในมือของนาง หวงซวนหัวเราะเมื่อเห็นสิ่งนี้ “ข้าว่าแล้ว เจ้า
เป็นโจรภูเขาหรือโจรปล้นยา ? เราไม่ได้ถือเงินสักหน่อย แต่ทำไมเจ้า
ไม่แสดงความสนใจในเงิน และมองหายาแทนล่ะ”
ชายผู้มีหนวดเคราดูเหมือนจะไม่ได้ยินนางพูดขณะที่เขามอง
เฟิงหยูเองและกล่าวว่า “แม่นางเป็นหมอเทวดาใช่หรือไม่ ?

ความสามารถทางการแพทย์ของแม่นางนั้นยอดเยี่ยมและสามารถ
ช่วยหญิงชราที่มีเลือดออกได้ใช่หรือไม่ ? ถ้าอย่างนั้นเจ้าไปกับเราบน
ภูเขาเพื่อรักษาอาการป่วยของฮูหยินได้หรือไม่ ? ตราบใดที่เจ้า
สามารถรักษาท่านฮูหยินได้ ผู้นำของเราจะมอบสมบัติมากมายเท่าที่
แม่นางต้องการ ! ไม่ขอปิดบังแม่นาง แต่ถ้าไม่ใช่เพราะอาการป่วยที่
รุนแรงของท่านฮูหยิน ท่านผู้นำไม่มีบุตรชาย พวกเราจะต้องขโมย
ภรรยาของคนอื่น นี่คือสิ่งที่เราทำในขณะที่ซ่อนมันจากท่านผู้นำ เรา
แค่อยากได้หญิงงาม และมันจะดีที่สุดถ้ามันเป็นคนที่อาจให้กำเนิด
บุตรได้ ตราบใดที่ท่านผู้นำมีความสุข เขาก็จะค่อยลืมเรื่องท่านฮูหยิ
นคนปัจจุบันของเขา หากแม่นางไม่เชื่อ เจ้าสามารถถามพวกมันได้
แม้ว่าเราจะเป็นโจรภูเขา แต่เราก็ไม่เคยรังแกชาวบ้านเลย ! ”
เฟิงหยูเองมองไปที่หญิงสาวและนางเห็นพยักหน้านางจึงรู้ว่า
คำพูดของชายผู้มีหนวดเคราไม่มีการพูดเกินจริง แต่การไม่ทำร้าย
ชาวบ้านไม่ได้หมายความว่าพวกเขาเป็นคนดี นางถามชายผู้มีหนวด
เครา “เจ้าหมายความว่าถ้าข้าไม่ช่วย เจ้าจะออกมาลักพาตัวคน
ต่อไปงั้นหรือ ? ”
ชายผู้มีหนวดเคราก็ส่งเสียงคร ่าครวญว่า“หากแม่นางจะอยู่ใน
หมู่บ้านตลอดไป เราจะยังคงต้องลักพาตัวไป เราไม่สามารถอยู่ได้
หากไม่มีท่านฮูหยิน และท่านผู้นำในปัจจุบันก็ค่อนข้างหดหู่ พี่น้อง
เราไม่ได้อยู่อย่างมีความสุข และมันจะดีกว่าถ้าเราพยายาม หากเรา
จัดหาคนที่เขาพึงพอใจได้ มันจะถือเป็นช่วยครอบครัวทั้งหมด”

นี่คือตรรกะอะไรเฟิงหยูเองขมวดคิ้ว เพื่อประโยชน์ของท่าน
ผู้นำ เจ้าไปลักพาตัวภรรยาของคนอื่นและทำให้มันฟังดูน่าสมเพช
ทีเดียว มันเป็นเรื่องไร้ยางอายมากกับข้อแก้ตัวเช่นนี้ แต่เหตุผลที่นาง
ไม่ใช้มาตรการที่ดุร้ายต่อพวกเขา ไม่ใช่ว่านางมีใจที่เมตตา
สำหรับเฟิงหยูเอง การลงมาจากภูเขาเพื่อลงมือทำสิ่งที่เลวร้ายนั้น
เพียงพอสำหรับนางที่จะกำจัดทั้งครอบครัว แม้ว่านางจะไม่ได้เป็น
นักบุญที่จะเข้าไปยุ่งกับเรื่องไร้สาระเหล่านี้ เพราะมันเป็นที่พักอาศัย
บนภูเขา นางคิดถึงสิ่งเหล่านี้ นางจะปล้นที่พักอาศัยบนภูเขาตาม
ทางและรับเงินก้อนใหญ่อีกครั้ง ใครบอกให้นางไปในทางมณฑลจี่อัน
ขณะที่คิดถึงสงครามที่กำลังจะมาถึงของซวนเทียนหมิง ?
อย่างไรก็ตามนางไม่ได้ทำสิ่งนี้เพราะนางสังเกตเห็นบางสิ่ง
เกี่ยวกับทั้งหกคนที่ลงมาจากภูเขาซึ่งแตกต่างจากโจรทั่วไป
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพวกเขาเดิน เมื่อพวกเขายืนอยู่ พวกเขาก็ยืน
อยู่ตรงหลังโดยไม่รู้ตัว และพวกเขาก็ไม่ยอมแพ้เมื่อพวกเขาคุกเข่า
สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่นิสัยที่โจรจะมี โดยปกติการพูดถึง แม้ว่าโจรจะมีความ
อดทนอยู่บ้าง มันก็จะเป็นผู้นำที่มีมันอยู่ สำหรับลูกน้อง เมื่อถูกจับ
สิ่งแรกที่พวกเขาคิดว่าน่าจะเป็นการช่วยตัวเอง แน่นอนพวกเขาจะ
ไม่คุกเข่าด้วยความชอบธรรม นางเดาได้ไม่ชัดเจน และการเดาว่า
ถูกต้องหรือไม่นั้นจะทำให้นางต้องตรวจสอบเป็นการส่วนตัว
“แล้วแม่นางจะไปบนภูเขากับเราเพื่อช่วยพวกเขาหรือไม่? ”
ชายผู้มีหนวดเครามีความวิตกกังวลเล็กน้อย “เรามีทรัพย์สมบัติ

จำนวนมากในภูเขา ตราบใดที่เจ้าสามารถรักษาท่านฮูหยินได้ เจ้า
สามารถเอาทรัพย์สินไปได้ตามที่เจ้าต้องการ ! อย่ามองว่าเราเป็นโจร
เจ้าสามของเราเป็นคนดีและปฏิบัติตามคำพูดของเขา และแน่นอนจะ
ไม่โกหก ! ”
เฟิงหยูเองหัวเราะ“เจ้าคุกเข่าอยู่ที่นี่แล้ว แต่เจ้ายังมีอีกมากที่จะ
พูด มันจะดีกว่าถ้าสงบปากสงบคำ นั่นจะทำให้ข้าไม่รู้สึกรำคาญ”
นางโบกมือของนาง และทำท่าให้องครักษ์เงาดูแล และองครักษ์เงา
จัดการคำขอของเจ้านายของพวกเขาได้เป็นอย่างดีโดยการหาชิ้น
ผ้าจากห้องและรีบยัดเข้าไปในปากของชายทั้งหก ชายทั้งหกยังคง
ดิ้นรนต่อไป ดังนั้นพวกเขาจึงทุบพวกเขาที่ต้นคอด้านหลังทำให้พวก
เขาหมดสติ จากนั้นพวกเขาก็โยนคนเข้าไปในเรือนและจับตามอง
พวกเขา
เฟิงหยูเองไม่ได้รีรออีกต่อไปเพราะนางแนะนำหญิงสาวซักพัก
หนึ่งจากนั้นนางก็ออกจากเรือน แต่รถม้าไม่ได้ออกไปดังที่นางบอก
กับวังซวนและหวงซวน “ข้าจะขึ้นเขาเพื่อดูรอบ ๆ บ้านของพวกเขา”
“คุณหนูจะไปที่นั่นเพื่ออะไรเจ้าคะ? ” หวงซวนรู้สึกงง แล้วต่อมา
ก็เข้าใจและอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ “เป็นไปได้หรือไม่ที่คุณหนูต้องการที่
จะทลายรังโจร ? นี่คือสิ่งที่ข้าเชี่ยวชาญ ไปด้วยกันเจ้าค่ะ ! ”
เฟิงหยูเองพยักหน้าแต่ปฏิเสธที่จะแสดงความคิดเห็นพร้อมนำ
วังซวนมาด้วย บานซูเฝ้าดูทั้งสามเข้าไปในภูเขาจากด้านหลัง และ
คิดสักครู่ก่อนที่จะให้คำอธิบายที่องครักษ์เงา และคอยติดตามเช่นกัน

กำจัดรังโจร ? นี่ไม่ใช่สิ่งที่หวงซวนเท่านั้นที่มีความเชี่ยวชาญ เขาก็
ค่อนข้างชำนาญ
กลุ่มสี่คนรีบเข้าไปในภูเขาอย่างรวดเร็ววังซวนเป็นคนที่เอาใจ
ใส่และถามเฟิงหยูเองไปพร้อมกัน “คุณหนูรู้สึกหรือไม่ว่าคนเหล่านั้น
ไม่เหมือนพวกโจร และดูเหมือนจะไม่ทำสิ่งนี้บ่อย ๆ เจ้าค่ะ”
เฟิงหยูเองพยักหน้าแต่หวงซวนไม่เข้าใจอีกต่อไป “พวกเขาดู
เหมือนจะไม่เป็นโจรงั้นหรือ? แตกต่างกันตรงไหน นอกจากนี้แม้ว่า
พวกเขาจะดูไม่เหมือนโจร พวกเขาก็ยอมรับมัน มีอะไรอีกที่จะพูด ?
โจรเป็นเพียงโจร ทุกคนรู้ว่าคนแบบนี้ต้องถูกฆ่า แต่เรากำลังเร่งรีบ
มากเกินไป คุณหนูสนใจเรื่องนี้ได้อย่างไรเจ้าคะ ? ”
“เพียงแค่กำจัดอันตรายสำหรับพลเมือง”บานซูกล่าว “เมื่อคืนนี้
ยังมีการต่อสู้ไม่เพียงพอ คุณหนูมาเพื่อต่อสู้อีกรอบ เพียงแค่ถือว่า
มันเป็นสิ่งที่ทำให้ไขว้เขว” เขาออกกำลังกายแขนของเขา และรู้สึก
ว่าเขาต้องการที่จะยืดเส้นยืดสาย
เฟิงหยูเองรับฟังความคิดเห็นของพวกเขาอย่างไร้ความรู้สึกและ
รู้สึกว่าการพูดคุยกับวังซวนนั้นน่าเชื่อถือมากกว่าเดิม ขณะที่นาง
ตอบวังซวน “แน่นอน พวกเขาดูเหมือนจะไม่ใช่พวกโจร ข้ารู้สึก
เหมือนว่าพวกเขาเป็นทหารจากกองทัพ หลังของพวกเขายืดตรง
และรอยเท้าเป็นระเบียบมาก เพียงแวบเดียวก็บอกข้าว่าพวกเขาไม่ได้
ตั้งใจ แต่มันเป็นสิ่งที่พวกเขาคุ้นเคยมาเป็นเวลานาน ไม่ใช่สิ่งที่
สามารถเปลี่ยนแปลงได้”

“ทหาร? ” ผู้คนตกตะลึงว่า “ทหารกลายเป็นโจรได้อย่างไร ? ”
คลังของราชวงศ์ต้าชุนนั้นอุดมสมบูรณ์และฮ่องเต้รุ่นก่อน ๆ ได้
ประสบความสำเร็จ อาณาจักรค่อนข้างสงบสุข ไม่มีสถานการณ์ที่
ผู้คนและความมั่งคั่งของพระราชวังถูกคุกคาม นั่นเป็นเหตุผลว่า
ทำไมเงินในท้องพระคลังถึงได้มากมาย ทหารและเจ้าหน้าที่ทหารที่
ปลดระวางหรือผู้ที่ไม่สามารถทำงานได้จะได้รับการดูแล จะมีทหารที่
จะกลายเป็นโจรได้อย่างไร ? ทหารที่ผ่านระบบการศึกษาของ
ราชวงศ์ต้าชุนอาจไม่มีความคิดแบบนี้ ! ”
ทั้งกลุ่มไม่สามารถเข้าใจได้และเฟิงหยูเองไม่ได้อธิบายอะไร
เพิ่มเติมพวกเขาคิดไม่ออกและได้แต่ขึ้นไปบนภูเขา พวกเขาคิดกับ
ตัวเองว่าพวกเขาจะตรวจสอบอย่างระมัดระวังหลังจากพวกเขามาถึง
รังโจรนี้
พวกเขามาถึงในระหว่างวันและการซ่อนตัวไม่สะดวก เฟิงหยูเอง
รู้สึกเสียใจที่พาผู้คนจำนวนมากมา แต่เมื่อพวกเขามา พวกเขาจึงไม่
สามารถกลับไปได้ นางคิดนิดหน่อยแล้วตัดสินใจทันที “เคาะประตู
และเรียกใครบางคน ! เราจะเข้าไปอย่างเปิดเผย ! ” นางทำตามที่นาง
พูด เช่นเดียวกับประตูไม้ที่มีคำว่า “คฤหาสน์ชิงฉาน” ปรากฏอยู่ต่อ
หน้าพวกเขา นางก็เปล่งเสียงของนาง “ผู้คนข้างในฟัง เราเป็นหมอที่
เจ้าสามเชิญมารักษาท่านฮูหยินในภูเขา!”
ประตูภูเขาเปิดไปทางทิศเหนือแม้ว่ามันจะถูกเรียกว่าเป็นประตู
แต่จริง ๆ แล้วมันเป็นเพียงกรอบไม้ที่มีหอสังเกตการณ์อยู่ด้านข้างซึ่ง

ค่อนข้างสูง นางคิดว่ามันสูงประมาณ 5 เมตร และมีคนหนึ่งอยู่ในแต่
ละหอคอย ทั้งสองมองไปที่พวกเขา
เฟิงหยูเองเห็นทั้งสองมองโดยไม่เคลื่อนไหวซึ่งทำให้นางขมวด
คิ้วและกล่าวอีกครั้ง “เจ้าได้ยินหรือไม่ ? เราเป็นหมอที่ได้รับเชิญจาก
เจ้าสาม ท่านฮูหยินของเจ้าล้มป่วยหรือไม่ ? ทำไมเจ้าถึงไม่รีบเชิญ
หมอเข้าไปข้างในและยังไม่มีเหตุผล ? ”
บานซูจับตามองจากสิ่งนี้นี่เป็นวิธีพูดกับโจรหรือไม่ ? ที่รู้ ๆ ว่า
นางเป็นองค์หญิงจี่อัน คนที่ไม่เชื่อว่าเจ้าเป็นโจร ! ดูว่าพวกเขาเป็น
ระเบียบอย่างไรเมื่อยืนเฝ้า พวกเขายืนอยู่ที่นั่นด้วยมือข้างหนึ่งแนบ
ขา และอีกข้างใกล้ดาบที่สะโพก มีโอกาสมากว่าสองในสิบส่วนที่พวก
เขาจะเป็นทหาร
มันไม่ใช่แค่คนสองคนในหอสังเกตการณ์ภายในประตูไม้มีกลุ่ม
โจรเดินผ่านไปมา พวกเขาสวมเสื้อคลุมแล้วก็ถือหอกและเดินอย่าง
เป็นระเบียบ เมื่อพวกเขาได้ยินเฟิงหยูเองเรียก คนบางคนก็ตะโกนว่า
“หยุด ! ” ทุกคนหยุดทันที และแม้แต่การก้าวเท้าของพวกเขาก็
เหมือนกัน
กลุ่มของเฟิงหยูเองขมวดคิ้วของพวกเขาคราวนี้หวงซวนก็เห็น
ว่านี่ไม่ใช่โจรปกติ หากพวกเขาไม่ได้ปรากฏตัวในสถานที่เช่นนี้ นาง
จะต้องเชื่อว่าพวกเขาเป็นกลุ่มทหารที่ถูกฝึก มีแม้กระทั่งธงติดอยู่บน
พื้น มีธงสีแดง ธงสีเหลือง และธงสีเขียว พวกเขาควรเป็นตัวแทนสาม
ค่าย และพวกเขาควรได้รับการออกแบบกองโจรเหล่านี้ด้วยตัวเอง

เป็นระเบียบและมีระเบียบ ดังนั้นแม้ภายในที่พักก็เป็นระเบียบมาก ดู
เหมือนว่าจะไม่มีร่องรอยของความผิดปกติใด ๆ ที่มาพร้อมกับโจร
เฟิงหยูเองจ้องไปที่กลุ่มคนที่หยุดและนางเห็นชัดเจนถึงความ
มุ่งมั่นที่ชัดเจนซึ่งสามารถพบได้ในใบหน้าของทหารเท่านั้น
คนเหล่านี้เป็นใครกันแน่
ก่อนที่นางจะพูดออกมาหัวหน้ากลุ่มนี้ต้องเผชิญหน้ากับพวก
เขา และเดินไป ห่างจากเฟิงหยูเอง 5 ก้าว เขาหยุดแล้วถามเสียงดัง
“เจ้าบอกว่าเจ้าเป็นหมอหรือ ? ทำไมมากันมากมาย ? คนไหนที่รู้วิธี
รักษาอาการป่วย ? ” หลังจากพูดอย่างนี้เขาก็มองอีกครั้งในกลุ่มนี้
และสังเกตเห็นชุดเครื่องมือทางการแพทย์ในมือของวังซวนและกล่าว
ต่อ “เจ้างั้นหรือ ? ”
วังซวนส่ายหน้า“ข้าเป็นแค่สาวใช้ คุณหนูของเราคือหมอ ถิ่นที่
อยู่บนภูเขาของเจ้ามีใครบางคนที่เรียกว่าเจ้าสาม? เขาเป็นคนที่มี
หนวดเคราขนาดใหญ่ เขาบอกให้เรามา”
”ใช่”หวงซวนพูดเสริม “มีทั้งหมด 6 คนและพวกเขาอยู่ใน
หมู่บ้านที่เชิงเขา เมื่อเห็นคุณหนูของเรารักษาชาวบ้าน เขาพูดถึง
อาการของท่านฮูหยินของเจ้า และขอร้องให้พวกเราขึ้นมาดู”
คนผู้นั้นระแวดระวังและมองไปข้างหลังโดยถามว่า “เจ้าสามและ
กลุ่มของเขาอยู่ที่ไหน ? ”

“พวกเขายังอยู่ในหมู่บ้าน”เฟิงหยูเองกล่าว “สำหรับสิ่งที่พวก
เขาทำในหมู่บ้านเจ้าสามารถส่งคนลงไปดูได้ถ้าพวกเจ้าสนใจ สำหรับ
เรา ไม่ว่าจะด้วยวิธีใด เรากำลังยืนอยู่ที่นี่ ไม่ว่าจะรักษาหรือไม่ก็
ขึ้นอยู่กับเจ้า” นางกางมือของนาง “ข้าได้ยินมาว่าอาการป่วยของ
ท่านฮูหยินนั้นรุนแรงมาก ใครจะรู้ว่านางสามารถทนได้นานแค่ไหน”